Тэхёний инээмсэглэх царайлуу харах бүрт зүрхний гүнд нуугдаж буй нууц бодогдон Юрад маш том гэм үйлдэж байгаа мэт санагдана. Заримдаа тэрээр зүгээр л гүйж очиод Тэхёний нүүрэн дээр түүний ах шиг хүн нь тэдний сайн найзыг алсан хүн байсан гэдгийг хэлмээр санагдаж байвч хэрвээ бүх үнэнийг мэдчихвэл Тэхён түүнийг орхиод явчихвий гэдгээс Юра юунаас ч илүүтэйгээр айж байлаа. Хэрвээ Тэхён түүнийг орхичихвол Юра өөрийгөө яаж үргэлжлэн амьдрахаа ч төсөөлөшгүй байв.

Тэхён Юралуу харан инээмсэглэн гараа даллахад Юра эргүүлэн даллах ч түүний халаасанд утас нь дуугарав. Дугаарыг харсан даруйдаа хэнд ч харагдуулалгүйгээр утсаа чихэндээ барин нөгөө чихээ чангаар дуугарах дуунаас хамгаалан гараараа таглах ба цаашаагаа харлаа.

" Байна уу? "

Юрагийн цаана гарах чанга дууг сонссон Сэүн гайхширч " Юра? Чи хаана байгаа юм? Ажил дээрээ биш байгаа юм уу? "гэх ба Юра өөрлүү нь алхан ирэх замдаа танил хүнтэйгээ тааралдан үг солилцон гацах Тэхёнруу хараад буцан арагш харлаа.

" Үгүй ээ- тийм ээ би ажил дээрээ биш байна. "

Дууны хэмнэл улам чангарахад Сэүний яриаг сонсох улам төвөгтэй болж байв.

" Уучлаарай Сэүн. Би одоохондоо завгүй байна аа. Чи дараа ороолтоо авчихаж болох уу? "

Сэүн нэг үг хэлэн утас тасрахад Юра яг юу хэлсэнийг нь ойлгоогүй ч нэг сүртэй юм яриагүй байх гэж бодон буцан харахад яг Тэхён ирж байлаа.

" Хэнтэй ярьсан юм? "

Тэхён Юрагийн чихэнд арай чангаар орилон ярих хэрэг болж байв. Түүний толгойнд төрсөн өдрийн залуу гэсэн бичигтэй малгай өмсгөж түүний цамц нь бялуу болсоныг харахад бялуунд нялагдсан нь харагдаж байв. Юра толгойгоо сэгсрэн инээмсэглээд

" Хэн ч биш ээ. Зүгээр л байрны эмэгтэй. "

Өөрийн хэлсэн үгэндээ Юра гэнэт гэмшин эхлэж өөрийн эрхгүй доод уруулаа хазлаа. Хэтэрхий их худал , хэтэрхий их нууц. Бүх зүйл түүнийг сүүдэр мэт хаа сайгүй дагаж байв. Тэхён дууны хэмнэлд даган инээдтэй хөдөлгөөнөөр хөдлөнгөө Юраг бүжиглэ гэсэн ч Юра зүгээр л инээн өнгөрөөлөө. Юра бүжиглэхдээ хэзээ ч сайн байгаагүй.

Төрсөн өдрийн ёслолийн өрөө дан энтийн ажилчдаар дүүрсэн байсан учир , бас тэднийг ажиглах сөхөөтөй хүн нэг ч байсангүйд Юра нэг их нуугдах гэж оролдолгүй урд нь солиотой мэт бүжиглэх Тэхёнийг цээжээр нь түлхэн холдууллаа.

" Чи согтчихож. "

Тэхён толгойгоо жоохон хүүхэд шиг сэгсрэн нэг хуруугаа гозойлгоод " Ганцхан шил л байсан. " гэх ба түүний ярианы ардаас нь тэрээр зогьсов.

Юра Тэхёнийг шоолон инээнгээ тэднээс нэг их хол биш ч гэлээ харцаа нэг л зүгт буюу тэдний зүгт байрлуулах Жин болон Намжүүн , Хусогийг олж харах ба харц тулгарахад Хусог амаараа нэг үг хэлэх нь үзэгдлээ.

Тэр зүгээр байна уу?

Юра толгойгоо дохин эрхий хуруугаа гозойлгосноо урд нь бүжиглэх Тэхёнрүү дахин харснаа өөрийн төвөнхөө хоёр удаа няслав. Хусог Тэхёнийг согтсоныг ойлгосон даруйдаа нэг л тав тухгүй харагдах ба гэнэт хүмүүсийн яриа багаар ихэсч уулга алдах дуу гарах зүгрүү харцаа бараг бүгд чиглүүллээ.

Буруу харсан эсэхтээ эргэлзэж Юра хоер удаа хаалгаар мотоциклын малгайгаа тайлан орж иэх Сэүнрүү харахад Сэүн тэндээсээ ялгаран харагдаж байгаа аятай үзэгдэж байлаа. Түүнийг харсан хүмүүс амандаа шивнэлдэж ' Тэр энд юу хийж байгаа юм? Тэр эксогийнх мөн биз дээ? ' гэх ярианаас шивэр авир хийж эхлэх ба Юраг харсан Сэүн түүнрүү шууд л алхан ирэв.

" Тэр У Сэүн сүнбэ мөн үү? "

Тэхён ч хүртэл нүдээ жижигсэгэн шаргал үст эрэгтэйлүү харах ба харин Юра амандаа хараан харц буурууллаа.

Н*вш.

" Сүнбэ таныг энд харна гэж бодсонгүй. "

Сэүн ёслоход Тэхён болон Юра дуртай дургүй нь ёслох ба дахин шаргал үсээ гараараа арагшлуулав.

" Гэнэт үдэшлэгт чинь ирсэнд уучлаарай Ким Тэхён- төрсөн өдрийн мэнд. Бас би хамаатныхаа ахтайгаа уулзахаар ирсэн юм. " гэснээ Сэүний харц Юралуу шилжих ба " Бас Юрагаас юм авахаар ирсэн юм. " гэлээ.

Тэхён Юралуу гайхан харах ба түүний эв хавгүй түгшүүртэй байдлыг ажиглан түүний цайрсан царайг харав.

" Банни? Зүгээр үү? "

Юрагаас гарыг Тэхён атган авч өөрлүүгээ харуулахад Юра жирийн мэт царайлахыг хичээн үсээ чихнийхээ ардуур хийхэд энэ үйлдлийг харсан Сэүн хөмсгөө зангидлаа.

' Юра чи тийм нууц нууж байж ийм ойрхон гэж үү? ' Сэүн өөрөө ч хүртэл гайхширч байв. Тэр бодохдоо Юра Тэхёнаас хол байх гэж бодож байлаа. Тийм байгаасай гэж хүсч байсан юм.

Тэхён Юраг өөрлүүгээ ойртуулан Сэүнрүү хараад

" Уулзах таатай байлаа сүнбэ. Гэхдээ надтай ярих зүйл байхгүй бол бид хоёр түр яваадахья. " хэмээлээ.

Гэвч Сэүний үгэнд Тэхён гайхшран байрандаа гэнэт зогсхийв.

" Би юм хэлэхгүй л дээ. Гэхдээ Юраг өөрт чинь юм хэлэх хэрэгтэйг мэдэж байгаа болохоор ирсэн юм . "

Юра арагш уурлан харж " Сэүн! " гэх ба түүний үйлдэлд Тэхён бүр ч гайхширч өөрийн эрхгүй багахан ч гэсэн айж балмагдаж байлаа. Юра намайг орхихгээгүй биз дээ..?

" Юу..? "

Сэүн ёжтой нэг талаараа инээмсэглэж юм бодож байгаа аятай худал дүр эсгээд " Мэдэхгүй ээ сайн санахгүй байна. Гэхдээ нэг .... Ён Пэнин гэх хүний тухай билүү? "

Юра юу ч хэлэхээ мэдэхгүй байлаа. Тэр гурвын ойр хавьд дэлхий өрнөж цаг хугацаа урсаж байсан ч тэр гурав харин яг гацсан мэт санагдаж байлаа. Нөгөө талд байсан гишүүд ч хүртэл тэр гурвын ойр хавьд байх уур амьсгалыг гайхшран харна.

" .... Ён Пэнин? "

Тэхёний нүүрэнд ойлгомжгүй нүүр хувирал илэрч тэрээр итгэж ядсан байртай Юралуу харах ба түүний өөдөөс Юра харц тулгарж ч чадахгүй байлаа.

Яг л шивнээ мэт " Чи тэр эрэгтэйтэй холбоотой биш биз дээ? " гэх үг Юраг алхаар цохин унагааж байгаа аятай санагдаж байв. Гэвч Юра алхаар цохиулахыг ч бараг илүүд үзэж байлаа.

Хэчнээн зугтахыг хүсч байгаа ч , хэчнээн энэ үетэй тулгарахыг хүсэхгүй байгаа ч хангалттай цаг хугацааг нууж зугтаж өнгөрөөсөн Юра эцэст нь Тэхёнрүү харав. Тэр хэзээ ч бусад хүмүүс шиг байгаагүй. Тиймээс ч Юра өөрийгөө тэд шиг удаан нууцалж ч чадахгүйгээ мэдэж байлаа.

" Тийм ээ... би холбоотой. "

Одоо жинхнээсээ бүх дуу гацсан мэт мэдрэгдэж , Тэхён өөрийгөө зүүдэлж байгаасай , эсвэл энэ зүйл зүгээр л нэг төрсөн өдрийн заль байгаасай хэмээн хүсч байв. Гэвч Юрагийн царай бүх зүйлийг үнэн гэдгийг илтгэхэд дахиж юутай ч тулгарч чадахгүйгээ мэдсэн Тэхён хэн бүрийн хийдэг зүйлийг хийсэн юм.

Тэр зугтсан.

Түүний тал хэсэг буцаж ороод бүх зүйлийг худлаа биз дээ гэдгийг шаардан асуу хэмээн илтгэхэд түүниы нөгөө тал зүгээр л уйлж байлаа. Тэхён эвдэрч байв. Эвдрэх тусмаа тэрээр хэнийг ч хамаагүй эвлүүлээд өгөөч эсвэл бүр нураагаад өгөөч гэж гуйж байлаа.

Бороо орсоны дараах чийг үнэртэн , хүйтэн сэвшээ салхи Тэхёнийг цохиход тэрээр хэд дахин сэргэж , түрүүнээс хойш болсон зүйлс яагаад ч юм болоогүй мэт санагдаж эхэлж байв.

Юра хамаг хурдаараа гүйн гарч байсан ч түүний өндөр өсгийтийн өсгий хугаран унах ба газар унасан ч тэрээр өвдөлтийг үл тоон замруу алхах Тэхёнийг зогсоолоо.

" Тэхёна! "

Гарнаас нь барихад Тэхён зогссон ч урагшаа харсан хэвээр байв. Юра түүний гарнаас хоёр гараараа зуураад одоо өөрийгөө ямар харагдаж байгааг ч үл тоон " Намайг уучлаарай! " хэмээн хэлж байлаа. Тэхён ганц ч арагш хялам хийхгүй байхад Юрагийн хоолой зангиран тэрээр дахин дахин уучлалт гуйж " Би чамд хэлэх гэж байсан юм аа " гэх ба тэр үед л Тэхён эргэн харав.

Түүний нүүр уур хорслыг агуулах ч түүний харц гунигыг агуулж байлаа.

" Хэзээ? .... Чи хэзээ хэлэх гэж байсан юм? "

Юра Тэхёний хүйтэн хоолойнд өөрийн эрхгүй гацаж юу гэж хэлэх үгээ тэр дороо алдаж байв.

" Тэхён.. "

Тэхён Юрагийн гарыг өөрөөсөө хүчтэй салган холдуулахад Юрагийн гар агаар дээр байсан байрандаа үлдэж харин Тэхён цааш жижигхэн алхан арайхийн цээжиндээ бүтэн амьсгал авч байлаа. Агаарын дутагдал мэт түүний уушиг агаар нэхэж тэрээр гараа ташаандаа тулан өөр тийш харан зогсох ба өөрийн нулимсаа арайхийн барьж байв.

" Чи худалч , Юра. Чи хэзээ ч худлаа ярихгүй гэсэн мөртлөө надад худлаа хэлсэн. "

Юрагийн судсаар гэнэт л халуун цус гүйх мэт санагдаж тэрээр толгойдоо ч тунгаан бодолгүйгээр бодлоо шууд л хэлчихэв. Энэ нь алдаа байлаа.

" Та нар ч гэсэн үнэнийг нууж , бодит амьдралаасаа зайлсхийгээд худал хуурмагтаа бүгдийг итгүүлсэн. Гэтэл чи намайг худалч гээд байгаа юм уу?! "

Тэхён арагш хүчтэй эргэн харан ,

" Бүх зүйлийг булзааруулахаа больж үз Юра. Чи зүгээр л бидэнд хэлчихэж болох байсан. ..... Бид чамд итгэсэн. Ядаж л би чамд итгэсэн. "

" Миний алдаа байсан за юу, би зүгээр л мэдээгүй.

Би хэзээ ч Пэнинийг тийм зүйл хийсэн гэж бодоогүй. Би хэзээ ч түүнийг үхчихнэ ч гэж бодоогүй. "

" Тэглээд ч тэр миний ахыг алсан. "

Юраг сонссон Тэхён гүнзгий амьсгал аван тэгш зогсож Юралуу гүнээр ширтэв.

" Тиймээс чи нуусан гэж үү? Сайн найз маань намайг хамгаалан өөрийнхөө амьдралаа ч бас тэр н*вштой адил алдсан ч гэлээ чи нуусан гэж үү? "

Юрагийн хацраар нулимс урсаж тэрээр сөөсөн хоолойгоор " Тэр миний ах шиг хүн байсан Тэхён. Тэр миний гэр бүл шиг хүн байсан. " гэсэн ч дахин тэвчиж чадахгүйгээ мэдсэн Тэхён гараа өргөн такси урдаа дуудан авчраад , орохынхоо өмнө Юралуу харлаа.

" Бас би чиний найз залуу байсан. Бид үнэхээр хайраас ч илүү өөр олон холбоотой байжээ Юра.

Намайг уучлаарай. Ах чинь тэгвэл намайг алах ёстой байсан юм. Яг л хүмүүсийн хэлдгээр. "

Таксины хаалга хаагдсан даруйдаа хөдлөж эхлэхэд Юра хөл нүцгэн таксины араас гүйлээ. Тэрээр хоолойныхоо чадлаар түүнийхээ нэрийг дуудаж байсан ч Тэхён бага багаар замхаран холдож байгаа мэт санагдав. Хамгийн амарханаар , Юра Тэхёнийг алдаж байлаа.

Хэчнээн машиныг зогсохгүйг мэдэж байсан ч Юра араас нь гүйсээр л байв. Түүний хөлнөөс цус гарч өвчин улам томорч байсан ч Юра зогсолтгүй гүйх ба эцэст нь ойлгосон мэт таксины улаан гэрэл асч түүнээс хэдэн метрийн цаана таксины хаалга хоосон зам дээр онгойв.

Эхэндээ баруун хөл тэгээд зүүн хөл. Удалгүй бүтэн биеэрээ гарч ирсэн Тэхён уйлж байлаа.

Тэр зугтаж чадахгүй. Тэр ... Юраг орхиж чадахгүй.

Тэхёнийг түүнрүү харан уйлж дараа нь хажууд нь байсан такси үйлчлүүлэгчгүйгээр цааш хөдлөн явах үед одоо л нэг гүнзгий амьсгал авч гаргаж чадах Юра төд удалгүй ....

..... харанхуйруу уналаа.