《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 40
Advertisement
Чихний хэнгэрэг хагарах шахам дуу хадахад дууны цохилт бүрнээр шалнаас чичиргээ мэдрэгдэж байлаа. Гэрэл анивчин хаа сайгүй нэг бол улаан ногоон эсвэл цагаан гэрэл тэнүүчлэн явахад хүмүүсийн дүрх яг л дээр үеийн телевизороор гарч байгаа зурагдсан бичлэг мэт нүдэнд харагдаж байв.
Хүн бүр бие биетэйгээ наалдах шахуу бүжгийн талбайд бүжиглэхэд өрөөний зах хавьцаа хүмүүс цөөхөн учраас тэрүүгээр нь алхахад замдаа олон хүмүүсийн голоор нь тасан , муу гэрэлнээс болж ширээний булан эсвэл сандалны ирмэгт цохисоор ширээний хэсгүүд дээр очлоо. Бүх ширээг ээлжлэн харж хэдэн ширээ өнгөрсний эцэст хайж байсан хүнээ олсон би гүнзгий амьсгал гарган түүнрүү алхан ойртлоо.
Эхэндээ тэрээр намайг өөрлүү нь ойртож байгааг анзаараагүй ч түүний яг ширээний мөн очин зогсоход хундага шилээ доошлуулан намайг харав. Удалгүй түүний нүүрэндэх нүүр хувирал гэнэт өөрчлөгдөх ба гэнэт гараа томоор дэлгэн
" Миний найз охин хүрээд ирчихлээ! " хэмээн нэг хашхичиж орхилоо. Хэчнээн түүний хоолойг давахаар дуу тэнд хадаж байсан ч гэлээ ойрхон байж байсан хүмүүс гайхшран харахад би нүүрээ үсээрээ нуун түүнрүү ойртов.
Би түүний хажууд суун нүүрэндээ сандарсан нүүр хувирал илрүүлэн хуруугаа амныхаа урд чимээгүй гэсэн дүрсээр авчирч " Дуугай бай! Хэн нэгэн сонсвол яах юм. " гэхэд тэрээр дэлгэсэн байсан гараа намайг авахгүй нь гэдгийг анзааран аажуухан болих ба толгойгоо бага зэрэг гудайлгалаа.
Би түүнрүү дахин ойртохдоо түүний ширээн дээр захиалсан үнэтэй архи нарыг харан түүний нурууг илэв.
" Одоо эндээс явья аа Тэ. Бусад чинь чамайг хүлээгээд байна. "
Тэхён яг л намайг сонсоогүй мэт доош гудайн харж суух ба мөрөө унжуулан суухад түүний бие өмнөхөөсөө хэд дахин жижгэрсэн мэт үзэгдэж тэрээр зөөлхөнөөр толгойгоо сэгсэрлээ.
" Ямар нэгэн юм болоо юу? Тэ? " толгойгоо доошлуулан түүний нүүрийг харан хичээхдээ түүний гаранд одоо ч хүртэл түүний архитай шилэн хундага атгаастай байхыг анзааран , гарнаас нь авах гэтэл миний гар хүрэхээс ч өмнө Тэхён гарнаасаа шилийг хаяан шил газар унан хагарав.
Архи шалаар цацран асгарахад үүнтэй адил шил ч хүртэл хэдэн тийшээ бутран унах ба гэнэт Тэхён хоёр гараараа нүүрээ хаалаа.
Advertisement
" Би сүйрчихлээ. " гэх үг түүний амнаас бага зэрэг чичиргээнтэй зэрэгцэн гарахад түүний яриа надад юунаас ч илүү тод сонстож байв. Би түүний нурууг дахин нэг илэнгээ хөмсгөө хөнгөхөөн зангидах ба
" Тэхён юу яриад байгаа юм б- " хэмээн хэлж дуусаагүй байхад Тэхён гараа нүүрнээсээ холдуулан надруу харахад түүний бор үс нь духыг нь бага зэрэг ил харагдуулна.
Харин тэр үед л би түүний нүд аль хэдийн нойтон болж , хацраар нь гунигт хоосон нулимс урсаж байхыг олж харвал Тэхён миний гайхшрах нүүр хувирлыг ажиж байснаа удалгүй амандаа бүдэгхээн инээмсэглэн тодрууллаа.
" Би одоо худлаа ярьж болохгүй биз дээ? "
Яг намайг түүнээс юу яриад байгааг нь дахин асуухаар амаа нээхээс өмнө , тэрээр дахин үргэлжлүүлэв.
" Би бүх хүнийг аль хэдийн алдсан биз дээ? "
Дууны ая өөрчлөгдөн өмнөхөө бодвол арай намдуу ая болоход бүжгийн тайзнаас хүмүүс алхан явж ширээлүүгээ явж байгаа үзэгдэнэ.
Би юу хэлэхээ мэдэлгүй итгэж ярьсан байртай түүнрүү хэсэг харснаа " Хэнийг? Тэхён? Хэнийг чи алдсан гэж? " хэмээн хэлэхэд Тэхён нулимсаа арчин надаас харцаа салгаад , урагш харах ба дахин нэг хундага аван аягалахад би түүнээс хариулт хүлээн үйлдэл бүрийг нь ширтэж байлаа.
" Чи надад заавал сайхан хандаад байх хэрэггүй ээ Банни. Чи жүжиглэхгүй байж болно. "
" Юу- "
" Би чамайг бүх зүйлийг мэдсэнийг дуулсан. "
Би амаа хагас онгойлттой гацан үлдэхэд Тэхёний харц над дээр дахин ирж байгаа харагдав. Тэрээр дахин нэг хундага татан гүнзгий амьсгал гаргах ширээн дээр шилийг хүчтэй тавиад нэг зүйлтэй тулалдаж байгаа аятай эргэлзсэн хэрнээ чимээгүй хоолойгоор ,
" Чи намайг орхиж болно оо. " гэлээ.
Түүний мэдэрч байгаа зовлонг би яагаад ч юм өөрөөсөө илүү сайн мэдэрч байв. Би ганцаараа байх ямар байдгыг мэднэ. Хэн ч чиний талд байхгүй байх мэдрэмжийг ч бас би мэднэ. Гэвч түүнээс миний хэзээ ч төсөөлөөгүй үгс урсан гарч ирж байлаа.
Тиймээс би Тэхёнаас дахин үг сонсолгүй түүнийг мөрөөр нь өөрлүүгээ татан харуулаад түүнийг чангаар тэврэлээ. Би өмнө нь хэлж байсан , би сайн сонсогч байж чадах ч сайн зөвлөгөө өгч чаддаггүйг.
Advertisement
Тэхён гайшран үлдэхэд түүний амьсгал гацах нь мэдэгдэж тэрээр надаас салах гэхэд би улам чанга тэврэн авах ба ,
" Би чамайг орхихгүй Тэхёна. Юу ч болсон. Бид амласан биз дээ. Хэзээ ч нэгнээ орхихгүй гэж. "
Миний үг түүнд сонсогдсон эсэхийг мэдэхгүй ч ядаж л түүнийг ойлгоосой хэмээн хүсэв.
Гэхдээ Тэхён ойлгосон.
Тэрээр намайг эргүүлэн тэврээд нүүрээ мөрлүү минь нуусан юм.
Гэвч яг тэр үед л миний толгойн гүнд нуугдаж байсан зүйлийн хаалга онгойсон аятай би нэг зүйлийг бодов.
Пэнин бас Бусан явсан.
***
Халбагаар цайгаа хутган суухдаа цайны минь сахар аль хэдийн уусч цай минь дулаанаа алдсаныг мэдэж байлаа.
Толгойд хэт их бодлууд эргэлдсэнээс яг алинд нь анхаархаа мэдэхээ больж хэрэггүй хумсаа мэрэн сууж байв. Мэдээж Жэнинг ирэн суух хүртэл.
Тэрээр инээмсэглэн надруу харах ч миний эгэл бус гэмээр царайг минь харан инээмсэглэлээ арилгалаа.
" Юра? Чи зүгээр үү? "
Гарны минь төгсөл бүр хүйт дааж би гараараа үсээ арагшлуулаад түүнрүү ширтэхэд Жэнин одоо ч хүртэл гайшрал нүүрэндээ тодруулан надруу ширтэж байв. Би хоолойгоо засан сандал дээрээ тэгшхэн суугаад
" Жэнин надад чамтай ярих зүйл байна. " гэхэд тэрээр инээмсэглэн миний захиалсан байсан хүйтэн кофений аяганы бариулыг эргүүлэн тэгшхэн болгож ,
" Надад эвгүй мэдрэмж төрүүлж байна шүү. Юу ярих гэсэн юм? Чамайг ийм нухацтай байхыг чинь харж байгаагүй юм байна. "
Асуух эсэхтээ эргэлзэн суухдаа гэнэт толгойд бүх зүйлийг мартаад зүгээр л орхи гэх бодол бодогдож эхлэхэд иым сонголт хийсэндээ харамсаж байлаа. Гэсэн ч би асуухаар шийдэв.
" Жэнин , би танайд ахлах сургуулиасаа хойш амьдарч байсныг санаж байгаа биз дээ? "
Жэнин миний тэнэг эхлэлд нүдээ эргэлдүүлэн инээгээд " Юу гээч чөтгөр нь вэ Юра? Чи намайг ухаан санаагаа алдчихсан гэж бодоо юу? " гэх ба би дөнгөж л эхлэж байгаадаа санаа зовж байлаа.
" Та нарт тэр хугацаанд би их төвөг удсанаа мэдэж байна. Заримдаа намайг гаргачмаар үе байдаг байсныг чинь ч би бас мэдэж байна. "
" Үгүй ээ Юра би хэзээ ч тэгж бодож байгаагүй. Бид нэг гэр бүл байсан тийм биз дээ? Чи хэзээ ч надад өөрийн хувийн амьдарлаа хэлж байгаагүй болохоор би чамайг эмзэглэдэг байх гээд хэзээ ч асууж байгаагүй. Үүнд харин чи гуниглаагүй биз дээ? "
Би энэ хүртэл бодож явсан өөрийн бодолдоо инээд хүрэх шиг болж зөөлхөөн инээмсэглэв. Жэнингийн инээмсэглэл түүний нүүрэнд эргэж ирэн тэрээр ,
" Одоо тойруулахаа болиод яг юу хэлэх гээд байгаагаа хэл Юра. Би сонсож байна. ".гэлээ.
Би дахин гарлуугаа хараад гүнзгий амьсгал аван гаргав.
" Энэ Пэнингийн тухай. "
Жэнингийн нүүр барайгаад явахыг ажиглахдаа би өөрийн эрхгүй юу болохоос эмээж эхэлж байлаа. Тэрээр хоосон царайтай болоход би ямар нэгэн зүйл болохоос өмнө яриагаа үргэлжлүүллээ.
" Чамайг энэ тухай ярих дургүйг чинь би мэдэж байна. Би ч гэсэн эмзэглэдэг. Гэхдээ надад мэдэх ёстой нэг зүйл байна. "
Жэниний нүдэнд маш олон зүйл эргэлдэхэд тэрээр бараг л шивнээ мэт хоолойгоор " Юра бид амласан " гэх ба би түүний гуниг тээсэн нүдрүү хэсэг ажив.
" Жэнин би мэдэх хэрэгтэй байна. "
" Юуг! Юра юуг мэдмээр байгаа юм? Миний ахыг үхсэнийг уу? "
Жэниний хоолой өмнөхөөсөө хэд дахин дээшлэхэд кафед суух хүмүүс бүгд чимээгүй болон тэдний зүг ширтлээ.
Тэрээр ойр хавиа харсанаа Юралуу эргэн харах Юра хэсэг тээнэгэлзэн Жэнинрүү харан суулаа.
Би үнэхээр үүнийг мэдэх хэрэгтэй юу? Хэрвээ би үүнийг сонсоход бүх зүйл яг миний бодож байгаа ч үгүй байгаасай гэж хүсч байгаатай адилхан байвал яах вэ?
" Пэнин яагаад нас барсан юм? "
Амнаас минь бараг л шивнээ мэт гарах үгс Жэнинг цочролд оруулан үлдээхэд би харцаа буулган гарлуугаа ширтэв.
Хэр удаан хугацаа явсаныг мэдэхгүй ч Жэнин надруу эсвэл миний хажуу талын ханаруу ширтсээр л байлаа. Үүнийг хийх ямар ч хэрэггүй байсан байна гэх бодол ухаан санаанд урган гарч эхлэх үед гэнэтхэн чимээгүй сууж байсан Жэнин аядуухнаар ярьж эхлэв.
" Пэнин алуулсан Юра.
Тэр бүлэг эрэгтэй хүмүүст хутгалуулсан. "
***
А/N
Солонгос драма дээр яг иймэрхүү зүйл гардаг даа тэ хха. 😂🔥👏
Advertisement
- In Serial36 Chapters
Cabin of Memories
After a lengthy inpatient hospital stay Auora is given the opportunity to spend a year recovering at an idyllic cabin. Out in the middle of nowhere Alaska, is a suspiciously luxurious cabin where her only responsibility will to be its caretaker. Oh, and she was given just one more small task after arriving, just to record her days in a journal. After all the owner is interested in getting her take on the cabin and the area for research purposes. They think it is important to note how long it takes for Aurora to meet the other occupants of the cabin. (Two point five stars) Review from Aurora: “I didn’t know haunted otome was a genre, or how much I would love living it! Five stars for the story, zero stars for the cabin, DO NOT EVER LIVE THERE! And who is my OTP you ask, sorry a girl has to have some secrets. Wait what my journal entries are in here?!?!” Updates randomly. I hope to eventually have a set schedule date, but for now? Let randomness reign!
8 110 - In Serial19 Chapters
Haunting My Boyfriend
** Dropped ** Tomoya was only five years old when he learned that his father had died in a freak car accident. Torn by a mixture of grief and confusion, he ran away from home only to return late in the night, to the relief of his teary-eyed mother. But he was not alone. The ghost of a teenage girl had somehow drifted into his life and over the course of ten years the unlikely duo had grown to be inseparable. Together, they stumble across a series of clues that shed light on the truth of his father's disappearance, only to have their desperate search overshadowed by another, more dangerous conspiracy. Tomoya couldn't help but ask himself, 'If she is a ghost, then how did she die? And why has she never left my side?' ---- Release schedule: Daily
8 166 - In Serial36 Chapters
Ratbags and Scallywags [bxb]
Charlie Rascal accidentally exposes Aubrey's deepest secret: That he is profoundly deaf and blind in one eye. Now Charlie has a lot of making up to do. Since the time of his near fatal crash four years ago, Aubrey Keats keeps his internal struggle as quiet as the world around him. After being paired with Charlie, he is forced to adjust and readjust the walls he has built around himself. With only poetry and empathy to guide Charlie closer to his deeply misunderstood classmate, he learns about this dark world in which Aubrey is forced to live. And now, all he wants to do is make it a little brighter.
8 222 - In Serial57 Chapters
Stress Relief | ✔
《Completed 》 "This is the fifth number I've tried to text, please answer" "Who is this?" "I need help" "What do you want?" "Can you be my stress relief?" --- In which two strangers relief stress over texts. A Korean Romance
8 376 - In Serial16 Chapters
Killing Me Softly
She was the light, no longer glowing ever since she was demoted to an Omega after an incident. Betrayed by her sister and disowned by her father, she began to kill herself slowly. Until, she met her mate.
8 183 - In Serial50 Chapters
THE WEDDING PLANNER(Complete)
Elena kingsley - A simple, kind and bubbly girl working as a wedding planner comes to plan the wedding of The Hayden McCarthy of McCarthy industries - A rude and distant billionaire who pretends he has everything yet all he needs is warmth and attention.What happens when Hayden got that from Elena when she comes to plan the former's wedding...lets dive in their lives...Note - Plagiarism is a crime. Do not i repeat do not steal the content. Any incident or situation coinciding with yours or your story is purely unintentional because this is a work of fictionP.S. : This story contains some swearing here and there. There are no as such mature or sexual scenes. So it is safe to read for every kind of reader...
8 226

