Машинд гарах аядуухан дуунаар хүн бүрийн чимээгүй амьсгалах нь сонстож байлаа. Арагшаагаа харахад ихэнх нь унтаж харин Жимин утсаа оролдон , Хусог чихэндээ чихэвч зүүн дууныхаа аяанд толгойгоо хөдөлгөх ч үс нь одоо хүртэл гелдэн зассан хэвээр нүднээс нь аль хэдийн тасрах гэж байгаа нь илт байв.

Эргэн урагш замруу харан би дууг арай чангалах ба хажуу талын цонхруу харан хурдан буудалдаа очихыг хүсч хэчнээн тэдэнтэй адил дуулж бүжиглээгүй ч маш ихээр ядарч байгаагаа мэдэрч байлаа.

Хориод минутын чимээгүй замын туршид машинд суух есөн хүнээс нэг нь ч үл дуугарч буудалд арайхийн ирэхэд буудлыг олон хүмүүс , хэчнээн одоо маш орой болсон ч гэлээ хүлээн зогссон хэвээр байв.

Ихэнх нь гартаа цаас барьж биднийг буудлын урд ирэх ойртоход бүгд орилолдож эхлэх нь машин дотор ч хүртэл маш чангаар сонстож , машин дахь унтаж явсан хүмүүс нэг нэгээрээ сэрцгээн эхлэлээ.

" Их л шуугиан болох нь дээ " хэмээн менежэр амандаа чимээгүй бувтнан буудлын урд зогсоход би арагш харвал тэд бүгд хувцсаа аван машины хаалгыг онгойлгох ба орилоон улам чангарав.

Бүх фэнүүдийг хамгаалагч нар гараараа хаан зогсоход тэд голоор нь инээмсэглэн алхалан би араас нь толгойгоо гудайлган алхаж явлаа. Хэчнээн яг урд зочид буудлын хаалга байсан ч гэлээ тийшээ алхах хэдэн алхам яг л хэдэн метр алхаж байгаа аятай мэдрэгдэж би доош харан алхаж байтал нэг юм ирэн толгой цохих ба алхах явцдаа харахад ундааны хоосон сав байлаа.

Зүгээр л санамсаргүй байх хэмээн бодож байсан ч өвдөлтөө нууж чадалгүй толгойны цохиулсан хэсгээ барьж дотогш алхан ороход хажууд Тэхён алхаагаа удаашруулан зэрэгцэн алхалав.

" Зүгээр үү? "

Би гараа толгойноосоо аван толгойгоо дохиод " Тийм ээ зүгээр " хэмээн худал хэлэн инээмсэглэхэд Тэхён урагшаагаа харан явлаа. Бүгд лифтэнд суун менежэр тэдэнд одоо яах ёстой маргааш хэдэд сэрэхийг хэлэх ба лифт том хэмжээтэй байсан ч гэсэн Тэхён миний хажууд инэн наалдан зогсож , төд удалгүй хажуудаа унжуулсан байсан гарыг минь удаанаар атгав.

Ар хэсгийн гижиг хүрч байгаа мэт амьтан нуруугаар гүйхэд би хөшүүн байдлаа өөрчлөн миний гарнаас хэд дахин том гэмээр нуугдсан гарыг минь атгасан түүний дулаахан гарыг эргүүлэн зөөлхнөөр атгалаа. Гарыг нь эргүүлэн атгасан даруйд би Тэхёний нүүрэнд инээмсэглэл тодорхыг мэдэрч , менежэр яриан голоороо бид хоёрлуу харах үед юу ч хийгээгүй мэт би урд минь зогсох Жиминий гутлыг ширтэж эхлэв.

Зочид буудлын таван давхар тэр чигтээ энтийн ажилчидаар дүүрсэн байсан учир давхар дээр гишүүд эрх дураараа алхах боломжтой байлаа.

Аргагүйн эрхэнд гараа салгасан бид хоёр шаргал хээнцэр хээтэй хана , улаан хивс татсан өргөн коридорын хоёр зүгрүү явахдаа бие биенрүүгээ сүүлчийн харцаар ширтэцгээн би нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулж гараа даллах яг тэр үед Тэхёний хэдэн алхамын цаана алхаж явсан Жин эргэн бид хоёрлуу харах үед би гараа доош буулган нүүрэн дэхь инээмсэглэлээ арилган өрөөлүүгээ оров.

Үүний дараа юу болсоныг мэдэхгүй.

***

Хана дээрх цагийн зүү арван нэгийг зааж байсан ч гэлээ өрөөнд минь хамтран орсон дөрвөн эмэгтэй бид бүгдээрээ телевизор дээр гарах киног тайван үзэн , зарим хэсэг дээр саван инээлдэн цагыг өнгөрөөж байлаа.

Гаран дахь ундааны сав хоосрох үед би газар тавин , урдаа байсан жигнэмэгнээс амандаа хийн дараа нь хажуудаа суух хүндээ өгөхөд буудлын өрөөний хаалгыг зөөхөн тогших нь сонстов. Хаалгатай хамгийн ойрхон байсан стилист сандлаасаа босч гуяан дээрээ байсан цамцаа орлуугаа шидээд хаалга онгойлгох ба хаалгаруу огтхон ч хараагүй байсан би танил бүдүүн хоолойгоор өөрийн эрхгүй хаалгаруу тэр дороо харлаа.

Үсээ түрүүхэн уваасан гэмээр нойтон , будаггүй нүүрээ цагаан маскаар хааж жирийн хувцас өмссөн түүнийг харсан стилист гайхан " Яасан? Ямар нэгэн юм хэрэг болоо юу? " гэхэд Тэхён зөөлхөн ёслож

" Менежэр хюн Бан Юра-ssi тэй уулзах хэрэгтэй байна гэнэ ээ. " хэмээн чимээгүй хэлэхэд бүх өрөөний хүмүүсийн харц над дээр ирэн би эргэлзэн сандлаасаа бослоо.

Менежэр надтай юу ярихыг гайхан бодох би хаалгаруу очих тэрхээн хугацаанд бүх зүйлийг бодон өрөөнөөс гарахад , ард хаалга хаах ба яагаад надтай уулзахыг хүссэн юм бол хэмээн асууж амжаачгүй байхад Тэхён гэнэт бугуйнаас минь атган гүйж эхлэв. Өөрийн эрхгүй чирэгдэн дагаж гүйх би " Тэхён? Яаса- " гэхэд Тэхёний чимээгүй жуумалзах нь чихний үзүүрт сонстож тэрээр лифтний урд ирэн доош буух товчыг дарлаа.

" Бид хаачих гэж байгаа юм бэ? "

Тэрээр маскаа дээшлүүлэн ардах малгайгаа толгой дээгүүрээ давуулж надруу хараад , түрүүнээс хойш зүүн гартаа атган явсан саравчтай малгайг бага зэрэг арзайсан хар үсний минь дээгүүр өмсгөх ба жирийн нэгэн хоолойгоор

" Хоёулаа зугтья. " хэмээн хэлэв.

Юу хэлэхээ мэдэлгүй зогсоход лифтний дуу дуугарч хүнгүй байсан учир бид хоёр төвөггүйхэн дотор нь орох ба гурван давхарт зогсон хаалга онгойход , тэрээр надруу наалдан ирж дахин гарыг минь чангаар атгаад өөрөө толгойгоо гудайлган орж ирэх хүмүүст өөрийгөө таниулахгүй байхыг хичээж байлаа.

Буудлын гол хаалгаар биш арын хаалгаар гарсан бид хоёрыг хүмүүс ажигласан эсэхийг мэдэхгүй ч буудлаас гаран замын урд ирээд Тэхён гараа өргөн такси дуудаж , таксиний жолоочид очих газраа төвөггүйхэн хятадаар хэлэв.

Нүдэнд зочид буудлын бараа үзэгдэхээ болих үед Тэхён маскаа доошлуулж үсээ янзлан , би харин түүнээс асуулт асуухаар хараад " Яагаад ийм гэнэтхэн? " хэмээн түрүүлэн асуухад Тэхён надруу харлаа.

" Бид болзоонд явж байна. "

" Яг одоо юу? "

Тэхён миний хариуд зүгээр л толгойгоо дохин надаас дахин асуулт хүлээлгүйгээр нэг хоолны газрын өмнө ирсэн таксины жолоочид мөнгө өгөөд намайг зөөлхөн түлхэн машинаас хамтдаа гаран , хоолны газарлуу оров.

Кассан дээр үсээ дээш шуун зогссон хорь гарам настай залуухан эмэгтэй Тэхёнийг харан дур булаам инээмсэглэх ба түүнээс юм асуулгүй дагуулан явах нь Тэхёнийг энд ирэхийг их л олон удаа харсан аятай санагдана. Тусдаа өрөөнд орон бид хоёр ширээнд суугаад , би малгайгаа тайлан ширээн дээр тавихад , үйлчлүүлэгч ирэн бидэнд хоолны цэсийг өгөн гарахад би хоолны цэсийг дэлгэн харлаа.

" Чи юу авмаар байна? Би хүссэн бүхнийг чинь авч өгье. " Тэхён цэсээ хаан эрүүгээ гаран дээрээ тавин , гараа ширээн дээр тулаад надруу инээмсэглэн ширтэв.

" Юу вэ? Би ямар шагнал авч байгаа биш дээ. Би чиний стилист. Би өөрт чинь юм авч өгөх ёстой биш билүү? "

Тэхён толгойгоо сэгсрэн инээмсэглээд хажууд ирсэн үйлчлэгчид хоолны нэрийг хэлэх ба би өөрийн анхны харсан хоолыг захин түүнрүү инээмсэглээд эргэн урдаас минь харах Тэхёнруу харав.

" Чи яагаад ширтээд байгаа юм? "

Тэхён огтхон ч харцаа өөрчилсөнгүй.

" Зүгээр л би итгэхгүй байна. "

" Юунд? "

Би ширээн дээр гараа тавин түүнээс хариулт хүлээлээ.

" Миний хайртай хүн минь ингээд урдаас минь хараад сууж байгаа болохоор. "

Чих улайх мэдрэгдэхэд би харцаа буулган " Чи юу яриад байгаа юм бэ? " гээд алгаараа нүүрээ хаах гэхэд Тэхён гарыг минь холдуулаад байлаа.

" Битгий хөөрхөн царайгаа нуух гээд бай. "

" Тэхёна. Битгий нялуураад байлдаа. "

Гэнэт Тэхён ширээг түшин суухаа больж цэх суух ба надруу гараа явуулав.

" Банни гараа надаа өгч бай."

Би түүнээс юм асуулгүй түүнд өөрийн гараа өгөхөд тэрээр миний чигчий хурууг өөрийн чигчий хуруутайгаа хамтад нь барив.

" Хоёулаа бие биедээ юм амлья. "

" Чи намайг хэзээ ч орхихгүй гэж амла. "

Би яг л ахлах сургуулийн охин шиг инээн

" Тэ? Бид жоохон хүүхэд болж жүжиглэж байгаа юм уу? " хэлэхэд тэрээр инээмсэглэсэн ч хурууг минь чангалан атгаж

" Банни~ " хэмээн өхөөрдөм байдлаар гоншигноход , би инээмсэглэсэн хэвээр үсээ арагш нь самнан дараа нь түүний надруу зогсолтгүй ширтэх харцруу харлаа.

" За за. Амлаж байна. "

Миний хариултанд Тэхён сэтгэл нь ханасан мэт улам тод инээмсэглэхэд түүний нүд нь зураасын чинээ болж тэрээр миний гарыг хоёр гараараа атган аваад , дараа нь яг л жоохон хүүхэд үеийг санагдуулам хоёр хурууг гараараа дундуур нь салгахынхаа өмнө надруу харав.

" Юу ч болсон хэзээ ч бие биендээ нуруугаа харуулахгүй. , "

Би толгойгоо дохиход тэрээр яг гараа дээр нь авчиран зогсоолоо.

" Бие биендээ үргэлж үнэнгээ хэлнэ гэм амлая. "

Тэгээд тэр голоор нь таслав.

***

" Манайхан унтсан гэж бодож байна уу? Тэд мэдчихвий дээ. "

" Зүгээр ээ , Тэтэд үргэлж Б төлөвлөгөө байдаг. " Тэхён өөрийн толгойгоо хуруугаараа заахад , би тоглоомоор түүний гарыг цохин инээх үед таван давхар хэмээх бичиг дэлгэцэн дээр гарч лифтний дуу гаран , хаалга онгойв.

Ямар нэгэн юм хүлээж байгаагүй учраас бид хоёр одоо ч хүртэл бие биенийхээ хажууд хэдхэн сантиметрийн л зайтай , одоо ч хүртэл бие биенийхээ гарыг чангаар атгасан хэвээр байсан юм.

Бан захирал , менежэр бүгд бид хоёрыг хамтад нь харна хэмээн төсөөлөөгүй байсан нь тэдний биднийг харсан даруйд нүүрэн дээр бичигдсэн байлаа.

Сандран би Тэхёнаас гараа хүчээр салган түүнээс нэг алхам холдоход Тэхён урагш лифтнээс алхан гарахынхаа өмнө надруу зөөлхөн харж дараа нь урагшаа , ардаас нь би даган гарав.

" Сайн байна уу? Бан Шихиуг захирлаа. Таныг би солонгост байгаа гэж бодож байлаа. "

Бан захирлын харц Тэхёнрүү харж байснаа надруу шилжихэд би ч бас толгойгоо бөхийн ёслож бусад ажилчид байх хэсэгрүү толгойгоо гудайлган алхан очиж , Бан захирал эргүүлэн

" Би шуурхай байдлаар ирлээ. " хэмээлээ.

Ихэнх стилист менежэр болон хамтлагийн гишүүд бүгд энд цугларсан нь хачин мэдрэмж төрүүлж солонгост ажилтай байсан Бан захирал гэнэт хүрээд ирсэн нь улам сэжиг төрүүлж байв.

Гэхдээ хүн бүрийн нүүрнээс ажиглагдаж , илт харагдаж байсан зүйл нь бүх хүн чимээгүй хэрнээ нүүрэндээ бүгд гунигтай харагдаж байлаа.

Юнги доош шалруу Жимин , Жонгүгтэй адил ширтэн чимээгүй зогсоход харин Намжүүн Хусог нар Бан захирал болон өөдөөс нь хоосон цаас мэт юуг ч үл ойлгох Тэхёнруу шилжин ширтэж байв. Жин харин ойр хавьд байгаа шинж байсангүй.

Тэхёний харц бүх л хүнрүү шилжих ба Бан захиралруу том нүдлэн ширтээд

" Юу болоод байгаа юм? " гэсээр чимээгүй хүйтэн байдлыг эвдлэн асуухал чимээгүй номхон зогсож байсан Жонгүг гэнэт алгаараа нүүрээ дарах үед би энд болох гээд байгаа зүйлийг яагаад ч сайн юм биш гэдгийг гадарлав. Ард байх хоёр ажилчин чимээгүй бие биетэйгээ " Хөөрхий минь. Юу ч мэдээгүй явж байгааг нь харахаар сэтгэл өвдөөд байх юм. " хэмээн чимээгүй шивнэх ба Бан захирал хоолойгоо засан хажууд нь ч тэр гараа урдаа барин доош ширтэх менежэр ахруу харав.

Адилхан гуниг тээсэн харцтай.

" Намайг уучлаарай Ким Тэхён.......

.......... Тэр нас барчихлаа. "

***********

Тэгэхээр зүгээр л өөрийнхөө хүслээр би өөрийн арван зургаан фактийг орууллаа хаха . Сонирхоно уу байна уу өөрсдөө л мэд. 😊

•16настай

•Хятад сургуулийн 11 дүгээр анги.

•Айлийн дөрвөн охины 3 дахь нь.

•12 юм уу 13тай хөөрхөн баандргар нохойтой.

•Анагаахаар сурна гэж бодож л байнашт.

•Кпопд ороод жил гаруй л болж байгаач хэдэн жил л байсым шиг мэдлэгтэй гэж мэгээд хаха.

•Авьяас бол байна гэж хэлэхгүй байхгүй гэж бас хэлэхгүй ээ гэж. :")

•Солонгост сурахаар төлөвлөж солонгос хэл сурах гэж байгаа. (moo~ )

•Нээг их сэтгэл хөдлөл байхгүй ээ :))

•Ангидаа төмөр хатагтай гэдэг нэр авч байсан.

•Нэг юманд орохоороо гарч чаддаггүй болохоор нэг их юмыг эхлүүлдэггүй. :)

•Үнэндээ сэтгэл дүүрэн сэтгэл л байна.

•Нэг өдөр далавчтай болно гэж мөрөөддөг.

•Ганц эвэрт гэж жинхнээсээ байдаг бол Лэе миний эгчийн нөхөр байх ёстой. 🦄

•Чипс болон Ви бол миний амьдрал. Гэхдээ аль алинаас нь хүчээр холдсон. 😭

•Хамгийн анх Angry Mom гээд драман дээрх Жисүгээ үхчихлээ хэмээн айсандаа асгартлаа уйлж байсан. Анх удаа.

•Манай эгч бид хоёр яг л хамууд шиг байдаг. Тэр бас ватпад дээр зохиодог.

•Тэтэг Hwarang дээр үхнэ гэдгийг сонсоод 10 дугаар ангиас нь шууд орхисон.

•Moon Lovers-дээр Бэкхёнийг үхнэ гэдгийг бас мэдээд харах бүртээ уйлан байж үзсэн.

Баас одоо пан пан паан~ гээд л зохиолууд минь явлаа.