《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 32
Advertisement
Ирэх ёстой цагаасаа арай хоцорсон болохоор өрөөнд үсний сэнс , уутны шаржигнах , бие биенрүүгээ тэрнийг энийг нааш нь цааш нь хэмээн авчруулахаар орилох гэх мэт маш их чимээгээр дүүрч байлаа.
Хөл хөдөлгөөн ихсэж нэг байрандаа суух хүмүүс нь ердөө гишүүд л байх ба би эргэн машинруу гүйн гарч тэдний хувцасны дээр нь тогтоох зүйлсийг хамаг хурдаараа гүйн авчран хувцасны стилистэд өгөхөд аль хэдийн амьсгаадан хөл бараг л салганаж байв. Сандал дээр утсаа оролдон нэг чихэнхдээ чихэвчийг хийх Намжүүн бүх хүмүүсээс хамгийн бага сандарч байгаа нь харагдах нь тэр бараг л тайзан дээр гарахгүй мэт харагдаж байлаа.
Түүний дээр нь үсийг нь янзалж байсан учир би цаг хожин түүний хажууд очиод будгийн косметкийг онгойлгоход Намжүүн надруу зурам ч хийлгүйгээр нүдээ анин ард талаа налав.
Амьсгалаа арайхийн дарах миний үс ийш тийш сарвайж , хувцас минь өглөө харсан шиг цэвэрхэн нямбай үл харагдана. Би түүний нүүрлүү чийгшүүлэгч цацан , кремийг нь бэлтгэн / хохо би уг нь тийм нүүр амны будгийн мастер хүн биш л дээ зүгээр л толгойдоо орж ирсэнийг биччихлээ хахахха / түүнийг будахдаа түүнийг одоо л хөмсгөө зангидах болон муухай хараагүй байхдаа ямар тайван харагддагыг анзаарах шиг боллоо.
Хаяадаа шүлсээ залгихад түүний төвөнх дээш доош хөдлөн , хатах уруулаа долооход түүний хацар дээр гүн хонхорхой үүсч байв. Яг л түүнийг би анх удаагаа л харж байгаа мэт санагдаж байлаа.
Гэтэл гэнэт нэгэн зүйл гутлыг минь ирэн мөргөхөд би Намжүүнээс харцаа салган хөлрүүгээ харвал хоосон гүзээлзгэний жүүсний сав байх ба хальт харцаа өргөхдөө нөгөө талд нүүрээ будуулах Тэхёнийг надруу харж байгааг олж харан бид харцаа нийлүүлэв.
Тэрээр ганцаараа сандал дээр урдаа гараа ачин сууж , толины тусгалаар надруу ширтэн толгойгоо хажуу тийш хөдөлгөөд , амны хөдөлгөөнөөр үг хэлэх үед би ойлгосон даруйдаа цэх зогсон хоолойгоо заслаа.
" Битгий ойртоод бай. "
Түүний хэлсэн үг нь энэ байв.
Ичсэндээ түүнээс харцаа салган урдахаа хийхэд Намжүүн аль хэдийн нүдээ нээсэн байх ба түүний харц миний нүүрийг нэвт цоолж байлаа.
" Би харсан. "
Сандран би шүлсээ залгиад порлон дээр кремийг нялж аль болох гайхаагүй мэтээр " Юу? " гэхэд тэрээр нэг талын хөмсгөө өргөх үед би түүнийг аль хэдийн юу болсоныг бас намайг худлаа жүжиглээд байгааг мэдсэнийг гадарлаж эхлэв.
Advertisement
" Түрүүхнийг. "
Түүний үгс бүр зүрхрүү шигдэн орж бүдүүн хоолой нь чихэнд гүн сонстож тэр чигээр нь намайг сүрдүүлж байлаа. Түүнд мэдэгдчих л юм бол тэр менежэрт хэлээд тэгээд Бан захирал мэдээд тэгээд би бүх зүйлийг дуусна гэдгийг мэдэж байв. Гэсэн ч гэсэн би хэчнээн дотроо айж энэ үед хэн нэгэн гараад ирээсэй хэмээн хүсэж байсан ч сандарсан байдлаа нуун жирийн л мэт дахин жүжиглэхээр оролдлоо.
" Түрүүхнийг гэж юу? Миний өөр тийшээ харж байгааг уу? "
Намжүүнд би яг л жоохон хүүхэд мэт санагдаж байсан нь ойлгомжтой байв. Түүнийг надтай хамгийн анх уулзсан цагаас харсан түүний харц нь үргэлж л шүүмжийн харц байсаар ирсэн юм.
Гэхдээ би гомдоллохгүй ээ. Би угаасаа гэнэт л ороод ирсэн гадны хүн.
Намжүүн амаа ангайн миний дахин жүжиглэлт сандарлыг минь гарган ирэхээс өмнө над дээр арын ажилчин ирээд
" Чи гарч үүнийг нэг ХДА гэсэн цамцтай ажилчинд өгөх хэрэгтэй байна. Чиний ажлыг өөр хүнд өгчихье. " гэх ба би бараг л гараа залбираад бурхандаа талархахад бэлэн байлаа.
Гэсэн ч би толгойгоо дохин гарныхаа ар хэсэгт өнгийг нь холихоор түрхсэн кремийг хальт хуурай салфеткаар арчиад цагаан ууттай зүйлийг аван би дахин өрөөнөөс гаран гүйлээ.
Коридор миний өмнө нь харж байаагүй их хүнээс дүүрсэн байлаа. Манай арын өрөөний цаана дахиад нэг хамтлагийн өрөө тэрний дараа дахиад нэг хамтлаг гэсээр нилээдгүй урт хонгил болсон байх нь нарийн коридороор хүмүүсийг улам л чихдэлцүүлж байв.
Хүн бүр өөр өөрсдийн юмаа ачин алхан зарим үедээ би өлгүүр дээр өлгөсөн хувцсыг авч явах хүмүүст зам тавьж өгөхийн тулд хүлээн зогсохоос өөр аргагүйд хүргэж байлаа. Арайхийн төв хаалга дээр ирээд би бас л концертэд орохоор ирсэн хүмүүсийн голоос өнөөх хэлсэн хүнийг нь хайх ба олсон даруйдаа очин өгөөд хариу үгийг нь нэг их анхаарал хандуулан сонсолгүй ёслоод эргэн явлаа. Эргэн тэр урт коридороор явах нь үнэхээр баярлаад байх зүйл байсангүй.
Бугуйн цагаа харахад тоглолт эхлэхэд ямар ойртсоныг харсан даруйдаа тайван алхахаа болин гүйхдээ замдаа өөрийн стилист гэх тэмдэгээ унаган , түүний аван энгэртээ зүүх гэсэн ч хэтэрхий яарч байсан учраас тэр чигт гартаа барин алхахад , эхэндээ хүмүүсийн голоор сайхан сүлжилдэн явж байсан би замын яг голд зогсох нэгэн өндөр эрэгтэйн нурууг очин мөргөлөө.
Advertisement
Тэр эрэгтэй урагшаагаа гэнэтийн мөргөлтөнд хөдлөх ч , харин барьцаа авч чадаагүй би газар бөгсөөрөө унахдаа гартаа барьж явсан зүйлээ алагруугаа шигтгэн орхив. Урдах мөргөсөн хүндээ анхаарал хандуулалгүйгээр би алгаа түрүүлэн харах ба энгэрийн тэмдэгий зүү нь арьсруу нэг их гүн биш ч гэлээ нилээдгүй урж , тэр дороо зүссэн хэсэг улайн , цус урсахаар бэлдэж эхлэлээ.
Өвдөлтөнд гиншин би шүдээ зуухад өнөө эрэгтэй миний урд бөхийн суугаад миний гарыг анзаарах ба гарыг минь барих үед л би анхаарлаа тэр эрэгтэйрүү хандуулав.
Харц тулгарсан бид хоёр бие биенрүүгээ гайхан харах ба тэр дороо танил царай миний дурсамжыг ухан түүнийг санууллаа.
У Сэүн. Эксо.
" Уучлаарай , би өөрийг чинь гэмтээчихлээ. "
Түүний хоолой тэр их дуу шуугианаас намуухан хэрнээ тод сонстоход би түүний надруу өгөх гарыг нь барин газраас нь өндийв. Тэрээр уучлалт эрэн бараг ерөн градус ёслоход би сандарсандаа түүнд ч бас ёслож байлаа. Өөрийн эрхгүй.
" Зүгээр ээ зүгээр. Би өөрөө замаа харсангүй явж байсан юм. Би өөрийг чинь харин цочоочих шиг боллоо. "
Бид бие биендээ ёслохдоо хэт ойрхон зогсож байснаас духаараа мөргөлдөх ба хоёулаа толгойгоо барин холдлоо.
" Яаая. Уучлаарай . "
Өөрийн эрхгүй инээмсэглэл миний аманд илэрэхэд надаас толгой , дахиад хагас толгой өндөр тэрээр даган инээж эхлэв. Гэвч гэнэт тэрээр анзаарсан бололтой жирийн царайнд орж
" Нээрээ чиний гар. Зүгээр үү? Эмчлэхгүй бол. " гэхэд би гараараа үгүй хэмээн хоёр тийш сэгсрэнгээ өвдөлтөө дараад " Зүгээр ээ , санаа зовох хэрэггүй. " хэмээлээ.
" Би одоо явья даа. Ёслол эхлэх гэж байна. Гэнэт ардаас чинь мөргөсөн бол уучлаарай. " Би дахин толгойгоо бөхийн явах гэсэн ч тэрээр намайг зогсоон " Хэрвээ зүгээр бол манайд эмч байгаа . Гялс гарыг чинь эмчлэхгүй бол бохир ороод улам гэмтчихнэ. Тэглээд ч МАМА хорин минутаар хойшилчихсон байгаа. "
Түүний харц намайг бараг л үгүй хэмээн хэлэх аргагүй болгож би хэсэг тээнэгэлзэхэд тэрээр надруу боловсон инээмсэглээд " Ийшээ. Эмч маань тэр өрөөнд байгаа. " хэмээн намайг нэг тийш зүглэн явахад би үг хэлж чадалгүйгээр ардаасаа зүглүүлэн алхасаар нэгэн өрөөлүү орон түүний хэлээд байсан эмчтэй нь уулзав.
У Сэүн гэх эрэгтэй эмчид хэлэн миний урдаас харан суухад эмч миний гарыг хараад цаанаасаа хөвөн , цэвэрлэгч гарган ирээд өшөө нэгэн юм авахаар өрөөнөөс түр гарч одлоо.
" Уг нь ингэх хэрэггүй байсан юм даа. Би уг нь... " өөрийн эрхгүй яриа чимээгүй болон би гуяруугаа харан цэх суухад Сэүн гэгч эрэгтэй чимээгүй инээгээд " өөрөө нөгөө Бан Юра-ssi мөн биз дээ? " гэв.
Өөрийн нэрээ сонссон даруйдаа би Сэүнрүү гайхшран харж
" А-айн? "
" Өөрөө алдартай стилист эмэгтэй мөн биз дээ? Мэдсэн юмаа. Их адилхан харагдаад байсан юм. "
Би өөрийгөө ичин улайхаа мэдрэв. Тэр намайг мэдэж байна гэж үү? Бас явж явж ямар гээчийн алдартай стилист..?
" Өөрөө яаж..? "
Тэрээр толгойгоо хальт дохин , өмссөн хүрмээ урагшлуулангаа " Би цахим ертөнцөд их идэвхтэй. Ер нь бол манай гишүүд бүгд их идэвхтэй. " хэмээлээ.
Би ямар ч хэлэх үггүйгээр том нүдлэн хэсэгтээ бодон суухад Сэүн тэрээр үргэлжлүүлэн ярив.
" Эвгүй байдалд оруулах гээгүй шүү. Зүгээр л би зөв үү үгүй юу гэдгээ л мэдэхийг хүссэн юм. Гэхдээ өөрийн чинь нүүр хувиралаас би хариултаа олчих шиг л боллоо. "
Би зүгээр л инээмсэглэн суув. Хариулах хариулт байтугай бодох бодол толгойд үлдсэнгүй. Зүгээр л яаж?
Гэнэт хаалга онгойн би эмч орж байна хэмээн харахад хэзээ ч ирнэ гэж бодоогүй хүн зогсож байсан нь бид хоёрыг хоёуланг нь гайхшралд оруулан би сандлаасаа босов.
" Тэхён. Ямар нэгэн юм болоо юу? "
Гэвч Тэхён надруу харж байсангүй. Тэрээр хариулалгүй өрөөлүү алхан орж ирэхэд Сэүн ч тэр сандлаасаа босон инээмсэглээд
" Сайн байна уу? Ингэж тааралдана гэж бодсонгүй шүү. " гэхэд Тэхён миний урд ирэн намайг нурууныхаа ардуур нуулаа.
" Сүнбэ таныг манай стилисттэй юу хийж байгааг асууж болох уу? "
Сэүн толгойгоо сэгсэрсэн ч түүний нүүрнээс тайван инээмсэглэл нь огт арилсангүй.
" Стилист Бан Юра-ssi намайг мөргөөд гараа гэмтээчихсэн болохоор би эмчээрээ түүний гарыг эмчлүүлэх гэж байсан юм. Тэрнээс биш өөр зүйл болоогүй ээ. "
Тэхён ёжлон амьсгал гаргаад " Угаасаа би юу ч болгохгүй. Гэхдээ түүний хайнга занд анхаарал тавьсанд баярлалаа. " гээд хальт ёслох ч энэ нь албадан мэт мэдрэгдэж байлаа.
" Түүнийг бид анхаарах болохоор өөр хэлэх үггүй бол бид явлаа. Баяртай. Өнөөдөр амжилт хүсье. "
***
Юу болоод байгааг гэнэт анзаарсан би.⬆️
Advertisement
- In Serial31 Chapters
The Colour of Your Heart
Hell’s seven Colours to rule Hell’s seven kingdoms. Red, Green, Grey, Blue, Yellow, White and Black. Satan, the ultimate lord and commander of all seven Kingdoms had made it so. No one remembered where the Colours came from or when they last lived without them. It just became a way of life. The Royal descendants, spawns of Satan, were born with the power to manipulate most Colours. Born with the power to submit most to their will. However, in order to ascend and become true Masters of Hell, they were to conquer all Colours and pass the final Test. No matter the cost. Over the years, Satan himself lost many of his own children to the Test, but it was the iron law. It could not be changed. There were some whispers and predictions, however. One of Satan’s children, together with a rare human soul, would be the end of his reign. Twenty-four-year-old Mara Takeda is a shy young woman who has faced many challenges in her short life. From suddenly becoming deaf at the age of five to facing bullies through most of her school years, she became a near recluse whose sole obsession was painting. Always unsociable and under a pseudonym, her art paved the way for her to become a respected and talented artist. Now in Tokyo, she is preparing to come out from the shadows and make an appearance at her first, public exhibition. At least that was the plan until she is abruptly visited by a man with horns and wings…
8 168 - In Serial39 Chapters
Fire and Ice
No one likes change, but having your whole family murdered is a big one. The world that was once warm and bright suddenly froze over. The pain of loosing her family was a heavy burden to have on Catarina's shoulders, and wanting to get away, she relocated from Alaska to Forks. Having been friends mutual friends of the Denali coven, the Cullens took her in quickly growing attached to the young fireball despite the huge difference between them. It's like fire and ice in the same room. Cate's story is one of family, sacrifice, and love. How will the decisions she make influence her family and the friends she makes along the way? And the one question running through her mind, "How far would you go to protect the ones you love?"
8 118 - In Serial35 Chapters
In His Office
Someone cleared his throat behind me. My laughter died instantly. I turned and saw Mr. Ashton standing there."Come to my office Ms Rose NOW!!", he shouted.Everyone scattered to their work stations and I went to his office. He was sitting in his chair looking hot as ever. You should not be thinking that right now Emily! His green blue eyes looking at me with an emotion I couldn't pinpoint. Annoyance , disbelief or humor."Close the door", he shouted and I flinched with the harshness of his words.I was 100 percent sure that my job was at stake. You are dead Emily Rose.
8 121 - In Serial24 Chapters
Dark Protector ✔
★BOOK #7 in the DARK SERIES★River Drakov is a man who protects his pack and will kill anyone that would try to harm it. He is built on focus and he trained himself to be the best fighter to ensure his alpha's safety. However, that has closed off a part of his heart for years. He never looked for a mate and believed he didn't need one either, it would only cause him trouble. Zoya Knightley had everything she ever asked for since birth, except a family to call her own. She raised herself and her own company. Making wedding dresses made her billions of dollars, but it never filled the void in her heart to have someone to call her own. This Christmas she would change that and it seemed that fate was on her side when she was introduced to her mate. It would be a challenge to win his cold heart, but she never lost a challenge yet. While Zoya pursues River, there is another boy who will receive his miracle this Christmas. Ender has been living with the Centauri pack and he never felt so out-of-place. With all the scars he carried on his body and soul, he believed that this wasn't the right place for him. But he didn't have the heart to leave because as much as he fought the demons of his past, he was quickly falling in love with the pack who would die for one another.
8 193 - In Serial38 Chapters
GAMMA COLE & THE SILVER WOLF
"Hey Gamma." Alice giggles looking up to me, not even noticing that Jay has gone. Her cheeks have a pink hue to them from all the Vodka, her eyes are full of mischief as she goes to take another sip. I quickly grab the drink from her hand before it can reach her lips and throw it away into a nearby bush without a second thought. "Yeah, you're done with that, Wonderland." I grin at her as she scowls at me."Hey!" Alice protests. She gets to her feet, a little wobbly. Then stands on the log she was just sat on, so she is at my height. She puts her hands on her hips and scrunches up her eyes as if to try and get me into focus. "I'm not scared of you, Gamma! You can't just take a girls drink you know!" She slurs out as she pokes my chest now with an accusing index finger. Anyone else would be in a world of pain for talking to me like this, but all I want to do is pull her into my arms and kiss her till her lips are bruised and swollen. She's fucking adorable when drunk. Not giving a fuck if anyone's watching us or not, I step forward, crowding right into her space making her physically gulp at our proximity."I don't scare you huh?" I growl at her in a deep but quiet voice. She bites her lip, but not out of fear, she likes it when I talk to her like this. "You don't look like the big-bad-wolf to me." She whispers."What do I look like to you?" I rasp out quietly as her fingertips continue featherlight touches to my lips."I don't know...something..." She breathes, her eyes crease with both confusion and fascination.----------Labelled as having a dangerous wild wolf, Alice is left feeling isolated on her family's farm for most of her childhood. However, now she is of age, she can finally follow her dreams and compete to be on the elite enforcers squad and win the heart of long-time crush Beta Jay. That is until the packs Gamma, Cole, takes over her training and flips her life upside down. (This is a slow burn; I hope you enjoy x)
8 171 - In Serial55 Chapters
The way I used to live✔
Book of Daksha and Arjun(Arranged Marriage Series #1)Once she was a happy-go-lucky girlSo was he.Now she has become a bold and confident person.He has become a cold-hearted person.She has a broken past.He has a broken heart.She thrives on getting justice.He helps others to get their justice.Two different persons. Bonded in a relationship. One doesn't want love while another doesn't need love. Both have the baggage of the past.She is Daksha and he is Arjun.Let's see how love defeats their hearts and how they overcome their inner demons together.Status: completed.Started on: 26/06/2020Ended on: 20/10/2020.
8 237

