《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 30
Advertisement
Хамгийн эхэнд хэлэхэд зохиолчийн үг буюу миний үгийг алгасалгүй уншаарай.
***
" Энэ ямар байна? " гэх бүдүүвтэр хоолой гартаа хувцаснуудыг тэвэрсээр шал ширтэн толгойгоо хоосолсон байсан Юраг дэлхий дээр эргэн авчруулж тэрээр дээш харлаа.
" Зүгээр. "
Жонгүүк хоёр гартаа барьсан байсан малгай болон цамцыг доошлуулан Юралуу харах ба болгоомжилсон болон гайхсан янзаар
" Нүна та зүгээр үү? Нэг л гунигтай харагдаад байх чинь. Би таныг залхаагаад байна уу эсвэл? " хэмээхэд Юра бүдэгхээн инээмсэглэн толгойгоо сэгсрэн үгүй гэдгээ илэрхийлэв.
" Үгүй ээ би зүгээр . Би угаасаа ажлаа л хийж байгаа болохоор чи зүгээр тайван хувцасаа үз. "
" Хюн бид Хонг Конгод хэр удах билээ? "
Жонгүүк дэлгүүрийн шилний цаана утсаа болон цагаа ажиж байсан менежэрээс арай чанга дуугаар асуухад тэрээр нааш гурав гэсэн хурууг гаргах ба
" За за тэгвэл эднийг аваад л боллоо. " хэмээн Жонгүүк амандаа чимээгүй шивнэн хувцасны шошгыг нь ч харалгүй кассанд аваачин бичүүлж эхлэв.
Юра ард нь зогсоод байхгүй нь тулд дэлгүүрээс алхалан гарах ба алхах замдаа кассны эмэгтэй Күүкрүү яаж харж байгаа нь сонирхолтой байв.
Харахаас арми л байна. гэх чимээгүй шивнээн Юрагийн амнаас гарахад үүнийг нь сонссон менежэр ах Жонгүүкийг фэнээс нь болгоомжлуулахаар дотогш сандарсан маягтай орох ба ойр хавиа эргүүлэн харахдаа Юра дэлгүүрийг нилээдгүй их ахлах сургуулийн охидууд хүрээлэн зогсож байгааг анзаарлаа.
Гартаа утсаа барьсан охидууд нэг их анзаарагдуулалгүйгээр кассанд мөнгөө тушаан менежэртэй ярих Жонгүүкийн зургыг минут секунд алгасалгүй авахад Юра зурагны хүрээнд тэнэг байдалтай харагдахыг хүссэнгүйдээ утсаа гарган ирж юм бичиж эхлэв.
" өиөшпэжөганнмгаржи "
Тэрээр хэрэггүй үгсийг бичин арилгаж дараа нь худлаа л утсаа эргүүлэн тойруулахад аз болж өнөө хоёр уутаа хоёр тийш савчуулсаар дэлгүүрээсээ гарч ирлээ. Жонгүүк будаггүй байсан учраас маск зүүсэн байх ба тэдний алин ч үг дуугаралгүйгээр аль болох хурдан дэлгүүрээс алхан гарав.
Дэлгүүрийн хажуутлах зогсоолд тавьсан байсан хар бүхээгний арагшаа нь Юра түүний бүх ууттай хувцаснуудыг хийхдээ нэг хүн яаж ийм их хувцас нэг дор авдагт нь гайхширч , дараа нь урд талын сандалд суух гэхэд менежэр замдаа Жонгүүкийг будах хэрэгтэй гэсээр үглэн арагш нь суулгалаа.
Радиогоор зөөлхөн ая гарч менежэр аз болж намуухан явахад Юра будагны савыг гарган ирээд гарандаа кремийг тусаан найруулж байтал сандалаа налан нүдээ аньсан Жонгүүк чимээгүй , менежэрт сонсогдолгүйгээр асуув.
" Та өнөөдөр зүгээр гэдэгтээ итгэлтэй байна уу? "
Advertisement
" Яасан? "
Юра Жонгүүкрүү түр азнан , асуухад тэрээр нүдээ нээн Юралуу харлаа.
" Та үнэхээр тийм нэг хэцүү байдалд байгаа юм шиг харагдаад байна. Өрөнд орчихсон ч юм уу эсвэл хайртай амьтан чинь үхчихсэн ч юм шиг. "
Юра түүнийг ярианд инээмсэглэсэн ч төд удалгүй санаа алдан , Жонгүүкийн нүүрэнд тос түрхэнгээ " Үнэндээ надад маш их юм тохиолдож байна. " гэхэд Жонгүүк Юралуу одоо жинхнээсээ хамаг анхаарлаа хандуулан харлаа.
" Өчигдөр Жин хюн маш орой ирсэн. Өчигдөр танд ямар нэгэн юм тохиолдсон юм уу? "
Юра хийж байсан үйлдлээ гэнэт зогсоон гацах ба түүнд өчигдөр болсон үйл явдал урсгал ус мэт урсан орж ирэхэд түүний ар нуруугаар өөрийн эрхгүй хүйт дааж эхлэв.
" Чи түрүүн Банни гэсэн үү? ........ Та хоёр үерхээд байгаа юм уу? "
Гэнэтийн хоолойнд цочсон Юра хэн гэдгийг нь ч харалгүй Тэхёнаас холдон зогсоход харин дор Тэхён суусаар үлдэн хаалганы зүг тэд зэрэг харцгаалаа. Гартаа кофе барьж малгайгаа тайлах Хусог , хаалгыг онгойлгосон бололтой бариулнаас барих Жин нар тэдний өөдөөс харан зогсож байв.
Хусогийн нүүрэнд хэд дахин гайхшрал тодорсон байхад харин Жиний нүүрэнд тайлбарлашгүй нүүр хувирал илэрч байсанд Юра харцнаас нь тэр дороо эмээн бултлаа.
" Юра надад тусалж байсан юм. Тэглээд ч та хоёрт ямар хамаатай гэж. "
Тэхёнийг ярихад тэр хоёрын харц аль алин түүнрүү чиглэх ч удалгүй Жин буцан Юралуу яг л түүний нүүрийг цоолох гэж байгаа мэтээр ширтэж эхлэв. Юра харин Жиний харцан дор гацалтанд орж түүний л харц биш бол өөр бусад газарлуу ширтэж байсан ч чимээгүй гэм хийсэн мэт зогсож байснаа болин хоолойгоо заслаа.
" Би ажлаа хийх гэж байхад Тэхён өөрт нь туслаач гэсэн болохоор л би туслаж байсан юм. Тиймээс илүү дутуу юм бодох хэрэггүй. "
Одоо л нэг Юра зориг зүрх гарган Хусогруу дараа нь Жинрүү хурдтай харахад түүнд Жиний чимээгүй байдал , шхарцнаас бус харин түүний бариулыг барьж цагаарсан түүний гар өртөж байв. Жин бариулыг маш чанга атгаж байлаа.
" Үгүй ээ би илүү дутуу юм бодоогүй. Зүгээр л энэ олон жилийн дараа Тэхёнийг стилисттэйгээ ойрхон байгааг харах л сонин байлаа. ". Хусогийг ярин дуусахад тэдний цаанаас менежэр гарч ирэх ба Юралуу харж " Стилист Юра. Гэртээ харь. Цэвэрлэгээг өөр хүн хийчихнэ. " хэмээхэд Юра Тэхёнруу харан удаанаар өрөөнөөс алхалан гарав. Жиний хажуугаар өнгөрөхдөө тэрээр өөрийн мэдэлгүй биеэ барьж амьсгаагаа түгжих ба яг хажуугаар нь өнгөрөх үед Жин хүчтэй амьсгалах нь сонстож Юра явахынхаа өмнө түүний араас даган алхах Тэхёнруу харахад Тэхёнийг хажуунаас нь менежэр ах зогсоов.
Advertisement
" Чи хаачих гэж байгаа юм Тэхён? Би Стилист Юраг гэсэн болохоос чамайг гээгүй. Одоо буцаад бэлтгэлдээ ор. Би хэдэн цагийн дараа эргэж
ирье. "
Тэхён менежэр ахын өөдөөс юу ч хэлж чадалгүй зогсон Юралуу харахад Юра өөдөөс нь ' Би гэртээ өрөө харьчихья. Дараа уулзья ' хэмээн аман хөдөлгөөнөөр хэлэхэд Тэхён багахаан инээмсэглэн ' Баяртай ' хэмээх үед Юра чангаар
" Би явлаа. Маргааш уулзацгаая." гэсээр цааш алхан явлаа.
Гадаа таксинд суун гэрлүүгээ харихдаа Юрагийн утсанд мессэж ирэх ба онгойлгон харахад
' Тэхёни
Уучлаарай өнөөдөр хүргэж чадсангүй. Гэртээ болгоомжтой хариарай. '
гэсэн байсанд Юра инээмсэглэн өөдөөс нь хариу бичлээ.
' Банни
Зүгээр ээ. Чи сайн бэлдээрэй. Битгий муудалцчихаарай даа. Маргааш уулзацгаая. '
Түүнийг мессэжийг илгээн утсаа унтраах үед такси түүний гэрийн гадаа ирж , мөнгөө өгөн талархсан Юра таксинаас буун гэрлүүгээ алхахдаа өөрийг нь хэн нэгэн хүчтэй эргүүлнэ хэмээн бодоочгүй байсан учраас айсандаа орилох шахсангүй.
" Юра.."
Юра гэрийнх нь гадаа байна хэмээн төсөөлөөчгүй түүнрүү харж
" Жин..? Чи энд юу хийж байгаа юм бэ? " хэмээн арайхийн асуулаа.
Жин түүнийг хоёр мөрөнөөс барин доош бөгтийх ба
" Чи худлаа гэж хэлээч " гэхэд Юрагийн айдас улам ихсэх шиг санагдаж байв.
" Юу? Юуг худлаа гэж? "
" Тэхён та хоёр үерхэдэг нь. "
Жиний шамдсан хариултанд Юра гацан , зүрх нь хүчтэй цээжэн дотор үсэрч байлаа.
' Би худлаа ярих уу? ' Юра бодов. ' Эсвэл үнэн..? '
" Чи хэдэн цаг болж байгааг мэдэж байна уу Жин! Чи бэлтгэлээ хийх ёстой байсан биз дээ " гэсээр Юра хоёр мөрнөөс нь барих Жиний гарыг салгахад Жин эргүүлэн баривч энэ удаа арай хүчтэйгээр барив.
" Намайг сонс Юра. Хэчнээн би чамд үүнийг өмнө нь маш олон удаа хэлсэн ч би чамд жинхнээсээ хэлж байна. Чи яагаад түүнийг сонгоод байгаа юм! Би чиний хажууд байсаар байхад Тэхён юугаараа илүү юм. Тэхён чиний бодож байаа шиг хүн биш."
Үүнийг хэлэн тэрээр Юрагийн ухаан санаанд мэдээлэл дамжуулахаас ч өмнө түүний зөөлхөн урууланд Жин өөрийнхөө уруулыг хүчтэй хүргэлээ.
( өүмагоод 0-0 )
Түүний хэлсэн үгс яг л түүний өмнө нь хэлж байсан үгтэй адил байлаа.
Тэхён бол чиний бодож байгаа шиг хүн биш.
Юрагийн нүдэнд нулимс цийлэгнэн тэрээр Жинээс салах гэсэн ч Жин түүнийг улам чанга барьсаар байв. Хэчнээн эсэргүүцээд ч түүнээс уруулаа Жин салгасангүйд Юрагийн хацраар гуниг зовлонгийн нулимс даган урсаж , тэрээр хоёр дохоо бодолгүй Жиний уруулыг тас хазахад тэрээр өвдөлтөнд гиншин холдож холдсон даруйд нь Юра түүнийг алгадав.
" Надад дахиж битгий ойртоорой хүрээд ч үзээрэй Жин! Би чамайг үзэн ядаж байна ! "
Юраг явах гэхэд Жин түүний бугуйнаас дахин барих ба тэр дор нь Юра маш хүчтэйгээр суглан авлаа.
" Жин намайг тайван орхи. Би Тэхёнаас хэзээ ч холдохгүй. Тиймээс чи наад утгагүй олон үгсээ нуршихаа больж үз. Би чамайг гэрийнхээ урд дахин харах юм бол дагагч гэдгээр нь цагдаад мэдэгдэнэ шүү."
Юра дахин арагш харсангүй хүчтэй гишгэлэн гэрлүүгээ алхан , гэрлүүгээ орохынхоо өмнө Жиний хэлэх үг л сонсогдон тэрээр тэр дороо дотогш орлоо.
" Би хэзээ ч худалч байгаагүй Юра "
" Нүна? Нүна? Та зүгээр үү? "
Юрагийн урд гараа хоёр тийш сэгсрэх Жонгүүк гэнэт чимээгүй болж нүдэнд нь нулимс цийлэгнэх Юраг харан сандарч эхлэж байлаа.
" Стилист Юра? "
Юра нүднээс нь яг урсах гэж байсан нулимсаа арчин өөрийгөө сэвэн инээмсэглээд
" Юу? Би зүгээр ээ. Зүгээр л нүдрүү юм орчихлоо. "
Жонгүүк Юралуу харан барьсан байсан амьсгалаа тавих ба " Би таныг уйлах нь гэж бодлоо. Ёооё ямар их айваа. " хэмээсээр инээхэд Юра түүний гэнэн хүүхэд шиг занд нь талархан даган инээмсэглэв.
" Алив одоо хурдан будахгүй бол бид нэвтрүүлгийн гадаа бараг л ирэх нь
байна. "
****
A//N
Зааааа тэгэхээр бараг хагас сар зохиоё гэсэн ч манайд нэг юм тохиолдоод зохиож чадсангүйгээр явж нэг өглөө ингээд л бичээд дуусгачихдаг юм байжээ.
Үнэндээ бодоход энэ зохиолд маань маш их юм тохиолддог юм байна аа. Гэхдээ бид талаас нь аль хэдийн өнгөрсөн. Удахгүй ер нь дуусах дөхөж байгаа . Тэгээд удаан хүлээлгэсэн бол уучлаарай. Ямар ч гэсэн таван сарааc өмнө дуусгахыг хичээнэ ээ.
Алдаатай байвал уучил. Хурдан бичих гээд алдааг ч анзаараагүй.
Бас та нарт хэлэхэд одоо Жиний хэсгүүд ингээд өндөрлөж байгаа. Нэг зүйл гараад л одоо дахин Жин Юрагийн хажууд үзэгдэхгүй учраас еооё ямар ядаргаатай аадармаатай юм бэ гэх бодлуудаа хаяж болно о.
Эцэст нь хайтай шүү
Advertisement
- In Serial77 Chapters
Come Back To Me, Kiwi.
Vidal Ferrari is an engineer who's ready to start his own family but with no suitable woman in sight. His wealth seems to attract the wrong kind of girl and he's becoming restless. He's a large rough man who is only ever gentle with his nieces. But he knows that'll have to change if he wants to find himself a wife.Kiara is a heavily traumatized young woman, stuck in an awful facility for sixteen years of her life. Trained to be enslaved and sold. She never had a childhood, never felt love of any kind. When she's saved from the facility, she lands in a hospital in Vancouver. She's in desperate need of someone to look after her and help her heal. Someone gentle and never rough. Can these two find the love they need in each other?Will Vidal be able to be the gentle, careful man that Kiara needs?Will Kiara ever heal from the deep scars her life has left her with?Can the engineer and the scared girl truly be the ones for each other?---"Kiwis..." He said softly. I examined them, seeing how some had some white parts and some were free of the black specks."I like these a lot." He smiled. He brought one to my lips and I bit into it. It was very different from the others. Much less sweet."These ones match your eyes, don't they? Your pretty green eyes." He said to me, wiping away more of my tears while I was too distracted by the explosion of flavour in my mouth.I rubbed my irritated eyes and he fed me another kiwi slice. It tasted good but it made my body shiver a little from the little sting it had in its taste."Is it too sour? Sorry about that." He chuckled, gently raking his fingers through my hair as I relaxed a little.I wanted more. I liked kiwi."You want more?" He asked me.I looked at the kiwi and then at him. He really, really wanted me to talk. He fed me the rest of the kiwi pieces even though he hadn't gotten an answer from me and then he smiled."All done." He said to me, brushing my hair away from my face with a smile.
8 167 - In Serial9 Chapters
The Outlaw
Gaara was an outlaw that was sent to prison. Now on a stroke of luck, he's been invited to serve the remaining sentence on Naruto's ranch. Nobody wants to get close to him. The one person who does can send him back to prison in a blink of an eye. GaaXNaru
8 220 - In Serial87 Chapters
Ready Or Not
"Ready Or Not, Here I ComeYou Can't HideGonna Find YouAnd Take it Slowly"
8 145 - In Serial4 Chapters
BENEATH THE STARS. ashara dayne
she laughed; head thrown back, throat to the stars; is this what they call bliss? §~º° eliartyrell roberts rebellion origins : wylanvanecks
8 125 - In Serial24 Chapters
quarantine || yandere x reader ||
🅨🅐🅝🅓🅔🅡🅔 🅧 🅡🅔🅐🅓🅔🅡A deadly disease spread throughout the world, almost wiping out the whole population. The solution? The government killed people who had it, only leaving a few hundred left to study on. That was over three years ago. You were one of the people that was left alive. Quarantined, studied on, and experimented. Day by day, curiosity grew, leaving you wondering what is outside your quarantine bubble. Disconnected. That's how you felt. Then, someone accidentally stumbled into your life. Aᴅᴅɪᴄᴛɪᴏɴ﹐ ғɪxᴀᴛɪᴏɴ﹐ ɪɴғᴀᴛᴜᴀᴛɪᴏɴ
8 178 - In Serial84 Chapters
Hunted (Belle Morte Book 3)
Forced to team up to bring renegade vampires to justice, vampire Ludovic and human Roux insist they don't need each other--but they can't help wanting each other. *****The battle for Belle Morte has been fought and won, but with enemy vampires escaped into the city, the fight is not over. Pressure from human authorities is mounting, and the future of vampirekind hangs in the balance. The escapees must be brought to justice - and fast. For reclusive vampire Ludovic de Vauban, this is the perfect opportunity to confront his fears about the world beyond the mansion's walls. But he can't do this alone. Roux Hayes knows she's the girl for the job. Accomplished liar, quick thinker, and modern human, she can help Ludovic navigate a world that has long since left him behind. Ludovic thinks he doesn't need help. Roux doesn't care.As they work together to preserve a future for their friends, they discover a mutual passion that neither of them expected, one that burns hotter than anything either of them have ever experienced.But the shadow of their old enemies stretches longer than they ever imagined...(Book 3, the Belle Morte Series)[[word count: 200,000-250,000 words]]Cover designed by Regina Dionela
8 175

