《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 28
Advertisement
---------------------------------------
Сайн уу манайхаан . Уг нь би өмнө нь яг маргааш тавина нтр гээд гударчихсан байсандаа тэр чинь маргааш нь миний төрсөн өдөр байгаад тэгээд би та нарт төрсөн өдрөөрөө сүрприйз барья нтр гээд аягүй сүртэй бодсон байхгүй юу даан ч чадалгүй явсаар одоог хүрчдийм байна уучлаарай . :))
-------------------------------------
Ус буцалгагчны дуу чихний хажууд мэтээр чанга буцалж би харин арайхийн энэ их ачаалал ядаргаанаас толгойгоо авархаар хоёр талдаа массажлангаа нүдээ анин ойр хавьдаа дуугарах чимээг арилгахыг хичээж байлаа.
" Чи яг л стрессдэж үхэх гэж байгаа юм шиг харагдаж байна. "
Бүдүүвтэр хоолойноос нь хэн гэдгийг мэдэх үедээ би нүдээ нээлгүйгээр зөөлхөн амьсгалж дараа нь түүнрүү харав.
" Хувийн асуудлаас болоод толгой жоохон өвдөөд байна. "
Тэхён миний урд сандал татан сууж идэж байсан чипсээ надруу идэх үү гэсэн байртай харуулахад би толгойгоо сэгсрэн урдуур гаргасан нөүтбүүкээ хаав.
Дараа нь би цонхоор харах Тэхёнрүү хараад
" Чи яагаад тэглээд ч энд байгаа юм? Та нар бэлтгэлтэй биш бил үү? " хэмээн хэлэхэд Тэхён надруж харан ,
" Рэп Мон хюн бүжиглэж байгаад шагайгаа өвдөгчихсөн болохоор түүнийг эмчид үзүүлэнгээ түр амарч байгаа. Уг нь би бүжиг дэглээчээрээ сайшаагдаж байсан юмсан. " Тэхён чипсрүүгээ харангаа жоохон хүүхэд шиг уруулаа цорвойлгоход би өөр өөрийн эрхгүй инээмсэглэн толгойгоо сэгсэрлээ.
Тэхён гараа урдаа тавин шанаагаа тулаад
" Бидний дуу өчигдөр орой гарчихсан бас бид нар маргаашнаас завгүй болохоор өнөө орой явж тэмдэглэнэ гэсэн. Бидний дуу маш их хандалт авсан шүү. "
Би баярт мэдээг сонсон инээмсэглэлийг нүүрнээсээ арилгалгүй , нөүтбүүк дээр тэмдэглэл хийж явсан цааснуудаа овоолон жигд тавив.
" Баяр хүргье. Би та нарыг амжилттай явна гэж хэлсэн биз дээ? "
Хариулж Тэхён үг хэлээгүй ч юм бодолхийлэн хэсэг суусны эцэст аядуухнаар
" Миний хэлэх гээд байгаа үг бол .... чи нөгөө .. хамт тэмдэглэх үү л гэдэг байна. "
Би түүнрүү тоглосон байртай хараад
" Юу? Чи тоглож байгаа биз дээ? Би яах гэж та нартай хамт тэмдэглэх юм. Би биш та нар айдолууд. "
" Тэгсэн ч чи бидний хамгийн ойр стилист . Бас тэглээд ч чи надаас болж их зовлон туулсан. "
" Үгүй ээ хэрэггүй. Би зүгээр. Бүгд чамаас болсон биш шүү дээ. Миний хайнга байдлаас минь л болсон юм. Эцэст нь ...... стилист бол зүгээр л нэг ...... ажилчид шүү дээ. "
Би сүүлийн удаа инээмсэглэн сандлаас босоод " За за би ажлаа хийхээр явлаа " гэсээр явах гэтэл гэнэт тэрээр миний бугуйнаас минь зөөлхөнөөр барин өөрлүүгээ харуулав. Түүний гар маш дулаахан бөгөөд зөөлхөн санагдахад өөрийн эрхгүй хацар чих минь халуу дүйгэх мэт мэдрэгдэж тэрхэн хэсэгтээ тайлбарлашгүй мэдрэмжээр гижигдэж байгаа мэт санагдав.
" Ядаж чи зүгээр ирээд явчихаж болохгүй юу? "
" Я-Яагаад? Чи надтай тэгж их хамт тэмдэглэхийг хүсээд байгаа юм уу? "
Толгой дотроо өөрийгөө ээрин ярьснаа харааж яагаад гэнэт ингэж сандраад байгаадаа гайхсаар аль болох жирийн мэт царайлхаар хичээн Тэхёнрүү хариултыг нь хүлээн харлаа.
Тэрээр миний бугуйнаас гар нь доош зөөлхөнөөр уруудахад гижиг хүрэн ар нурууны үс сэрхийн босч байв. Тэхён гараа явуулан гарыг минь тавихынхаа урд хуруугаар минь зөөлхөөн барьсаар болих ба надруу дараа нь харж " Надад чамд хэлэх юм байна " хэмээв.
Хэчнээн гэнэт сандрал мэдэрч зүрх хүчтэй цээжин дотор цохилж байсан ч би хоолойгоо засан гараа хажуудаа аваачаад
" За.... " гэхэд Тэхён инээмсэглэн ширээнээс босон
" Орой 7 цагт уулзья " гэсээр гарлаа.
***
Уруулны будгыг аван урууландаа зөөлхөнөөр түрхэнгээ скайпигээр чалчих Жэнингийн яриаг тасралтгүй сонссоор байлаа.
" Эхлээд тэр надаа тэгнэ гэж хэлсэн ч дараа нь тэр -.. "
Түүний эцэс төгсгөлгүй ярианд би санаа алдан нүдээ зөөлхөн эргүүлэн утасныхаа дэлгэцрүү харж
" Жэнин чи өөрөө эхлээд түүнд хэлээчдээ . Хэрвээ тэр чинь үнэхээр л чиний ' найз банди ' чинь мөн юм бол чамайг хамтлаг шүтдэгийг зөвшөөрөх хэрэгтэй шүү дээ. "
Advertisement
Жэнингийн нүүр утасны дэлгэцийг дүүргэх ба нойрмог нүд будаггүй царайнаас нь л дөнгөж сэрсэн нь харагдаж байлаа.
" Чи тэглээд ч байз солонгост хэд болж байгаа билээ? .. аан оройн 6 хагаст маргааш ажилтай байж хаачих гэж байгаа юм? "
Би сормуусны будгаа будаж утасруугаа харан " Тэхён хэлэхдээ тэд олуулаа дуу гаргаж амжилттай явсанг нь тэмдэглэнэ гэсэн. Гэхдээ би яагаад байх ёстойгоо мэдэхгүй юм. Би зүгээр л стилист нь. Зөвхөн тэмдэглэх бол хамтлагийн гишүүд менежэр гэх мэт гол хүмүүстэйгээ тэмдэглэдэг биш юм уу? "
Жэнин инээн орон дээрээ эргэн одоо босож суух ба " Арай намайг байхгүй байхад ямар нэгэн гоё юм болоод байгаа юм биш? " хэмээхэд би будгийн саваа хаан түүнрүү харлаа.
" Үгүй ээ мөрөөдсөний ч хэрэггүй бас би явлаа. Тасаллаа. "
Жэнингийн хариултыг хүлээлгүй би скайпиг тасалж дөнгөж утсаа түгжихэд утсанд үргэжлэн мессэж ирэн биржигнэв.
'
Зүрх ердөө албан ёсны захидалд догдлоход яг өмнө нь шалгалт өгөхөөр хүлээж суухдаа ямар мэдрэмж төрдөг байсан тэр мэдрэмж гэнэт төрж байв.
Цэнхэр өмдөн дээр цамц өмссөн байсан учир дээгүүрээ бор сааралтай цув өмсөн ороолтоо зүүгээд сүүлийн удаа толинд харан хичнээн ямар ч өөрчлөлт гарахгүй байтал үсээ хальт янзлан гарлаа.
Байшингаас гаран урд талын замруугаа харахад тэр цаанаас хар тэрэг ирж яваа харагдах ба бараг дугаарыг нь ч харалгүй танисан би замын хажууд ойртон очин зогслоо.
Хар тэрэг урд зогсон цонх нь доошлон дотроос нь үрүүл дээр баруун гараа тавьж зүүн гараа цаанаа цонхны товчлуур дээр дарсан Тэхён үзэгдэх ба тэрээр надруу харан жоохон хүүхэд шиг амаа ангайн инээмсэглээд
" Ороод ир Юра " хэмээлээ.
Би үг хэлэлгүй машинд орон сууж бүсээ бүслэхтэй зэрэгцэн Тэхён машинаа барин эхлэх ба би түүнрүү харахад тэр нэг л чимээгүй хэрнээ толгойдоо нэг юмыг удаанаар тунгаан бодож байгаа аятай харагдана. Энэ нь миний бодлыг чилээхэд би чимээгүйг эвдэн
" Би нээрээ түрүүхэн санасан л
даа. "
" Юу? " Тэхён харцаа замнаасаа салгалгүй дулаахнаар асуухад би утасныхаа дэлгэцэнд тусах замын гэрлүүдийг ийш тийш хөдөлгөнгөө
" Чи машины үнэмлэхгүй гэж нэвтрүүлэгт хэлснийг. " гэхэд тэрээр гэнэт хоосон зүйлэнд хахаж эхлэв. Тэрээр шүлсэндээ хахаж дууссаны эцэст надруу харцаа явуулан
" чи намайг машины үнэмлэхгүй байж машин барьж байна гэж хэлэх гээд байгаа юм уу? "
Би инээн " Үгүй ээ үгүй би тэгэх гээгүй. Зүгээр л яагаад бүх хүн үзэж байгаа нэвтрүүлэгт өөрийгөө машин барихыг хүсдэг ч машины үнэмлэхгүй гэж хэлсэнд чинь л жоохон гайхаад байна. "
Тэхён чимээгүй замаа харан явсаар улаан гэрэлд зогссоны эцэст амандаа зөөлхөн инээмсэглэл тодруулан тоглосон өнгөөр
" Энэ яг л нэг төрлийн бодлого хийхтэй адил. Бүх айдолууд үнэн ярьдаггүй Юра. Заримдаа хүн бүрт худлаа ярих үе байдаг даа. Яг тэр үетэй л адил. " хэмээхэд би толгойгоо бага зэрэг далийлган харсан ч аман дахь хөгжсөн инээмсэглэлээ арилгасангүй.
" Тэгээд чи үнэмлэхгүй гэж худлаа ярьсан болж таарах нь уу? "
Миний шоолох инээлтэнд Тэхён бууж өгсөн байртай харан
" Юра чи намайг доошоо хийгээд байгаа юм уу? Би зүгээр л фэнүүддээ нэг юманд ч гэсэн чадахгүй юм шиг жүжиглэх хэрэгтэй байсан юм. Би угаасаа бүх юмандаа сайн болохоор жолооноос өөр зүйл байгаагүй. " гэхэд би түүний өөртөө итгэлтэй байдалд нь харамсах мэт санагдав.
Инээнгээ би толгойгоо зөөлхөн сэгсэрч хажуу тийш цонхоор харахад замын гэрэл ногоон болж Тэхён урагш замаа харан явлаа.
Радиогаар гарах аядуухан ая яагаад ч юм кинон дээр гардаг хэсэгхээн тайван хэсгүүдийн нэгтэй адил мэт байвч түрүүхэн зүв зүгээр инээж явсан Тэхёноос нэг л өөр төрлийн аура мэдрэгээд байгаа мэт санагдахад би дахин түүнрүү удаанаар харав.
' Тэр ....... айгаад байгаа юм байхдаа? '
" Би худлаа ярих дургүй. Гэхдээ би өдөр тутамд яг л нэг туйлын соронзыг нийлж байгаа мэт фэнүүдийнхээ урд жүжиглэх хэрэгтэй болдог. Би хэчнээн тэднийг дургүй байгааг мэдэх ч жинхэнэ сайн найзууд шиг инээмсэглэх-... " Тэхён яриагаа түр зогсоон гүнзгий амьсгал аван гаргав. " -хэцүү нь байдаг. Гэхдээ хамгийн сэтгэлийг минь өдөр тутамд зовоодог зүйл бол- "
Advertisement
Тэрээр надруу харахад түүний нүдэнд гуниг хуран цугларсан харагдав.
" Тэд нар бүгдээрээ бидний худал хуурмагт итгэдэг нь. "
Тэгээд биднийг чимээ анир дахин нөмөрлөө.
***
" Чи энд ирнэ гэж хэлээгүй биз
дээ? "
Тэхён миний ардах хаалгыг хаан
" Сүрприйз барих гэж байж хаашаа явахаа хэлэх хэрэг байхгүй шүү
дээ. "
" Яагаад чи намайг Хан мөрөн дээр авчран сүрприйз барих гэж байгаа юм? Би чамд ямар нэгэн юм хийсэн билүү? "
Би машиныхаа ардаасаа савтай зүйл болон даавуу гаргаж ирэх Тэхёнаас асуухад тэрээр сул гараараа машины багажаа хаан цоожлоод
" Сүрприйз барихад ямар нэгэн шалтгаан хэрэггүй биз дээ? Тиймээс одоо зүгээр л намайг дагаад яв. " хэмээн миний ардаас зөөлхөн түлхэх ба би гайхширсаар алхав.
Хүмүүсийн буудалладаг газарт ирэн тэрээр юмаа тавиад дараа нь аяны сандал гарган тавилаа.
" Энд сууж бай. Би явж бусад юмаа аваад ирье. " Тэхён намайг сандал дээр суулган үг хэлэхийн завдалгүй нүүрлүү минь даавууг шидээд тоглоомоор инээн цааш гүйхэд би уурлан соронзлогдсон үсээ янзлав.
Даавууг өөрөөрөө ороон сандал дээр тэрхэн зуур аятайхан болгоод урагш харахад нэлээдгүй хол хан мөрөн харагдаж байсан ч хажууд гэрэлтэх чийдэнгээс болон гол хав хар харагдаж байв.
Ямар нэгэн шалтгаангүйгээр хан мөрөнд ийм орой ирж байгаагүй ч Тэхёний авчирсан зүйлсийг харахад нэг том сав даавуу болон сандалнууд байлаа.
Төд удалгүй Тэхён гартаа том савтай зүйл болон ууттай ирэхэд би сандлаасаа босов.
" Тэхён яг юу хийх гээд байгаагаа надад хэлж болох уу? "
Тэрээр газарт юмаа тавин том савтай зүйлээ онгойлгоход дотроос нь хоёр хүний эвхэгддэг майхан гарч ирвэл миний нүд орой дээрээ гарах мэт санагдлаа.
" Тэхён. "
" Гуйж байна. Түрхэн зуур нүдээ аниад ч юм уу урдах зүйлээ харах утсаа оролдоод ч хамаагүй арван минут л хүлээчих. Би уур амьсгалыг бүрдүүлэхийг хичээж байна за?" Тэхён майханг шидэхэд майхан дэлгэгдэж , тэрээр нэг газарт тааруулан тавьж , гадаслаад , дараа нь дотогшоо нь даавуугаа хийж эхлэх ба нэг саваа үлдээн миний хажууд тавьж урд минь байсан гал асаах цэг дээр түлээ тавив.
Түүнийг энэ бүгдийг ийм хурдтайд хийхийг харах надад таашаалтай байсан ч түүнийг яагаад гэнэт намайг энд авчирах болсон бас яагаад майхан барьж гал асаагаад эхлэх болсонд нь гайхаж байлаа.
Арав биш хорин минут хэрнээ өнгөрч , түүнийг нэг газраа зогсолгүй ийш тийш гүйхийг харж суусаар утасны цагаа харахад , долоо хагас болж байсанд би түрүүнээс хойш намайг байхгүй мэт юм хийж явсан Тэхёнруу харвал тэрээр яг галыг асаан гал дүрэлзэж эхлэв.
" Болчихлоо. Би гайхалтай биш байна гэж үү? "
Тэрээр өөртөө сандал дэлгэн миний хажууд тавиад дараа нь миний гарт өгсөн байсан халуун цайтай байсан ч аль хэдийн дуусч хоосорсон аягыг минь аван дахин цай хийж эхлэлээ.
" Чи надад шалтгаангүй сүрприйз барих гэж энэ бүгдийг хийлээ гэж үү? Яагаад? "
" Би чамд хэлсэн шүү дээ. Бүх юм нууц байхдаа гоё байдаг гэж. Гэхдээ чи удахгүй мэдчихнэ ээ. Яагаад намайг энэ бүгдийг хийгээд байгааг. "
Тэхён хариулан надад дахин цай хийсэн аягыг өгч урд минь савтай гоймон тавиад
" Сайхан хоол бэлдэж чадсангүй ээ. Одоо өгч чадах минь л энэ. Уучлаарай. "
Би толгойгоо сэгсрэн инээмсэглэн
" Үгүй ээ уучлалт гуйх хэрэггүй. Харин ч би чамд талархах хэрэгтэй. Чи надад ийм том зүйл хийж өгч байна шүү дээ. " гэхэд Тэхён инээх ба түүний амнаас уур гарч байлаа. Толгойгоо арагш налан би нүдээ аньж урдаас төөнөх галын дулаахан дөл ардаас сэвэх хүйтэн сэвшээ салхийг мэдрэн амьсгал аван гаргаж
" Сайхан байна шүү хэзээ сүүлд ингэснээ санахгүй байна. " хэмээв.
Дараа нь би нүдээ нээн бүдэг бадаг харагдах оддыг ширтэн буцан харцаа урагш аваачихад аль хэдийн над дээр тогтсон байсан Тэхёний харцтай тулгаран үлдлээ.
Тэрээр надаас харцаа салгах байтугай өөр юу ч хийхгүй байсанд би өөрөө бултан харцаа өөрчилж урагшаа галруу хараад хоолойгоо засав.
Гэвч түүний харц одоо ч хүртэл над дээр байгаад байх шиг мэдрэгдэхэд би толгойдоо ярьж хэлж болох бүх л зүйлсийг солиотой мэт эрэн хайсаар эцэст нь нэг юм саналаа.
" Аан нээрээ чи надад нэг зүйл хэлнэ гэсэн тэр чинь юу юм? "
Миний асуултанд тэр ч бас түрүүхэн санасан бололтой ' нээрээ тийм ' гэсээр сандлаасаа босч майанруугаа ороод удалгүй гартаа нэг юм барин гарч ирэв. Дараа нь савыг юу гэдгийг нь анзаарч амжаагүй байсан миний урд ирэн савыг надруу сарвайгаад
" Май " хэмээлээ.
" Би ..... я-яагаад? "
Тэхён миний гарт минь тэр баантиглан уясан савыг тавьж
" Үргэлж миний хажууд байдагт чинь талархсан сэтгэлийн минь бэлэг. Би наадхыг чинь сонгох гэж их зовсон шүү. " хэмээн өөрөө сандал дээрээ очин суулаа.
Юу ч хийгээгүй байж хүнээс бэлэг зүв зүгээр авах ёстойгоо би мэдэхгүй ч хэлэх үггүй болж самгартан , над руу инээмсэглэн жоохон хүүхэд шиг ширтэх Тэхёнруу харахад тэрээр намайг савыг онгойлго хэмээн харцаараа заав. Гар минь удаанаар хөдөлж би маш эвтэйхнээр савыг онгойлгоход дотроос нь маш сүрдмээр шилэн сүрчиг гарч ирлээ.
" Чамд үнэр нь таалагдах эсэхийг мэдэхгүй ч чамаас энэ үнэртвэл гоё байх гэж бодсон юм. "
***
Харах ёстой хугацаанаасаа хэтэрхий -бүрхэтэрхий- удаанаар савруу тэрээр ширтээд байсанд аяандаа би болохгүй юм өгчихсөн байхвий хэмээхээс айж байлаа.
" Юра..? Чи зүгээр үү? "
Хичнээн Юра хариулахгүй бас түүний үсэндээ нуугдсан царайг харах хэцүү байсан ч өөрийн эрхгүй амьдралдаа сандарч байгаагүйгээрээ сандрахад арайхийн Юра надруу харлаа.
" Баярлалаа. "
Тэрээр эцсийн эцэст намуухан хоолойгоор хариулахад би амаа бараг хагас онгойлттой харж юу хийхээ мэдсэнгүй. Юра бараг л урсах нулимсаа арчиад улам тод инээмсэглэн мишилзэхэд би арайхийн
" Чи яг зүгээр үү? ..... яагаад уйлаад байгаа юм? "
Тэрээр хайрцгийг эргэн таглангаа
" Би уйлж болохгүй гэж үү? Чи надад бэлэг өгсөн шүү дээ. "
Би доод уруулаа багаар хазлан гараа өмднийхөө халаасанд хийхэд тэрээр урдаа тавьсан байсан ч идээгүй хоолоо онгойлгон , түрүүхэн урсаж байсан нулимс аль хэдийн ул мөргүй арилж үргэлж л миний халин урсдаг инээмсэглэлээрээ инээгээд
" Алив хоолой идье " гэлээ.
Би хоол гэдэг үгийг сонсон баярлах сэтгэл төрж нүүр дүүрэн адил инээмсэглэн толгойгоо дохиод бид үг солилцолгүйгээр урдах савтай гоймныхоо тагыг онгойлгон идэж эхлэв.
Гэсэн ч хажууд минь жинхэнэ урлагийн бүтээл оршиж байхад бараг секунд бүрт нууцаар ширтсээр би хоолондоо анхаарал хандуулан идэхээ мартаж байв.
Чөтгөр гэж. Яахаараа ийм гайхамшигтай байдаг байна.
Чимээгүйг эвдэлгүй бид хоёр суусан ч эцэст нь би сониуч зангаасаа болж
" Тэгэхээр чи угийн тийм сэтгэл хөдлөл бэлэг авах болгондоо гаргадаг юм уу эсвэл би чиний амиа өгөхөд ч бэлэн байдаг хамгийн гоёыг нь аваад ирчихсэн юм уу? "
Юра урагш харсан хэвээр намуухан
" Учир нь би тийм бэлэг авч байгаагүй. "
Би гуяан дээрээ тавьсан хуруугаа бие биенд нь оролдон өөрийгөө түүний инээдийг нь хэтэрхий их хүргүүлсэндээ бүр уйлуулах бэлэг аваад өгчихөж хэмээн харамсан гутархад Юра үргэжлүүлэн
" Өнөөдөр миний төрсөн өдөр " гэх үед бодол санаа хоосрон би хэсэг гацав.
А-айн?
Юра надруу харан инээмсэглэн үсээ чихнийхээ ардуур хийнгээ
" Өнөөдөр миний төрсөн өдөр. Би өнөөдөр 20 хүрч байна. " хэмээн давтан хэллээ.
" Тэгвэл чи яагаад ганцаараа энд ингээд надтай хамт байгаа юм? Чи миний гуйлтанд үгүй гэж хэлээд найзуудтайгаа тэмдэглэх ёстой биш билүү? Найзууд чинь хаачсан юм бэ? "
" Чи мэднэ шүү дээ. Надад ганцхан л найз байдаг. "
" Тэгвэл тэр найз чинь хаана байгаа юм? "
" Би түүнд хэлж байгаагүй. "
Би Юрагийн ямар ч гацалтгүй хариулах хариултанд самгартаж байлаа.
" Яагаад? "
" Зүгээр л тэр надаас хэзээ ч асууж байгаагүй. "
" Чиний ганц найз чинь чиний төрсөн өдрийг яагаад мэддэггүй , мэдэхийг хүсдэггүй юм бол гэж чи боддоггүй юм уу? "
" Би наад асуултыг чинь ахлах сургуулийн хоёр дугаар ангиасаа хойш өөрөөсөө асуухаа больсон. "
Би гэмшин өөрийнхөө хөлрүү харав. Чи энэ бүгдийг давахад хэтэрхий гэнэн охин биш гэж үү?
" Ямар ч гэсэн төрсөн өдрийн мэнд Банни. / Bangie буюу Бан овгыг нь өхөөрдөн хэлж байна :)) / " гэнэт өөрийнхөө хэлсэн үгэндээ ичин улайгаад " Үгүй ээ Юра. " хэмээхэд Юра зөөлхөн инээмсэглэн
" Банни гэхэд болно оо. " Тэрээр өвдгөө урдаа ачин тэврээд эрүүгээ өвдгөн дээрээ тавив. " Банни гэхэд болно . "
Би бодов.
Магадгүй одоо хэлэх болсон бололтой.
***
Хэчнээн бүх зүйл төсөөлж байснаас минь тэс ондоо зүг чиглэлээр явж байсан ч би бүх зүйлд жаргалтай байлаа. Үүнээс илүү жаргал байна гэж үү?
Тэхён хоолойгоо засах ба би түүнрүү харахад тэрээр шилэн хүзүүгээ ичсэн байртай маажиж дараа нь гүнзгий амьсгал яг л хүүхэд төрүүлэх гэж байгаа аятай аван гаргав.
Хөөрхөн юм.
" Би чамд хэлэхийг хүссэн зүйлээ хэлмээр байна. "
Түүнийг одоог хүртэл хэлэх зүйлээ хэлээгүй байгаад нь гайхаж тэгвэл түрүүний зүйлүүд зүгээр л далдлалт байсан юм байхдаа гэж бодон " Хэл хэл. " хэмээлээ.
Түүний асуулт , гуйлт юу байна бүх хэлэх зүйл нь ямар ч зовлон авчрахгүй гэдэгт би зуун хувь итгэлтэй байсан учраас би түүний хэлэх үгэнд бэлтгэлтэй байв.
Бүх зүйлд бэлэн байсандаа би азтай байсан ба түүний хэлсэн үг миний амьдралыг бүхлээр нь эргүүлсэн юм.
" Би чиний найз залуу болж болох уу? "
Жаргал.
Миний тэр үед мэдэрч байсан мэдрэмж ердөө жаргал л байлаа.
Магадгүй би түүнийг энэ үгийг хэлэхийг л хүлээж байсан бололтой.
Өөрийн үгэндээ галзууртлаа ичин улайж харцаа галруу бүх үед байлгах Тэхёнруу би харж байсан ч удалгүй амандаа инээмсэглэл тодруулахад тэрээр надруу харлаа.
" Тийм ээ болно.. "
#####
This is it guyz. :"))
Тэд эцэст нийлчихлээ гэж үү би өөрөө ч итгэхгүй байна. Яагаад би ийм хөгширчихсөн юм шиг санагдаад байна аа? Хахах
Мангар их үйл явдал яваад л яваад л яваад л явсаар байгаад ингээд дуусгасан нь дээр юм байна гэж бодсон болохоор дуусгалаа шүү нзуда.
Дараагийн бүлэг ойрын хугацаанд гарна гэж би бол амлахгүй. Гэхдээ зохиол маань ерөнхийдөө дуусах ойрхон байна гэж хэлэхгүй л дээ зөндөө юм байна аа. T.T заза би унтмаар байна онгод орж ирэн явахаас нь өмнө бичсээр байгаад бүр ядарч гүйцлээ. Баяртай соёонара чингү~ 👊😂👌🏽👯♂️
Бас Spring Day -ийг үзсэн миний царай :""""")
Advertisement
- In Serial425 Chapters
Rise
Su Xue, a woman in her mid 20s, is struggling both in paying rent and finding her path in life. Her latest stint has her trying to become a popular League of Legends streamer, though to poor results. One day, she is interrupted in the middle of a livestream by a surprise visit from her landlady. She is informed that she will be having a new roommate. The landlady’s nephew, Lin Feng, a 18 year old boy who has just transferred over to Shanghai for his last year of high school.Though initially opposed to it, Su Xue reluctantly agrees to the arrangement. She learns that the two share a common interest—League of Legends—and that he’s really amazing at the game. Lin Feng also reveals to her he wishes to become the best professional League of Legends player in the world.The next day. Lin Feng attends his first day of school as a transfer student at High School 13. He meets Ouyang and Yang Fan, and the trio find a common passion in League of Legends. Lin Feng is then introduced to Ren Rou, the president of the esports club with a fiery personality, and Tang Bingyao, a quiet bookworm with a love for money and a surprising talent for the game.A little about Lin Feng’s past is revealed. He was a once pro player, the youngest in history and a contender for the best player in the world. Until the finals of the Season 1 World Championship. There, he lost to his arch-rival, an equally brilliant Korean youth. That was the peak of his career, and also the turning point in his life. He stepped down from his team and disappeared from competitive play altogether. Now, after a four year long hiatus, he aims to make a comebackOver the next couple of weeks, Lin Feng learns about the upcoming Shanghai 16 School Tournament, and that his school’s esports club had performed especially poorly the previous year. He agrees to coach the club’s team and help them win the first place trophy this year. And so, he starts the members of the club out on an intense training bootcamp.Meanwhile, the Season 5 League of Legends World Championship is taking place at around the same time. Tian Tian, one of Lin Feng’s former teammates and best friend, is on one of the Chinese teams playing at Worlds. After a poor showing, he is on the verge of a mental breakdown. Lin Feng witnesses everything in a viewing party with the esports club members and becomes worried.On the day of the Shanghai 16 School tournament, Lin Feng reunites with Tian Tian on the phone. He tells Tian Tian he’s going to return to the professional scene, that he’s making a new team and plans to invite him. But Tian Tian has to vow not to give up at Worlds and keep winning. Tian Tian agrees, and Lin Feng promises he’ll fight alongside him. Lin Feng then heads into his match with renewed resolve, to climb from the bottom all the way back to the top, and overcome the rival that defeated him so many years ago.
8 1144 - In Serial479 Chapters
Phoenix's Requiem
Painfully shy and conflict-averse, Yun Ruoyan is a scion to a noble house only in name, a puppet embroiled in political machinations beyond her ken. At the tender age of eighteen, poisoned and at death’s door, she finds herself thrown out into the streets. Her relatives have all been executed, betrayed by her dear husband and her cousin. With her dying breath, she curses her own weakness and swears revenge.When Yun Ruoyan awakens once more, she is thirteen, transported five years into the past by the will of the heavens. Her death-defying experience has changed her: no longer is she the malleable creature she once was. But more questions await at every corner—what is the truth behind the birthmark that disfigures her appearance? What are the circumstances surrounding her mother’s mysterious death?Will the phoenix rise from the ashes, or will she fall once more in thrall to fate?
8 653 - End489 Chapters
Poison Physician Consort
Follow Bai Luochu on a journey back to the peak as she reincarnates into the body of an orphaned daughter of the former great general of the Cloud Water Nation.With the Three Great Immortal Sects in front of her, her mortal enemies who caused her death, how would she rise to the top again?With her astounding medical skills and ability to create heaven defying poison, Bai Luochu heals the crippled meridians of her new body and attracts the attention of all three princes of the Cloud Water Nation!
8 1755 - End413 Chapters
Rebirth of a Fashionista: This Life Is Soo Last Season
Cinderella went from rags to riches, but when you are already at the top, fate is more than happy to kick you down. A car accident kicks off Sheng Jiaoyang's reverse Cinderella story by trapping her soul in the body of a poor girl, leaving her to succumb to fate and wait for her Prince Charming to come to her rescue -- obviously not!Like a phoenix rising out of the ashes, Sheng Jiaoyang forges her own way back up to the upper echelons of society, clearing obstacles, taking revenges, and bagging her handsome and rich childhood friend on the way.If you are tired of reading about poor damsel in distress waiting for a man to rescue her, and wants a female lead that can carry herself to the top, Rebirth of A Fashionista is the novel for you!
8 282 - End448 Chapters
The Attack of the Wastrel
Her rebirth gave her a second chance at life. She was back with a vengeance and wanted to make those that had harmed her pay. But to those that helped her, she wanted to repay them. Her evil stepmother? She would slowly pull out her claws, one by one. Her evil stepsister? She would crush her pride. She thought that by getting her revenge for her past life, she would be happy in this life. However, she never would have thought that danger would chance upon her time and time again. The hatred from her clan and whether their bloodline would continue to exist, lay solely on her shoulders. Luckily, on this thorny path, someone had always been protecting her. "Third Prince, have you ever regretted being with me?" That person laughed lightly and peered at her with a loving yet weary look, "As long as I am together with you, I have no regrets."
8 1466 - End401 Chapters
Demoness's Art of Vengeance
Jun Xiaomo, notoriously known as “Lady Demoness”, finds herself chained and bound in a dungeon. Her hard-earned cultivation has been completely crippled, and she has no means of escape. Qin Shanshan, a lady she used to called her “close friend”, mocks Jun Xiaomo, revealing that Jun Xiaomo had been used by the people around her. Even her lover, Qin Lingyu was one of the masterminds scheming against her. Jun Xiaomo watches her life flash before her eyes and realizes that she had indeed blindly placed her trust in people. Her naivety had led to her current predicament. Jun Xiaomo wanted to end it all. However, she is determined to deliver a swan song. Over the hundreds of days tormented in that very dungeon, Jun Xiaomo had painstakingly painted a complicated formation array with her own blood. With a determined look, Jun Xiaomo burns her life force to activate the array. Her sole intent? To bring with her as many schemers to the gates of hell as she could. The bright red light from thearray intensified, and the end was nigh.…or was it? Jun Xiaomo opens her eyes and finds herself alive again; time had rewound right back to when she was sixteen years of age, albeit only at the eighth level of Qi Cultivation. Armed with the knowledge and memories of her previous lifetime, Jun Xiaomo is determined to learn from her mistakes and bring retribution to those who so deserve…
8 379

