This small feathers became wings. / Энэ жижигхэн өднүүд далавч болон хувирсан. /

Because i was full of fate. / Учир нь би итгэл найдвараар дүүрэн байсан. /

That those wings would allow me to fly. / Тэр далавчнууд намайг нисгэхэд туслана. /

The sound of laughter. / Инээх чимээ. /

Like a bird. / Яг л шувуу шиг. /

Bts - Interlude ⬆️

***

Цагаан календарыг дэлгэн хажууд нь унжин өлгөсөн улаан маркераар 11 сарын 10-н гэх өдрийг улаанаар икс үзэглэхэд өөрийн эрхгүй гар хүчээ алдаж буй мэт зурсан даруйдаа доош унжуулав. Хэт их ядарснаас болоод ч тэр үү зовхи хүндэрч нүд хаяадаа нэг өвдөхөд цүнхнээсээ дусаагуур аван тусаасаар бараг хэвшил болох дөхсөн байлаа. Нойл орж нүүр амаа угаахдаа өөрийнхөө царайг урьд өмнө нь хардаг байснаасаа илүү удаанаар ширтэхэд өөдөөс минь харах ядарсан Юра улам ядарч байгаа мэт үзэгдэж , би кремий нүүрэндээ маш ихээр нялан будав. Богино хар үсээ хуруун завсраараа самнан унжуулаад нойлын гэрлийг унтраан гарч шүүгээнээсээ гарт баригдсан хар бариун жийнсийг хар сорочкон цамцтай өмсөөд ороо ч хураалгүй цүнхээ аван гутлаа өмсөөд күртикээ хальт өмссөөр дэлбэрсэн гэрээсээ хөлөө газар чирсээр гарав. Шатаар доош буух явцдаа баруун талын ханаа харахад хэд хоногийн өмнө бичсэн араар тавигч гэх улаан бичиг хананы өнгөндөө дахин дарагдан будагдсан ч хэн ч харсан тодоор харагдаж , энэ үг нь надад зориулагдсан гэж бодоход улам сэтгэлд сэв суулгаж байв.

Фэн охид намайг тайван үлдээгээгүй л байв. Тэдний авчрах зүйлүүдийг ирэхийг хориглож би хаягаа нууцлагдмал болгосон ч гэрийн минь гадаа ирж ханан дээр минь сийлэх үгс хэвээр байсаар байлаа.

Бан Юра!

Одоохондоо л биш шүү хэмээн бодсон хоолой ардаас дуудан сонстоход би дуртай дургүй нь арагш хараад харцаа шалруу буурлан гараа урдаа авчирав.

" Ашгүй чамтай ярих зүйл байсан одоо л гэж таарлаа. "

" Эд нарыгаа харж байна уу? Чи тэр захиралдаа хэлсэн юм уу эднийг болиул гэж. "

Түрээсийн эзэн , дөч гарсан эмэгтэй ханаруу долоовор хуруугаараа заан хэвийн өнгөнөөс арай чангаар ярихад би уучлалт ирж ёслон ,

" Намайг үнэхээр уучлаарай, би захиралдаа хэлсэн ч үүнийг засах хэцүү гэсэн ... "

Миний яриа эзний муухай харалтаас эмээн шивнэх шахуу чимээгүй болоход түрээсийн эмээ-авгай зогсолтгүй үглээгээ эхлүүлэв.

" Чи чинь юу яриад байгаа юм чамайг өөр байх газаргүй энд л яг болно гэж зогсоо зайгүй гуйгаад байсан болохоор чинь л үнээ хямдруулаад , за оюутан юмдаа гээд чамайг энэ түрээсийн байранд оруулсан болохоос биш , байрыг яг бүтнээр нь ч худалдаж аваагүй хэрнээ ямар муу юм хийсэн болоод дайсан юм шиг нэг ядаргаатай их охидоор байшингийн ханыг үгсээр бузарлуулаадаад байдаг юм! "

" Энэнээс чинь болоод би ямар их гомдол хохирол амсаж байгааг мэдэж байна уу?! "

Би харцаа өргөн түүнтэй харц тулгарахаас эмээж толгойгоо доош унжуулсан хэвээр банй байн бөхийгөөд " Би ойлгож байна аа хатагтай. Би үүнийг удахгүй болиулна ." гэж хэлэхэд эмээ-авгай буржгардаа стийлгүй бууралтсан үсээ чихнийхээ ардуур хийж

" Хэрвээ энэ чинь удахгүй болихгүй бол би чамайг эмэгтэй хүн гэдгийг чинь тоолгүй байрнаас чинь хөөчихнө шүү!"

Би дахин бөхийж гялс нүднээс нь далд орон ажлын зүг спорт алхалангаа үнэхээр л амьдралаа хаашаа яаж эргэсэнд нь харамсасаар замын хажууд байх минимаркетрүү орж кофе аваад сандал дээр суун уув.

Ер нь би угийн л азгүй охин байж дээ гэх үзэл толгойд бодогдож би хоёр хуруугаа толгойны хоёр талдаа авчран массажлан нүдээ аниж урьд өдөр болсон зүйлийг бодлоо.

Жин Вигийн асуудлаас болж ажил тэр чигтээ газар тохойгүй шуугиан тарж Бан захирлын чихний үзүүрт хүрсэн даруй тэр бид гурвыг ажлынхаа өрөөнд дуудсан билээ.

Би хэзээ ч Бан захирлын Жин Тэхён хоёрлуу яаж уурлаж байсан дүр төрхийг мартахгүйгээ мэдэж байв.

Аз болж тэр үйл явдал ажлаас хол гарахыг хориглож зөвхөн ажилчдын ярианы голд л үлдсэн ч түрүүхэн арай л гэж хүний нүдэнд хүн шиг харагдаж байсан миний байдал муу хүн болоод хувирчих шиг санагдаж байлаа.

Рүки стилист Бан Юра Жин Тэхён хоёрын голд нь яс хаяж тэр хоёрыг зодолдуулсан гэх үгс бүх хүний духан дээр тодоос тод бичигдсэн мэт санагдаж байв.

Би яаж ч байсан нэг удаа , нэг л алхамыг урагшаа гишгэхдээ ардаа байгаа муу зүйлээ авч хаяахаа мартсанаас тэд дандаа намайг эргүүлэн арагш нь хоёр татаж байлаа.

Кофегоо ууж дуусан би эргэн ажлын зүг явж өрөөлүүгээ ороод ширээн дээрх хуваариа дахин нэг уншив.

11 сарын 10-н Ви аппаар БиТиЭс Гаёо - 7 ийн бичлэг авах нь байсан учир нэг их тэдэн дээр ажлахгүйгээ мэдэн өмнө нь хийж байсан ажлаа үргэлжлүүлэн хийж эхлэлээ. Ажилдаа дассан болохоор ч тэр үү стилистийн ажил амар санагдаж байв.

Тэднийг будна. Хөлс гарвал арчина. Сэвнэ. Хувцасыг нь янзалж засаж эсвэл өмсөхөд нь туслана. Яаж будахыг нь сурна.

Зөвхөн энэ хэд л байхад стилист хэвээрээ сайхан яваад байх байлаа.

Хоолны цаг болж би урьдын л адил ажилчдын хоолыг зөөн ихэнх цагаа үрсэний эцэст гэдэсний өлөнгөө дарах юм авахаар дэлгүүр орохдоо хар малгай маскаар нүүрээ далдалсан Жиминтэй таарна гэж бодсонгүй.

Тэр намайг түрүүлж харсан бололтой ирэн түрүүлж мэндлэхэд би ухаан санаандаа эргэн ирж түүнрүү харан инээмсэглэв.

" Сайн уу Жимин. "

Бид хоёр хамтдаа гоймонд ус хийн таглангаа тэрээр чимээгүйг эвдэн

" Чи зүгээр үү? Ядарсан харагдаж байх чинь.... " тэрээр гэнэт чимээгүй болон надруу саравчтай малгайныхаа доогуур харж " дээр болсон явдлаас болж ингээд байгаа юм уу? " хэмээн хэлэхэд би хариулалгүй гүнзгий санаа алдав.

" Хичнээн би та хэдийн голд юу болсоныг мэдэхгүй бас мэдэхийг ч хүсэхгүй байгаа ч юу ч чиний буруу биш ээ Юра. Анхнаасаа чи зүгээр л бид хэдийн голд санамсаргүй байдлаар орж ирсэн гэмгүй охин. Яг л зарим үедээ хэрээ нарын голд нэг болжмор байж байдаг биз дээ ? Яг үүнтэй адил. Чи гэмгүй . Харин бид-.. "

Жимин өөрлүүгээ хуруугаараа заав.

"... бол гэмтэй хүмүүс. "

Жимин маскаа доошлуулж савхаа амандаа хазаад гоймонгоо хальт онгойлгон үзэхэд нь би түүнрүү харж байснаа " Яагаад гэмтэй гэж? "

Тэрээр гэнэт юу хэлсэнээ анзаарсан мэт надруу харж буцан гоймонруугаа хараад сэдэв өөрчлөн "Аливгоймонболчихож.

Гялсидье. " хэмээн нэг амьсгаагаар хурдан хэлэв.

" Жимин- "

" Өө хардаа менежэр залгаж байна. Явахгүй бол болохгүй нь. "

Жимин надруу утсаа харуулан Ким менежэр гэх дугаарыг харуулаад маскаа дээшлүүлэн хажуугаар өнгөрөн дэлгүүрээс гарахаасаа өмнө надруу эргэн харж " Миний хэлсэнийг мартдаа. Би зүгээр л киноны үг дагах гэж байсан юм. Бас миний гоймонг идвэл идээрэй би ганц ч амсаагүй

шүү. " хэмээсээр -хуурамч- инээмсэглэн гаран гүйлээ.

Би харцаа буулган түүний бүрэн тагыг нь ч аваагүй гоймонг хараад нүдээ гараараа нухан гоймонгоосоо халбагдав.

Киноны үг ээ? Тэнэг Жимин. Тийм үгтэй кино байдаггүй юм.

***

" Баярлалаа . Сайн ажиллаа. " хэмээн бүх хүмүүс янз янзын өнгөөр хэлж гэрэлтүүлэг , камер гээд бүх л зүйлээ унтраан эхлэхэд би тэдний түрүүхэн сууж байсан хэсэгт очин газарт байх савтай усыг түүн хогийн уутруу хийж байлаа.

Бүхэл шууд нэвтрүүлэг амьдралд минь тохиож байсан хамгийн аймшгийн хэдэн цаг байсан нь бүх зүйл Жиний байн байн надруу харах харц болон чимээгүй байх байдлаас л үүдэж байв.

Болдогсон бол өөртөө тэрхэн зуур булш ухаад тэд нарыг дуустал тэндээ хэвтмээр санагдаж байлаа.

Гишүүд бүгд зураг аваач , зураглаачтай ярин бүгд толгойгоо дохин хөлсөө арчих нь хэдэн алхамын цаанаас харагдахад би тэдэнтэй удаан харцаа тулгалгүй доош харан хогыг цуглуулж дуусаад , хогын савруу хаятал зураглаачийн ажилчин над дээр ирэн тэднээс микорфоныг салган авчраад саванд нь эргэн хийхийг шаардав.

Гайхалтай.

Микорфон.

Энэ студид хорь гучаад ажилчид байхад яагаад би гэж?

Би тийм ялгарагдах тод хувцас өмсчихсөн юм уу эсвэл над дээр би бэлэн байна гэсэн бичиг байгаа юм уу яагаад-

" Чи сонссон уу рүки

ажилчаан? "

Би инээмсэглэн толгойгоо дохиод хэлсэн ёсоор нь савыг аван тэдний зүг харав. Харин яг тэр үед нааш харсан Тэхёний харцтай тааралдлаа.

Би түүнрүү аврал эрсэн маягтай нууц захидал -харц- илгээхэд Тэхён удаан бодолгүй надруу алхан ирж , миний бодлыг уншсан мэт гарнаас минь савыг авахад түүний урт хуруу миний гаранд шүргэн тэрхэн зуур миний бүхэл биеэр цахилгаан гүйх шиг мэдрэгдэв.

Тэрээр миний гэнэт гацалтыг сандралтай харан жуумалзан инээмсэглээд бүдүүн намуухан хоолойгоороо

" Би эндээс авчихья " гэсээр цааш алхан явлаа.

Бурхан минь , саяных юу гээч нь байсан бэ?

***

Би ханиад хүрээд үхлээ манайхаан. :")

Ямартай ч таалагдсан гэж найдаж байна. Одоо л сайхан үйл явдал өрнөлөөдөө мохохох.

Хэрвээ та нар мэдээгүй бол миний Юнгитэй зохиолыг уншаарай. Дөнгөж эхлээд нэг их удаагүй байгаа.