《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 22
Advertisement
===
I can't do anything without you.
/ Би чамгүйгээр юу ч хийж чадахгүй байна. /
I close my eyes but I still see you.
/ Би нүдээ анисан ч чамайг харсан хэвээр байна. /
The more time passes, the deeper my longing grows.
/ Дахин цаг өнгөрөхөд , гүнээр миний хүсэл эрмэлзэл томроно. /
In there, I'm drawing you out.
/ Тэнд , би чамайг зурна (?) /
Knk - U ⬆️
Уншахаас чинь өмнө Жиний биастай бүх хүнээс гүнээ хүлцэл өчье. :))
***
" Юра. "
" Жин.. "
Жин өмнөх үеүдэсээ илүү уур уцаар нүүрэндээ нуусан мэт үзэгдэх нь ар нуруугаар хүйт даалгаж , тэрээр над дээр ирэн Хусогруу үхлийн харц илгээлээ.
Хусог гэнэт хоолойгоо эвгүй байдлаас ангижрах гэж оролдож байгаа мэт засаад
" Сайн уу... Жин ..... хюн. "
Жин Хусогийн яриаг сонсоогүй мэт үл тоож надруу харан гараас минь атгаснаа " Нааш ир явья. "
Тэрээр намайг дахин хүчээр авч явах гээд байгааг би өөрийн эрхгүй эсэргүүцэж түүнээс гараа суглан авахад Жиний харц тэр дороо гайхшран өөрчлөгдөв.
" Үгүй ээ би явмааргүй байна. Чи намайг Хусогтай ярьж байгааг харахгүй байна уу?"
" Үгүй ээ Юра.... " Жин харцаа доош бууруулан , санаа алдаад дахин удаанаар бугуйнаас минь барин авав. Гэхдээ илүү хүчтэйгээр.
" Зүгээр л хоёулаа өөр тийшээ явья. "
Би дахин түүнээс гараа салгахыг хичээн " Үгүй ээ би чамтай одоо явмааргүй байна. Би ер нь чамайг хамт явья тийшээ явья ийшээ явья гэхэд нь дагаж явдаг-.. яаая!"
Түүний миний бугуйг барих хүч намайг татах гэх болгонд улам чангарахад түүний өвдөлтийг тэсч чадалгүй өвдөлтөнд гиншин би өөрийн бугуйг бас барих гэж хичээхэд Хусог хажуунаас орж ирлээ.
" Хюн тавиач! Та түүнийг өвтгөөд байгаагаа харахгүй байна уу!"
Жин надаас харцаа салган Хусогруу удаанаар яг л тэр энд илүүдэж байгаа мэтээр харав.
/иймэрдүү хаха :)) /
" Чамд яагаад хамаатай гэж? Юра бол ! "
Хусог улам уурлаж Жинээс миний чанга баригдсанаасаа болоод бараг улайх гарыг минь авахыг хичээсэн ч Жин дахин хэнээс ч ямар ч н*вч хүлээлгүйгээр намайг ардаа хүчлэн угз татан явлаа.
Би түүнээс гараа салгахаар татаж хөлөөрөө газар тогтон үлдэхийг хичээвч Жин миний хүчнээс хэт давуу намайг бараг л нохойгоо чирж яваа мэтээр алхан явж байв.
Advertisement
" Жин .. гар тавиач! Би чамтай хамт баймааргүй байна.... Намайг тавилдаа! Чи хүн хүчлэх хуультай гэдгийг мэдэх үү? "
Одоо хууль ярих цаг биш гэдгийг мэдэх ч түүнийг зогсоох гэсэн хэрэггүй балай үгс толгойд орж ирж байв.
Хэрвээ би аура хардаг хүн байсан бол Жинийг тойруулаад тас хар аура илэрч байгаа гэдгийг мэдэрч байлаа. Тэр миний үгийг ч тэр нохой гасалж байгаатай адил үл тоосоор энтийн арын хаалгаар оруулахад би түүнээс хэрэггүй л гараа салгах гэж хичээсээр гараа улам л өвтгөж байв.
Гарын өвчин хэт их өвдөхөд түүнийг чимээгүй даган яваад хүрэх газарт нь хүрэн гараа л суллуулахыг хүсч байлаа.
Тэр намайг шууд нэг давхарын харуул байдаг өрөөлүү оруулж хаалгаа хүчтэй тасхийтэл хаасныхаа дараа миний гарыг хаяахад миний гар доош унан би бугуйгаа барив.
" Жин! Чи надаар яах гээд байгаа юм! Чи ямар хэцүү байгаагаа мэдэж байна уу? "
Жин хоёр гараа зангидан үг хэлээгүй ч нэг газраа үл зогсон харуулын ширээг хүчтэй дээр нь цохиход гэмгүй ширээ надтай л адил өвдөлт мэдрэх шиг , би гарсан чанга дуунд цочин огло арагш үсрэв.
Түүнийг би галзууртлаа уурласан байгааг мэдлээ. Тиймээс л би түүнээс үхтэлээ айж байв.
" Би чамайг долоо хоног зөвхөн намайг бод гэж хэлээ биз дээ! "
" Гэтэл чи яагаад надад амлачихаад амлалтандаа хүрэхгүй байгаа юм бэ! "
Түүний хоолой чангарах үед хөл салганаж би ч бас түүний өөдөөс чанга дуугарахыг хичээж
" Хэзээ би чамд амласан юм. Би зөвхөн чиний саналыг долоо хоног л бодьё гэсэн. "
" Энэ ямар ялгаатай юм! "
" Ялгаатай Жин.. " би Жинрүү нэг алхам ойртож тайван ярихыг хичээн " чи харахгүй байна уу? Чи ямар хүн болоо вэ. Жин. Чи өмнөх Жин биш байна. "
Жин гэнэт миний яриаг галзуу хүний яриа мэт ойшоон инээгээд ойрхон байх сандал дээр суун удалгүй надруу тоглосон харцаар харав.
" Үгүй ээ Юра чи буруу бодоод байна. Би өөрчлөгдөөгүй. "
" Тийм ээ миний зөв. Чи өөрчлөгдсөн Жин. Чи миний өмнө нуруугаа хүссэн үедээ налж хаа ч явсан дулаан мэдрүүлдэг хүн байхаа болиод байна. "
Тэр чимээгүй болон надруу ширтэв. Түүний түрүүний шоолсон харц аль хэдийн алга болж тэр одоо яг л юм ойлгох гэж байгаа мэт хараад
Advertisement
" Чи наад үгээрээ надад гэж хэлэх гээд байгаа юм уу? "
Тэр мөч. Тэр үг.
Хичнээн бодсон ч бодохоос эмээж дахин дахин өөрөөр бодож байсан үг.
Түүнрүү би чимээгүй ширтэн зогссон ч эцэст нь одоо л хэлэх цаг гэдгийг мэдрэн харцаа бууруулан толгойгоо зөөлхөн дохив.
****
" Чи үнэхээр өөрийгөө зүгээр гэж бодож байна уу? Би явж стрессийг чинь арилгах пиво авчрах уу? "
Би Жэнинруу бага зэрэг инээмсэглээд зөөлхөн хоолойгоор " Чи намайг ууж болохгүйг мэдэж байгаа шүү дээ. Би хорь хараахан хүрээгүй байна. "
Жэнин доод уруулаа хазлан эргэлзсэн ч санаа алдан инээмсэглээд " За за ядаж чамд идэх юм аваад ирье. "
Түүнийг гарсаны дараа би гүнээр санаа алдан Жэнингийн том өрөөний цагаан том буйданруу үсрэн хэвтэж толгойгоо тэдний жижиг сажиг гэрлүүдтэй өргөн таазруу харуулаад нүдээ хэсэгтээ ч гэсэн амраан анилаа.
" Чи тоглож байгаа биз дээ? "
Жин аль хэдийн сандлаасаа өндийн босч урдаас минь хэдхэн сантиметрийн зайнаас харахад би арагш зөөлхөн алхахыг хичээн хоолойгоо засаад
" Үгүй ээ ..... би тоглоогүй. "
Жин миний яриаг сонссон даруйдаа хоёр том гараараа хоёр мөрөөс минь барин миний харц тулгарахаас айн тэр л биш бол өөр харж болох бүх зүйлрүү харах харцыг минь өөрлүүгээ харуулав.
" Юра би үнэнээсээ яриагүй шүү дээ. Чи намайг ингэж аашилсан болохоор л үгүй гэж хэлж байгаа биз дээ! Чи надад тэгж хэлэхгээгүй биз дээ."
Би түүний гарыг мөрнөөсөө салган арагшаагаа алхаж түүний нүүрнээс холдов.
" Уучлаарай Жин. Би гэхдээ тийм гэж хэлж чадахгүй нь. "
" Тиймээс зүгээр л хоёулаа эргээд найз болоод урьд өмнө нь яадаг байснаараа л байя тэгэх үү? Бүх зүйлийг мартаад- "
" Бүгд болсон уу? "
Тэхён?
Үгс аль хэдийн мартагдаж би түрүүн юу ярьж байснаа ор тас мартан түүнрүү том нүдлэн ширтлээ.
Үнэхээр Тэхёнаас болсон гэж үү?
Энэ бүх хугацаанд түүний хариултыг хайгаад ч олохгүй байсан нь бүгд Тэхёнаас болсон хэрэг үү?
" Итгэмээргүй юм. "
Жин толгойгоо сэгсрэхэд түүний нүдэнд аль хэдийн нулимс цугларч тэр маш их хэмжээний уур уцаар хадгалж байвч тэрээр үргэжлүүлэн ярихад би эндээс хурдан гарах ёстойгоо ойлгож эхлэв.
" ТЭХЁН ЧАМД ЮУ ХИЙСЭН ЮМ! БИ ЧИНИЙ ХАЖУУД ҮРГЭЛЖ БАЙСАН ТЭР БИШ. ГЭТЭЛ ЧИ ЯАГААД ТЭР ШИГ ХҮНИЙГ СОНГОЖ БАЙГАА ЮМ! "
" ЮРА ЧИ СОХОРЧИХОО ЮУ! "
Жин ширээн дээр байсан аягыг хоёр дохоо бодолгүй харсан даруйдаа миний хажуу талын ханаруу саван шидэхэд шил хананд хүрсэн даруйдаа яг миний зүрх одоо яаж айж , гэмтэж байгаа шиг олон тийш салан хагаран үртэс болов.
Би гараа толгойны хоёр талдаа хамгаалалт мэт авчран хана даган доош суун нүдээ тас аниж " Жин.. " гэх үгийг салганасан хоолойгоороо арайхийн гаргалаа.
Гэвч яг тэр үед өрөөний хаалга онгойж нүүрэндээ сандрал , гайхшрал тодруулсан Тэхён хаалгыг том онгойлгон орж ирээд намайг газарт суусныг харсан даруйдаа урд минь юу хийсэндээ гэмших Жинийг очин шууд шанаадан унагалаа. Тэхён гүйж очсон хурдаараа гараа зангидан Жиний шанаа хэсэгрүү цохисонд Жин тэр чигтээ газар унаж , унасан даруйд нь Тэхён дээр нь мордон гараад түүний сул даавуун цамцны захаас заандан авав.
" СОКЖИН ХЭРВЭЭ ЧИ ДАХИЖ ИНГЭХ ЮМ БОЛ БИ ЧАМАЙГ ТАЙВАН ӨНГӨРӨӨХГҮЙ ГЭДГИЙГ САНААРАЙ."
" БИ ЧИНИЙ АМЬДРАЛЫГ ЧАДНА
ШҮҮ! "
Тэхён бүдүүн хоолойгоороо орилон түүнийг заандаж байснаа болин арагш нь түлхэхэд Жин шаландаа эргэн наалдаж , бүх зүйлийг харан яахаа ч мэдэхээ байсан над дээр ирээд намайг босгов.
" Юра тайвшир. Би энд байна. Чи одоо аюулгүй. "
Тэр намайг гүнжийн стийлээр хоёр гартаа зөвшөөрөл авалгүйгээр өргөн тэврээд хаалганы зүг явах гэсэн ч газраас өндийх Жиний үгэнд гацаж би Тэхёнрүү харлаа.
" Яг л амьдралыг сүйрүүлсэнтэйгээ адил намайг сүйрүүлнэ гэж үү? "
Гэсэн ч Ви арагш харалгүй харуулын өрөөнөөс газраас өвдөлттэйгээ тэсрэлдэн босох Жинийг орхин гарлаа.
Өрөөнөөс гарахад хамгийн азгүй нь тэр өрөөг , биднийг тойрон харах маш их ажилчид зогсож байсанд байв. Бүх ажилчид цаагуураа шивнэлдэн ярьж ихэнх ажилчдын харц хүмүүсийн голоор зүсэн явах бид хоёрыг даган явахад , Жинд туслахаар зарим нь тэр өрөөрүү орж байх нь харагдсан ч би харцаа бууруулан Тэхёний цамцруу толгойгоо наалдууллаа.
" Аюулгүй. "
***
Тэгэхээр та нар ийм юм хүлээнэ гэж бодоогүй л байх. Гэхдээ анхнаасаа би ийм л юм төсөөлж байснаа одоо л гэж нэг юм бичвээ гэж.
Муу бичсэнээ мэдэж байна аа тиймээс хүлцэл өчье.
Гэхдээ манай залуус мама дээр зүгээр л алсан болохоор надад хамаа алга. :"))
Нээрээ бас мэдээгүй хүмүүст би Юнгигийн фф зохиосон. Хүсвэл орж уншаарай та нар зүгээр л уйлах ёстой. Уйлуулах зорилготой бичиж байгаа хаха.
*evillaugh
Advertisement
- In Serial22 Chapters
A Portrait Of A Witch
How Would A Person See the World Filled With no Faces? Would God Even Hear the wish of poor man's Soul? One And Many Wears Mask More Than Few Are Used. And Yet Here I Am Your Lost little Lamb Not Knowing Where to Go? As one of the many that haven't seen the Worlds of the Cruel. But I, Your little lamb you can't even love. I A person Who wished to be loved. I Who Desire's To be Loved I Who wished for your Grace. Yet Even The Near of My Death why Can't you shine your Radiant Light. I Cursed you and World I Once Love You the Once I Trust yet the Anger and Wrath That Shrouded my Hearth. And Yet I Who Prays For You yet Again. I who wish to be Loved I Who wished to be blessed with your light I who begs For Your Grace why Can't My Love Reach You're Heart.
8 119 - In Serial43 Chapters
The Bracelet
"Our heart is like a bracelet, it can be gifted or stolen, shown or hidden, scattered or together, kept or thrown away, preserved or destroyed..." he said while walking with each word rhythmically fitting his steps. "You should have just be specific, my heart is like a bracelet, it can be gifted or stolen, shown or hidden, scattered or together, kept or thrown away, preserved or destroyed... Your's entirely..... Yeong Su. " "So what are you going to do with it? " his eyes fixed on his mansion a few feet away. "I was thinking about throwing it away but I think I'd rather display it since it was gifted.... " I clinged to him like my legs depended on it. "Stolen... " he whispered enough for me to hear "What?! " I looked at him not knowing what to say. "You stole it" he looked at my face for a moment like I was the greatest achievement before kissing my temple with happiness so visible in his eyes ...Editing each chapter.... So read with love.
8 226 - In Serial22 Chapters
Diagnosed
Third and last installment of the Pills trilogy.She keeps on looking for her Adonis, but she found her Hephaestus.
8 120 - In Serial95 Chapters
Good For Gone
Bowen was a lonely girl who filled her days by running down rural country roads. But that quickly changed when she discovered a decomposing body in an old shack. But, somehow, he wasn't dead.In fact, he was getting better, his fatal wounds healing themselves from beyond the grave. And from the moment he opened his eyes Bowen was dragged into a terrifying world she never could have imagined. *Completed*This is a FIRST DRAFT of my novel, of which the final version is available on Kindle and free on Kindle Unlimited. Cover by @_PaintingDaisies_
8 196 - In Serial48 Chapters
Mr. Mystery
Ridhimaa returns home after two years, completing her postgraduate. She decided to enjoy her vacation with her family. One day she goes to market with her mother, where she meets a guy who is familiar looking, but she can't recognize him, but her mom does. He is her classmate and childhood best friend, Armaan, who's present life's a mystery for her. She feels like he and her mother are hiding something from her. Read to know more about the mysterious, Armaan. And find out what is he hiding or is he really hiding something. Or is it just her imagination.
8 155 - In Serial30 Chapters
Motorcycle Girl
Love never came easily for Nathan Reed. Growing up, when his friends would get girlfriends, he would always be the single one. He would be the one third wheeling at the eighth grade dance, homecoming, prom, and any other event involving his friends. Whether it was going to the mall with his friend and his friend's girlfriend, or going to the movies, he was single. He was always single. At age twenty three in his junior year of college, he's accepted his fate of being single forever. He stopped having crushes four years ago when she asked him for his best friends phone number. He has never even hugged a girl he likes, and he counts kissing Amanda Baldwin in the second grade as his first kiss. That is until Odeletta Guillotin walks into his French class for the first time, three days after the class already started, late, in a black leather jacket and combat boots. When the teacher talks in French after she's settled in her seat, saying something that nobody understands, Odeletta responds in fluent French. Nathan is promptly intrigued by her. She doesn't even notice him, and he finds himself noticing everything she does, from the way she grips her pen to the way she furrows her eyebrows when she's concentrating. He finds himself wanting to talk to her, but after years and years of rejection, he can't do it. When he finally gets up the nerve to talk to her, he finds there is a lot more to the mysterious French girl than meets the eye.DO NOT COPY THIS STORY, I WORKED HARD ON THIS STORY WITH IDEAS I CREATED FROM MY OWN IMAGINATION IF YOU WANT TO BE A WRITER, WRITE FROM YOUR HEAD, NOT FROM MINEThis is the first book of four.The incredible cover is made by @nerdfpiperIf you need a cover, I highly recommend her
8 120

