《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 12
Advertisement
Hello its me :))
" Чи энд юу хийж байгаа юм?"
" Чамайг харахаар. "
" Ийм орой юу? Сонин л юм. "
Би урд минь надруу харан зогсох Тэхёнруу гайхшран сэжигтэй харж зогсовол тэрээр надруу эргүүлэн юу ч хариулалгүй харин доошоогоо хөлрүүгээ харж гутлаараа газар тогшиж байлаа.
Магадгүй тэр намайг алахаар ирсэн байх.
" За за....... Би тэгвэл орьё доо Тэхён-.. "
Чимээгүй удаавтар хэлээд би зогсох газраасаа хөдлөн Тэхёны хажуугаар өнгөрөх гэтэл тэрээр миний гарыг барин зогсоож , би гайхшран түүний зүг эргэн харав.
" Яасан? "
Тэхёны бугуйг минь барих дулаахан гар доош гүйн алгаруу минь удаанаар буусаар гарыг минь барин удалгүй нэг юм атгуулан , тэрээр чимээгүй хэрнээ бүдүүн хоолойгоор
" Хөхрөөндөө түрхээрэй. Хурдан арилна. Бас намайг уучлаарай. " хэмээн гарыг минь тавилаа. Намайг эргүүлэн хариулхаас өмнө Тэхён надруу харан инээмсэглээд машиндаа суун хаазлан давхиж булан эргэхэд би гэрийнхээ урд харанхуйд гартаа савтай юм барин ганцаар хоцрон үлдэв.
Тэгэхээр , үнэхээр ...... эвгүй байлаа.
Савтай зүйлийг халаасандаа хийн гэрлүүгээ алхалан орж күртикээ тайлахдаа өнөөх зүйлээ гарган гэрэлд харвал Хөхрөөний тос хэмээсэн байсанд магадгүй Тэхён намайг урдуур нь оруулан цохиулсанд санаа зовон үүнийг өгсөн байх гэдэгт итгэлтэй байлаа.
Хувцасаа тайлан унтлагын хувцсаа өмсөөд нойл орон нүүрээ угаахдаа түрүүн өгсөн тосыг нь хацар дээрээ аль болох дахин өвтгөчихгүйхэн шиг зөөлхөн түрхэж , дараа нь хөргөгч онгойлгон юу байгаагаа харав.
Хэдэн төмс лууван амтлагч ус .
Хөргөгч онгойход нүдэнд харагдсан хэдхэн зүйл. Ойрд гэртээ дандаа оройтож ирдэг болсоноос хойш хөргөгчиндөө би сайхан хоол харахаа больсон билээ.
Өөрийн эрхгүй сэтгэл гонсойж хөргөгчийг эргэн хааж сурсанаараа дахин гоймон чанаж идсээр арван хоёр болоход орондоо орон зүүдний оронлуугаа халин урсахад бэлэн болсон байв.
Хагсайн бүтэнсайнгүй ажилласнаас болж гэртээ оройноо ирж өглөө эрт явдагаас гэр минь зүгээр л шөнө өнгөрүүлдэг газар болон хувирчээ.
Гэхдээ л ингэж их зовсоны эцэст би өөрийгөө юу олж долоож авахаа мэдсэнгүй.
Бас яагаад заавал би үүнийг хийх ёстой гэж?
Өглөө яагаад ч юм эрт очин ажлаа эртхэнээс хийчихвэл хүмүүсийн хараанд өртөхгүй байж магадгүй гэх бодолтойгоор эртлэн гэрээс гарахад хар өглөөгүүр алхалах хүн хуруун чинээ тоолон багтахаар л байв.
Ажилруу алхах зам өмнө нь хэдэн километр мэт санагддаг байсан бол одоо яагаад ч юм хажуу гудамжинд минь л байдаг мэт санагдаж байлаа.
Нүүрээ хаахын оронд зүгээр л хар малгай өмсч хар савхитай алхах ба ажилруу хамаг хурдаараа яг л хүн араас минь мөшгин хөөж байгаа мэтээр ороход намайг харсан харуул хүртэл сандлаасаа босч ардаас харан үлдэв.
Магадгүй өчигдрийн мангар ичмээр үйл явдал ажлаар булан тохойгүй тараа байлгүй.
Advertisement
Өнөөдөр БиТиЭсийнхэн концерттэй учир бүх гишүүн бэлтгэлийн өрөөндөө ирсэн гэдгийг мэдэх ба ажлаа хөөцөлдөн гүйх хүмүүс хажуугар сүнгэлдэн гүйж байлаа.
Би өрөөндөө орохоор хаалга онгойлговол намайг урьдын л уйтгарт хүмүүс харж , бүгдийнх нь харц эцэст нь миний хацар дээрх хөхрөөгөө нуусан лентэн дээр буух ч би аль болох сандарсан харагдахыг хичээлгүй тайвнаар явж цүнхээ ширээн дээрээ тавин , гадуур хувцсаа тайлсаар бугуйн дахь цагаа харвал цэвэрлэгээний цаг хараахан болоогүй байсанд утсаа чихэвтэйгээ шүүрэн авч дээврийн өрөөлүү гарав.
Өглөө эрт байснаас хүйт дааж сэрүүн салхи сэвэлзэх ч би чихэндээ чихэвч зүүн намуухан дуу тавиад хашлаган дээр гараа тавьж хотыг ажлаа. Иймэрхүү зүйл намайг хамгийн ихээр тайвшруулдаг учир ахлах сургуульдаа би арын хашаан дахь хэнд ч харагддаггүй моддын голд сүүдэрт нь орон хэвтэн дуу сонсож бүх сандрал айдсаа алга болгодог байв. Энэ үйл явдалыг дахин хийхгүй хэмээн өөртөө амласан ч магадгүй одооноос эхэлж би үүрд хийх бололтой.
Цаг хэртээ дуу сонсож ажлаа хийх ёстойгоо мэдэн өрөөлүүгээ алхаж байтал шатан дээр хар хувцаслаж гараа халаасандаа хийх Тэхёнтэй тааралдав.
Тэрээр намайг харсан ч харцаа бууруулан яг хажуугаар явах гэхэд нь би түүнийг гараар нь зөөлхөн барьж зогсоогоод баярласнаа хэлэх санаатай аягүй тайван бөгөөд намуухнаар
" Өчигдөр өгсөн тосонд чинь баярлалаа. "
Би эргүүлж түүний өнөөх дулаахан инээмсэглэлийг хүлээж байсан ч түүнээс инээлт байтугай нүүр хувиралын өөрчлөлт илэрсэнгүй. Тэрээр цамцныхаа арын малгайгаа өмсөж надруу нүднийхээ булангаар ширтэн амандаа чимээгүй хэмээн хүйтнээр бувтнаад намайг орхин дээш шатаар өгсөн явлаа.
Би ухаан санаагаа арагшлуулан өчигдөр ирсэн хүн чинь Тэхён яг мөн байсан билүү гэж бодсон ч яах аргагүй өмнөх сайхан сэтгэлт инээдийг нь сонсохоор өөрийн эрхгүй санаа амардаг Тэхён байсандаа хэмээн дахин бодон шатны тэнд ганцаар хэсэг тээнэглзэн зогсон сэтгэл гонсойх шиг болсон ч толгойгоо сэгсрэн Юу вэ Юра иймэрхүү юманд яагаад гомдоод байгаа юм бэ гэсээр урьдын л ажлаа үргэлжлүүлэн хийлээ.
Бэлтгэлийн өрөөний гэрлийг асаан харвал шалан дээр усны хог болон гутлын хар зураас гарсан байсанд өчигдөржингөө БиТиЭсийнхэн концертэндээ бэлдсэн болохоор л одоо ядраад сайхан аашлах ч тэнхэл байхгүй байсан байх хөөрхий гэж өөрийгөө тайвшруулсаар өрөөг хурдхан цэвэрлэж эхлэлээ.
Яагаад ч юм өнөөдөр миний бодож байснаас ч гайгүй өнгөрөх юм шиг санагдаж байлаа.
Гэхдээ Жонгүүкийг орж ирэх хүртэл.
Тэрээр дөнгөж ирж байсан бололтой гадуур хувцастайгаа байх ба намайг харсан даруйдаа тэрээр яг л хөлдсөн мэт гацан зогсов. Магадгүй миний нүүрэн дэхь хөхрөлтийн хараад л тэр байх түүний нүдэнд нь гэмшил тэр дороо тодрон гарч ирсэн ч маш хурдтай арилан хоосон төрх болох ба бид хоёрын голд нилээдгүй чимээгүй хугацаа өнгөрлөө.
Advertisement
Яагаад гэдгийг мэдэхгүй байналдаа. Гэхдээ тэр түрүүлж надаас уучлалт гуйх ёстой биш билүү? Эсвэл би яриа эхлэх ёстой юм болов уу?
" Тэгэхээр..... "
Чимээгүйг эвдэн яриаг эхлүүлэх ба түүнийг ядаж одоо уучлалтаа гуйх байх гэсэн ч тэрээр гадуур хувцсаа тайлан цүнхээ газар тавин шал ширтэнгээ
" Хурдан цэвэрлээ. Би юмаа бэлдмээр байна. "
Гайхалтай. Юра. Тэр чинь БиТиЭсийн макнэ шүү дээ. Чи түүнээс юу хүлээнэ вэ?
Би өнөөдөр яагаад ер нь хүн бүрээс янз янзын юм хүлээгээд байгаагаа ойлгохгүй юм. Магадгүй өглөө идсэн өндөг хор агуулсан байсан бололтой.
Би түүнрүү итгэж ядсан байртай ширтэхэд Жонгүүк миний хөдлөхгүй байгааг анзааран надруу харвал би ам нээн
" Чи уучлалт гуйхгүй юм уу? "
" Юунд? "
Тэр яг л өглөөхөн шинээр дахин төрж , есүсийн ариун усанд шумбсан мэт харагдах ба болдогсон бол би ч бас өчигдрийг үйл явдалыг мартан ариун устай жакузируу ормоор байв.
Түүн шиг мартуулдаг л байсан бол.
" Мэдэхгүй ээ. Магадгүй миний нүүрийг цохисонд ч юм уу? "
Түүнд аль болох ёжилсон маягтай хэллээ.
" Би чамайг цохьё гээгүй..... Чи өөрөө л ороод ирсэн."
За за хангалттай. Өглөөний өндөг намайг үнэхээр гүн хордуулчихаж .
Би түүнрүү худал инээмсэглээд хурдан юмаа аван яг хажуугаар нь өнгөрөхөд ардаас чимээгүй Намайг үнэхээр уучлаарай гэх сонстов.
Анхандаа хий сонсчихов уу хэмээн бодсон ч замдаа зогсон арагш харвал Жонгүүк хэвэндээ урагшаа харсан хэвээр байх ч толгой гудайсан байлаа.
Магадгүй нүүрэн дээр минь уучлалт гуйж чадахгүй байсан бололтой.
" Би чамайг цохихыг үнэхээр хүсээгүй.
Өчигдөр очиогүйд уучлаарай.
Хюн нар надруу ихэнх нь уурлаад байсан учир би зүгээр л очиогүй юм. "
Тэр надруу эцэст нь эргэн харахад түүний нүд гуниг харууслаар дүүрсэн байлаа.
" Би анхандаа Тэхёныг шангаа хүртсэн гэж бодсон. Гэхдээ одоо таныг харахад би өөрт чинь ямар их хохирол учруулснаа харж байна аа. "
Түүний яриа маш чимээгүй сонстох ба тэрээр зөөлхөн бөхийгөөд дахин уучлал эрэхэд л би түүнийг аргагүй жоохноороо байгааг нь мэдэв. (хичнээн тэр ердөө надаас бараг л хоёр эсвэл нэг насаар дүү байсан ч гэсэн.)
Би эргүүлэн инээмсэглэж түүний толгойг нь жоохон хүүхэд мэт илээд
" Зүгээр ээ. Нүна нь иймэрхүү юм дийлэх дээрээ байгаа " гээд түүнийг орхин өрөөнөөс гарлаа.
Бурхан минь. Жинхэнэ сахиусан тэнгэр миний дэргэд оршиж байжээ.
Гэхдээ түүний ярианаас тэдний уурласан гэх бас Тэхёныг шангаа хүртсэн гэдгийг нь нэг их ойлгоогүй ч тэд нарын голд л нэг юм болж хэмээн бодов.
***
Жонгүүкийг уучлалт гуйснаас болоод ч тэр үү эсвэл Тэхёны өгсөн тосноос ч тэр үү хацар дээрх хөхрөө өдөр өдрөөр маш хурдтай арилж би эргээд хэвийн царайндаа орсоор байв. Хүмүүсийн шуугиан өндөрлөж зодоон болсон үе яагаад ч юм хэдэн жилийн өмнө болсон мэт санагдлаа. Хичнээн би тэднийг хэдэн жилийн өмнө мэддэггүй байсан ч гэсэн.
Нүүрэн дэх хөхрөө арилсанд Жин надад баяр хүргэн хаанаас ч юм чихэр өгөхөд би хичнээн чихрэнд дургүй ч гэлээ авлаа.
Бас тэр үеэс хойш Жин надад яг л наалдсан мэт хажууд дандаа явж тусалж бараг л бэлтгэлийн өрөөгөө хамт цэвэрлэх гээд байдаг байв. Тийм учраас би сүүлрүүгээ бэлтгэлийн өрөөг дотроос нь түгжин түүнийг оруулалгүйгээр цэвэрлэж эхлэсэн юм.
Тэхён тэр өдрөөс хойш надтай дахиж үг дуугарахаа больж түүний хийдэг зүйл нь ихэвчлэн надруу нүднийхээ булангаар хальт харан эргэж байрандаа орох эсвэл би түүнтэй ярих гэх болгонд утсаа оролдон алхаад явах байлаа.
Түүнд ямар нэгэн юм тохиолдсон гэдгийг би мэдэж түүнээс асуух гэсэн ч тэр дөлөн ажилтай гэж зайлсхийж , дараа нь Жин намайг яг л холоос харж байсан мэт дөнгөж Тэхёнаас холдоод булан эргэхэд тэр хаанаас ч юм гэнэт гарч ирсэнээ
" Чи түүнтэй юу ярьж байсан юм? "
Би нэг хөмсгөө гайхшран өргөлөө.
" Сүртэй юм биш ээ."
" Түүнрүү битгий ойрт Юра. "
Жиний яриа маш төвлөрсөн сонсогдох ба түүний намайг замд минь зогсоон барьсан мөрөн дээрх хоёр гарыг нь би зөөлхөн холдуулж
" Яагаад? " хэмээн асуувал Жин
" Зүгээр л Тэхён чамд сайнаар нөлөөлөхгүй " гэсэн билээ.
Үүнийг нь яаж ойлгож авахаа мэдэхгүй ч би яах аргагүй Тэхёнд нэг муу юм тохиолдсоныг л мэдэж байв.
Даанч би зүгээр л нэг стилист учир юу ч хийж чадахгүй байлаа.
Өглөөний нарны туяа яг нүдэн дээр сэрээдэх гэсэн маягтай тусахад би хөнжлөө дээшлүүлэн нүүрээ хаасан ч эцэст нь нүдээ нээн соронзлогдох орноос өндийж ойр хавиа ажин суув.
Өрөө минь зарим нэгэн хувцасаар хөглөрч бичиг цаасаар ширээ дүүрсэн байх авч надад цэвэрлэх тэнхэл энэ хэдэн сардаа ирэхгүй гэдгийг мэдэж байлаа.
Гагцхүү чанх өөдөөс минь харах янз янзын өнгөөр баллаж бөөрөнхийлсэн календар нүдэнд тодрон тусах ба түүнрүүгээ очин дахин нэг өдрийг өнгөрөөлөө хэмээн бөөрөнхийллөө.
Стилистийн ажил дуусахад 2 сар дутуу.
11 сарын 1н.
▰▱▰▱▰▱▰▱▰▱▰▱
Воала! Аягүй их үйл явдал бичвээ гэж. Арай гэж нэг сар өнгөрсөнд баярлах ч шиг.
Тэхён Юрагийн мөч нэг их гарсангүй ээ. :"(
Гэхдээ хүмүүсээ зүрх сэтгэлээ бэлд. Би Биг Хит шиг та нарлуу боомб шидэхэд бэлэн байна. Удахгүй. :))
(ノ'∀`*)ノ ▍. ♡o。.(✿ฺ。 ✿ฺ)
Leave vote msg or some sheet. ✌
Advertisement
- In Serial26 Chapters
One and Only
Hiro is a 19-year-old college student. He and Robin have been dating since they were 16 years old in 2025. Prior to Robin going away to college, they had a happy relationship. During one of the holidays he takes part in every year, Hiro traveled to his parents' home. During his visit, he tried to figure out what had been happening between him and Robin. While they've been together for a long time, they've lost touch ever since Robin started college. Despite their efforts to improve their relationship, they face many challenges. In the end, will they be able to make everything ok again, or is it too late?(I'll try to post every 1st, 10th, and 22nd of the month, but there is no set schedule(Also sorry for any spelling mistakes I make, English isn't my first language)
8 190 - In Serial41 Chapters
A Pinch of Cinnamon
COMPLETE"Just how wet are you for me?" He rumbles in my ear. His hand dips into my underwear and I gasp at the sensation of his finger brushing against my clit. I grasp his shoulders, holding tight, as his finger lowers towards my entrance, feeling for the nectar that only he seems to be able to draw from my body. "You're soaked baby." He groans. I can no longer form words as his mouth latches onto my nipple. My stomach tightens feeling him caress my most intimate areas.*************After a bitter divorce, a 30 year old man comes back home to live with his parents. They throw him a welcome home party , where he is instantly drawn to a young woman. Getting to know her only makes his attraction grow that much greater. He is determined to make her his even as her own heart wars with her head, pleading with her to not get involved with something that could lead to more heartbreak. Will their love prevail?
8 177 - In Serial22 Chapters
Scum of Humanity and his Youth
Hiraoka Hiroshi is a cynical highschool student who refuse to change. To him,changing is the same as admitting defeat to society's defected system. But when he turns in an essay that shows this exact same view, he is then forced to start a club with a person of simillar traits, a kind of club that helps other troubled children such as theirselves to deal with their problems. How will Hiroshi deal with this dilema?
8 128 - In Serial55 Chapters
Love is Beautiful (She's so Ugly)
How would you know if you keep looking the other way? •••Merida Love Hollyn is a normal girl who lacks self confidence and she never fights back. And because of that, she often gets bullied by the mean girls at school, earning the nicknames, "Goldfish" "Ugly Duckling" and "Trash". Her days was always bad as she describes it until a handsome basketball player named Jacob started to get curious about her ugliness. 2•12•205•27•20
8 288 - In Serial12 Chapters
Interdimensional tuition fees
What if your university had a secret group of students from other dimensions? Hidden between the planes of reality, hold countless interdimensional students from succubi to wolfmen who call the university home. After a scientifically recent breakthrough in interdimensional travel, the first and logical conclusion to applying this technology was to recruit students from other realms. From the deeper diversity of thought, (and the exorbitant interdimensional tuition fees,) the university has found itself flourishing from this pool of students. Patrick Charles, a freshly released 18-year old on the cusp of understanding his place in the world, had been recruited by his university to take care of a particularly important fellow student, the son of Death. To allow this, the university gave him a crystal which allows him to see interdimensional activity. With this, he gets pulled deeper into the university culture, witnessing young adults from all corners of the multiverse find their place in the world together, and uncover the secrets hidden in plain sight. --------------------------- The story is set in a fictional university set in Britain, which explores romance, drama, and a unique magic system between a colourful and realistic cast of characters. From supernatural incidents, to young horny adults trying to discover themselves, join Patrick as he and his peers discover what it means to be themselves in the modern world.
8 159 - In Serial50 Chapters
Survivor's Guilt
2011: It's been ten years since the sky literally came crashing down around Yael Malkah and upended her world. Now she's returned to New York to visit her ailing grandmother. With no other family, it's up to her to take care of the family business, even at the risk of her sobriety.Haustin Macauley is a firefighter struggling to come to terms with his survivor's guilt, and does whatever he can to drown out the event that still keeps him up at night, even taking reckless risks. The only thing that keeps him going is the people he saved when hell came crashing around him, the only proof he has that he isn't a complete failure.When Yael meets the man who saved her life that fateful day, she can't help but feel a connection in her grief. As Haustin and Yael grow closer, the two must find their way through the minefield of family problems and post-traumatic stress to the possibility of a life that might resemble normal again.Weekly Friday updates. Occasional Tuesday updates.
8 124

