《fallacious | k:taehyung》БҮЛЭГ 9
Advertisement
" Тэгэхээр чи яаж 20 настай байж Сөүлийн их сургуулийг төгссөн юм бэ? "
Жин урдаа байх кофег балгангаа надруу харан асуувал тоорт захиалсан ч ганц ч идэлгүй зүгээр л сэрээгээрээ оролдох би түүнрүү гайхан харж
" Яагаад чамд хамаатай байдаг билээ? "
Жин кофегоо ширээн дээрээ тавин мөрөө мэдэхгүй гэсэн маягтай өргөөд
" Зүгээр л асууж байна. Би их сониуч хүн. "
Түүнтэй нэг их ярихыг хүссэнгүй ч ганц үүнийг хэллээ гээд амнаас алт уначих биш хэмээн бодсоор чимээгүйхэн
" 17тойдоо сургуулиа төгсөөд 2р курсдээ сурч байхдаа би бүх хичээлээ шахан үзээд л ... тэгээд л намайг одоо харалдаа. Би энд ингээд л сууж байна. "
Өөрийгөө хэт их ухаантай гэж хэлэхгүй ч нээрээ үнэн шүү. Нэг л өдөр намайг төгсөөд ажил хийж болно гэсэн.
" Ммм. "
Жин толгойгоо зөөлхөн дохих ч түүний харц надаас секунд ч хэрнээ холдохгүй байсанд аяандаа би миний нүүрэнд минь юм наалдсан билүү эсвэл би тийм эвгүй будчихсан билүү гэх бодол төрсөн ч нэг их удаан бодолгүй толгойноосоо арилгав.
" Чи яагаад биднийг ор тас мэддэггүй юм мөртлөө манай стилист болохыг хүссэн юм? "
Би түүнрүү эгцлэн харж
" Уучлаарай ноёнтоон. Эхлээд өөрөө асууна би хариулна. Дараа нь би асууж өөрөө хариулна гэдэг дүрэм мэддэггүй юм уу? "
Жиний нүүрэнд гайхшрал хэсэг тодорсон ч түүнийг хажуунаас нь фэн охидууд ирж зургаа авахуулья эсвэл гарын үсгээ өгөөч гэх үед нь инээмсэглэлээр солигдолоо.
Тэрээр огтхон ч нүүрэн дэхь инээмсэглэлээ арилгалгүй бүгдэнд нь тайван болон тэвчээртэй хүссэн бүгдийг нь хийн тэрээр ширээнээсээ босч хэмээн надад амны хөдөлгөөнөөр хэлсээр ширээнээс холдон фэнүүдтэйгээ цааш алхалан явахад би зүгээр л түүнийг бараг амаа хагас ангайлган ширтэж байв.
Энэ эмэгтэй хэн юм? Найз охин нь юм уу? Үгүй байх аа ийм эмэгтэйг Жин убба сонирхохгүй шүү дээ.
Гэх охидын шивир авир чихний үзүүрт сонсогдоход бие нэг л тавгүй мэдрэмж мэдэрч ойр хавиа аль болох хүнд мэдэгдэхгүйхэн шиг тойруулан ширтвэл бидний хажууд талын ширээний яг ард талынхд нь суух хэсэг охид надруу харцгаан бие биетэйгээ шивнэлдэж байв. Хувцаснаас нь харахад ахлах сургуулийн сурагчид байлаа.
"
Нэг шулуун хар үс сургуулийн дүрэмт хувцастай хэдэн охид урд ирэн суун асуувал би тэдэнрүү хамаг анхаарлаа хандуулан гайхан харж
" Өөрсдөө хэн билээ? "
Урд сандал дээр суух нэг охин нь ёжлон инээн үсээ янзлан арагшлуулаад
" Бид нар Жиний фэнүүд нь байна ."
Би ойлгон толгойгоо бага зэрэг дохингоо
" Аан. Би-.. "
" Бас бид нар өөрийн чинь анти фэнүүд байна " гэхэд би яриагаа гацаан тэдэнрүү үл итгэсэн байртай ширтэн суув.
Би юу сонсчихов?
" Гэхдээ та нар намайг хэн гэдгийг мэдэхгүй шүү дээ. "
" Бан Юра биз дээ. Стилист. Бас өөрийн чинь манай Жин уббагийн нууц найз охин гэсэн цуурхал хаа сайгүй байна. ЧАМД БИД НАР ЖИН УББАГ ӨГӨХГҮЙ ЗА ЮУ! "
Тэрээр ярианы өнгөө дээшлүүлэн үзэн ядалтын төрхөөр ширтэхэд би нэг хөмсгөө өргөн муухай хараад
" Хүүе хүндлэл чинь хаана байна аа! "
" Чамд хүндлэл үзүүлж байсны оронд явж нохойг хүндэлсэн нь дээр за юу. Худлаа Жин уббагийн ойр хавьд эргэлдэж байхаар явж ажлаа хий. "
Advertisement
Би нүдээ залхасан байртай эргүүлэн , шүдээ чангалан амаа жимийнгээ яг эргүүлэн хариулах гэтэл тэр цаанаас инээмсэглэх Жин алхан ирж бидэнрүү ээлжлэн харсаар
" Та нар бие биенийгээ таньдаг юм уу? " гэхэд өнөөх охид гэнэт л сандралцан хэмээн чимээгүй орилолдоход би гялс цүнхээ аван ширээнээс босч үүдрүү зүглэлээ.
Араас Жин намайг дагуулан гайхан харж
" Яасан бэ? " Гэж асуусан ч би арагш харалгүй тэр чигтээ кофешопоос гарав.
Жинтэй үерхэж байгаа гэсэн цуурхал яаж байгаад гараад ирэв ээ?!? Би түүнтэй огтхон ч ойртоогүй шүү дээ. Би одоо яах вэ?
Тэр охидод өөрийгөө БиТиЭсийнхэнтэй ямар ч онцгой харилцаагүй гэж яаж ойлгуулах вэ?
Толгой дотор өөрөө ч хариулж чадамгүй асуултууд нэг нэгээрээ урсан орж ирэхэд би алхаагаа дахин хурдасган хүний гарцаар газар ширтэн гарахдаа урдаас минь их хүн сөрөн ирнэ гэж төсөөлсөнгүй.
Хүний мөрийг хүчтэй мөрлөн газар унахад тэр хүн намайг ч тоох завгүй ногоон гэрэлдээ амжихыг хичээн цаашаагаа гүйхэд би хэрэггүй л тэр хүнийг эсвэл хэн нэгнийг намайг босгоно гэж хүлээсэн ч хүлээлт таагаар өнгөрч би газар унасан чигээр үлдэв.
Унагасан утас түлхүүрээ шүүрч аван газраас босон ногоон гэрэлдээ амжихыг хичээсэн ч би аль хэдийн хоцорч машины гэрлүүд ногоон гэрэл болон солигдож явах гэж яарсан машинууд бүгд дайрах гэж байгаа мэт урдуур хүчтэй давхин зарим нть сигналдахад би замын голд хааш ч хөдлөлгүй бүрэн цочролд орон зогслоо.
Зүрх цээжнээсээ гарч ирэх гэж байгаа мэт аймшигтай цохилон нүдэнд айдсын нулимсууд хуран цугларч эхлэв.
Ардуур урдуур машинууд сүнгэнэн явж аль болох ямар нэгэн машинд хүрчихгүй нь тулд эргэн ийш тийш харж байтал ард хар өнгийн жижиг жийп машин ирэн зогсон зочны сандлын толь нь доош гүйн буув.
Хэн нэгэн таньдаг хүн гарч ирнэ гэж огт төсөөлөөгүй би цонхоор Тэхён цухуйн
" Ороод ир хурдал ! " гэх үед яг л рефлекстэй мэт хурдлан машинд суух нь тэр.
Намайг машинд суун хаалгаа хаасан даруйд тэрээр хаазаа даран намайг сандлын түшлэгт наалдуулж орхиход Тэхён яг л ямар нэгэн юмнаас зугтаж байгаа мэт ихэнх машины голоор сүлжилдэн явсаар байсанд би сандран зүүн гараараа сандлыг барьж харин баруун гараараа бариулнаас яг л амиа дэнчин тавьж байгаа мэт барин чанга базав.
" Чи тэнд юу хийж байсан юм? " Тэхёний хоолой нэг тиймэрхүү уурласан мэт сонсогдох ба өөрийн эрхгүй ар нурууны шар үс сэрхийтэл бослоо.
Би түүнрүү гудайн эмээсэн маягтай хараад чимээгүй
" Замаар гарж байсан юм. "
Тэрээр уурласан мэт амьсгал гарган инээгээд
" Юра чи бүхэл бүтэн хөдөлгөөнтэй замын голд зогсож байсан ойлгож байна уу? Чи үхэж ч болох байх аа. Энд ямар их галзуу жолооч байгааг мэдэх үү! "
Түүний ярианы өнгө ширүүн төрхтэй болох үед тэрээр үрүүл дээрх гараа чангалж түүний гарын судаснууд товойн тодров. Би түүнд юм хариулалгүй харин зүгээр л хумсаа оролдох гарлуугаа яг л аавдаа загниулж буй охин мэт харлаа.
" Чи надад хэлэхгүй юм уу! "
Тэхён дахин шаардан асуухад би уурлан
" Чи надаар юу хэлүүлмээр байгаа юм бэ! Би зүгээр л замаар гарч байсан. Гэтэл гэрэл улаан болчихсон тэгээд л би гацчихлаа. Одоо болов уу? " хэмээн түүнрүү ширтвэл тэрээр надруу биш замруу хамаг анхаарлаа хандуулсан хэвээр байв.
Advertisement
Тэхён нилээдгүй удаан чимээгүй байсны эцэст голд байх савтай салфеткаас надад нэгийг гаргаж өгөн
" Нулимсаа арч " гэж хэлэх үед л би өөрийн нүүрэнд доглон нулимс урсаж байгааг мэдрэн түүний салфеткийг ямар ч үг хэлэгүй аван нулимсаа арчингаа
" Магадгүй түрүүн шороо орчихсон юм шиг байна аа " хэмээн худлаа инээн хариуллаа. Мэдээж энэ бол үнэхээр тэнэг шалтаг байв. Нүдэнд шороо орчихоод байхад мэдэхгүй хүн байдаг гэж үү.
Би машины хоёр цагыг заах цагруу харан
" Яана аа ажлаа хийхгүй бол болохоо байчихаж. Намайг гялс ажил дээр буулгачих. "
" Зүгээр ээ өнөөдөртөө гэртээ амар. Би чамайг Бан захиралд хэлээд аргалчихна . "
Тэхён нэгэн хэмийн тайван өнгөөр хэлэхэд би түүнийг нь эсэргүүцэн гараа агаарт хоёр тийш сарвалзуулан
" Үгүй ээ үгүй би ажлаа хийх хэрэгтэй байгаа юм аа. Зүгээр л намайг энт дээр л буулгачих. "
" Бид аль хэдийн ирчихлээ " гэх Тэхён машинаа зогсоон надруу харвал би гайхан ойр хавиа ажтал нээрээ л бид миний гэрийн гадаа ирсэн байв.
" Байзаарай. Чи яаж намайг энд амьдардгыг мэддэг юм? "
Тэхён суудлын бүсээ тайлангаа
" Одоо чинь хорин нэгдүгээр зуун. Би хүссэн хүнийхээ зүйлийг хаанаас ч олчихож чадна " гэж ямар ч эмээсэн төрхгүй хэлэхэд би түүнээс эмээн гялс бүсээ тайлаад машинаас буутал Тэхён бас хамт машинаасаа буулаа.
Би түүнрүү бөхийн гэрийн зүг алхвал харин Тэхён араас харсан хэвээр
" Маргааш энт дээр уулзья " хэмээгээд машиндаа эргэн суун машины явах чимээ дуугарахад би түгжсэн байсан амьсгалаа тайлан арагшаагаа эргэн харав.
Сонин эрэгтэй юм аа.
Би тэглээч ийм эрт гэртээ юу хийхээ мэдсэнгүй. Маргааш нөгөө эмэгтэйд алуулахвий гэдэг бодол толгойд орж ирэх ч толгойгоо сэгсрэн өөр юм бодсоор гэртээ орж хаалгаа түгжлээ.
Гутлаа тайлан гадуурх хувцсаа өлгөтөл халаасан дахь утас гэнэт биржигнэн дуугарч мессэж ирсэнийг илтгэхэд Жэнин байх гэсэн бодолтойгоор утсаа гарган харвал
" ? " гэх мэдэгдэхгүй дугаараас мессэж ирсэн байлаа.
Хөмсгөө гайхшран өргөөд дугаарыг дахин сайн харсан ч энэ дугаарыг амьдралдаа харж байгаагүй учир эргүүлэн мессэж бичиж хэрэггүй нэгж үрэхийг хүсэлгүй утсаа хаагаад нойл орон гараа угааж байтал дахиад л утас чичигнэв.
" ? "
Энэ удаадаа би жинхнээсээ гайхсан ч миний нэрийг мэдэж байсанд намайг танидаг хүн гэдгийг нь мэдэн
" ? " хэмээн илгээвэл арван секунд ч хүрэлгүй дараагийн мессэж ирлээ.
"
Ви гэнэ ээ?
"
Түүнрүү мессэж илгээхдээ албаар хүндлэл үзүүлэн тань хэмээн явууллаа.
Хэрвээ өнөөх охид бид хоёрын мессэжийг олоод намайг хүндлэлгүй харьцдагыг мэдчих юм бол бүр сүйд болж магадгүй байв.
"
"
"
Сүүлийн мессэжийг илгээн утсаа дахин хаагаад зүгээр тв асаан хамаагүй кино үзэж эхлэв. Утас дахин чичирсэн ч би харалгүй нүдээ анин ардлах сандлын түшлэгээ налан таазруу харлаа.
Нэг л зүйл буруугаар эргээд байх чинь.
***
Утасны биржигнээн миний гүн автсан нойноос сэрээхэд би нүдээ нээхээс эмээн баруун гараараа утсаа тэмтчин хайж олон чихэндээ шууд наалаа.
" Байна уу? "
" Юра! Юу болоод байгаа юм бэ?!? "
Жэнингийн чанга хоолой чих нижигнүүлэн цуурайтуулахад би цочин өндийн босохдоо өөрийгөө одоо ч хүртэл буйдан дээрээ хэвтэж байгаагаа мэдэв.
" Гуйж байна Жэнин. Битгий орилож байлдаа. Ийм хар өглөөгүүр. "
" Чи надад яг одоо тайлбар л даа. "
" Юу? "
" Чиний БиТиЭсийнхэнтэй үерхэж байна гэсэн цуурхал цахим сүлжээгээр нэг тарчихсан байтал яагаад чиний хамгийн сайн найз би одоо л дөнгөж мэдэж байдаг билээ! "
"Үгүй ээ Жэнин. Би тайлбарлья. Надад БиТиЭсийнхэнтэй холбоо ямар ч байхгүй ойлгож байна уу? Би тэдний зүгээр л стилист. Чи папаразиудыг мэднэ шүү дээ. Тэд хамаа намаагүй зүйл л бичиж байдаг."
Би аль болох Жэнинд ойлгуулахыг хичээн тайвнаар яривал
" Энэ тэгээд чиний Сокжин уббатай хамт кофешоп д байгаа бас гэрийн чинь гадаа Ким Тэхёний машинаас гарч ирж байгаа чинь юу гэсэн үг юм? "
"
Энэ удаа жинхнээсээ би өөдөөс нь ориллоо.
"
. "
" Иймэрхүү үед би худлаа ярьдаггүй Юра. Чи өөрөө нэтэд ороод хар. Та хоёрын зураг хаа сайгүй байхад чи өөрийгөө ямар ч холбоогүй гэнэ ээ! "
" Үгүй ээ Жэнин~! Би үнэхээр ямар ч холбоогүй ээ. Зүгээр л би гэрлүүгээ харьж байхад Тэхёнтэй таарчихсан юм. Харин ноён Жинтэй бол зүгээр л хамт өдрийн цай уусан юмаа. "
Үнэхээр өөрсдийн голын ойлгогдохгүй харьцаагаа би өөрөө ч тайлбарлаж мэдэхгүй байлаа.
Болдогсон бол хүн бүрт тэдний ээдрээтэй тайлбарлагдашгүй асуудлыг орилон тараагаад хэлчихмээр авч тэр даруйдаа хүн бүрээр нэг .... бишээ хоёр хутгалуулан биендээ арван дөрвөн ширхэг хутгалуулна гэдгээ мэдэж байв.
Магадгүй зарим нь намайг шууд л харцаараа алах байх.
Хэрвээ харц хүн алдаг байсан бол магадгүй миний оршуулга хоёр долоо хоногийн өмнө болчихсон байх биз.
" Жэнин~ ойлгол доо. Надад үнэхээр хэцүү байна. Би зүгээр явж байгаад дайснуудтай болчихоод байхад чи бас битгий тэг л дээ. "
Би хамаг чадлаараа түүнд хэцүү байгаа мэт сонсогдохыг хичээн түүнээс гуйж байсанд Жэнин ойлгосон бололтой нилээдгүй чимээгүй байснаа санаа алдан
" За за. Би ойлголоо. Харин дараагийн удаа надад болсон бүх юмаа ярьж байх ёстой шүү "
гэхэд нь би хоёр хуруугаараа зүрхэн дээрээ тавьж
" Амлаж байна. Өөрийн зүрхээрээ андгайлья. "
хэмээсээр бидний яриа арайхийн өндөрлөв. Утсаа таслаад би уурлaн утсаа хажуу тийшээгээ шидэснийхээ дараа үсээ гараараа зулгайн базаад урагш хойш биеэрээ хөдлөж
хэмээн амандаа давтан хэлсээр байлаа.
Яг галзуурахнээ.
Компьютерээрээ нэт орон харвал миний инстаграмлуу хэзээ ч ирж байгаагүй мянга мянгаад мессэжүүд ар араасаа цувран ирсэн байв.
Онгойлгох уу байх уу хэмээн нилээдгүй удаан тээнэгэлзэн харсан ч зүрхээ зоригжуулан мессэжүүдийг нээлээ.
МАНАЙ ЖИН УББАГААС ХОЛ БАЙ.
ХАМТЛАГЫН ГИШҮҮДИЙН ГОЛД НЬ ДАРВАГНАЖ ЯВЖ БАЙГААД ТЭДНИЙГ ТАРААЧИХ ЮМ БОЛ ҮХСЭН ГЭЖ МЭДЭЭРЭЙ ДИЙД ЭМЭГТЭЙ МИНЬ.
ХУУРАМЧ МУУ ДИЙД ДИЙД (АЙМАР ХАРААЛЫН ҮГ ГЭЭД БОДЧИХ :)
БИТИЭСТЭЙ ХУДЛАА ОЙРТОЖ БАЙСНЫГ ЧИНЬ МЭДСЭН ЮМАА.
ЖИН УББА ВИ УББАГААС САЛ.
ЯАЖ ТЭГЖ ЧАДАЖ БАЙНА АА. ЧАМАЙГ ЯМАР ИХ ҮЗЭН ЯДАЖ БАЙНА ГЭЭЧ.
ХОЁУЛАНТАЙ НЬ ЯВАЛДАЖ БОЛДОГ ЮМУУ? ИЙМ БУЗАР ЭМЭГТЭЙ ЯВЖ ҮХЭЭСЭЙ. БИТГИЙ ТЭДНЭЭР ТОГЛООД СЭТГЭЛИЙГ НЬ ГЭМТЭЭГЭЭД БАЙ!!!
АНХ ХАРАХАД Л ӨӨРИЙГ ЧИНЬ ИЙМ ХЯМДХАН ЭМЭГТЭЙ ГЭДГИЙГ МЭДСЭН ЮМАА ХӨӨРХӨН ЦАРАЙНААС ӨӨР ЮУ Ч ҮГҮЙ!! ИНГЭЖ БАЙХААР ЗҮГЭЭР ТАМРУУГАА ТОНИЛ!! 😡😡
*
Тэгээд ямаршуухан байна
даа?
Хэрвээ та нар түүний оронд
байсан бол яах уу? :))
I'm back y'all
Гхдэ яг үнэндээ Жин Ви нтр охинтой хамт байгааг харвал миний мсж энэ анти мсжүүдийн ихэнх хувийг нь эзлэх байсан байх. :")
Би ч үнэхээр муу фэн юмаа.
Gyu gyu gyu! See ya later~
👧
Advertisement
- In Serial46 Chapters
Married
Fall in love, no thanks. I'll rather fall asleep,💎This book was started by author @taehyungwifeey and I am completing it because she discontinued and I wanted to read more.{ Collab book}>>
8 77 - In Serial16 Chapters
the female lead is the real villian
"eloria? eloria~ elo..ri...ia..~" "stop it, stop it stop it stop it please just stop it!!" it felt so real...ah, xilver! and...whose tha- her world starts to change when one night a strange clone of herself appeared in her dreams, and one the night without a moon at that! the strange lady starts appearing in many sorts of dreams after that, but somewhat after drinking water that xilver always happen to keep at the table beside her bed, it seems like all the fear vanishes. until one day, one her day of work her head starts to ache to the point where she faints, and her memories start altering, making it difficult for eloria to differentiate between herself and that girl. after months, she consouls her brother and soon she appears in a completely different world where shes the imperial general of an entire magic empire? "what the hell, why so many students?!" staying there with her brother and getting the explanation she was joping for, she realizes that shes the female villian who is also the female lead, and has to control her own magic from going beserk or everything might repeat itself, so what will she do?
8 158 - In Serial41 Chapters
The Poems of Light and Edge
Poems written at dark and happy times of life. Some mature and others not. An open book for troubles, and some happiness. I wrote this from my own experiences and mistakes, and I ask you to please learn from this. Do not make the same mistakes. I'm not going to be cheesy and say that it's okay, because it isn't but time heals all wounds. Overtime you'll recollect your self, and it's not going to be prefect, but it'll be better. I love you all 🖤(This is now completed)
8 165 - In Serial26 Chapters
Pearls of Love
The mother of all wars, the epitome of all rivalries, the cauldron of emotions, insecurities, jealousy, and powerplay - Mahabharata is fought to establish Dharma. But did it achieved its purpose? or we can say did it achieved anything? All of us felt this question arising every time. This war is fought to establish Dharma but without peace and love will Dharma exist? Millions of questions like this arise in both of their minds. One is the creator of all the divine being while the other is a mere human being or not............. Things will take an interesting turn when the desire of that divine being entangled with the fate of these mere human beings that generated a diversion in time and destinies. Will they find the horizon or get lost in this whirlpool?Embark this journey with me to this vast ocean of such questions and get some "Pearls of Love".
8 170 - In Serial61 Chapters
Bitter Heart √
Caden Miller.Hot, cynical, and notoriously labelled the bad boy of Crestmont High. Attention-seekers flirt with him. Idiots fight with him. The ones who know what's good for them, stay away from him. If you fight him, you know you'll lose soon. Short-tempered, mysterious, and those oh-so-hot looks. All of that was enough for a person to fall head over heels for him.If only he cared to give a shit about them.Not when he was also the youngest gang leader in New York City, with just one mission in mind: stop his equally cynical brother from ruining his life more than he already had. Skylar Anderson.Not a nerd. Or a cheerleader. All she cares about is her workaholic (and maybe even a little dysfunctional) parents, her adorable cat and her not-so adorable best friend, and her sleep. Quite literally. Living a normal and carefree life, trying her best not to flunk Physics, there wasn't anything more that she wanted. Until she receives a letter in her mailbox......and that normal, carefree life goes right above the clouds...."Tʜᴇ ᴘʀᴏʙʟᴇᴍ ɪꜱ," ʜᴇ ꜱᴀɪᴅ ᴀꜱ ʜᴇ ʟᴇᴀɴᴇᴅ ᴄʟᴏꜱᴇʀ, "Iғ ɪ ᴋɪꜱꜱ ʏᴏᴜ, ɪ ᴅᴏɴ'ᴛ ᴛʜɪɴᴋ ɪ'ᴅ ʙᴇ ᴀʙʟᴇ ᴛᴏ ꜱᴛᴏᴘ."#2 in Chick-lit#1 in Humor#7 in Romance#1 in Teen Fiction #3 in The Grace Awards 2019Text copyright © Crystal7016 ™ 2018Cover credits: @youtumblrgeek ✨
8 192 - In Serial60 Chapters
Artemis
"Let them go, Dante." I whip my head to see a small boy standing the clearing with blonde hair and a green cloak hanging from shoulders. He isn't very tall however he holds his stance well. He doesn't seem to be more than Cassandra's age. Maybe 12 at most. I abruptly turn my head back hearing the man holding a sword to my throat chuckling with a sinister grin. "Oh, poor boy, what are you go to do about it?" The yellow teeth gleam as he begins stalking towards the boy who does not look the least bit fazed. I look around at the other men who are following the leader. I pull Cassandra tighter to my back as I take small steps back. I keep my eye trained on the men but also fear for the naive boy. "Do you really want to test me Dante?" He asks raising a single eyebrow. For a minute the men stop their movements. I see their hesitation for fear... Fear of what? I take the moment to stick Cassandra behind a nearby tree. She crouches down while I pull my sword out from its place. "How do you know my name?" The scoundrel raises his sword challenging towards the boy before taking a final step towards him. Then the unexpected happens. The young boy chuckles so darkly. It sounded almost... demonic. All the men instinctively raise their swords. "Oh Dante, I didn't know your name... but you know someone dear to me." "Spit it out boy!" The once grinning man is now looking around frantically. I continue my eyes scanning the small boy. He looks directly me and gives me a small nod before saying one word that caused all hell to breaks loose. "Artemis." Artemis is not an ordinary girl. She grew up in the wilderness after being shunned due to unique abilities and her different physical attributes. Blessed with an ability that scared others, she roams the wild with only her guarded one. That is until she stumbles into a situation that brings her in front of a prince.
8 270

