დედამ და მამამ, როცა ემა დაინახეს გაოცდნენ და რათქმაუნდა ტირილი დაიწყეს. წარმომიდგენია,როგორ ბედნიერები არიან. სამივე შვილი, ერთად ვართ.

ყველა ბედნიერები ვართ.

რა უნდა მინდოდეს სხვა? ჩემი დაიკო, ჩემს გვერდითაა და დაესწრება ჩვენ ქორწილს.

ჩემი პატარა ჯანმრთელია და არაფერი ემუქრება.

მე და თეჰიონს, კარგი ურთიერთობა გვაქვს.

იუნგი და ემა, ისევ ერთად არიან.

ტასო და ჰობიც ერთად არიან(დიახ გვეღირსა :დ)

ნუ ბევრი ფლირტის და ტანჯვის შემდეგ,როგორც იქნა გაანალიზეს,რომ დროა, ოფიციალური სახე მიეღო მათ ურთიერთობას.

დედაც და მამაც ბედნიერები არიან.

ჯონგუკიმაც იპოვა გოგო, მას ლიკა ჰქვია.(this is for u )

ნამჯუნმა და ჯინმა გადაწყვიტეს, რომ სკოლის შემდეგ იურიდიულზე ჩაებარებინათ. მგონი ჯინმა, იპოვა ვიღაც.

ჯიმინმა კი, თეჰიონის დას დაადგა თვალი, რაც მხოლოდ მე ვიცი. ამასთან დაკავშირებით,თეჰიონს გავესაუბრები და საქმეებს ჩავაწყობ.

მართლია სუჰა პატარაა, მაგრამ ჯიმინი ამბობს, დაელოდება და როცა სრულწლოვანი გახდება,მერე ეტყვის სუჰას, მისი გრძნობების შესახებ.

დღეები გადის და ჩემი ქორწილიც ახლოვდება.

კაბა მზადაა.

დღეს ჩავიცვი და ის ,უბრალოდ ულამაზესია.

ძალიან უბრალოა და ამასთანავე ლამაზიც.

თეჰიონის მამამ ყველაფერი ისე მოამზდა,როგორც მე ავღწერე.

გუშინ მოვინახულე ის ადგილი და მართლაც, რომ ისეთია, როგორიც მე მინდოდა.

რაღაცეები შევასწორე და გავალამაზე. მხოლოდ წვრილმანებია დასამატებელი,დანარჩენი ყველაფერი მზადაა.

ემამაც გაამზადა ტანსაცმელი ქორწილისთვის.

ძალიან ვნერვიულობ.

ძილის წინ დამაძინებელი დავლიე,რადგან ვიცი,ნერვიულობისგან ვერ დავიძინებ და არ მინდა,დილით ჩასავებული თვალებით გავიღვიძო.

ჩვენი სახლი მორთულია,ლამაზი ყვავილებით. მისაღებში საჭმელი ლაგია.

დილით, 8 საათზე ამაყენეს და მომზადება დავიწყეთ.

ყველა გადარბენებზეა.

საშინლად ვნერვიულობ.

სტუმრად,ახლო ნათესავები არიან მოსული. დედას რაღაცეებში ეხმარებიან. ყველა მზადაა,ჩემს გარდა.

მაკიაჟის გამიკეთეს უკვე. ქორწილი 2 საათზე გაიმართება.

-მზად ხარ?-მეკითხება ტასო.

-რა? რომელი საათია?-დაბნეულმა ვიკითხე.

-1...მიდი კაბა ჩაიცვი, თორე დაგვაგვიანდება-ემამ სააბაზანოში შემაგდო.

წარმოდგენა არ მაქვს, როგორი მაკიაჟი მიკეთია,ან თმა,როგორ მაქვს.

სტისტმა თქვა, ყველაფერს ბოლოს, დასრულებულს ნახავო.

კაბა ჩავიცვი და სააბაზანოდან გამოვედი.

-ვაიმე ელა....რა ლამაზიხარ-ერთდროულად თქვეს დედამ, ემამ და ტასომ.

-ხოო? აბა სარკე სად არის?-ვიკითხე, რაზეც დედამ სარკისკენ წამიყვანა.

-ვაუ-აღმომხდა, როცა სარკეში ჩავიხედე-ეს მე ვარ?-გაკვირვებულმა ვიკითხემ

-ელა...ჩემი ძმა, ძალიან იღბლიანია-თქვა ჰუნამ, რაზეც გავწითლდი.

აი ასე გამოვიყურები

(წარმოიდგინეთ,რომ ოდნავ დიდი მუცელი აქვს.)

ასე გამოიყურება ჩემი მეჯვარე, ტასო

ასე გამოიყურება ემა.

ასე გამოიყურება ჰუნა.ის ძალიან საყვარელია.

და ასე გამოიყურება დედა.

ყველა ძალიან ლამაზი და სექსუალურები არიან..

-შეიძლება?-კარებზე თეჰიონმა დააკაკუნა, რაზეც შევხვტი და სააბაზანოსკენ გავიქეცი.

-არა,არ შეიძლება. ქორწილამდე ვერ მნახავ-გავყვირე.

-მე შემოვალ-იყვირა ჯიმინმა.

-კარგი-გავძახე და სააბაზანოდან გამოვედი.ჯიმინი შემოვიდა ოთახში.

-ო ღმერთო, რა ლამაზიხარ-ჩემთან მოვიდა-ელა, მე გამომყევი ცოლად. იმ დამპალს არ გაყვე-თქვა ხუმრობით.

-პაკ ჯიმინ,ოთახიდან გამოეთრიეე-დაიყვირა თეჰიონმა.

-ნუ უსმენ მას, ელა გამომყევი ცოლად.

-პაკ ჯიმინ დაგერხაა-დაიყვირა ისევ, რაზეც ყველამ გაიცინა.

-ქალბატონო ჯონ, რა ლამაზი ხართ-დედას მიუბრუნდა ჯიმინი.

-მადლობა ჯიმინ, შენც ძალიან სიმპათიური ხარ-უთხრა ღიმილით დედამ.

(ისეთი ფოტო ვერ ვნახე,ფეხზე,რომ მდგარიყო)

-ოოო ემა, ძალიან სექსუალური და ლამაზი ხარ-ჩემ დას მიუბრუნდა.

-მადლობა-ღიმილით უპასუხა.

-არა თქვით, რომ ყველაზე ლამაზები,მაგრები და სექსუალურები, მეჯვარეები ვართ-ტასოს ამოუდგა გვერდში-შენც ულამაზესი ხარ, ტასო-უთხრა ღიმილით.

-ქალბატონო ჰუნა, შენც ძალიან ლამაზი ხარ-ჰუნას ხელი დაიჭირა და ნაზარ აკოცა ხელზე,ამაზე მე გავიღიმე. როგორ უხდებიან ერთმანეთს. >

-შეიძლება?-ოთახში ჯონგუკი შემოვიდა.

-არა-ჩემთან მოვიდა და ჩამეხუტა-რა ლამაზი ხარ-ცრემლები მოიწმინდა.

-ქუქიი~ რა გატირეებს?

-ჩემი დაიკო თხოვდება-ჩამეხუტა-არ მჯერა.

-ჩვენც შემოვალთ-დაიყვირეს სხვებმაც და ყველა ბიჭი ოთახში შემოვიდა, გარდა თეჰიონისა, რათქმაუნდა.

-ვაუ, ჯონ ემა, რა სექსუალური ხარ?-იუნგი ემასთან მივიდა,წელზე ხელები მოხვია,მასთან მიიზიდა და აკოცა.

საყვარლები.

ჰობიმ ტასო,რომ დაინახა გაითამაშა,ვითომ გული წაუვიდა. ნუ რას ვიზამთ,ტასო მართლა ზესექსუალურობაა დღეს.

ყველა მოვიდა ჩემთან და გადამეხვივნენ. კომპლიმენტებით ამავსეს და წარმატება მისურვეს.

-ეს უსამართლობაა-დაიყვირა თეჰიონმა.

-სჯობს წავიდეთ-სიცილით თქვეს.

-ტყეში შევხდებით-დაიყვირე ჰობიმ და ოთახიდან ყველა გავიდა.

-შეიძლება?-ოთახში მამა შემოვიდა-ღმერთო ჩემო-ჩემთან მოვიდა და ჩამეხუტა.

-რა ლამაზი ხარ-ღიმილით მითხრა.

-მადლობა მა.

-წავიდეთ თორე დაგვაგვიანდება-იყვირა ტასომ

მე,ტასო,ემა, დედა და ჰუნა მანქანაში ვზივართ და ტყისკენ მივდივართ.

წინ დედა და ემა ზიან.

უკან, მარჯვნივ ტასო ზის, მარცხნივ ჰუნა, შუაში კი მე.

აი მივედით დანიშნულების ადგილას.

მამა იქვე მელოდება.

მანქნიდან გადმოვედით და ყველამ თავისი ადგილი დაიკავა.

ტასო საკუთხეველთან წავიდა, სადაც ჯიმინი,თეჰიონი და მოძღვარი დგანან.

დედა, ემა და ჰუნა სტუმრების ადგილას დაჯდნენ.

მე მამასთან მივედი და ხელი ხელზე შემოვხვიე.

-მზად ხარ?-ღიმილით მკითხა.

-არა...ვნერვიულობ.

-ნუ ნერვიულობ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის-მამხნევებს.

მალე ლამაზი სიმღერა ჩაირთო და ჩვენც წავედით საკურთხევლისკენ.

აქაურობა მანამდე ვნახე,მაგრამ ახლა ხალხით,როცაა სავსე უფრო გალამაზდა. ირგვლივ კამერებია,რომლებიც გვიღებენ.

დავინახე თეჰიონი.

ძალიან ანერვიულები ჩამს. ჩემი დანახვისას,თვალები გაუფართოვდა და გაოცებულმა შემომხედა.მგონი მოვეწონე. >

ისე ვნერვიულობ, რომ, ალბათ მალე ფეხები ამებლანდება ერთმანეთში და წავიქცევი.

მივედით საკურთხეველთან.

-კიმ თეჰიონ, მე შენ გაბარებ ჩემ ქალიშვილს, ჯონ ელას ამიერიდან უკვე,კიმ ელას და იყავთ მუდამ ერთად, ბედნიერები...გთხოვ გაუბრთხილდი,ჩემ ლამაზ გოგონას.-ღიმილით შეხედა თეჰიონს და ჩემი ხელი მისსაში მოაქცია. მაგრად მოუჭირა ორივეს ჩაკიდულ ხელს, გაგვიღიმა და თავის ადგილას,დედას გვერდით დადგა.

თეჰიონმა საკურთხეველთან ამიყვანა და მის წინ დამაყენა.ორივე ხელი ჩამკიდა.

-დღეს, ჩვენ ყველა აქ შევიკრიბეთ ორი.....-დაიწყო მღვდელმა(აზრზე არ ვარ, რას ამბობენ აქ)

მე და თეჰიონი,ერთმანეთს თვალებში ვუყურებდით და ვიღიმოდით.

მგონი, ყველა ჩემი ოცნება ასრულდა.

მე, ცოლად მივყვები ჩემთვის მნიშვნელოვან და საყვარელ ადამიანს, რაც მთავარია იმ ადამიანს,ვინც მიყვარს.

დიახ, მე ის შემიყვარდა.

მისი ყოველი შეხება, მისი ყოველი სიტყვა და მისი ყოველი მოქმედება, ჩემში ქაოსს იწვევს.

ქარბორბალა, რომელიც ჩემ გულში იყო და რომელსაც კიმ თეჰიონი სძულდა და ეზიზღებოდა, გაქრა.

ჩ

ემმა დამსხვრეულმა და ნატკენმა გულმა,მიიღო თეჰიონი,მიიღო,რომ აღადგინოს ისევ ის და დაუბრუნოს ძველი იერსახე.

როცა მამამ ჩემი ხელი, თეჰიონის ხელში მოაქცია, მოვხდი, რომ მე ჩემი ოცნების კაცს მივყვებოდი ცოლადმ

მაშინ გავაანალიზე,თუ, რაოდენ მყვარებია იგი.

მაშინ გადამიარა თვალში, ყველა მოგონებამ,რაც მასთან მაკავშირებდა.

ეს ყველაფერი ლამაზ სლაიდშოუს ჰგავდა,რომელიც ვიღაცამ სპეციალურად ჩემთვის გააკეთა.

ახლა დარწმუნებუთ შემიძლია ვთქვა,რომ მე,

და თურმე რამხელა რამ შეუძლია,პატარა ბავშვს, რომელიც ჯერ კიდევ არ დაბადებულა.

მადლობა, ამ უდანაშაულო და დაუცველ არსებას, რომელიც ჩემს მუცელშია.

მადლობა შენ,ჩემო პატარავ, რომ ჩემი ცხოვრება შეცვალემ

და მადლობა შენ, კიმ თეჰიონ, რომ თავი შემაყვარე.

როცა ელა წითელ ხალიჩაზე დავინახე, მამამისთან ერთად, ჩემში ათასნაირმა გრძნობამ ერთად გაიღვიძა.

ის ძალიან ლამაზია....ულამაზესიც კი....ასეთი სილამაზე, არასდროს მინახავს.

ნუთუ მალე, მას 'ჩემი' ერქმევა? ნუთუ მალე,მას ჩემი ცოლი ერქმევა? ნუთუ მალე,მე და მას,პატარა გვეყოლება?

და რატომ ცემს ჩემი გული ასე?

იმიტომ,რომ მეშინია იმისა, რომ ვქორწინდები,თუ იმიტომ, რომ მე, ელა შემიყვარდა და მისი დანახვისას ეუფორიაში ვიძირები?

მანამ, სანამ იგი ჩემთნა მოვიდოდა, ბევრ რამზედე დავფიქრდი და ბევრ რამეში დავრწმუნდიმ

მაგალითად იმაში, რომ მე

დიახ, ეს დიდი ხნის წინ დაიწყო, მაგრამ მე სულელი ამას ვერ ვამჩნევდი.

მე მასზე ვარ შეყვარებული, მე ის მიყვარს და ყველაფერს გავაკეთებ, რომ ის ბედნიერი იყოს.

მიუხედავად იმისა,რომ ცუდი რამ ჩავიდინე,მაინც არ ვნანობ.რადგამ,რომ არა ის მომენტი და ის დანაშაული,ახლა აქ ვერ ვიდგებოდით და ვერ გავიაზრებდი,რომ კიდევ მიყვარს,ოღონდ ახლა სამუდამოდ.

-კიმ თეჰიონ, თანახმა ხართ, მოიყვანოთ ცოლად ჯონ ელა და იყოთ ერთად, ჭირსა თუ ლხინში?-იკითხა მღვდელმა, მე კი დაუფიქრებლად ვთქვი.

-კი-და რას იტყვის ელა? იყოყმანებს? ინანებს იმ სიტყვას, რასაც დღეს ამ წუთებში იტყვის? უნდა მეშინოდეს, რომ უარს იტყვის და გაიქცევა?

მან კი თქვა. თქვა,რომ ის ჩემთან ერთად იქნება,ჭირშიც და ლხინშიც.

-ჯონ ელა, თანახმა ხართ გაყვეთ ცოლად, კიმ თეჰიონს და ერთად იყოთ, ჭირსა თუ ლხინში?-და აი მეც მკითხა მღვდელმა.

გულმა უფრო ჩქარა დაიწყო ძგერა...ნუ, თუ ეს შესაძლებელია.

-კი-ვთქვი და ვიგრძენი,როგორ მოეშვა თეჰიონის დაჭიმული სხეული.

-არის ისეთი,ვინც წინააღმდეგია ქორწილის?-იკითხა. ხმა არავის ამოუღია

-მაშ,შეგიძლიათ, ბეჭდები გაცვალოთ-თქვა მღვდელმა და ჩვენც ბეჭდები გავცვალეთ.

-გილოცავთ, ცოლ-ქმრად გაცხადებთ. შეგიძლიათ აკოცოთ ერთმანეთს-თქვა მღვდელმა და გაისმა ირგვლივ ტაში და ოვაციები.

თეჰიონმაც ჩემსკენ წამოიწია, საკოცნელად.

ღ

მერთო, ეს ჩვენი პირველი კოცნა იქნება.

ჩვენ არასდროს გვიკოცნია ერთმანეთისთვის,გარდა იმ ღამისა.

ახლოს მოვიდა და შემეხო მისი ფუმფულა ტუჩები.

მთელ სხეულში, პეპლებმა დამიარეს.

მან მაკოცა...და თან,ისე ტკბილად და ნაზად.

ფრთხილად მომშორდა და თვალებში ჩამხედა.

ერთხანს მიყურა,შემდეგ კი ჩუმათ თქვა.

-ჯანდაბა კიმ ელა, მიყვარხარ-ჩემი გული გაჩერდა....და ისევ აძგერდა, მაგრამ ძალიან დიდი სისწრაფით.

-მ-მეც მიყვარხარ, კიმ თეჰიონ-მეც ამოვიჩურჩულე დაბნეულმა.

არ ვიცი, ეს სიტყვები,როგორ აღმოხდა ჩემ ტუჩებს,მაგრამ ეს ის სიტყვები იყო,რომლის თქმაც,ამ წამს ყველაზე სწორად მიმაჩნდა.

-მართლა?-დაბნეულმა მკითხა.

-კი თეჰიონ, მართლა-ვუთხარი და ახლა მე ვაკოცე. საიდან ამხელა გამბედაობა,არ ვიცი.

-ძალიან ლამაზი ხარ-მითხრა ღიმილით.

-შენც ძალიან სიმპათიური ხარ-მეც ღიმილით ვუთხარი.

ხელმოწერის შემდეგ,დარბაზში წავედით. იქაურობაც ძალიან ლამაზად იყო მოწყობილი.

ქორწილმა, ძაალიან კარგად ჩაიარა,ბევრი ვიცეკვეთ და გავერთეთ.

ბევრი სახალისო თამაშებიც იყო.

ადრე,ზუსტად ასეთი ქორწილი წარმომედგინა, როცა ვფიქრობდი ჩემს მომავალზე.

რას იფიქრებთ, როცა გეტყვით, რომ იტალიაში წასულს (თეჰიონის და ელას,თაფლობის თვე იტალიაში და სხვა ქვეყნებში ჰქონდათ)უკან დაბრუნება მოგვიწია, მხოლოდ იმიტომ, რომ წყლები დავღვარე?

და რას იფიქრებთ,როცა გეტყვით,რომ ბავშვი ცაში,უფრო ზუსტად თვითფრინავში დაიბადა, ზუსტად იმ დროს, როცა კორეის საზღვარზე მივედით?

ალბათ ფიქრობთ, რომ ეს არარეალურია არა?

მაგრამ მინდა გითხრათ,რომ ეს ყველაფერი ასე მოხდა.

მე ბავშვი,ჰაერში გავაჩინე.

ნუ რათქმაუნდა, თვითფრინავი თეჰიონის იყო და ასევე ექიმებიც,ჩემს გვერდით იყვნენ.

ბავშვი ხელში დავიჭირეთ, თუ არა, ორივემ ტირილი დავიწყეთ.

ეს არაჩვეულებრივი გრძნობა იყო.

გეჭიროს ხელში შენი შვილი და გრძნობდე, რომ ის შენია. ატარებდე მას მუცლით 9 თვე და ბოლოს მას ხელში იჭერდე. ეს ძალიან განსაკუთრებული და კარგი გრძნობაა.

ჩვენ,პატარა გოგონა შეგვეძინა.

მას ჩვენ, თელა დავარქვით(:დდ ვიცი,უცნაური სახელია)

თე-ჰიონი.

ე-ლა-

თელა.

ის ძალიან საყვარელია.

პატარა,საყვარელი და თეთრი ხელები აქვს.ტუჩები,ცხვირი,თვალები,ლოყები,ყურები,თავი,ყველფერი პატარა აქვს. ღმერთო ძალიან საყვარელია.

მთელი გულით და სულით მიყვარს.

ისევე, როგორც თეჰიონს.

მე და თეჰიონი, ერთად ძალიან ბედნიერები ვართმ

ახლა კი ჩვენ,პატარა შვილი გვყავს და ამიერიდან ჩვენ ნამდვილი ოჯახი ვართ ❤

და მაინც,რა მასწავლა ამ ცხოვრებამ? რა შევისწავლე ამ მცირე დროში? ამ 18 წლის ასაკში?

ალბათ ის,რომ იმედები არ უნდა დაკარგო,არ უნდა გადაგეწუროს იმედი,რომ ბედნიერი იქნები. არ უნდა გეგონოს,რომ ცხოვრება ამ ერთი უბედურებით მთავრდება.

თუ იბრძოლებ და გაისრჯები, ყველაფერი აგისრულდება, თუ ოფლს დაღვრი ცოტას დაიტანჯები, მიზანს ყოველთვის მიაღწევ.

თუ წაიქცევი, არ დანებდე, ადექი და გზა განაგრძე.

თუ გული გეტკინება, მაინც არ დანებდე.

"როცა დაიღლები და იმედიც გადაგეწურება, გაჩერდი...უკან გაიხედე და დააკვირდი, რამხელა გზა გაქვს გამოვლილი" თქვა ერთხელ თეჰიონმა,და ის მართალია.

არ მისცე სხვებს უფლება,რომ გული გატკინონ. არ დაეცე სხვის თვალში და არასროს თქვა 'მე ამას ვერ შევძლებ', რადგან შეუძლებელი,თითქმის არაფერია,მთავარია მოინდომო.

~

უფფ...დამთავრდა. დავამთავრე ეს ფიკიც,მესამე ფიკია,რაც კი დამიწერია. სიმართლე გითხრათ,დიდად კმაყოფილი არ ვარ,მაგრამ მაინც მომწონს. მაინც არ ველოდი დიდს არაფერს ჩემიდან,რადგან ისეთი გამოცდილი და წარმატებული "მწერალი"არ ვარ,როგორც დანარჩენები არიან.

მოკლედ,მადლობად გიხდით ყველას.მადლობა,რომ კითხულობდით ჩემს ფიკს. მადლობა,რომ მამხნევებდით და მიწერდით თბილ კომენტარებს. ძალიან მიყვარხართ და ძალიან მადლობელი ვარ თაქვენი.

აბა, კარგად