《I hate you Kim Taehyung! (დასრულებული)》ოცდამეხუთე💙
Advertisement
ბევრი ტირილის და ჩახუტების შემდეგ, ყველამ გადავწყვიტეთ დაგვეძინა.
რათქმაუნდა,ემა ჩემთან ერთად იძინებს.
ის საერთოდ არ შეცვლილა. ისევ ისეთია,ისევ ისეთი არომატი ასდის,მისი ღიმილი ისევ ისეთია და ხასიათიც ისეთივე აქვს.ისევ ისე ვგავართ ერთმანეთს,ისევ ერთნაირი შეხედულებები გვაქ ყველაფერზე და ისევ ერთნაირად ვსაუბრობთ.
ახლა ორივე ლოგინში ვწევართ, მე მის მკერდზე მიდევს თავი და ვეხუტები.
-წარმოდგენა არ გაქვს, როგორ მენატრებოდი-თმებზე ფერება დამიწყო.
-მეც დაიკო...მე უფრო მტკიოდა გული მეგონა, რომ....მოკვდი და სულ დამტოვე. ეს ჩემთვის მართლა ძნელი იყო. წარმოიდგინე, ყოველ ღამე მესიზმრებოდა, თუ როგორ იწვოდი ცეცხლში....
-ეს თქვენთვის გავაკეთე....ახლა, აქ ვარ....ის კაცი მოკვდა, მისი შვილი კი კეთილი ბიჭი იყო და გამანთავისუფლა.ახლა კი, აქ ვარ, შენს გვერდით-მითხრა და დარწმუნებული ვარ,რომ გაიღიმა.
-ემა, იცი...მე...მე...ორსულად ვარ-დიდ ხნის დუმილის შემდეგ, ვუთხარი.
-რაა??? ვაიმე მართლა?მაგიტომ ხარ ოდნავ გასუქებული? ღმერთო, ანუ დეიდა გავხდები? იმ ბიჭისგან? თეხიონი ჰქვია,თუ რაღაც.ერთად,რომ მოხვედი.
-ჰო მაგისგან....გინდა მოგიყვე, როგორ მოხდა ყველაფერი?-წამოვჯექი და ნათურა ავანთე,რომ მისი სახე კარგად დამენახა.
-რა? არაა, ფუუუ ელააა არაა-დაიჭყანა და ხელების ქნევა დაიწყო.
-არა სულელო,ეგ არ მიგულისხმია. დირთო-სიცილი დავიწყე.
-აბა?
-თეჰიონი ჩვენს სკოლაში,ჩვენ დაბადების დღემდე, 2 დღით ადრე მოვიდა.თავიდან არ მომეწონა მეფლირტავებოდა, მაგრამ მერე მითხრა, რომ ჩემთან მეგობრობა უნდოდა, მე ვუთხარი,ამას დამსახურება უნდათქო...ჩვენ დაბადების დღისთვის ფართი გააკეთა მის სახლში და ჩვენც მივედით....ღამე კი მან გამაუპატიუ-
-რააა??? რაქნაა?? ახლავე დავბრუნდები,ვაჩვენებ მე მაგას-ლოგინიდან წამოხტა.
-ჯონ ემა,მოიცადე დავასრულოო-ვუყვირე და ძლივს ჩემს გვერდით დავსვი.
-2 კვირა დეპრესიაში ვიყავი...ეს მან იმიტომ გააკეთა,რომ სკოლელებს დაენიძლავა,ეს უნდა გააკეთოო. ის მართლა ნანობდა ამას, მისი ახლობლებიც ამას მეუბნებოდნენ. ბოლოს კი მართლა დავრწმუნდი, თავიდან სულ მამწარებდა და მამცირებდა, მაგრამ მერე მიხვდა, რომ ესეც დანაშაული იყო....მე და ტასომ ვცემეთ....ყველაფერი არაული იყო, ბიჭებთან გადავედი საცხოვრებლად და მშობლებს მოვშორდი, შემდეგ ქორწილი დაიგეგმა,რომელიც ამ შაბათს გაიმართება. თეჰიონთანაც კარგად ვარ, პაემნებზე დავდივართ და ერთად ვერთობით.ვფიქრობ,რომ მომწონს,მაგრამ ჯერ მეც არ ვიცი. რაც მთავარია ის ნანობს და ამას მეც ვხედავ. მას მართლა უყვარს ჩვენი პატარა, ერთი წამითაც არ უფიქრია, რომ იგი მოგვეშორებინა...ის რომ არა, ახლა არ მეყოლებოდა ეს ბავშვი.....ერთხელ წაქცევისგან გადამარჩინა....მისი მართლა მადლობელი ვარ....და გთხოვ, ნუ გაუბრაზდები ის კარგი ადამიანია, უბრალოდ ცუდად იმიტომ იქცეოდა, რომ უნდოდა მისი მეგობრებისთვის თავი მოეწონებია...ცუდი წარსული ჰქონდა და ბულინგის ეშინოდა. მიუხედავად იმისა,რომ დიდი ხანი მომხდარს ვერ ვიგდებდი თავიდან,მაინც მიხარია ახლა აქ,რომ ვარ. თავიდან სიკვდილიც კი ვცადე,მაგრამ ჯონგუკმა გადამარჩინა და ახლა აქ ვარ,შენს წინ,ბედნიერი.
Advertisement
-ო არა, რამდენი გადაგიტანია ჩემო პატარა-გულში ჩამიკრა.
-ძალიან მაკლდი ემა-ტირილი დავიწყე.
-მეც მაკლდი ელა,ძალიან მაკლდი-უფრო ძლიერად ჩამეხუტა.
-შენ როგორ გექცეოდნენ იქ?-როცა დავმშვიდდი,დავსვი კითხვა, რომელიც ძალიან მაინტერესებდა.
-კარგად...ბატონის შვილის წყალობდით...მე ამ ბიჭის "მოსამსახურე"ვიყავი, სულ მასთანნერთად უნდა ვყოფილიყავი, სკოლაშიც ერთად დავდიოდით...მართალია 1 წლით პატარა იყო ჩემზე,მაგრამ ერთმანეთს ძალიან კარგად ვუგებდით.არასდროს სარგებლობდა იმ ფაქტით,რომ მე მისი "მოსამსახურე" ვიყავი...ბატონი როცა ბრაზდებოდა ჩემზე, ის ყოველთვის მიცავდა...მამამის ძალიან უყვარდა ის,ამიტომ მის გამო ყველაფერს აკეთებდა....და ბოლოს, როცა ეს კაცი მოკვდა მან მე გამომიშვა და მითხრა, რომ ჩემს ოჯახთან,ჩემს ტყუპისცალებთან დავბრუნებულიყავი-მითხრა ღიმილით.
-კარგია...მე მეგონა, რომ ცუდად გექცეოდნენ-მოწყენილმა ვუთხარი, რაზეც გამიცინა და ჩამეხუტა.
-რამდენი თვის ხარ?-როცა ლოგინში ჩავწექით, ეს მკითხა
-2
-რა საყვარელი მუცელი გაქ-მუცელზე მომეფერა.
ასე ტკბილად გავატარეთ ღამე.
-ვაიმე დედა, ამას როდის შევეჩვევი-ვიღაცის ბუზღუნმა გამაღვიძა.
თვალები გავახილე და თეჰიონი დამხვდა დაბნეული სახით.
-რა მოხდა?
-სკოლაში მივდივართ...ელას გასაღვიძებლად შემოვედი და ორივე, რომ დაგინახეთ, ერთნაირ პოზაში,ვიფიქრე, რომ გაორება მჭირდა და შემეშინდა-ბუზღუნო დაიწყო, რაზეც სიცილი მოვრთე.ამაზე კი ემას გაეღვიძა.
-ელა, იცი როგორ გგავს შენი და?-ბუზღუნით წავისა ემასკენ და გვერდით მიწოლა ცადა, რაზეც ემამ თვალები ჭყიპა.
-მომშორდი, თავხედო-ლოგინიდან გადააგდო.
მე კი, სიცილს ძლივს ვიკავებდი.
-რა გჭირს?-ბუზღუნით ადგა-ბავშვთან მიდნოდა მისვლა-მუცლისკენ მიუთითა.
-სერიოზულად?-გაბრაზებული სახით შეხედა ემამ.
-ოღონდ არ თქვათ, რომ ეს ემაა.
-ბოდიში,მაგრამ ეს ემაა-სიცილით ვუთხარი.
-წავედი მე აქედან-დაიყვირა და ოთახიდან გავარდა,რაზეც მეც და ემამაც სიცილი მოვრთეთ.
ლოგინიდან ავდექით და სიმღერით მოვემზადეთ.
-როგორ მომენატრა ეს დრო....გახსოვს ერთნაირად, რომ ვიცმევდით-ღიმილით მითხრა.
-ჰო...მეც მენატრებოდა....ახლა კი ერთად ვართ და სულ ერთნაირად ჩავიცმევთ-ღიმილით ვუთხარი.
-წამო ჩავიდეთ-მითხრა და ორივე მისაღებში ჩავედით.
-ოჰოო დროს არ კარგავთ-სიცილით თქვა ჯონგუმა.
-კარგით და,რომელია ემა? დილის კოცნა მინდა-ეს იუნგისგან ძალიან მოულოდნელი იყო. არავინ ელოდა,რომ იუნგი რომანტიკოსი იქნებოსა.
-მე ვარ,მე-სიცილით ვუთხარი მას შემდეგ,რაც ემას შევხედე და თვალებით დაველაპარაკე.
-მმ-ჩემსკენ წამოვიდა და ტუჩები მოამზადა,რაზეც ხელი ვკარი-რა?-დაბნეული მიყურებდა.
-მინ იუნგი,ჩემ დასთან მღალატობ?-გაოცებული და გაბრაზებული სახით უყურებდა ემა, იუნგის.
-what the actual fuck?-დაიყვირა-ეს ემა არაა?
-კარგი რა იუნგი,როგორ ვერ არჩევ? ასე ძალიანაც არ ვგავართ-სიცილით უთხრა ემამ და იუნგის აკოცა.
-ემა? ელა?-დედიკოს ყვირილზე, ყველა შევხტით.
-ეს...მართლა....ემაა?-ტირილით იკითხა
Advertisement
- In Serial86 Chapters
The Children of the Divine Limit
A realistic, psychological isekai: What pushes people to rejoice, to torture, to sacrifice, to kill? What gives some the will to survive and thrive in a new land and others the craving for dominance and exploitation? What would those who grew up without power all their lives do when given the approval and blessings of God Himself? How far will someone go to protect those close to them? How far will someone go to exact vengeance against an unjust world? How far can someone go before the abyss looks back at them? "Everything in the world is about sex — except sex. Sex is about power." - Oscar Wilde “Nearly all men can stand adversity, but if you want to test a man's character, give him power.” - Abraham Lincoln Greed is the worst of all the deadly sins; all of human history lays out the evidence to support this thesis. Consider all of the above before reading this story: A 12th-grade high school class is sent to another world; a world of sword and magic called Omicron where other-worlders are revered as heroes given the divine blessing of the Lord God Sapiora, creator of Omicron's human race. It is currently a world at war. The humans of Omicron need these divine heroes as weapons against the Demon Emperor and the demihuman forces of the evil god Azazelin. However, two students within the class, Ajax Leonid and Shaula Seikennith, haven't been given the hero's blessing. They've been given something else, something more curious; the blood of a deity who noticed their specialness. As a result, after escaping the clutches of their summoners who tried to kill them for their lack of heroic potential, Ajax and Shaula enter the new world of Omicron with no one on their side except each other. While wading through rivers of blood, Ajax and Shaula seek a stable life, a life where they can salvage happiness. They have each other above all else. Perhaps the cost will be worth it. Perhaps not.
8 194 - In Serial105 Chapters
Silver Fox and the Western Hero
Author's Note. This is book 7! Please feel free to hop on and enjoy! If you find you like my writing style, I hope you'll check out the first 6 books, all available to read on Kindle Unlimited, link below!) Alex was dying, and all the millions his father had left him meant nothing. The life he had been so eager to embrace, to do the memory of his father proud, would soon come to an end. Cancer. That ugly, terrible word. He had tried to be strong for his mother, even when the treatments left him violently ill, his body wracked with pain, his friends and even his girlfriend leaving him almost as fast as his once impressive physique wasted to nothing under the ravages of his illness. And just when he thought all hope was dead, a couple discrete referals placed by high-powered friends of his family got him an exclusive spot at the most sophisticated cryonic facility in the world. He didn't know if there was such a thing as an afterlife, but part of the package included uploading a copy of his cortex into a digital universe filled countless worlds to explore, where he could embrace whatever class or profession he could dream of. All of which sounded hell of a lot better than the miserable death waiting for him in the real world. In the end, he signed the paperwork, putting his pathetic flickering life in the hands of potential quacks and charlatans. After all, with death just days away, what did he have to lose? Even if he could never be successfully revived, he could at least adventure his heart out. (Authors Note: Books 1-6 are now live on Amazon and here is a link if you wanted to check it out! And I will continue to post chapters to Book 6 here first, until that tale is told! I hope you enjoy! And if you wanted to help support my work by checking out book 1 on Amazon, I would be extremely grateful!)
8 115 - In Serial33 Chapters
The Dungeon Crawler's Academy
In a time past, an ancient void threatened all of reality. Defeated by Gods and Heroes, what now remains of the surviving worlds has settled into a relative peace. The 'Final Reality', also known as the Ninth Reality, has become the last bastion of life. A conglomerate existence stitched together from what remained of the past, present, and future.Now, within this world made of worlds and its many moving pieces, a young alchemist aspires to find his place amongst the twists and turns of the realm he calls home. What fate might plan for him is unknown, but his first steps? Enrolling in the prestigious DCA, a school dedicated to training freelance adventurers.© All Rights Reserved
8 186 - In Serial31 Chapters
The Forgotten Lands
The lands close to the edge of the world, which is marked by an ever-present fog, are known as the barrens. A blighted land in which crops struggle to grow , with only the very poor and desperate to occupy the scarce villages. Naturally making it a haven for outlaws.It is in one of these barrens that a raider called Raegan was born and raised, feared and respected by the cut-throats he grew up around.The world has been told that magic is responsible for cursed regions known as the Forgotten Lands. For this reason anyone with the gift of magic are labelled abominations, a crime punishable by death and enforced by the Malleus Maleficarum, the worlds leading religion. Raegan is one such abomination, untrained in whatever magic he may have.Even in the lawless barrens those with magic aren't looked upon favourably, and so Raegan has kept his 'gift' hidden from all but his closest friend. But now he wants to leave behind the dangerous wasteland that is his home and everything he has ever known, in the effort to seek new experiences.No matter where this new path will take him, good or bad.
8 86 - In Serial8 Chapters
Neb, just a Nobody
This is a painstakingly boring adventure of a young man, set in a virtual game.
8 216 - In Serial28 Chapters
Flesh and Metal
Death. Death is the end of all living things but while it may be the end it also the beginning. For death is merely the closing of a door as a new one appears in front of you. The possibilities are endless but only if you open the door. Would you open the door and explore the Universe with me?
8 156
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
