-მაშიმ,გაემზადე მალე წავიდეთ.

რამოდენიმე საათში ბავშვებიც მოვიდნენ სკოლიდან.ახლა ყველა ოთახებში არიან გადანაწილებულნი.მხოლოდ მე და ჯინი ვზივართ მისაღებში,ტელევიზორში სერიალს ვუყურებთ და ხილს ვჭამთ.

თეჰიონმა ყურში ეს სიტყვები ჩამყვირა,რაზეც დაფეთებული ქათამივით, დავიწყე ყაყანი.

-რა გაღრიალებს?-როგორც ჩანს ჯინსაც შეეშინდა.

-გაემზადე ელა, 1 საათში მივდივართ-ახლა,შედარებით მშვიდად თქვა და სადღაც წავიდა.

-საით?-იკითხა ჯინმა.

-დღეს ხომ ბავშვთა დღეა? ჩვენი პატარა უნდა გავართოთ-ვთქვი და მუცელზე ხელი დავიდე.

-თუ ბავშვი მოიმიზეზეთ,რომ პაემანზე წასულიყავიტ?-წარბ აწევით მითხრა.

-არააააა-ვიყვირე. გავწითლდი,არ ველოდი ასეთ პასუხს. ჯინმა გაიცინა და ჩემს დასაცინად მზადება დაიწყო,მაგრამ მდივნიდან წამოვხტი და ოთახისკენ გავიქეცი.

მაგრამ მოიცა,ეს მართლა პაემანია?

შხაპი მივიღე.ჯინის კითხვაზე ფიქრით, უკვე ტვინი მტკივა.

-შეიძლება?-თეჰიონის ხმა მომესმა. ხალათი მოვიცვი და სააბაზანოდან გამოვედი.

-კი.

-ჰეი,შეგიძლია დღეს ეს ჩაიცვა?-მოსაცმელი მომაწოდა-ცოტა ცივა გარეთ და თან მინდა ეს ჩაიცვა.

-კარგი არ არის პრობლემა-ღიმილით ვუთხარი.

-თმა გაიშრე იცოდე-გამაფრთხილა და ოთახიდან გავიდა.

კაბის ჩაცმა არ მინდა,კომფორტულად ვერ ვიქნები. თუ გავითვალისწინებ იმას,რომ ჯერ მხოლოდ მაისის დასაწყისია,სჯობს ცოტა თბილად ჩავიცვა.

დიდი ხანი ვეძებდი ისეთ ტანსაცმელს,რასაც თეჰიონის მოცემულ მოსაცმელს შევუხამებდი.

ბოლოს,კი ასე გადავწყვიტე ჩაცმა.

1 საათში მზად ვიყავი.ოდნავ მაკიაჟი წავისვი და პირველ სართულზე ჩავედი,სადაც თეჰიონი მელოდებოდა.

-როგორც ყოველთვის, დახვეწილობის პიკი-შემაფასა თეჰიონმა.

-გმადლობთ-სიცილით ვუთხარი-თქვენზეც იგივეს თქმა შემიძლია.ისე,რაღაცნაირად ერთნაირად გვაცვია ხო იცი-გამეცინა.

(ვითომ,უკამ ჯეიქეი, არ დგას და პირბადე არ უკეთია თეჰიონს :დ)

-ნუ-კეფა მოიფხანა-შევეცადე,შენი მოსაცმლის ფერთან შემეხამებიმა პერანგი,მაგრამ ამ ტონალობაზე ღია,ვერ ვიპოვე ვერაფერი-გაიცინა.

-კაი,კაი წავედით.

მალევე მანქანაში ჩავჯექით.

თეჰიონმა კი, მანქანის მართვა დაიწყომ

-ჯეიქეის ველაპარაკე-მითხრა ღიმილით.

-რაა?? მე რომ დავურეკე და არ მიპასუხა? რაო, რა გითხრა? შეხვდა ჩვენ დას? იმშობიარა უკვე?

-დამშვიდდი-სიცილით მითხრა-იმშობიარა და სძინავსო, არ იცის, რომ აქ ვართო.იუნგი ადგას თავზე და ტირისო.-ღიმილით თქვა.

-ტირიის?მინ იუნგი ტირის?-სიცილით ვთქვი

-ხო... ჯონგუკნა თქვა, რომ მეც ტირილი დავიწყე როცა დავინახეო. საერთოდ არ შეცვლილაო, ისევ ისეთიაო...ჩანიოლი მართალი ყოფილა, პარიკი ეკეთა თავზეო.......ფოტოც გამომიგზავნა...ტელეფონი გახსენი და ნახე-მითხრა და ტელეფონზე მიმანიშნა-პაროლი 2601-მითხრა.

-და რას ნიშნავს 2601-ვკითხე და პარალელურად ტელეფონში პაროლს ვწერ.

-ეს ის დღეა,როცა გავიგეთ ორსულად,რომ იყავი-მითხრა და მეც გამახსენდა ის დღე და დებილივით გავიღიმე.

პაროლი ჩავწერე და ეკრანის ფოტოს დავაკვირდი.

ეს ხომ ეხოს ფოტოა? რომელიც ჩანიოლმა გადამიღო?

-ეს, როდის მოასწარი?-ვუთხარი და ტელეფონი ვაჩვენე.

-გუშინ-მითხრა სიცილით.

ძალიან კარგი მამა იქნება-გავიფიქრე.

შემდეგ კი ფოტოებში შევედი და დავინახე ჩემი დაიკო, რომელიც საავადმყოფოს საწოლზე იწვა და ეძინა.

თვალებიდან ცრემლები წამსკდა.

-ეს ჩემი დაიკოა თეჰიონ...ეს ჩემი ტყუპისცალია-ტირილით ვუთხარი.

-ხო, ძალიან გავხართ ერთმანეთს-მითხრა ღიმილით-ახლა ნუღარ ტირი,თორე მერე კარგ ფოტოებს ვერ გადავიღებთ.

მალევე დავმშვიდდი.

დაახლოებით ნახევარი საათი ვიმგზავრეთ, ბოლოს კი Wolmi theme park-თან მივედით.

-wolmi-ში ვართ-აღტაცებით ვთქვი.

-ხო ტასომ თქვა, რომ ეს ადგილი ძალიან მოგწონს ამიტომ,მეც აქ მოგიყვანე-საყვარლად გამიღიმა და მანქნიდან გადავიდა.

ვაპირებდი კარების გაღებას, მაგრამ მან დამასწრო.

-გთხოვთ ქალბატონო-ხელი გამომიწოდა, რაზეც სიცილით ჩავკიდე ხელი და მანქანიდან გადმოვედი.

-პირველი სად დავჯდეთ?-იკითხა მხიარულად.

-ეშმაკის ბორბალზე-რაც თვალში მომყვა, ის ვთქვი.

-კარგი-თქვა მხიარულად და ბილეთების საყიდლად წავიდა, მე კი იქვე ნაყინის საყიდლად მივედი.

-2 ცალი ვანილის ნაყინი, თუ შეიძლება-ვუთხარი გამყიდველს, რომელიც ძალიან ახალგაზრდა და სიმპათიური იყო.

-ბავშთა დღეს აღნიშნავთ?-მკითხა ღიმილით.

-დიახ-მეც გავუღიმე.

-ვინმესთან ერთად ხართ?-მკითხა და ნაყინები მომაწოდა.

-კი, მის საქმროსთან ერთად არის-გვერდში, სერიოზული თეჰიონი ამომიდგა.

-გასაგებია-უხერხულად თქვა ბიჭმა.

-წამოდი, ბილეთები ვიყიდე უკვე-მითხდა და ნაყინი გამომართვა, ცალი ხელი კი ჩამკიდა. ოოო,იეჭვიანა ბიჭმა.

ასე,ხელჩაკიდებულნი ჩავჯექით ეშმაკის ბორბალზე და დავიწყეთ ბავშვის სახელების განხილვა.

-ახლა, რა გავაკეთოთ?-მკითხა ღიმილით,როცა ეშმაკისბორბალიდან გადმოვედით.

-აი, წამოდი იქ,თოჯინა მინდა.

-გამარჯობათ, ითამაშებთ?-იკითხა გამყიდველმა.

-დიახ,რა უნდა გავაკეთოთ?-ვიკითხე.

-აი,ამ კაცებს უნდა ესროლოთ ამ თოფით და თუ 10-ს გაარტყამთ 13 ტყვიიდან, საჩუქარს მოგცემთ-მითხრა მხიარულად ქალმა.

-მოდი,მეც ვცდი და შენც ცადე-ვუთხარი.

-ჯერ შენ ცადე-მითხრა ღიმილით და მეც დავიწყე თამაში.

10იდან 7ს გავარტყი.

-ყოჩაღ ელა კარგი მიზანი გაქვს-მითხრა თეჰიონმა ცხვირზე თითი ჩამომისვა.

-კარგი რა. 3ისთვისაც,რომ გამერტყა, დათუნიას მოვიგებდიდა-დავიწუწუნე.

-არაუშავს,მე შევეცდები მოვიგო.

თამაში დაიწყო,მე კი მის სიტყვებზე დებილივით გავიცინე და მას დავაკვირდი.

10იდან 10ი აიღო.

-შენ კი,ჩემზე კარგი მიზანი გაქვს-ვუთხარი და ახლა მე ჩამოვუსვი ცხვირზე ხელი, რაზეც ჯერ დაიბნა, მერე კი სიცილი დაიწყო.

საჩუქრათ პატარა დათუნია მივიღეთ.

მე დათუნია ისე დავიჭირე, როგორც ბავშვი.

-აბა თეჰიონ, როგორი დედა ვიქნები?-შევეკითხე სიცილით.

-არაჩვეულებრივი-მითხრა და გამიღიმა,რაზეც მე ავწითლდი.

-ორსულად ხართ?-მკითხა გამყიდველმა ქალმა.

-დიახ, ორი თვისვარ-ვუთხარი ღიმილით.

-ეს ბავშვის მამაა?-იკითხა.

-დიახ-ვთქვი.

-ძალიან კარგი ოჯახიხართ-მითხრა ღიმილით, რაზეც ორივე გავწითლდით.

-მადლობა-ერთდროულად ვთქვით და თავი დავუკარით.

მთელი საღამო ვთამაშობდით.

ყველანაირი ატრაქციონზე ვიჯექით, გარდა ზოგიერთისა, რომელიც ბავშვს ზიანს მიაყენებდა. ბევრი ვიცინეთ და გავერთეთ.დღე მართლაც კარგად ჩაიარა. ბოლოს კი სკამეიკაზე დავჯექით.

-ბამბის ნაყინი გინდა?-მკითხა თეჰიონმა, როცა იქვე ბამბის ნაყინი დაინახა.

-კიი-აღტაცებით ვთქვი.

-კარგი, ახლავე მოგიტან შენ აქ დარჩი-მითხდა სიცილით და წავიდა.

მალე ჩემს გვერდით ქალი დაჯდა,პატარა ბავშვით ხელში. მე ბავშვის დანახვისას გული გამითბა და მას წავეთამაშე.

-რა საყვარელია-ვთქვი და ქალს გავუღიმე. ქალმაც გამიღიმა და მადლობა გადამიხადა.

-თუ გინდათ,დაიჭირეთ-მითხრა ღიმილით და მეც, რათქმაუნდა ბავშვი დავიჭირე.

ტირილი დაიწყო,ამიტომ ფეხზე ავდექი და სიარული დავიწყე, რომ დამშვიდებულიყო.

და მართლაც მალე დამშვიდდა.

-ვაიმე, რა საყვარელია-მალე თეჰიონიც მოვიდა და ბავშვს გაეთამაშა.

უცებ ორივე დავიხარეთ და ბავშვს ლოყაზე ვაკოცეთ.

მან მარცხნივ აკოცა,მე კი მარჯვნივ.

ამ დროს კი, ერთმანეთს თვალებში შევხედეთ.

მისი თვალები...ის ისეთი ღრმა და ლამაზიამ თითქოს, ამ თვალების მიღმა,სხვა სამყარო იმალება.

ბავშვი, მალე დედას დავუბრუნეთ და ჩვენც გადავწყვიტეთ სახლში წავსულიყავით.

გზაში მუსიკები გვქონდა ჩართული და ბოლო ხმაზე ვყინებდით,ნუ უფრო მე,თეჰიონს ხომ ანგელოზის ხმა აქვს.

სახლში მივედით თუ არა, საჭმელი ვჭამეთ და ჩვენ,ჩვენ ოთახებში გავნაწილდითნ

დღეს ძალიან ბედნიერი ვიყავი.

მე, თეჰიონი და ჩვენი პატარა.

სამივე ბედნიერები ვიყავით.