《I hate you Kim Taehyung! (დასრულებული)》ოცდამეერთე💛
Advertisement
-ელა, შეიძლება?-დილით, თეჰიონის ხმის წყალობით მეღვიძება.
-ა?-დაბნეულმა ვიკითხე და ლოგინიდან წამოვდექი.
-შეიძლება შემოვიდეთქო-ხმამაღლა თქვა, რომ კარგად გამეგო.
-ჰო, შემოდი-ვთქვი და უკან ლოგინში ჩავწექი.
თეჰიონიც შემოვიდა.
-რა სახე გაქ?-მეკითხება სიცილით. ცდილობს უხერხულობა გაფანტოს.
-მიდი,დაიძინე ღამის 3 საათზე და გაიღვიძე დილის-საათს შევხედე-7 საათზე და მერე ვნახოთ, რა სახე გექნება-ვუთხარი დაბღვერილმა-და აქ რა გინდა? მგონი, გაბრაზებული ვარ შენზე.
-ვიცი, რომ გაბრაზებული ხარ. ამიტომაც მოვედი შენთან,უნდა შემოგირიგო-თქვა და ლოგინის, მეორე მხარეს დაჯდა.
(ხო ხვდებით მარჯვნივ ელა წევს და მარცხნივ მიუჯდა თეჰიონი)
-მიდი, წარმატებები-ვუთხარი და ზურგი ვაქციე.
-ვიცი, რომ ძნელი იქნება-ამოიოხრა და რამოდენიმე წამში მომესმა, საბანის ფრიალის ხმა. უკან გავიხედე. ვაჟბატონი ლოგინში, გვერდით მომიწვა.
-უკაცრავად? გთხოვთ, ადექით ჩემი ლოგინიდან-ვუთხარი და ფეხის რტყმა დავუწყე.
-ელაააააა,მეტკინაა-წუწუნი დაიწყო.
-გადადი ლოგინიდან-ვუყვირე.
-კარგი რა ცივა-კიდევ დავუწყე ფეხების დარტყმა-აააააა-დაიყვირა და მივხვდი,რომ იქ დავარტყი.
-ღმერთო,თეჰიონ ბოდიში-სიცილით ვუთხარი.
-მწარეაააა-ამოიწუწუნა და მოიკეცა-ახხზზზ,ჯანდაბაა. მგონი მოტყდააა.
-დებილოოო,ძვალია არ აქვს მაგაას-სიცილით ვუთხარი,მაგრამ მაინც ავწითლდი.
-მაინც არ წავალ-ძლივს დამშვიდდა.
-რის მიღწევას ცდილობ, კიმ თეჰიონ?
-შენს შემორიგებას.
-ასე, ვერ შემომირიგებ.
-მომისმენ?-დასერიოზულდა.
-ალბათ კი?-მხრები ავიჩეჩე.
-მომისმინე....გუშინ იმიტომ გეჩხუბე, რომ არ მომწონს როცა ვიღაც სიყვარულზე თამაშობს...რამოდენიმეჯერ შემიყვარდა...მაგრამ ორივემ "დამადო"-მწარეთ ჩაიცინა-ორივეჯერ გული მეტკინა...ვცდილობდი, რომ არავინ შემყვარებოდა....ჩემი გეგმაც კარგად მიდიოდა....-ცოტახანი შეიცადა,თითქოს რაღაც გაიაზრა და გააგრძელა-სიყვარულზე გული, რომ ამიცრუვდა და ასევე გოგონებიც, რომ შემზიზღდა ვცდილობდი, რომ ბევრი გოგოსთვის მეტკინა გულიმ ვცდილობდი, რომ წყვილი ერთმანეთისგან დამეშორებინა. ალბათ ესეცაა მიზეზი,რომ ბიჭებს ნიზლავზე დავთანხმდი. მაგრამ...მაგრამ მივხვდი, რომ არასწორად ვიქცეოდი....იცი ჩემი გეგმა, რომ ნელნელა იმსხვრევა? ვგრძნობ, რომ რაღაც იცვლებ ვგრძნობ, მაგრამ გარკვევა მჭირდება-რაზე საუბრობს? ვერ მივხვდი- ელა ვიცი ბევრჯერ მომეცი უკვე შანსი, მაგრამ გთხოვ ბოლოჯერ მომეცი შანსი. ბოლოჯერ მაპატიე და შევეცდები, რომ გული აღარ გატკინო, გთხოვ ერთი შანსი მომეციმ გთხოვ-ისეთი თვალებით მიყურებდა...
რამოდენიმე წამი თვალებში ვუყურებდი...თვალები დაემრგვალებია და ოდნავ იღიმოდა.მეტი ვეღარ გავძელი, მისკენ მივჩოჩდი და ჩავეხუტე.
ხო, ჩემი დიდი ნაკლი....ადვილად ვპატიობ ადამიანებს, დანაშაულს....თუნდაც კაცი მოეკლას...მაინც ადვილად ვპატიობ...მთავარია მან მოინანიოს...ეს ყველაზე მთავარია.
Advertisement
თეჰიონის თვალებში კი, მართლა დავინახე სინანულის გრძნობა...
ჩავეხუტე და თვალები მივნაბე.
ხელები მალე მომხვია წელზე,უფრო ახლოს მიმიზიდა, თავი ჩემს ყელში ჩარგო და ოდნავ მაკოცა. (აი ეს,2020 წლის ლიკას ესაყვარლება.)
დამაჟრიალა...სხეულზე ტაომ დამაყარა. მის მკლავებში თავს კარგად ვგრძნობ,მომწონს როგორც თბილა,როგორი თბილი ხელებიც აქვს. მომწონს მისი ცხელი სუნთქვა ჩემს არტერიასთან. თავს კომფორტულად ვგრძნობ,მიუხედავად იმისა,რომ შიგადაშიგ იმ ღამიდ ფრაგმენტები მახსენდება,მაინც არ მინდა მოვშორდე.
-გაპატიებ...გაპატიებ ოღონდ.....
-ოღონდ?-შემეკითხა დაიმედებულმა.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
-ოღონდ,თუ წამიყვან გასართობ ცენტრშიი..ხვალ ხომ, ბავშვთა დღეა(ვითომ იყო :დ)
-ოჰჰ...რათქმაუნდა წაგიყვან....ოღონდ შენ მოისურვე რამე-მითხრა.
-მეძინება-ვთქვი,ხელი ვუშვი და წამოვწექი.
-მეც, მთელი ღამე არ მიძინია-თქვა და გვერდით მომიწვა, ხელი წელზე დამადო და თვალები დახუჭა.
რამოდენიმე წუთი ვუყურე, მერე კი მეც გადავწყვიტე დაძინება.
-გვიტებოო, გაიღვიძეთ-ვიღაცის ხმა მაღვიძებს, რაზეც ვიშმუშნები და ჩემ გვერდით მწოლიარეს უფრო ვეხუტები,რომლის მკლავებშიც ვარ მოქცეული.
-გაიღვიძეეეეთ-დაიყვირა ვიღაცამ.
-დამაძინეთ-ვუყვირე და ფეხები ჩემ გვერდით მწოლიარეში ავხლართე.
-თეჰიონ,მინას რატომ მიყვები? ხომ იცი,რომ მინას ეწყინება-იყვირა ჯიმინიმ,მე უცებ გამოვფხიზლდი და ლოგინიდან წამოვხტი.
-როდის წავიდნენ? ან თეჰიონმა რატო გაყვა?-დავიწყე ყვირილი,რაზეც ყველამ სიცილი დაიწყო.
ოთახს თვალი მოვავლე და დავინახე თეჰიონი,რომელიც ჩემს ლოგინში იწვა,ჩემს გვერდით ცალ ხელს ეყრდნობოდა,საბანი გადაფარებული ჰქონდა და...იცინოდა.
-ღმერთო ჩემო...ასე რამდენი ხანია არ მიცინია...მთელი ენერგია გამომეხარჯა....-სიცილით თქვა იუნგიმ
-მოსაკლავები ხართ-თეჰიონს თვალი მოვაშორე,ბიჭებს გავხედე,ავდექი და პირველი სართულისკენ წავედი.
-არა ელა, არ გახვიდე-დაიყვირა ნამჯუნმა, მაგრამ უკვე გვიანი იყო.
დერეფანში წყალი ესხა, მე კი ფეხი გადავდგი თუ არა, ავსრიალდი და ძირს დავეცი.
თვალები დავჭყიტე შიშისგან და მალევე დავხუჭე.
ხელები მუცელზე დავიდე და თვალებიდან ცრემლები გადმოვყარე.
ნუთუ, ახლა მუცელი მომეშლება? ნუთუ, ახლა ყველანაირ მიზეზს დავკარგავ ცხოვრებისა? ნუთუ ჩემი პატარა, წავა ჩემი ბუდიდან? ნუთუ უნდა დავკარგო?
მაგრამ, ჯერ ადრეა...ჯერ ადრეა...მე,ჯერ არ შევხებივარ მის თითებს...მე,ჯერ არ ჩამიხუტებია ის....ვერ დავკარგავ. ამას ვერ გავუძლებ. ვერ დავკარგავ...ვერა.
-თეჰიონ, ხელში აიყვანე სასწრაფოდ-მომესმა ჯინის ხმა და მალევე გაჩერდა ყველაფერი.
არ ვიცი,რამდენი ხანი გავიდა იმ მომენტიდან.
თვალები გავახილე თუ არა, თეთრი ჭერი დავინახე.
რამოდენიმეჯერ თვალები დავახამხამე, რომ სინათლეს შევჩვეოდი.
ოთახს მოვავლე თვალი.
ყველა კუთზეში იდგა თავჩახრილი.
-რა მოხდა? ჩემი ბავშვი როგორ არის?-ვიკითხე და ყველამ მე შემომხედა.
-ის....ის....
________________________
ბოდიშით პატარა თავისთვის 😢
არ ვაპირებდი ასე განმევითარებინა სიტუაცია,მაგრამ უცებ გადავწყვიტე ასე დამეწერა :დ
როგორია?
Advertisement
- In Serial39 Chapters
Tales of the Rebirth Apocalypse Emperor (BL)
Have you ever wondered how your life might have turned out differently had you made different choices or decisions along the way? Sometimes, life does give you a second chance. However, it is you who decide whether that second opportunity counts… This novel revolves around our main character, Chen Murong, who can accidentally go back in time even before the apocalypse period begins to change everything humankind has done. We will follow our MC and see how he and his family react to this second chance to ensure their family and the human race's survival. --------------------------------------------------------------------------------- Current release schedule: 1 Chapter/week on Saturday + extra if I have more time on the weekday If you like my writing, please consider tipping/supporting me on: PayPal: paypal.me/AmateurAuthorPen Patreon: patreon.com/singlehamster I plan to have advanced chapters on Patreon in the future for you to read as well. However, as of now, there is no early access chapter. It is only a tip jar at the moment. That being said, your generous support will help me a lot and will stabilize the flow of chapters coming. This is just the start of my journey, and I hope to progress more with your help. I am also in the process of setting up my discord. Feel free to hop over to chat with me. 😊 I will give any notice, poll, artwork about my novel there in the future too! Discord: https://discord.gg/eMaxDuHvRP That's all. I hope to see you guys there! --------------------------------------------------------------------------------- Full background: The story situates in a universe called Gondola, where countless races from numerous worlds and realities are poured in. Our MC's original world, Blue planet (similar to Earth), went through an apocalypse period for ten years and has been pulled through this universe by mysterious force as one of the human race worlds. Unfortunately, the human race is one of the weakest and most feeble races of all Gondola races. However, their sheer number and several allies have helped them escape extinction so far. Regrettably, even though there are many ants, given a sufficient amount of time, the elephant will eventually be able to destroy them all. After 50 years of pointless struggle, almost all of the last remaining humans have been hunted down by some of the strongest undead races of the Gondola, the Skeletons, the Vampires, the Werewolves, and the Demons. The few remaining humans have been found and eradicated. Our MC, Chen Murong, a member of the last humanity group, can escape the hunt from undead races for fifty years. He finally dies under the claw of Lucifer, one of the emperor-rank demons from the undead race. However, he activates one of his time magic spells with his most precious space gemstone at the moment of his last breath. Through the spell, he wakes up alive, back in his home world, and returns to the year before the apocalypse period began.
8 168 - In Serial8 Chapters
Steeled Heart
We are the legion. Soldiers who’ve only pursued honour and service all our lives. We are the army elite, the bringers of cataclysmic horror on the battlefield. With cybernetics to suppress the irrelevant outbursts of our emotions, we feel no fear, no rage and no joy. We do not see beauty, only efficiency. A legionnaire could survive a year without food nor water. Traverse mountains and oceans without fatigue. We are the perfect soldiers. Only by an equal or superior legionnaire may we die. But would I be satisfied? Living as a puppet my whole life knowing no love. Would I die a ghost of what once was? I am Vane Kendryck, this is my story... ___________________ DISCLAIMER: The cover art used is not mine. I just found it on google.
8 199 - In Serial12 Chapters
Unfettered Spear
[Ratata~] Being showered with bullets from all directions, I certainly don't feel so good. Especially, feeling the bullets passing through my body, which is simply torture. After God knows how long, the gunfire finally stopped. I had my head down, contemplating that this was the end. However, it was at this time that I heard someone jumping off the car in front. I looked up and saw that it was the "Boss." "I should've done this much sooner, you really done a number on my men despite being alone!" "I must admit that you are good, but too good that you're a threat to MY throne!!" "I–" Alas, the Boss' monologue was cut halfway through. When he held his head high, an action to signify his pride, a bullet pierced through his under chin into his brain and out the back of his head. He looked at me in disbelief, like the others around. None of them anticipated that I could still fire my pistol, much less accurately aiming at one's head at the hip level, after being turned into a bloody meat-sieve. "You... Monster!!!" To the Boss' dying words, I only replied with a smile as my strength left my body.
8 121 - In Serial115 Chapters
Zjjan Master
Teaser: I've retired for my freedom and to find peace. I was born a knight with no inheritance. What could they expect from me? —Jaino. I've tried to purge the catalyst. Is my strength not enough? —Jesifer. Blurb: Including his guild master, many lives had lost to end a calamity. Jaino feels guilty. Still, the first prince of Jelfyr assigned him as a higher official. This has made him hiding to avoid conflicts. Wanting to find peace, he accidentally meets Criselia, forcing him to accept an agreement. Consuming many lives, her demonstration has left him no choice. Meanwhile, Jesifer, the queen of Jelfyr, she receives an urgent report from the JSA. Attempting to end the battle in the wide plain while avoiding casualty, she instead meets Dandia’s ruler, seeking for the strongest. The outside world now slowly unfolds. ------------------------------------------------- BTW, since the review title wasn't edited. I have to say, my work is not a poem compilation. I'm writing fiction. But I'm not a writer, I'm just a reader. :) P.s ------------------------------------------------- Story Progress: 1. Blurb is fulfilled on Chapter Three and Chapter Four 2. Story Arc One, The Savior is fulfilled on Story Arc Five 3. Yes, there is fighting scenes. Three Calamities have been Eliminated in Dandia -- The wide island. 4. The prologue is nearing to begin. 5. Too many conflicts. ------------------------------------------------- Past tense - When I just narrate a past without much actual actions. I mean like a news, or just telling or reporting the past. Present tense - Current event. And flashback with actions. I love flash fiction so world building is not on this story, like narrating a room, narrating a character's traits, etc. As possible, I want them to think, have their decision, etc. etc. etc. etc. Hallo guys, Help me locate my typos on Story Arc 5. I still don't want to edit Story Arc 1-4. I can't wait to reach story arc Chapter Six(I won't spoil). My outlines and very huge flowcharts are waiting. Sorry, about that, I can understand English without format so, each time I'm looking for typos I was hooked in my story and I didn't realize I forgot about them.
8 165 - In Serial136 Chapters
Cannon Fodder Cheat System
At first, when he learned that he was forced to go to many different routine worlds and be reborn into all kinds of cannon fodder, he was against it.Because villains usually all only have a moment of satisfaction, the endings of cannon fodder are also frequently quite miserable.But the man who gave him the system told him that this system not only has all types of powerful functions, but he can also break the routine lives of the cannon fodder. If he achieves this satisfactorily for each world, he can even become a god.He's already experienced over a thousand reincarnations, but hasn't yet been a god. Since it sounds pretty great, why not just try it out.From that moment on, he began the irreversible path of tyrannically oppressing people, while conveniently tearing open those white moonlights and so-called righteous people's hypocritical masks.His goal: wearing the villain's role to walk other people's righteous paths, leaving them no path to follow.--------------------------------------------------[Disclaimer: I DON'T OWN THIS NOVEL, this is for offline reading purposes only. All rights are reserved to the respected owners of said novel and its translation. Please support the Translator at her website!]Go check out her WordPress blog: https://auroranovels.wordpress.com
8 317 - In Serial16 Chapters
Lunar Arrows - Deliveryshipping
Sun Taiyono is a spy who has made revenge on the people who killed his parents. For three years and four months, he's been working as a spy and wants to quit.But before he can, he has to complete one final mission.Moon Lumanlan.
8 187
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
