სუფრასთან დავჯექი თუ არა, ქალბატონმა კიმმა შემეკითხა

-ელა, სახეზე ფერი არ გადევს. ხომ კარგად ხარ?

-კი, კი. კარგად ვარ,უბრალოდ მძაფრი სუნები მოქმედებს ჩემზე-ვეუბნები და მკრთალად ვუღიმი.

-გასაგებია...თეჰიონ სუნამო აღარ დაისხა-მიმართავს თეჰიონს.

-რატო?-გაიკვირა თეჰიონმა.

-ვერ გაიგე? ყველანაირი სუნი მოქმესებს მასზე.

-ლისუა, ისინი ერთად არ არიან და მითუმეტეს,ერთად დროს არ ატარებენ-უჩურჩულა ბატონმა კიმმა, რაზეც ქალბატონმა კიმმა უხერხულად ჩაიცინა. როგორც ჩანს ქალბატონ კიმს ძალიან უნდა,რომ მე და თეჰიონმა დავვახლოვდეთ.

-მოდი ქორწილზე ვისაუბროთ,თქვენ როდის გსურთ გადახდა?-იკითხა ბატონმა კიმმა.

-ჩვენ ვფიქრობდით, რომ ქორწილი სკოლის დამთავრების შემდეგ გადაგვეხადა, რადგან მინდა ჩემმა გოგომ სკოლა დაამთავროს და ისე გათხოვდეს. მაგრამ რადგანაც იგი ორსულადაა და მუცელი უკვე ეტყობა, ვფიქრობ სჯობს უახლოვეს შაბათს მოვაწყოთ ქორწილი.ოღონდ თაფლობისთვის გარეშე და როცა სკოლა დამთავრდება მერე გავუშვათ თაფლობისთვეზე-დაიწყო საუბარი მამამ.

-დიახ. ვფიქრობ სჯობს სკოლა დაასრულონ და მერე გავუშვათ თაფლობისთვეზე. თანაც,არ მინდა ელასნაირი მოსწავლე გავიდეს სკოლიდან, ის ნამდვილად სანიმუშოა ჩვენ სკოლაში-განაგრძო თეჰიონის მამამ,რაზეც დედასაც და მამასაც სახეზე დიდი ამაყიანი ღიმილი გამოისახა.

-და ელა,როგორი ქორწილი გინდა?-იკითხა უცებ ქალბატონმა კიმმა.

-ბოდიშს გიხდით ჩარევისთვის,მაგრამ ვიცი ახლა ელა არ იტყვის ზისტად, როგორი ქორწილი უნდა, რადგან ძალიან მორიდებულია და რადგანაც მე მისი საუკეთესო მეგობარი ვარ მე გეტყვით, როგორი ქორწილი უნდა.ამ თემაზე ბევრჯერ გვისაუბრია და ზუსტად ვიცი, რაც უნდა-დაიწყო ტასომ,რაზეც მკვლელი მზერით გავხედე.

-გეთანხმები ანასტასია. ელა ძალიან მორიდებულია, მითუმეტს ახლა ისეთ სიტუაციაშია,რომ უფრო ერიდება,ამიტომ სჯობს ანასტასიამ თქვას ყველაფერი. -გაიღიმა ყველამ.

-მიუხედავად იმისა,რომ ის ყოველ წელს იცვლებოდა,მისი ფიქრები ქორწილის შესახებ არასდროს შეცვლილა. ის სულ ასე მეუბნებოდა "მე მინდა ქორწილი ორად იყოფოდეს. პირველი სადაც ხელს მოვაწერთ მე და ჩემი უცნობი საქმრო. ეს მინდა იყოს ღია ცის ქვეშ, მინდა იყოს ისეთ ადგილას სადაც ბევრი ხეებია ირგვლივ,ეს ხეები ლამაზად იქნება მორთული და ასევე მომეწონებოდა, თუ ცენტრი თავისუფალი იქნებოდა, ანუ ხეების გარეშე. ამ ცენტრში უბრალოდ,ყვავილებით მორთული სკამები და ხელმოსაწერი ადგილი იდგმევა.ხელმოწერის ადგილიდან ცოტა შორს მაგიდები იქნება განლაგებული,რომლებზეც ნამცხვრები და გემრიელობები ელაგება. ყველაფერი მინდა თეთრ,ვარდისფერ და იასამნისფერ ყვავილებსა და ფერებში იყოს მორთული.ხელის მოწერის შემდეგ,მინდა წავიდეთ დარბაზში.ეს უკვე მეორე ნაწილია. დარბაზში მინდა კარგი გართობა იყოს სადაც არავინ მოიწყენს, ცეკვები და თამაშები იყოს. მე და ჩემი უცნობი ქმარი თამაშებში მივიღებთ მონაწილეობას.ასევე სტუმრებიც ითამაშებენ. მინდა მშობლებმა და მეგობრებმა.რამე ცეკვა დადგან და გვიცეკვონ. მოკლედ მინდა ყველაფერმა მხიარულად და კარგად ჩაიაროს." აი ზუსტას ასე მითხრა-დაასრულა საუბარი ტასომ და ყველას მოჰგავარა სახეზე ღიმილი. ჯანდაბა ასეთი კარგი მახსოვრობა,რატო აქვს?

-არაჩვეულებრივია....ელა, მართლა მომწონს შენი იდეა. ვფიქრობ ასე სჯობს ქორწილის გადახდა-ამბობს ქალბატონი კიმი.

-შენს ადგილას სხვები მდიდრულ ქორწილს მოინდომებდა...შენ სხვებისგან ძალიან განსხვავდები. ძალიან უბრალო და ლამაზი ქორწილი იქნბა. ყველანაირად შევეცდები ზუსტად ისე მოვაწყო ქორწილი, როგორც შენ გინდა, რადგან შენ ჩვენთვის ძალიან დიდი რამ გააკეთე. შენ შეგეძლო ბავში მოგეშორებინა, მაგრამ ეს არ გააკეთე და ამისთვის უღრმეს მადლობას გიხდი.

-აქ სამადლობელი არაფერია. ბავშს ვერანაირად ვავნებდი. რაც არ უნდა უსიყვარულოდ ჩასახულიყო ის,მას მაინც არაფერი დაუშავებია-ვიღიმი.

-არა,სამადლობელი არის...საყვარელო, ვფიქრობ ამათმაც უნდა იცოდნენ-მიუბრუნდა ბატონი კიმი მის ცოლს და ხელზე ხელი დაადო და თეჰიონს შეხედა. თეჰიონი კი მამამის უყურებდა.

-რათქმაუნდა უნდა იცოდნენ-თქვა ქალბატონმა კიმმაც. რა ხდება?

-თეჰიონს რაღაც ჭირს...-ყველას სახე გავეყინა. რა სჭირს?-ისეთი არაფერია,რაც მას ცხოვრებაში ხელს შეუშლი. თეჰიონის სპერმა ძალიან სუსტია,ასე რომ ვთქვათ,როცა ის მისი სხეულიდან გამოდის "ინგრევა"და გამოუსადეგარი რჩება. ის ისეთი სუსტია,რომ ვერ ახერხებს ქალის საშვილოსნომდე მისვლასაც კი.ექიმმა თქვა,რომ მხოლოდ 15%-ია შანსი იმისა,რომ ის ვინმეს დააორსულებს. როცა გავიგეთ,რომ ელა თეჰიონისგან ორსულად იყო,ძალიან ბედნიერები ვიყავით.მაგრამ ის ფაქტი გვაშინებდა,რომ მან ცუდი რამ ჩაიდინა. სიმართლე,რომ გითხრა ელა მე და მამაშენს ძალიან გვინდოდა,რომ შენ და თეჰიონს ერთმანეთი შეგყვარებოდათ....ადრე, როცა მამაშენი ჩემთან ერთად სამუშაო საქმეზე იყო, მე მას დაველაპარაკე და ვთხოვე,რომ როცა ელა დიდი გახდებოდა, ჩემი შვილისთვის მიეთხოვა, მაგრამ მან მითხრა,რომ თუ ამას ელა დასთანხმდებოდა და თუ ელასაც და თეჰიონსაც ეყვარებოდათ ერთამანეთი,ასეც მოიქცეოდა...თეჰიონი ჩვენ სკოლაში,ამიტომაც გადმოვიყვანე.მინდოდა, რომ შენთან დაახლოებულიყო, მაგრამ მან სულ სხვა რამე გააკეთა, სულ შემარცხვინდა და თავზე გადამიარა...მართლა ბოდიშს გიხდით მისი საქციელის გამო...თავიდან ყველანაირი იმედი მქონდა გადაწურული. მეგონა,რომ თეჰიონის საქციელის გამო შვილიშვილები ვეღარ მეყოლებოდა,ვფიქრობდი,რომ მას აღარვინ შეიყვარებდა,როცა მასზე სიმართლეს გაიგებდნენ...მაგრამ როცა გავიგე, რომ ელა ორსულად იყო,ისევ გამიჩნდა იმედის ნაპერწკალი.-დაასრულა საუბარი ბატონმა კიმმა.

მე გაოგნებული დავრჩი.ჯერ იმიტომ,რომ ასეთი ისტორია მოვისმინე თეჰიონზე.და მერე იმიტომ,რომ თურმე ჩვენი ბედი, დიდი ხნის წინ იყო დათქმული.ნუთუ ამიტომ უხაროდათ დედას და მამას, ჩვენი ქორწილის ამბავი? ახლა მამას უნდა გავუბრაზდე? მაგრამ ბატონმა კიმმა გარკვევით თქვა, რომ მამა მაშინ დასთანხმდებოდა ამ ქორწინებას, თუ მე თეჰიონი მეყვარებოდა...ვფიქრობ, რომ არ უნდა გავუბრაზდე,მაგრამ მაინც მწყინს ეს ამბავი.

ვახშამს მალევე მოვრჩით და მისაღებ ოთახში გადავინაცვლეთ.

-დედაა, მამაა სახლში ვაარ-სახლში ჰუნა შემოდის, ჩემოდნით ხელში.(თუ არ გახსოვთ, ჰუნა თეჰიონის პატარა დაა)-უი, სტუმრები გვყავს?-უხერხულად იღიმის-გამარჯობათ-თავს გვიხრის

-გამარჯობა-ვესალმებით. ის ძალიან საყვარელია.

-ექვსკურსიაზე იყო,ამიტომ არ იცოდა დღევანდელ დღეზე-უხერხულად იღიმის ბატონი კიმი.

-ჰუნა, ოთახში ადი გამოიცვალე და შემოგვიერთდი-უღიმის ქალბატონი კიმი.

-კარგი, მაგრამ შეიძლება ჯერ ჩემი სარძლო ვნახო?-ისე საყვარლად გაიღიმა,რომ ისიც კი დავაიგნორე სარძლო,რომ დამიძახა.

-რათქმაუნდა-ამბობს დედა და გოგოც ჩემსკენ მოდის, მე კი ვდგები და მას ვეხუტები კარგი ნაცნობივით,მაგრამ ისეთი საყვარელი და თბილი გოგოა,რომ ეს უნდა გამეკეთებინა.

-გამარჯობა-მიღიმის.

-გაგიმარჯოს-ვეუბნები მეც ღიმილით.

-ვიცი,რომ აქედან გაქცევა გინდა.ისე უხერხულად იჯექი..-მიჩურჩულებს და ხითხითებს.

-დედა,შეიძლება ელამაც წამოვიდეს ჩემ ოთახში? ის კაბა რომ ვუყიდე, მინდა ვაჩვენო-საყვარლად იღიმის.

-თუ ელასაც უნდა მაშინ, უარს როგორ გეტყვით-იღიმის ქალბატონი კიმი.

-წავედით-გამაქანა მისი ოთახისკენ.

ოთახში შევედით.ირგვლივ სიბნელე იყო და ვერაფერს ვხედავდი.

-მოიცა,შუქს ავანთებ-მეუბნება და მალევე ოთახიც ნათდება.

(ვითომ საღამოა :დ)

ძალიან მყუდრო და ლამაზი ოთახი აქვს. ფანჯარასთან ახლოს,კედელზე უამრავი ფოტო აქვს მიკრული.

-მოდი ფოტო გადავიღოთ-მეუბნება და პოლაროიდს მაჩვენებს.

ფოტო გადავიღეთ და როცა ფოტო ამოვიდა,ამოიღო და ოთახის ბოლოსკენ წავიდა. ფლორმასტერი აიღო, რაღაც დააწერა და კედეზე მიაწეპა.

კედელთან მეც მივედი და დავათვალიერე ფოტოები. თეჰიონთან ჰქონდა უმეტესად გადაღებული. თეჰიონი ყველა ფოტოში მომღიმარია და ჰუნას ეხუტება. ფოტოდანაც კი შეგიძლია ამოიკითხო,რომ მას მისი პატარა და ძალიან უყვარს.

-როგორც ჩანს ერთმანეთი ძალიან გიყვართ-ვეუბნები და ახლა ჩვენ ფოტოს ვაკვირდები, რომელზეც "რძალი♡" წერია.

-კი, ჩემი მესაიდუმლეა. ყველაფერი იცის ჩემზე და ისიც მიყვება მასზე რაღაცეებს.სხვათაშორის შენზეც აქვს მოყოლილი.

-ვაუ, მომიყვები რა გითხრა?

-სწორედ მაგიტომ ამოგიყვანე აქ-საყვარლად იცინის.

-გისმენ-ლოგინზე დავჯექი და მოსასმენად გავემზადე