დღეს კარგი ამინდია, ამიტომ კაბა ჩავიცვი.

გადავწყვიტე,თეჰიონზე შური ვიძიო და ამას ჩემი ხერხებით გავაკეთებ. 😈თქვენ კი არ გეტყვით.😜(ნუ ეს ორსულები*თვალების ატრიალება*)

-ელაა,დღეს რა საყვარელი ხარ?-ჩემთან ჯიმინი მოდის.

-ანუ სხვა დროს არ ვარ, არა? ხმა, არ გამცე-ვიყვირე და უკან გაშტერებელი ჯიმინი მოვიტოვე.

-ორსულადა....-მომესმა ჯონგუკის ჩურჩული.

-მერე რაა, რომ ორსულად ვარ????? ნერვებს მიშლით-ვიყვირე, ფეხები დავაბაკუნე და მანქანაში ჩავჯექი.

სკოლაში მივედი თუ არა, დირექტორის კაბინეტთან მივედი,დავაკაკუნე და როცა "შემოდით" გავიგონე კარები გავაღე, თავი ოთახში შევყე, შემდეგ კი მთლიანათ შევედი.

-გამარჯობათ-ვეუბნები და თავს ვუხრი.

-გამარჯობა,როგორ ხარ ელა? აქ რამ მოგიყვანა?რამე მოხდა?-მშვიდად კითხვები მომაყარა.

-ბატონო კიმ დედამ მითხრა, რომ თქვენთან,ქორწილის დასაჯავშნად ხვალ საღამოს მოვალთ-ვეუბნები,თავს ვუხრი დამშვიდობების მიზნად და კარებისკენ მივდივარ.

-ელა მოიცადე-მაჩერებს.

-გისმენთ-ვბრუნდები და ვუღიმი.

-მოდი დაჯექი,რაღაცეებს მოგიყვები.

მეც,სიამოვნებით მივდივარ და სკამზე ვჯდები იმის იმედით,რომ რაღაც კარგს მოვისმენ.

-თეჰიონი ერთი შეხედვით-დაიწყო თეჰიონზე საუბარი, თუ არა მოსმენის სურვილი გამიქრა-ცივი და ბიჭებზე აყოლულია,მაგრამ თუ მის ნდობას მოიპოვებ და მის გულში ადგილს დაიკავებ, მიხვდები,რომ ის სულ სხვანაირია,როცა ვინმე უყვარდება, ყოველთვის იბრძვის მისთვის და ყველაფერს აკეთებს,რომ დაიცვას და გააბედნიეროს იგი...მე-5 კლასში გოგო მოსწონდა. გოგო კი ძალიან გათამამებული და უკარება იყო. ბოლოს კი თეჰიონმა იმდენი გააკეთა,რომ გოგოსაც შეაყვარა თავი.ერთად დიდხანს იყვნენ,მაგრამ მერე სკოლიდან გადავიყვანე და ერთამენთსაც დაშორდნენ....მოკლედ,თუ გინდა,რომ თეჰიონს და შენ კარგი ურთუერთობა მაინც გქონდეთ,ეცადე თეჰიონის ნდობა მოიპოვო და თავი შეაყვარო,რადგან მერე აღარ გაგიჭირდება მასთან ერთად ცხოვრება-მეუბნება და თბილად მიღიმის.

-მადლობა რჩევისთვის.ვაფასებ თქვენს სიტყვებს. ახლა კი წავალ-ვეუბნები,თავს ვუკრავ და კაბინეტიდან გავდივარ.

ბატონი კიმის რჩევა,ჩემიგეგმის სრულყოფილებაში დამეხმარება.

კაბინეტიდან გამოვედი,თუ არა ექვსი ბიჭი დამადგა თავზე ლეკვის თვალებით.მე მათ ყურადღება არ მივაქციე და კლასისკენ წავედი.

ექვსივე ამედევნა უკან.

-ელააა,გთხოოოვ ბოდიშიიი-გამაჩერეს-მიუხედავად იმისა,რომ არაფერი დაგვიშავებია ისეთი,ვიცით და გვესმის,რომ ადვილად ბრაზდები,ამიტომ ბოდიში.

-თავი დამანებეთ-ვთქვი და კლასში შევედი,ექვსივე ისევ ამედევნა.

გამოიცანით კლასში ვინ დამხვდა? თვით კიმ თეჰიონი. სახე სულ დაბინტული აქვს. რემბო ტასო გენაცვალე.

-ელაა,ბოდიშიი რაა-თქვეს ერთ ხმად.

-რისთვის უხდით ბოდიშს?-კითხულობს კლასელი.

-ვიცით?-იყვირეს ერთად. მე ჩემ ადგილას დავჯექი.

-ელაა,გვაპატიიეე-დაიწუწუნა ნამჯუნმა.

-ელა,გთხოვ რაა-ახლა იუნგიმ დამეწუწუნა.

-ვოაჰ,თვით მინ იუნგი იხდის ბოდიშს?-ამბობს თეჰიონი, ერთს ვუბღვერ მასაც,რასაც დანარჩენი ექვსი იმეორებენ. ჩანთიდან წიგნებს ვიღებ,მერხზე ვალაგებ,სასურველ გვერდზე ვშლი და გადამეორებას ვიწყებ.

-რა დააშავეს?-კითხულობს თეჰიონი კვლავ, მე კი ისეთი თვალით შევხედე,გაჩუმდა და მის გვერდით მჯდომ მინას შეხედა.

-ელა გთხოვ რაა-დაიწუწუნა ჯიმინმა.

-შენზე ძალიან გაბრაზებული ვარ-შევუბღვირე ჯიმინს-იუნგი, შენ ჩემ გვერდით დაჯექი. არაფერი დაგიშავებია, გეძინა ამიტომ მოდი-ვეუბნები და ჯონგუკის სკამზე ვატყაპუნებ ხელებს,იმის მისახვედრად,რომ დაჯდეს.

-ოჰჰ,მომეშვა-ბღავის და ჯეიქეის ადგილას ჯდება.

-დანარჩენებმა თავიდან მომწყდით....თუ გინდათ,რომ გაპატიოთ,სახლში ბეეეეევრი ტკბილეული დამხვდეს-ვამბობ და საყვარლად ვიღიმი. ოთახის ბოლოდან ტასი იცინის.

-კი,კი,რათქმაუნდა-აქნევს ყველა თავს.

-სკოლის ფლეიბოიებს ასეთ დღეში თუ ჩააგდებდი,ნამდვილად არ მეგონა-ჩემთან,მინას მეგობარი მოდის მე ყურადღებას არ ვაქცევ და სკამზე კარგად ვთავსდები-რა დააშავეს ასეთი?-ეკითხება ახლა იუნგის.

-ორსულებს,რას გაუგებ? მე თვითონაც არ ვიცი-წინიდან ჰობი ბრუნდება.

-....

ზარი მალე დაირეკა და ყველა თავის ადგილას დაჯდა.

საშინლად მეძინება. გუშინ წესივრად არ მიძინია.

იუნგისკენ მივჩოჩდი და მხარზე თავი დავადე.

-გეძინება?-მეკითხება.

-კი და თან მცივა-ვამბობ

-მოდი ჩემთან-მეუბნება და მიხუტებს. გეგმა,რომელიც შევადგინე,იწყება. ნუ ახლა არ გეგონოთ,რომ არმეძინებოდა,მე მართლა მეძინებაა. მაგრამ სიცივეზე ვერაფერს გეტყვით.

თეჰიონისკენ გავაპარე თვალი, დიდად კმაყოფილი არ ჩანდა,ზუსტად ესაა ჩემი მიზანიც.

ალბათ გაინტერესებთ, რა არის ჩემი გეგმა😈 თეჰიონს უნდა შევაყვარო თავი და მერე დავტანჯო ისე,როგორც მე დამტანჯა.

-რეებს ხლართავ?-მიჩურჩულებს იუნგი.

-რა?-ჯანდაბა.ასეთი შესამჩნევია?

-ვიცი რომ, რაღაცეებს ხლართავ.ნუ მაჩვენებ თავს უცოდველად-ამბობს სიცილით.

-თეჰიონს, თავი უნდა შევაყვარო-ვუჩურჩულე. კარგი ხო,ამ ადამიანს ვერაფერს გამოაპარებ.

-ოოო,ეგ კარგი იდეაა,მაგრამ ფრთხილად იყავი შენც არ შეგიყვარდეს.

-pff ოცნებებში-ვუპასუხე და თავი მის მკერდზე უფრო კარგად დავდე-ისე,რომ შემიყვარდეს ცუდია?

-არა,უბრალოდ ვერ ავიტან, როცა ორ შეყვარებულ წყვილს ჩვენ სახლში დავინახავ-დაიჭყანა,რაზეც სიცილი ავტეხე

-მალე გვეყოლება შეყვარებული წყვილი-ვამბობ და ჰობის და ტასოს ვუყურებ, რომლებიც ერთი წიგნიდან კითხულობდნენ. ჰობი ტასოს გვერდით დაჯდა,რადგან ჯონგუკი უშლიდა ნერვებს. ხოლო ტასოს მერხის მეწყვილე ჰობის ადგილას გადმოჯდა.

-ჰოო, მაგასაც ვამჩნევ-თვალებს ატრიალებს-ისე,მე საეჭვიანოდ მიყენებ არა?

-არაა...ან კი,მაგრამ მთლად ეგრეც არ არის. მომწონს შენთან ერთად ყოფნა, ბოლოს და ბოლოს ადრე საუკეთესო მეგობრები ვიყავით-ვეუბნები და მკრთალად ვუღიმი.

-ჰოო ბევრი,რამ შეიცვალა, ბოლო სამი წლის განმავლობაში...ჩვენი მეგობრობის დაშლა ემას დაკარგვამ გამოიწვია...რაც ემა გარდაიცვალა შენც და მეც შევიცვალეთ. იცი რა ძნელია შენი ყურება? ყოველ ჯერზე ემა მახსენდება...როცა შენს თავზე ხელი აიღე და შეიცვალე,როცა სულ შავი ჰუდებით დადიოდი,როცა სულ მოწყენილს და ნამტირალევი სახით გხედავდი,იცი როგორ მიჭირდა? პირველ რიგში იმირომ,რომ შენ ჩემი საუკეთესო მეგობარი იყავი და ძალიან მიყვარდი და ახლაც მიყვარხარ. და მეორე რიგში იმიტომ,რომ ემა მახსენდებოდა და შენს ადგილას, მის თავს წარმოვიდგენდი..ძალიან მომენატრა...გულის სიღრმეში იმედი მაქვს, რომ იგი ცოცხალია.

-მეც...მეც მაქვს იმედი და ვგრძნობ,რომ იგი ცოცხალია. არ ვიცი რატომ, მაგრამ ხშირად მესიზმრება ემა.თითქოს დახმარებას მთხოვს....არ ვიცი ეს ტყუპების ძალაა თუ არა, მაგრამ მე კვალავ მგონია,რომ იგი ცოცხალია...

-ელა? შენც ნახულობ სიზმრებს?-წინიდან ჯონგუკი ბრუნდება.

-რა? შენც???-იუნგის ვშორდები და გაოგნებული ჯონგუკს ვუყურებ.

(ანუ,ახლა გეტყვით,რომ ეს არის ტყუპების ძალა? :დ მეც არ ვიცი,რას ვწერ.მოკლედ სპოილერს გავაკეთებ და გეტყვით,რომ ელა და ჯონგუკი გრძნობენ ემას სიცოცხლეს...რაღაც ზებუნებრივი მოვლენა ხდება :დდ კაი ვღადაობ ისე აღიქვით,რომ თითქოს მათი გული გრძნობს,რომ ემა ცოცხალია.:დდ ვაიმე რეებს ვწერ??😆😆 იმედია მიმიხვდით)