-აქ, რას აკეთებ?-ვუთხარი ცივად, მიუხედავად იმისა,რომ ახლა ძალიან ცუდად ვარ, მაინც, არ მინდა კარგად მოვექცე მას.

-ცუდად იყავი, ამიტომ გამოგყევი. ხო კარგად ხარ?-მეკითხება მზრუნველი ხმით.

-კი-ვეუბნები მოკლედ და ხელების დაბანას ვიწყებ.

-ელა,უნდა ვისაუბროთ-მეუბნება ჩუმად.

მე არ ვარ მზად,მასთან საუბრისთვის.ძალა არ შემწევს, რომ მას თვალებში შევხედო,მას შემდეგ,რაც გამიკეთა.ვიცი,რათქმაუნდა დაგვჭირდება საუბარი,მაგრამ ახლა,ნამდვილად არ არის სწორი დრო.

-უნდა წავიდე-ვთქვი და საპირფარეშოდან გამოვედი.

-ელა,გთხოვ მომისმინე-უკან ამედევნა.

-დამანებე თავი-მშვიდად ვუთხარი და კლასში შევედი.

-მას, მე და ქუქი უნდა წავიდეთ,რაღაც მოხვდა.-ვეუბნები მასწავლებელს,მასწავლებლის თანხმობის შემდეგ ჩანთას ვიღებ და ჯონგუკიც დაბნეული,უკან მომყვება.

-ჯონგუკ,მშობლებთან მივიდეთ,ეს უნდა ვუთხრა-ვეუბნები და ჯონგუკის მანქანაში ვჯდები.

-დარწმუნებული ხარ?

-ვიცი,რომ გამიგებენ და გვერდში დამიდგებიან.

10 წუთში სახლთან ვიდექით.

-დედა,მამა ჩვენ ვართ-ვთქვი, როცა სახლში შევედი.

-ელააა, ქუქიი.როგორ გამიხარდა თქვენი ვიზიტი-მოვიდა დედა და ორივეს ჩაგვეხუტა, მერე კი მამამ გადაგვეხვია.

-დე,მა, რაღაც უნდა გითხრათ-ვთქვი და ნერვიულად დავიზილე ხელები.

-რა ხდება.

-დე,იმ ნაბიჭვრისგან ორსულად ვარ-ვამბობ თუ არა,თვალებიდან უნებლიედ გადმოდის ცრემლები.

-რაა???-ყვირის დედა.

-არ ვიცი, რა გავაკეთო დე. აქეთ მეზიზღება ის ფაქტი, რომ იმ საშინელ ადამიანთან, რაღაც მაკავშირებს და იქით მიხარია,რომ შვილი მეყოლება. მინდა მოვიშორო, მაგრამ მას ხომ არაფერი დაუშავებია.რა გავაკეთო დე?-ვამბობ და დედას ვეხუტები.

-დამშვიდდი შვილო, დამშვიდდი-ზურგზე ხელს მისვამს.

რამოდენიმე წუთის განმავლობაშო, მხოლოდ ჩემი ტირილის ხმა ისმოდა.

-რა უნდა გააკეთოს?-კითხულობს ქუქი.

-არ ვიცი,მართლა არ ვიცი.ახლა ძალიან დაბნეული ვარ-ამბობს დედა.

-რომ დაქორწინდეთ?-იკითხა მამამ.

-რააა?????-ვყვირი.

-შვილო,უნდა დაფიქრდე, ალბათ უკვე ყველამ იცის ამის შესახებ,სანამ შენი სახელი შეილახა სჯობს მას გაყვე ცოლად-მეუბნება მშვიდად.

-არ ვიცი, მამა. ის მე მეზიზღება,მასთან ერთად ვერ ვიცხოვრებ-ვამბობ.

-მომისმინე,მე მას და მის ოჯახს ვიცნობ,დიდი ხნის წინ, როცა დეგუში ვიყავი 3 თვით,იქ მათთან ერთად ვიყავი.თეჰიონი კარგი ბიჭია,უბრალოდ ის სხვებისთვის იქცევა ასე.მას უნდა,რომ სხვებს თავი მოაწონოს და "კარგი ბიჭის" სახელს ირგებს-ისევ ინარჩუნებს სიმშვიდეს.

-არ ვიცი მამა.დავფიქრდები.

-თანაც ბავშვი უმამოდ ხო არ გაიზრდება არა?

-მოიცა ახლა გადავხარშე ყველაფერი.....ბებია ვხდები???-ამბობს დედა,მე კი თავს ვუქნევ.

-ვაიმეეე გესმის?? ბებია ბაბუები ვხდებით-ამბობს დედა და მეხუტება.

ესეთები არიან ჩემი მშობლები,კეთილები და გამგებიანები.

სახლში დავბრუნდით თუ არა, ნერვიული ბიჭები დაგვხვდნენ.

-რატო წადით გაკვეთილებიდან?სად იყავით?რატო? ცუდადგახდი?თუ სასეირნოდ გადით? თუ ექიმთან? კარგად ხარ?-მომაყარა კითხვები ჯინმა

-დამშვიდდი ჯინ.მშობლებთან ვიყავი, ვუთხარი ყველაფერი და რჩევაც მომცეს.

-რაო,რა გითხრეს?

-მითხრეს,რომ თეჰიონს გავყვე ცოლად.

-რააა???ის ხომ არ გაგიჟდა? როგორ უნდა გაყვე ცოლად იმ ადამიანს,რომელმაც ეგ დაგმართა?ვიცი თეჰიონი ჩემი მეგობარია,მაგრამ მან ძალიან ცუდი,რამ ჩაიდინა და მას ალბათ, დიდი ხანი ვერ ვაპატიებ. თანაც არ გიყვარს ხომ?-დაიწყო ყვირილი შუგამ

-არ მიყვარს,მაგრამ ბავშვის გამო გავაკეთებ ამას,უმამოდ მართლა ვერ გაიზრდება.თანაც მამა იცნობს მის ოჯახს და მითხრა,რომ თეჰიონი არ არის ცუდი ბიჭი,იგი უბრალოდ ამას სხვებისთვის აკეთებს.უნდა, რომ სხვების თვალში კარგი ბიჭი იყოსო.

-მამაშენი მართალია...თეჰიონთან ბევრჯერ მქონია ღრმა საუაბრი და ვიცი.მაგრამ ეს შენი გადასაწყვეტია,რომ რამე, ჩვენ შენს გვერდით გვიგულე-ამბობს ნამჯუნი,რაზეც რამოდენიმე წუთის შემდეგ, ბიჭებიც ეთანხმებიან.

-მადლობთ ბიჭებო-ვამბობ და ყველას ვუღიმი.

-თეჰიონს დავურეკავ და ის მშობლებთან ერთად,შენს სახლში მოვა ხოლო იქ გადაწყდება თქვენი ბედი-ამბობს ჯინი

-კარგი-ვამბობ და ოთახში ავდივარ.

-7 საათისთვის მზად იყავი-ყვირის ჰობი.

-ჯონგუკ, მშობლებს შეატყობინე-გადავყვირი.

ოთახში შევედი,ლოგინზე დავწექი და ტირილი დავიწყე.

არ მინდა მას გავყვე ცოლად, არ მინდა ასეთ საზიზღარ ადამიანთან ერთად ვიცხოვრო, არ მინდა მისი ცოლი მერქვას. მაგრამ ამ პატარა ბავშვისთვის,რომელიც მუცელში მიწევს,ყველაფერს გავაკეთებ.

-ელაა,შეიძლება?-ჯიმინის ხმას გამოვყავარ ფიქრებიდან.

-კი-ვყვირი და საწოლზე ვჯდები,ჯიმინი კი ოთახში შემოდის.

-როგორ ხარ?-კითხულობს თბილი და მზრუნველი ხმით.

-რავი კარგად-ვცდილობ უდარდელი გოგოს ხმა მოვიგო, მაგრამ მაინც გატეხილი ბგერები ამომდის პირიდან.

-ვიცი,რომ არ ხარ კარგად.ელა გთხოვ,თუ არ გინდა მას ცოლად გაყვე თქვი უარი,ჩვენ და შენი ოჯახის წევრები გაგიგებთ.მაგრამ თქვენ თუ დაქორწინდებით,ჩვენთან იცხოვრებთ, სხვადასხვა ოთახებში,არ მოგიწევთ ერთ ოთახში ცხოვრება.უბრალოდ იცოდე,რომ მე ყველაფერში დაგეხმარები.-მეუბნება და გულში მიხუტებს.

-მადლობა-ვლუღლუღებ-მაგრამ ეს უნდა გავაკეთო...უნდა გავყვე მას ცოლად..არმინდა ის უმამოდ გაიზარდოს,რადგან მესმის,რომ ეს ძალიან ძნელი იქნება მისთვის.

-არაფრის და კარგი,როგორც შენ გინდა-ამბობს და თმებზე მეფერება-შენს გვერდით მიგულე,ყოველთვის შენთან ვიქნები,როცა დაგჭირდები.

(Awww😭)

მე და ჯიმინი,15-20 წუთი ასე ჩახუტებულები ვიჯექით და სხვადასხვა თემებზე ვსაუბრონდით.

6 საათზე დავიწყე მომზადება.

აბაზანაში შევედი და დავაკვირდი ჩემს მუცელს, რომელშიც ჩემი პატარა იმყოფება.

არ მჯერა,რომ დედა ვხდები არ მჯერა,რომ ჩემს მუცელში ჩემი სისხლი და ხორცი იმალება,არ მჯერა არაფერი. მართლა,არ მჯერა.

როცა სააბაზანოდან გამოვედი, დავიწყე ტანსაცმლის არჩევა.

შვიდის ნახევარზე,მშობლების სახლთან ვიდექით ყველა.

და აი უკვე 7 საათზე ისინიც მოვიდნენ.

და გამოიცანით, ვინ არის თეჰიონის მამა? ჩვენი სკოლის დირექტორი,ბატონი კიმი.

-გ-გამარჯობათ-ვამბობ ბორძიკით.

-გამარჯობა ელა-ამბობს ბატონი კიმი.

-ძველო მეგობარო-მამა,ბატონ კიმთან მიდის და ეხუტება.

-როგორ ხარ? დაბერებულხარ ძმაო-გახუმრებით ეუბნება ბატონი კიმი მამას.

-შენც არ ჩამომივარდები-ორივე იცინის,რაზეც ყველას გვეღიმება.

ვგრძნობ თეჰიონის მზერას,რაც ძალიან მაბნევს.რა უნდა? რატომ მიყურებს?

-უი ელა,გაიცანი ეს ლისუა,თეჰიონის დედა. ეს კი ჰუნა, თეჰიონის პატარა და(აუ, რა სახელებია :-))-ამბობს ბატონი კიმი და დაახლოებით 16 წლის გოგოზე მიმანიშნებს.

-გამარჯობათ-ვამბობ და თავს ვხრი.

-მოდით,მისაღებში გავიდეთ-ამბობს მამა და მისაღებისკენ მიგვიძღვის.

ძალიან უხერხული სიჩუმეა.

-როგორც გავიგე,ჩვენ თეჰიონს ძალიან ცუდი რამ ჩაუდენია,რის გამო დაისაჯა კიდეც-ამბობს ბატონი კიმი და თეჰიონს მკვლელი მზერით უყურებს.

-დიახ.მან რაც ჩაიდინა ძალიან ცუდი და არაგასასამართლებელი რამაა-ამბობს მამა.

-გეთანხმები....დღეს ვესაუბრე ელას და თქვა,რომ თეჰიონს არ გაჰყვებოდა ცოლად,მაგრამ ეს აუცილებელია.თქვენი სახელიც და ჩვენი სახელიც შეილახება,ამიტომ ვფიქრობ, რომ ქორწილი მალე უნდა შედგეს.თანაც ბავშვი უმამოდ ვერ გაიზრდება,მე მამის გარეშე გავიზარდე და დამიჯერეთ,ძალიან ძნელია,როცა მხოლოდ ერთი მშობელი გყავს.მიუხედავად იმისა,რომ დედას ბიძაჩემი ეხმარებოდა ყველაფერში და არ გვიჭირდა,მაინც მე თვითონ ვიყავი ცუდად უმამოდ.-მშვიდად საუბრობს ბატონი კიმი.

-გეთანხმებით,სჯობს ქორწილი ახლო მომავალში დავგეგმოთ.