ქუქის სახე ეცვლება თეჰიონის დანახვისას, ისევე, როგორც მეც და დანარჩენ ყველას.

-გაგვეცალე-ამბობს ქუქი, ხელს მკიდებს და ჩემთან ერთად მიდის.

-ის მართლა ორსულადაა?-კითხვას გვაწევს თეჰიონი.

-დიახ ნაბიჭვარო, შენგანაა ორსულად-ყვირის იუნგი-და მასთან კონტაქტს ვერასდროს შეძლებ-იღრინება.

-ა-ანუ მე მა-მა გავხვდები?-ამბობს გაოცებული.

-შენ რა სულ გამოშტერდი?-ყვირის ახლა ქუქი.

-ის თუ ჩემგანაა ორსულად მე ვალდებული ვა-სიტყვას ნამჯუნი აწყვეტინებს.

-შენ აქედან წახვალ და ელას თვალითაც არ დაენახები. ის მის ბავშვს მიხედავს და შენ ვერ ჩაერევი ამაში. ახლოსაც არ დაგინახო მიკარებული გაიგე? ის ისეთი წმინდაა, რომ ბავშვის მოშორებაზეც უარი თქვა შენ კიდე ნაბიჭვარივით მოიქეცი. ახლა კი აქედან მომწყდი, სანამ მოთმინების ფიალა ამევსო-უყვირა ნამჯუნმა თეჰიონს და მისკენ წაიწია.

-თქვენ მის მაგივრად, რატო წყვეტთ ამ ყველაფერს?მე მასთან მინდა საუბარი.

-შეიძლება შენ ამ ბავშვის ბიოლოგიური მამა ხარ, მაგრამ მასთან მიახლოვების უფლებასაც არ მოგცემ. მე მას გავზრდი და ამაში ბიჭები დამეხმარებიან,შენ კი შეგიძლია შორიდან დატკბე ბავშვის ყურებით-ვუღრენ და მანქანაში ვჯდები.

მალე ბიჭებიც მოდიან, მე კი ქუქის ვეკვრი გულზე და ტირილს ვიწყებ.

მეორე დღეს, გულის რევა მაღვიძებს. სასწრაფოდ ვდგები და საპირფარეშოში შევდივარ.

-ელა გაიღვიძე სკოლაში მივდივართ-მესმის ჯინის ხმა.

-ჯი...ნ შე...მო...დი-ვცდილობ ხმამაღლა ვთქვა.

-ელა? გულის რევები,ისევ გაქვს?-ჩემთან მოდის და თმებს მიწევს.

-როგორც ვიცი 3 თვემდე მექნება-ვამბობ როცა ხელ-პირს ვიბან.

-გასაგებია, თუ გინდა არ წამოხვიდე სკოლაში-მეუბნება მზრუნველი ხმით.

-არა ჯინ, ისედაც ბევრი გაცდენები მაქვს.

-კი,მაგრამ ყველა იმაზე ჭორაობს, რომ თეჰიონისგან ორსულად ხარ ეს შენ უფრო ცუდად გაგხდის-ამბობს ჯინი.

-არაუშავს მათ მე გავუმკლავდები-ვამბობ და ძალდატანებით ვიღიმი.

-შენი ნებაა...მიდი მოემზადე და ქვემოთ ჩამოდი-მეუბნება და საპირფარეშოდან გადის შემდეგ კი ოთახიდანაც.

მალე მოვწესრიგდი და ასე ჩავიცვი.

-წავედით?-ბიჭები,რომლებიც, როგორც ყოველთვის, მე მელოდებოდნენ მისაღებში მდივნიდან წამოდგნენ.

-კი-თავს მიქნევს ყველა და ერთად გავდივართ მანქანისკენ.

სკოლაში შესვლისთანავე, მესმის მოსწავლეების ჩურჩული.

მე მათ ყურადღებას არ ვაქცევ და კლასისკენ მივდივარ.

ქუქის გვერდით ვჯდები,წინ შუგა და ჰობი მიზის.

-ელა, რას ფიქრობ გოგო იქნება თუ ბიჭი?-მეკითხება უცებ ქუქი, რაზეც შუგაც და ჰობის ბრუნდებიან ჩვენსკენ.

-არ ვიცი თქვენ, რომელი გინდათ?

-მე ბიჭი მინდა-ამბობს ქუქი.

-მე გოგო-ამბობს ჰობი.

-ჩემთვის მნიშვნელობა არააქვს, მთავარია არ იტიროს-ამბობს იუნგი,რაზეც მეცინება.

-ლაპარაკის ხმა, რატო მესმის?-ამბობს მასწავლებელი.

-იმიტომ,რომ ყურები გაქვს duh-ამბობს მობეზრებით შუგა,

ამაზე მთელი კლასი ვიცინით.

თეჰიონის მწველ მზერას ვგრძნობ,მაგრამ ყურადღებას არ ვაქცევ. მკიდია უკვე თეჰიონი ახლა მხოლოდ ჩემი პატარა მანაღვლებს.

ზარი მალე გამოვიდა და გაისმა დირექტორის მოადგილის ხმა კლასში-ჯონ ელას,იბარებს დირექტორი კაბინეტში.ვიმეორებ,ჯონ ელას,იბარებს დირექტორი კაბინეტში-მეორდება და მეორდება მისი ხმა.

-რა ჯანდაბა უნდა-ვამბობ და მის კაბინეტისკენ მივდივარ.

კარგზე ვაკაკუნებ და როცა მესმის "შემოდით" თავს ვყოფ კარში, შემდეგ კი კაბინეტში შევდივარ.

-მეძახდით ბატონი კიმ?-ვეუბნები დირექტორს.

-დიახ,დაბრძანდით-ამბობს და სკამზე მიმითითებს, მეც მივდივარ და ვჯდები

-რაღაცაზე მინდა საუბარი-იწყებს-მთელი სკოლა საუბრობს რომ ორსულად ხათ თეჰიონისგან და მართალია?-მეკითხება.მე ვჩუმდები.

-დიახ-ვამბობ ჩუმად-მაგრამ იმედია არ გგონივართ ისეთი გოგო,როგორიც მინა და დანარჩენები არიან.

-რას გულისხმობთ?

-იმას, რომ მე თეჰიონმა ჩემს დაბადების დღეზე გამაპატიურა, ამიტომ არ დავდიოდი ორი კვირა სკოლაში-ვეუბნები და ვხედავ, როგორ უნაღვლიანდება და უმწარდება თვალები, ასევე ბრაზის პატარა ნაპერწკალიც უელვებს წამიერად.

-ვწუხვარ, ეგ არ ვიცოდი-ამბობს.

-არაუშავს-ვეუბნები და ძალით ვუღიმი.

-შენმა მშობლებმა იციან?-მეკითხება და ვაი ჩემი მშობლები, სულ დამავიწყდა ამის თქმა.

-არა, მაგრამ დღეს ვაპირებ თქმას, მე თვითონაც გუშინ გავიგე, რომ ორსულად ვიყავი.

-კარგით...სკოლა 3 თვეში მთავრდება და ვფიქრობ გააგრძელებთ არა სწავლას?

-რა თქმა უნდა გავაგრძელებ, ეს ხომ დამამთავრებელი წელია ჩემთვის.

-კარგით და რას აპირებთ ბავშვს თქვენ თვითონ გაზრდით, თუ თეჰიონს უნდა გაყვეთ ცოლათ?

-არა, მე მას არ გავყვები ცოლად. არავითარ შემთხვევაში მან მე გამომიყენა და წავიდა. ახლა არ აქვს უფლება მოვიდეს და ჩემზე დაქორწინდეს-ვამბობ განრისხებული.

-მესმის შენი, მაგრამ ბავშვს მარტო გაზრდით?

-არა ჩემი ძმა, მშობლები და მეგობრები დამეხმარებიან ბავშვის აღზრდაში. მე თეჰიონი არ მჭირდება-ვამბობ და ფეხზე ვდგები-ბოდიშს გიხდით, გაკვეთილზე მაგვიანდება.

კაბინეტიდან გამოვედი, თუ არა წინ, ალქაჯი მინა და მისი ბარბის გოგოები ამეტუზნენ.

-რაო, ჩაუვარდი თეჰიონს ლოგინში და მისგან ფეხმძიმედ დარჩი? შენმა გეგმებმა გაამართლა?-იცინის მინა.

-მინა, თავი დამანებე-ვეუბნები და გზას ვაგრძელებ, ისინიც მომზდევენ.

-არა, მაინტერესებს ეს,როგორ გააკეთე? ახლა ალბათ მას გაყვები ცოლად და მთელ ქონებას წაართმევ-ამბობს და უფრო იცინი.

-მომისმინე აქ-ვჩერდები და ბოლო ხმაზე ვყვირი-მე შენნაირი კახპა არ ვარ, რომ ლოგინში ვიღაცას მხოლოდ ფულის გამო ჩავუწვე და ასე თუ გაინტერესებს,თეჰიონმა მე საკუთარ დაბადების დღეზე გამაპატიურა და გამანადგურა, შემდეგ კი მისგან მეხმძიმედ დავრჩი. არ ვაპირებ ბავშვის მოშორებას და არც მასზე ცოლად გაყოლას, მე თვითონ გავზრდი ბავშვს, გასაგებია?-ვყვირი და ვამჩნევ, როგორ მიყურებს ყველა და ამ ყველაში თეჰიონიც შედის.

ვიცი,ძალიან მოსაბეზრებელი თავი იყო ბოდიში😣