《Pretty In Love {Muke}| Polish translation ✔️》0.7 +
Advertisement
Głos Krystal był donośny i ostry, ale zawsze tak było, gdy rozmawiała z innymi. Ze mną brzmiała milej, a jednocześnie jej słowa były przepełnione sarkazmem, humorem i złośliwością.
- Prawda, Lukey? Ty zawsze masz rację, nie?
- Krys.. – Zaczął Calum, chcąc położyć ramię na jej barkach, lecz ona sprawnie je strzepnęła.
- Nie Krysuj na mnie!
- Ej – Przerwałem im, schodząc z siedzenia na bruk, dotykając bruku obcasami moich baletek. Sięgnąłem po plecak na tylnym siedzeniu i wziąłem głęboki wdech, żeby się przygotować. Gdy się odwróciłem, na mojej twarzy była maska „fajnego chłopaka", ukrywająca moje uczucia. – Muszę z tobą porozmawiać.
Zignorowałem jej sprzeciwy i odciągnąłem ją od Michaela i Caluma, którzy robili jakieś dziwne braterskie trzęsienia ręki (BRO JOBS) czy inne gówno, którego nie rozumiałem.
- Zanim zaczniesz, naprawdę przepraszam za bycie dla ciebie tak wrednym. – Powiedziałem Krystal, próbując nie okazać smutku, gdy wyszarpała swoje ramię z mojego uścisku, odsunęła się i założyła ręce na piersiach. – Michael stwierdził, że to były po prostu wahania nastroju i miał rację. Jestem w ciąży i nie mów nic! To oficjalne, kupiłem jakieś dwadzieścia testów i wypiłem pięć milionów litrów wody w cztery dni, żeby je zrobić. Na pewno mam dziecko i miałaś rację. Co do Michaela, spytałem go o bycie razem i aktualnie jesteśmy parą. Właściwą, męską parą. I mieszkam z nim.. i z Ashem też. – Wypuściłem ogrom powietrza, nawet nie zorientowałem się, że je wstrzymywałem. – Miałaś cholerna rację, Krystal i tęsknię za tobą kurewsko mocno i tak cholernie przepraszam i ja...
- Zamknij, kurwa, ryj, cioto. – Powiedziała Krystal, biorąc mnie w swoje ramiona i mocno przytulając. Jej ramiona nagle zaczęły chronić mnie przed wszystkim wokół. Brzmiała na bliską płaczu, jej gardło było ściśnięte z emocji. – Będę ciocią? – Szorstkość zniknęła z jej głosu. Zamrugałem kilka razy.
- Miałem małą nadzieję, że będziesz matką chrzestną.
- * * * * * * -
- Co ty, kurwa, robisz? – Zapytał Ashton, wchodząc do domu z pracy, brzmiał na zirytowanego i trzymał rękę na klamce, gotowy by w każdej chwili wyjść.
- Joga. – Powiedziałem, jakby było to oczywiste.
- Czemu ćwiczysz jogę w moim salonie?
- Naszym salonie. – Poprawiłem go, próbując przełożyć nogę nad głową, tak jak pani na filmie z youtube'a, ale skończyłem przewracając się.
Przesunięcie kanapy do ściany było proste, znalezienie dobrego filmu na yutube było o wiele trudniejsze.
Gdy chłopcy byli w pracy, przejrzałem tonę filmów o ciąży, pierwsze kilka było o jodze oraz ciążowych/fitness ćwiczeniach i zrozumiałem, że muszę starać się utrzymać formę, żeby nie zgrubnąć. W inny wypadku Michael mógłby zostawić mnie dla kogoś lepszego.
- Nawet mi nie przypominaj. – Wymamrotał Ashton, wreszcie odchodząc od frontowych drzwi i idąc do kuchni, gdzie zaczął grzebać w szafkach. – Czemu się jogujesz w naszym salonie?
- To dobre dla dziecka. – Opowiedziałem, odciągając obydwa ramiona od ciała i powoli unosząc je nad głowę, próbując ustać na jednej nodze. Po jakiś dziesięciu sekundach straciłem równowagę. – Daje mi też pewność, że nie będę grubasem.
Advertisement
- Nie będziesz gruby. – Powiedział Ashton, łącząc dwie kromki chleba z Vegemite, które prawdopodobnie jest przeterminowane o jakieś trzy lata. – A nawet jeśli byś był, Michael wciąż kochałby cię na zawsze i zawsze, a ja nie powiedziałbym niczego, bo jeśli bym to zrobił, dostałbym od Michaela w twarz za nazywanie cię grubym.
- Dzięki za uspokojenie. – Wymruczałem sucho. Widziałem jak Ashton przechodzi do wejścia do salonu, żeby mnie oglądać. Pochłaniał kanapkę, jakby była jedyną rzeczą, jaką jadł od kilku lat.
- Ej, gdybym skłamał i powiedział, że jesteś szczupły jak cholera, znienawidziłbyś mnie. Po prostu z tobą się nie da wygrać. – Miałem teraz ręce za plecami i wyginałem je tak, jak kazali.
- Byłeś wcześniej miły i zwariowany na punkcie mojego szczęścia, co się zmieniło? – Zapytałem, a on odwrócił się i zaczął iść do swojego pokoju.
- Michael daje ci wystarczająco szczęścia, więc nie muszę się martwić. Proszę, nie zakłócajcie mojego snu swoim głośnym seksem!
Zachichotałem na jego wypowiedź, ale ignorując znaczą jej część, zatrzymałem się na tym, jak powiedział, że Michael wystarczająco mnie uszczęśliwia. Nie ważne gdzie jestem, starszy chłopak jest jak promienie słońca, zawsze o mnie dba. Michael patrzy na mnie jak na pizzę, to niepokojąco prawdziwe porównanie, jakby chciał mnie pożreć, ale jednocześnie delektować się smakiem.
Pojebane, ale prawdziwe.
Pochyliłem się, mając dłonie oparte o podłogę, z tyłkiem w górze, gdy usłyszałem dźwięk otwieranych drzwi. Wiedziałem, że był to Michael, między innymi przez dźwięk kluczy uderzających o podłogę a następnie szeptanie Michaela: „Cholera, kurwa, no nie!". Po tym podniósł pęk swoich kluczy i powiesił je na haczyku.
Im dłużej byłem w tej pozycji, tym bardziej bolały mnie kolana od trzymania ich prosto.
- Boże, mógłbym się przyzwyczaić do takiego wracania codziennie. – Michael zachichotał, siadając na kanapie. Czułem na sobie jego wzrok, dokładniej to na moim tyłku, którym delikatnie poruszyłem, tak po prostu. Wstałem i rozciągnąłem ręce i nogi, zanim ruszyłem by pocałować go w policzek i usiąść obok. – Jedyne czego mi brakuje to chichot naszego dziecka, po tym moje życie będzie kompletne.
- To dopiero ósmy tydzień, Michael. – Przypomniałem mu, siadając bokiem na kanapie i przyciągając kolana do klatki piersiowej. Nawet gdy byłem skulony, ledwo mieściłem się na jednej połowie tej maleńkiej kanapy. – Jeszcze trzydzieści tygodni. Jak było w pracy?
- Eh – Westchnął. – Tak szczerze, to gównianie, Lukey. Jedna dziewczyna chciała wiedzieć, gdzie jest dział męski, podczas gdy w nim stała!
- Chciała mieć po prostu wymówkę, by do ciebie zagadać.
- Czy ty mówisz, że to okej, gdy ze mną flirtują? Mogę im na to odpowiadać?
- Nawet nie lubisz dziewczyn! – Uśmiechnąłem się, policzki bolały mnie od tego, jak szeroko to robiłem.
- Nie wiesz tego.
- Myślę, że wiem, że interesujesz się chłopcami, Michael.
On też się uśmiechnął, a po moich plecach przeleciały dreszcze. Zaczął nucić słowa piosenki, której nie znałem – do czego przyzwyczaiłem się, ponieważ Michael i Ashton mieli obsesję na punkcie zespołów i nieodkrytych gwiazd, podczas gdy ja preferowałem to, co leci w radio.
Advertisement
„Więc jej odpowiedziałem: Jesteś jedynym, którego dotykam. Jesteś jedynym, którego kocham. I masz mnie, tak długo jak będziesz mnie potrzebował. Masz mnie, tak długo jak będziesz mnie potrzebował.
Potrzebuję cię."
Wyciągnąłem rękę i zacząłem bawić się sznurówką od Converse'ów Michaela.
- Michael – Zacząłem, gdy skończył nucić. – Kogo kochasz bardziej, mnie czy pizzę? – Udawał, że się zastanawia.
- Myślę, że wybrałbym pizzę. – Sztucznie się oburzyłem, kładąc dłoń na sercu.
- Czuję się obrażony! Jak możesz!? Jestem w ciąży z twoim dzieckiem, nie możesz zostawić mnie dla chleba z serem!
- Niiiiigdyyy! – Zaśmiał się Michael, przybliżając się do mnie i odsuwając kilka mokrych kosmyków z mojego czoła. – Za bardzo cię kocham, żeby to zrobić.
- * * * * * * * -
- Michael – Jęknąłem, przekręcając się na łóżku twarzą do niego i patrzyłem jak kąciki jego ust unoszą się do góry, co dało mi pewność, że nie śpi. – Jestem napalony. Głupia, jebana ciąża. – Jego oczy szeroko się otworzyły i zaczął się we mnie wgapiać.
- Nie możesz mówić takich rzeczy.
Było coś około północy, w pokoju było ciemno, ale Michael był wystarczająco blisko, bym mógł widzieć dokładnie jego twarz.
- Czemu nie? – Spytałem, opierając cały swój ciężar na łokciach i spoglądając na Michaela w dół. Zapaliłem lampkę i oświetlił nas delikatne, żółte światło.
- Ponieważ tak jakby nosisz Cassidy w swoim brzuszku...
- To jest jebany chłopak, Michael...
- I ja nie zamierzam pieprzyć cię, gdy jesteś w ciąży. Nie chcę niczego zepsuć. – Przewróciłem oczami na jego słowa.
- Nie zepsujesz mnie, Michael. Nie jestem porcelanową lalką, okej?
Po tym Michael rzucił się na mnie, przyparł moje plecy do łóżka, pochylił się i zaczął całować moją szczękę.
- Myślałem, że nie zamierzasz mnie pieprzyć? – Wydyszałem, błądząc rękami po jego ciele, by móc go czuć, trzymać, dotykać.
- Nie zamierzam. Chcę cię tylko całować. Może ci obciągnę.
- Zmieniłeś zdanie?
Odsunął się i spojrzał na mnie z tak dużą miłością i czułością, jakby miały za chwilę wybuchnąć , pocałował mnie delikatnie w nos.
- Nazwij mnie Mikey.
- Mikey, Mikey, Mikey. – Dokuczałem mu zdyszany. To było to, czego potrzebowałem, to na co czekałem. To było bolesne, dotyk Michaela zawsze był delikatny i ostrożny.
Lubiłem jak mocny był jego uścisk na moich nadgarstkach, gdy trzymał je nad moją głową, sprawiając, że byłem bezbronny. Ssał moją skórę, schodząc w dół mojego ciała i najdłużej zatrzymując się przy brzuszku.
- Kurwa, kocham cię. – Wyjęknąłem, wijąc się w potrzebie dotyku.
- Nie mówisz tego często. – Powiedział Michael. Oboje wiedzieliśmy, że żartuje, ale nawet jeśli, mogłem usłyszeć krzyczący ból w jego głosie.
- Hey – Powiedziałem delikatnie. – Nawet jeśli już nigdy tego nie powtórzę, musisz wiedzieć, że będę cię kochał, aż do śmierci, do mojego ostatniego oddechu. Jesteś wszystkim o czym myślę i chcę, żeby było tak już zawsze. Kocham cię i jeśli mógłbyś mnie teraz pieprzyć, to byłoby to naprawdę, naprawdę dobre. – Mój głos z każdym słowem był coraz cichszy, a końcówka była ledwo słyszalna.
- Też cię kocham, ale nadal nie zamierzam cię pieprzyć. – Prychnął Michael.
Westchnąłem, gdy jego ręka znalazła się między naszymi ciałami i zaczął nią ciągnąć w dół moje bokserki, które zakładałem do spania. Nie wiem jakim cudem trzymał dwa moje nadgarstki tylko jedną ręką.
Michael zciągnął materiał do końca, eksponując mnie. Główka mojego penisa była zaczerwieniona i mokra od preejakulatu , desperacko potrzebująca uwagi.
- Możesz trzymać swoje ramiona nad głową dla mnie, Lukey?
Przytaknąłem. Michael powoli przeniósł swoje dłonie z moich nadgarstków na uda, ścisnął je mocno, tak, jak chciałem, żeby to zrobił.
Byłem chory na punkcie wszystkich, którzy traktowali mnie, jakbym miał się połamać w każdej sekundzie. Chciałem być wykorzystany.
Michael polizał podstawę mojego członka, zanim wziął w usta jego końcówkę i zaczął ją ssać.
Stękanie i jęczenie wychodziło z mojego gardła, gdy próbowałem utrzymać ręce cały czas nad sobą.
Wnętrze ust Michaela było mokre i ciepłe, poruszał głową się w górę i w dół, na zmianę będąc szorstkim i delikatnym.
Ręką zaczął pieścić moje jądra, na co głośniej jęknąłem, pragnąc poczuć miłe, kocie włosy Michaela pomiędzy moimi palcami.
- Trochę dłużej, co? – Wymamrotał Michael, zanim znowu wrócił do ssania mnie. Ściskał moje jądra na zmianę z udem.
Brał mnie głębiej i głębiej, dopóki nie dotykałem tyłu jego gardła, a jego nos nie dotykał mojego łona. Po sekundzie odsunął się, żeby złapać oddech.
- Możesz przestać, jeśli chc...
- Zamknij się, Luke. – Powiedział, przesuwając palcem wskazującym po żyle na moim penisie, następnie go liżąc i zostawiając na nim ślinę.
Wziął głęboki oddech zanim znów zaczął mi obciągać, ssąc kilka cali i wciągając przy tym swoje policzki.
Czułem jak krążył językiem wokół główki i myślałem, że eksploduję, ale próbowałem wytrzymać do końca.
Michael tyknął mnie w biodro, chcąc, żebym na niego spojrzał. Jego oczy były szerokie i błyszczące, niewinność szła w parze z jego tatuażami i piercingiem.
- Podoba ci się? – Prawdopodobnie brzmiałem zaczepnie, ale naprawdę chciałem, żeby mu się podobało, żeby też czerpał z tego przyjemność.
Michael przytaknął i zamruczał, wysyłając mnie na sam kraniec.
Połknął całą moją spermę, liżąc moje wrażliwe przyrodzenie, żeby się ze mną droczyć.
Byłem wyczerpany i myślałem, że Michael to wie, gdy położył się obok mnie i objął ramionami.
- Też chcę ci obciągnąć! – Próbowałem protestować.
- Mogę poczekać do rana, księżniczko. Miłej nocy, kochanie.
------
Ta-dam!!!
Jest, dałam radę, napisałam to FUCK YEAH
Nie mogło być wcześniej, bo w piątek miałam mieć test z historii, więc się uczyłam, ale przełożyli mi go na poniedziałek, więc w weekend też się uczyłam :''''-)
Ale zdałam go! Może nie będzie piątki, ale na pewno coś umiałam i większość rzeczy mam dobrze
Mówcie co tam u was! Jak wam idzie w szkole i czy cisną was od samego początku?
Pamiętajcie, że dacie sobie radę i nawet jeśli nie macie najlepszych ocen, nie jesteście głupi.
Kocham was i może nie było rozdziału jakoś bardzo długo, ale ja czuję się, jakby minęły wieki, ugh
Advertisement
- In Serial191 Chapters
The Voyager
This fiction is no longer been updated. The author is working on a remastered version right now. Tune in one The Voyager: Remastered When a girl with no emotion at all was taken into a mysterious organization and forced to travel through different dimensions to complete missions, she was more than happy to comply. Follow Jean Turner as she navigates her way through all the hell. Ft. Starcraft, Resident Evil... Updates will be frequent. Follow this story to get immediate notices on the updates. All rights belong to their owners. Starcraft rights belong to blizzard. Resident Evil rights belong to its owners(Constantin film...). This fiction is completely intended for fun and not for profit. I only own my mc and other characters/organizations I create.
8 112 - In Serial28 Chapters
Spell Bound
“It wouldn’t be a lie to say that many of us want to change our lives for one reason or another. Power, money, lust, love, acceptance… loneliness. Empty endless screaming loneliness; that was my reason. Loneliness that just didn’t go away no matter what I did or how hard I tried. Maybe some of you can imagine how I felt, perhaps even felt it yourself or still do. It is a terrible feeling isn’t it? It can be maddening beyond belief. I remember sitting on the floor in the corner of my room staring at the endless white walls hating myself. The loneliness had gotten so bad I would just sit there and cry. I felt so alone, so isolated, so inadequate. Would you run away from it all if this was your life? Would you try to change things? What my dear reader would you do? This is the story of how I ran, how I lived, how I tried to change things and how I finally died. Dear reader this book is the story of my life and those around me. The knowledge I’ve gained, the wisdom I have acquired, my triumphs, my failures, those I loved and those I hated. This book is all that I am and hoped to be. It is yours now, may it serve you well and guide you to a happier future than mine.” Excerpt taken from the journal of Kaden Vos also known as, “The Butcher of Rakan” -- I have been a long time reader and have always wanted to create something myself. I hope you all find this world I am creating fun and enjoyable. As I am new to this, any advice or feedback you have will be greatly appreciated and I will do my best to improve. My goal is a chapter a week, but sometimes it can be a bit tough with work and taking care of the family. Thank you all for reading. -- PS: I take no credit for the new cover, you are an amazing artist whoever you are. I am only using it for a temp cover till I can make something myself.
8 190 - In Serial10 Chapters
Kyrio's Monster House (Dropped)
A man dies, gets a second chance by a random god and decides to play god. Note: Most chapters are in Alpha version, that means some grammar mistakes and missing tables.
8 152 - In Serial8 Chapters
I am.
I am born as nothing. Yet that nothing is all. I exist to live. Therefore I am. =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= [Hiatus]
8 188 - In Serial129 Chapters
Tales Of The Dark Mage: New Moon| Part I
A five-year-old boy named Sora came from a powerful mage family. The boy had so much mana for his age and loved by his family. But sadly Sora's father was killed in a duel. His mother was forced to work around the world in order to keep the chaos in the world in check from evil mages organizations. After a year Sora's oldest brother was invited to the best mage school in the world called Rowan Academy. Then his sisters went to the same school after three months. Sora's other brother was killed by the same person that killed his father. Sora had nobody to look after him. So Sora's mother made arrangements. So Sora can stay with one of the seven royal mage families. Sora quickly made friends with the only child of the royal family named Sophia. Sophia has a goal to be the goddess of all magic. Sora promised Sophia that he would be her bodyguard and her right hand. After two years. They get their grimoires and they trained non-stop every day. Sora keeps reminding Sophia of her dream and vice-versa. After nine years past. Sora and Sophia go to the entrance exams for Rowan Academy. They go through trials for seven days. *Author noteI'm about to change chapters 1-10 since I didn't flesh out the mc enough or didn't give the proper backstory. Be ready for the first volume. Coming out in sometime in March, 2021. The first volume is going to be different in regards of the story and the style of writing. Looking back on the early chapters, I want to do things a lot different when I first created this story. *Author Note This fiction is a participant of the WriTEr's pledge.
8 95 - In Serial17 Chapters
The Tale of A Fortunate Slave
In the world of Valeria, The capital of The Kingdom of Albert is besieged and yet our story dose not begin in a stronghold or castle. Our protagonist is not strong or powerful, quite the opposite in fact, she is a ex-slave. An ex-slave that got "lucky" in a way that some fear and despise while others enjoy and like her. This is the story of the quite Ash the slave turned personal servant of the daemon princess Lucy Darkheart. This is very much a work in progress so please understand if there's any mistakes or errors. Not only that but I am a novice so that kind of thing is to be expected. Thank you! Edit: Updates are whenever I make one or two new chapters so expect them to be as inconstant as a dragons fire breath. *Tags and Genres may be added as the story progresses. I have a Twitter now cause it would not stop bugging me when I wanted to look at news for a game, the link is here, https://twitter.com/JustAPhoenix2 . I don't know if it works or not on the edit screen, but you can copy/paste it anyway. I may do stuff there like give insight to some of the more trivial parts of the characters lives. (That refers to ALL character, not just Ash.)
8 84

