Chapter 9: Pile the Goblin Slayer

บทที่ 9: ไพล์นักล่าก๊อบลิน

[Windy castle, lord's bedroom]

[ปราสาทลม ห้องนอนท่านลอร์ด]

Violet: Good morning, my lord. Huh, why Lady Isabelle is sleeping here.

ไวโอเล็ต: อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านลอร์ด เอ๋ ทำไมท่านหญิงอิซาเบลมานอนอยู่ตรงนี้

Sola:.....and naked.

โซล่า:….แล้วก็โป๊ด้วย

Iris: It's our tradition that men and women....blah...blah...blah...

ไอริส: มันเป็นธรรมเนียมของเราที่ผู้ชายกับผู้หญิงจะ….พล่าม….พล่าม…..

Isabelle covers herself with a blanket and cries.

อิซาเบลใช้ผ้าห่มบังร่างกายของเธอเอาไว้แล้วร้องไห้

Peony: It seems you have been enjoying your property all night long. Please excuse me. I have some work to do.

พีโอนี่: ดูเหมือนท่านจะสนุกกับสมบัติของท่านทั้งคืนเลยนะคะ ขอตัวนะคะ ฉันมีธุระจะต้องทำ

Peony walks away.

พีโอนี่เดินจากไป

Elena: My lord, did you...? Well, not my business, but I guess I'd better continue serving Lady Isabelle.

เอเลน่า: ท่านลอร์ดคะ ท่าน…? เออ ไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย แต่ฉันอยู่ที่นี่รับใช้ท่านอิซาเบลต่อดีกว่า

Elena walks away.

เอเลน่าเดินจากไป

Lord: Wait... no... I don't really know what happened.

ลอร์ด: เดี๋ยวก่อน….ไม่นะ…ผมไม่รู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น

Isabelle is still crying.

อิซาเบลร้องไห้

Lord: Stop crying now! and talk!

ลอร์ด: หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้! พูด!

Isabelle: Ok...ok.. last night I just wanted to try sleeping on this bed, and fell asleep here. Then it's rather hot in here. So, I took off my clothes. That's all.

อิซาเบล: ได้ๆ … เมื่อคืนนี้ฉันอยากจะลองนอนบนเตียงนี้ดูบ้าง แล้วก็ผล็อยหลับไปค่ะ แล้วที่นี่ก็ค่อนข้างจะร้อน ฉันเลยถอดเสื้อผ้าออก ก็แค่นั้นเอง

Lord: And your tears?

ลอร์ด: แล้วน้ำตาล่ะ?

Isabelle: Oh, this? Some pollens got into my eyes.

อิซาเบล: อ๋อนี่เหรอคะ? เกสรดอกไม้มันเข้าตาค่ะ

Lord: Pollen, yeah, pollen.... Now two girls are very angry at me, oracle.

ลอร์ด: เกสร ใช่สิ เกสร …. ตอนนี้สาวๆสองคนโกรธผมมากๆแล้วด้วย ท่านเทพพยากรณ์

Isabelle: Have fun getting them back, Lord of yggdrasil. [giggle]

อิซาเบล: ขอให้สนุกกับการง้อพวกเธอนะคะ ลอร์ดแห่งอิกดราซิล [หัวเราะ]

Iris: This is troll level 10.......mumble...mumble...

ไอริส: แกล้งกันโหดมาก……พึมพำ…..พึมพำ……

[In front of Windy castle]

[ด้านหน้าปราสาทลม]

Iris: Peony has gone back, my lord.

ไอริส: พีโอนี่กลับไปแล้วค่ะท่านลอร์ด

Ruby: She is angry at you again.

รูบี้: เธอโกรธท่านอีกแล้วนะคะ

Lord: It's OK. I get used to it.

ลอร์ด: ไม่เป็นไรหรอก ผมชินแล้ว

Sola: Elena isn't here, my lord. Should we wait for her or send someone to talk with her?

โซล่า: เอเลน่าก็ไม่อยู่ค่ะ เราควรจะรอเธอหรือส่งใครไปคุยกับเธอไหมคะ?

Lord: It's OK. She has changed her mind. Don't try to force her.

ลอร์ด: ไม่เป็นไร เธอเปลี่ยนใจแล้ว อย่าไปบังคับเธอ

Iris: Too bad right? She has such a calm and gentle feminine personality.

ไอริส: น่าเสียดายจัง เธอมีบุคลิกที่เยือกเย็นแล้วก็อ่อนโยนแบบผู้หญิงๆด้วย

Wevil: My new concubine. T_T

วีวิว: นางสนมคนใหม่ของฉัน ฮือๆ

Lord: Almost forgot the math girl. What is her name again?

ลอร์ด: เกือบลืมสาวน้อยคณิตศาสตร์ไปแน่ะ เธอชื่ออะไรนะ?

Iris: Snowwhite, my lord. She said she can walk back to the balcony at your castle alone as she is quite capable of handling herself.

ไอริส: สโนว์ไวท์ค่ะ เธอบอกว่าเธอจะเดินกลับไปที่ระเบียงปราสาทตามลำพัง เธอบอกว่าเธอดูแลตัวเองได้ค่ะ

Sola: OK. Let go back then. Come here, giant trent.

โซล่า: งั้นเราก็กลับกันเถอะ มานี่สิ เทรนต์ยักษ์

Cotton: Goodbye everyone.

คัตตอน: ลาก่อนนะทุกคน

[A little while along the path]

[สักพักระหว่างทาง]

Lord: I saw Peony talking to blue birds earlier.

ลอร์ด: ตอนนั้นผมเห็นพีโอนี่คุยกับนกสีฟ้า

Sola: They are all yggdrasil's creation. The blue ones can't talk back but they can receive command. We can command them too, not just Peony. But they seems to stick around Peony, due to her innate control talent.

โซล่า: พวกมันทุกตัวเกิดมาจากอิกดราซิลค่ะ นกสีฟ้าพูดไม่ได้ แต่มันรับคำสั่งได้ พวกเราก็สั่งมันได้ด้วย ไม่ใช่แค่พีโอนี่ แต่ดูเหมือนมันจะเกาะติดพีโอนี่ เพราะพลังควบคุมของเธอ

Lord: It's a very effective form of communication. I saw loads of them around the castle. Should we have some of them follow us everywhere, so we can send messages to other maidens easier.

ลอร์ด: เป็นการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพมาก ผมเห็นพวกมันอยู่ที่ปราสาทเต็มเลย เราควรให้พวกมันบางส่วนตามเราไปทุกแห่งเลยไหม เพื่อที่เราจะได้สื่อสารกับสาวๆคนอื่นๆได้ง่ายขึ้น

Sola: Good idea. I will arrange that.

โซล่า: ไอเดียดีค่ะ ฉันจะจัดการเอง

Wevil: Eh...too bad. We're going home already?

วีวิล: เอ๋…แย่จัง เราจะกลับบ้านกันแล้วเหรอ?

Lord: Is there any other place around here we can visit?

ลอร์ด: แถวนี้มีที่ไหนให้เราแวะบ้างไหม?

Sola: There is a small human town to the east, 2 hours of giant trent's walk.

โซล่า: มีเมืองเล็กๆของมนุษย์อยู่ทางตะวันออกค่ะ เทรนต์ยักษ์เดิน 2 ชั่วโมงก็ถึง

Wevil: Let go! The lord commands it.

วีวิล: ไปกันเลย! ท่านลอร์ดสั่งแล้ว

Lord: I haven't yet, but let go.

ลอร์ด: เอ่อ…แต่ก็ไปกันเถอะ

Iris: Let me stuck this noisy doll somewhere, as we are going to a human area. Hey! stay still, doll.

ไอริส: ให้ฉันยัดตุ๊กตาพูดมากนี่ไว้ที่ไหนสักแห่งก่อน เพราะเราจะเข้าสู่เขตของมนุษย์แล้ว เฮ้! อยู่นิ่งๆสิตุ๊กตา

Sola: We can still use giant trent at least the first half of the path.

โซล่า: เรายังเดินทางด้วยเทรนต์ยักษ์ได้อย่างน้อยก็ครึ่งแรกของเส้นทางค่ะ

Iris: Giant trent. Always go into tree mode immediately if you see any human, all right? Let's go.

ไอริส: เทรนต์ยักษ์ เปลี่ยนเป็นต้นไม้ทันทีนะถ้าเห็นมนุษย์ ตกลงไหม? ไปกันเถอะ

[Somewhere along the path]

[ระหว่างทาง]

Ruby: Look! Someone is fighting goblins, I mean engineer goblins...uh....I don't know what kind exactly.

รูบี้: ดูสิคะ: มีใครกำลังสู้กับก็อบลินอยู่ด้วย ฉันหมายถึงก็อบลินวิศวกร…เอ่อ…ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันชนิดไหน

Sola: You can distinguish them by their ears, nose and their clot....

โซล่า: เราสามารถแยกแยะได้โดยดูจากหู จมูก แล้วก็เสื้อผ้าของ.….

Lord: Not the time, Sola. Shouldn't we help them?

ลอร์ด: ไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้ โซล่า เราเข้าไปช่วยดีไหม?

Sola: Help who? The goblins or the humans? Or should we try to stop the fight?

โซล่า: ช่วยใครคะ? ก็อบลินหรือว่ามนุษย์? หรือเราควรจะพยายามหยุดการต่อสู้?

Lord: Hmm....

ลอร์ด: อืม….

Iris: Too late, my lord. The fight has ended.

ไอริส: สายไปแล้วค่ะท่านลอร์ด การต่อสู้จบลงแล้ว

Violet: Hello, you guys are OK? These goblins tried to rob you?

ไวโอเล็ต: เป็นไงบ้าง พวกท่านบาดเจ็บไหม? ก็อบลินมันจะปล้นพวกท่านเหรอ?

Man: We are OK. My name is Pile, the leader of this small group.

ผู้ชาย: พวกเราไม่เป็นไร ผมชื่อไพล์ เป็นหัวหน้าของกลุ่มคนเล็กๆกลุ่มนี้

Violet: My name is Violet. I'm glad you are all OK.

ไวโอเล็ต: ฉันชื่อไวโอเล็ตค่ะ ฉันดีใจที่พวกท่านไม่เป็นอะไร

Pile: I can't believe my eyes. I'm seeing a beautiful girl in the wood after fighting goblins. You are not some sort of fairy, are you?

ไพล์: ผมไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย ผมเจอสาวสวยในป่าหลังจากสู้กับก็อบลิน พวกเธอไม่ใช่นางฟ้าหรืออะไรใช่ไหม?

Violet: Please don't say that. I'm just a normal girl.

ไวโอเล็ต: อย่าพูดแบบนั้นค่ะ ฉันก็หญิงสาวทั่วไป

Pile: And you smell so nice too. It's like I'm meeting an angel.

ไพล์: กลิ่นของเธอก็หอมมากด้วย เหมือนผมได้เจอกับนางฟ้าเลย

Violet is blushing.

ไวโอเล็ตหน้าแดง

Iris: Eh..eh? Is that OK, my lord? One of your maidens seems to be falling in love.

ไอริส: เอ๋ๆ? ไม่เป็นไรหรือท่านลอร์ด? ดูเหมือนผู้หญิงคนหนึ่งของท่านกำลังตกหลุมรัก

Ruby: Each and every maidens shall have their own free will.

รูบี้: สาวดอกไม้ทุกคนมีอิสระที่จะทำตามหัวใจตัวเอง

Lord: Huh? Oh yes, exactly, Ruby.

ลอร์ด: เหอ? อ้อ ใช่สิ ถูกต้องเลย รูบี้

Sola: You don't care much because you still have a lot of us left. What if she is your last maiden? Would you do nothing at all?

โซล่า: ท่านไม่คิดอะไรมากเพราะท่านยังมีพวกเราเหลืออีกเยอะ แต่ถ้าเธอเป็นหญิงสาวคนสุดท้ายของท่านล่ะ? ท่านจะไม่ทำอะไรเลยรึเปล่าคะ?

Lord: Hard question, Sola. Some men could have gone punch him in the face, right? If that's what you mean.

ลอร์ด: คำถามนี้ตอบยากนะ โซล่า ผู้ชายบางคนอาจจะต่อยเขาที่หน้าไปแล้วใช่ไหม? เธอหมายถึงเรื่องนี้

Ruby: Let her go, my lord. My free will will always be with you [giggle]

รูบี้: ไปกันเถอะค่ะท่านลอร์ด หัวใจของฉันยังอยู่กับท่านเสมอ [หัวเราะ]

Pile: We are about to go back to the town after killing these goblins. Let us accompany you girls. The path is too dangerous for a group of girls to travel alone, and your man doesn't seem to know how to fight.

ไพล์: เรากำลังจะกลับเมืองหลังฆ่าก็อบลินพวกนี้เสร็จ ให้เราติดตามพวกท่านไปด้วยนะครับ เส้นทางมันอันตรายเกินไปกว่าที่สาวๆจะเดินทางตามลำพัง แล้วผู้ชายของพวกเธอก็ดูเหมือนจะต่อสู้ไม่เป็นด้วย

Lord thinks: [Yeah...yeah, but only the last part is correct. I doubt even the entire Midland's army can harm these girls]

ลอร์ดคิด: [เออๆ….แต่ถูกเฉพาะส่วนหลังเท่านั้นนะ กองทัพมิดแลนด์ทั้งกองทัพจะสู้กับสาวๆพวกนี้ไหวรึเปล่าเหอะ]

Iris: Sure thing. This man is just our servant. Please ignore him. [This should be extremely fun]

ไอริส: แน่นอนค่ะ ผู้ชายคนนี้เป็นแค่คนรับใช้ของเรา อย่าไปสนใจเขาเลยค่ะ [หุๆ ต้องสนุกแน่]

Lord thinks: [She is at it again]

ลอร์ดคิด: [เธอเอาอีกแล้ว]

Iris, whispering: Everyone stops calling him lord for a while. This is for his own protection.

ไอริสกระซิบ: ทุกคนหยุดเรียกเขาว่าท่านลอร์ดสักพักนะ เพื่อความปลอดภัยของเขาเอง

Lord thinks: [Nah, you just want to have some fun]

ลอร์ดคิด: [ไม่ใช่หรอก เธออยากสนุกซะมากกว่า]

Pile: Hey, guys. Cut their heads, put them into the bags and let go.

ไพล์: เฮ้ย พวกเรา ตัดหัวมันเอาใส่ถุง แล้วไปกันเถอะ

[A while later]

[สักครู่ต่อมา]

Ruby: I'm hungry.

รูบี้: ฉันหิวแล้วค่ะ

Pile: Let sit under that tree and enjoy our lunch.

ไพล์: งั้นนั่งใต้ต้นไม้ทานอาหารกลางวันกันเถอะครับ

Iris: I have to ask. Does your name come from pinewood or something?

ไอริส: ฉันอยากจะถาม ชื่อของท่านมาจากไพน์วูดด์หรืออะไรเหรอ?

Pile: No, pile, as in a pile of cow dungs.

ไพล์: ไม่ใช่ครับ ไพล์ ที่แปลว่ากอง เหมือนในประโยคว่า ‘กองขี้วัว’ ไง

Iris thinks: [Is that a joke? Should I laugh?]

ไอริสคิด: [นี่มันมุกตลกใช่ไหม? ฉันหัวเราะดีรึเปล่า?]

Pile: Wow. Where did you girls find a blueberry that big?

ไพล์: ว้าว พวกเธอไปหาบลูเบอรี่ลูกใหญ่ขนาดนั้นมาจากไหนกัน?

Sola: In a forest somewhere, huh..huh.

โซล่า: ในป่าแถวนี้แหละ เหอะๆ

Pile: Check my trusty crossbow. The bolt is very accurate. Look at that tree. I will shoot it.

ไพล์: ดูหน้าไม้คู่ใจผมสิ ลูกดอกของมันแม่นยำมาก ดูต้นไม้ต้นนั้นนะ ผมจะยิงมัน

Iris catches the bolt in midair.

ไอริสคว้าลูกดอกกลางอากาศ

Sola: Iris, stop trolling him.

โซล่า: ไอริส อย่าไปแกล้งเขาน่า

Pile: What happened. Where is the bolt?

ไพล์: เกิดอะไรขึ้น ลูกดอกหายไปไหน?

Sola: Forget about it, Pile. Let just say some evil banshee took it.

โซล่า: ช่างมันเถอะค่ะ ไพล์ คิดซะว่านางผีร้ายมันเอาไปก็แล้วกัน

Iris: Grrr....

ไอริส: แฮ่…

Violet: Why did you take all these goblins heads?

ไวโอเล็ต: เอาหัวก็อบลินพวกนั้นไปทำไมคะ?

Pile: We are beast hunters, my lady. We hunt goblins, sometimes orcs, ogres or trolls, and exchange their head for money from town leaders. It is a way for a town to control the number of dangerous beasts in the area.

ไพล์: เราเป็นนักล่าสัตว์ร้ายน่ะท่านหญิง พวกเราล่าก็อบลิน บางทีก็อ็อค โอเกอร์ หรือว่าโทรล แล้วเราก็แลกหัวของพวกมันเป็นเงินจากผู้ครองเมืองต่างๆ มันเป็นวิธีการของเมืองต่างๆที่จะควบคุมจำนวนสัตว์อันตรายในบริเวณเมืองน่ะครับ

Violet: Wow. So cool, but eh? Does that mean you have to search and kill goblins that haven't done anything to you.

ไวโอเล็ต: ว้าว เจ๋งไปเลยค่ะ แต่เอ๊ะ? นั่นหมายความว่าท่านต้องค้นหาแล้วก็ฆ่าก็อบลินที่ยังไม่ได้ทำอะไรให้ท่านเลยใช่ไหมคะ

Pile: I know what you're implying, but I can't just walk and ask a goblin whether it's a good guy, right? Or do you want us to disguise ourselves as a merchant caravan? If we do that, instead of a chance to attack them first, they might preemptively shoot their arrows at us.

ไพล์: ผมรู้นะว่าเธออยากจะพูดอะไร แต่ผมคงไม่สามารถเดินไปถามก็อบลินได้ว่ามันเป็นคนดีหรือเปล่าใช่ไหมล่ะ? หรือเธออยากให้เราปลอมเป็นพ่อค้า? ถ้าเราทำแบบนั้น แทนที่จะมีโอกาสโจมตีพวกมันก่อน พวกมันอาจจะยิงเราด้วยลูกธนูก่อนก็ได้นะครับ

Violet: It seems very difficult to save a goblin's life.

ไวโอเล็ต: ดูเหมือนจะเป็นเรื่องยากที่จะช่วยชีวิตก็อบลินนะคะ

Sola: Yes, Violet. That's why human, and us too, stereotype. Sometimes, the nicest, most beautiful path of action is impossible to do without a risk of losing our life or something valuable to us. We don't have time or resources to check whether a goblin is bad or want to harm us. If 10 goblins someone has seen in the past were either killing or robbing, then I won't blame them if they decide to kill the 11th goblins they meet.

โซล่า: ใช่แล้ว ไวโอเล็ต นี่คือสาเหตุที่ว่าทำไมมนุษย์แล้วก็พวกเราด้วยถึงตัดสินใจแบบเหมารวม บางทีการกระทำที่สวยงามที่สุดมันเป็นไปไม่ได้เพราะเราต้องเสี่ยงต่อชีวิตของเราหรือสิ่งที่มีค่ากับเรา เราไม่มีเวลาหรือทรัพยากรเพียงพอที่จะตรวจสอบว่าก็อบลินมันเลวหรืออยากจะทำร้ายเราหรือเปล่า ถ้าก็อบลิน 10 ตัวที่คนๆหนึ่งเคยเห็นมามันกำลังฆ่าหรือปล้นอยู่ ก็จะไม่แปลกเลยถ้าคนๆนั้นตัดสินใจฆ่าก็อบลินตัวที่ 11 ที่เจอ

Iris: And that's why engineer goblins are trying so hard to separate themselves from the forest goblins.

ไอริส: และนี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมก็อบลินวิศวกรถึงพยายามอย่างหนักที่จะแบ่งแยกตัวเองจากก็อบลินป่า

Sola: Yes, they too, don't want to get killed by someone stereotyping them as 'goblin'. They dress differently, act differently, and telling everyone that they are another kind of goblins, which is true, more or less. I don't think anyone is right or wrong in this. We all just want to continue to live in this cruel world.

โซล่า: ค่ะ พวกมันก็เช่นกัน มันไม่อยากถูกฆ่าเพราะมีคนเหมารวมว่ามันเป็น ‘ก็อบลิน’ พวกมันแต่งตัวต่างออกไป มีท่าทางต่างออกไป และมันก็บอกทุกคนว่ามันเป็นก็อบลินอีกประเภทหนึ่ง ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงไม่มากก็น้อย ฉันไม่คิดว่ามีใครผิดหรือถูกในเรื่องนี้ ทุกคนก็อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปในโลกอันโหดร้ายใบนี้ทั้งนั้น

Iris: Or they could try to tell the world to stop stereotyping, but that will never work, as long as forest goblins are robbing and killing like eating some snack after breakfast.

ไอริส: หรือพวกมันอาจจะลองบอกโลกใบนี้ให้หยุดเหมารวมเสียที แต่มันก็คงไม่ได้ผล ตราบใดที่ก็อบลินป่ายังปล้นฆ่าทุกเวลาหลังอาหารอยู่แบบนี้

Pile: Wow. I'm impressed by your conversation. This is truly enlightening.

ไพล์: ว้าว ผมทึ่งกับการสนทนาของพวกเธอจริงๆ ช่างลึกซึ้งมาก

Iris: Pile, you are good at sword fighting, yes? Do you want to be a personal teacher for our lord in our castle? He needs to improve his fighting skill, and we all are not familiar with human's sword. We can pay 1 gold coin per day.

ไอริส: ไพล์ เธอเก่งเรื่องการใช้ดาบใช่ไหมคะ? ทำไมไม่มาเป็นครูส่วนตัวของท่านลอร์ดของเราที่ปราสาทล่ะ? เขาจำเป็นต้องพัฒนาทักษะการต่อสู้ของเขา แล้วพวกเราทุกคนก็ไม่คุ้นเคยกับดาบของมนุษย์กันเลย เราจะจ่ายให้เธอ 1 เหรียญทองคำต่อวัน

Pile. One gold coin per day? And a chance to stay near you cuties. I'm in.

ไพล์: หนึ่งเหรียญทองต่อวัน? แล้วยังมีโอกาสได้อยู่ใกล้สาวสวยด้วย โอเคเลย!

Iris: Walk this way for a day. If you see a talking tree, tell them Peony or Sola told you to come here to work as the lord's sword teacher.

ไอริส: เดินไปทางนี้นานหนึ่งวัน ถ้าเธอเจอต้นไม้พูดได้ ให้บอกมันว่าพีโอนี่หรือโซล่าบอกเธอให้มาที่นี่เพื่อทำงานเป็นครูดาบของท่านลอร์ดนะ

Sola, whispering: Is that OK without consulting our lord first?

โซล่ากระซิบ: จะดีเหรอทำแบบนี้โดยไม่ปรึกษาท่านลอร์ดก่อนนะ?

Iris, whispering: What? You don't want something fun? Our lord might love us more if there is some kind of competition.

ไอริสกระซิบ: อะไรกัน? เธอไม่อยากเห็นอะไรสนุกๆเรอะ? ท่านลอร์ดอาจจะรักพวกเรามากขึ้นก็ได้นะถ้ามีการแข่งขันกันบ้าง

Sola: .....

Violet: Welcome, Pile. We will be waiting for you.

ไวโอเล็ต: ยินดีต้อนรับค่ะ ไพล์ พวกเราจะรอท่านนะคะ

Iris: Eh..eh..Violet. What kind of wait huh...He will surely come after you said that.

ไอริส: เอ๊ะๆ ไวโอเล็ต รอกันแบบไหนเนี่ย…เขาต้องมาแน่หลังจากที่เธอพูดแบบนั้น

Pile: But there is no castle in the direction you are pointing. Hey, I know it. You girls are yggdrasil maidens in the rumor, and this man is probably your lord. Please forgive my manners, my lord.

ไพล์: แต่ไม่มีปราสาทอยู่ในทิศทางที่เธอชี้ไปนี่นา อ๋อ…ผมรู้แล้ว พวกเธอคือสาวดอกไม้ในข่าวลือใช่ไหม แล้วชายผู้นี้ก็อาจจะเป็นท่านลอร์ดของพวกเธอ ขออภัยในมารยาทของผมด้วยครับ ท่านลอร์ด

Iris: Now he know our secret, but isn't that good? That mean he is quite clever and could be a good teacher.

ไอริส: ตอนนี้เขารู้ความลับของพวกเราแล้ว แต่นั่นก็ดีใช่ไหมล่ะ? หมายความว่าเขาฉลาดทีเดียวและจะเป็นครูที่ดีได้แน่

Lord: Enough of small talk. Let go people.

ลอร์ด: เลิกคุยแล้วไปกันเถอะทุกคน

[A few hours later]

[สองสามชั่วโมงผ่านไป]

Lord: Didn't you say 2 hours, Sola?

ลอร์ด: เธอบอกว่า 2 ชั่วโมงไม่ใช่เรอะ โซล่า?

Sola: 2 hours of giant trent's walk, my lord. This is...

โซล่า: 2 ชั่วโมงเวลาเทรนต์ยักษ์เดินค่ะ นี่มัน….

Lord: Right....Let increase the coverage of our wagon network then. Top priority.

ลอร์ด: ใช่สิ…รีบปรับปรุงเครือข่ายรถม้าของเราเลยนะ ด่วนที่สุด

Sola: [giggle] Exercise is good for your heart you know.

โซล่า: [หัวเราะ] รู้ไหมว่าการออกกำลังกายดีต่อหัวใจนะคะ

Lord: Sola, my heart is failing.

ลอร์ด: โซล่า หัวใจของผมกำลังจะวาย

Ruby: Drink this red potion, my lord, it might help.

รูบี้: ดื่มน้ำยาสีแดงนี่สิคะ อาจจะช่วยได้

Lord: Don't you have stamina potion or something.

ลอร์ด: เธอไม่มีน้ำยาเพิ่มแรงหรืออะไรแบบนั้นเหรอ

Iris: Got to ask those magicians when we get back.

ไอริส: เราต้องถามพวกนักเวทย์ตอนกลับถึงบ้านแล้ว

Ruby: Look! There is a house over there, near a pond with crystal clear water.

รูบี้: ดูสิคะ! มีบ้านอยู่ตรงนั้นด้วย ใกล้บ่อน้ำใสแจ๋วเลย

Pile: Let us part way here. I'd like to continue the journey with you girls. But we have to sell the goblin's heads and our guys have their family waiting at home.

ไพล์: งั้นเราแยกทางกันตรงนี้นะครับ ผมอยากเดินทางต่อกับพวกเธอ แต่พวกเราต้องไปขายหัวก๊อบลิน แล้วเพื่อนๆของผมก็มีครอบครัวรออยู่ที่บ้าน

Violet: Let meet at our castle then.

ไวโอเล็ต: งั้นเจอกันที่ปราสาทของเรานะคะ

Iris: Hey....hey....Violet, whose castle huh?

ไอริส: เฮ้ๆ…ไวโอเล็ต ปราสาทของใครนะ?

Pile walks away.

ไพล์เดินจากไป

Sola: Anyone here? Could we rest here a while?

โซล่า: มีใครอยู่ไหมคะ? เราขอพักตรงนี้สักครู่ได้ไหม?

Lord: Are you sure we should rest near a villager's house? We can rest under a big tree somewhere.

ลอร์ด: เธอแน่ใจหรือว่าเราควรจะพักใกล้กับบ้านของชาวบ้าน? เราพักใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ไหนสักต้นก็ได้นี่นา

Sola: The is a pond in its backyard. Let our plants enjoy the water.

โซล่า: มีบ่อน้ำอยู่หลังบ้านค่ะ ให้ต้นไม้ของเราได้เพลิดเพลินกับน้ำดีกว่า

A small girl in strange clothing is walking towards them.

หญิงสาวตัวเล็กในชุดแปลกๆเดินเข้ามาหา

Parma: Hi, you girls are so pretty. Please enjoy your stay. My name is Parma, by the way.

พาร์มา: สวัสดีค่ะ พวกเธอสวยจังเลย พักผ่อนให้สบายนะคะ อ้อ ฉันชื่อพาร์มาค่ะ

Lord: Thank you. I'm sorry we will trouble you for a while.

ลอร์ด: ขอบคุณมาก ผมขอโทษที่ต้องรบกวนสักพัก

Ruby: Let go into the pond.

รูบี้: ไปเล่นน้ำในบ่อกันเถอะ

Violet: Me go too.

ไวโอเล็ต: ฉันไปด้วย

[Ruby talking with Violet in the pond]

[รูบี้คุยกับไวโอเล็ตในบ่อน้ำ]

Ruby: Hmm...you seem a lot more beautiful when you are in love.

รูบี้: เอ๋…เธอดูสวยขึ้นเยอะเลยนะเวลามีความรัก

Violet: What are you talking about?

ไวโอเล็ต: เธอพูดอะไรน่ะ?

Ruby: Even stupid me know it, Violet. [giggle] What about our lord?

รูบี้: คนโง่อย่างฉันยังดูออกเลย ไวโอเล็ต อิๆ แล้วท่านลอร์ดของเราล่ะ?

Violet: No...no. My heart is still with our lord. He is just....

ไวโอเล็ต: เปล่าๆ หัวใจของฉันยังอยู่กับท่านลอร์ด เขาก็แค่….

Ruby: I'm kidding, Violet. Let your heart lead you. Don't worry about a thing.

รูบี้: ฉันล้อเล่นนะ ไวโอเล็ต ให้หัวใจของเธอนำทางไปเถอะ อย่าคิดอะไรมากเลย

Ruby: Plus, there would be less competition for my lord [giggle]

รูบี้: ยิ่งกว่านั้น คู่แข่งของฉันจะได้น้อยลงด้วยค่ะ [หัวเราะ]

Violet and Ruby are giggling.

ไวโอเล็ตกับรูบี้หัวเราะกันใหญ่

[Near the pond]

[ใกล้บ่อน้ำ]

Lord: Why are you closing your eyes all the time? Are you blind?

ลอร์ด: ทำไมเธอต้องปิดตาตลอดเวลาด้วยล่ะ? เธอตาบอดเหรอ?

Parma: Not really, I can see everything with my magic. I am a low-level magician. All magic I can do is magic shot. [giggle]

พาร์มา: ไม่ใช่ค่ะ ฉันมองเห็นทุกอย่างได้ด้วยเวทย์ของฉัน ฉันเป็นนักเวทย์ขั้นต่ำค่ะ เวทมนตร์บทเดียวที่ฉันรู้ก็คือกระสุนเวทย์ค่ะ [หัวเราะ]

Sola: Live is good around here, right? Peaceful pond in the middle of the forest.

โซล่า: ชีวิตแถวนี้ดีใช่ไหมล่ะ? บ่อน้ำแสนสงบกลางป่า

Parma: No, not at all. A lot of goblins, even orcs, roam around the area. Yesterday, an entire family just got killed.

พาร์มา: ไม่เลยค่ะ ก็อบลิน หรือแม้แต่อ็อคก็มี เพ่นพ่านแถวนี้เต็มไปหมด เมื่อวานนี้มีครอบครัวหนึ่งถูกฆ่ายกครัวเลย

Iris: Why doesn't the lord of this town do something?

ไอริส: ทำไมลอร์ดของเมืองนี้ไม่ทำอะไรสักอย่าง?

Parma: This is a small town with little resources. The more goblins rampage, the more people leave, the lesser resources to control goblin, resulting in the more goblin rampage.... It's a downward spiral.

พาร์มา: เมืองนี้เป็นเมืองเล็ก ทรัพยากรน้อยค่ะ ก็อบลินยิ่งอาละวาดมากแค่ไหน คนก็ยิ่งอพยพออกไปมากขึ้นเท่านั้น ทรัพยากรที่จะใช้ควบคุมก็อบลินก็ยิ่งน้อยลงไปอีก ทำให้ก็อบลินยิ่งอาละวาดมากขึ้นอีก… มันกระทบกันเป็นลูกโซ่ค่ะ

Iris: Too bad. Midland should send their army to deal with these creatures. This town is within their territory after all.

ไอริส: แย่จังเลย มิดแลนด์ควรจะส่งกองทัพมาจัดการเจ้าพวกนี้นะ เมืองนี้ก็อยู่ในปกครองของมิดแลนด์นี่นา

Parma: The town has requested more troop, but insignificant towns like this often get ignored.

พาร์มา: ทางเมืองขอกองทัพเพิ่มไปแล้วค่ะ แต่เมืองไม่สำคัญแบบนี้ก็มักจะถูกมองข้าม

Sola: Desperate situation, but let go before it's dark.

โซล่า: สถานการณ์สิ้นหวังจริงๆ แต่รีบไปกันเถอะก่อนจะค่ำ

Parma: You guys are going to the town? I'm going there too.

พาร์มา: พวกเธอจะเข้าเมืองเหรอ? ฉันกำลังจะไปที่นั่นพอดี

Sola: Let's go. I'm glad you join us.

โซล่า: งั้นไปกันเถอะ ยินดีที่ได้ร่วมทางนะคะ

[Town square]

[ลานกลางเมือง]

Lord: This town is so small compared to Morroc.

ลอร์ด: เมืองนี้เล็กจังเมื่อเทียบกับมอรอค

Iris: Where are you going, Parma.

ไอริส: เธอจะไปไหนน่ะ พาร์มา

Parma: My home is over there. The house near the pond is not mine.

พาร์มา: บ้านของฉันอยู่ตรงโน้นค่ะ บ้านใกล้บ่อน้ำไม่ใช่ของฉัน

Lord: Hey..hey..isn't your house a bit too big. Eyes always closed…northeastern town...and that's why I think I heard her name somewhere before. I just realized that....

ลอร์ด: เฮ้ๆ…บ้านของเธอมันใหญ่เกินไปหน่อยรึเปล่า หลับตาตลอด…เมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือ…แล้วก็คุ้นๆอยู่ว่าเคยได้ยินชื่อเธอมาจากที่ไหนสักแห่ง ผมเพิ่งรู้ตัวว่าเธอคือ….

Sola: What is it, my lord.

โซล่า: อะไรคะ ท่านลอร์ด

[Parma's residence]

[บ้านของพาร์มา]

Parma: Welcome. You can stay here as long as you want.

พาร์มา: ยินดีต้อนรับค่ะ พวกท่านพักที่นี่ได้นานเท่าที่ต้องการเลยนะคะ

Iris: Nicest house in town. Your father a rich radish merchant or something?

ไอริส: บ้านดีที่สุดในเมืองนี้เลย พ่อของเธอเป็นเศรษฐีพ่อค้าหัวไชเท้าหรือยังไง?

Lord: She is the lord of this town, and also an oracle.

ลอร์ด: เธอเป็นลอร์ดผู้ปกครองเมืองนี้ แล้วยังเป็นเทพพยากรณ์อีกด้วย

Sola: I got it. Our well-timed meeting. All those talks about goblins and orcs. Do you want our help?

โซล่า: ฉันเข้าใจแล้ว การพบกันที่พอดิบพอดีแบบนั้น การสนทนาทั้งหมดเกี่ยวกับก็อบลินและอ็อค เธออยากให้เราช่วยใช่ไหม?

Iris: I can't follow these guys sometimes....mumble...mumble...

ไอริส: บางทีฉันก็ตามพวกนี้ไม่ทัน….บ่น…..บ่น……

Parma: I don't have anything to trade, except my gratitude. Could you please at least send a maiden? We both know that one maiden is more powerful than a small army.

พาร์มา: ฉันไม่มีสิ่งแลกเปลี่ยน นอกจากคำขอบคุณของฉันค่ะ ท่านส่งสาวดอกไม้มาสักคนได้ไหมคะ? เราทั้งคู่รู้ดีว่าสาวดอกไม้หนึ่งคนนั้นทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพเล็กๆเสียอีก

Sola: I will ask them. I probably do this myself.

โซล่า: ฉันจะถามให้ก็แล้วกัน บางทีฉันอาจจะมาเองเลยก็ได้

Violet: But you have to kill those creatures indiscriminately, right?

ไวโอเล็ต: แต่เราก็ต้องฆ่าเจ้าพวกนั้นแบบไม่เลือกหน้าใช่ไหมคะ?

Iris: Violet, you still want to re-educate them? [giggle]

ไอริส: ไวโอเล็ต เธอยังอยากจะเปลี่ยนพวกมันอยู่ใช่ไหมล่ะ? [หัวเราะ]

Violet: If there is a chance and is possible, I might try. But do whatever you see fit. I'm OK either way.

ไวโอเล็ต: ถ้ามีโอกาสและเป็นไปได้ ฉันก็อยากลองดูค่ะ แต่ทำอะไรตามที่เห็นควรเถอะค่ะ ฉันยังไงก็ได้

Sola: I will think what is the best course of action.

โซล่า: ฉันจะคิดอีกทีว่าอะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุด

Parma: After inheriting this town from my father, I don't know what to do. My only gift is my prophecy.

พาร์มา: หลังจากรับเมืองนี้ต่อจากพ่อ ฉันก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี พรสวรรค์เพียงอย่างเดียวของฉันก็คือการทำนายค่ะ

Sola: Take care Parma. We will at least send some trents to patrol the area.

โซล่า: ดูแลตัวเองด้วยนะพาร์มา อย่างน้อยเราจะส่งเทรนต์มาลาดตระเวนแถวนี้ให้

[In the town square]

[ลานกลางเมือง]

Ruby: Nothing to eat, nothing to see. What a depressing town.

รูบี้: ไม่มีอะไรทาน ไม่มีอะไรให้ดู เป็นเมืองที่หดหู่จริงๆนะคะ

Iris: Don't say that, Ruby. We met 2 new friends along the way.

ไอริส: อย่าพูดแบบนั้นสิรูบี้ เราเจอเพื่อนใหม่ 2 คนระหว่างทางนะ

Ruby: You are right, and Violet seems so happy. [giggle]

รูบี้: พี่พูดถูกค่ะ แล้วไวโอเล็ตก็ดูมีความสุขมากด้วยนะคะ อิๆ

Lord: Let's walk back to our giant trent then. They don't even have a wagon service here.

ลอร์ด: เราเดินกลับไปหาเทรนต์ยักษ์ก็แล้วกัน เมืองนี้ไม่มีแม้แต่บริการรถม้า

Parma, walking in: I can't thank you enough. At least let me walk with you on the way out.

พาร์มาเดินเข้ามา: ขอขอบคุณอีกครั้งค่ะ อย่างน้อยให้ฉันเดินไปส่งท่านขากลับก็แล้วกัน

Lord: Oh, I forgot. Could you give a general advice about my life? Anything important I should know?

ลอร์ด: อ้อ ลืมถามไปเลย เธอมีคำปรึกษาทั่วไปเกี่ยวกับชีวิตของผมไหม? มีอะไรสำคัญที่ผมควรรู้ไหม?

Parma: My prophecy could change your future itself, and makes it untrue. You will have a very long life, but everything you have may not last long. Enjoy today as it is your last.

พาร์มา: คำทำนายของฉันสามารถเปลี่ยนอนาคตได้ แล้วก็ทำให้มันไม่เป็นจริง ท่านจะมีชีวิตที่ยืนยาวมาก แต่ทุกอย่างที่ท่านมีอาจจะไม่ยืนนาน มีความสุขกับชีวิตวันนี้ให้เหมือนเป็นวันสุดท้ายของชีวิตท่าน

Lord: Thank you, Parma.

ลอร์ด: ขอบคุณมาก พาร์มา

Lord thinks: [Why do these oracles always give me an ominous prophecy? But at least this one gives a bit more information]

ลอร์ดคิด: [ทำไมเทพพยากรณ์พวกนี้ให้แต่คำทำนายที่เป็นลางร้ายทั้งนั้นเลยนะ? แต่อย่างน้อยคนนี้ก็ให้ข้อมูลเยอะกว่านิดหน่อย]

Sola: Let's go. It's a long walk, and it's late afternoon now.

โซล่า: ไปกันเถอะค่ะ ยังต้องเดินกันอีกไกล แล้วตอนนี้มันก็บ่ายแก่ๆแล้วด้วย

[A few hours later]

[หลายชั่วโมงผ่านไป]

Iris, whispering: Sola, the oracle is still walking with us. Don't you think it's strange?

ไอริสกระซิบ: โซล่า เทพพยากรณ์ยังเดินมากับเราอยู่เลย เธอคิดไหมว่ามันแปลก?

Sola, whispering: Yes, it's strange. It's almost 3 hours now. How long will she be walking with us?

โซล่ากระซิบ: ใช่ แปลกมาก ตอนนี้ก็เกือบ 3 ชั่วโมงแล้ว เธอจะเดินไปกับเราอีกนานแค่ไหนกัน?

Iris, whispering: Doesn't she have any power at all like she said?

ไอริสกระซิบ: เธอไม่มีพลังอะไรเลยเหมือนที่เธอบอกใช่ไหม?

Sola, whispering: I don't sense anything. She is above human average, yes, but still way weaker than Astille.

โซล่ากระซิบ: ฉันสัมผัสอะไรไม่ได้เลย ใช่ เธอเก่งกว่ามนุษย์ทั่วไป แต่ก็ยังอ่อนแอกว่าแอสทิลเยอะ

Iris, whispering: But she can still kill our lord in one shot, right?

ไอริสกระซิบ: แต่เธอก็ยังฆ่าท่านลอร์ดได้ในนัดเดียวใช่ไหม?

Sola, whispering: I'm sure I can protect him fast enough. I will walk between him and her, just to be safe.

โซล่ากระซิบ: ฉันมั่นใจว่าฉันปกป้องท่านลอร์ดได้เร็วพอแน่ ฉันจะเดินอยู่ตรงกลางระหว่างเขากับเธอก็แล้วกัน ปลอดภัยไว้ก่อน

Iris, whispering: Can she lead us to an ambush or something?

ไอริสกระซิบ: เธอจะพาเราไปถูกซุ่มโจมตีได้ไหม?

Sola, whispering: I don't see any motive, and I can't imagine how any ambush can harm us. Half of our entire fighting force is here.

โซล่ากระซิบ: ฉันไม่เห็นแรงจูงใจอะไร และฉันก็ไม่คิดว่าการซุ่มโจมตีแบบไหนจะทำอะไรเราได้ กำลังรบเกือบครึ่งหนึ่งของเราอยู่ที่นี่

Iris, whispering: Well, I'm doing something about this.

ไอริสกระซิบ: เหอะ…ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

Iris: Hi, Parma. Are you tired? Do you want to walk with us to our castle?

ไอริส: เฮ้ พาร์มา เธอเหนื่อยรึยัง? อยากเดินกับเราไปถึงปราสาทเลยไหม?

Parma: No, just for a little while. There are a lot of goblins in this area. I want to go with you as far as I can. As an oracle, I can warn you if they attack.

พาร์มา: ไม่หรอกค่ะ อีกแป๊บเดียว แถวนี้ก็อบลินเยอะนะคะ ฉันอยากไปด้วยให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในฐานะเทพพยากรณ์ ฉันสามารถเตือนท่านได้ถ้าพวกมันโจมตี

Iris, whispering: Hmm...she is smooth. Quite a diplomat. Goblin attack...huh?

ไอริสกระซิบ: อืม…เธอเนียนมาก ช่างเจรจาจริงๆ ก็อบลินโจมตีงั้นรึ?

Parma: Oh, are you girls hungry. Let rest here a bit. I brought some special food.

พาร์มา: อ้อ พวกเธอหิวไหม พักตรงนี้สักครู่สิ ฉันเอาอาหารพิเศษมาด้วย

Iris, whispering: Special food huh? What should we do, Sola?

ไอริสกระซิบ: อาหารพิเศษงั้นรึ? เราทำไงดีโซล่า?

Sola, whispering: Human poisons are not strong enough to harm us. I have tried a lot. Also, I don't see how she can get away from this place alive if she poisons our lord, but to be safe, don't let our lord eat her food.

โซล่ากระซิบ: พิษของมนุษย์ไม่แรงพอที่จะทำอะไรพวกเราได้หรอก ฉันลองมาเยอะแล้ว และฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะรอดชีวิตไปจากที่นี่ได้ยังไงถ้าเธอวางยาพิษท่านลอร์ดของเรา แต่ควรปลอดภัยไว้ก่อน อย่าให้ท่านลอร์ดทานอาหารของเธอก็แล้วกัน

Ruby: Foooood. Let rest here and try this exotic food, everyone.

รูบี้: อาหารๆๆๆ พักตรงนี้ก่อนแล้วลองชิมอาหารแปลกๆนี่กันเถอะค่ะทุกคน

Lord: OK, let rest here.

ลอร์ด: ตกลง พักกันที่นี่เถอะ

Lord, whispering: I won't eat her food, if that's what you girls are worrying about. I feel something is not right, too.

ลอร์ดกระซิบ: ฉันไม่ทานอาหารของเธอหรอก ถ้าพวกเธอกำลังเป็นห่วงเรื่องนี้อยู่ ฉันก็รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆเหมือนกัน

Ruby: Wow. The food is soooo delicious. I never eat this kind of food before.

รูบี้: ว้าว อาหารอร่อยจังค่ะ ฉันไม่เคยทานอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

Iris: I'm not hungry. Enjoy yourself, Ruby.

ไอริส: ฉันไม่หิวค่ะ กินให้เต็มที่เลยนะ รูบี้

Sola, whispering: Ruby is much tougher than she looks. Don't worry, my lord.

โซล่ากระซิบ: รูบี้แข็งแกร่งกว่าที่เห็นมากค่ะ อย่าเป็นห่วงนะคะท่านลอร์ด

Violet: I saw you girls whispering since a few minutes ago? What was it about? Hmm...

ไวโอเล็ต: ฉันเห็นพวกเธอกระซิบอะไรกันตั้งหลายนาทีแล้ว? คุยเรื่องอะไรกันเหรอ? หืม….

Iris: The sun has set now. Parma, you still want to walk with us? What about your journey back?

ไอริส: ตอนนี้พระอาทิตย์ตกแล้ว พาร์มา เธออยากจะเดินไปกับเราต่อรึเปล่า? แล้วขากลับล่ะ?

Parma: This forest is my home. I know the movement of all dangerous creature because I am an oracle. I also have my [Magic shot], you know.

พาร์มา: ป่านี้เป็นบ้านของฉันค่ะ ฉันรู้ทุกการเคลื่อนไหวของสัตว์อันตรายทุกตัวเพราะฉันเป็นเทพพยากรณ์ ฉันยังมี [กระสุนเวทมนตร์] ด้วยนะคะ

Ruby: Thank you for walking with us, Parma. You want us to be as safe as possible, right?

รูบี้: ขอบใจที่เดินมาส่งเรานะ พาร์มา เธออยากให้พวกเราปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะทำได้ใช่ไหมล่ะ?

Parma: That's the least I could do. About time, let's go.

พาร์มา: เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ฉันน่าจะทำให้เธอได้ อ้อ เกือบถึงเวลาแล้ว ไปกันเถอะ

Lord thinks: [Huh? About what time? I have a really bad feeling about this.]

ลอร์ดคิด: [เหอ? เกือบถึงเวลาอะไรเรอะ? รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างแรง]

[A while later]

[สักครู่ต่อมา]

Ruby: What's that up ahead?

รูบี้: นั่นอะไรข้างหน้าน่ะ?

Violet: Ruby has the best eyesight among us, my lord.

ไวโอเล็ต: รูบี้สายตาดีที่สุดในบรรดาพวกเราค่ะ ท่านลอร์ด

Ruby: Oh, nothing. It’s just a blue sunflower.

รูบี้: อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่ทานตะวันสีน้ำเงิน

Violet: Isn’t that what you sent Purple to find, Sola.

ไวโอเล็ต: นี่มันดอกไม้ที่เธอส่งให้เพอเพิลมาตามหาใช่ไหมคะ โซล่า

Sola: What?

โซล่า: อะไรนะ?

Violet: Blue sunflower.

ไวโอเล็ต: ทานตะวันสีน้ำเงิน

Sola: Oh, yes…yes….very important flower.

โซล่า: อ๋อ ใช่ๆ …… เป็นดอกไม้ที่สำคัญมาก

Parma: Good bye, everyone. I don’t have the mood to do anything anymore.

พาร์มา: ลาก่อนทุกคน ฉันหมดอารมณ์จะทำอะไรแล้ว

Parma walks back to her town.

พาร์มาเดินกลับไปเมืองของเธอ

It seems so weird, but everyone reaches the castle safely.

แปลกมากๆ แต่ทุกคนก็กลับถึงปราสาทอย่างปลอดภัย

[Several years later]

[หลายปีต่อมา]

On a peaceful windswept meadow, everyone is having a picnic.

กลางทุ่งหญ้าลมพัดแรงที่สงบสุข ทุกคนกำลังปิกนิกกัน

Ruby: Our life is so good, right? My lord.

รูบี้: ชีวิตของพวกเราดีจังนะคะท่านลอร์ด?

Lord: Yes, I’m so happy. It’s a little uneventful, but I don’t mind.

ลอร์ด: อืม ผมมีความสุขจริงๆ ถึงมันจะน่าเบื่อไปหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร

Iris: I’m happy too, but did you remember that day with Parma long time ago. I still have a very weird feeling that something must have happened. And you know what? Since that day, it’s like nothing ever happen to us anymore.

ไอริส: ฉันก็มีความสุขค่ะ แต่ท่านจำวันที่เจอกับพาร์มาเมื่อนานมาแล้วได้ไหมคะ ฉันยังรู้สึกแปลกมากๆและสังหรณ์ว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ แล้วก็อีกอย่าง ตั้งแต่วันนั้น ก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเราอีกเลย

Ruby: She is our good luck charm, sis.

รูบี้: เธอเป็นตัวนำโชคมาให้เราแน่เลยค่ะพี่

Iris: Guess so.

ไอริส: คงอย่างนั้นมั้ง

Sola: No, this is an alternate timeline.

โซล่า: ไม่ใช่ นี่มันเส้นเวลาอีกเส้นหนึ่ง

Iris: Huh? What do you mean?

ไอริส: เหอ? หมายความว่าไง?

Sola: It means there is another set of every one of us living another life in another dimension, another place, another universe, another world……somewhere else, whatever you want to call it.

โซล่า: ฉันหมายความว่ายังมีพวกเราทุกคนอีกชุดหนึ่งมีชีวิตอยู่ในอีกมิติหนึ่ง อีกสถานที่หนึ่ง อีกจักรวาลหนึ่ง หรืออีกโลกหนึ่ง ….. ที่อื่นน่ะ ไม่ว่าเราจะเรียกมันว่าอะไรก็ตาม

Iris: Too bad to be them, right? Why would anyone want such a difficult life?

ไอริส: น่าสงสารพวกนั้นจังเลยนะว่าไหม? ใครมันจะอยากมีชีวิตยากลำบากกัน?

Sola: Yes, but if anyone want to know what story happens in the alternate timeline. You can go to Amazon, Lulu or the like, and search for Yggdrasil Story: In an old castle, and buy it. The full book 1 has 20 chapters in it.

โซล่า: ใช่ค่ะ แต่ถ้าใครอยากรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในอีกเส้นเวลาหนึ่ง ก็ไปที่ Amazon, Lulu หรืออะไรทำนองนี้ แล้วก็ค้นหาคำว่า Yggdrasil Story: In an old castle แล้วก็ซื้อเลยค่ะ เล่มเต็มมี 20 บทนะคะ

Sola: Or like the facebook page: https://www.facebook.com/Yggdrasil-Story-112704520078652/?modal=admin_todo_tour

โซล่า: หรือกดไลค์ให้หน้า Facebook https://www.facebook.com/Yggdrasil-Story-112704520078652/?modal=admin_todo_tour ก็ได้ค่ะ

Iris: What are you talking about and whom are you talking to? Sola.

ไอริส: เธอคุยเรื่องอะไรแล้วก็คุยกับใครน่ะ โซล่า?

Sola: Never mind. Enjoy your peaceful life with me forever, Iris, ruby, everyone... Want my sunflower seed?

โซล่า: ช่างมันเถอะค่ะ มีความสุขกับชีวิตอันสงบสุขของเราไปตลอดกาลเถอะ ไอริส รูบี้ ทุกคน …. อยากทานเมล็ดทานตะวันฉันไหม?