ပီတိတစ်ယောက်အလုပ်လုပ်နေစဉ္ သူမကိုသူဌေးကခေါ်နေတယ် ဆိုတာကြောင့် ဓာတ်လှေကားနဲ့တက်လာခဲ့သည်။

ဒေါက် ဒေါက်

" ဝင်ခဲ့ပါ"

"အဲဒါဆို မင်းကိုငါစိတ်ချမယ်နော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကိုကျော်စွာကို ပြောပြီးသူမအမူအရာနဲ့ထိုင်ခိုင်းတာကြောင့် သူရှေ့ကခုံမှာထိုင်လိုက်သည်။ကိုကျော်စွာက သူမကိုကြည့်နေတာကြောင့် သူမတစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်သည်။သူမတို့နှစ်ယောက် အပြန်အလှန်ပြုံးပြနေတာကို

သူက ကြည့်ပြီး

"ကျော်စွာ ဒါမင်းရဲ့သူဌေးကတော် ဖြစ်မယ့်သူပဲ ငါမရှိတုန်းမင်းသူကိုစောင့်ရှောက်ပေးထားပါ "

"ဟုတ်ကဲ့ ဘောစ့်စိတ်ချပါ"

"မင်းသွားလို့ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ ညီမသွားပြီနော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကိုကျော်စွာထွက်သွားတာနဲ့ သူမကိုကိုဘက်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

" ကိုကိုကဘယ်သွားမလို့ မှာနေတာလဲ"

"ကိုကို ထိုင်းကိုသွားရမယ်လို့ချာတိတ်ကို

အရင်ကပြောထားတယ်လေ မနက်ဖြန်သွားရတော့မှာ"

"သွားတောင်သွားတော့မှာလား အဲဒါဆိုကိုကို ကိုလွမ်းနေတော့မှာပဲ ကြာမှာလားဟင်"

"ကြာမယ် မကြာဘူးဆိုတာတော့ကိုကိုလဲမပြောတက်သေးဘူး ရိုက်ကူးရေးဆိုတော့

တစ်လလောက်တော့ ကြာမှာပေါ့ လွမ်းနေမဲ့သူလေးကြောင့် ကိုကိုတောင်မသွားပဲနေလိုက်ရမလား"

"ဟင်အလုပ်ကိ္စ္စပဲကို သွားပါဖုန်းတော့မှန်မှန်ဆက်ရမယ်နော် ကိုကို"

"ဟုတ်ပါပြီ ဆက်ပါ့မယ် လောလောဆယ်ကိုကိုအိမ်ကိုလိုက်ခဲ့ပါလား"

"ကိုကိုအိမ်ကို ပီတိကဘာလိုက်လုပ်ရမှာလဲ"

"ကိုကို ခရီးဆောင်ပစ္စည်းတွေသွားထည့်မလို့

မသွားခင် ချာတိတ်နဲ့အတူနေချင်လို့ ကိုယ့်အိမ်ကိုလဲမရောက်သေးဘူးလေ"

"အမယ် သူများကိုပစ္စည်းတွေထည့်ကူခိုင်းမလို့မလား အကြံဆိုးကြီးနဲ့"

"ဟုတ်တာပေါ့ အလုပ်တွေအများကြီးခိုင်းပစ်မယ် ကဲသွားရအောင်ကားပါကင်မှာစောင့်နေနော်"

"ဟုတ်"

သူမလဲ မမယုကိုနေမကောင်းလို့အိမ်ပြန်မယ်ဟု ဆိုကာ ကားပါကင်မှာ သူကိုစောင့်နေသည်။ခနနေတော့ ကိုကျော်စွာနဲ့အတူသူက ရောက်လာသည်။ကားထဲသို့ သူတို့နှစ်ယောက်ဝင်ထိုင်ပြီး ကိုကျော်စွာကမောင်းသည်။ကားလေးက ရွှေတောင်ကြား

လမ်းလေးထဲ ဝင်လာပြီး ကြီးမားသောခြံဝင်းထဲသို့ မောင်းဝင်လာသည်။သူမခမ်းနားလှသော အိမ်ကြီးကိုကြည့်ပြီး ငေးနေမိသည်။ကားရပ်တာနဲ့သူကသူမလက်ကိုကိုင်ကာ အိမ်ထဲသို့ခေါ်လာခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲမှာ အလုပ်ရှုပ်နေသောကြီးနွယ်လဲ ကားသံကြောင့် ထွက်ကြည့်ရာ ကောင်မလေးတစ်ယောက်လက်ကို ကိုင်ကာဝင်လာသော သူဌေးကြောင့် ကြောင်အကာရပ်ကြည့်လေသည်။သူမ သူဌေးသည်မိန်းကလေးတစ်ယောက် မှအိမ်သို့မခေါ်လာဘူးပေ ခေါ်လာဖို့အသာထား တွဲနေပါတယ်လို့ သတင်းတောင်မထွက်ဘူးတာကြောင့် သူမတောင် ဂေးလို့ထင်ပြီး မျိုးဆက် မရှိမှာစိုးရိမ်ဖူးသည်။ခုတော့ သူဌေးကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုအိမ်ခေါ်လာသည်။သူမမသေခင် ဒီအိမ်မှာပြေးလွှာနေသော ကလေးတွေကို မြင်ရတော့မည်။

ပီတိတစ်ယောက် သူမကိုငေးကြည့်နေသော

အန်တီကြီးတစ်ယောက်ကြောင့် ကိုကို ကိုကြည့်ကာမျက်လုံးနဲ့ဘယ်သူလဲဟုမေးလိုက်သည်။ကိုကိုက သူမကိုပြုံးကြည့်ကာ

"ဒါက ကိုယ်ငယ်ငယ်ကတည်းက ကိုယ်ကိုထိန်းပေးတဲ့ကိုယ့်ရဲ့မွေးစားအမေလို့ပြောလို့ရတယ် ကိုကိုကတော့ကြီးနွယ်လို့ခေါ်တယ်

ချာတိတ်လဲ ကြှီးနွယ်လို့ပဲခေါ်ပေါ့ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါအုံး"

"ဟုတ်ကဲ့တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ကြီးနွယ် "

"ကြီးနွယ်လဲ ဝမ်းသာပါတယ်ကွယ် ဒါနဲ့သားနဲ့သမီးက"

"ဪ ချာတိတ်နာမည်ကမြတ်နိုးပီတိ သားရဲ့အနာဂတ်ဇနီးလောင်းပေါ့"

"ဟုတ်လား ကြီးနွယ်အဲဒါဆို သမီးလေးစားဖို့ တစ်ခုခုပြင်လိုက် မယ်"

"နေပါစေကြီးနွယ် ပီတိမစားတော့ပါဘူး"

"မဟုတ်တာ သမီးရယ် အအေးလေးတော့သောက်နော် သွားလုပ်လိုက်မယ်"

ကြီးနွယ်တစ်ယောက် မီးဖိုခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ

ထောပတ်သီးရှိတာကြောင့် ထောပတ်သီးလေး ဖျော်လိုက်သည်။မိန်းကလေးပုံစံ က ရုပ်ရည်လေးတင်လှတာမဟုတ် စကားပြောပုံကလဲ ယဉ္ကျေးသည်။သားကောင်းကင်ချစ်လဲချစ်ချင်စရာပင် သူမအအေးခွက်ကိုင်ကာပို့လိုက်ပြီး အလိုက်တသိိနဲ့မီးဖိုထဲပြန်လာခဲ့သည်။

" လာကိုကို အခန်းထဲသွားရအောင်"

"ဟုတ်"

ကိုကိုလက်ကို ကိုင်ကာ အပေါ်ထပ်သို့လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ကိုကိုအခန်းက အကျယ်ကြီးပင် ကုတင်ကking size ဖြစ်ပြီး အဝတ်လဲခန်းကလဲသူနေရာသူ့ပစ္စည်းအမျိုးအစားခွဲကာ ထားသည့့်ကတစ်ခန်း ရေချိုးခန်းကတစ်ခန်းထားသည်။တီဗီနဲ့ရေခဲသေတ္တာလဲရှိသည်။ဆိုဖာနဲ့စားပဲွတစ်လုံးက အသေးစားဧည့်ခန်းလိုထားထားသည်။သူမကြည့်နေရင်း ဒီလိုအခန်းမျိုးတောင် လိုချင်သွား သည်။ဘာလို့ဆို သူမအခနိးကကျည်းသည်လေ။ကောင်းကင်တစ်ယောက်

သူ့အခန်းကို လိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးနေသော သူမကြောင့် သူမပခုံးကိုဖက်ကာ ဆိုဖာပေါ်ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ကိုကို အခန်းကိုသဘောကျတယ်မလားချာတိတ် သဘောကျရင်မင်္ဂလာဆောင်ပြီးရင်နေမဲ့အခန်းကို ကိုကိုအခန်းလုပ်လိုက်ရမလား"

"ဘာမင်္ဂလာဆောင်မှာလဲ ပီတိကခုမှငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာကို မယူသေးပါဘူး ပြီးတော့ကိုကိုနဲ့တွဲတာသုံးလလောက်ပဲရှိသေးတာ

ချစ်သူဘဝကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်သေးတယ်"

"ဟုတ်ပါပြီး ကိုကိုအတင်းအကျပ်မလုပ်ပါဘူး ချာတိတ်အစဉ္ပြေတဲ့တစ်နေ့ပေ့ါ

ဒါပေမဲ့တစ်နှစ်လောက်ပဲနော် ကိုကိုကအသက်ကြီးနေပြီလေ ဟုတ်တယ်မလား"

"ဟုတ်ပါပြီး အကြာကြီးမနေပါဘူး စိတ်ချဒီကအဘိုးကြီး ကိုကျမမှှမယူရင်လဲမဖြစ်တော့ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား"

"ဟုတ်ပါတယ် မမလေးရယ် မမလေးကယ်မှပါ ကယ်တင်ပါအုံး"

"ဟား ဟား ရယ်ရတယ်"

သူ​ပြောတာကို ရယ်နေသောသူမလေးကို

ရင်ခွင်ထဲဆဲွသွင်းကာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

" ကိုကို ခရီးအတွက်ပီတိထည့့်ပေးမယ်လေ ထ"

ဆိုပြီး သူရင်ခွင်ထဲမှထွက်ကာ သူလက်နှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ ဆွဲထူသည်။သူလဲထကာ

ထည့့်မယ့့်အိတ်ကို ထုပ်ပေးတော့ သူမက

အဝတ်အစားတွေကို သူဘယ်သွားရင်ဘာလေး ဝတ်ရမယ်ဆိုပြီး သူကိုပြကာထည့့်သည်။ပြီးတော့ တစ်ကိုယ်ရေသုံးပစ္စည်းတွေကိုသူမကထည့်ပေးသည်။ပြီးတော့သူမက အိတ်လေးတစ်အိတ်ပေးကာ အတွင်းဝတ်တွေကို သူကိုသွားထည့့်ခိုင်းသည်။သူလဲထည့့်ပြီး သူမကိုပေးတော့ သူမကယူကာ အိတ်ထဲအစီအရီထည့့်လေသည်။သူမကို ကြည့်ပြီးသူဇနီးလေးသူ့ယောကျာ်းခရီးသွားဖို့အတွက် ပြင်နေတာနဲ့တူတယ်လို့တွေးနေမိသည်။

ပြင်ဆင်လို့ပြီးတာနဲ့ထမင်းစားချိန်ရောက်နေတာ ကြောင့် သူကသူမကိုခေါ်ကာထမင်းစားခန်းထဲဝင်လာသည်။ထမင်းဝိုင်းမှာလဲ သူမကထမင်းကိုဝိုင်းပြင်ပေးတာကြောင့် ကြီးနွယ်က သဘောတွေကျနေသည်။

#Moon shine

မနေ့ကစာတွေ တင်နေရင်းပျက်သွားတာကြောင့် မတင်လိုက်ရဘူး စာကတိုသွားတယ်

ညကျတစ်ပိုင်း ထပ်တင်ပေးပါမယ်

ဖတ်ပေးတဲ့ စာဖတ်သူတွေကိုကျေးဇူးကမ္ဘာပါ