Тэхён Жонгүгийн үгийг сонсоод Жимин рүү инээж байсан царай нь хувирч огцом түүн рүү харахдаа хөмсөг нь үл ялиг зангирчээ.

Жонгүг утсаа таслаад гэмгүй царай тодруулан "Яасан?"

"Хаачих гэж байгаа юм?"

Инээвхийлэн асуух Тэхён энгийн царайлахыг хичээсэн ч цаанаасаа цухалдахыг нь Жонгүг анзаарсандаа жуумалзан,

"Жихёнтой уулзлаа. Яасан, хамт явах гэсэн юм уу?" хэмээн хөмсөгөө өргөсөнд Тэхён түүний зүг хэсэг харчихаад,

"Тэгсэн ч яахав. Түр хүлээчих." гээд Жиминий хүзүүгээр тэврэн цааш явахыг харсан Жонгүгийн царай ширүүссээр амандаа хараах нь тэр.

Арван минут өнгөрч, Жонгүгт дэндүү удаан санагдахад бухимдсаар бугуйн цагаа үе үе харан холгүйхэн ярилцах Тэхён Жимин хоёроос харцаа үл салгана.

"За явах уу?"

Дэргэд нь ирээд мөрийг нь цохиход Жонгүг сургуулийн хаалгаар гарахдаа,

"Юу яриад ингэж удав?"

"Больж үз. Намайг зориод ирсэн хүнд ядаж л 15 минут зарцуулчих хэрэгтэй биз дээ?" гээд инээхэд Жонгүг нүдээ эргэдүүлэх аж.

Тэд алхсаар Жихёны болзсон газарт хүрч ирлээ. Ижил дүрэмттэй охин бусдын нүднээс хол булангийн ширээнд суух бөгөөд их л хичээсэн бололтой маш хөөрхөн харагдаж байгааг Тэхён анзааран уруулныхаа буланг өргөн инээмсэглэнэ.

Жихён Жонгүгийг олж хараад инээмсэглэн боссон ч ард нь яваа Тэхёныг олж харахдаа хөмсөгөө өргөв.

"Сайн уу?"

Жонгүг шууд л Жихёны дэргэд суухыг харсан Тэхён Жонгүгийн өөдөөс харан суухдаа түүний дооглосон харц руу нь ширтэн нүдээ нарийсгана.

"Хамтдаа...ирсэн юм уу?"

Жихён эвгүйхэн инээмсэглээд ийн асуухад Тэхён "Санаа зоволтгүй дээ. Би өөрийнхөө тооцоог хийчихнэ."

Жихён худлаа инээсээр "Тэр асуудал биш шүү дээ. Уучлаарай, та хоёр түр сууж байгаарай. Би ариун цэврийн өрөө орчихоод ирье."

Охин босоод явахад Тэхён "Тоглоод байна уу?" гэхэд Жонгүг түүнийг шоолсоор инээд алдах шахан "Чам руу харж суухыг хүссэн юм."

"Тийм бололтой." Тэхён ийн хэлчихээд цонхоор харахад Жонгүг түүний зүг тоглоомтойгоор ширтсээр инээдээ арилгаж үл чадна.

-

Жихён ариун цэврийн өрөөнд орж ирэхдээ багахан сандарсан, бухимдсан төрх тодруулах бөгөөд утсаа гарган ирж хэн нэгний дугаарыг хийсээр чихэндээ барилаа.

"Байна уу?"

"Бодож байсан юм бүгд нурчихлаа. Жонгүг Ким Тэхёныг дагуулаад ирчихсэн байна шүү дээ. Чи ирж өөрийн дурлалт Тэхёнтайгаа яриа өд."

-

Хагас цаг өнгөрөхөд гурвуулаа байсан ширээнд дахин нэг охин ирж суусаар тэд дөрвүүлээ болов.

Жихён их л даруухан аяглан инээмсэглэсээр Жонгүгтэй зарим нэг зүйлийг ярилцах бол түүний найз Сура харьцангуй яриасаг хөгжилтэй охин байсан юм.

Тэхёны сонирхолын талаар ярьж, өөрөө ч сагс сонирхдог болохоо хэлэнгээ дуртай тамирчныхаа зургийг утаснаасаа үзүүлэв. Тэхён зүгээр л шанаагаа тулан суугаад охины зүг харах ч анхаарал нь бүхэлдээ урдаа суух хоёр хүнд бүрэн автсан байх аж.

"Инстаграмаар дагалцах уу?"

Жихёны найз ийн асуухад Тэхён толгой дохиод утсан дээр нь өөрийнхөө хаягийг гаргаж ирэхтэй зэрэгцэн Тэхён гэнэт өөрийн гуян дээрээ хэн нэгний хөл тавигдахыг мэдэрсэн юм. Цочсондоо охины утсыг шидэх шахам тавин урагш харвал Жонгүг түүн рүү ёжилсон инээмсэглэл тодруулчихсан харж байх нь тэр.

Тэхён хоолой зассан ч удалгүй түүний сандарсан царай үгүй болж гараа сэмхэн явуулан Жонгүгийн шилбэнээс атгаад авлаа.

Тэдний царай дэндүү тайван хоёул дэргэдэх охидоо уйдаахгүй сонирхсон дүр эсгэсээр ярилцан суух ч ширээн доор нэгнээрээ даажигнасан хэвээр байсан юм. Тэхён Жонгүгийн өмдийг өвдөг хүртэл нь дээшлүүлсэн байх бөгөөд гарынхаа алгаар шилбийг нь доороос дээш удаанаар илж үүнд нь ч Жонгүг сэтгэл хангалуун байгаа үзэгдэнэ.

Тэдний уулзалт дахин хоёр цаг үргэлжилсээр нар жаргах үед охидыг унаанд суулгаж өгөөд хамт гэр лүүгээ зүглэн алхлаа.

Хэсэгхэн чимээгүй үргэлжилсэн орчин Жонгүгээр эцэслэж тэр ам нээв.

"Тэр охин чамд таалагдсан уу?"

Гараа халааслаад хэнэггүйхэн алхангаа тоосон шинжгүй хэлэх ч харамласан төрхийг нь үл андах Тэхён инээвхийлсээр "Хөөрхөн л охин юм. Таалагдахгүй байх шалтгаан бий гэж үү?"

Жонгүг хариу хөнгөхөн инээсээр тэд дахин ярилцалгүй хэсэг алхав.

"Шууд харих юм уу?"

"Тэгнэ дээ." гэсээр Тэхён явах замаа толгой өндийлгөн харах аж.

"Жаахан уувал яаж байна?"

"Хаана?"

"Манайд."

Тэхён хэсэг бодолхийлсээр удалгүй толгой дохин Жонгүгийн гэр лүү очихоор замаа өөрчлөн алхаж эхлэв. Замаараа дэлгүүр орж дөрвөн лааз шар айраг аваад Жонгүгийн гэрт ороход Тэхёны хамарт зөвхөн Жонгүгаас үнэртдэг сайхан үнэр нь сэнгэнэх шиг болно.

Гэрлээ асаан тэд өөрсдийн хувцсаа сольж удалгүй ширээн дээр шар айргуудаа тавиад хөргөгчнөөсөө хачир гаргаж ирлээ.

"Дэлгүүрээс авдаг байж уу?" Жонгүг ийн хэлэн хачраа ширээн дээр тавихад Тэхён толгой сэгсэрсээр буйдан дээр тухлав.

Жонгүг зурагтаа асаан намуухан хөгжим тавиад Тэхёны дэргэд суухад Тэхён түүний өмссөн шортыг харсаар нүцгэн гуян дээр нь гараа тавих нь тэр.

"Одоо ч арьсыг минь мэдэрмээр байгаа юм уу?" Жонгүг шар айргаа авч задлан амандаа балгахад Тэхён инээд алдаад "Яагаад тэгсэн юм?"

"Инстаграм хаягаа түүнд өгсөнд чинь дэндүү их сэтгэл хөдлөсөн болохоор."

Тэхён толгойгоо сэгсрэн инээгээд Жонгүгийн гуяар гүйх гараа салган шар айргаа авч балгав.

"Чи албаар тэгсэн биз дээ?"

"Юуг тэр вэ?" Жонгүг залхуутайяа ийн хэлэхэд Тэхён сул гараа Жонгүгийн шортон доогуур оруулчих нь тэр.

"Хөлөөрөө яг энд минь албаар хүрсэн, тийм биз?"

Жонгүг хөмсгөө өргөсөөр Тэхёны жуумалзсан төрх рүү харан хэсэг балмагдсан ч удалгүй тохуурхан инээмсэглэлээ.

"Би юун талаар яриад байгааг чинь ойлголоо. Харамсалтай нь буруу ойлголцол үүсч."

"Тийм гэж үү?" Тэхён инээмсэглэсээр байсанд Жонгүг түүнд ойртоод "Тийм ээ, надаас өөр хүн хүрч байгаагүй болохоор үнэхээр мэдрэг байдаг байх." гэсээр дооглоход Тэхёны инээд замхарсаар Жонгүгийн цээж рүү түлхэж орхив.

"Амаа тат."

"Алив ээ, үүнд ичих зүйл байхгүй шүү дээ. Надад хангалттай таалагдаж байна."

Тэхён шар айрагнаасаа том балгасаар түүний өөдөөс хэлэх үггүй суух нь Жонгүгийг хангалттай инээлгэж амжсан юм.

Тэд жижиг сажиг зүйлс ярилцсаар цаг гарны дараа л өөрсдийн хоёр, хоёр лааз шар айргийг дуусган өөд өөдөөсөө ширтэлцэн сууна. Тэхён гэнэтхэн л хөдлөн халаасаа ухахад Жонгүг түүний үйлдэл бүрийг нь дагуулж харав.

Гартаа тамхи атган гал хайж эхлэх Тэхён руу Жонгүг хөмсгөө өргөөд "Тамхи татдаг билүү?" гэсэнд Тэхён толгой сэгсэрлээ.

"Хэтэрхий сайхан, эсвэл хэтэрхий хөгийн үед татдаг юм."

Жонгүг түүн рүү инээвхийлсээр "Тэгвэл одоо аль үе нь юм бэ дээ?"

Тэхён галаа олчхоод тамхиа асаан гүнзгий сорж удалгүй амаараа утаа болгон үлээсээр "Галзуурах шиг л сайхан байна."

Жонгүг бахдалтай нь аргагүй Тэхён руу ширтэхэд тэрээр гэнэт халаасаа ухаад "Чи татах уу?" гэлээ. Жонгүг толгой сэгсрэн үргэлжлүүлэн ажиглаж эхлэвэл Тэхён ч мөн халаасаа ухахаа болиод тамхиа үргэлжлүүлэн гүнзгий уушиглаж гарав.

Жонгүг халуун орчинд бүгчимдсэндээ өөрийн энгэрээс зулгаах ч товчгүй цамц нь дэлгэгдэж өгсөнгүй. Тэр Тэхён руу идчих шахам ширтсэн хэвээр л байх аж.

Гэнэтхэн Жонгүг Тэхёны гараас тамхийг нь аван амандаа үмхсээр уушгиндаа утааг нь сороод дээш харан үлээх нь тэр. Тэхён Жонгүгийн дур булаам байдлыг шуналтан харахдаа дахин нэг сорох үед нь шуудхан очиж уруулыг нь үнсэж авав.

Жонгүгийн аман дахь утаа бага багаар алдагдаж Тэхён удалгүй түүнээс салахдаа Жонгүгаас авсан утаагаа үлээчхээд талимаарсан нүдээрээ Жонгүг руу эрээ цээргүй ширтэж эхлэлээ.

Жонгүг тамхиа үнсний сав руу чулуудчихаад Тэхёны уруулыг үнсэхээр тонгойвол Тэхён ч мөн Жонгүгийн захнаас татаж өөртөө ойртуулсан юм.

Тэд халамцуу байгаан дээр бие биенийхээ сэтгэл булаам төрхийг тэвчиж чадахгүй нь өрөөг дэндүү халуун болгож орхив.