" Айн, өөрөө хэн билээ?"

Инүг гайхсаар эргэж харахад Тэхён түүнийг алахад ч бэлэн зогсож байлаа. Ямар азаар тэдний эргэн тойронд хурц иртэй зүйл байгаагүй юм. Хэрвээ байсан бол Инү ингээд суугаач уу, үгүй ч үү?

" НАМАЙГ ЯМАР НЭГЭН ЭВГҮЙ ЗҮЙЛ ХИЙХЭЭС ӨМНӨ МИНИЙ НӨХРИЙН МӨРӨН ДЭЭРЭЭС ГАРАА АВ!"

Тэхёны хоолой ресторанаар нэг цуурайтаж тэнд байсан хүмүүс тэдэн рүү гайхан харцгаалаа. Мэдээж шүү дээ, чимээ аниргүй газарт хэн нэгэн хашиграад босоод ирэхээр хэн хүнгүй гайхах нь араггүй биз.

"Уучлаарай, хэн гэ-..."

" Хэлсэн шүү новш минь! ЯГ.ОДОО.БОХИР.САВРАА.ТҮҮНЭЭС.ТАТ.ГЭЖ.БАЙНА!"

Тэхёны тэвчээр барагдан хажуудаа байсан сөжүний шилийг шүүрээд авсанд Жонгүг сандарсаар босож ирээд хэн нэгэн гэмтэхээс өмнө түүнийг зогсоолоо.

" Намайг тавь, Жонгүг! Би энэ новшийг алчихья л даа! Яаж миний залууд гар хүрч зүрхэлж байна аа! Чи өнөөдөр гэр лүүгээ биш гэмтлийн эмнэлэг явна ойлгосон уу!"

Тэхён тоглоомчгүй Инүг алах гээд байсан учир Жонгүг түүнийг тэвэрч аваад өнөөх залуусаас уучилалт гуйн гүйхээрээ нэг ресторанаас гарах нь тэр.

" Хөөё, тийчигнэхээ болиоч дээ! Таныг үүрэх надад амар байна гэж бодоо юу!"

" Хэн чамайг үүр гэсэн юм! Намайг буулгадах! Би тэр новшийг алчихаад ирье!"

Жонгүг хэдий тийм ч тэвчээртэй хүн биш боловч Тэхёныг тасралтгүй буулгахыг шаардаж байхад нь үүрсээр машиндаа суулгасан юм.

" Юу гээч, миний амьдралд хошуу дүрхээ боль! Би таны яриад байгаа Жонгүг биш тиймээс намайг ганцааранг минь үлдээ! Ирээдүйн Жонгүг надаас шал өөр нэгэн учраас түүнийг л хайрлаж харамла! Хараал идсэн намайг биш!"

Жонгүг үнэхээр уурлаж эхлэх нь тэр. Учир нь тэр арай л гэж сонирхолдоо нийцсэн залуу олж байхад Тэхён хаанаас ч юм гарч ирээд бүгдийг сүйтгэгчихлээ.

" Саяны залуу чамд таалагдсан юм байна тийм үү? Тэгсэн чинь би гэнэт гарч ирээд бүгдийг нураачихсан уу? Чи намайг тэнэг гэж бодоогүй биздээ? Мэдээж чи Жонгүгтай минь адилхан биш. Учир нь тэр хэзээ ч өөр залуугийн гуян дээгүүр гараа гүйлгэдэггүй байсан юм. Ха! Түүнтэй тэгж их унтахыг хүсээ юу? Яасан хөөрхөн залуу харахаар доотох чинь хяналтгүй болчихоод байна уу?"

Тэхён түүнийг хэлэх үггүй болтол нь доош хийх бөгөөд Жонгүг үнэхээр л тэнэг үйлдэл хийсэн гэдгээ сая л ухаарсан юм. Тэр хэтэрхий сохор байж, түүний хажууд ийм сайхан залуу байсаар байхад өөр хүн рүү нүд унах ч гэж дээ?

" Үнэндээ чиний гаднах төрх л түүнтэй адилхан болохоос доторх хүн чинь огт өөр юм. Би түүний сэтгэлд нь дурласан болохоос царайнд нь болоогүй юм шүү. Тэр хэзээ ч ингэж хоёрын хооронд хямдхан үйлдэл хийхгүй байх байсан. Тэгэхэд чи түүний үнэ цэнийг хоёрхон секундын дотор алдуулчихлаа. Надад ийм хуурамч хүн хэрэггүй, би зөвхөн түүнийг л хүссэн, чамайг биш. Дахиж чамайг надаас өөр хүн рүү нүд унагахыг хармааргүй байгаа учраас яв даа. Хаанаас ирсэн тэр газар луугаа зайлж үз!"

Тэхён түүнийг хүйтэн үгсээрээ хөлдөөх шиг л болов. Энэ бүхэнд Жонгүг буруутай ч гэсэн ингэж хэлэх нь хэтэрхий хатуудаж байсныг нуух юун.

"Би чамайг буу гэсэн шүү!"

Тэхён түүнрүү эргэж ч харахгүй байх бөгөөд цонх руу харсан чигтээ хаалгыг нь нээж өгөөд буухыг шаардсаар байлаа. Удалгүй хэн нэгэн нусаа татаж эхэлсэнд Тэхён түүнийг биш байгаасай хэмээн эргэж харахдаа хамгийн их айдаг зүйлтэйгээ дахин нэг нүүр тулах нь тэр.

"А-ахаа намайг уучлаарай. Би үнэхээр буруу зүйл хийсэн гэдгээ мэдэж байна аа. Г-гэхдээ би таниас холдчихвол у-уйлна шүү дээ? Хэрвээ тийм зүйл болвол та ч гэсэн өвдөх болно. Тиймээс өөрийнхөө төлөө ч болтугай намайг хажуудаа үлдээгээч дээ?"

Жонгүг ээрч муураад олигтой ч ярьж чадахгүй байх бөгөөд нулимс дуслуулсаар Тэхёнаас уучилалт гуйж эхлэв.

"Г-гар...БИ ГАР ГЭЖ ХЭЛСЭН ШҮҮ! Надад ганцхан л Жонгүг бий. Тэр миний зүрхэн дотор үүрд оршин тогтнох учраас чиний яах ийх надад хамаагүй. Яг одоо ирсэн газар луугаа буц!"

" Хэрвээ... Хэрвээ би үхчихвэл ирээдүйн Жонгүг арилах болно. Би 2019 онд үхсэнээр таны зүрхэн дахь Жонгүг устаж, та түүнийг энэ дэлхий дээр байсныг ч санахгүй. Нэгэнт л явах гэж байгаа юм чинь, тэртээ тэргүй үхнэ гэдгээ мэдчихсэн учраас ирээдүйд гарч ирж таныг зовоохгүйн тулд энд үхчихье. Жинхэнэ Жонгүг ч гэсэн үүнийг л хүсэх байсан. Хэрвээ танд намайг гэх дурсамж байхгүй бол та дахиж зовохгүй, жаргалтай амьдрах болно. Би та хоёрын дурсамжыг мэдэхгүй ч, миний сонголт зөв бололтой. Харин энэ бүхний хариуд надад нэг л зүйл хийж өг. Жинхэнэ Жонгүг ч тэр, би ч мөн адил танд хайртай гэдгийг л санаж яваарай. Мартаж болно оо, гэхдээ намайг битгий мартаасай гэж хүсэж байна. Дараа төрөлдөө дахин уулзацгаая."

Тэхён хар усан борооноор яг гүүрний хажууд зогсчихсон байснаа сая л санаж Жонгүгийг зогсоох гэсэн боловч аль хэдийн оройтжээ. Тэр үхлийн ирмэг дээр зогсож байна.

" Хэрвээ чи үсэрвэл би чамд бананатай сүү дахиж өгөхгүй шүү, Жон Жонгүг!"