" Ямар хараал идмэр нь болоод байна аа? Толгой яг задрах ээ!"

Жонгүг ёолсоор газраас босож ирэн тэнцвэрээ олох гэж нилээд удлаа. Тэгээд хэсэг хугацааны дараа ухаан орсон бололтой эргэн тойрноо тойруулж харчихаад чанга чанга инээд алдаж эхлэх тэр.

" Хөөх, Кан багш намайг гэрт минь хүргэж өгсөн юм байх даа? Магадгүй тэр хэт их ууралсандаа намайг цохиж унагаагаад ухаан алдуулчихсан байх. Тэгээд айсандаа хүргэж өгсөн хэрэг л дээ? Даанч тийм байх аа, толгой өвдөөд байсан юм!"

Жонгүг ч муухай инээсээр ус уухаар цааш явахдаа юунд ч юм тээглэн хэн нэгний дээр хүчтэй нь араггүй унаж орхив.

" Новш гэж! Кан багшаа, та энд ямар хараал идмэрээ-..."

Жонгүг чангаар уулга алдсаар өнөөх үл таних нэгний дээрээс босох гэтэл дахин хөл алдаж дээрээс нь унахдаа уруул дээр нь үнсэж орхив. Түүний нүд байдаг хэмжээнээсээ хэд дахин томрон ухаангүй хэвтэх залууг дахин хүчтэй түлхэж тэрүүгээр нэг чарлаж гарлаа.

" Ю-юу вэ! Хулгайч.... Тэр хулгайч юм уу? Байз.... Тиймээ яалт ч үгүй хулгайч л байж таарна. ЯАНА АА, ХҮН АЛЛАА ТАМИНЭЭ! АМЬ АВРААРАЙ!"

Жонгүг тэрүүгээр нэг үсэрч дэвхцэн чанга дуу гаргаад байсанд өнөөх ухаангүй байсан нэгэн яахын аргагүй сэрэх нь тэр.

" Юу болоод байна аа!"

Тэхён ганц чанга хашиграад Жонгүгийн үйлдлийг тэр дор нь зогсоож орхив. Учир нь Жонгүг яг л дэлхий сөнөх гэж байгаа юм шиг хашигчаад байсанд тэр.

" Чи хэн-..."

Тэхён ширүүн төрхөө гаргасаар хажуу тийш харахдаа золтой л дахиад ухаан алдаад уначихсангүй. Учир нь түүний хайртай хүн гэгээн дүрээрээ урд нь сууж байна шүү дээ?

" Н-надад битгий ойрт! Муу алуурчин! Хэрвээ ганц л алхам урагшлах юм бол энэ хогийн шүүрээр үхтэл чинь нүднэ шүү!"

Жонгүг яг одоо байж боломгүй эгдүүтэй харагдах ч энэ гол асуудал биш. Харин тэр яаж гэнэт гарч ирчихээд түүнийг алуурчингаар нь дуудаад унаваа гэдэг л байна.

"Ж-Жонгүг чи бодит гэж үү?"

Тэхён огцом хөдлөн түүнд хүрэх гэсэнд Жонгүг бондогос хийтэл цочин өнөөх хогийн шүүрээрээ толгой дундуур нь нэг сайн хусаад авав.

" Хол бай гэж хэлсэн шүү! Цагдаа дуудахаас өмнө яг одоо явж үз!"

Жонгүг хэдий зоригтой нь аргагүй ингэж хэлсэн ч байж боломгүй ихээр чичирч байсан юм. Тиймээ, тэр чинь нялх шүү дээ?

" Цагдаа гэнэ ээ? Oww... Энэ магадгүй зүүд байж болох ч, би хэзээ ч ийм харгис зүүд зүүдэлж байсангүй. Өдөр шөнөгүй чамайгаа зүүдэлдэг ч энэ удаагийнх хэтэрхий бодит байна?"

Тэхён санаа алдсаар ийн хэлээд ганц хөдлөөд л түүнийг үнсээд авсанд Жонгүгийн нүд дахин томорч түүнийг чадах чинээгээрээ түлхсэн ч Тэхён огт хөдлөлгүй түүнийг үнссээр байлаа.

"Яагаад... Яагаад үнсэж болоод байна аа? Хэтэрхий бодит-..."

Тэхён түүнд амьсгалах боломж ч олголгүй үнссэн хэрнээ уруулаа салгасан даруйдаа ойлгомжгүй зүйл яриад эхэлсэнд Жонгүг амьсгаагаа арай гэж даран хажуудаа байсан хайруулын тавгаар ухаан алдтал нь цохиж орхив.

-

Та нарт гэж хэлэхэд би энэ зохиолыг бичээд дуусчихсан байгаа шүү. Хэр хурдан оруулах нь та нараас л шалтгаална💘