"Хааччихаад ирж байгаа юм?" Инаг элгээ тэвэрсэн чигтээ Жонгүгаас шалж гарахад Жонгүг гаран дахь шилтэй зүйлээ нэг хөнтөрчихөөд түүн рүү талимаарсан нүдээрээ ширтээд

"Чамд ямар хамаатай юм!" гэсээр өрөө рүүгээ алхах гэж байхад Ина голоос нь зогсоогоод

"Яахаараа надад хамаагүй байдаг юм! Би бол чиний хүүхдийг тээж байгаа хүн. Тийм байхад яаж намайг хамаагүй хүн гэж хэлж чаддаг байна аа!" хэмээн орилж эхэлвэл Жонгүг нүдээ эргэлдүүлэн түүнийг тоох ч үгүй зөрөн алхаад удалгүй эргэн харсаар

"Чи бол миний хувьд зүгээр л нэг хар дарсан зүүд эсвэл....магадгүй нэг насны минь хөлд тээгэлсэн чулуу байх. Тиймээс өөрийгөө их юманд бодоод байлгүй дуугүй л амаа хамхиад явж үз" гээд жишим ч үгүй өрөө рүүгээ яван орчихсонд Ина чангаар орилон уурласаар амьсгал хүндрэхийн цагтаа л өрөөнөөсөө эм аван ам руугаа хийлээ.

○○○

"Яасан? Болчихсон уу? Бүтсэн үү?" Жимин Сынчолыг гэртээ оров уу, үгүй юу олон асуултаар шалахад Сынчол инээсээр толгой дохиод

"Тийм ээ. Болчихсон. Киаах, Инаг ярьж эхлэхэд л түүний царай үнэхээр аймар барайсан. Үнэнийг хэлэхэд, Жонгүг Инад хайргүй, Тэхёнд хайртай. Тийм байж, яагаад Инаг гадаад явуулахгүй түүнийг сонгосныг ер ойлгоогүй." гэвэл Жимин түүний гар луу хөнгөн цохиод

"Хэлээ биз дээ! Жонгүг сайхан сэтгэлтэй гээд байхад чинь. Эсвэл магадгүй түүнд өөр зүйл нөлөөлсөн ч байж магад" гэсээр мөрөө хавчих шиг болоод

"За за. Юу ч гэсэн таны хэрэг бүтчихсэнд баяртай байна" хэмээн инээмсэглэсээр гаран дахь шилтэй зүйлээ өглөө.

○○○

Архины халуунаа чүй ай хөөж явуулсан Тэхён орноосоо боссоор хамгийн түрүүнд ус руу гүйн том өрөөнд байх нэгнийг ч анзааралгүй хөргөгчөө уудлан ус гарган ирээд том томоор балгалан ангаж үхэх гэж байсан мэт л ууна.

"Сайн уу?" Сынчол түүний хажууд алхан ирсээр хэлэхэд Тэхён гэнэтийн хүнд цочсондоо усаа эргүүлж гаргахаа алдах нь тэр.

"Юу хийж байгаа юм? Ах аа"

"Зүгээр л...энэ хавиар явж байгаад" Сынчолыг юу гэхээ мэдэхгүй зогсоход Тэхён толгой дохиод

"Жиминийхээр ороо юу?" гэвэл Сынчол хурдхан толгой дохисоор

"Тийм ээ. Яг наадхыг чинь хэлэх гэж байлаа" гээд чангаар инээхэд нь Тэхён сонин царай гаргасаар

"Аан. Тийм байх нь ээ" хэмээгээд өрөө рүүгээ явсанд нь Сынчол нэг санаа алдаад хойноос нь очлоо.

"Тэхён. Би үнэхээр худал хэлж чадахгүй юм байна. Надад чамд хэлэх чухал зүйл байна. Сонсох уу?" Тэхён түүний нухацтай байдалд нэг гайхсан ч сониуч зандаа шуудхан л толгой дохиж орхив.

"Тэгэхээр, Ина бол миний дүү-"

"Байзаарай. Ина гэж хэн юм?"

"Жонгүгийн хүүхдийг тээж байгаа эмэгтэй"

"..." Тэхёнд хэлэх үг байгаагүй тул зүгээр л гайхахын хажуугаар толгой дохилоо.

"Тэр Жонгүгт их хайртай. Би түүний харцнаас л мэдэрдэг. Гэсэн ч..Жонгүг тийм биш. Тэр чамд л хайртай. Тиймдээ ч Инаг дагуулан эмнэлэг хүртэл зорьсон."

"Гэхдээ-"

"Тийм ээ. Тэд хүүхдээ авхуулаагүй. . . Миний чамд хэлэх гэсэн зүйл минь ердөө л Жонгүгаас зайгаа барь. Чи ч яагаад гэдгийг нь мэдэж байгаа шүү дээ. Би дүүгээ эцэггүй хүүхэд гаргуулахыг нь хүсэхгүй байна. Хүмүүс ч муу хэлэхгүй гэж үү? Тэд янз бүрээр л ярина шүү дээ. Хүүхэд нь хүртэл муу хэлүүлнэ. Тэр бяцхан амьтныг эцэг нь голоод явсан нэрээр амьдруулалгүй зүгээр л Жонгүгаас холд. Инад, хүүхдэд нь ч бас Жонгүг хэрэгтэй. Тэгэх үү? Тэхён?" Сынчолын гуйх харцтайгаар хэлсэн чин сэтгэлийн гэмээр үгсэд нь Тэхён хэдийн нулимс дуслуулж, өөрийгөө ихэд харааж зүхээд байлаа.

"Би мэдэж байгаа. Түүнийг тавьж явуулах ёстойг. Гэлээ ч би чадахгүй байна шүү дээ. Энэ тэнэг сэтгэл гээч зүйл дотроос минь Жонгүгийн бие, сэтгэл бүхий л зүйлсийг надаас нэхэмжлээд байна. . . Гэхдээ би хичээнэ ээ. Түүнээс холдох болно. Тиймээс санаа зоволтгүй"

"Хэрэв..хэрэв энэ чамд хэцүү байвал зүгээр л надад хэл. Би чамд багаар ч хамаагүй туслах учраас"

○○○

"Тэхён аа?" Хойноос нь дуудах нэгний хоолойг сонссон Тэхён инээмсэглэсээр хойш хараад гараа даллавал удаа ч үгүй хэн нэгэн нь гүйн ирсээр түүнийг чангаар тэврэн авах нь тэр.

"Хоол идсэн үү?" Асуултанд нь Тэхён толгой сэгсэрсээр хамраа үрчийлгэхэд Сынчол инээд алдсаар гарнаас нь хөтлөөд

"Тэгвэл хоол идэхээр явцгаая" гэсээр цааш хоёул алхан одлоо.

○○○

"Жонгүг. Өнөөдөр эмчийн үзлэгтэйг санаж байна уу?" Инаг гал тогооноос орилоход Жонгүг зангиагаа зүүн

"Санаж байгаа даа" гэсээр зөрүүлэн орилвол Ина урдах жимсээ идсэн чигтээ

"Хэдээс ирэх юм?" гэхэд Жонгүг зангиагаа зүүж дууссан бололтой цүнхээ буйдангаас авсаар

"Дөрвөн цагийн дараа гэхэд ирчих учраас хувцсаа бэлдээд байж бай" хэмээн захьчихаад гэрийг орхив.