"က်န္႔ေကာ...ေတာ္ေတာ့ေလ...

အခ်ဥ္ထုတ္ေတြ အမ်ားႀကီးရိ္ွေနၿပီ..."

"ငါစားတာမဟုတ္ဘူး...

ဗိုက္ထဲကပိစိေကြးေလးစားတာ။

မင္းဒါေလးေတာင္မသထာေတာ့ဘူးလား... "

"မဟုတ္ဘူးေလဗ်ာ....ကေလးအတြက္

မေကာင္းလို႔ေျပာေနတာ.."

သူ႔စကားအဆံုး တစ္ခ်က္ပဲလွမ္းၾကည့္ၿပီး

အခ်ဥ္ထုတ္ကို စားပြဲေပၚပစ္တင္တ့ဲ

က်န္႔ေကာ။နႈတ္ခမ္းႀကီးတစ္ေထာင္ေလာက္ကို

ေရွ႕ေထာ္ရင္း ရိေပၚကိုအၾကည့္လႊဲထားသည္။

"က်န္႔ေကာရာ..စိတ္မဆိုးပါနဲ႔....ကြၽန္ေတာ္က

အေကာင္းနဲ႔ စိတ္ပူလို႔ေျပာတာ.."

"သိပါတယ္...သိပါတယ္္...သိလို႔

မစားေတာ့တာ။ငါ့ေယာကၤ်ားက

ကိုယ္၀န္ဆိပ္တတ္ေနတ႔ဲၾကားက

ငါ့ကိုထိန္းေနရေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္

စိတ္တိုလုိ႔..."

႐ြဲ႕ေျပာေနမွန္းသိသာေလာက္ေအာင္

ေရွာင္က်န္႔က မ်က္ေစာင္းတထိုးထိုးနွင့္။

သူက နားလည္ေပမ့ဲ နားမလည္ေပးနိုင္တ့ဲ

ကေလးဆိုးႀကီး။

*ငါမင္းခ်စ္တာကိုနားလည္တယ္...ဒါေပမ့ဲ

ငါကဆိုးၿမဲဆိုးမွာပဲ*တ့ဲ....

ကိုယ္၀န္စလြယ္တည္းက ဆိုးလိုက္တ့ဲ

အဆိုးက အခုကိုယ္၀န္၇လျဖစ္ေနၿပီ

ဆိုးလို႔မ၀ေသး...

ဗိုက္ေလးတကားကားနဲ႔ က်န္႔ေကာက

ခ်ဥ္ခ်င္းတပ္ခ်ိန္ဆို ပူေနတ႔ဲ

ဗိုက္ကို ေရွ႕ကို ပစ္ျပၿပီးမွ

ပူဆာတက္သည္။

သေဘာက ကေလးေလးဗိုက္ဆာေနတယ္ေပါ့။

ရိေပၚလည္း ၇လအတြင္းမွာ

နံရိုးေလးေခ်ာင္း ဖင္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔

လူရုပ္မေပါက္ေတာ့။

ကိုယ္၀န္ဆိပ္ကတတ္...ေဘးက

ကေလးဆိုးႀကီးက ဆိုးလိုက္ရစ္လိုက္

ေကာက္လိုက္နဲ႔ သူ႔မွာ ရံုးေတာင္

မသြားနိုင္။

အလုပ္ေတြကို ပိုက္ေ၀နဲ႔Cherryကို

လႊဲထားရင္း ရိေပၚတို႔အတြဲကေတာ့

အိမ္မွာ ေခ်ာင္ခိုေနတာ ၅လေလာက္ရိွၿပီ။

စစ္ေကြၽးနဲ႔ က်င္းလင္တို႔လည္း

သူ႔ဆရာလင္မယားဗိုက္ႀကီးတာၾကည့္ၿပီး

ကေလးယူခ်င္စိတ္ေတာင္ေပ်ာက္တယ္ဆိုပဲ။

ဟုတ္ရင္လည္းဟုတ္မွာ...

မနက္လင္းတည္းက စစ္ေကြၽးက

သူတို႔လင္မယားခ်ဥ္ခ်င္းတက္သမ်ွကိုခ်က္ေကြၽးရၿပီး

က်င္းလင္က စားခ်င္သမ်ွသြား၀ယ္ေပးရသည္။

နွစ္ေယာက္လံုး ခ်ဥ္ခ်င္းတက္တာေၾကာင့္

သူတို႔စားတာေသာက္တာနဲ႔တင္စိးပြား

ပ်က္မွာေတာင္ေၾကာက္ရသည္ထိ။

"က်န္႔ေကာ...ကြၽန္ေတာ္ တို႔အိပ္ရေအာင္ေနာ္။

ေနာက္ေန႔မွာဆက္စားေတာ့... "

အခ်ဥ္ထုတ္ေတြကို အေ၀းကိုလြတ္ပစ္ရင္း

က်န္႔ေကာကို အိမ္ေပၚတြန္းတင္ရသည္။

ကုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့လည္း

ေမွာက္ခံုအိပ္ခ်င္တယ္ဆိုတ႔ဲ

အရစ္ထံုးေလးေၾကာင့္ သူ႔မွာ

ကုတင္ကို အေပါက္ေဖာက္ေပးထားရေသးသည္။

က်န္႔ေကာက အေပါက္ထဲဗိုက္ေလး

ထည့္ၿပီး ေမွာက္ခံုေလးအိပ္ေနရာက

ပက္လက္လန္ခ်င္ရင္လည္း ရိေပၚကိုနိူးသည္။

အ့ဲေတာ့မွေတာ့ ညမအိပ္ရ

ေန႔ အရစ္ခံရနဲ႔

စားရေသာက္ရပ်က္တ့ဲဘ၀မွာ

ရိေပၚ ပိန္ခ်ာလီလာတာ မဆန္းပါဘူး။

က်န္႔ေကာကေတာ့ ဗိုက္ႀကီးမွ

တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာေလး

ပိုလာသည္။

ရိေပၚကိုဆို ဖုတ္ေလတ့ဲငပိ

ရိွတယ္မထင္။

"က်န္႔ေကာ...ေမွာက္ခံုအိပ္အံုးမလို႔လား.."

"ဟင့္အင္း...မင္းရင္ခြင္ထဲမွာ

အိပ္ခ်င္တာ... "

"က်န္႔ေကာဗိုက္က ေထာက္ေနတယ္။

ဖက္လို႔ မရဘူး...."

အ့ဲေတာ့ေက်ာေပးလိုက္တ့ဲက်န္႔ေကာရဲ႕

ကိုယ္ေလးကိုသူ႔ရင္ခြင္ထဲ အံက်ေနေအာင္

ဖက္ထားရင္း လည္ဂုတ္သားေလးေတြကိုဖိနမ္းလိုက္သည္။

"လာမစနဲ႔ေနာ္...ဗိုက္ႀကီးသည္လည္း

ထန္တက္တယ္..."

"ဟာ...က်န္႔ေကာ.."

အဲ့တာပဲၾကည့္။

က်န္႔ေကာက အခုတစ္ေလာ အရွက္မရိွတ႔ဲ

ကေလးႀကီး။ေျပာခ်င္တာကို

ပက္ခနဲေျပာလိုက္ရင္ ရိေပၚကေတာင္

အရွက္သည္းရသည္။

"ငါ့ကိုဖက္ထားေပး...ဒီကေလးေမြးၿပီးမွ

ငါလည္းသက္သာမွာ...ေနာက္တစ္ေယာက္

မေမြးေတာ့ဘူး...အရမ္းပင္ပန္းတယ္..."

"၂ေယာက္ေလးေတာ့ယူမယ္ေလဗ်ာ...

ကေလးတစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မ့ဲေနမွာေပါ့."

"ငါမေမြးနိုင္ေတာ့ဘူး..မင္းဘာသာေမြး.."

ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲၿငိမ္ေနလိုက္သည္။

ေတာ္ၾကာဗိုက္ႀကီးသည္က ဗိုက္နဲ႔

ေကာက္ထုရင္ ရိေပၚေလးပဲခံရမွာ။

ေနာင္ခါလာ ေနာင္ေစ်းေပါ့...

ေနာက္တစ္ဗိုက္ႀကီးသြားေတာ့လည္း

သူဘာတက္နိုင္မွာက်ေနတာပဲ....

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

"အားးးးးးးးးးးးးးးး"

အသံေသးအသံေညႇာင္နဲ႔ က်န္႔ေကာအသံက

ေဆးရံုေကာ္ရစ္တာမွာ ပ်ံ့လြင့္သြားသည္။

Stretcherေပၚမွာ ပက္လက္ေလးလန္ေနတ႔ဲ

က်န္႔ေကာရဲ႕လက္ေတြက ရိေပၚေခါင္းက

ဆံပင္ေတြဆီမွာ။

"ငါမင္းကိုသတ္မယ္....ေနာက္တစ္ေယာက္ကို

အမႊာပူးၿပီး မင္းကိုေမြးခိုင္းမယ္။

၀မ္ရိေပၚစုတ္...ငါခြဲခန္းထဲထြက္လာတာနဲ႔

မင္းအသက္ ထြက္ၿပီပဲ....အားးးးးးးး"

"ဗိုက္နာေနတာကိုမေအာ္ပါနဲ႔က်န္႔ေကာရယ္။

ၿပီးမွသတ္ေနာ္....အခုေတာ့ အားေလး

ခ်န္ထားပါအံုး..."

ခြဲခန္းေရွ႕မွာလည္း ထိုင္မရထမရနဲ႔

ရိေပၚကို မားတို႔ကမ်က္ေစာင္းထိုးသည္။

စိတ္ပူတာထက္ကို ပိုလြန္းပါသည္ေလ။

"ရိေပၚ...နင္ထိုင္မလား ေျခေထာက္ရိုက္ခ်ိဴးရမလား.."

"မားကလည္း..."

ေရွာင္မားက မ်က္ေစာင္းထိုးရင္း

ရိွသမ်ွဘုရားစာေတြ႐ြတ္ေနသည္။

ခြဲခန္းထဲက ဆရာ၀န္ထြက္လာတာနဲ႔

ရိေပၚေျပးမခြရံုတမယ္အနားသြားေတာ့

မားတို႔ကေတာင္ လွမ္းဆြဲရသည္ထိ။

"ဆရာ....ကြၽန္ေတာ့ေယာက်ၤား.."

"က်န္းမာပါတယ္။ရိေပၚက ဘာေတြစိတ္ပူေနတာလဲ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔က ကိုယ္၀န္စေဆာင္တည္းက

လိုအပ္တာေတြလုပ္ထားေတာ့

ေခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴပဲဗ်..."

၉ေပါင္ေက်ာ္တ့ဲ တုတ္ခဲႀကီးကို

ေပြ႕ထားရင္း ရိေပၚအူျမဴးေနသည္။

သူ႔က်န္႔ေကာကေတာ့ အိပ္လို႔မ၀။

ေန႔အိပ္ ညအိပ္နဲ႔ ပါးႀကီးေတြလည္း

ေဖာင္းကားေနၿပီ။

"ခ်စ္စရာႀကီးဗ်ာ...ညႇစ္ပစ္လိုက္ရင္ေတာ့

မေကာင္းရိွေတာ့မယ္...."

ကေလးနို႔ဆာလို႔ေအာ္ခ်ိန္ဆို ရိေပၚတို႔

ေခြးရူးမီးျပတ္ျဖစ္ေနၿပီ။

အေၾကာင္းက သူ႔က်န္႔ေကာ နို႔မတိုက္တတ္တာ။

နို႔နား ကေလးပါးစပ္ေလးကပ္လာရင္

ယားလို႔ဆိုၿပီး အသံၿပဲနဲ႔ထထေအာ္ေသးသည္။

ရိေပၚစို႔တုန္းကက် ဘယ္လိုမွမေနဘဲနဲ႔။

ေနာက္ေတာ့ ရိေပၚပဲျဖည္းျဖည္းခ်င္းက်င့္ေပးရသည္ေပါ့။😀

"သားကို အခန္းခြဲသိပ္မယ္...သားက

အိပ္ေရးဆိုးတယ္...."

ေဘးနားက စစ္ေကြၽးကို

လွမ္းေျပာေတာ့ အက်င့္ပုတ္စစ္ေကြၽးက

ဂရုမစိုက္။သူ႔လင္ျပန္လာရင္

စားဖို႔ ပန္းသီးကိုေသေသခ်ာခ်ာ

ခြဲေနသည္။

ၾကမ္းျပင္ေလးမွာကစားေနတ႔ဲ

၄နွစ္သား ေပၚေရွာင္ေလးက

နႈတ္ခမ္းစူရင္းေမာ့ၾကည့္သည္။

ေရွာင္က်န္႔သူခိုးလူမိသလို

ကိုယ့္လည္ပင္းကိုယ္ပြတ္ရင္း

မသိသလိုေနေနေတာ့...

"ညအိပ္ရင္အလယ္မွာထားသိပ္ၿပီး

ညလယ္က်ရင္သားသားကို

ေဘးပို႔တာမေက်နပ္ေသးလို႔

အခန္းပါခြဲသိပ္ခ်င္တာလားပါပါး... "

.

ခါးေလးေထာက္ၿပီးရန္ေတြ႕ေနတ႔ဲ

ကေလးေလးက ရိေပၚရုပ္ထြက္ေလး။

ဗိုက္ေလးေရွ႕ပစ္ၿပီး ေရွာင္က်န္႔နဲ႔

ရန္ျဖစ္တိုင္း စူစူထြက္လာတ့ဲ

နႈတ္ခမ္းေလးကအစ ဖေအတူ။



{အမ်ိဴးသားေလးက ေမြးထဲက အရိုင္းစိုင္းေလး😂}

ေရွာင္က်န္႔ဆိုတာကလည္းတစ္ေန႔နဲ႔တစ္ေန႔

ေပၚေရွာင္နဲ႔မွ ရန္မျဖစ္ရရင္

စားမ၀င္အိပ္မေပ်ာ္သူ။

တစ္အိမ္လံုးမွာ မတည့္တာဆိုလို႔

သူနဲ႔ေပၚေရွာင္သာ။

က်န္တ႔ဲသူေတြနဲ႔က် တည့္လိုက္တာမွ

တန္းေနတ႔ဲ ေပၚေရွာင္ကို

ရန္ျဖစ္လို႔သူမနိုင္ရင္ ေဒါသေတြအကုန္

ရိေပၚ ေပၚပံုခ်သည္။

ကိုယ့္အေပၚ အလိုလိုက္ေသးတာ ရိေပၚရိွသည္ေလ။

သူပဲကေလးမွမဟုတ္တာ.....

"Daddyျပန္လာရင္တိုင္ျပမယ္။

သာသားကို အခန္းခြဲသိပ္ဖို႔လုပ္ေနပါတယ္ဆိုၿပီး.. "

"တိုင္တစ္လံုးမွ ငါးက်ပ္....

မေက်နပ္ရင္တစ္က်ပ္တိုးေပးအံုးမယ္...

နင့္Daddyက ငါ့တစ္ခြန္းဆို

ဟြန္း မလုပ္ရဲဘူး..."

ေပၚေရွာင္ကမ်က္ေစာင္းထိုးရင္း

သူ႔အရုပ္ေတြနဲ႔သာျပန္ေဆာ့ေနသည္။

သူထိုးကိုယ္ထိုး မ်က္ေစာင္း

စစ္ဆင္ေရးၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕က ကားသံၾကားသည္နွင့္

သားဖနွစ္ေယာက္လံုး လည္ပင္းရွည္လာသည္။

ေဘးနားကစစ္ေကြၽးကေတာ့

ေလ၏လ်င္ျမန္မႈနႈန္းနဲ႔ သူ႔လင္သြားႀကိဳၿပိီ။

"သားေလး ...လာပါအံုး...Daddy

အသဲတုံးေလးရဲ႕..."

ရိေပၚပခံုးေပၚ ပါသြားသည့္

ေပၚေရွာင္က ေရွာင္က်န္႔ကို

ခက္ေလွာင္ေလွာင္ေလး ၿပံဳးျပသည္။

ေစာက္ကေလး...အေသေလးေမြးပစ္ခ့ဲရမွာ။

"Daddy...သားသား အိပ္ခ်င္တယ္..."

"ဗ်ာ..Daddyသာသားေလးက အိပ္ခ်င္တာကို

မအိပ္ဘဲဘာလုပ္ေနတာတုန္း"

"Daddyကိုေစာင့္ေနတာေလ...

သာသားက Daddyကိုႀကိဳခ်င္တာကို.."

ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္ ဉာဏ္ကာလာစံု

ထုတ္ေနတ႔ဲ ေပၚေရွာင္ကို

ေရွာင္က်န္႔ မနိ္ုင္တာ မဆန္းပါ။

ဒီေတာ့လည္း သူလုပ္နိုင္တာ

ရိေပၚကို စိတ္ေကာက္ျခင္း.....

နႈတ္ခမ္းကိုတစ္ေဒါင္ေလာက္

ေထာ္ၿပီး ေဘးနားကျဖတ္ေလ်ွာက္ျပလိုက္ရင္

ခဏေန ရိေပၚ အနားေရာက္လာေလၿပီ။

"သာသား...ပါပါးက ဘာစိတ္ဆိုးေနျပန္ၿပီလဲ.."

"သူစိတ္မဆိုးတ့ဲေန႔ရိွလို႔လားDaddyရယ္။

အားေန ေကာက္ခ်ိတ္ေနတာ ငခ်ိတ္ေပါင္း

က်လို႔..ေခ်ာ့မေနနဲ႔ထားလိုက္။

အလိုလိုက္လို႔ ေရာင့္တတ္ေနတာ.."

စကားတတ္တ့ဲသားေၾကာင့္

ရိေပၚအားရပါးရေအာ္ရယ္ၿပီးမွ

ေလွကားထစ္မွာ ရပ္ေနတ႔ဲ က်န္႔ေကာေၾကာင့္

ရယ္သံကိုခ်က္ခ်င္းပိတ္ရင္း

"သား...အိပ္ခ်င္ရင္သြားအိပ္ေတာ့ေနာ္။

Daddy...နိုးရင္မုန္႔ေကြၽးမယ္ဟုတ္ၿပီလား.."

လိမ္မာတ့ဲ ေပၚေရွာင္ေလးက ရိေပၚပါးကို

ဘယ္ျပန္ညာျပန္နမ္းၿပီး

သူ႔အခန္းအသစ္ေလးထဲ ေျပး၀င္သြားသည္။

ထိုအခါမွ ရိေပၚလည္း

အခန္းထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ သူ႔က်န္႔ေကာက

စိတ္ေကာက္ေနၿပီ...

"က်န္႔ေကာ...ဘာေကာက္ေနျပန္ၿပီလဲ.."

"........"

ေနာက္ကေနသိုင္းဖက္ၿပီးပါးေဖာင္းေလးကို

ေမႊးလိုက္ေတာ့ က်န္႔ေကာက ေရွာင္သည္။

စိတ္ဆိုးတာေတာင္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ။

"လာ...ဒီမွာထိုင္မယ္.."

ကုတင္ေပၚမွာ က်န္႔ေကာကိုယ္ေလးကို

သူ႔ေပါင္ေပၚတင္ရင္း ခါးေသးေလးကို

ဖက္ထားလိုက္သည္။

"ရိေပၚ..."

"အင္!!"

"ငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား.."

"ဟာဗ်ာ...ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီလဲ။ဘယ္သူ

အခြၽန္နဲ႔မတာလဲကြာ.."

"ေပၚေရွာင္..."

"အန္.."

"ေပၚေရွာင္ကေျပာတယ္။ငါ့ကို ငခ်ိတ္ေပါင္းတ့ဲ။

Daddyမလို႔သည္းခံတာ သူသာဆို

ေခါင္းေခါက္သတ္မွာတ့ဲ...မင္းေရာ..ငါ့ကို

ခ်စ္ေတာ့ရဲ႕လား..အ့ဲလိုမ်ိဴး

လုပ္ပစ္ခ်င္စိတ္ေတြဘာေတြရိွေနၿပီလားဟင္..."

သားေတာ္ေမာင္ အစေကာင္းတာ

က်န္႔ေကာ မ်က္ရည္ေလး၀ဲၿပီး

ေျပာေနၿပီ။

အ့ဲလိုပဲ ...က်န္႔ေကာက ကေလးစိတ္..

သားက လူႀကီးစိတ္နဲ႔.....

စလို႔စမွန္းမသ္ိရွာတ့ဲ ဒီအသက္၃၀ေက်ာ္

အဖိုးႀကီးေပါက္စေလးကို တစ္ေန႔တစ္ျခား

ခ်စ္လို႔ကိုမ၀ခ့ဲ။

က်န္႔ေကာကိုယ္ေလးကိုသူ႔ဘက္

ဆြဲလွည့္ရင္း မင္မြန္သီးေလးေတြကို

လက္နဲ႔ပင့္တင္လိုက္ေတာ့

သူ႔ေပါင္ေပခ္မွာ က်န္႔ေကာက

ခြလ်က္သား။

"ဒီကိုၾကည့္...ဒီက အဖိုးႀကီးေလးကို

ခ်စ္လြန္းလုိ႔ သက္ေသေတြျပရတာ

လူလည္း ပန္းေသေတာ့မယ္။

ဘာလို႔ မရဲတရဲျဖစ္ေနေသးတာလဲ..ဟန္..

ကေလးေတာင္ ၄နွစ္ျဖစ္ေနၿပီ။

က်န္႔ေကာ ခုထိ သံသယထားတုန္းလား.. "

"ငါမင္းကို သံသယထားတာမဟုတ္ဘူး..

ငါ့ဘာသာ ေၾကာက္ေနတာ။စိတ္ထဲ

ရိွတာေျပာေၾကးဆို...ငါအခုေျပာျပတာပဲေလ.."

သူရယ္လိုက္ရင္းက်န္႔ေကာ ရင္ဘတ္ေလးနား

မ်က္နွာကပ္လိုက္သည္။

ကိုယ္သင္းနံ႔ေမႊးေမႊးေလးက သူ႔အခ်စ္ေတြကို

ပိုတိုးေနေစတုန္းပဲ။

"ကြၽန္ေတာ့ဘ၀မွာ တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ

အသည္းနစ္ေအာင္ခ်စ္ခ့ဲဖူးတယ္။

အ့ဲတာကလည္း ေဟဒီက က်န္႔ေကာဆိုတ႔ဲ

ရိေပၚရဲ႕ကေလးေလးပဲ...ဒီရိေပၚရဲ႕ကေလးေလးက

ရိေပၚရဲ႕သာသားေလးကို ေမြးေပးလို႔

သားဖနွစ္ေယာက္လံုးကို အခ်စ္ေတြတိုးလို႔ေကာင္းတုန္း။

ဟုတ္ၿပီလား..."

ထိုအခါမွ သြားၿဖဲေလးနဲ႔ရယ္ျပတ့ဲ

က်န္႔ေကာက သူ႔နႈတ္ခမ္းေတြကို

လာထိကပ္ၿပီးဖိနမ္းသည္။

အနမ္းေတြရွည္ၾကာလာတာနဲ႔အမ်ွ

အ့ဲည လည္း အျပာေရာင္ေတြနဲ႔

လွပေနခ႔ဲတယ္။

က်န္႔ေကာ ညည္းသံေလးေတြကို

ခ်စ္တယ္...

က်န္႔ေကာ ေခြၽးစေလးေတြကို ခ်စ္တယ္..

"ကျန့်ကော...တော်တော့လေ...

အချဉ်ထုတ်တွေ အများကြီးရိ်ှနေပြီ..."

"ငါစားတာမဟုတ်ဘူး...

ဗိုက်ထဲကပိစိကွေးလေးစားတာ။

မင်းဒါလေးတောင်မသထာတော့ဘူးလား... "

"မဟုတ်ဘူးလေဗျာ....ကလေးအတွက်

မကောင်းလို့ပြောနေတာ.."

သူ့စကားအဆုံး တစ်ချက်ပဲလှမ်းကြည့်ပြီး

အချဉ်ထုတ်ကို စားပွဲပေါ်ပစ်တင်တဲ့

ကျန့်ကော။နှုတ်ခမ်းကြီးတစ်ထောင်လောက်ကို

ရှေ့ထော်ရင်း ရိပေါ်ကိုအကြည့်လွှဲထားသည်။

"ကျန့်ကောရာ..စိတ်မဆိုးပါနဲ့....ကျွန်တော်က

အကောင်းနဲ့ စိတ်ပူလို့ပြောတာ.."

"သိပါတယ်...သိပါတယ်...သိလို့

မစားတော့တာ။ငါ့ယောင်္ကျားက

ကိုယ်ဝန်ဆိပ်တတ်နေတဲ့ကြားက

ငါ့ကိုထိန်းနေရတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်

စိတ်တိုလို့..."

ရွဲ့ပြောနေမှန်းသိသာလောက်အောင်

ရှောင်ကျန့်က မျက်စောင်းတထိုးထိုးနှင့်။

သူက နားလည်ပေမဲ့ နားမလည်ပေးနိုင်တဲ့

ကလေးဆိုးကြီး။

*ငါမင်းချစ်တာကိုနားလည်တယ်...ဒါပေမဲ့

ငါကဆိုးမြဲဆိုးမှာပဲ*တဲ့....

ကိုယ်ဝန်စလွယ်တည်းက ဆိုးလိုက်တဲ့

အဆိုးက အခုကိုယ်ဝန်၇လဖြစ်နေပြီ

ဆိုးလို့မ၀သေး...

ဗိုက်လေးတကားကားနဲ့ ကျန့်ကောက

ချဉ်ချင်းတပ်ချိန်ဆို ပူနေတဲ့

ဗိုက်ကို ရှေ့ကို ပစ်ပြပြီးမှ

ပူဆာတက်သည်။

သဘောက ကလေးလေးဗိုက်ဆာနေတယ်ပေါ့။

ရိပေါ်လည်း ၇လအတွင်းမှာ

နံရိုးလေးချောင်း ဖင်ဟောင်းလောင်းနဲ့

လူရုပ်မပေါက်တော့။

ကိုယ်ဝန်ဆိပ်ကတတ်...ဘေးက

ကလေးဆိုးကြီးက ဆိုးလိုက်ရစ်လိုက်

ကောက်လိုက်နဲ့ သူ့မှာ ရုံးတောင်

မသွားနိုင်။

အလုပ်တွေကို ပိုက်ဝေနဲ့Cherryကို

လွှဲထားရင်း ရိပေါ်တို့အတွဲကတော့

အိမ်မှာ ချောင်ခိုနေတာ ၅လလောက်ရှိပြီ။

စစ်ကျွေးနဲ့ ကျင်းလင်တို့လည်း

သူ့ဆရာလင်မယားဗိုက်ကြီးတာကြည့်ပြီး

ကလေးယူချင်စိတ်တောင်ပျောက်တယ်ဆိုပဲ။

ဟုတ်ရင်လည်းဟုတ်မှာ...

မနက်လင်းတည်းက စစ်ကျွေးက

သူတို့လင်မယားချဉ်ချင်းတက်သမျှကိုချက်ကျွေးရပြီး

ကျင်းလင်က စားချင်သမျှသွားဝယ်ပေးရသည်။

နှစ်ယောက်လုံး ချဉ်ချင်းတက်တာကြောင့်

သူတို့စားတာသောက်တာနဲ့တင်စိးပွား

ပျက်မှာတောင်ကြောက်ရသည်ထိ။

"ကျန့်ကော...ကျွန်တော် တို့အိပ်ရအောင်နော်။

နောက်နေ့မှာဆက်စားတော့... "

အချဉ်ထုတ်တွေကို အဝေးကိုလွတ်ပစ်ရင်း

ကျန့်ကောကို အိမ်ပေါ်တွန်းတင်ရသည်။

ကုတင်ပေါ်ရောက်တော့လည်း

မှောက်ခုံအိပ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့

အရစ်ထုံးလေးကြောင့် သူ့မှာ

ကုတင်ကို အပေါက်ဖောက်ပေးထားရသေးသည်။

ကျန့်ကောက အပေါက်ထဲဗိုက်လေး

ထည့်ပြီး မှောက်ခုံလေးအိပ်နေရာက

ပက်လက်လန်ချင်ရင်လည်း ရိပေါ်ကိုနိူးသည်။

အဲ့တော့မှတော့ ညမအိပ်ရ

နေ့ အရစ်ခံရနဲ့

စားရသောက်ရပျက်တဲ့ဘ၀မှာ

ရိပေါ် ပိန်ချာလီလာတာ မဆန်းပါဘူး။

ကျန့်ကောကတော့ ဗိုက်ကြီးမှ

တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာလေး

ပိုလာသည်။

ရိပေါ်ကိုဆို ဖုတ်လေတဲ့ငပိ

ရှိတယ်မထင်။

"ကျန့်ကော...မှောက်ခုံအိပ်အုံးမလို့လား.."

"ဟင့်အင်း...မင်းရင်ခွင်ထဲမှာ

အိပ်ချင်တာ... "

"ကျန့်ကောဗိုက်က ထောက်နေတယ်။

ဖက်လို့ မရဘူး...."

အဲ့တော့ကျောပေးလိုက်တဲ့ကျန့်ကောရဲ့

ကိုယ်လေးကိုသူ့ရင်ခွင်ထဲ အံကျနေအောင်

ဖက်ထားရင်း လည်ဂုတ်သားလေးတွေကိုဖိနမ်းလိုက်သည်။

"လာမစနဲ့နော်...ဗိုက်ကြီးသည်လည်း

ထန်တက်တယ်..."

"ဟာ...ကျန့်ကော.."

အဲ့တာပဲကြည့်။

ကျန့်ကောက အခုတစ်လော အရှက်မရှိတဲ့

ကလေးကြီး။ပြောချင်တာကို

ပက်ခနဲပြောလိုက်ရင် ရိပေါ်ကတောင်

အရှက်သည်းရသည်။

"ငါ့ကိုဖက်ထားပေး...ဒီကလေးမွေးပြီးမှ

ငါလည်းသက်သာမှာ...နောက်တစ်ယောက်

မမွေးတော့ဘူး...အရမ်းပင်ပန်းတယ်..."

"၂ယောက်လေးတော့ယူမယ်လေဗျာ...

ကလေးတစ်ယောက်တည်း အဖော်မဲ့နေမှာပေါ့."

"ငါမမွေးနိုင်တော့ဘူး..မင်းဘာသာမွေး.."

ဆက်မပြောတော့ဘဲငြိမ်နေလိုက်သည်။

တော်ကြာဗိုက်ကြီးသည်က ဗိုက်နဲ့

ကောက်ထုရင် ရိပေါ်လေးပဲခံရမှာ။

နောင်ခါလာ နောင်ဈေးပေါ့...

နောက်တစ်ဗိုက်ကြီးသွားတော့လည်း

သူဘာတက်နိုင်မှာကျနေတာပဲ....

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

"အားးးးးးးးးးးးးးးး"

အသံသေးအသံညှောင်နဲ့ ကျန့်ကောအသံက

ဆေးရုံကော်ရစ်တာမှာ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

Stretcherပေါ်မှာ ပက်လက်လေးလန်နေတဲ့

ကျန့်ကောရဲ့လက်တွေက ရိပေါ်ခေါင်းက

ဆံပင်တွေဆီမှာ။

"ငါမင်းကိုသတ်မယ်....နောက်တစ်ယောက်ကို

အမွှာပူးပြီး မင်းကိုမွေးခိုင်းမယ်။

၀မ်ရိပေါ်စုတ်...ငါခွဲခန်းထဲထွက်လာတာနဲ့

မင်းအသက် ထွက်ပြီပဲ....အားးးးးးးး"

"ဗိုက်နာနေတာကိုမအော်ပါနဲ့ကျန့်ကောရယ်။

ပြီးမှသတ်နော်....အခုတော့ အားလေး

ချန်ထားပါအုံး..."

ခွဲခန်းရှေ့မှာလည်း ထိုင်မရထမရနဲ့

ရိပေါ်ကို မားတို့ကမျက်စောင်းထိုးသည်။

စိတ်ပူတာထက်ကို ပိုလွန်းပါသည်လေ။

"ရိပေါ်...နင်ထိုင်မလား ခြေထောက်ရိုက်ချိူးရမလား.."

"မားကလည်း..."

ရှောင်မားက မျက်စောင်းထိုးရင်း

ရှိသမျှဘုရားစာတွေရွတ်နေသည်။

ခွဲခန်းထဲက ဆရာဝန်ထွက်လာတာနဲ့

ရိပေါ်ပြေးမခွရုံတမယ်အနားသွားတော့

မားတို့ကတောင် လှမ်းဆွဲရသည်ထိ။

"ဆရာ....ကျွန်တော့ယောင်္ကျား.."

"ကျန်းမာပါတယ်။ရိပေါ်က ဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ။

ကျွန်တော်တို့က ကိုယ်ဝန်စဆောင်တည်းက

လိုအပ်တာတွေလုပ်ထားတော့

ချောချောချူချူပဲဗျ..."

၉ပေါင်ကျော်တဲ့ တုတ်ခဲကြီးကို

ပွေ့ထားရင်း ရိပေါ်အူမြူးနေသည်။

သူ့ကျန့်ကောကတော့ အိပ်လို့မ၀။

နေ့အိပ် ညအိပ်နဲ့ ပါးကြီးတွေလည်း

ဖောင်းကားနေပြီ။

"ချစ်စရာကြီးဗျာ...ညှစ်ပစ်လိုက်ရင်တော့

မကောင်းရှိတော့မယ်...."

ကလေးနို့ဆာလို့အော်ချိန်ဆို ရိပေါ်တို့

ခွေးရူးမီးပြတ်ဖြစ်နေပြီ။

အကြောင်းက သူ့ကျန့်ကော နို့မတိုက်တတ်တာ။

နို့နား ကလေးပါးစပ်လေးကပ်လာရင်

ယားလို့ဆိုပြီး အသံပြဲနဲ့ထထအော်သေးသည်။

ရိပေါ်စို့တုန်းကကျ ဘယ်လိုမှမနေဘဲနဲ့။

နောက်တော့ ရိပေါ်ပဲဖြည်းဖြည်းချင်းကျင့်ပေးရသည်ပေါ့။

"သားကို အခန်းခွဲသိပ်မယ်...သားက

အိပ်ရေးဆိုးတယ်...."

ဘေးနားက စစ်ကျွေးကို

လှမ်းပြောတော့ အကျင့်ပုတ်စစ်ကျွေးက

ဂရုမစိုက်။သူ့လင်ပြန်လာရင်

စားဖို့ ပန်းသီးကိုသေသေချာချာ

ခွဲနေသည်။

ကြမ်းပြင်လေးမှာကစားနေတဲ့

၄နှစ်သား ပေါ်ရှောင်လေးက

နှုတ်ခမ်းစူရင်းမော့ကြည့်သည်။

ရှောင်ကျန့်သူခိုးလူမိသလို

ကိုယ့်လည်ပင်းကိုယ်ပွတ်ရင်း

မသိသလိုနေနေတော့...

"ညအိပ်ရင်အလယ်မှာထားသိပ်ပြီး

ညလယ်ကျရင်သားသားကို

ဘေးပို့တာမကျေနပ်သေးလို့

အခန်းပါခွဲသိပ်ချင်တာလား

ပါပါး... "

ခါးလေးထောက်ပြီးရန်တွေ့နေတဲ့

ကလေးလေးက ရိပေါ်ရုပ်ထွက်လေး။

ဗိုက်လေးရှေ့ပစ်ပြီး ရှောင်ကျန့်နဲ့

ရန်ဖြစ်တိုင်း စူစူထွက်လာတဲ့

နှုတ်ခမ်းလေးကအစ ဖအေတူ။

ရှောင်ကျန့်ဆိုတာကလည်းတစ်နေ့နဲ့တစ်နေ့

ပေါ်ရှောင်နဲ့မှ ရန်မဖြစ်ရရင်

စားမ၀င်အိပ်မပျော်သူ။

တစ်အိမ်လုံးမှာ မတည့်တာဆိုလို့

သူနဲ့ပေါ်ရှောင်သာ။

ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ကျ တည့်လိုက်တာမှ

တန်းနေတဲ့ ပေါ်ရှောင်ကို

ရန်ဖြစ်လို့သူမနိုင်ရင် ဒေါသတွေအကုန်

ရိပေါ် ပေါ်ပုံချသည်။

ကိုယ့်အပေါ် အလိုလိုက်သေးတာ ရိပေါ်ရှိသည်လေ။

သူပဲကလေးမှမဟုတ်တာ.....

"Daddyပြန်လာရင်တိုင်ပြမယ်။

သာသားကို အခန်းခွဲသိပ်ဖို့လုပ်နေပါတယ်ဆိုပြီး.. "

"တိုင်တစ်လုံးမှ ငါးကျပ်....

မကျေနပ်ရင်တစ်ကျပ်တိုးပေးအုံးမယ်...

နင့်Daddyက ငါ့တစ်ခွန်းဆို

ဟွန်း မလုပ်ရဲဘူး..."

ပေါ်ရှောင်ကမျက်စောင်းထိုးရင်း

သူ့အရုပ်တွေနဲ့သာပြန်ဆော့နေသည်။

သူထိုးကိုယ်ထိုး မျက်စောင်း

စစ်ဆင်ရေးပြီးတော့ အိမ်ရှေ့က ကားသံကြားသည်နှင့်

သားဖနှစ်ယောက်လုံး လည်ပင်းရှည်လာသည်။

ဘေးနားကစစ်ကျွေးကတော့

လေ၏လျင်မြန်မှုနှုန်းနဲ့ သူ့လင်သွားကြိုပြီ။

"သားလေး ...လာပါအုံး...Daddy

အသဲတုံးလေးရဲ့..."

ရိပေါ်ပခုံးပေါ် ပါသွားသည့်

ပေါ်ရှောင်က ရှောင်ကျန့်ကို

ခက်လှောင်လှောင်လေး ပြုံးပြသည်။

စောက်ကလေး...အသေလေးမွေးပစ်ခဲ့ရမှာ။

"Daddy...သားသား အိပ်ချင်တယ်..."

"ဗျာ..Daddyသာသားလေးက အိပ်ချင်တာကို

မအိပ်ဘဲဘာလုပ်နေတာတုန်း"

"Daddyကိုစောင့်နေတာလေ...

သာသားက Daddyကိုကြိုချင်တာကို.."

ဉာဏ်နီ ဉာဏ်နက် ဉာဏ်ကာလာစုံ

ထုတ်နေတဲ့ ပေါ်ရှောင်ကို

ရှောင်ကျန့် မနိ်ုင်တာ မဆန်းပါ။

ဒီတော့လည်း သူလုပ်နိုင်တာ

ရိပေါ်ကို စိတ်ကောက်ခြင်း.....

နှုတ်ခမ်းကိုတစ်ဒေါင်လောက်

ထော်ပြီး ဘေးနားကဖြတ်လျှောက်ပြလိုက်ရင်

ခဏနေ ရိပေါ် အနားရောက်လာလေပြီ။

"သာသား...ပါပါးက ဘာစိတ်ဆိုးနေပြန်ပြီလဲ.."

"သူစိတ်မဆိုးတဲ့နေ့ရှိလို့လားDaddyရယ်။

အားနေ ကောက်ချိတ်နေတာ ငချိတ်ပေါင်း

ကျလို့..ချော့မနေနဲ့ထားလိုက်။

အလိုလိုက်လို့ ရောင့်တတ်နေတာ.."

စကားတတ်တဲ့သားကြောင့်

ရိပေါ်အားရပါးရအော်ရယ်ပြီးမှ

လှေကားထစ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ကျန့်ကောကြောင့်

ရယ်သံကိုချက်ချင်းပိတ်ရင်း

"သား...အိပ်ချင်ရင်သွားအိပ်တော့နော်။

Daddy...နိုးရင်မုန့်ကျွေးမယ်ဟုတ်ပြီလား.."

လိမ်မာတဲ့ ပေါ်ရှောင်လေးက ရိပေါ်ပါးကို

ဘယ်ပြန်ညာပြန်နမ်းပြီး

သူ့အခန်းအသစ်လေးထဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအခါမှ ရိပေါ်လည်း

အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ သူ့ကျန့်ကောက

စိတ်ကောက်နေပြီ...

"ကျန့်ကော...ဘာကောက်နေပြန်ပြီလဲ.."

"........"

နောက်ကနေသိုင်းဖက်ပြီးပါးဖောင်းလေးကို

မွှေးလိုက်တော့ ကျန့်ကောက ရှောင်သည်။

စိတ်ဆိုးတာတောင် ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။

"လာ...ဒီမှာထိုင်မယ်.."

ကုတင်ပေါ်မှာ ကျန့်ကောကိုယ်လေးကို

သူ့ပေါင်ပေါ်တင်ရင်း ခါးသေးလေးကို

ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ရိပေါ်..."

"အင်!!"

"ငါ့ကို မချစ်တော့ဘူးလား.."

"ဟာဗျာ...ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ။ဘယ်သူ

အချွန်နဲ့မတာလဲကွာ.."

"ပေါ်ရှောင်..."

"အန်.."

"ပေါ်ရှောင်ကပြောတယ်။ငါ့ကို ငချိတ်ပေါင်းတဲ့။

Daddyမလို့သည်းခံတာ သူသာဆို

ခေါင်းခေါက်သတ်မှာတဲ့...မင်းရော..ငါ့ကို

ချစ်တော့ရဲ့လား..အဲ့လိုမျိူး

လုပ်ပစ်ချင်စိတ်တွေဘာတွေရှိနေပြီလားဟင်..."

သားတော်မောင် အစကောင်းတာ

ကျန့်ကော မျက်ရည်လေးဝဲပြီး

ပြောနေပြီ။

အဲ့လိုပဲ ...ကျန့်ကောက ကလေးစိတ်..

သားက လူကြီးစိတ်နဲ့.....

စလို့စမှန်းမသ်ိရှာတဲ့ ဒီအသက်၃၀ကျော်

အဖိုးကြီးပေါက်စလေးကို တစ်နေ့တစ်ခြား

ချစ်လို့ကိုမ၀ခဲ့။

ကျန့်ကောကိုယ်လေးကိုသူ့ဘက်

ဆွဲလှည့်ရင်း မင်မွန်သီးလေးတွေကို

လက်နဲ့ပင့်တင်လိုက်တော့

သူ့ပေါင်ပေခ်မှာ ကျန့်ကောက

ခွလျက်သား။

"ဒီကိုကြည့်...ဒီက အဖိုးကြီးလေးကို

ချစ်လွန်းလို့ သက်သေတွေပြရတာ

လူလည်း ပန်းသေတော့မယ်။

ဘာလို့ မရဲတရဲဖြစ်နေသေးတာလဲ..ဟန်..

ကလေးတောင် ၄နှစ်ဖြစ်နေပြီ။

ကျန့်ကော ခုထိ သံသယထားတုန်းလား.. "

"ငါမင်းကို သံသယထားတာမဟုတ်ဘူး..

ငါ့ဘာသာ ကြောက်နေတာ။စိတ်ထဲ

ရှိတာပြောကြေးဆို...ငါအခုပြောပြတာပဲလေ.."

သူရယ်လိုက်ရင်းကျန့်ကော ရင်ဘတ်လေးနား

မျက်နှာကပ်လိုက်သည်။

ကိုယ်သင်းနံ့မွှေးမွှေးလေးက သူ့အချစ်တွေကို

ပိုတိုးနေစေတုန်းပဲ။

"ကျွန်တော့ဘ၀မှာ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ

အသည်းနစ်အောင်ချစ်ခဲ့ဖူးတယ်။

အဲ့တာကလည်း ဟေဒီက ကျန့်ကောဆိုတဲ့

ရိပေါ်ရဲ့ကလေးလေးပဲ...ဒီရိပေါ်ရဲ့ကလေးလေးက

ရိပေါ်ရဲ့သာသားလေးကို မွေးပေးလို့

သားဖနှစ်ယောက်လုံးကို အချစ်တွေတိုးလို့ကောင်းတုန်း။

ဟုတ်ပြီလား..."

ထိုအခါမှ သွားဖြဲလေးနဲ့ရယ်ပြတဲ့

ကျန့်ကောက သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို

လာထိကပ်ပြီးဖိနမ်းသည်။

အနမ်းတွေရှည်ကြာလာတာနဲ့အမျှ

အဲ့ည လည်း အပြာရောင်တွေနဲ့

လှပနေခဲ့တယ်။

ကျန့်ကော ညည်းသံလေးတွေကို

ချစ်တယ်...

ကျန့်ကော ချွေးစလေးတွေကို ချစ်တယ်..

ပြီးတော့ ရိပေါ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက

ကလေးဆိုးကြီးကိုပို ချစ်တယ်။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

🍑THE END🍑