မနက္၈နာရီထိ တုတ္တုတ္မလႈပ္ေသးဘဲ

ေစာင္ပံုေလးထဲ နစ္ေနတ႔ဲက်န္႔ေကာကို

ရိေပၚတစ္ခ်က္ၾကည့္ရင္း

"က်န္႔ေကာ...ေနမေကာင္းဘူးလား.."

အပူေငြ႕ေလးေသးေသးရိွတာေၾကာင့္

ေစာင္ကိုလွပ္ရင္း ေရ၀တ္ဖတ္တိုက္ေပးဖို႔

ျပင္လိုက္ေတာ့ ကေလးဆိုးႀကီးက

သူ႔အက်ီ ၤကိုအခြၽတ္မခံ။

ေပေစာင္းေစာင္းနဲ႔ လွမ္းၾကည့္ေနပံုက

တစ္ေနကုန္စိတ္ေကာက္အံုးမယ္ ဆိုတ႔ဲသေဘာ။

"ဟားးဟုတ္ပါၿပီကြာ...စိတ္ေကာက္ခ်င္

ဆက္ေကာက္ပါ....ေရ၀တ္ေလးေတာ့တိုက္မယ္ေနာ္။

ကြၽန္ေတာ္ အစည္းေ၀းရိွေသးတယ္က်န္႔ေကာရဲ႕.."

"သြားစရာရိွတာသြား...ေသေသရွင္ရွင္ထားခ့ဲ"

တစ္ဖက္လွည့္သြားတ့ဲက်န္႔ေကာကိုယ္ေလးကို

လက္ေမာင္းေလးကေန ဆြဲယူမလိုက္ေတာ့

ေစာင္ပံုႀကီးနဲ႔ေရာၿပီး သူ႔ရင္ခြင္ထဲ

ပါလာသည္။

"ဒီကိုၾကည့္ပါအံုး...."

အနီွးထုတ္ထဲက ကေလးေလးလို

လုပ္ေနတ႔ဲ က်န္႔ေကာက

မ်က္နွာေလးကိုတစ္ဖက္လွည့္ထားတာေၾကာင့္

ရိေပၚမွာ နို႔တိုက္ခ်င္လို႔ ေခ်ာ့ေနရတ႕ဲ

သားသည္မိခင္ႀကီးလိုလို။

"က်န္႔ေကာေလး....ဒီကိုၾကည့္ပါအံုး...

ကြၽန္ေတာ္ အစည္းေ၀းကို အခ်ိန္ေစာေ႐ႊ ့ထားတယ္။

၁၀နာရီေလာက္က်န္႔ေကာဆီျပန္လာခ့ဲမယ္။

ဘာစားခ်င္လဲ....၀ယ္ခ့ဲမို႔"

ေစာင္ျဖဴႀကီးထဲက မ်က္နွာႏုႏုေလးကို

အနမ္းေတြ ဗံုးႀကဲမိေတာ့

စိတ္ေကာက္ေနတ႔ဲက်န္႔ေကာက

မ်က္လံုးေလးမိွတ္ၿပီး အိပ္ေနသည္။

အသည္းယားလို႔တစ္ခ်က္ညႇစ္လိုက္ၿပီး

ေနရာတက်ျပန္ထားရငး္ နဖူးေလးကို

ခပ္ဖြဖြနမ္းကာ ေရခ်ိဴးခန္းထဲ၀င္လိုက္သည္။

သူ ရံုးသြားတ့ဲထိ မထေသးတ့ဲက်န္႔ေကာဆီက

အသက္ရူသံ ျပင္းျပင္းေလးၾကားရတာေၾကာင့္

သူလည္း ရံုးကိုသာထြက္လာခ့ဲလိုက္သည္။

၁၀နာရီထိ မၿပီးေသးတ့ဲ အစည္းေ၀းေၾကာင့္

သူစိတ္ေတြလည္းတိုလွၿပီ။

နာရီတၾကည့္ၾကည့္သူ႔ေၾကာင့္ က်င္းရီကေတာင္

လက္တို႔ရသည္ထိ။

ကေလးႀကီးကေတာ့ ေကြးေနေအာင္ေကာက္ျပေတာ့မွာ...

〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️

"စစ္ေကြၽး....က်န္႔ေကာေရာ....."

ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တစ္အိမ္လံုးပတ္ရွာေပမ့ဲ လံုး၀ရွာမေတြ႕တ့ဲ အရိပ္ေလးေၾကာင့္

သူ႔ရင္ေတြပူလာသည္။

ေစ်းျခင္းေတြနဲ႔ အိမ္ထဲ၀င္လာတ့ဲစစ္ေကြၽးကလည္း

သူ႔ကိုျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္

သူလည္းမသိဘူးဆိုတာအေသခ်ာ။

ဆိုင္ကိုPhဆက္ေတာ့လည္း မလာဘူးဆိုတ႔ဲစကားေၾကာင့္

သူဘယ္ေျပးလို႔ေျပးရမွန္းေတာင္မသိေတာ့။

က်န္႔ေကာက ဘယ္ကိုမွသြားတ့ဲသူမဟုတ္ေလေတာ့

သူ ဆပ္ျပာသည္လင္ေပ်ာက္သလို

အိမ္မွာတင္ပ်ာယာခတ္ေနရသည္။

"မိဘမ့ဲေဂဟာ...."

ရုတ္တရက္သတိရသြားတာက က်န္႔ေကာနဲ႔

အတူတူသြားဖူးသည့္ ေဂဟာေလး။

ဒါေပမ့ဲ မလာတာ ရိေပၚနဲ႔တည္းကဆိုတ႔ဲ

အေျဖေၾကာင့္ သူစိတ္ပ်က္စြာလွည့္ျပန္ခ႔ဲရသည္။

တစ္ေနကုန္ မစားမေသာက္နဲ႔ ပတ္ရွာေနတာ

မနက္ ၁၁နာရီတည္းက။

အခု ည၁၁နာရီရိွေနၿပီဆိုေပမ့ဲ

ျပန္မလာတ့ဲက်န္႔ေကာေၾကာင့္

အထိန္းအကြပ္မ့ဲစြာသာေအာ္ငိုမိေတာ့သည္။

ေပက်င္းက သူ႔အိမ္ကိုPhဆက္ေတာ့လည္း

သူတို႔လည္းသိတ့ဲပံုမေပၚ။

လူႀကီးေတြကို အပူမေပးခ်င္တာေၾကာင့္

သူလည္း ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးကာသာ

ရွာလိုက္ေတာ့သည္။

ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်န္႔ေကာ

မေန႔ကထည့္ေနတ႔ဲLuggageလည္း

မရိွေတာ့သလို သူတို႔ရဲ႕ စားပြဲေပၚကမဂၤလာ

ဓာတ္ပံု ေလးလဲ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ။

"က်န္႔ေကာ......"

ထိုင္ငိုေနလို႔ မထူးေပမ့ဲ

သူငိုပါရေစ။

က်န္႔ေကာက ကေလးအရမ္းဆန္တယ္။

သူ႔ေျဖရွင္းခ်က္ကို ေအးေဆးနားေထာင္ဖို႔

က်န္႔ေကာ ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ိန္မေပးဘူး။

က်န္႔ေကာယံုၾကည္လာနိုင္ဖို႔

သူအမ်ိဴးမ်ိဴးႀကိဳးစားခ့ဲတယ္။

သူပဲလြဲမွားခ့ဲတာလား.....

က်န္႔ေကာကပဲ နားမလည္ေပးခ့ဲတာလား....

သူက်န္႔ေကာသ၀န္တိုတတ္မွန္းသိလို႔

သူစိမ္းမိန္းကေလးေတြဆို

တစ္စကၠန္႔ေတာင္ပိုမၾကည့္ဖူးဘူး။

လွလွပပၿပံဳးတတ္ၿပီး သူမ်ားနွလံုးသားကို

ေႁခြယူနိုင္တ့ဲက်န္႔ေကာရဲ႕

အၿပံဳးေတြကိုေတာင္ သူဂ်စ္တိုက္ရံုကလြဲၿပီး

ၾကာၾကာ သ၀န္မတိုဘူး။

က်န္႔ေကာကိုယံုလို႔။

က်န္႔ေကာကို ခ်စ္လို႔။

ျဖစ္လာတ့ဲ ျပသနာေတြကို တူတူ

ေျဖရွင္းၾကမယ္ေျပာတိုင္း ေခါင္းၿငိမ့္ရံုကလြဲၿပီး

က်န္႔ေကာ တကယ္မလိုက္နာခ့ဲဘူး။

အခုေတာ့ သူတို႔ၾကားမွာ

သံသယေတြ တားကုန္ၿပီ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ေျဖရွင္းမွာ။

က်န္႔ေကာကိုေတြ႕ရင္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္

ဖက္ၿပီး လြဲမားွေနသမ်ွရွင္းျပမယ္။

ဘယ္သူမွားမွား....

ကြၽန္ေတာ့အမွားလို႔ပဲသတ္မွတ္ၿပီး

က်န္႔ေကာကို ရွင္းျပမွာမို႔.......

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အိမ္ေရွ႕မွာPhတစ္လံုးနဲ႔အလုပ္ရူပ္ေနသည္မွာ

ၾကာၿပီ။ရဲစခန္းကို တိုင္ခ်က္ဖြင့္ဖို႔လုပ္ေပမ့ဲ

24နာရီမျပည့္ေသးတာေၾကာင့္

သူ႔မွာ အိမ္ေရွ႕မွာသာ

ရွပ္ျပာခတ္ေနရသည္။

မနက္တည္းက ဘာမွမစားရေသးတ့ဲ

ဗိုက္ေၾကာင့္ လူက ရီေ၀ေ၀။

စစ္ေကြၽး ထမင္းေခၚေကြၽးေပမ့ဲ

သူေခါင္းၿငိမ့္ေခါင္းခါမလုပ္ခ့ဲ။

ေျပာရပါေမာသြားေတာ့ စစ္ေကြၽးလည္း

အိပ္ဖို႔ သူ႔အခန္းထဲ၀င္သြားသည္။

ေတာ္ေတာ္အၾကင္နာတရားမ့ဲတ့ဲ စစ္ေကြၽး။

သူ႔လင္နဲ႔အဆင္ေျပဖ္ုိ႔ ရိေပၚကူညီခ့ဲရတာေတြေတာင္

ေနာင္တရခ်င္သြားသည္။

"က်န္႔ေကာ!!!"

နွင္းဆီပန္းခင္းေလးေရွ႕က

ထိုင္ခံုေလးေပၚမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ၿပီး

က်န္႔ေကာနာမည္ေလးကိုသာေရ႐ြတ္မိသည္။

ဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္နာသြားလို႔

သူ႔ဆီကေတာင္ထြက္သြားဖို႔လုပ္ရတာလဲ။

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မုန္းတီးသြားလို႔

သူ႔နွလံုးသားကို နာေအာင္.........

က်န္႔ေကာငိုရင္ေတာင္ ရင္ဘတ္ထဲနာတတ္တ့ဲ

ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ျပမွ

က်န္႔ေကာယံုေတာ့မွာလဲ........

ရွင္းျပဖို႔ အတန္တန္ေတာင္းဆိုတိုင္း

ျငင္းပယ္ခံရလို႔ စုတ္သတ္လိုက္မိတာက

က်န္႔ေကာကိုစိတ္မရွည္တာမဟုတ္ဘဲ

က်န္႔ေကာငိုေအာင္လုပ္မိလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္

အားမရျဖစ္မိတယ္ဆိုတာ က်န္႔ေကာမသိဘူး။

က်န္႔ေကာဘာမွမသိဘူး.....

ကြၽန္ေတာ္ေသေလာက္ေအာင္ခ်စ္တာကို။

အေတြးမ်ားစြာနဲ႔ နွင္းဆီခင္းေလးက

သူမျပဳစုတာၾကာလို႔ ၿငိဳးငယ္ေနၿပီ။

ဒီပန္းခင္းေလးနားမွာ....

ၿပီးေတာ့....

ဒီခံုေလးေပၚမွာ.........

စိတ္ေကာက္တိုင္း စိတ္ဆိုးတိုင္း

ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္တ့ဲအခ်စ္ေတြကို

ထုတ္ျပတိုင္း.........

လြမ္းတယ္က်န္႔ေကာ...

ၿပီးေတာ့....

ေသေအာင္လည္းခ်စ္တယ္.........

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ရုတ္တရက္ထျမည္လာတ့ဲ Ph Ringtone

သံေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာမွ

ဆတ္ခနဲလန္႔နိုးလာရသည္။

သတိထားမိေတာ့ သူအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ

နွင္းဆီၿခံနားက ခံုပုေလးေပၚမွာတင္။

နာရီၾကည့္ေတာ့ ည၃နာရီရိွေနၿပီ။

သူ႔ကိုလာမနိုးတ့ဲစစ္ေကြၽးကိုသာ

က်ိန္ဆဲရင္း Phကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့

"Hello......"

"......"

"Hello...ဘယ္သူလဲမသိဘူး...."

"......"

"ေျပာစရာမရိွေတာ့ဘူးဆို...."

"ရိ.....ရိေပၚ......ငါ...ငါ့ကိုေလ..."

ရုတ္တရက္ ထရပ္ၿပီးမွ မူးသြားတ့ဲ

ေခါင္းေၾကာင့္ ထိုင္ခံုမွအသာျပန္ထိုင္လိုက္ရသည္။

ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းနဲ႔ က်န္႔ေကာအသံက

တုန္ယင္ေနတာမို႔ သူ႔စိတ္ထဲ

မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္လို႔။

က်န္႔ေကာဘာျဖစ္ေနတာပါလိမ့္။

"က်န္႔ေကာ.....က်န္႔ေကာဘယ္မွာလဲ။

ဘာျဖစ္ေနတာလဲ....ေျပာပါအံုးကြၽန္ေတာ္ရင္ေတြ

ပူလွၿပီ.."

"ရိေပၚ....ငါ့ကိုေလ.....အဟင့္..."

ဆိတ္ၿငိမ္သြားတ့ဲ Phထဲကအသံေလးနဲ႔အတူ

သူ႔နွလံုးသားေတြလည္း ျပဳတ္က်သြားခ့ဲသည္။

ၾကယ္ေတြစံုတ႔ဲ နွင္းဆီ ခင္းေလးေဘးမွာ။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ခ်စ္တယ္ ရွင္တို႔ကို😔

မနက်၈နာရီထိ တုတ်တုတ်မလှုပ်သေးဘဲ

စောင်ပုံလေးထဲ နစ်နေတဲ့ကျန့်ကောကို

ရိပေါ်တစ်ချက်ကြည့်ရင်း

"ကျန့်ကော...နေမကောင်းဘူးလား.."

အပူငွေ့လေးသေးသေးရှိတာကြောင့်

စောင်ကိုလှပ်ရင်း ရေ၀တ်ဖတ်တိုက်ပေးဖို့

ပြင်လိုက်တော့ ကလေးဆိုးကြီးက

သူ့အကျီ င်္ကိုအချွတ်မခံ။

ပေစောင်းစောင်းနဲ့ လှမ်းကြည့်နေပုံက

တစ်နေကုန်စိတ်ကောက်အုံးမယ် ဆိုတဲ့သဘော။

"ဟားးဟုတ်ပါပြီကွာ...စိတ်ကောက်ချင်

ဆက်ကောက်ပါ....ရေ၀တ်လေးတော့တိုက်မယ်နော်။

ကျွန်တော် အစည်းဝေးရှိသေးတယ်ကျန့်ကောရဲ့.."

"သွားစရာရှိတာသွား...သေသေရှင်ရှင်ထားခဲ့"

တစ်ဖက်လှည့်သွားတဲ့ကျန့်ကောကိုယ်လေးကို

လက်မောင်းလေးကနေ ဆွဲယူမလိုက်တော့

စောင်ပုံကြီးနဲ့ရောပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲ

ပါလာသည်။

"ဒီကိုကြည့်ပါအုံး...."

အနှီးထုတ်ထဲက ကလေးလေးလို

လုပ်နေတဲ့ ကျန့်ကောက

မျက်နှာလေးကိုတစ်ဖက်လှည့်ထားတာကြောင့်

ရိပေါ်မှာ နို့တိုက်ချင်လို့ ချော့နေရတဲ့

သားသည်မိခင်ကြီးလိုလို။

"ကျန့်ကောလေး....ဒီကိုကြည့်ပါအုံး...

ကျွန်တော် အစည်းဝေးကို အချိန်စောရွှေ့ ထားတယ်။

၁၀နာရီလောက်ကျန့်ကောဆီပြန်လာခဲ့မယ်။

ဘာစားချင်လဲ....၀ယ်ခဲ့မို့"

စောင်ဖြူကြီးထဲက မျက်နှာနုနုလေးကို

အနမ်းတွေ ဗုံးကြဲမိတော့

စိတ်ကောက်နေတဲ့ကျန့်ကောက

မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး အိပ်နေသည်။

အသည်းယားလို့တစ်ချက်ညှစ်လိုက်ပြီး

နေရာတကျပြန်ထားရင်း နဖူးလေးကို

ခပ်ဖွဖွနမ်းကာ ရေချိူးခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။

သူ ရုံးသွားတဲ့ထိ မထသေးတဲ့ကျန့်ကောဆီက

အသက်ရူသံ ပြင်းပြင်းလေးကြားရတာကြောင့်

သူလည်း ရုံးကိုသာထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

၁၀နာရီထိ မပြီးသေးတဲ့ အစည်းဝေးကြောင့်

သူစိတ်တွေလည်းတိုလှပြီ။

နာရီတကြည့်ကြည့်သူ့ကြောင့် ကျင်းရီကတောင်

လက်တို့ရသည်ထိ။

ကလေးကြီးကတော့ ကွေးနေအောင်ကောက်ပြတော့မှာ...

〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️

"စစ်ကျွေး....ကျန့်ကောရော....."

ရောက်ရောက်ချင်း တစ်အိမ်လုံးပတ်ရှာပေမဲ့ လုံးဝရှာမတွေ့တဲ့ အရိပ်လေးကြောင့်

သူ့ရင်တွေပူလာသည်။

ဈေးခြင်းတွေနဲ့ အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့စစ်ကျွေးကလည်း

သူ့ကိုပြူးကြောင်ကြောင်နဲ့ကြည့်နေတာကြောင့်

သူလည်းမသိဘူးဆိုတာအသေချာ။

ဆိုင်ကိုPhဆက်တော့လည်း မလာဘူးဆိုတဲ့စကားကြောင့်

သူဘယ်ပြေးလို့ပြေးရမှန်းတောင်မသိတော့။

ကျန့်ကောက ဘယ်ကိုမှသွားတဲ့သူမဟုတ်လေတော့

သူ ဆပ်ပြာသည်လင်ပျောက်သလို

အိမ်မှာတင်ပျာယာခတ်နေရသည်။

"မိဘမဲ့ဂေဟာ...."

ရုတ်တရက်သတိရသွားတာက ကျန့်ကောနဲ့

အတူတူသွားဖူးသည့် ဂေဟာလေး။

ဒါပေမဲ့ မလာတာ ရိပေါ်နဲ့တည်းကဆိုတဲ့

အဖြေကြောင့် သူစိတ်ပျက်စွာလှည့်ပြန်ခဲ့ရသည်။

တစ်နေကုန် မစားမသောက်နဲ့ ပတ်ရှာနေတာ

မနက် ၁၁နာရီတည်းက။

အခု ည၁၁နာရီရှိနေပြီဆိုပေမဲ့

ပြန်မလာတဲ့ကျန့်ကောကြောင့်

အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာသာအော်ငိုမိတော့သည်။

ပေကျင်းက သူ့အိမ်ကိုPhဆက်တော့လည်း

သူတို့လည်းသိတဲ့ပုံမပေါ်။

လူကြီးတွေကို အပူမပေးချင်တာကြောင့်

သူလည်း ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးကာသာ

ရှာလိုက်တော့သည်။

သေချာကြည့်လိုက်တော့ ကျန့်ကော

မနေ့ကထည့်နေတဲ့Luggageလည်း

မရှိတော့သလို သူတို့ရဲ့ စားပွဲပေါ်ကမင်္ဂလာ

ဓာတ်ပုံ လေးလဲ ပျောက်ခြင်းမလှ။

"ကျန့်ကော......"

ထိုင်ငိုနေလို့ မထူးပေမဲ့

သူငိုပါရစေ။

ကျန့်ကောက ကလေးအရမ်းဆန်တယ်။

သူ့ဖြေရှင်းချက်ကို အေးဆေးနားထောင်ဖို့

ကျန့်ကော ဘယ်တော့မှ အချိန်မပေးဘူး။

ကျန့်ကောယုံကြည်လာနိုင်ဖို့

သူအမျိူးမျိူးကြိုးစားခဲ့တယ်။

သူပဲလွဲမှားခဲ့တာလား.....

ကျန့်ကောကပဲ နားမလည်ပေးခဲ့တာလား....

သူကျန့်ကောသ၀န်တိုတတ်မှန်းသိလို့

သူစိမ်းမိန်းကလေးတွေဆို

တစ်စက္ကန့်တောင်ပိုမကြည့်ဖူးဘူး။

လှလှပပပြုံးတတ်ပြီး သူများနှလုံးသားကို

ခြွေယူနိုင်တဲ့ကျန့်ကောရဲ့

အပြုံးတွေကိုတောင် သူဂျစ်တိုက်ရုံကလွဲပြီး

ကြာကြာ သ၀န်မတိုဘူး။

ကျန့်ကောကိုယုံလို့။

ကျန့်ကောကို ချစ်လို့။

ဖြစ်လာတဲ့ ပြသနာတွေကို တူတူ

ဖြေရှင်းကြမယ်ပြောတိုင်း ခေါင်းငြိမ့်ရုံကလွဲပြီး

ကျန့်ကော တကယ်မလိုက်နာခဲ့ဘူး။

အခုတော့ သူတို့ကြားမှာ

သံသယတွေ တားကုန်ပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ဖြေရှင်းမှာ။

ကျန့်ကောကိုတွေ့ရင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်

ဖက်ပြီး လွဲမာှးနေသမျှရှင်းပြမယ်။

ဘယ်သူမှားမှား....

ကျွန်တော့အမှားလို့ပဲသတ်မှတ်ပြီး

ကျန့်ကောကို ရှင်းပြမှာမို့.......

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အိမ်ရှေ့မှာPhတစ်လုံးနဲ့အလုပ်ရူပ်နေသည်မှာ

ကြာပြီ။ရဲစခန်းကို တိုင်ချက်ဖွင့်ဖို့လုပ်ပေမဲ့

24နာရီမပြည့်သေးတာကြောင့်

သူ့မှာ အိမ်ရှေ့မှာသာ

ရှပ်ပြာခတ်နေရသည်။

မနက်တည်းက ဘာမှမစားရသေးတဲ့

ဗိုက်ကြောင့် လူက ရီဝေေ၀။

စစ်ကျွေး ထမင်းခေါ်ကျွေးပေမဲ့

သူခေါင်းငြိမ့်ခေါင်းခါမလုပ်ခဲ့။

ပြောရပါမောသွားတော့ စစ်ကျွေးလည်း

အိပ်ဖို့ သူ့အခန်းထဲဝင်သွားသည်။

တော်တော်အကြင်နာတရားမဲ့တဲ့ စစ်ကျွေး။

သူ့လင်နဲ့အဆင်ပြေဖ်ို့ ရိပေါ်ကူညီခဲ့ရတာတွေတောင်

နောင်တရချင်သွားသည်။

"ကျန့်ကော!!!"

နှင်းဆီပန်းခင်းလေးရှေ့က

ထိုင်ခုံလေးပေါ်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ပြီး

ကျန့်ကောနာမည်လေးကိုသာရေရွတ်မိသည်။

ဘယ်လောက်တောင်စိတ်နာသွားလို့

သူ့ဆီကတောင်ထွက်သွားဖို့လုပ်ရတာလဲ။

ဘယ်လောက်တောင် မုန်းတီးသွားလို့

သူ့နှလုံးသားကို နာအောင်.........

ကျန့်ကောငိုရင်တောင် ရင်ဘတ်ထဲနာတတ်တဲ့

ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ချစ်ပြမှ

ကျန့်ကောယုံတော့မှာလဲ........

ရှင်းပြဖို့ အတန်တန်တောင်းဆိုတိုင်း

ငြင်းပယ်ခံရလို့ စုတ်သတ်လိုက်မိတာက

ကျန့်ကောကိုစိတ်မရှည်တာမဟုတ်ဘဲ

ကျန့်ကောငိုအောင်လုပ်မိလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်

အားမရဖြစ်မိတယ်ဆိုတာ ကျန့်ကောမသိဘူး။

ကျန့်ကောဘာမှမသိဘူး.....

ကျွန်တော်သေလောက်အောင်ချစ်တာကို။

အတွေးများစွာနဲ့ နှင်းဆီခင်းလေးက

သူမပြုစုတာကြာလို့ ငြိုးငယ်နေပြီ။

ဒီပန်းခင်းလေးနားမှာ....

ပြီးတော့....

ဒီခုံလေးပေါ်မှာ.........

စိတ်ကောက်တိုင်း စိတ်ဆိုးတိုင်း

ကျွန်တော်ချစ်တဲ့အချစ်တွေကို

ထုတ်ပြတိုင်း.........

လွမ်းတယ်ကျန့်ကော...

ပြီးတော့....

သေအောင်လည်းချစ်တယ်.........

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ရုတ်တရက်ထမြည်လာတဲ့ Ph Ringtone

သံကြောင့် အိပ်ပျော်နေရာမှ

ဆတ်ခနဲလန့်နိုးလာရသည်။

သတိထားမိတော့ သူအိပ်ပျော်သွားတာ

နှင်းဆီခြံနားက ခုံပုလေးပေါ်မှာတင်။

နာရီကြည့်တော့ ည၃နာရီရှိနေပြီ။

သူ့ကိုလာမနိုးတဲ့စစ်ကျွေးကိုသာ

ကျိန်ဆဲရင်း Phကိုကောက်ကိုင်လိုက်တော့

"Hello......"

"......"

"Hello...ဘယ်သူလဲမသိဘူး...."

"......"

"ပြောစရာမရှိတော့ဘူးဆို...."

"ရိ.....ရိပေါ်......ငါ...ငါ့ကိုလေ..."

ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီးမှ မူးသွားတဲ့

ခေါင်းကြောင့် ထိုင်ခုံမှအသာပြန်ထိုင်လိုက်ရသည်။

ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းနဲ့ ကျန့်ကောအသံက

တုန်ယင်နေတာမို့ သူ့စိတ်ထဲ

မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လို့။

ကျန့်ကောဘာဖြစ်နေတာပါလိမ့်။

"ကျန့်ကော.....ကျန့်ကောဘယ်မှာလဲ။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ....ပြောပါအုံးကျွန်တော်ရင်တွေ

ပူလှပြီ.."

"ရိပေါ်....ငါ့ကိုလေ.....အဟင့်..."

ဆိတ်ငြိမ်သွားတဲ့ Phထဲကအသံလေးနဲ့အတူ

သူ့နှလုံးသားတွေလည်း ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ကြယ်တွေစုံတဲ့ နှင်းဆီ ခင်းလေးဘေးမှာ။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ချစ်တယ် ရှင်တို့ကို😔