《Yibo's Baby{Completed}》Part 19
Advertisement
"ေကာ....ဘာလို႔မစားတာလဲ...
စားမေကာင္းဘူးလား.."
ပိုင္ေမက သူ႔မ်က္နွာကုိၾကည့္ရင္း
စိတ္ပူစြာေမးလာသည္။
"မဟုတ္ပါဘူး..ေကာေနမေကာင္းခ်င္လို႔."
"ႏူတ္ခမ္းႀကီးေပါက္ေနတယ္ေကာ.."
ပိုင္ေမေျပာမွသူ အသည္းအသန္ကာမိသည္။
သတိတရထိမိေတာ့ တကယ္ကိုေသြးစို႔ေနသည္။
ေခြးေကာင္ေလးက တကယ္သြားဆိပ္ရိွတာပဲ။
"ေကာ...Toiletခဏသြားအံုးမယ္ေနာ္။
ပိုင္ေမမွာစရာရိွတာမွာထား"
"ဟုတ္ေကာ.."
ေရွာင္က်န္႔ မွန္ထဲမွာ သူ႔ကိုယ္သူၾကည့္ရင္း
သနားလာသည္။
ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးေတြေပ်ာက္ခ်င္ေနလို႔
လူက ကမၼ႒ာန္းစီျဖနး္ခံေနရတ႕ဲရုပ္။
ေဘးနားက တစ္ရူးယူရင္း ဖြဖြေလးသုတ္ကာ
ေရနွင့္ေသြးစေလးေတြကိုပြတ္တိုက္မိလိုက္သည္။
အရွင္းေျပာင္သြားတာမဟုတ္ေပမ့ဲ
ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ အဆင္ေျပသြားသည္။
မွန္ထဲမွာ ကို႔ကိုယ္ကိုျပန္ၾကည့္ၿပီး
အဆင္ေျပခါမွ ျပန္ထြက္ဖို႔ျပင္ေတာ့
ရုတ္တရက္ ဂုတ္ကေန အဆြဲခံလိုက္ရၿပီး
လူလည္း အိမ္သာခန္းထဲ ေရာက္သြားရသည္
အလန္႔တၾကားၾကည့္မိေတာ့မွပိုလန္႔ရတ႕ဲ အျဖစ္။
အိမ္သာဘိုထိုင္ေပၚဖင္ထိုင္လ်က္ေလး
ျဖစ္ေနသည့္ ေရွာင္က်န္႔ေပၚကို
အုပ္မိုးထားတ့ဲရိေပၚမ်က္လံဳးေတြဟာရဲစက္လို႔။
"သူလား...ေရွာင္က်န္႔ ခ်စ္သူဆိုတာ.."
က်န္႔ေကာဆိုသည့္ေနရာေလးမွာ
ေရွာင္က်န္႔လို႔အစားသြင္းခံလိုက္ရေတာ့
ရင္ဘတ္ထဲမွာစို႔တတ္လာသည္။
ေၾကာက္တာေရာ ၀မ္းနည္းတာပါေပါင္းၿပီး
သူ႔နႈတ္က စကားလံုးေတြ အံက်မလာခ့ဲ။
"ေတာက္...ေမးေနတယ္ေလ..."
"ငါက...ဘာ..ဘာလို႔ေျဖရမွာလဲ.."
"ဘာ...!!"
"ဘာ...ဘာ...လို႔ေျဖရမွာလဲလို႔။
မင္းနဲ႔ငါ စာရင္းလည္းရွင္းၿပီးၿပီဟာ....အြန္းးးးးး"
ေရွာင္က်န္႔ပါးနွစ္ဖက္ကို တင္းက်ပ္စြာ
ဆုပ္ကိုင္ရင္းဆြဲေမာ့ကာ
နႈတ္ခမ္းသားေတြကို စုပ္ယူေနတ႔ဲ ရိေပၚေၾကာင့္
အသက္ရူေတြက်ပ္လာရသည္။
တြန္းထုတ္ေသာ္လည္း ေသးေသးေလးေတင္
မၿဖံဳတ႕ဲဒီေကာင္ေလးနဲ႔ ေရွာင္က်န္႔ထပ္ငိုရျပန္ၿပီ။
"ဘာလို႔ငိုတာလဲ...အခုခ်က္ခ်င္းတိတ္..."
ကေလးႀကီးက တရံူ႔ရံူ႔နဲ႔တိတ္ဖို႔
ႀကိဳးစားေပမ့ဲ ပိုပိုရိူက္လာရွာသည္။
မသနားပါဘူး....သူ႔ကိုလိမ္ၿပီးရည္းစားေတာင္
ထားရဲေသးတာပဲဟာ....
"ေရွာင္က်န္႔တိတ္ေနာ္...အျပင္ကိုဒီတိုငး္ဆြဲေခၚသြားလိုက္ရမလား.."
ထိုအခါမွ နႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ၿပီး ၿငိမ္သြားတ့ဲ
ရိေပၚရဲ႕ ကေလးႀကီးေလး။
"လိမ္မာတယ္...လာ.."
မ်က္ရည္ေတြကို လက္မနွင့္ဖယ္သုတ္ေပးလိုက္သည့္တိုင္
မ်က္၀န္းခ်င္းမဆံုသည့္က်န္႔ေကာက
စိတ္ရိွတိုင္းသာဖ်စ္ညႇစ္ပစ္ခ်င္စရာေကာင္းလြန္းသည္။
သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူ ရိွတယ္ဆိုတ႔ဲစကားေၾကာင့္
ဒီေကာင္အလူးလူး အလဲလဲ ခံစားရတာေတြ
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္နိုင္လြန္းတ့ဲ လူဆိုးေလး။
"အျပင္ေရာက္ရင္ ခင္ဗ်ားေစာ္ကိုေျပာလိုက္။
ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ျပန္မွာလို႔.."
"မေျပာနိုင္ဘူး...မင္းနဲ႔လည္းမလိုက္ဘူး..."
"ေရွာင္က်န္႔!!!"
"ေသေအာင္ရိုက္သြား...ၿပီးရင္
ငါ့ေဘးက ထြက္သြားေတာ့....မင္းအခုလိုေတြလုပ္ေနတာ
အသားနာတာထက္ ရင္ဘတ္ထဲက ပိုနာတယ္.."
"ခင္ဗ်ားကေလးေတြးေတြေတြးၿပီး
ေပါက္ကရစမေျပာနဲ႔...ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတ့ဲစကားေတြကို
အတည္လို႔ယံုၾကည့္စမ္းပါ.."
"မယံုဘူး...ငါ့ကိုကေလးလို႔ထင္ေနတ႔ဲ
မင္းကို ငါရင့္က်က္ေၾကာင္း
သက္ေသျပမယ္..မင္းကိုမင္းအဟုတ္ႀကီးထင္ေနတာေတြကို
ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုတာလည္းသက္ေသျပမယ္...
အားးးးးး"
စြာတာလြန္းတဲ့က်န္႔ေကာဆိုတာ
အေရးမပါတ့ဲဟာေျပာရင္သိပ္ေတာ္တာ။
သိပ္လည္း ထက္ျမတ္တာ။
စိတ္မရွည္စြာလက္ေမာင္းနွစ္ဖက္ကို
ဖ်စ္ညႇစ္ၿပီးအေရွ႕ကိုဆြဲယူလိုက္ေတာ့
နႈတ္ခမ္းေလးေထာ္ကာၿငိမ္သြားသည့္က်န္႔ေကာက
ငိုေနသည့္ကေလးမုန္႔မေကြၽးလို႔စိတ္ဆိုးေနသည့္နွယ္။
"ကြၽန္ေတာ့စကားကိုနားေထာင္....
အရင္အိမ္ေဟာင္းေလးဆီျပန္ၾကမယ္ေလ...ေနာ္.."
ေခ်ာ့တသ္ခါေခ်ာက္တစ္လွည့္နဲ႔ေခၚေတာ့
သူ႔ကေလးႀကီးက မ်က္ေစာင္းထိုးသည္။
လွလြန္းတယ္က်န္႔ေကာရယ္....
"မျပန္ဘူး...မာမားငါ့ကိုစိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္"
"အ့ဲတာဆိုခိုးေျပးမယ္.."
"ဘာ..."
"ခိုးေျပးမယ္လို႔..."
"မေျပးပါဘူး...ငါ့ကို ႀကိဳက္ရင္တင့္ေတာင္းတင့္တယ္
တင္ေတာင္း...မဟုတ္ရင္ လိေတာင္မလိုက္ဘူး.."
အဆဲတစ္၀က္နဲ႔သူ႔က်န္႔ေကာက တစ္စက္မွေခၚရမည့္ပံုမေပၚ
ရိေပၚသက္ျပင္းေလးအသာခ်ၿပီးက်န္႔ေကာလက္ေလးကို
ႏူးည့ံစြာဆုပ္ကိုင္ကာ
"အ့ဲတာဆိုကတိေပး...အျပင္ကတစ္ေယာက္ကို
လမ္းခြဲပါမယ္လို႔..."
"မလုပ္နိုင္ဘူး..."
"က်န္႔ေကာ!!!"
"လမ္းခြဲပါ့မယ္ေျပာရေအာက္သူနဲ႔ငါက
ရည္းစားေတြမွမဟုတ္တာ.."
"ဘာ.."
"ဟုတ္တယ္...သူကငါ့ညီမေလး...."
အနိုင္ပံုစံနဲ႔ေျပာေနသည့္ က်န္႔ေကာေၾကာင့္
ရိေပၚအံႀကိတ္ကာ သက္ျပင္းခုိးခ်ရသည္။
လုပ္ထားအဖိုးႀကီး...လုပ္ထား...
"အ့ဲတာဆိုရည္းစားဆိုတာက...."
"မရိွဘူး..."
"အ့ဲတာဆိုဘာလို႔ညာတာလဲ.."
"မသိဘူး...ညာခ်င္လို႔ညာတယ္လို႔ပဲ
မွတ္ထားလိုက္...အခုေတာ့ဒီအိမ္သာထဲက
ထြက္ရေအာင္...မင္းလုပ္တာ
ေန႔လည္စာစားခ်င္စိတ္ေတာင္
ေပ်ာက္ၿပီ.."
"အ့ဲတာဆို အာဘြားေပး.."
သြားႀကီးစိကာရယ္က်ဲက်ဲနွင့္ရိေပၚက
တကယ္ကို မုန္လာဥေလး။
ေရွာင္က်န္႔အသဲယားစြာ ရိေပၚနႈတ္ခမ္းေလးကို
ယုန္သြားနဲ႔ဖိကိုက္လိုက္သည္။
"အာဘြား...ေကာရဲ႕ေခြးေပါက္ေလး.."
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
Toiletသြားတုန္းကတစ္ေယာက္တည္းဆိုေပမ့ဲ
ထြက္လာေတာ့ နွစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည့္
ေကာကုိ ပိုင္ေမ မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း
ၾကည့္ေနသည္။
ေဘးနားက ျဖဴစုတ္စုတ္ေကာင္ေလးကေတာ့
က်န္႔ေကာမ်က္နွာတစ္ကမၻာလို။
ၿပီးေတာ့နႈတ္ခမ္းေတြ....
က်န္႔ေကာက ပိုေပါက္ၿပဲလာၿပီး
ဟိုေကာင္ေလးလည္း ေသြးစို႔ေနသည္။
ေသခ်ာၿပီ...နွစ္ေယာက္သား အိမ္သာထဲမွာ
ေခ်ာ္လဲတမ္းေဆာ့လာသည္ဆိုတာ။
"ဟိုပိုင္ေမ.....သူက.."
"ရည္းစားေတြမလား...."
"အန္.."
ရုတ္တရက္ႀကီးထေျပာလိုက္တ့ဲပိုင္ေမေၾကာင့္
ေၾကာင္အမ္းအမ္းပင္ျဖစ္သြားရသည္။
"တို႔နာမည္ပိုင္ေမ...Cherryလို႔လည္းေခၚလို႔ရတယ္။
က်န္႔က်န္႔ရဲ႕ ညီမေလး.."
"ဘယ္န၀မ္းကြဲလဲ.."
"ဘဂၤလားေမာင္နွမ.."
ဟုတ္ေတာ့ေနၿပီ။အခုမွလက္ရည္တူခ်င္း
ေတြ႕သလို ရိေပၚက ခပ္ေခ်ေခ်
ပိုင္ေမက အေၾကာတင္း....
ကမ္းေပးလာတ့ဲ ပိုင္ေမ့လက္ကို
ရိေပၚက လက္ထဲကတူႀကီး တန္းလန္းနွင့္
ဆြဲနႈတ္ဆက္သည္။
ပါးစပ္ထဲမွာလည္း ပိုင္ေမမွာထားေသာ
အစားေသာက္ေတြကအျပည့္။
သာမ်ားဟာစားၿပီးသူမ်ားကို ျပန္ေၾကာဖို႔ဆိုတာ
ေတာ္ရံုေသာက္ရွက္နဲ႔မွမရတာ။
ေလးစားတယ္ရိေပၚေရ...
"ငါသူ႔ကုိ ေခၚသြားမွာ.."
"အိမ္ကိုျပန္ပို႔ေပးလိုက္..."
ရိေပၚတစ္ခြန္း ပိုင္ေမတစ္ခြန္းနွင့္
ေရွာင္က်န္႔မွာ ေၾကာင္စီစီ။
"ငါ့လင္ငါဘယ္ေခၚေခၚ နင့္ပူပါလား..."
"ငါ့ေကာငါအိမ္ျပန္ပို႔ခိုင္းတာေရာ နင့္ပူပါလား.."
"မပို႔ဘူးဟာ..."
"မလိုက္သြားရဘူး.."
ဟိုဘက္တစ္ေယာက္ဒီဘက္တစ္ေယာက္
ဆြဲထားတာေၾကာင့္ ေရွာင္က်န္႔လက္ေတြမွာေလထဲတန္းလန္းေလး။
"က်န္႔ေကာေျဖ...ကြၽန္ေတာ့ေနာက္လိုက္မလား
ဒီ မိတ္ကပ္အိုးႀကးီနဲ႔ေနခ႔ဲမလား.."
"ေကာကတိရိွတယ္ေနာ္..ဒီေန႔ ေန႔လည္
ထမင္း၀ယ္ေကြၽးမယ္ဆိုၿပီး"
ၾကားထဲကေရွာင္က်န္႔ သက္ျပင္းသာ
ခ်ေနနိုင္သည္။
အခုမွအဆင္စေျပတ့ဲ ရိေပၚေနာက္လည္း
လိုက္သြားခ်င္သလို ပိုင္ေမနဲ႔လည္းကတိရိွေသးသည္။
"ပိုင္ေမနဲ႔ထမင္းစားၿပီးရင္ ရိေပၚနဲ႔လိုက္သြားလိုက္မယ္.."
ဒါပါပဲ...ရိေပၚရဲ႕က်န္႔ေကာ
ဉာဏ္ေကာင္းပါတယ္ဆို....
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
မုန္တိုင္းၿပီးၿပီ 😒ခ်ီးထုပ္တို႔ေရ
အာဘြားေပးသြားၾက မဟုတ္ရင္ေတာ့
ဟြင္းဟြင္း😎
"ကော....ဘာလို့မစားတာလဲ...
စားမကောင်းဘူးလား.."
ပိုင်မေက သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း
စိတ်ပူစွာမေးလာသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး..ကောနေမကောင်းချင်လို့."
"နူတ်ခမ်းကြီးပေါက်နေတယ်ကော.."
ပိုင်မေပြောမှသူ အသည်းအသန်ကာမိသည်။
သတိတရထိမိတော့ တကယ်ကိုသွေးစို့နေသည်။
ခွေးကောင်လေးက တကယ်သွားဆိပ်ရှိတာပဲ။
"ကော...Toiletခဏသွားအုံးမယ်နော်။
ပိုင်မေမှာစရာရှိတာမှာထား"
"ဟုတ်ကော.."
ရှောင်ကျန့် မှန်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူကြည့်ရင်း
သနားလာသည်။
ပါးဖောင်းဖောင်းလေးတွေပျောက်ချင်နေလို့
လူက ကမ္မဋ္ဌာန်းစီဖြန်းခံနေရတဲ့ရုပ်။
ဘေးနားက တစ်ရူးယူရင်း ဖွဖွလေးသုတ်ကာ
ရေနှင့်သွေးစလေးတွေကိုပွတ်တိုက်မိလိုက်သည်။
အရှင်းပြောင်သွားတာမဟုတ်ပေမဲ့
တော်တော်လေးတော့ အဆင်ပြေသွားသည်။
မှန်ထဲမှာ ကို့ကိုယ်ကိုပြန်ကြည့်ပြီး
အဆင်ပြေခါမှ ပြန်ထွက်ဖို့ပြင်တော့
ရုတ်တရက် ဂုတ်ကနေ အဆွဲခံလိုက်ရပြီး
လူလည်း အိမ်သာခန်းထဲ ရောက်သွားရသည်
အလန့်တကြားကြည့်မိတော့မှပိုလန့်ရတဲ့ အဖြစ်။
အိမ်သာဘိုထိုင်ပေါ်ဖင်ထိုင်လျက်လေး
ဖြစ်နေသည့် ရှောင်ကျန့်ပေါ်ကို
အုပ်မိုးထားတဲ့ရိပေါ်မျက်လုံးတွေဟာရဲစက်လို့။
"သူလား...ရှောင်ကျန့် ချစ်သူဆိုတာ.."
ကျန့်ကောဆိုသည့်နေရာလေးမှာ
ရှောင်ကျန့်လို့အစားသွင်းခံလိုက်ရတော့
ရင်ဘတ်ထဲမှာစို့တတ်လာသည်။
ကြောက်တာရော ၀မ်းနည်းတာပါပေါင်းပြီး
သူ့နှုတ်က စကားလုံးတွေ အံကျမလာခဲ့။
"တောက်...မေးနေတယ်လေ..."
"ငါက...ဘာ..ဘာလို့ဖြေရမှာလဲ.."
"ဘာ...!!"
"ဘာ...ဘာ...လို့ဖြေရမှာလဲလို့။
မင်းနဲ့ငါ စာရင်းလည်းရှင်းပြီးပြီဟာ....အွန်းးးးးး"
ရှောင်ကျန့်ပါးနှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ
ဆုပ်ကိုင်ရင်းဆွဲမော့ကာ
နှုတ်ခမ်းသားတွေကို စုပ်ယူနေတဲ့ ရိပေါ်ကြောင့်
အသက်ရူတွေကျပ်လာရသည်။
တွန်းထုတ်သော်လည်း သေးသေးလေးတေင်
မဖြုံတဲ့ဒီကောင်လေးနဲ့ ရှောင်ကျန့်ထပ်ငိုရပြန်ပြီ။
"ဘာလို့ငိုတာလဲ...အခုချက်ချင်းတိတ်..."
ကလေးကြီးက တရူံ့ရူံ့နဲ့တိတ်ဖို့
ကြိုးစားပေမဲ့ ပိုပိုရိူက်လာရှာသည်။
မသနားပါဘူး....သူ့ကိုလိမ်ပြီးရည်းစားတောင်
ထားရဲသေးတာပဲဟာ....
"ရှောင်ကျန့်တိတ်နော်...အပြင်ကိုဒီတိုင်းဆွဲခေါ်သွားလိုက်ရမလား.."
ထိုအခါမှ နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်ပြီး ငြိမ်သွားတဲ့
ရိပေါ်ရဲ့ ကလေးကြီးလေး။
"လိမ်မာတယ်...လာ.."
မျက်ရည်တွေကို လက်မနှင့်ဖယ်သုတ်ပေးလိုက်သည့်တိုင်
မျက်ဝန်းချင်းမဆုံသည့်ကျန့်ကောက
စိတ်ရှိတိုင်းသာဖျစ်ညှစ်ပစ်ချင်စရာကောင်းလွန်းသည်။
သူ့ရဲ့ ချစ်သူ ရှိတယ်ဆိုတဲ့စကားကြောင့်
ဒီကောင်အလူးလူး အလဲလဲ ခံစားရတာတွေ
မသိချင်ယောင်ဆောင်နိုင်လွန်းတဲ့ လူဆိုးလေး။
"အပြင်ရောက်ရင် ခင်ဗျားစော်ကိုပြောလိုက်။
ကျွန်တော်နဲ့ ပြန်မှာလို့.."
"မပြောနိုင်ဘူး...မင်းနဲ့လည်းမလိုက်ဘူး..."
"ရှောင်ကျန့်!!!"
"သေအောင်ရိုက်သွား...ပြီးရင်
ငါ့ဘေးက ထွက်သွားတော့....မင်းအခုလိုတွေလုပ်နေတာ
အသားနာတာထက် ရင်ဘတ်ထဲက ပိုနာတယ်.."
"ခင်ဗျားကလေးတွေးတွေတွေးပြီး
ပေါက်ကရစမပြောနဲ့...ကျွန်တော် ပြောတဲ့စကားတွေကို
အတည်လို့ယုံကြည့်စမ်းပါ.."
"မယုံဘူး...ငါ့ကိုကလေးလို့ထင်နေတဲ့
မင်းကို ငါရင့်ကျက်ကြောင်း
သက်သေပြမယ်..မင်းကိုမင်းအဟုတ်ကြီးထင်နေတာတွေကို
ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုတာလည်းသက်သေပြမယ်...
အားးးးးး"
စွာတာလွန်းတဲ့ကျန့်ကောဆိုတာ
အရေးမပါတဲ့ဟာပြောရင်သိပ်တော်တာ။
သိပ်လည်း ထက်မြတ်တာ။
စိတ်မရှည်စွာလက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို
ဖျစ်ညှစ်ပြီးအရှေ့ကိုဆွဲယူလိုက်တော့
နှုတ်ခမ်းလေးထော်ကာငြိမ်သွားသည့်ကျန့်ကောက
ငိုနေသည့်ကလေးမုန့်မကျွေးလို့စိတ်ဆိုးနေသည့်နှယ်။
"ကျွန်တော့စကားကိုနားထောင်....
အရင်အိမ်ဟောင်းလေးဆီပြန်ကြမယ်လေ...နော်.."
ချော့တသ်ခါချောက်တစ်လှည့်နဲ့ခေါ်တော့
သူ့ကလေးကြီးက မျက်စောင်းထိုးသည်။
လှလွန်းတယ်ကျန့်ကောရယ်....
"မပြန်ဘူး...မာမားငါ့ကိုစိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်"
"အဲ့တာဆိုခိုးပြေးမယ်.."
"ဘာ..."
"ခိုးပြေးမယ်လို့..."
"မပြေးပါဘူး...ငါ့ကို ကြိုက်ရင်တင့်တောင်းတင့်တယ်
တင်တောင်း...မဟုတ်ရင် လိတောင်မလိုက်ဘူး.."
အဆဲတစ်ဝက်နဲ့သူ့ကျန့်ကောက တစ်စက်မှခေါ်ရမည့်ပုံမပေါ်
ရိပေါ်သက်ပြင်းလေးအသာချပြီးကျန့်ကောလက်လေးကို
နူးညံ့စွာဆုပ်ကိုင်ကာ
"အဲ့တာဆိုကတိပေး...အပြင်ကတစ်ယောက်ကို
လမ်းခွဲပါမယ်လို့..."
"မလုပ်နိုင်ဘူး..."
"ကျန့်ကော!!!"
"လမ်းခွဲပါ့မယ်ပြောရအောက်သူနဲ့ငါက
ရည်းစားတွေမှမဟုတ်တာ.."
"ဘာ.."
"ဟုတ်တယ်...သူကငါ့ညီမလေး...."
အနိုင်ပုံစံနဲ့ပြောနေသည့် ကျန့်ကောကြောင့်
ရိပေါ်အံကြိတ်ကာ သက်ပြင်းခိုးချရသည်။
လုပ်ထားအဖိုးကြီး...လုပ်ထား...
"အဲ့တာဆိုရည်းစားဆိုတာက...."
"မရှိဘူး..."
"အဲ့တာဆိုဘာလို့ညာတာလဲ.."
"မသိဘူး...ညာချင်လို့ညာတယ်လို့ပဲ
မှတ်ထားလိုက်...အခုတော့ဒီအိမ်သာထဲက
ထွက်ရအောင်...မင်းလုပ်တာ
နေ့လည်စာစားချင်စိတ်တောင်
ပျောက်ပြီ.."
"အဲ့တာဆို အာဘွားပေး.."
သွားကြီးစိကာရယ်ကျဲကျဲနှင့်ရိပေါ်က
တကယ်ကို မုန်လာဥလေး။
ရှောင်ကျန့်အသဲယားစွာ ရိပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးကို
ယုန်သွားနဲ့ဖိကိုက်လိုက်သည်။
"အာဘွား...ကောရဲ့ခွေးပေါက်လေး.."
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
Toiletသွားတုန်းကတစ်ယောက်တည်းဆိုပေမဲ့
ထွက်လာတော့ နှစ်ယောက်ဖြစ်နေသည့်
ကောကို ပိုင်မေ မျက်တောင်မခတ်တမ်း
ကြည့်နေသည်။
ဘေးနားက ဖြူစုတ်စုတ်ကောင်လေးကတော့
ကျန့်ကောမျက်နှာတစ်ကမ္ဘာလို။
ပြီးတော့နှုတ်ခမ်းတွေ....
ကျန့်ကောက ပိုပေါက်ပြဲလာပြီး
ဟိုကောင်လေးလည်း သွေးစို့နေသည်။
သေချာပြီ...နှစ်ယောက်သား အိမ်သာထဲမှာ
ချော်လဲတမ်းဆော့လာသည်ဆိုတာ။
"ဟိုပိုင်မေ.....သူက.."
"ရည်းစားတွေမလား...."
"အန်.."
ရုတ်တရက်ကြီးထပြောလိုက်တဲ့ပိုင်မေကြောင့်
ကြောင်အမ်းအမ်းပင်ဖြစ်သွားရသည်။
"တို့နာမည်ပိုင်မေ...Cherryလို့လည်းခေါ်လို့ရတယ်။
ကျန့်ကျန့်ရဲ့ ညီမလေး.."
"ဘယ်န၀မ်းကွဲလဲ.."
"ဘင်္ဂလားမောင်နှမ.."
ဟုတ်တော့နေပြီ။အခုမှလက်ရည်တူချင်း
တွေ့သလို ရိပေါ်က ခပ်ချေချေ
ပိုင်မေက အကြောတင်း....
ကမ်းပေးလာတဲ့ ပိုင်မေ့လက်ကို
ရိပေါ်က လက်ထဲကတူကြီး တန်းလန်းနှင့်
ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်။
ပါးစပ်ထဲမှာလည်း ပိုင်မေမှာထားသော
အစားသောက်တွေကအပြည့်။
သာများဟာစားပြီးသူများကို ပြန်ကြောဖို့ဆိုတာ
တော်ရုံသောက်ရှက်နဲ့မှမရတာ။
လေးစားတယ်ရိပေါ်ရေ...
"ငါသူ့ကို ခေါ်သွားမှာ.."
"အိမ်ကိုပြန်ပို့ပေးလိုက်..."
ရိပေါ်တစ်ခွန်း ပိုင်မေတစ်ခွန်းနှင့်
ရှောင်ကျန့်မှာ ကြောင်စီစီ။
"ငါ့လင်ငါဘယ်ခေါ်ခေါ် နင့်ပူပါလား..."
"ငါ့ကောငါအိမ်ပြန်ပို့ခိုင်းတာရော နင့်ပူပါလား.."
"မပို့ဘူးဟာ..."
"မလိုက်သွားရဘူး.."
ဟိုဘက်တစ်ယောက်ဒီဘက်တစ်ယောက်
ဆွဲထားတာကြောင့် ရှောင်ကျန့်လက်တွေမှာလေထဲတန်းလန်းလေး။
"ကျန့်ကောဖြေ...ကျွန်တော့နောက်လိုက်မလား
ဒီ မိတ်ကပ်အိုးကြီးနဲ့နေခဲ့မလား.."
"ကောကတိရှိတယ်နော်..ဒီနေ့ နေ့လည်
ထမင်းဝယ်ကျွေးမယ်ဆိုပြီး"
ကြားထဲကရှောင်ကျန့် သက်ပြင်းသာ
ချနေနိုင်သည်။
အခုမှအဆင်စပြေတဲ့ ရိပေါ်နောက်လည်း
လိုက်သွားချင်သလို ပိုင်မေနဲ့လည်းကတိရှိသေးသည်။
"ပိုင်မေနဲ့ထမင်းစားပြီးရင် ရိပေါ်နဲ့လိုက်သွားလိုက်မယ်.."
ဒါပါပဲ...ရိပေါ်ရဲ့ကျန့်ကော
ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်ဆို....
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
မုန်တိုင်းပြီးပြီ 😒ချီးထုပ်တို့ရေ
အာဘွားပေးသွားကြ မဟုတ်ရင်တော့
ဟွင်းဟွင်း😎
Advertisement
- In Serial30 Chapters
The Nexus Games
A litRPG portal fantasy. Alex Kellan has several problems. He's on medical leave, he's being followed by stalkers, and he's alone on Christmas. Unfortunately, things take a turn for the worse when he wakes up in a nightmarish world where most people have magical abilities. Then things get interesting when he's forced to participate in a deadly competition for his freedom... A participant in the Royal Road Writathon challenge .
8 121 - In Serial63 Chapters
Where Titans Fall
I was taken from my home and brought to a distant land, Alone. I arrived a Boy, treated as a Slave, Conscripted as a Soldier, survived as a Huntsman, and claimed my vengeance as a Titan. After decades of fighting a war I had no part in, and having lost all those I hold dear. I returned home, a broken and tired man. Only to find that maybe my war has only just begun. Aleks’Andros Titanos returns home after five decades at war, hoping to find a place to belong and a chance at peace. But fate has a cruel sense of humor and old habits die hard, as he’s faced with the realization that his homeworld may not have been as mundane as he’d once thought. Vampires stalk the night and werewolves roam the countryside, all the while witches barter their craft and covert government organizations scheme. Will he find the life he’s looking for, or will he be forced to regain the powers he left behind and face the demons of his past? Only time will tell.
8 88 - In Serial26 Chapters
A Different Kind of Hero (-)
Have you ever been abandoned? Forsaken by the people you saw every day? Lucas was an average boy, if you were to even call him that. He was weaker than most, and he didn't have the best grades either. His family was not wealthy, and it didn't help that his classmates picked on him every day. There was always a set of boys that hurt him, but everyone was a part of it. The girls in the back, the teachers, the ones actually hurting him. Nobody helped him. Then one day, as class started, his whole class was teleported to another world. He finally thought that his time for redemption has come but to his disbelief he was the only one out of all the students to not get any sort of buff. He was still the weakest, and upon being abandoned by his classmates and thrown to his death, he chose to forsake his humanity and set his destiny in motion. With a 'little' help from a god, how will this new way of 'living' befit him? Inspired by: 'The Epic Tale of the Forsaken Hero' and 'Arifureta', but by no means is a Fan Fic. It'll start out very similar, but will change drastically.
8 127 - In Serial121 Chapters
A Wheel Inside a Wheel
Two brilliant young me, Reinhard von Musel and Yang Wen-li, are forced to flee the countries of their birth and become refugees on opposite sides of a century long galactic war. While they both struggle to adapt to their new lives, their obvious talent propels them to the forefront of the war. Their choices will shape their adoptive homelands forever, and their clash will decide the future of the galaxy. This story is broken up into volumes, each following one half of the conflict. You can read them in chronological order, or you can follow just Yang or Reinhard. See individual descriptions below. Part One - Speaking in Tongues When Yang Wen-li’s father dies, the only thing that he inherits is a mountain of debt, which can only be paid off with fifteen years of his life. Wanting to escape that indentured servitude, Yang flees his homeland and takes up a false identity in the Galactic Empire, a hyper-stratified society where stepping out of line is punishable with imprisonment or death. Yang enrolls in the Imperial Officers’ Academy to study history, but despite his unusual and unmistakeable talent as both a tactician and a scholar, his classmates resent him for being a visible outsider. When tensions at the school boil over and several of Yang’s classmates attempt to murder him, Yang finds an unlikely ally in the top student in the class: the aloof Oskar von Reuenthal. But Reuenthal and Yang both have secrets, secrets which could destroy both their lives and their newfound friendship. [70k words, complete] Part One (Alternate) - Talking Without Speaking When Oskar von Reuenthal enrolls at the Imperial Officers' Academy, he doesn’t expect to make real friends. The IOA is a competitive place, and Reuenthal has never been well liked. But when a foreign student shows up to challenge him for the top spot in the class, Reuenthal can’t look away. [77k words, complete] Part Two - Life out of Balance When Reinhard von Musel's mother learns that her husband is about to sell her daughter to become the concubine of the Kaiser, she takes her two children, Reinhard and Annerose, and flees to the Free Planets Alliance, where the three of them must start a new life. [129k words, complete] Part Three - Servants of the Pharaoh Now an officer in His Majesty's fleet, Yang Wen-li struggles to maintain his principles in the face of everything that is expected of him. When he's unwillingly drawn into the politics of the court, he has to use all of his talents to keep himself and his new friends out of danger. [173k words, complete] Short - Whatever It Takes to Keep the Body Warm After their falling out, Reuenthal and Mittermeyer are both posted to the brutal wasteland of Capche-Lanka. It's difficult to hold a grudge when you're just trying to survive. [23k words, complete] Short - Keep the Home Fires (Burning) Three soldiers. Two bodies to be buried. One haunted house. [33k words, complete] Part Four - Lighting Out for the Territories While his sister has joined the fierce Rosen Ritter regiment, Reinhard's fame has earned him a post stuck on Phezzan. Instead of getting to fight, he's caught up in a web of secrets, including the shelter and care of a mysterious refugee from the Empire. Separated from everyone he cares about, Reinhard is forced to make some unexpected allies, and make connections with old friends. [147k words, complete] Part Five - Serpent's Mouth, Serpent's Teeth After having sacrificed his freedom to save his best friend's life, Yang must figure out how to win, and not just survive, the largest civil war in human history. [In progress] Part Six - Lightless Labyrinth [forthcoming, TBD] Part Seven - Silent Spiral [forthcoming, TBD] This story is crossposted on ao3 at bit.ly/wheelinsideawheel
8 276 - In Serial14 Chapters
The King Of Sloth
What happens when you take an extraordinarily lazy and indifferent prince that doesn't do anything else other than sleep and put him in a world of swords and magic? A world where the strong rule over the weak and crush all who say otherwise? A world where monsters of all kinds roam free? He sleeps obviously!
8 92 - In Serial35 Chapters
Eden's Alpha
#11 in werewolves"You know I'll never stop running, right?" "I've always loved a good chase" •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Ever since the werewolves took over, Eden has been running and hiding from the creatures that took away her family and home. She hates and despises the werewolves, but how long can she hide before one finds her and steals her away?(#59 Werewolf)
8 147
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
