Suitအျပည့္အစံုနဲ႔ သူ႔ပံုက မွန္ထဲမွာ

ရွင္းသန္႔လို႔ေနသည္။

လည္ပင္းက Necktieကို

ဆြဲခ်ၿပီး ေ၀ွ႔ရမ္းပစ္ခ်င္တ့ဲစိတ္ကို

အသာထိန္းရင္း မွန္ႀကီးေရွ႕

သက္ျပင္းေတြသာ ခ်ေနမိသည္။

ဆီကူထားတ့ဲ ဆံပင္ေတြက အရင္လို

နဖူးေပၚ၀ဲမက်ေနေတာ့တာေၾကာင့္

အခုမွ အသက္၃၀ အကိုႀကီးလိုိလုို။

အခုခ်ိန္ သားေမ်ွာ႔ႀကိဳးေဘာင္းဘီေလးသာ

ေပးပါမားရယ္လို႔ေအာ္ထုတ္လိုက္ရင္

ကုမၼဏီကိုဖင္ေျပာင္သြားခိုင္းမွာေသခ်ာသည္။

"သားက်န္႔...ၿပီးၿပီလား.."

အခန္းျပင္က မားေခၚသံေၾကာင့္နႈတ္ခမ္းက

သူ႔အလိုလိုစူထြက္လာရသည္။

ေဘးနားက ပစၥည္းဖာတစ္ခုက္ို

အားရပါးရကန္ထုတ္ရင္း

"ၿပီးၿပီမား..!"

"ၿပီးရင္ ထြက္လာခ့ဲေတာ့ေလ။"

ေနာက္ဆံုး နႈတ္ဆက္အေနနဲ႔

ကုတင္ေပၚက ဖက္လံုးကိုကန္ခ်ရင္း

"ဟုတ္!လာၿပီမား"

"အမယ္ေလး...ငါ့သားေလးဒီေလာက္ေခ်ာမွန္း

မသိခ့ဲဘူး.."

"သြားမယ္...."

"ခဏေနပါအံုး...ဒီေန႔ မင္းပါးရဲ႕ေမြးေန႔ပြဲမွာ

သားေလးကို မားက လိုက္ႂကြားရအံုးမွာ

ဒီေတာ့ ဘယ္အစိတ္ပိုင္းေလးကေန

စႂကြားရမလဲ...ဒီမွဲ႔ေလးကေနလား...

မဟုတ္ေသးပါဘူး ...ဒီနွာတံေလးကေနစႂကြားရမယ္။

ၿပီးရင္ ဒီမ်က္လံုးေလး။အိုက္ယား...လွရက္လိုက္တာ။

အရပ္ႀကီးကလဲ အရွည္ႀကီးပဲ...မင္းပါးပါးငယ္ငယ္က

မင္း ရုပ္ေလးသိလား..."

"သိတယ္...သိၿပီမလို႔ သြားရေအာင္ပါဗ်ာ။"

"ေကာင္းပါၿပီ...ေကာင္းပါၿပီ....

ေမ့ေတာ့မလို႔...ငါ့သားေလးရဲ႕

ခ်စ္စရာေကာင္းတ့ဲ အႏုပညာအေၾကာင္းပါႂကြားရမယ္။

ပန္းခ်ီဆြဲဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္းနဲ႔.."

"မားးးးးး"

မနိုင္ေတာ့ေရွာင္က်န္႔ မားကိုေနာက္ကေန

အတင္းတြန္းလႊတ္ကာ ကားထဲထည့္ေပးလိုက္ရသည္။

သူကေတာ့ပါပါး၀ယ္ေပးထားတ့ဲ ကားနဲ႔ပဲ

လိုက္ခ့ဲလိုက္သည္။

မဟုတ္လ်ွင္ေရွာင္ကေတာ္ ေလေသနတ္ၾကား

သူ႔ မရူနိုင္မကယ္နိုင္ျဖစ္လိမ့္မည္။

သူသိပါတယ္။မား သူ႔ကိုေပ်ာ္ေအာင္ထားေနမွန္း။

ဒါေပမ့ဲလည္း ခံစားရတ႕ဲေ၀ဒနာက

မေသးဘူးထင္ပါရဲ႕။

မားစကားေတြေျပာေနတ႔ဲအခ်ိန္ေတာင္ေရွာင္က်န္႔

ငိုင္သြားတတ္တာမ်ိဴးတို႔...

ေရခ်ိဴးေနရင္း အေတြးလြင့္ေနတာမ်ိဴးတို႔။

တစ္ခါတစ္ရံ ထမင္းျဖဴေတြခ်ည္းပဲ

စားမိေနတာမ်ိဴးတို႔ေပါ့

*အခ်စ္က ရူးသြပ္ေစတယ္တဲ့။

ဒါေတာင္ကြၽန္ေတာ္ မခ်စ္ရေသးဘူးေနာ္...

ခ်စ္မ်ားခ်စ္သြားခ့ဲလိုရိွရင္...*

🍑🍑🍑🍑🍑

"ဒါကြၽန္မသားေလး ေရွာင္က်န္႔ေလ.."

လူပံုအလယ္မွာႂကြားလံုးထုတ္ေနတ႔ဲမားေၾကာင့္

သူဟန္ေဆာင္ၿပံဳးရတာ စိတ္ညစ္လွၿပီ။

မားကလည္း သူ႔ကိုတစ္ေယာက္တည္း

မလႊတ္ထားဘဲ သြားေလရာ

ေရွာင္က်န္႔လက္ကိုဆြဲလို႔။

မခံနိုင္ေတာ့တ့ဲအဆံုး မားကိုခြင့္ေတာင္းၿပီး

အျပင္ထြက္ရန္ႀကံလိုက္သည္။

"မား...သား..."

"Cherryပါလား..."

မားက ေရွ႕တူရူကိုလွမ္းႏူတ္ဆက္လိုက္တာမို႔

ေရွာင္က်န္႔ စကားကိုမၾကား။

"Hi..အန္တီ.."

ေ႐ႊာအိုေရာင္ဆံပင္ကို ခပ္ျမင့္ျမင့္ထံုးဖြဲ႕ရင္း

ရွည္ေသာအရပ္နဲ႔သြယ္လ်ေသာ

ကိုယ္တို႔က Partyမွာရိွသည့္

ပုရိသတို႔စိတ္ကိုဆြဲညိဳ႕ထားသည္။

"Hi...က်န္႔က်န္႔!"

မားနဲ႔စကားေျပာေနရင္း ကို႔ကိုလာနႈတ္ဆက္တ့ဲ

ေကာင္မေလးေၾကာင့္ သူ ေၾကာင္အေနမိသည္။

အားလံုးရဲ႕ အားက်သည့္အၾကည့္ေတြက

ေရွာင္က်န္႔ဆီမွာ ရစ္၀ဲလို႔။

"ဘာလဲ..Cherryကိုမမွတ္မိေတာ့ဘူးလား.."

"အာ...Sorryပါေနာ္..ကြၽန္ေတာ္မသိဘူးဗ်"

"ျဖစ္ရမယ္..Cherryကလွလာတာကိုး.."

သူ႔ကိုသူအမႊန္းတင္ရင္း ရယ္ေသြးေနသည့္

သူမက တကယ္လွပါသည္။

ဒါေပမ့ဲ ေရွာင္က်န္႔ေတာ့ ဒီကျမန္ျမန္ထြက္ခ်င္ေနၿပီ။

ရစ္မူးတ့ဲ ၀ိုင္ေတြနဲ႔ ေမႊးလြန္းတ့ဲ

ေရေမႊးေတြၾကား သူမူးေ၀လွၿပီ။

ေရေမႊးဆို သစ္သီးန႔ံေလာက္ပဲသံုးသူမို႔

သူ႔ေခါင္းေတြမူးေနာက္လာရသည္။

"က်န္႔က်န္႔...အဆင္မေျပဘူးလား"

"ဟုတ္တယ္...မူးေနၿပီ...စိတ္မရိွပါနဲ႔။

ကိုအျပင္ထြက္မွရေတာ့မယ္.."

ေကာင္မေလးကို ထိုမ်ွသာေျပာၿပီး

သူထြက္ေျပးလာခ့ဲသည္။

အျပင္က ေလေအးေအးနဲ႔ထိေတြ႕လိုက္ခါမွ

ညစ္ညဴးေနေသာစိတ္တို႔က

ျပန္လန္းလာရသည္။

ျမက္ခင္းစိမ္းေလးတစ္ေလ်ွာက္

ေလ်ွာက္သြားရင္း မီးေရာင္မိွန္မိွန္ေအာက္က

သူ႔ကိုဘယ္သူမွသတိမထားမိၾက။

လူေတြနဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္းကိုေျပးရင္း

ျမက္ခင္းစိမ္းေလးေပၚ လွဲခ်မိသည္။

ောင္းကင္က ၾကယ္ေလးေတြကုိစိုက္ၾကည့္ရင္း

ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမရခ႕ဲ။

အ့ဲလိုပါပဲ....ရင္ထဲမွာ

တစ္ေယာက္ေသာသူေရာက္လာရင္ ေလာကႀကီးနဲ႔

အဆက္သြယ္ျပတ္သြားတတ္တာ။

"အသဲကြဲေနတာလား.."

ရုတ္တရက္ ေဘးနားလာရပ္တ့ဲေကာင္မေလးေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္႔ မတ္တပ္ထရပ္ရင္း

"ဘယ္လိုေရာက္လာ.."

"က်န္႔ရဲ႕မားကို က်န္႔အျပင္ထြက္သြားေၾကာင္း

သြားေျပာေပးရင္းနဲ႔ အန္တီက လိုက္သြားလိုက္ဆိုလို႔ပါ။

ၿပီးေတာ့ Cherryရဲ႕ က်န႔့္က အသဲကြဲေနတယ္တ့ဲ.."

သူ႔မ်က္နွာကိုကည့္ရင္းၿပံဳးၿပံဳးေလး

ေျပာေနတာေၾကာင့္ ေရွာင္က်န႔္မ်က္နွာပူစြာလႊဲရင္း

"မားကေတာ့...အိမ္တြင္းေရးကို..

သူစိမ္းေလ်ွာက္ေျပာျပန္ၿပီ.."

"က်န္႔...Cherryကို တကယ္မမွတ္မိတာလား"

"ညာေနတယ္ထင္ေနတာလား.."

စိတ္လည္းမရွည္ေတာ့တာေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္႔ေအာ္လိုက္ေပမ့ဲ ေကာင္မေလးက

အၿပံဳးမပ်က္ဘဲ တဟားဟားထရယ္လိုက္သည္။

"က်န္႔ကေတာ့ အရင္တိုင္းပဲ...ပိုင့္ကိုဆို

အရမ္းေအာ္တယ္.."

"ဘယ္ကပိုင္....ပိုင္...ပိုင္ေမ...

မင္းပိုင္ေမလား.."

"ဘာလဲ..အခုေတာ့သၾကားလံုးေလး

တစ္လံုးနဲ႔ေခ်ာ့လို႔ရတ႕ဲ ၁၀နွစ္သမီးေလး

မဟုတ္ဘူးေနာ္..."

"ဟာ..Sorryပါ ပိုင္ရာ...ေကာေကာ

...တကယ္မမွတ္မိတာ.."

"ဟြန္႔...အသဲကြဲတာလည္း ကြဲတာေပါ့။

ပိုင္ေမ့ကိုမမွတ္မိရေလာက္ေအာင္

အ့ဲလူက ဘယ္ေလာက္ေတာင္အေရးပါလို႔ပါလိမ့္ေနာ္.."

"ဟုတ္ပါၿပီကြာ...ေကာညီမေလးစိတ္ဆိုးေျပတ့ဲထိ

ေခ်ာ့မယ္ဟုတ္ၿပီလား..."

"ဟီး...ဒါမွတို႔ေကာေကာ...."

ခါးကိုလွမ္းဆြဲဖက္ရင္း ရယ္ျပတ့ဲသူမက

အရင္က ေရွာင္က်န္႔ရဲ႕အိမ္နီးခ်င္းညီမေလး

ပိုင္ေမဟုေျပာလ်ွင္ ေတာ္ေတာ္

ျပန္ေတြးယူ မည္ေလ။

ငယ္ငယ္က အိမ္နီးခ်င္း ေပစုတ္စုတ္ကေလးမေလးက

ေရွာင္က်န္႔ကိုဆို တစ္ကမၻာလုပ္ခ့ဲသည္ထိ

သူတို႔ သံေယာဇဥ္ရိွခ႔ဲၾကသည္။

သူ႔အိမ္က စီးပြားေရးမေျပလည္တာေၾကာင့္

အၿမဲရန္ျဖစ္သည့္ လင္မယားနွစ္ေယာက္ၾကား

အၿမဲေျမစာပင္ျဖစ္ခ့ဲရသည့္ေကာင္မေလး။

သူ႔အိမ္က ရန္ျဖစ္တိုင္း ေရွာင္က်န္႔တို႔ၿခံဘက္ကူးလာၿပီး

ေရွာင္က်န္႔ကိုဖက္ထားခို္င္းသည့္ေကာင္မေလး။

သူ႔နားေတြကိုပိတ္ထားခိုင္းတ့ဲကေလးမေလးက

ရန္ျဖစ္သံေတြ နားမေထာင္ရဲဘူးဟူ၍။

က်န္႔က်န္႔ဟုတစ္မ်ိဴး ေကာေကာဟုတစ္ဖံု

ေခၚတက္တ့ဲကေလးမေလးက ေရွာင္က်န္႔

၁၅နွစ္ေလာက္မွာ USကို

မိသားစုလိုက္ေျပာင္းသြားသည္။

အမ်ိဳးေတြရိွလို႔ဆိုတာပဲသိရၿပီး

သူ႔ညီမေလးကေတာ့ စာေလးတစ္ေစာင္နဲ႔သာ

နႈတ္ဆက္ခ့ဲသည္ေလ။

၁၂နွစ္ေလာက္ေ၀းခ့ဲၾကတ့ဲကာလမွာ

သူမက သူမတူေအာင္အလွေသြးႂကြယ္လာၿပီး

စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ဘုရင္မဟု ဆိုရေလာက္သည္ဆိုပဲ။

သူ႔ထက္ ၅နွစ္ႀကီးသည့္ ကို႔မွာသာ

ေမ်ာက္စိတ္မေပ်ာက္ေသးတာကိုး။

ခ်စ္သူေကာင္ေလးအေၾကာင္းေမးေတာ့ ကေလးမက

တေသာေသာ ထရယ္သည္။

"ပိုင္ ...ေကာင္ေလးေတြကိုမႀကိဳက္ဘူး"တ့ဲ။

ဒီကိစၥကို ေပါ့ေပါ့ေလးေျပာတ့ဲသူမက

ဘယ္လိုသတၱိေၾကာင့္လဲေမးေတာ့

ရင္ဘတ္ရဲ႕ဘယ္ဘက္္ကိုထိုးျပရွာသည္။

"ဒီအမိန္႔ကိုပဲနာခံတယ္...သူ႔ကို သိပ္ၿပီး

အထိန္းအခ်ဳပ္မထားဘူး..."

"နွလံုးသားကိုအလိုလိုက္ေတာ့ အမွားေတြရိွလာမွာေပါ့"

သူမက ခပ္ေသာေသာ့ရယ္ကာ

ေရွာင္က်န္႔ကိုလွမ္းၾကည့္သည္။

"နွလံုးသားမွာ ဦးေနွာက္ပါၿပီးသားပါ။

သူ႔ အသိနဲ႔သူ ကို႔ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကို

ေ႐ြးခ်ယ္ေပးနိုင္တယ္။

ဒီဦးေနွာက္ကိုသာ သြားအမိန္႔မေပးနဲ႔။

သူက အခ်စ္ေရးမွာ

အတၱထားဖို႔သပ္သပ္ထည့္ထားတာ။"

"ဒီေတာ့ ပိုင့္ေ႐ြးခ်ယ္မႈမွာ ပတ္၀န္းက်င္

ရိုက္ခတ္လာရင္ေရာ.."

သူ႔အျဖစ္ေတြအားလံုးကိုသြယ္၀ိုက္ၿပီး

၅နွစ္ငယ္တ့ဲကေလးကိုရင္ဖြင့္ေနရေပမ့ဲ

သူမရွက္မိေတာ့ပါ။

နွလံုးသားေရးမွာသုညထက္သာတ့ဲ

ကိန္းရိွရင္ အဲ့တာ ေရွာင္က်န္႔အပိုင္ပဲ

ျဖစ္မည္ထင္ပါရဲ႕။

"ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ပိုင့္အတြက္ေတာ့

အားကိုးရာေသးေသးေလးတစ္ခုထက္မပိုဘူး။

ကို႔ဘ၀ကို ရပ္ကြက္ရံုးဆီ

အပ္ထားတာမွမဟုတ္တာ။

ကို႔ ရွင္သန္မႈက ေပ်ာ္႐ႊင္မႈပဲျဖစ္ေစမွေပါ့.

.အ့ဲေတာ့ ကို႔ေပ်ာ္႐ႊင္မႈက္ို ဘယ္ေတာ့မွ

လက္မလႊတ္နဲ႔.."

ေျပာၿပီး Wineခြက္ကို ရီေ၀စြာၾကည့္ေနတ႔ဲ

သူမက အပူပင္ကင္းသလို။

အခုန္ျမန္ေနတ႔ဲရင္ဘတ္တစ္ေနရာကို

ေရွာင္က်န္႔ဖိကိုင္ရင္း ေရ႐ြတ္မိသည္က

နာမ္စားသံုးလံုးတည္းရယ္...

*ငါကေရာ....ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကိုဖမ္းဆုပ္ထားဖို႔

အခြင့္ရိွေတာ့လို႔လား...*

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အဟစ္..အဟစ္😀

ကို႔အေရးသားကိုၾကည့္ၿပီးအူနာေနတယ္😂

မသိရင္ရည္းစားထားဖူးတ့ဲ မသာမႀကီး

က်ေနတာပဲ😂😂😂😂

Suitအပြည့်အစုံနဲ့ သူ့ပုံက မှန်ထဲမှာ

ရှင်းသန့်လို့နေသည်။

လည်ပင်းက Necktieကို

ဆွဲချပြီး ဝှေ့ရမ်းပစ်ချင်တဲ့စိတ်ကို

အသာထိန်းရင်း မှန်ကြီးရှေ့

သက်ပြင်းတွေသာ ချနေမိသည်။

ဆီကူထားတဲ့ ဆံပင်တွေက အရင်လို

နဖူးပေါ်ဝဲမကျနေတော့တာကြောင့်

အခုမှ အသက်၃၀ အကိုကြီးလိုလို။

အခုချိန် သားမျှော့ကြိုးဘောင်းဘီလေးသာ

ပေးပါမားရယ်လို့အော်ထုတ်လိုက်ရင်

ကုမ္မဏီကိုဖင်ပြောင်သွားခိုင်းမှာသေချာသည်။

"သားကျန့်...ပြီးပြီလား.."

အခန်းပြင်က မားခေါ်သံကြောင့်နှုတ်ခမ်းက

သူ့အလိုလိုစူထွက်လာရသည်။

ဘေးနားက ပစ္စည်းဖာတစ်ခုက်ို

အားရပါးရကန်ထုတ်ရင်း

"ပြီးပြီမား..!"

"ပြီးရင် ထွက်လာခဲ့တော့လေ။"

နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက်အနေနဲ့

ကုတင်ပေါ်က ဖက်လုံးကိုကန်ချရင်း

"ဟုတ်!လာပြီမား"

"အမယ်လေး...ငါ့သားလေးဒီလောက်ချောမှန်း

မသိခဲ့ဘူး.."

"သွားမယ်...."

"ခဏနေပါအုံး...ဒီနေ့ မင်းပါးရဲ့မွေးနေ့ပွဲမှာ

သားလေးကို မားက လိုက်ကြွားရအုံးမှာ

ဒီတော့ ဘယ်အစိတ်ပိုင်းလေးကနေ

စကြွားရမလဲ...ဒီမှဲ့လေးကနေလား...

မဟုတ်သေးပါဘူး ...ဒီနှာတံလေးကနေစကြွားရမယ်။

ပြီးရင် ဒီမျက်လုံးလေး။အိုက်ယား...လှရက်လိုက်တာ။

အရပ်ကြီးကလဲ အရှည်ကြီးပဲ...မင်းပါးပါးငယ်ငယ်က

မင်း ရုပ်လေးသိလား..."

"သိတယ်...သိပြီမလို့ သွားရအောင်ပါဗျာ။"

"ကောင်းပါပြီ...ကောင်းပါပြီ....

မေ့တော့မလို့...ငါ့သားလေးရဲ့

ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အနုပညာအကြောင်းပါကြွားရမယ်။

ပန်းချီဆွဲဘယ်လောက်တော်ကြောင်းနဲ့.."

"မားးးးးး"

မနိုင်တော့ရှောင်ကျန့် မားကိုနောက်ကနေ

အတင်းတွန်းလွှတ်ကာ ကားထဲထည့်ပေးလိုက်ရသည်။

သူကတော့ပါပါးဝယ်ပေးထားတဲ့ ကားနဲ့ပဲ

လိုက်ခဲ့လိုက်သည်။

မဟုတ်လျှင်ရှောင်ကတော် လေသေနတ်ကြား

သူ့ မရူနိုင်မကယ်နိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသိပါတယ်။မား သူ့ကိုပျော်အောင်ထားနေမှန်း။

ဒါပေမဲ့လည်း ခံစားရတဲ့ဝေဒနာက

မသေးဘူးထင်ပါရဲ့။

မားစကားတွေပြောနေတဲ့အချိန်တောင်ရှောင်ကျန့်

ငိုင်သွားတတ်တာမျိူးတို့...

ရေချိူးနေရင်း အတွေးလွင့်နေတာမျိူးတို့။

တစ်ခါတစ်ရံ ထမင်းဖြူတွေချည်းပဲ

စားမိနေတာမျိူးတို့ပေါ့

*အချစ်က ရူးသွပ်စေတယ်တဲ့။

ဒါတောင်ကျွန်တော် မချစ်ရသေးဘူးနော်...

ချစ်များချစ်သွားခဲ့လိုရှိရင်...*

🍑🍑🍑🍑🍑

"ဒါကျွန်မသားလေး ရှောင်ကျန့်လေ.."

လူပုံအလယ်မှာကြွားလုံးထုတ်နေတဲ့မားကြောင့်

သူဟန်ဆောင်ပြုံးရတာ စိတ်ညစ်လှပြီ။

မားကလည်း သူ့ကိုတစ်ယောက်တည်း

မလွှတ်ထားဘဲ သွားလေရာ

ရှောင်ကျန့်လက်ကိုဆွဲလို့။

မခံနိုင်တော့တဲ့အဆုံး မားကိုခွင့်တောင်းပြီး

အပြင်ထွက်ရန်ကြံလိုက်သည်။

"မား...သား..."

"Cherryပါလား..."

မားက ရှေ့တူရူကိုလှမ်းနူတ်ဆက်လိုက်တာမို့

ရှောင်ကျန့် စကားကိုမကြား။

"Hi..အန်တီ.."

ရွှောအိုရောင်ဆံပင်ကို ခပ်မြင့်မြင့်ထုံးဖွဲ့ရင်း

ရှည်သောအရပ်နဲ့သွယ်လျသော

ကိုယ်တို့က Partyမှာရှိသည့်

ပုရိသတို့စိတ်ကိုဆွဲညို့ထားသည်။

"Hi...ကျန့်ကျန့်!"

မားနဲ့စကားပြောနေရင်း ကို့ကိုလာနှုတ်ဆက်တဲ့

ကောင်မလေးကြောင့် သူ ကြောင်အနေမိသည်။

အားလုံးရဲ့ အားကျသည့်အကြည့်တွေက

ရှောင်ကျန့်ဆီမှာ ရစ်ဝဲလို့။

"ဘာလဲ..Cherryကိုမမှတ်မိတော့ဘူးလား.."

"အာ...Sorryပါနော်..ကျွန်တော်မသိဘူးဗျ"

"ဖြစ်ရမယ်..Cherryကလှလာတာကိုး.."

သူ့ကိုသူအမွှန်းတင်ရင်း ရယ်သွေးနေသည့်

သူမက တကယ်လှပါသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ကျန့်တော့ ဒီကမြန်မြန်ထွက်ချင်နေပြီ။

ရစ်မူးတဲ့ ၀ိုင်တွေနဲ့ မွှေးလွန်းတဲ့

ရေမွှေးတွေကြား သူမူးဝေလှပြီ။

ရေမွှေးဆို သစ်သီးနံ့လောက်ပဲသုံးသူမို့

သူ့ခေါင်းတွေမူးနောက်လာရသည်။

"ကျန့်ကျန့်...အဆင်မပြေဘူးလား"

"ဟုတ်တယ်...မူးနေပြီ...စိတ်မရှိပါနဲ့။

ကိုအပြင်ထွက်မှရတော့မယ်.."

ကောင်မလေးကို ထိုမျှသာပြောပြီး

သူထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။

အပြင်က လေအေးအေးနဲ့ထိတွေ့လိုက်ခါမှ

ညစ်ညူးနေသောစိတ်တို့က

ပြန်လန်းလာရသည်။

မြက်ခင်းစိမ်းလေးတစ်လျှောက်

လျှောက်သွားရင်း မီးရောင်မှိန်မှိန်အောက်က

သူ့ကိုဘယ်သူမှသတိမထားမိကြ။

လူတွေနဲ့ခပ်လှမ်းလှမ်းကိုပြေးရင်း

မြက်ခင်းစိမ်းလေးပေါ် လှဲချမိသည်။

ောင်းကင်က ကြယ်လေးတွေကိုစိုက်ကြည့်ရင်း

ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိမရခဲ့။

အဲ့လိုပါပဲ....ရင်ထဲမှာ

တစ်ယောက်သောသူရောက်လာရင် လောကကြီးနဲ့

အဆက်သွယ်ပြတ်သွားတတ်တာ။

"အသဲကွဲနေတာလား.."

ရုတ်တရက် ဘေးနားလာရပ်တဲ့ကောင်မလေးကြောင့်

ရှောင်ကျန့် မတ်တပ်ထရပ်ရင်း

"ဘယ်လိုရောက်လာ.."

"ကျန့်ရဲ့မားကို ကျန့်အပြင်ထွက်သွားကြောင်း

သွားပြောပေးရင်းနဲ့ အန်တီက လိုက်သွားလိုက်ဆိုလို့ပါ။

ပြီးတော့ Cherryရဲ့ ကျန့်က အသဲကွဲနေတယ်တဲ့.."

သူ့မျက်နှာကိုကည့်ရင်းပြုံးပြုံးလေး

ပြောနေတာကြောင့် ရှောင်ကျန့်မျက်နှာပူစွာလွှဲရင်း

"မားကတော့...အိမ်တွင်းရေးကို..

သူစိမ်းလျှောက်ပြောပြန်ပြီ.."

"ကျန့်...Cherryကို တကယ်မမှတ်မိတာလား"

"ညာနေတယ်ထင်နေတာလား.."

စိတ်လည်းမရှည်တော့တာကြောင့်

ရှောင်ကျန့်အော်လိုက်ပေမဲ့ ကောင်မလေးက

အပြုံးမပျက်ဘဲ တဟားဟားထရယ်လိုက်သည်။

"ကျန့်ကတော့ အရင်တိုင်းပဲ...ပိုင့်ကိုဆို

အရမ်းအော်တယ်.."

"ဘယ်ကပိုင်....ပိုင်...ပိုင်မေ...

မင်းပိုင်မေလား.."

"ဘာလဲ..အခုတော့သကြားလုံးလေး

တစ်လုံးနဲ့ချော့လို့ရတဲ့ ၁၀နှစ်သမီးလေး

မဟုတ်ဘူးနော်..."

"ဟာ..Sorryပါ ပိုင်ရာ...ကောကော

...တကယ်မမှတ်မိတာ.."

"ဟွန့်...အသဲကွဲတာလည်း ကွဲတာပေါ့။

ပိုင်မေ့ကိုမမှတ်မိရလောက်အောင်

အဲ့လူက ဘယ်လောက်တောင်အရေးပါလို့ပါလိမ့်နော်.."

"ဟုတ်ပါပြီကွာ...ကောညီမလေးစိတ်ဆိုးပြေတဲ့ထိ

ချော့မယ်ဟုတ်ပြီလား..."

"ဟီး...ဒါမှတို့ကောကော...."

ခါးကိုလှမ်းဆွဲဖက်ရင်း ရယ်ပြတဲ့သူမက

အရင်က ရှောင်ကျန့်ရဲ့အိမ်နီးချင်းညီမလေး

ပိုင်မေဟုပြောလျှင် တော်တော်

ပြန်တွေးယူ မည်လေ။

ငယ်ငယ်က အိမ်နီးချင်း ပေစုတ်စုတ်ကလေးမလေးက

ရှောင်ကျန့်ကိုဆို တစ်ကမ္ဘာလုပ်ခဲ့သည်ထိ

သူတို့ သံယောဇဉ်ရှိခဲ့ကြသည်။

သူ့အိမ်က စီးပွားရေးမပြေလည်တာကြောင့်

အမြဲရန်ဖြစ်သည့် လင်မယားနှစ်ယောက်ကြား

အမြဲမြေစာပင်ဖြစ်ခဲ့ရသည့်ကောင်မလေး။

သူ့အိမ်က ရန်ဖြစ်တိုင်း ရှောင်ကျန့်တို့ခြံဘက်ကူးလာပြီး

ရှောင်ကျန့်ကိုဖက်ထားခိုင်းသည့်ကောင်မလေး။

သူ့နားတွေကိုပိတ်ထားခိုင်းတဲ့ကလေးမလေးက

ရန်ဖြစ်သံတွေ နားမထောင်ရဲဘူးဟူ၍။

ကျန့်ကျန့်ဟုတစ်မျိူး ကောကောဟုတစ်ဖုံ

ခေါ်တက်တဲ့ကလေးမလေးက ရှောင်ကျန့်

၁၅နှစ်လောက်မှာ USကို

မိသားစုလိုက်ပြောင်းသွားသည်။

အမျိုးတွေရှိလို့ဆိုတာပဲသိရပြီး

သူ့ညီမလေးကတော့ စာလေးတစ်စောင်နဲ့သာ

နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်လေ။

၁၂နှစ်လောက်ဝေးခဲ့ကြတဲ့ကာလမှာ

သူမက သူမတူအောင်အလှသွေးကြွယ်လာပြီး

စီးပွားရေးနယ်ပယ်မှာ ဘုရင်မဟု ဆိုရလောက်သည်ဆိုပဲ။

သူ့ထက် ၅နှစ်ကြီးသည့် ကို့မှာသာ

မျောက်စိတ်မပျောက်သေးတာကိုး။

ချစ်သူကောင်လေးအကြောင်းမေးတော့ ကလေးမက

တသောသော ထရယ်သည်။

"ပိုင် ...ကောင်လေးတွေကိုမကြိုက်ဘူး"တဲ့။

ဒီကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့လေးပြောတဲ့သူမက

ဘယ်လိုသတ္တိကြောင့်လဲမေးတော့

ရင်ဘတ်ရဲ့ဘယ်ဘက်ကိုထိုးပြရှာသည်။

"ဒီအမိန့်ကိုပဲနာခံတယ်...သူ့ကို သိပ်ပြီး

အထိန်းအချုပ်မထားဘူး..."

"နှလုံးသားကိုအလိုလိုက်တော့ အမှားတွေရှိလာမှာပေါ့"

သူမက ခပ်သောသော့ရယ်ကာ

ရှောင်ကျန့်ကိုလှမ်းကြည့်သည်။

"နှလုံးသားမှာ ဦးနှောက်ပါပြီးသားပါ။

သူ့ အသိနဲ့သူ ကို့ပျော်ရွှင်မှုကို

ရွေးချယ်ပေးနိုင်တယ်။

ဒီဦးနှောက်ကိုသာ သွားအမိန့်မပေးနဲ့။

သူက အချစ်ရေးမှာ

အတ္တထားဖို့သပ်သပ်ထည့်ထားတာ။"

"ဒီတော့ ပိုင့်ရွေးချယ်မှုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်

ရိုက်ခတ်လာရင်ရော.."

သူ့အဖြစ်တွေအားလုံးကိုသွယ်ဝိုက်ပြီး

၅နှစ်ငယ်တဲ့ကလေးကိုရင်ဖွင့်နေရပေမဲ့

သူမရှက်မိတော့ပါ။

နှလုံးသားရေးမှာသုညထက်သာတဲ့

ကိန်းရှိရင် အဲ့တာ ရှောင်ကျန့်အပိုင်ပဲ

ဖြစ်မည်ထင်ပါရဲ့။

"ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ ပိုင့်အတွက်တော့

အားကိုးရာသေးသေးလေးတစ်ခုထက်မပိုဘူး။

ကို့ဘ၀ကို ရပ်ကွက်ရုံးဆီ

အပ်ထားတာမှမဟုတ်တာ။

ကို့ ရှင်သန်မှုက ပျော်ရွှင်မှုပဲဖြစ်စေမှပေါ့.

.အဲ့တော့ ကို့ပျော်ရွှင်မှုက်ို ဘယ်တော့မှ

လက်မလွှတ်နဲ့.."

ပြောပြီး Wineခွက်ကို ရီဝေစွာကြည့်နေတဲ့

သူမက အပူပင်ကင်းသလို။

အခုန်မြန်နေတဲ့ရင်ဘတ်တစ်နေရာကို

ရှောင်ကျန့်ဖိကိုင်ရင်း ရေရွတ်မိသည်က

နာမ်စားသုံးလုံးတည်းရယ်...

*ငါကရော....ပျော်ရွှင်မှုကိုဖမ်းဆုပ်ထားဖို့

အခွင့်ရှိတော့လို့လား...*

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

အဟစ်..အဟစ်😀

ကို့အရေးသားကိုကြည့်ပြီးအူနာနေတယ်😂

မသိရင်ရည်းစားထားဖူးတဲ့ မသာမကြီး

ကျနေတာပဲ😂😂😂😂