《Yibo's Baby{Completed}》Part 16
Advertisement
"ေျပာစရာရိွတာေျပာ ေရွာင္ရမ္း"
ဆိုင္ထဲေရာက္တာနဲ႔ ေျပာလိုက္တ့ဲစကားက
မျငင္သာ...
သူမက အပ်က္ပ်က္ေသာမ်က္နွာကိုျပင္ကာ
"နင္တကယ္ကိုေျပာင္းလဲသြားၿပီရိေပၚ...
အရင္က ကိစၥေတြေၾကာင့္ဆိုရင္ေတာ့
ေတာင္းပန္ပါတယ္။ငါနင့္ကို ခ်စ္ခ့ဲပါတယ္။
နင္လည္းငါ့ကိုအရမ္းခ်စ္ခ့ဲတာပဲေလ..."
"နင္အခုခ်ိန္းတာ ခ်ီးေျခာက္ေရႏူးဖို႔ဆို
ငါျပန္ေတာ့မယ္.."
ထထြက္ဖို႔ျပင္ေနတ႔ဲရိေပၚေၾကာင့္
သူမမ်က္၀န္းမွာမ်က္ရည္စေတြတြဲခိုလာသည္။
"အ့ဲတာဆို ဘာလို႔ငါနဲ႔ ၾကင္ဖက္ေတြ႕ဖို႔
လာခ့ဲေသးလဲ.."
"Sorry...အ့ဲတုန္းက မားမအားလို႔
ပစၥည္းေလးသြားယူေပးပါဆိုလို႔ ငါထြက္လာရံုပဲ။
နင္နဲ႔ ၾကင္ဖက္အျဖစ္ေတြ႕ခိုင္းခ့ဲတယ္မွန္းငါမသိဘူး"
"နင္...အ့ဲတာဆိုဘာလို႔
Interviewမွာ ခ်စ္သူေတြပါလို႔ေျဖတုန္းက
ၿငိမ္ေနခ႔ဲတာလဲ..."
သက္ျပင္းတစ္ခုကို ေလးပင္စြာခ်ရင္း
သူမကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ကာ
"မင္းအ့ဲလိုေျဖေနတုန္းက ငါ့စ္ိတ္က
မင္းနားမွာေသးေသးေလးမွရိွမေနခ႔ဲဘူး။
ငါ့ခ်စ္သူထားသြားလို႔ ခံစားေနရတ႕ဲအပူနဲ႔တင္
မင္းေျပာသြားတာေတြငါမၾကားလိုက္ဘူး။
စိတ္ခ်...ငါအားလံုးေျဖရွင္းမွာ။
အခုေတာ့ ငါသြားေတာ့မယ္။"
"အ့ဲတာဆိုနင့္ခ်စ္သူကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပေလ.."
"ငါမႀကိဳက္တာဘာလဲသိလား။
သူတစ္ပါးရဲ႕အတြင္းေရးကို ေစာက္ေရးလုပ္ၿပီး
စပ္စုတာပဲ...နင့္မွာ အခ်ိန္ေတြတအားေပါေနလား။"
မိန္းကေလးေတြကိုမေျပာသင့္တ့ဲစကားမွန္းသိေပမ့ဲ
ဒီတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ေျပာရမည္။
သူမက ေျမေခြးအိုႀကီးလိုပဲ
ေကာင္ေလးျမင္တိုင္းစားခ်င္ေနတာ။
ရိေပၚရဲ႕က်န္႔ေကာေလးေတာင္
ပါသြားေတာ့မလို႔ေလ။
"ငါမယံုဘူး..နင့္မွာခ်စ္သူရိွတယ္ဆိုတာကို"
"ငါ့မွာခ်စ္သူမရိွမွန္းသိေနရင္ နင့္ကိုငါ
မႀကိဳက္မွန္းလဲသိလိုက္ေတာ့ေပါ့။
ငါ့မွာခ်စ္သူမရိွတာနဲ႔ နင့္ကိုယူရမွာလား။
ေနာက္ၿပီးတစ္ခါတည္းေျပာလိုက္မယ္။
ရိေပၚဆိုတာ ျပတ္ျပတ္သားသားျငင္းၿပီးရင္
လာရူပ္တာမႀကိဳက္ဘူးေနာ္။ နင္ကမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ။
အရွက္ေတာ့မကြဲခ်င္ဘူးမလား..."
တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ၿပီးက်န္ေနခ႔ဲတဲ့
သူမၾကည့္ရတာ ပူလို္က္တာ။
Make upေလးေလ်ာ့သံုးဖုို႔
အစီစဥ္မရိွဘူးလားမသိဘူး။
ရိေပၚရဲ႕က်န္႔ေကာေလးဆို
ပန္းေရာင္ေျပးေနတ႔ဲ မ်က္နွာႏုႏုေလးနဲ႔
ေအးခ်မ္းေနေရာ။
*လြမ္းလိုက္တာ လူႀကီးေလးရာ*
🍑🍑🍑🍑🍑
"သားက်န္႔...ဘယ္သြားမလို႔လဲ.."
"အျပင္ေလးခဏပါ..လမ္းေလ်ွာက္ထြက္ခ်င္လို႔"
"သတိထားအံုးေနာ္..လမ္းအကူးေတြဘာေတြ "
"ဟုတ္..."
မနက္ခင္းေစာေစာ ေပက်င္းၿမိဳ႕ရဲ႕
သဘာ၀က ေနခ႔ဲတ့ဲ
ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးရဲ႕ အလွကို
ေျခဖ်ားပင္မမီွ။
ေခါင္းကိုငု႔ံကာပင့္သက္ဆစ္ခု
ရူရိူက္မိသည္။
ဘာလို႔ လြမ္းေနတုန္းလဲကြာဆိူၿပီး
နွလံုးသားကိုထုရိုက္ပစ္ခ်င္ရဲ႕။
မင္းကိုယံုတယ္ ဆိုတ႔ဲစကားေျပာရေအာင္လည္း
မင္းက ယံုေတာင္မယံုခိုင္းခ့ဲဘူးေလ
အရင္က ၾကင္ၾကင္နာနာဆက္ဆံခံရတ႕ဲ
ပန္းေရာင္ေျပးသြားတ့ဲငါ့မ်က္နွာကိုၾကည့္ၿပီး
မင္း ေရွာင္ရမ္းနဲ႔ဟားေနမလား။
နႈတ္ခမ္းေတြ စိုအိေအာင္မင္းနမ္းတိုင္း
မ်က္လံုးမိွတ္က်သြားတ့ဲငါ့ကို
ခိုးၾကည့္ၿပီး ႀကိတ္ရယ္ေနခ႔ဲမလား။
ရင္ခြင္ထဲထည့္အိပ္တိုင္း
အိမ္မက္လွခ႔ဲတ့ဲငါ့ကို အျပင္မွာ
တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း မင္းအထင္ေသးေနမလား။
အရာရာက ရွက္စရာပါပဲ၀မ္ရိေပၚ။
ရွက္လြန္းလို႔ မင္းကိုမုန္းဖို႔ေတြးတိုင္း
ရင္ဘတ္ထဲက အေကာင္က
ငိုေတာ့မလိုပဲ။
ပန္းၿခံထဲ ဘယ္နွေခါက္ပတ္မိေနမွန္းမသိေပမဲ
ေျခေထာက္အစံုကေတာ့ထံုက်င္ေနၿပီ။
ကန္ေရျပင္စိမ္းေလးကိုေငးရင္း
ထိုင္ခံုမွာ နားကာ ျမင္ျမင္သမ်ွေငးေနမိသည္။
ဒါေပမ့ဲ မင္းသိလား...
ငါမင္းကိုပဲ ျမင္ေနရလို႔ စိတ္ညစ္လာၿပီ။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"သားမႀကိဳက္လို႔ပဲ အျပတ္ျဖတ္ခ့ဲၿပီ။
မားက ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.."
"ရိေပၚ...သူမိဘေတြနဲ႔မားနဲ႔က
စကားေတြလြန္ကုန္ၿပီကြ"
"ဒါပဲ။မားက ကိစၥတစ္ခုကို
အဆံုးထိမေတြးတက္ဘူး။
လြန္သြားလဲ မားယူလိုက္ေပါ့။
သားကေတာ့ က်န္႔ေကာကိုပဲ
လက္ထပ္မွာ။မားသိလား။
က်န္႔ေကာ ရဲ႕မားက အရမ္းေခတ္မီတယ္။
သူ႔သားရဲ႕ခံစားခ်က္ကို သူထိန္းေပးနိုင္တယ္။
မားကိုၾကည့္ပါအံုး။သားတစ္ေယာက္လံုးကို
သူမ်ားလက္ထဲ အေႂကြးဆပ္သလိုထိုးေကြၽးေနတာ။
မားရဲ႕သားက လဒူလအ မဟုတ္ဘူးေနာ"
"မျဖစ္သင့္တာကို မတားဆီးတာ
ေခတ္မီတာလား။အခုေခတ္ကေလးေတြ
မဟု်္တာလုပ္ေနတာကုိ အားေပးအားေျမႇာက္လုပ္တာ
ေခတ္မီတယ္ဆိုရင္လညး္ ေဆးခ်ေနတ႔ဲေကာင္ေတြကို
ေဆးေတြ လိုက္ေ၀ေပးလိုက္ေလ..."
"မားက လူအခ်င္းခ်င္းခ်စ္တာကို
သဘာ၀မက်ဘူးလို႔ေျပာခ်င္တာပဲ။
တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ထားတ့ဲေမတၲာက
အ့ဲေလာက္ေတာင္အေပါစားဆန္ေစလို႔လား။
မားနွလံုးသားထဲမွာ သားေပ်ာ္႐ႊင္မႈက္ုိပဲ
ရွာေပးပါ။သားကိုခ်စ္ရင္ေပါ့..."
ထိုမ်ွသာေျပာၿပီးရိေပၚ အိမ္ေပၚတက္လာေတာ့
ေလွကားထစ္မွာ စစ္ေကြၽးက
ရပ္ေစာင့္ေနသည္။
"ေကာ..."
"ေတာင္းပန္ပါတယ္...မင္းကို
အရင္က မကာကြယ္ေပးနိုင္ခ့ဲလို႔.."
စစ္ေကြၽးက မ်က္ရည္စေတြနဲ႔
ေခါင္းရမ္းျပသည္။
"ရပါတယ္။ကြၽန္ေတာ္ အဆင္ေျပေနပါတယ္။
သူလည္း အဆင္ေျပေနပါၿပီ.."
မ်က္ရည္တစ္စက္လြင့္က်သြားေပမ့ဲ
ျပန္ၿပံဳးျပတ့ဲ ေကာင္ေလးေၾကာင့္
ရိေပၚသက္ျပင္းခ်ရင္း
စစ္ေကြၽးေခါင္းကိုသာ ျငင္သာစြာ
ပြတ္ေပးေနလိုက္သည္။။
"မင္းသူ႔ကိုလြမ္းလား.."
"လြမ္းတယ္...ဒါေပမ့ဲ မေတြ႕ခ်င္ဘူး။
ျပန္ဆံုေတြ႕ခ့ဲရင္ စကားတတ္တ့ဲ
သူ႔ကို ကြၽန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္။
သူ...ကြၽန္ေတာ့ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး
အ႐ြဲ႕တိုက္စကားေတြေျပာမွာလည္းေၾကာက္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္...ကြၽန္ေတာ္ခံနိုင္မယ္မထင္ဘူး.."
"ေတာင္းပန္ပါတယ္စစ္ေကြၽး။
ငါ မဆိုင္သလို ေနခ႔ဲမိတယ္။
မားရဲ႕အတၲေတြၾကားထဲက
မင္းကို မကယ္ထုတ္ေပးခ့ဲပဲ..."
"အန္တီမမွားပါဘူး။
စစ္ေကြၽးမွာ အန္႔တီေက်းဇူးေတြ
အမ်ားႀကီးပါ..အန္တီစိတ္ခ်မ္းသာရင္
အဆင္ေျပပါၿပီ .....ၿပီးေတာ့ က်င္းရီလည္း
ေပ်ာ္ေနၿပီ..."
ထိန္းမနိုင္ေတာ့တ့ဲ မ်က္ရည္ေလးက
ေကာင္ေလးပါးျပင္ေဖာင္းေဖာင္းေလးေပၚ
က်ဆင္းသြားေတာ့ လက္မ်ားနဲ႔
အလ်င္အျမန္ဖယ္ရွားလာသည္။
"ေကာ အိပ္ေတာ့ေလ...မနက္ျဖန္ေပက်င္းသြားမွာ
မဟုတ္ဘူးလား..."
"အင္း...မင္းလည္းလိုက္ခ့ဲ.."
"ဘာလို႔လည္း....အန္တီကြၽန္ေတာ့ကိုဆူ.."
"မားကိုေမ့ထား....ငါ့ကိုကူညီေနာ္။
က်န္႔ေကာကိုရွင္းျပေပးဖို႔.....
မင္း သက္ေသအျဖစ္ရိွေနေပးမွရမွာ...
ေနာ္လို႔စစ္ေကြၽး..."
"ခြၽဲမေနပါနဲ႔...ေကာ နားမွာရိွရင္
အသက္ရူေခ်ာင္တယ္...ကြၽန္ေတာ္လိုက္ခ့ဲမယ္။
ခုေတာ့ အိပ္ေတာ့.."
ရိေပၚအခန္းထဲ၀င္သြားသည္နွင့္
စစ္ေကြၽးလည္း မ်က္ရည္မ်ားအားလံုးကိုက်ဆင္းခြင့္
ေပးလိုက္သည္။
"ငါ့ကိုခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔က်င္းရီ.."
စစ္ေကြၽးရဲ႕ခ်စ္ရသူက
သိပ္မာနႀကီးတာ။
ၿပီးေတာ့ စကားလဲ အရမ္းတက္တာ။
လမ္းခြဲစကားဆိုတ႔ဲေန႔ကေတာင္
*လမ္းခြဲစကားကိုမင္းေျပာေပမ့ဲ
တကယ္တမ္း လမ္းခြဲခံရတ႕ဲသူက
ငါမဟုတ္ဘူးစစ္ေကြၽး။
အ့ဲေတာ့မင္းသိလိုက္ပါ။
မင္းကိုငါ လမ္းခြဲခ့ဲတယ္လို႔ပဲ..*
ဒီစကားေလးတစ္ခြန္းပဲေျပာၿပီး
ထားခ့ဲ့တ့ဲသူက တကယ္ကို
လွည့္ေတာင္မၾကည့္ခ့ဲဘူး။
သူလွည့္ၾကည့္ခ့ဲရင္...
သူမ်ားအရိပ္ေအာက္မွာ ေက်းဇူးတရားနဲ႔
ခ်ည္ခံထားရတာေတြ....
လမ္းခြဲစကားေျပာဖို႔ တစ္ညလံုး
အရူးလို ဇာတ္တိုက္ၿပီးငိုခ႔ဲရတာေတြ.....
လမ္းခြဲၿပီး တညလံုး အိပ္မရဘဲ
ငိုခ႔ဲရတာေတြ။
*ျပန္ဆံုရင္ေတာင္ ငါေရွာင္ေျပးေနအံုးမွာ။
မင္းကိုဖက္ထားခ်င္စိတ္ေတြက ဘယ္ေတာ့မွ
အစိုးမရခ႕ဲလို႔*
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
မုန္တိုင္းၿပီးမွဖတ္မယ္ဆိုသူမ်ား
ခုခ်က္ခ်င္းျပန္လာခ့ဲၾက😒
သမ်ားမွာေတာ့ ႀကိဳးစားေရးထားရတာ
ရွင္တု႔ိFEELINGလာဖို႔ေလ😏
အ့ဲလို ထားခ့ဲေတာ့ ကြၽန္မက အရူးႀကီးလို
က်န္ေနခ႔ဲမွာေပါ့
လာရင္လာေနာ္...😒
မလာရင္ UPဖို႔ကို
ဒီက ဘယ္အားရိွေတာ့မွာလဲ...
ေမတၲာကိုတံုးတယ္ ရွင္တို႔ေတြ
တကယ္ပဲ😭
"ပြောစရာရှိတာပြော ရှောင်ရမ်း"
ဆိုင်ထဲရောက်တာနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့စကားက
မငြင်သာ...
သူမက အပျက်ပျက်သောမျက်နှာကိုပြင်ကာ
"နင်တကယ်ကိုပြောင်းလဲသွားပြီရိပေါ်...
အရင်က ကိစ္စတွေကြောင့်ဆိုရင်တော့
တောင်းပန်ပါတယ်။ငါနင့်ကို ချစ်ခဲ့ပါတယ်။
နင်လည်းငါ့ကိုအရမ်းချစ်ခဲ့တာပဲလေ..."
"နင်အခုချိန်းတာ ချီးခြောက်ရေနူးဖို့ဆို
ငါပြန်တော့မယ်.."
ထထွက်ဖို့ပြင်နေတဲ့ရိပေါ်ကြောင့်
သူမမျက်ဝန်းမှာမျက်ရည်စတွေတွဲခိုလာသည်။
"အဲ့တာဆို ဘာလို့ငါနဲ့ ကြင်ဖက်တွေ့ဖို့
လာခဲ့သေးလဲ.."
"Sorry...အဲ့တုန်းက မားမအားလို့
ပစ္စည်းလေးသွားယူပေးပါဆိုလို့ ငါထွက်လာရုံပဲ။
နင်နဲ့ ကြင်ဖက်အဖြစ်တွေ့ခိုင်းခဲ့တယ်မှန်းငါမသိဘူး"
"နင်...အဲ့တာဆိုဘာလို့
Interviewမှာ ချစ်သူတွေပါလို့ဖြေတုန်းက
ငြိမ်နေခဲ့တာလဲ..."
သက်ပြင်းတစ်ခုကို လေးပင်စွာချရင်း
သူမကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ
"မင်းအဲ့လိုဖြေနေတုန်းက ငါ့စ်ိတ်က
မင်းနားမှာသေးသေးလေးမှရှိမနေခဲ့ဘူး။
ငါ့ချစ်သူထားသွားလို့ ခံစားနေရတဲ့အပူနဲ့တင်
မင်းပြောသွားတာတွေငါမကြားလိုက်ဘူး။
စိတ်ချ...ငါအားလုံးဖြေရှင်းမှာ။
အခုတော့ ငါသွားတော့မယ်။"
"အဲ့တာဆိုနင့်ချစ်သူကို လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြလေ.."
"ငါမကြိုက်တာဘာလဲသိလား။
သူတစ်ပါးရဲ့အတွင်းရေးကို စောက်ရေးလုပ်ပြီး
စပ်စုတာပဲ...နင့်မှာ အချိန်တွေတအားပေါနေလား။"
မိန်းကလေးတွေကိုမပြောသင့်တဲ့စကားမှန်းသိပေမဲ့
ဒီတစ်ယောက်ကိုတော့ပြောရမည်။
သူမက မြေခွေးအိုကြီးလိုပဲ
ကောင်လေးမြင်တိုင်းစားချင်နေတာ။
ရိပေါ်ရဲ့ကျန့်ကောလေးတောင်
ပါသွားတော့မလို့လေ။
"ငါမယုံဘူး..နင့်မှာချစ်သူရှိတယ်ဆိုတာကို"
"ငါ့မှာချစ်သူမရှိမှန်းသိနေရင် နင့်ကိုငါ
မကြိုက်မှန်းလဲသိလိုက်တော့ပေါ့။
ငါ့မှာချစ်သူမရှိတာနဲ့ နင့်ကိုယူရမှာလား။
နောက်ပြီးတစ်ခါတည်းပြောလိုက်မယ်။
ရိပေါ်ဆိုတာ ပြတ်ပြတ်သားသားငြင်းပြီးရင်
လာရူပ်တာမကြိုက်ဘူးနော်။ နင်ကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါ။
အရှက်တော့မကွဲချင်ဘူးမလား..."
တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်ပြီးကျန်နေခဲ့တဲ့
သူမကြည့်ရတာ ပူလိုက်တာ။
Make upလေးလျော့သုံးဖို့
အစီစဉ်မရှိဘူးလားမသိဘူး။
ရိပေါ်ရဲ့ကျန့်ကောလေးဆို
ပန်းရောင်ပြေးနေတဲ့ မျက်နှာနုနုလေးနဲ့
အေးချမ်းနေရော။
*လွမ်းလိုက်တာ လူကြီးလေးရာ*
🍑🍑🍑🍑🍑
"သားကျန့်...ဘယ်သွားမလို့လဲ.."
"အပြင်လေးခဏပါ..လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်လို့"
"သတိထားအုံးနော်..လမ်းအကူးတွေဘာတွေ "
"ဟုတ်..."
မနက်ခင်းစောစော ပေကျင်းမြို့ရဲ့
သဘာဝက နေခဲ့တဲ့
မြို့သေးသေးလေးရဲ့ အလှကို
ခြေဖျားပင်မမှီ။
ခေါင်းကိုငုံ့ကာပင့်သက်ဆစ်ခု
ရူရိူက်မိသည်။
ဘာလို့ လွမ်းနေတုန်းလဲကွာဆိူပြီး
နှလုံးသားကိုထုရိုက်ပစ်ချင်ရဲ့။
မင်းကိုယုံတယ် ဆိုတဲ့စကားပြောရအောင်လည်း
မင်းက ယုံတောင်မယုံခိုင်းခဲ့ဘူးလေ
အရင်က ကြင်ကြင်နာနာဆက်ဆံခံရတဲ့
ပန်းရောင်ပြေးသွားတဲ့ငါ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး
မင်း ရှောင်ရမ်းနဲ့ဟားနေမလား။
နှုတ်ခမ်းတွေ စိုအိအောင်မင်းနမ်းတိုင်း
မျက်လုံးမှိတ်ကျသွားတဲ့ငါ့ကို
ခိုးကြည့်ပြီး ကြိတ်ရယ်နေခဲ့မလား။
ရင်ခွင်ထဲထည့်အိပ်တိုင်း
အိမ်မက်လှခဲ့တဲ့ငါ့ကို အပြင်မှာ
တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း မင်းအထင်သေးနေမလား။
အရာရာက ရှက်စရာပါပဲဝမ်ရိပေါ်။
ရှက်လွန်းလို့ မင်းကိုမုန်းဖို့တွေးတိုင်း
ရင်ဘတ်ထဲက အကောင်က
ငိုတော့မလိုပဲ။
ပန်းခြံထဲ ဘယ်နှခေါက်ပတ်မိနေမှန်းမသိပေမဲ
ခြေထောက်အစုံကတော့ထုံကျင်နေပြီ။
ကန်ရေပြင်စိမ်းလေးကိုငေးရင်း
ထိုင်ခုံမှာ နားကာ မြင်မြင်သမျှငေးနေမိသည်။
ဒါပေမဲ့ မင်းသိလား...
ငါမင်းကိုပဲ မြင်နေရလို့ စိတ်ညစ်လာပြီ။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"သားမကြိုက်လို့ပဲ အပြတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီ။
မားက ဘာဖြစ်နေတာလဲ.."
"ရိပေါ်...သူမိဘတွေနဲ့မားနဲ့က
စကားတွေလွန်ကုန်ပြီကွ"
"ဒါပဲ။မားက ကိစ္စတစ်ခုကို
အဆုံးထိမတွေးတက်ဘူး။
လွန်သွားလဲ မားယူလိုက်ပေါ့။
သားကတော့ ကျန့်ကောကိုပဲ
လက်ထပ်မှာ။မားသိလား။
ကျန့်ကော ရဲ့မားက အရမ်းခေတ်မီတယ်။
သူ့သားရဲ့ခံစားချက်ကို သူထိန်းပေးနိုင်တယ်။
မားကိုကြည့်ပါအုံး။သားတစ်ယောက်လုံးကို
သူများလက်ထဲ အကြွေးဆပ်သလိုထိုးကျွေးနေတာ။
မားရဲ့သားက လဒူလအ မဟုတ်ဘူးနော"
"မဖြစ်သင့်တာကို မတားဆီးတာ
ခေတ်မီတာလား။အခုခေတ်ကလေးတွေ
မဟုျတာလုပ်နေတာကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်တာ
ခေတ်မီတယ်ဆိုရင်လည်း ဆေးချနေတဲ့ကောင်တွေကို
ဆေးတွေ လိုက်ဝေပေးလိုက်လေ..."
"မားက လူအချင်းချင်းချစ်တာကို
သဘာဝမကျဘူးလို့ပြောချင်တာပဲ။
တစ်ယောက်တစ်ယောက်ထားတဲ့မေတ္တာက
အဲ့လောက်တောင်အပေါစားဆန်စေလို့လား။
မားနှလုံးသားထဲမှာ သားပျော်ရွှင်မှုက်ိုပဲ
ရှာပေးပါ။သားကိုချစ်ရင်ပေါ့..."
ထိုမျှသာပြောပြီးရိပေါ် အိမ်ပေါ်တက်လာတော့
လှေကားထစ်မှာ စစ်ကျွေးက
ရပ်စောင့်နေသည်။
"ကော..."
"တောင်းပန်ပါတယ်...မင်းကို
အရင်က မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လို့.."
စစ်ကျွေးက မျက်ရည်စတွေနဲ့
ခေါင်းရမ်းပြသည်။
"ရပါတယ်။ကျွန်တော် အဆင်ပြေနေပါတယ်။
သူလည်း အဆင်ပြေနေပါပြီ.."
မျက်ရည်တစ်စက်လွင့်ကျသွားပေမဲ့
ပြန်ပြုံးပြတဲ့ ကောင်လေးကြောင့်
ရိပေါ်သက်ပြင်းချရင်း
စစ်ကျွေးခေါင်းကိုသာ ငြင်သာစွာ
ပွတ်ပေးနေလိုက်သည်။။
"မင်းသူ့ကိုလွမ်းလား.."
"လွမ်းတယ်...ဒါပေမဲ့ မတွေ့ချင်ဘူး။
ပြန်ဆုံတွေ့ခဲ့ရင် စကားတတ်တဲ့
သူ့ကို ကျွန်တော်ကြောက်တယ်။
သူ...ကျွန်တော့ကို စေ့စေ့ကြည့်ပြီး
အရွဲ့တိုက်စကားတွေပြောမှာလည်းကြောက်တယ်။
ကျွန်တော်...ကျွန်တော်ခံနိုင်မယ်မထင်ဘူး.."
"တောင်းပန်ပါတယ်စစ်ကျွေး။
ငါ မဆိုင်သလို နေခဲ့မိတယ်။
မားရဲ့အတ္တတွေကြားထဲက
မင်းကို မကယ်ထုတ်ပေးခဲ့ပဲ..."
"အန်တီမမှားပါဘူး။
စစ်ကျွေးမှာ အန့်တီကျေးဇူးတွေ
အများကြီးပါ..အန်တီစိတ်ချမ်းသာရင်
အဆင်ပြေပါပြီ .....ပြီးတော့ ကျင်းရီလည်း
ပျော်နေပြီ..."
ထိန်းမနိုင်တော့တဲ့ မျက်ရည်လေးက
ကောင်လေးပါးပြင်ဖောင်းဖောင်းလေးပေါ်
ကျဆင်းသွားတော့ လက်များနဲ့
အလျင်အမြန်ဖယ်ရှားလာသည်။
"ကော အိပ်တော့လေ...မနက်ဖြန်ပေကျင်းသွားမှာ
မဟုတ်ဘူးလား..."
"အင်း...မင်းလည်းလိုက်ခဲ့.."
"ဘာလို့လည်း....အန်တီကျွန်တော့ကိုဆူ.."
"မားကိုမေ့ထား....ငါ့ကိုကူညီနော်။
ကျန့်ကောကိုရှင်းပြပေးဖို့.....
မင်း သက်သေအဖြစ်ရှိနေပေးမှရမှာ...
နော်လို့စစ်ကျွေး..."
"ချွဲမနေပါနဲ့...ကော နားမှာရှိရင်
အသက်ရူချောင်တယ်...ကျွန်တော်လိုက်ခဲ့မယ်။
ခုတော့ အိပ်တော့.."
ရိပေါ်အခန်းထဲဝင်သွားသည်နှင့်
စစ်ကျွေးလည်း မျက်ရည်များအားလုံးကိုကျဆင်းခွင့်
ပေးလိုက်သည်။
"ငါ့ကိုခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့ကျင်းရီ.."
စစ်ကျွေးရဲ့ချစ်ရသူက
သိပ်မာနကြီးတာ။
ပြီးတော့ စကားလဲ အရမ်းတက်တာ။
လမ်းခွဲစကားဆိုတဲ့နေ့ကတောင်
*လမ်းခွဲစကားကိုမင်းပြောပေမဲ့
တကယ်တမ်း လမ်းခွဲခံရတဲ့သူက
ငါမဟုတ်ဘူးစစ်ကျွေး။
အဲ့တော့မင်းသိလိုက်ပါ။
မင်းကိုငါ လမ်းခွဲခဲ့တယ်လို့ပဲ..*
ဒီစကားလေးတစ်ခွန်းပဲပြောပြီး
ထားခဲ့တဲ့သူက တကယ်ကို
လှည့်တောင်မကြည့်ခဲ့ဘူး။
သူလှည့်ကြည့်ခဲ့ရင်...
သူများအရိပ်အောက်မှာ ကျေးဇူးတရားနဲ့
ချည်ခံထားရတာတွေ....
လမ်းခွဲစကားပြောဖို့ တစ်ညလုံး
အရူးလို ဇာတ်တိုက်ပြီးငိုခဲ့ရတာတွေ.....
လမ်းခွဲပြီး တညလုံး အိပ်မရဘဲ
ငိုခဲ့ရတာတွေ။
*ပြန်ဆုံရင်တောင် ငါရှောင်ပြေးနေအုံးမှာ။
မင်းကိုဖက်ထားချင်စိတ်တွေက ဘယ်တော့မှ
အစိုးမရခဲ့လို့*
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
မုန်တိုင်းပြီးမှဖတ်မယ်ဆိုသူများ
ခုချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ကြ😒
သများမှာတော့ ကြိုးစားရေးထားရတာ
ရှင်တုိ့FEELINGလာဖို့လေ😏
အဲ့လို ထားခဲ့တော့ ကျွန်မက အရူးကြီးလို
ကျန်နေခဲ့မှာပေါ့
လာရင်လာနော်...😒
မလာရင် UPဖို့ကို
ဒီက ဘယ်အားရှိတော့မှာလဲ...
မေတ္တာကိုတုံးတယ် ရှင်တို့တွေ
တကယ်ပဲ😭
Advertisement
- In Serial29 Chapters
Fertilizer Wars
[participant in the Royal Road Writathon challenge] The year is 2202. Pandemics, apocalypses, demons, and nuclear war have ravaged the planet. Climate change has become nearly random. Forests have become desert. Tundra has become rain forest. The Amazon is infested with monsters. The world is split in a super power dipole in name only. The ten billion humans left on Earth follow whoever is closest at hand that can feed them. Special Operative Iris Haber has become one of "America"s most important war assets : a human capable of entering radiation zones. The only organic parts of her left are her brain and her heart, easily shielded. The only land that matters anymore is farm land, and the only people who matter are the ones able to capture that farm land.
8 103 - In Serial14 Chapters
Ascended Dark Sovereign
In a world ravaged by war between two opposing types of practioners, the Magus and The Martial Strength Cultivators, lives a young boy with genius intelligence and exceptional potential. With his parents being ripped from his arms by war, he must rise up alone to conquer the Primal World and the Heavens as the Ascended Dark Sovereign.
8 149 - In Serial33 Chapters
Monstrous Heroic Decimation
Can a single person rise above everything the world throws at him? A world where a single person's life is only worth the amount they're able to carve out of the other's body... a world where the veil of society is held together with a thin veneer, in tiny pockets of a world they once inhabited... Sam is about to hit the coming of age ceremony, and his life up til this point has been good with two caring parents attending school everyday, yet will he throw all that away because of what's about to come? A cultivation-esque, monster taming/evolution story.
8 161 - In Serial13 Chapters
Strange Convergences
Seemingly disparate events transpire in one world, the same world, different worlds. Seers, psychopaths, paragons, all acting according to the truths they perceive. Who are these people, and why do they matter? They're trying to answer that question themselves. Strange Convergences is a series of short stories revolving around multiple protagonists, simple and complex, kind or devious, who might be seeing another world, or who might be in the real one. Some stories will contain mild horror themes. Pertinent content warnings will be enumerated at the top of each story as needed. "roots (racines)" by PATRICE OUELLET is licensed with CC BY-NC-ND 2.0. To view a copy of this license, visit https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/
8 109 - In Serial54 Chapters
Farmer's Pampered Wife: Farming Crops To Raise A Bun
When she opened her eyes, she became the well-known ugly woman in the village and there was a tender little bun in front of her plus an instant hunter husband. Lin Xiaoye felt pressured, but with a silver needle in hand, she started treating illnesses and saving people to earn a fortune, kissing her husband, abusing scums, raising a bun, planting crops and living a good life. Wait, what? Her husband is a god of war? And an outstanding founding minister on top of that? The emperor even begged him? How dare he hide this from her? Scram and sleep in the hall!Translator: I'm bored so I've decided to try translating Chinese webnovels hahaha
8 1607 - In Serial15 Chapters
Traveler's Unceasing Footsteps
I have a big dream, a ridiculous wish and a laughable goal. It is to experience different situations, to learn about knowledge of different people and to see different sceneries around the whole world. What will I see? What will I learn? And what will I do about those what I see and learn?I am curious about the world and to satisfy it I need to know more about the world. A journey, a travel, and an adventure towards uncharted lands and seas. May my footsteps never cease.
8 117

