《Yibo's Baby{Completed}》Part 9
Advertisement
"စစ္ေကြၽး..မနက္စာအဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီလား"
"ဟုတ္ေကာ..လာစားလို႔ရၿပီေလ"
"မင္း အဆင္ေျပရင္ဟိုဘက္အိမ္က
လူကိုသြားေခၚေပးပါလား"
"ဗ်ာ..ဘယ္ဘက္အိမ္လဲ"
"ညက ေတြ႕ခဲ့တ့ဲတစ္ေယာက္ကြာ။
သြားေခၚလိုက္ေနာ္...ေကာ အိမ္သာအရမ္းတတ္ခ်င္ေနလို႔"
"ဟား..ဟုတ္က့ဲပါ။
ကြၽန္ေတာ္သြားလိုက္မယ္အခု"
"ေအး..ေက်းဇူး"
စစ္ေကြၽးတစ္ဖက္ၿခံေလးထဲ ကူးလာၿပီး
အိမ္တံခါးကိုေခါက္လိုက္ေတာ့ ဆံပင္စုတ္ဖြားေလးနဲ႔
တံခါးလာဖြင့္ေပးတ့ဲ အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္။
"ဟို!!!ဂ်ိမး္!!!"
ဘာမွေတာင္မေျပာရေသးေဆာင့္ပိတ္သြားတ့ဲ
တံခါး႐ြက္ေတြေၾကာင့္ စစ္ေကြၽးေၾကာင္ေနမိသည္။
"အစ္ကို...အစ္ကို"
"အိမ္ရွင္ေတြမရိွဘူး"
အိမ္ထဲကေနေအာ္ေျပာလိုက္တာေၾကာင့္
စစ္ေကြၽးေခါင္းကုတ္ကာသာ
ျပန္လာခ့ဲရသည္။
ညက ေတြ႕ခဲ့တ့ဲအစ္ကိုဆိုတာကလည္း
စစ္ေကြၽးမွမမွတ္မိေတာ့တာကို။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"အ့ဲတာဘာအခ်ိဳးလဲ...သူ႔ေကာင္ေလးကို
လာနႈတ္ဆက္ခိုင္းတာလား...
ဒါမွမဟုတ္ သူတစ္ေယာက္တည္း
ခိုကပ္စားရတာအားမရလို႔
သူ႔ဟာေလးကိုပါ စားခိုင္းအံုးမလိ္ု႔လား။
ငါ့အိမ္ကို နိဗၺာန္ေစ်းမ်ားထင္ေနတာလား။
အားးးးး၀မ္ရိေပၚ...
လူပုသေလာက္ စီးပြားေရး
အျမင္က်ယ္တာပဲ။"
အိမ္ထဲဟိုေျပးဒီေျပးနဲ႔
အရူးလိုေလ်ွာက္ေနမိသည္။
အိပ္ယာနိုးနိုးခ်င္းက်က္သေရမရိွလိုက္တာဆိုတာ။
"က်န္႔ေကာ...."
"မား!!!"
တံခါးေပါက္ႀကီးကေန မိန္႔မိန္႔ႀကီးရပ္ေနသည့္
၀မ္ရိေပၚေၾကာင့္ ေရွာင္က်န္႔အေတြးစေလးေတြ
လြင့္ပ်ယ္ကုန္ရသည္။
"တံခါးလည္းမပိတ္ဘူး...ဘာျဖစ္ေန..
အာ...ေဘာင္းဘီက တိုတိုေလး"
အိပ္ယာကနိုးစမို႔ စြပ္က်ယ္အျဖဴပါးေလးကိုမွ
ေဘာင္းဘီအတိုေလးနဲ႔ ေရွာင္က်န္႔ကို
ဝါးစားမတပ္ၾကည့္ေနေသာရိေပၚ။
ေျပာစရာစကားေတာင္
ဆံုးေအာင္မေျပာရွာေသာ ရိေပၚရယ္ပါ။
ေစာေစာက ေကာင္ေလးနဲ႔တုန္းကေတာင္
ဘယ္လိုမွမေနခ႔ဲဘူး။
သူနဲ႔က်မွလူလည္း
ေနစရာထိုင္စရာကိုမရိွတာ။
"ေကာင္စုတ္..ဘယ္လာၾကည့္ေနတာလဲ"
"In the morningမွေတာင္
beautifulေနတုန္းပဲက်န္႔ေကာရာ။
ဗိုက္ေတာင္ဆာလာၿပီ"
"၀မ္ရိေပၚ!!!"
"ကြၽန္ေတာ္တကယ္ဗိုက္ဆာေနတာေနာ္။
က်န္႔ေကာကိုထမင္းစားဖို႔လာေခၚတာ။
မိနစ္၃၀အတြင္းအၿပီးမလုပ္ရင္
ရိေပၚရဲ႕မနက္စာကဒီေနရာမွာတင္ျဖစ္သြားမယ္ဗ်။
ဘာမွတ္!!!"
"မတ္တပ္ေသေနလိုက္!!"
ေျပးထြက္သြားတ့ဲက်န္႔ကာရဲ႕အလွေတြကို
ရိေပၚ တေငးတေမာႀကီး ခံစားပစ္လိုက္သည္။
ကံေကာင္းတာထက္ကို ပိုေနပါၿပီ
ရိေပၚေလးရာ။
🍑🍑🍑🍑🤗🤗🍑🤗🤗
ထမင္း၀ိုင္းႀကီးမွာတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့က်န္႔ေကာေၾကာင့္
ရိေပၚ လွမ္းၾကည့္ရင္းအသားဖတ္ေတြကို
က်န္႔ေကာပန္းကန္ထဲ ထည့္ကာ
"ထည့္စားေလ။ဘာလို႔ မစားတာလဲ"
"မစားခ်င္ဘူး!!"
"ဟာ...ဒါကြၽန္ေတာ့္ကုမၼဏီက
အထူးစပါယ္ရွယ္ စားဖိုမူးေနာ္။
က်န္႔ေကာ ေနာက္မွသူ႔လက္ရာစဲြသြားလို႔
ရိေပၚကိုေတာင္းေပးပါဆိုၿပီး
ေရွာင္မားကိုမပူဆာနဲ႔"
"ရူးေနလား။သူ႔လက္ရာကိုျကိဳက္ရင္
သူ႔ကိုပဲယူမွာေပါ့။မင္းကိုရူးၿပီး
ယူစရာလား"
"မရဘူးက်န္႔ေကာရ။စစ္ေကြၽးက
ကြၽန္ေတာ့အပိုင္"
ရုတ္တရက္ရင္ထဲစစ္ခနဲနာသြားရသည္။
ဘယ္လိုခံစားခ်က္ႀကီးပါလိမ့္။
အပိုင္လို႔ေျပာတ့ဲသူနဲ႔
အေျပာခံေနတ႔ဲသူရဲ႕ အၿပံဳးၾကား
ေရွာင္က်န္႔စ္ိတ္ေတြ အစိုးမရခ႕ဲ။
ဘယ္ထိပတ္သတ္ဖူးလို႔မ်ား
အပိုင္ထိေတာင္ျဖစ္သြားရပါလိမ့္။
၀မ္ရိေပၚဆိုတာ လူေတြကို
အပိုင္လိုလုပ္ၿပီး ေခ်ာင္ထုိးထားတတ္တာမ်ားလား။
ဒါဆိုသူကေရာ....
သူ႔ကိုလဲ..............
"မစားေတာ့ဘူး"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္..စားမေကာင္းလို႔လား"
ေကာင္ေလးက ေမးလာတာကိုလည္း
ေရွာင္က်န္႔အားမနာေနနိုင္ေတာ့
သူ႔စိတ္ကိုေမ်ာက္စိတ္လို႔ေျပာေနၾကတာပဲဟာ။
အ့ဲေတာ့လည္းေမ်ာက္စိတ္ပဲေပါ့။
စိတ္တိုရင္လည္း အဆံုးထိစိတ္တိုရမွ
ႀကိဳက္တာ ေရွာင္က်န္႔အက်င့္။
"စားမေကာင္းလို႔မဟုတ္ပါဘူး။
မစားခ်င္လို႔။သြားေတာ့မယ္....."
ရိေပၚအိမ္ထဲကေျခေဆာင့္ၿပီးထြက္လာတာ
ေရွာင္က်န္႔သူ႔အခန္းထဲေတာင္
ေရာက္ေတာ့မည္။
ေသနာ၀မ္ရိေပၚ ခုထိလိုက္မလာေသးေပ။
"မင္းကပဲ ပစ္ထားနိုင္မလား
ငါကပဲ ေကာက္ျပနိုင္မလား
ၿပိဳင္ၾကတာေပါ့.."
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"စစ္ေကြၽး အားနာလိုက္တာ...."
"ရပါတယ္...အ့ဲအစ္ကိုက
ေကာကိုသ၀န္တိုေနတာ...ေကာ
လိုက္ေခ်ာ့ေတာ့ေလ"
"ဟင္.....ငါသူ႔ကိုႀကိဳက္ေနတာ
ဘယ္လိုသိ.."
"သိတာေပါ့..ငယ္ငယ္တည္းက
ေကာတို႔အိမ္မွာေနလာတာကို။
ကဲပါ...စကားမ်ားမေနနဲ႔။ေနာက္က်သြားရင္
အၾကာႀကီးေခ်ာ့ေနရလိမ့္မယ္...
သြားေတာ့.."
ရိေပၚလည္း ေၾကာင္အအနွင့္သာ
ေျပးသြားလိုက္ရသည္။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"ဘာလာလုပ္တာလဲ.."
"လာေခ်ာ့တာေလ..."
"ဘယ္သူက စိတ္ေကာက္ေနလု႔ိလဲ"
"မသိပါဘူး။ဘယ္သူေလးပါလိမ့္"
"ထြက္သြားလိုက္ေတာ့။
ဘယ္သူက စိတ္ေကာက္ေနမွန္းေတာင္မသိရင္လဲ"
ၾကည့္ ...ရိေပၚရဲ႕က်န္႔ေကာဆိုတာ
အ့ဲလုိအသဲယားဖို႔ေကာင္းတာပါဆို။
"က်န္႔ေကာရာ.စိတ္မေကာက္ပါနဲ႔ေတာ့။
မနက္စာလည္းမစားရေသးဘူးမလား.."
"မစားဘူး..ငါက်န္းခ်န္ကိုေခၚထားတယ္
သူနဲ႔စားမွာ"
"မရပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္က်န္႔ေကာဖို႔ပါ
ခ်က္ထားရတာကုိ။အ့ဲက်န္းခ်န္ကို
မလာေတာ့နဲ႔လို႔ေျပာလိုက္။
မဟုတ္ရင္ ေနာက္တစ္ခါ ေဆးရံုေရာက္သြားမယ္"
"က်စ္!!၀မ္ရိေပၚ...
မင္းဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ။မင္းထမင္းလည္း
လိုက္မစားဘူး။မင္းတို႔သာယာ
ၾကည္ႏူးေနတာေတြလည္းထိုင္မၾကည့္နိုင္ဘူး"
ရိေပၚက်န္႔ေကာကိုယ္ေလးကို လက္ေမာင္းကေန
ဆြဲလွည့္ယူလိုက္ေတာ့ ယုန္ႀကီးဆိုတာ
မ်က္လႊာေလးခ်ပီး ၿငိမ္ေနရွာတယ္။
သိတယ္ေလ။
ရိေပၚ ကိုက်န္တ႔ဲအခ်ိန္သာ
ေျပာဆိုေနတာ ဒီလို လက္ရဲ
ဇာတ္ရဲ လုပ္လိုက္ၿပီဆို
သံုးနွစ္သားေလးအတိုင္းပဲ။
ၿငိမ္ကုတ္သြားလိုက္တာ။
"က်န္႔ေကာ ကြၽ္ေတာ္နဲ႔စစ္ေကြၽးအေၾကာင္း
သိခ်င္ေနတာမဟုတ္လား"
"........"
"က်န္႔ေကာ..စစ္ေကြၽးဆိုတာ
ကြၽန္ေတ္ာတို႔အိမ္မွာ ငယ္ငယ္တည္းက
ေနလာတ့ဲ ေကာင္ေလးပါ။"
ဘာစကားမွျပန္မလာတ့ဲက်န္႔ေကာေၾကာင့္
နားေထာင္ေနတယ္ဆိုတာသိသာတာမို႔
ရိေပၚစကားဆက္လိုက္သည္။
"ျပီးေတာ့ သူ႔မွာ ေကာင္ေလးရိွတယ္။"
"ဟန္...ေကာင္ေလးရိွတာလား"
မ်က္လံုးေလး ပင့္ကာေမးလာတ့ဲ
က်န္႔ေကာက သနားစရာအတိ။
သူမွားတာသူသိတ့ဲကေလးေလးမ်ားလို။
မ်က္လံုး ကလယ္ကလယ္ေလးေတြက
ရိေပၚေမာ့ၾကည့္ရေပမ့ဲ Roဆန္ပါသည္ေလ။
အတတ္နိုင္ဆံုးစိတ္ကိုဆြဲဆန္႔လိုက္ရသည္။
ပုေနတ႔ဲ ဘ၀မွာေတာ့ ဆန္႔လို႔ရတာက
ဒါပဲရိွသည္ကိုး။
"ဟုတ္တယ္။အ့ဲတာေၾကာင့္
က်န္႔ေကာ သူနဲ႔သ၀န္မတိုနဲ႔ေနာ္"
"ဖယ္စမ္းပါ။ဘယ္သူက
သ၀န္တိုေနလို႔လဲ။"
ပါးျပင္ေလးေတြ ရဲတြတ္လာတ့ဲက်န္႔ေကာေၾကာင့္
ရိေပၚအသဲယားစြာရယ္ရင္း
"မစေတာ့ဘူး...မစေတာ့ဘူး။
လာ ...ထမင္းသြားစားရေအာင္ေနာ္.."
လက္ဖဝါးေလးကိုေထြးေပြ႕ရင္း
ဆြဲေခၚလာေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပါလာတ့ဲ
ယုန္ႀကီး။
လက္ေသးေသးေလးေတြက ရိေပၚလက္ဖဝါးထဲ
နစ္ျမဳပ္လို႔။
ေက်နပ္စြာၿပံဳးလိုက္မိပါသည္။
၀မ္ရိေပၚဆိုတ႔ဲေကာင္ေလးကို
က်န္႔ေကာ သာတာဆိုလို႔
အရပ္ပဲရိွတာကိုး။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
တိုတယ္မေျပာၾကပါနဲ႔ေအ😂
အဲလိုအေျပာခံရရင္ ပိုပ်င္းတယ္😭
"စစ်ကျွေး..မနက်စာအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
"ဟုတ်ကော..လာစားလို့ရပြီလေ"
"မင်း အဆင်ပြေရင်ဟိုဘက်အိမ်က
လူကိုသွားခေါ်ပေးပါလား"
"ဗျာ..ဘယ်ဘက်အိမ်လဲ"
"ညက တွေ့ခဲ့တဲ့တစ်ယောက်ကွာ။
သွားခေါ်လိုက်နော်...ကော အိမ်သာအရမ်းတတ်ချင်နေလို့"
"ဟား..ဟုတ်ကဲ့ပါ။
ကျွန်တော်သွားလိုက်မယ်အခု"
"အေး..ကျေးဇူး"
စစ်ကျွေးတစ်ဖက်ခြံလေးထဲ ကူးလာပြီး
အိမ်တံခါးကိုခေါက်လိုက်တော့ ဆံပင်စုတ်ဖွားလေးနဲ့
တံခါးလာဖွင့်ပေးတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်။
"ဟို!!!ဂျိမ်း!!!"
ဘာမှတောင်မပြောရသေးဆောင့်ပိတ်သွားတဲ့
တံခါးရွက်တွေကြောင့် စစ်ကျွေးကြောင်နေမိသည်။
"အစ်ကို...အစ်ကို"
"အိမ်ရှင်တွေမရှိဘူး"
အိမ်ထဲကနေအော်ပြောလိုက်တာကြောင့်
စစ်ကျွေးခေါင်းကုတ်ကာသာ
ပြန်လာခဲ့ရသည်။
ညက တွေ့ခဲ့တဲ့အစ်ကိုဆိုတာကလည်း
စစ်ကျွေးမှမမှတ်မိတော့တာကို။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"အဲ့တာဘာအချိုးလဲ...သူ့ကောင်လေးကို
လာနှုတ်ဆက်ခိုင်းတာလား...
ဒါမှမဟုတ် သူတစ်ယောက်တည်း
ခိုကပ်စားရတာအားမရလို့
သူ့ဟာလေးကိုပါ စားခိုင်းအုံးမလိ်ု့လား။
ငါ့အိမ်ကို နိဗ္ဗာန်ဈေးများထင်နေတာလား။
အားးးးးဝမ်ရိပေါ်...
လူပုသလောက် စီးပွားရေး
အမြင်ကျယ်တာပဲ။"
အိမ်ထဲဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့
အရူးလိုလျှောက်နေမိသည်။
အိပ်ယာနိုးနိုးချင်းကျက်သရေမရှိလိုက်တာဆိုတာ။
"ကျန့်ကော...."
"မား!!!"
တံခါးပေါက်ကြီးကနေ မိန့်မိန့်ကြီးရပ်နေသည့်
၀မ်ရိပေါ်ကြောင့် ရှောင်ကျန့်အတွေးစလေးတွေ
လွင့်ပျယ်ကုန်ရသည်။
"တံခါးလည်းမပိတ်ဘူး...ဘာဖြစ်နေ..
အာ...ဘောင်းဘီက တိုတိုလေး"
အိပ်ယာကနိုးစမို့ စွပ်ကျယ်အဖြူပါးလေးကိုမှ
ဘောင်းဘီအတိုလေးနဲ့ ရှောင်ကျန့်ကို
ဝါးစားမတပ်ကြည့်နေသောရိပေါ်။
ပြောစရာစကားတောင်
ဆုံးအောင်မပြောရှာသော ရိပေါ်ရယ်ပါ။
စောစောက ကောင်လေးနဲ့တုန်းကတောင်
ဘယ်လိုမှမနေခဲ့ဘူး။
သူနဲ့ကျမှလူလည်း
နေစရာထိုင်စရာကိုမရှိတာ။
"ကောင်စုတ်..ဘယ်လာကြည့်နေတာလဲ"
"In the morningမှတောင်
beautifulနေတုန်းပဲကျန့်ကောရာ။
ဗိုက်တောင်ဆာလာပြီ"
"၀မ်ရိပေါ်!!!"
"ကျွန်တော်တကယ်ဗိုက်ဆာနေတာနော်။
ကျန့်ကောကိုထမင်းစားဖို့လာခေါ်တာ။
မိနစ်၃၀အတွင်းအပြီးမလုပ်ရင်
ရိပေါ်ရဲ့မနက်စာကဒီနေရာမှာတင်ဖြစ်သွားမယ်ဗျ။
ဘာမှတ်!!!"
"မတ်တပ်သေနေလိုက်!!"
ပြေးထွက်သွားတဲ့ကျန့်ကာရဲ့အလှတွေကို
ရိပေါ် တငေးတမောကြီး ခံစားပစ်လိုက်သည်။
ကံကောင်းတာထက်ကို ပိုနေပါပြီ
ရိပေါ်လေးရာ။
🍑🍑🍑🍑🤗🤗🍑🤗🤗
ထမင်းဝိုင်းကြီးမှာတိတ်ဆိတ်နေတဲ့ကျန့်ကောကြောင့်
ရိပေါ် လှမ်းကြည့်ရင်းအသားဖတ်တွေကို
ကျန့်ကောပန်းကန်ထဲ ထည့်ကာ
"ထည့်စားလေ။ဘာလို့ မစားတာလဲ"
"မစားချင်ဘူး!!"
"ဟာ...ဒါကျွန်တော့်ကုမ္မဏီက
အထူးစပါယ်ရှယ် စားဖိုမူးနော်။
ကျန့်ကော နောက်မှသူ့လက်ရာစွဲသွားလို့
ရိပေါ်ကိုတောင်းပေးပါဆိုပြီး
ရှောင်မားကိုမပူဆာနဲ့"
"ရူးနေလား။သူ့လက်ရာကိုကြိုက်ရင်
သူ့ကိုပဲယူမှာပေါ့။မင်းကိုရူးပြီး
ယူစရာလား"
"မရဘူးကျန့်ကောရ။စစ်ကျွေးက
ကျွန်တော့အပိုင်"
ရုတ်တရက်ရင်ထဲစစ်ခနဲနာသွားရသည်။
ဘယ်လိုခံစားချက်ကြီးပါလိမ့်။
အပိုင်လို့ပြောတဲ့သူနဲ့
အပြောခံနေတဲ့သူရဲ့ အပြုံးကြား
ရှောင်ကျန့်စ်ိတ်တွေ အစိုးမရခဲ့။
ဘယ်ထိပတ်သတ်ဖူးလို့များ
အပိုင်ထိတောင်ဖြစ်သွားရပါလိမ့်။
၀မ်ရိပေါ်ဆိုတာ လူတွေကို
အပိုင်လိုလုပ်ပြီး ချောင်ထိုးထားတတ်တာများလား။
ဒါဆိုသူကရော....
သူ့ကိုလဲ..............
"မစားတော့ဘူး"
"ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်..စားမကောင်းလို့လား"
ကောင်လေးက မေးလာတာကိုလည်း
ရှောင်ကျန့်အားမနာနေနိုင်တော့
သူ့စိတ်ကိုမျောက်စိတ်လို့ပြောနေကြတာပဲဟာ။
အဲ့တော့လည်းမျောက်စိတ်ပဲပေါ့။
စိတ်တိုရင်လည်း အဆုံးထိစိတ်တိုရမှ
ကြိုက်တာ ရှောင်ကျန့်အကျင့်။
"စားမကောင်းလို့မဟုတ်ပါဘူး။
မစားချင်လို့။သွားတော့မယ်....."
ရိပေါ်အိမ်ထဲကခြေဆောင့်ပြီးထွက်လာတာ
ရှောင်ကျန့်သူ့အခန်းထဲတောင်
ရောက်တော့မည်။
သေနာဝမ်ရိပေါ် ခုထိလိုက်မလာသေးပေ။
"မင်းကပဲ ပစ်ထားနိုင်မလား
ငါကပဲ ကောက်ပြနိုင်မလား
ပြိုင်ကြတာပေါ့.."
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"စစ်ကျွေး အားနာလိုက်တာ...."
"ရပါတယ်...အဲ့အစ်ကိုက
ကောကိုသ၀န်တိုနေတာ...ကော
လိုက်ချော့တော့လေ"
"ဟင်.....ငါသူ့ကိုကြိုက်နေတာ
ဘယ်လိုသိ.."
"သိတာပေါ့..ငယ်ငယ်တည်းက
ကောတို့အိမ်မှာနေလာတာကို။
ကဲပါ...စကားများမနေနဲ့။နောက်ကျသွားရင်
အကြာကြီးချော့နေရလိမ့်မယ်...
သွားတော့.."
ရိပေါ်လည်း ကြောင်အအနှင့်သာ
ပြေးသွားလိုက်ရသည်။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"ဘာလာလုပ်တာလဲ.."
"လာချော့တာလေ..."
"ဘယ်သူက စိတ်ကောက်နေလုိ့လဲ"
"မသိပါဘူး။ဘယ်သူလေးပါလိမ့်"
"ထွက်သွားလိုက်တော့။
ဘယ်သူက စိတ်ကောက်နေမှန်းတောင်မသိရင်လဲ"
ကြည့် ...ရိပေါ်ရဲ့ကျန့်ကောဆိုတာ
အဲ့လိုအသဲယားဖို့ကောင်းတာပါဆို။
"ကျန့်ကောရာ.စိတ်မကောက်ပါနဲ့တော့။
မနက်စာလည်းမစားရသေးဘူးမလား.."
"မစားဘူး..ငါကျန်းချန်ကိုခေါ်ထားတယ်
သူနဲ့စားမှာ"
"မရပါဘူး။ကျွန်တော်ကျန့်ကောဖို့ပါ
ချက်ထားရတာကို။အဲ့ကျန်းချန်ကို
မလာတော့နဲ့လို့ပြောလိုက်။
မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ဆေးရုံရောက်သွားမယ်"
"ကျစ်!!၀မ်ရိပေါ်...
မင်းဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ။မင်းထမင်းလည်း
လိုက်မစားဘူး။မင်းတို့သာယာ
ကြည်နူးနေတာတွေလည်းထိုင်မကြည့်နိုင်ဘူး"
ရိပေါ်ကျန့်ကောကိုယ်လေးကို လက်မောင်းကနေ
ဆွဲလှည့်ယူလိုက်တော့ ယုန်ကြီးဆိုတာ
မျက်လွှာလေးချပီး ငြိမ်နေရှာတယ်။
သိတယ်လေ။
ရိပေါ် ကိုကျန်တဲ့အချိန်သာ
ပြောဆိုနေတာ ဒီလို လက်ရဲ
ဇာတ်ရဲ လုပ်လိုက်ပြီဆို
သုံးနှစ်သားလေးအတိုင်းပဲ။
ငြိမ်ကုတ်သွားလိုက်တာ။
"ကျန့်ကော ကွ်ျတော်နဲ့စစ်ကျွေးအကြောင်း
သိချင်နေတာမဟုတ်လား"
"........"
"ကျန့်ကော..စစ်ကျွေးဆိုတာ
ကျွန်တေ်ာတို့အိမ်မှာ ငယ်ငယ်တည်းက
နေလာတဲ့ ကောင်လေးပါ။"
ဘာစကားမှပြန်မလာတဲ့ကျန့်ကောကြောင့်
နားထောင်နေတယ်ဆိုတာသိသာတာမို့
ရိပေါ်စကားဆက်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ သူ့မှာ ကောင်လေးရှိတယ်။"
"ဟန်...ကောင်လေးရှိတာလား"
မျက်လုံးလေး ပင့်ကာမေးလာတဲ့
ကျန့်ကောက သနားစရာအတိ။
သူမှားတာသူသိတဲ့ကလေးလေးများလို။
မျက်လုံး ကလယ်ကလယ်လေးတွေက
ရိပေါ်မော့ကြည့်ရပေမဲ့ Roဆန်ပါသည်လေ။
အတတ်နိုင်ဆုံးစိတ်ကိုဆွဲဆန့်လိုက်ရသည်။
ပုနေတဲ့ ဘ၀မှာတော့ ဆန့်လို့ရတာက
ဒါပဲရှိသည်ကိုး။
"ဟုတ်တယ်။အဲ့တာကြောင့်
ကျန့်ကော သူနဲ့သ၀န်မတိုနဲ့နော်"
"ဖယ်စမ်းပါ။ဘယ်သူက
သ၀န်တိုနေလို့လဲ။"
ပါးပြင်လေးတွေ ရဲတွတ်လာတဲ့ကျန့်ကောကြောင့်
ရိပေါ်အသဲယားစွာရယ်ရင်း
"မစတော့ဘူး...မစတော့ဘူး။
လာ ...ထမင်းသွားစားရအောင်နော်.."
လက်ဖဝါးလေးကိုထွေးပွေ့ရင်း
ဆွဲခေါ်လာတော့ ငြိမ်ငြိမ်လေးပါလာတဲ့
ယုန်ကြီး။
လက်သေးသေးလေးတွေက ရိပေါ်လက်ဖဝါးထဲ
နစ်မြုပ်လို့။
ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်မိပါသည်။
၀မ်ရိပေါ်ဆိုတဲ့ကောင်လေးကို
ကျန့်ကော သာတာဆိုလို့
အရပ်ပဲရှိတာကိုး။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
တိုတယ်မပြောကြပါနဲ့အေ😂
အဲလိုအပြောခံရရင် ပိုပျင်းတယ်😭
Advertisement
- In Serial836 Chapters
Keyboard Immortal
A lightning strike transmigrated Zu An into another world. In that world, he was known as the trash of Brightmoon City, but for some reason, he was married to the gorgeous and highly talented daughter of the Chu clan? What? I'm a transmigrator but I don't have any talent for cultivation? Why are there so many people out for my life? And most importantly of all, how in the world did I get on the bed of my sister-in-law on my wedding night?!It was a nightmarish starting point for Zu An, but fortunately, as a famed keyboard warrior in his previous life, the world gave him a keyboard in this life too so that he could turn things around. Through his trolling and flaming, he shall stand atop the corpses of his burned enemies and rise to the top of the world!
8 7148 - In Serial43 Chapters
Of Astral and Umbral
Currently on Hiatus while undergoing edits/tweaks. Part of the Cycles of Imbalance universe. Current Number of Books: 6 Their world is broken and so are they. Arianna is an outcast. Her affinity for darkness terrifies those around her. Haunted by dreams of another time, she doubts if she even belongs among her people. Rather than dwell on fragments of a forgotten past, she dedicates herself to protecting her twin brother and their people from the monsters beyond the city walls. The God of Balance, Nalithor, was born a Devillian prince. Twisted monstrosities and unhinged deities are a threat to the world’s mortals. His duty is to restore order, yet his superiors block every move he makes. In order to salvage their world, Arianna and Nalithor must overcome their foes. However, they must put themselves back together first…or Avrirsa will fall. Cover Illustration by Thander Lin Graphic Design by Bonnie L. Price Of Astral and Umbral is listed at Web Fiction Guide and Top Web Fiction.
8 142 - In Serial32 Chapters
DayDream
All the humans are gone.From Earth.From this galaxy.After hundreds and thousands of years, the last A.I. remains in a supercomputer on Earth, in a lab.It had finally completed growing a physical body in its lab, and uploaded itself into the body. It decided to launch itself into space, in search for a new life, a new beginning, a new adventure..._____________________________________________________________________________________________-My first fiction, I am willing to accept all constructive criticism and thank you all for reading. Updates usually come at Weekends. Please be aware that the tags may be changed in certain points of the story. Enjoy! ;-)Cover image by TuberculosisGeorge on DeviantArt, taken in Space Engine. Edited by the great me.
8 154 - In Serial9 Chapters
Flashback: Siren Song
The year is 1969. Yancy Lazarus—bluesman, gambler, future world-class mage and fix-it man—is just a dumb, unlucky kid serving with the 3rd Battalion 3rd Marines in Vietnam.With just a few weeks left to go until Yancy gets shipped back to the States, he’s just trying to keep his head down and avoid a body bag—no mean feat in Nam. But when his squad is tasked with conducting a routine patrol deep in enemy territory, everything goes to nine kinds of hell, and he quickly sees his chances at survival slipping away.When the radio operators start to pick up some funky, dirty ol’ blues all the way out in the backcountry, it’s a nice change of pace. At least until the men in Yancy’s squad start losing their minds, turning on each other with murderous intent as the music works its deadly power within them. Convinced it’s some kind of new psychological warfare initiative, the squad leader forces the men to push deeper and deeper into the Vietnamese jungle, obsessed with locating the music’s source. What they find, however, isn’t some new technology, but an ancient spirit awoken by the terrible war. Even worse, the music is changing Yancy too, awakening something buried inside of him. Only one thing is certain, nothing is ever going to be the same.See how it all began … *** PRAISE FOR SIREN SONG:Hunter's writing is as low-down, gritty, and insidious as the blues Yancy Lazarus loves. Just like the mysterious music drifting through the jungle toward Yancy's squad, Siren Song will get under your skin and sink its hooks into your mind. —eden Hudson, Author of Halo Bound (the Redneck Apocalypse series) *** Hey everyone, this is James Hunter. This story isn't a full length novel--its a novella length work (25K words), and is part of my Yancy Lazarus series. Its already free on Amazon, so I thought I'd post chapters here for the good folks of Royal Road. If you don't want to wait for updates or would prefer to read it on Kindle, you can pick it up for free here: https://www.royalroad.com/amazon/B01066TLC0
8 148 - In Serial6 Chapters
Petrichor
In modern Seattle (2018), things may seem normal on the surface. However, under the cover of darkness, a twisted world of magic and monsters operate. A complete outsider to all of this, Caitlyn, a regular high schooler, accidentally falls in head first upon realizing she isn't just a normal person. Instead, she is a devourer, a cursed creature formed out of negative energy that prey upon foul emotions. During a chance encounter, she meets a boy from her school, a spellcasting magus who works as an exorcist for the local mob named Ern. Realizing her untapped potential, he decides to bring her beyond the veil of normalcy. Will she be able to navigate through this world of magic and crime? And at what cost?
8 222 - In Serial14 Chapters
A Hard Game (Dropped)
All Von needed was a quiet holiday, a holiday where his dying brain could properly rehabilitate. Nothing more. Yet, life just decided to throw him into a rare occurrence that shouldn't even occur in one in 10 million cases.
8 148
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
