"က်န္႔ေကာေရ...က်န္႔ေကာ!"

"......"

"က်န္႔က်န္႔ေလး....!"

"........"

"ဗ်ိဳ႕ ဆရာေရွာင္.....!"

".........!"

"Yarrrrေရွာင္က်န္႔!"

"ေသမလို႔ေအာ္ေနတာလား!"

ဟိုဘက္အိမ္နဲ႔ဒီဘက္အိမ္ ျပတင္းေပါက္

နွစ္ခုစလံုးမွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး

စိတ္ေကာက္ေနတ႔ဲသူနဲ႔

ေခ်ာ့ဖို႔ျပင္ေနတ႔ဲ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။

"ဟဲဟဲ...စကားျပန္ေျပာၿပီေပါ့!"

"ငါမင္းထက္အႀကီး။အထက္တန္းေက်ာင္းသားကို

စကားေျပာသလိုမ်ိဴး ငါ့ကိုလာမေျပာနဲ႔!"

"က်န္႔ေကာက အထက္တန္းေက်ာင္းသားထက္ေတာင္

ကေလးဆန္ေသးတယ္ေလ။

စိတ္မဆီုးပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္။

ေနာက္တစ္ခါက် ကြၽန္ေတာ့္ကိုမသိတဲ့

ေကာင္မေလးေတြရွိတ့ဲဆိုင္

သြားမယ္ေလ....!"

"ၾကည့္ ...ၾကည့္.....

ေျပာတ့ဲစကားကအစ မိန္းကေလးမလြတ္ဘူး။

မိန္းကေလးေတြမရိွတ႔ဲေနရာသြားမယ္ေျပာေတာ့

ေသမစိုးလို႔လား ဂ်ပုရဲ႕..."

"AWW.....က်န္႔ေကာက အ့ဲလိုေျပာေစခ်င္တာလား။

အင္းပါ။အဲ့တာဆိုေတာ့လည္း

အ့ဲတာေပါ့။စိတ္ဆိုးေျပေတာ့ေနာ္ က်န္႔ေကာ!"

"စကားကိုေတာင္ေရသာခိုတယ္။

မင္းလိုေကာင္ကို ဘယ္လို

ယံုစားရမလဲ!"

"ဘာမွလည္းမဆိုင္ဘူး!"

"ငါ့ေမးခြန္းကိုမေျဖဘဲ 'မဆိုင္ဘူး'

ဆိုတ႔ဲစကားလံုးနဲ႔ ျဖတ္ခ်တယ္ေပါ့။

တာ၀န္မ႔ဲလွခ်ည္လား ၀မ္ရိေပၚ!"

"က်စ္!..က်န္႔ေကာကလည္း...!"

"စုတ္သပ္တယ္။မင္းငါ့ကိုစုတ္သပ္လိုက္တာလား။

ဒါက စိတ္မရွည္ဘူးဆိုတ႔ဲ

သေဘာေပါ့ေနာ္။ငါေမးတ့ဲေမးခြန္းနည္းနည္း

ေလးေတြအတြက္ေတာင္

မင္းကစိတ္မရွည္ဘူးေပါ့။

ဆိုင္တိုင္း ဆို္င္တိုင္းမွာေတြ႕ခ့ဲရတ႕ဲ

မင္း ဓာတ္ပံုတူတူရိုက္ေပးခ့ဲတ့ဲ

ေကာင္မေလးေတြေလာက္ေတာင္

ငါ့ကို စိတ္မရွည္တာေပါ့ေလ.....

ေတာ္ၿပီ၀မ္ရိေပၚ။မင္းဆင္ေျခေတြ

ငါမၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။မင္းအေျဖကိုလည္း

မစဥ္းစားေပးနိုင္ဘူး။ဆင္ေျခေပးဖို႔ေတာင္

မအားတ့ဲမင္းနဲ႔လည္း မပတ္သတ္ခ်င္ဘူး။!"

*ဂ်ိမ္း!!!!*

ျပတင္းတံခါးကို အသံအက်ယ္ႀကီး

ပိတ္သြားတ့ဲေရွာင္က်န္႔ေၾကာင့္

ရိေပၚမွာခုထိ မတ္တပ္ေမ့ေနတုန္း။

ေတာ္ေတာ္ အရစ္သန္တ႔ဲ အဖိုးႀကီးပဲ။

ဘာဆင္ေျခမွ မၾကားခ်င္ဘူးလည္းေျပာတယ္။

ေပၚေပၚေလးမွာ ဆင္ေျခေတာင္

ေပးလိုက္ခ်ိန္မရ။

ရိေပၚေလလံုးတိုးဖို႔အတြက္ေနရာေတာင္မလပ္ေအာင္

စကားေတြတန္းစီေျပာသြားလိုက္တာ

စက္ေသနတ္ႀကီးက်ေနတာပဲ။

ဆင္ေျခေပးဖို႔လည္းအားပါတယ္က်န္႔ေကာေရ။

ဘယ္လိုေတြေတာင္ရစ္နိုင္ရတာလည္း။

ကေလးမုန္႔ေပးႀကိဳက္ရင္ မုန္႔ျပေခ်ာ့လို႔ရေပမ့ဲ

ဒီအဖိုးႀကီးေပါက္စေလးကိုၾက

ဒုတ္ျပ ေခ်ာက္ရမွာလား။

(2'1"ဒုတ္ေနာ္😒ေရခဲဒုတ္မဟုတ္ဘူး)

ႀကံရာမရတ႕ဲအဆံုး ေရွာင္က်န္႔တို႔

အိမ္ဘက္ကိုသြားၿပီး ၿခံစည္းရိုး

ေက်ာ္၀င္လိုက္သည္။

ၿခံစည္းရိုးက ပုပုေလးမို႔

အလြယ္တကူေရာက္လာၿပီး

အိမ္ထဲသို႔ေခ်ာေခ်ာေမြ့ေမြ့ပင္။

ေရွာင္က်န္႔မားက သူ႔ေယာက်ၤားဆီျပန္မွာမို႔

ေရွာင္က်န္႔ကိုေပးဖို႔ ရိေပၚကို

အိမ္ေသာ့အပ္ခ့ဲၿပီးသား။

ေရကန္အသင့္ၾကာအသင့္

ရိေပၚ ကလည္းအသင့္မို႔

အိမ္ထဲကို ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး

၀င္လာလိုက္သည္။

က်န္႔ေကာအခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့

တံခါးကိုနားနဲ႔ကပ္ကာနားေထာင္ၾကည့္ေတာ့

တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔Phထဲကေန

ရန္ျဖစ္ေနသည္ေလ။

"ေရွာင္ကေတာ္ေနာ္။မေျပာမဆို

ျပန္ခ်သြားတယ္။ကြၽန္ေတာ္

ေၾကာက္ပါတယ္ဆို....!"

"......."

"လာမေျပာနဲ႔။အ့ဲဖင္ေဆာင့္ေနတ႔ဲ

အသက္က သရဲမနွင္နိုင္ဘူး။

ဘယ္လို အၾကင္နာတရားကင္းမ့ဲမႈနဲ႔

သားေလးကိုတစ္ေယာက္တည္း

ထားခ့ဲရက္တာလဲ!"

"..........."

"မသိဘူးဗ်ာ။တစ္ညလံုးမအိပ္ေတာ့ဘူး။

ဒီေန႔တကယ္ပဲ ၿဂိဳလ္ဆိုးေန႔။

ေရွာင္ကေတာ္က ဒုကၡေပးလိုက္

ေခါင္းရင္းက ၀မ္ရိပုက ဒုကၡေပးလိုက္နဲ႔...!"

".......!"

"ဗ်ာ...သြားအိပ္ရမယ္။

မ...မအိပ္ပါဘူး။သူ႔ကိုလည္း

ေခၚမအိပ္ဘူး။မေၾကာက္ဘူး....

ဘယ္....ဘယ္သရဲမွမေၾကာက္ဘူး...

သူ႔ကိုPHဆက္ၿပီး မေျပာနဲ႔ေနာ္။

ကြၽန္ေတာ္...အိပ္..အိ္ပ္ရဲတယ္။

Bye...!"

Phခ်ၿပီး ေရွာင္က်န္႔တစ္ေယာက္

ေစာင္ကို ရင္ေခါင္းထိဆြဲတင္ကာ

ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ေလး လုပ္ေနသည္။

ၾကည့္ရတာ လႈပ္ေတာင္မလႈပ္ရဲဘူးထင္ပါ့။

"မားတို႔မ်ား ရိေပၚဆီသြားအိပ္ပါလားဆိုပဲ။

သူ႔ရိေပၚက သရဲထက္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတာ

မသိဘဲနဲ႔။သရဲကတစ္ညပဲေျခာက္မွာ။

ရိေပၚေျခာက္လိုက္ရင္ငါ့တစ္ဘ၀လံုး.....

အမေလး...ၾကက္သီးေတြထတယ္။

မေၾကာက္ဘူး.....ဘယ္သရဲမွမေၾကာက္ဘူး။!"

တစ္ေယာက္တည္းႀကိမ္းဝါးေနတ႔ဲ ေရွာင္က်န္ေၾကာင့္

ရိေပၚတံခါးအျပင္ကေနအူတက္ေနရၿပိီ။

"ခြီးးးး!!"

မေနနိုင္စြာ အသံႀကီးထြက္သြားမိၿပီးမွ

အလ်င္အျမန္အုပ္လိုက္ရသည္။

"ဘာသံပါလိမ့္...!"

အခန္းထဲကအဖိုးႀကီးေလးက

စူးစမ္းသလိုေလသံေလးနဲ႔ေရ႐ြတ္လိုက္တာေၾကာင့္

ရိေပၚစခ်င္စိတ္ကပိုလာကာ

"ခ်ပ္...ခ်ပ္...ခ်ပ္!"

အခန္းေရွ႕ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္

ေလ်ာက္ေပးလိုက္ေတာ့

ကုတင္ေလးေပၚကေနဆင္းကာ

တံခါးကို ကုတင္ကေနကြယ္ၿပီး

ေခ်ာင္းေနရွာသည္။

ဒီေလာက္ေၾကာက္တက္ရင္လည္း

ဘာလို႔တံခါးက္ုိ မပိတ္ထားလည္း

က်န္႔ေကာရာ။

လူရိပ္ကိုပါ ျမင္သြားတာေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္႔ခမ်ာ ေခြၽးေစးေတြ

ျပန္ေနရွာသည္။

"ဖ်ပ္!"

"အားးးးးးးးးးမားးး!"

ရုတ္တရက္ ပ်က္သြားတ့ဲမီးနဲ႔

ေအာ္လိုက္တ့ဲေရွာင္က်န္႔ေၾကာင့္

သရဲေျခာက္ေနသည့္ ရိေပၚပင္

ရင္ထိတ္သြားရသည္။

"က်န္႔ေကာ...က်န္႔ေကာ!"

အသံေလးတိတ္ဆိတ္သြားတာေၾကာင့္

သူ႔အခန္းထဲအေျပး၀င္မိေတာ့

ဖင္ဘူးေတာင္းေလးေထာင္ေနသည့္

က်န္႔ေကာေၾကာင့္ ရိေပၚနွာေခါင္းေသြး

ယိုရျပန္သည္။

"လွလိုက္တာ!"

"ငိုးမသရဲ၀မ္ရိေပၚ။ေသမလို႔

ငါ့ဖင္ကိုၾကည့္ေနျပန္တာလား။

မင္းအမ်ိဳး၀မ္ရိေပၚကိုသြားေျခာက္။

သူကသရဲေၾကာက္တက္တယ္။!"

ေခါင္းမေဖာ္ဘဲေအာ္ေနတာေၾကာင့္

ရိေပၚ ေအာက္နႈတ္ခမ္းကိုသာဖိကိုက္ထားရသည္။

ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တ့ဲက်န္႔ေကာ။

သူ႔ဖင္ၾကည့္တ့ဲသူတိုင္းကို

ရိေပၚနဲ႔အမ်ိဳးစပ္ေပးထားပံုရသည္။

"က်န္႔ေကာ...!"

ပခံုးေလးကေနဆဲြမကာ မ်က္နွာျခင္းဆိုင္

ဆြဲယူလိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးမိွတ္လ်က္ေလး

ပါလာျပန္ရွာသည္။

"က်န္႔ေကာ...ကြၽန္ေတာ္၀မ္ရိေပၚ!"

ထိုအခါမွဆတ္ခနဲ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ၿပီး

မေျပာမဆို ရိေပၚကိုဆြဲဖက္ကာ

"ေသနာေကာင္။ဘာလို႔ခုမွလာတာလဲ။

ထင္ေတာ့ထင္သား။ငါ့ဖင္က်မ္းေနတည္းက

မင္းျဖစ္မယ္လို႔!"

"က်န္႔ေကာေနာ္။မသိရင္

ကြၽန္ေတာ္ကနွာဗူးက်ေနတာပဲ!"

"ငါသိပါတယ္။မင္းက ငါ့တစ္ေယာက္တည္းကို

ဗူးတာမွန္း...!"

"သိေနတယ္ေပါ့။အ့ဲတာဆို

အေျဖေပးေတာ့။!"

"ခ်စ္တယ္။အယ္...မခ်စ္ဘူး....

မဟုတ္ဘူး...စဥ္းစားအံုးမွာ။

မွားလို႔...မစဥ္းစားေပးေတာ့ဘူး....

အာာာာာာာျပန္ေတာ့ကြာ!"

"ဘာေတြလဲက်န္႔ေကာရာ။ပထမစကားကိုပဲ

အတည္ယူမွာ။ကြၽန္ေတာ့ကို

ခ်စ္တယ္မလား။!"

အတင္းႀကီးကိုယ့္ဘက္ဆြဲေမးလိုက္ေတာ့

ကုတင္ေပၚကယုန္ေလးက မ်က္လံုးေလး၀ိုင္းကာ

"ငါမသိဘူး..."

"က်န္႔ေကာသ၀န္တိုတာေတြ။

ကြၽန္ေတာ့ကိုတမ္းတတာေတြက

ကြၽန္ေတာ့ကိုခ်စ္လို႔ေပါ့။!"

"အ့ဲလိုလား။သ၀န္တိုတယ္ဆိုတာက

ဘာလဲဟင္!"

ေသလိုက္၀မ္ရိေပၚ။မင္း ကႀကီး ကေန

ျပန္သင္ရမယ္ထင္ပါ့။

ဘာျဖစ္လဲေနာ္။အ့ဲေတာ့လည္းကိုယ္ဖိရင္ဖိေပါ့။

အီးမွန္သလိုျဖစ္ေနတ႔ဲသူ႔မ်က္နွာေၾကာင့္

တဟားဟားနဲ႔ထရယ္တ့ဲက်န္႔ေကာ။

"ဘာရယ္တာလဲ.....!"

"ဟားးဟားးးမင္းရုပ္ႀကီးက ရယ္ရလို႔ပါ။

ငါက ကေလးမဟုတ္ပါဘူးကြ။

သ၀န္တိုတာေလးေတာ့သိပါတယ္။

မင္းငါ့ကို လူရိုးေလးလို႔ထင္သြားတယ္မလား။

ေအးေပါ့ေလ။ငါ့ရုပ္ေလးကလည္း

ျဖဴစင္ရွာတာကိုး။တကယ္ေတာ့ငါက

မင္းနို႔မျပတ္ခင္တည္းက ေကာင္မေလး

၅ေယာက္ကို္နမ္းခ့ဲၿပီးၿပီ။!"

"က်န္႔ေကာဖင္မယားနဲ႔။၆နွစ္ပဲႀကီးတာကုိ

ဘာစကားေတြေျပာေနတာလဲ!"

"ခြီးးးးးး၆နွစ္လည္း ၆နွစ္အရေပါ့ကြာ။

အ.....မားးးးးး!"

ကုတင္ေပၚ တပ်ဥ္ေခြထိုင္ၿပီး

အူျမဴးေနတ႔ဲ ယုန္ေပါက္ကို

ရိေပၚ ခုန္အုပ္လိုက္ေတာ့

ခ်က္ျခင္းၿငိမ္က်သြားတ့ဲက်န္႔ေကာ။

"ဆက္ေျပာ။၆နွစ္တုန္းကလုပ္ခ့ဲတာေတြက

ဘယ္လိုမ်ိဴးနဲ႔စတာလဲ....!"

"အ့ဲ...အ့ဲတာက...နမ္း..နမ္းတာကေလ

အြတ္....!"

"ဆက္ေျပာ....!"

"ဟို...ငါ့မုန္႔လုစားလို႔ နမ္းခ့ဲ....အြန္းးး!"

"လုစားၿပီးေတာ့...!"

"စားၿပီးေတာ့...ၿပီးၿပီေလ.....!"

"ေျပာေတာ့၅ေယာက္္ဆို။ခုမွ

တစ္ေယာက္တည္းရိွေသးတယ္!"

"ဟို...ငါ့...မုန္႔ကိုလုစားတာက

၅ေယာက္ေပါင္းၿပီးအနိုင္က်င့္တာေလ။

အ့ဲတာ သူတို႔အိမ္ေတြကသိသြားၿပီး

အဆင္ေျပေစခ်င္တ့ဲသေဘာနဲ႔

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ဖက္နမ္းခိုင္းတာ!"

ေသလိုက္၀မ္ရိေပၚ။တိုေနတ႔ဲသ၀န္ေတြေတာင္

ဖင္ထဲကေန အေတာင့္လိုက္ျပန္ထြက္လာသလို။

ရင္ထဲတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္နဲ႔

ဆန္႔ငင္ငင္ႀကီး။

"အ့ဲေတာ့ ခင္ဗ်ားနမ္းခ့ဲတယ္မလား။!"

"နမ္း....နမ္းခ့ဲတယ္ေလ။

အ့ဲတာလူႀကီးေတြလုပ္ခိုင္းလို႔ပါ။

မင္းနားလည္ပါတယ္အ့ဲေလာက္ေတာ့။

အ့ဲေတာ့ ငါ့ေပၚကေန ခြထားတာ

ဖယ္ေပးအံုး။!"

ေတာင္းဆိုသလိုေလးေျပာေနတ႔ဲ

က်န္႔ေကာကိုရိေပၚ ခပ္ၾကာၾကာေလး

စိုက္ၾကည့္ေပးလိုက္ေတာ့

အသက္ေတာင္မရူရဲဘဲ ၿငိမ္ေနတ႔ဲေကာင္ေလး။

"မြ....မြ..မြ!"

မ်ပ္နွာေလးအနွ႔ံ အနမ္းေတြႀကဲခ်လိုက္ေတာ့

မရုန္းဘဲ ၿငိမ္ေနပံုေလးက

ခ်စ္စရာ။

"ဟိုေကာင္မေလးေတြနမ္းသြားတ့ဲေနရာေတြပါ

နမ္းျပစ္လိုက္ၿပီ။အခုကစၿပီး က်န္႔ေကာရဲ႕

ပါးေလးေပၚမွာေရာ ႏႈတ္ခမ္းေလးေပၚမွာေရာ

ရိေပၚအနမ္းေတြပဲရိွေတာ့တယ္။ဘယ္သူမွ

ထပ္မနမ္းေစနဲ႔ေတာ့...ၾကားလား!"

ေျခာက္သလိုေဟာက္သလိုလိုေျပာလိုက္ေတာ့

ေခါင္းေလးၿငိမ့္ျပသည္ကေၾကာင္စီစီေလး။

ရိေပၚလည္းယုန္ေလးေပၚခြတက္ထရာမွဖယ္ကာ

ခါးသိမ္သိမ္ေလးကေနဆြဲဖက္ၿပီး

ရင္ခြင္ထဲထည့္လိုက္ရင္း

ဆံပင္၀ဲ၀ဲေလးမ်ားအားအနမ္းေႁခြကာ

"အိပ္ေတာ့က်န္႔ေကာ။ကြၽန္ေတာ္

စိတ္မပါလာခင္....!"

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

၀မ္ရိxန္😂

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးupစိတ္ေပးထားတယ္ေနာ္😒

လြမ္းေနေပးၾကအံုး

"ကျန့်ကောရေ...ကျန့်ကော!"

"......"

"ကျန့်ကျန့်လေး....!"

"........"

"ဗျို့ ဆရာရှောင်.....!"

".........!"

"Yarrrrရှောင်ကျန့်!"

"သေမလို့အော်နေတာလား!"

ဟိုဘက်အိမ်နဲ့ဒီဘက်အိမ် ပြတင်းပေါက်

နှစ်ခုစလုံးမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး

စိတ်ကောက်နေတဲ့သူနဲ့

ချော့ဖို့ပြင်နေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်။

"ဟဲဟဲ...စကားပြန်ပြောပြီပေါ့!"

"ငါမင်းထက်အကြီး။အထက်တန်းကျောင်းသားကို

စကားပြောသလိုမျိူး ငါ့ကိုလာမပြောနဲ့!"

"ကျန့်ကောက အထက်တန်းကျောင်းသားထက်တောင်

ကလေးဆန်သေးတယ်လေ။

စိတ်မဆီုးပါနဲ့တော့နော်။

နောက်တစ်ခါကျ ကျွန်တော့်ကိုမသိတဲ့

ကောင်မလေးတွေရှိတဲ့ဆိုင်

သွားမယ်လေ....!"

"ကြည့် ...ကြည့်.....

ပြောတဲ့စကားကအစ မိန်းကလေးမလွတ်ဘူး။

မိန်းကလေးတွေမရှိတဲ့နေရာသွားမယ်ပြောတော့

သေမစိုးလို့လား ဂျပုရဲ့..."

"AWW.....ကျန့်ကောက အဲ့လိုပြောစေချင်တာလား။

အင်းပါ။အဲ့တာဆိုတော့လည်း

အဲ့တာပေါ့။စိတ်ဆိုးပြေတော့နော် ကျန့်ကော!"

"စကားကိုတောင်ရေသာခိုတယ်။

မင်းလိုကောင်ကို ဘယ်လို

ယုံစားရမလဲ!"

"ဘာမှလည်းမဆိုင်ဘူး!"

"ငါ့မေးခွန်းကိုမဖြေဘဲ 'မဆိုင်ဘူး'

ဆိုတဲ့စကားလုံးနဲ့ ဖြတ်ချတယ်ပေါ့။

တာဝန်မဲ့လှချည်လား ၀မ်ရိပေါ်!"

"ကျစ်!..ကျန့်ကောကလည်း...!"

"စုတ်သပ်တယ်။မင်းငါ့ကိုစုတ်သပ်လိုက်တာလား။

ဒါက စိတ်မရှည်ဘူးဆိုတဲ့

သဘောပေါ့နော်။ငါမေးတဲ့မေးခွန်းနည်းနည်း

လေးတွေအတွက်တောင်

မင်းကစိတ်မရှည်ဘူးပေါ့။

ဆိုင်တိုင်း ဆိုင်တိုင်းမှာတွေ့ခဲ့ရတဲ့

မင်း ဓာတ်ပုံတူတူရိုက်ပေးခဲ့တဲ့

ကောင်မလေးတွေလောက်တောင်

ငါ့ကို စိတ်မရှည်တာပေါ့လေ.....

တော်ပြီဝမ်ရိပေါ်။မင်းဆင်ခြေတွေ

ငါမကြားချင်တော့ဘူး။မင်းအဖြေကိုလည်း

မစဉ်းစားပေးနိုင်ဘူး။ဆင်ခြေပေးဖို့တောင်

မအားတဲ့မင်းနဲ့လည်း မပတ်သတ်ချင်ဘူး။!"

*ဂျိမ်း!!!!*

ပြတင်းတံခါးကို အသံအကျယ်ကြီး

ပိတ်သွားတဲ့ရှောင်ကျန့်ကြောင့်

ရိပေါ်မှာခုထိ မတ်တပ်မေ့နေတုန်း။

တော်တော် အရစ်သန်တဲ့ အဖိုးကြီးပဲ။

ဘာဆင်ခြေမှ မကြားချင်ဘူးလည်းပြောတယ်။

ပေါ်ပေါ်လေးမှာ ဆင်ခြေတောင်

ပေးလိုက်ချိန်မရ။

ရိပေါ်လေလုံးတိုးဖို့အတွက်နေရာတောင်မလပ်အောင်

စကားတွေတန်းစီပြောသွားလိုက်တာ

စက်သေနတ်ကြီးကျနေတာပဲ။

ဆင်ခြေပေးဖို့လည်းအားပါတယ်ကျန့်ကောရေ။

ဘယ်လိုတွေတောင်ရစ်နိုင်ရတာလည်း။

ကလေးမုန့်ပေးကြိုက်ရင် မုန့်ပြချော့လို့ရပေမဲ့

ဒီအဖိုးကြီးပေါက်စလေးကိုကြ

ဒုတ်ပြ ချောက်ရမှာလား။

(2'1"ဒုတ်နော်😒ရေခဲဒုတ်မဟုတ်ဘူး)

ကြံရာမရတဲ့အဆုံး ရှောင်ကျန့်တို့

အိမ်ဘက်ကိုသွားပြီး ခြံစည်းရိုး

ကျော်ဝင်လိုက်သည်။

ခြံစည်းရိုးက ပုပုလေးမို့

အလွယ်တကူရောက်လာပြီး

အိမ်ထဲသို့ချောချောမွေ့မွေ့ပင်။

ရှောင်ကျန့်မားက သူ့ယောင်္ကျားဆီပြန်မှာမို့

ရှောင်ကျန့်ကိုပေးဖို့ ရိပေါ်ကို

အိမ်သော့အပ်ခဲ့ပြီးသား။

ရေကန်အသင့်ကြာအသင့်

ရိပေါ် ကလည်းအသင့်မို့

အိမ်ထဲကို ခပ်ပြုံးပြုံးကြီး

၀င်လာလိုက်သည်။

ကျန့်ကောအခန်းရှေ့ရောက်တော့

တံခါးကိုနားနဲ့ကပ်ကာနားထောင်ကြည့်တော့

တစ်ယောက်ယောက်နဲ့Phထဲကနေ

ရန်ဖြစ်နေသည်လေ။

"ရှောင်ကတော်နော်။မပြောမဆို

ပြန်ချသွားတယ်။ကျွန်တော်

ကြောက်ပါတယ်ဆို....!"

"......."

"လာမပြောနဲ့။အဲ့ဖင်ဆောင့်နေတဲ့

အသက်က သရဲမနှင်နိုင်ဘူး။

ဘယ်လို အကြင်နာတရားကင်းမဲ့မှုနဲ့

သားလေးကိုတစ်ယောက်တည်း

ထားခဲ့ရက်တာလဲ!"

"..........."

"မသိဘူးဗျာ။တစ်ညလုံးမအိပ်တော့ဘူး။

ဒီနေ့တကယ်ပဲ ဂြိုလ်ဆိုးနေ့။

ရှောင်ကတော်က ဒုက္ခပေးလိုက်

ခေါင်းရင်းက ၀မ်ရိပုက ဒုက္ခပေးလိုက်နဲ့...!"

".......!"

"ဗျာ...သွားအိပ်ရမယ်။

မ...မအိပ်ပါဘူး။သူ့ကိုလည်း

ခေါ်မအိပ်ဘူး။မကြောက်ဘူး....

ဘယ်....ဘယ်သရဲမှမကြောက်ဘူး...

သူ့ကိုPHဆက်ပြီး မပြောနဲ့နော်။

ကျွန်တော်...အိပ်..အ်ိပ်ရဲတယ်။

Bye...!"

Phချပြီး ရှောင်ကျန့်တစ်ယောက်

စောင်ကို ရင်ခေါင်းထိဆွဲတင်ကာ

ပြူးကြောင်ကြောင်လေး လုပ်နေသည်။

ကြည့်ရတာ လှုပ်တောင်မလှုပ်ရဲဘူးထင်ပါ့။

"မားတို့များ ရိပေါ်ဆီသွားအိပ်ပါလားဆိုပဲ။

သူ့ရိပေါ်က သရဲထက်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ

မသိဘဲနဲ့။သရဲကတစ်ညပဲခြောက်မှာ။

ရိပေါ်ခြောက်လိုက်ရင်ငါ့တစ်ဘ၀လုံး.....

အမလေး...ကြက်သီးတွေထတယ်။

မကြောက်ဘူး.....ဘယ်သရဲမှမကြောက်ဘူး။!"

တစ်ယောက်တည်းကြိမ်းဝါးနေတဲ့ ရှောင်ကျန်ကြောင့်

ရိပေါ်တံခါးအပြင်ကနေအူတက်နေရပြီ။

"ခွီးးးး!!"

မနေနိုင်စွာ အသံကြီးထွက်သွားမိပြီးမှ

အလျင်အမြန်အုပ်လိုက်ရသည်။

"ဘာသံပါလိမ့်...!"

အခန်းထဲကအဖိုးကြီးလေးက

စူးစမ်းသလိုလေသံလေးနဲ့ရေရွတ်လိုက်တာကြောင့်

ရိပေါ်စချင်စိတ်ကပိုလာကာ

"ချပ်...ချပ်...ချပ်!"

အခန်းရှေ့ ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်

လျောက်ပေးလိုက်တော့

ကုတင်လေးပေါ်ကနေဆင်းကာ

တံခါးကို ကုတင်ကနေကွယ်ပြီး

ချောင်းနေရှာသည်။

ဒီလောက်ကြောက်တက်ရင်လည်း

ဘာလို့တံခါးက်ို မပိတ်ထားလည်း

ကျန့်ကောရာ။

လူရိပ်ကိုပါ မြင်သွားတာကြောင့်

ရှောင်ကျန့်ခမျာ ချွေးစေးတွေ

ပြန်နေရှာသည်။

"ဖျပ်!"

"အားးးးးးးးးးမားးး!"

ရုတ်တရက် ပျက်သွားတဲ့မီးနဲ့

အော်လိုက်တဲ့ရှောင်ကျန့်ကြောင့်

သရဲခြောက်နေသည့် ရိပေါ်ပင်

ရင်ထိတ်သွားရသည်။

"ကျန့်ကော...ကျန့်ကော!"

အသံလေးတိတ်ဆိတ်သွားတာကြောင့်

သူ့အခန်းထဲအပြေးဝင်မိတော့

ဖင်ဘူးတောင်းလေးထောင်နေသည့်

ကျန့်ကောကြောင့် ရိပေါ်နှာခေါင်းသွေး

ယိုရပြန်သည်။

"လှလိုက်တာ!"

"ငိုးမသရဲဝမ်ရိပေါ်။သေမလို့

ငါ့ဖင်ကိုကြည့်နေပြန်တာလား။

မင်းအမျိုးဝမ်ရိပေါ်ကိုသွားခြောက်။

သူကသရဲကြောက်တက်တယ်။!"

ခေါင်းမဖော်ဘဲအော်နေတာကြောင့်

ရိပေါ် အောက်နှုတ်ခမ်းကိုသာဖိကိုက်ထားရသည်။

ချစ်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ကျန့်ကော။

သူ့ဖင်ကြည့်တဲ့သူတိုင်းကို

ရိပေါ်နဲ့အမျိုးစပ်ပေးထားပုံရသည်။

"ကျန့်ကော...!"

ပခုံးလေးကနေဆွဲမကာ မျက်နှာခြင်းဆိုင်

ဆွဲယူလိုက်တော့ မျက်လုံးမှိတ်လျက်လေး

ပါလာပြန်ရှာသည်။

"ကျန့်ကော...ကျွန်တော်ဝမ်ရိပေါ်!"

ထိုအခါမှဆတ်ခနဲ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ပြီး

မပြောမဆို ရိပေါ်ကိုဆွဲဖက်ကာ

"သေနာကောင်။ဘာလို့ခုမှလာတာလဲ။

ထင်တော့ထင်သား။ငါ့ဖင်ကျမ်းနေတည်းက

မင်းဖြစ်မယ်လို့!"

"ကျန့်ကောနော်။မသိရင်

ကျွန်တော်ကနှာဗူးကျနေတာပဲ!"

"ငါသိပါတယ်။မင်းက ငါ့တစ်ယောက်တည်းကို

ဗူးတာမှန်း...!"

"သိနေတယ်ပေါ့။အဲ့တာဆို

အဖြေပေးတော့။!"

"ချစ်တယ်။အယ်...မချစ်ဘူး....

မဟုတ်ဘူး...စဉ်းစားအုံးမှာ။

မှားလို့...မစဉ်းစားပေးတော့ဘူး....

အာာာာာာာပြန်တော့ကွာ!"

"ဘာတွေလဲကျန့်ကောရာ။ပထမစကားကိုပဲ

အတည်ယူမှာ။ကျွန်တော့ကို

ချစ်တယ်မလား။!"

အတင်းကြီးကိုယ့်ဘက်ဆွဲမေးလိုက်တော့

ကုတင်ပေါ်ကယုန်လေးက မျက်လုံးလေးဝိုင်းကာ

"ငါမသိဘူး..."

"ကျန့်ကောသ၀န်တိုတာတွေ။

ကျွန်တော့ကိုတမ်းတတာတွေက

ကျွန်တော့ကိုချစ်လို့ပေါ့။!"

"အဲ့လိုလား။သ၀န်တိုတယ်ဆိုတာက

ဘာလဲဟင်!"

သေလိုက်ဝမ်ရိပေါ်။မင်း ကကြီး ကနေ

ပြန်သင်ရမယ်ထင်ပါ့။

ဘာဖြစ်လဲနော်။အဲ့တော့လည်းကိုယ်ဖိရင်ဖိပေါ့။

အီးမှန်သလိုဖြစ်နေတဲ့သူ့မျက်နှာကြောင့်

တဟားဟားနဲ့ထရယ်တဲ့ကျန့်ကော။

"ဘာရယ်တာလဲ.....!"

"ဟားးဟားးးမင်းရုပ်ကြီးက ရယ်ရလို့ပါ။

ငါက ကလေးမဟုတ်ပါဘူးကွ။

သ၀န်တိုတာလေးတော့သိပါတယ်။

မင်းငါ့ကို လူရိုးလေးလို့ထင်သွားတယ်မလား။

အေးပေါ့လေ။ငါ့ရုပ်လေးကလည်း

ဖြူစင်ရှာတာကိုး။တကယ်တော့ငါက

မင်းနို့မပြတ်ခင်တည်းက ကောင်မလေး

၅ယောက်ကိုနမ်းခဲ့ပြီးပြီ။!"

"ကျန့်ကောဖင်မယားနဲ့။၆နှစ်ပဲကြီးတာကို

ဘာစကားတွေပြောနေတာလဲ!"

"ခွီးးးးးး၆နှစ်လည်း ၆နှစ်အရပေါ့ကွာ။

အ.....မားးးးးး!"

ကုတင်ပေါ် တပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး

အူမြူးနေတဲ့ ယုန်ပေါက်ကို

ရိပေါ် ခုန်အုပ်လိုက်တော့

ချက်ခြင်းငြိမ်ကျသွားတဲ့ကျန့်ကော။

"ဆက်ပြော။၆နှစ်တုန်းကလုပ်ခဲ့တာတွေက

ဘယ်လိုမျိူးနဲ့စတာလဲ....!"

"အဲ့...အဲ့တာက...နမ်း..နမ်းတာကလေ

အွတ်....!"

"ဆက်ပြော....!"

"ဟို...ငါ့မုန့်လုစားလို့ နမ်းခဲ့....အွန်းးး!"

"လုစားပြီးတော့...!"

"စားပြီးတော့...ပြီးပြီလေ.....!"

"ပြောတော့၅ယောက်ဆို။ခုမှ

တစ်ယောက်တည်းရှိသေးတယ်!"

"ဟို...ငါ့...မုန့်ကိုလုစားတာက

၅ယောက်ပေါင်းပြီးအနိုင်ကျင့်တာလေ။

အဲ့တာ သူတို့အိမ်တွေကသိသွားပြီး

အဆင်ပြေစေချင်တဲ့သဘောနဲ့

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ဖက်နမ်းခိုင်းတာ!"

သေလိုက်ဝမ်ရိပေါ်။တိုနေတဲ့သ၀န်တွေတောင်

ဖင်ထဲကနေ အတောင့်လိုက်ပြန်ထွက်လာသလို။

ရင်ထဲတင်းတင်းကျပ်ကျပ်နဲ့

ဆန့်ငင်ငင်ကြီး။

"အဲ့တော့ ခင်ဗျားနမ်းခဲ့တယ်မလား။!"

"နမ်း....နမ်းခဲ့တယ်လေ။

အဲ့တာလူကြီးတွေလုပ်ခိုင်းလို့ပါ။

မင်းနားလည်ပါတယ်အဲ့လောက်တော့။

အဲ့တော့ ငါ့ပေါ်ကနေ ခွထားတာ

ဖယ်ပေးအုံး။!"

တောင်းဆိုသလိုလေးပြောနေတဲ့

ကျန့်ကောကိုရိပေါ် ခပ်ကြာကြာလေး

စိုက်ကြည့်ပေးလိုက်တော့

အသက်တောင်မရူရဲဘဲ ငြိမ်နေတဲ့ကောင်လေး။

"မွ....မွ..မွ!"

မျပ်နှာလေးအနှံ့ အနမ်းတွေကြဲချလိုက်တော့

မရုန်းဘဲ ငြိမ်နေပုံလေးက

ချစ်စရာ။

"ဟိုကောင်မလေးတွေနမ်းသွားတဲ့နေရာတွေပါ

နမ်းပြစ်လိုက်ပြီ။အခုကစပြီး ကျန့်ကောရဲ့

ပါးလေးပေါ်မှာရော နှုတ်ခမ်းလေးပေါ်မှာရော

ရိပေါ်အနမ်းတွေပဲရှိတော့တယ်။ဘယ်သူမှ

ထပ်မနမ်းစေနဲ့တော့...ကြားလား!"

ခြောက်သလိုဟောက်သလိုလိုပြောလိုက်တော့

ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြသည်ကကြောင်စီစီလေး။

ရိပေါ်လည်းယုန်လေးပေါ်ခွတက်ထရာမှဖယ်ကာ

ခါးသိမ်သိမ်လေးကနေဆွဲဖက်ပြီး

ရင်ခွင်ထဲထည့်လိုက်ရင်း

ဆံပင်ဝဲ၀ဲလေးများအားအနမ်းခြွေကာ

"အိပ်တော့ကျန့်ကော။ကျွန်တော်

စိတ်မပါလာခင်....!"

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

၀မ်ရိxန်😂

ကျောင်းပိတ်ရက်လေuးpစိတ်ပေးထားတယ်နော်😒

လွမ်းနေပေးကြအုံး