《Yibo's Baby{Completed}》Part 6
Advertisement
ေနာ္ကေနသိုင္းဖက္လာတ့ဲလက္တစ္စံုေၾကာင့္
ေရွာင္က်န္႔ေရေဆးေနတ႔ဲ အ႐ြက္ေလးေတြကိုသာ
ဖိဆုပ္လိုက္မိသည္။
"အိမ္ရွင္မေလးက်ေနတာပဲ!"
ပခံုးေပၚေမးတင္ၿပီးေျပာလာတ့ဲ
ကေလးေပါက္စရဲ႕ ေလေႏြးေႏြးေတြက
နားသယ္စပ္ကို လာေရာက္က်ီစယ္ေသး။
"ရိေပၚ..လႊတ္..လႊတ္ကြာ!"
"က်န္႔ေကာက ဘာေလးမွန္းလဲမသိဘူး။
ရန္လဲေတြ႕ခ်င္တယ္ ေၾကာက္လဲေၾကာက္ေသးတယ္!"
"ေၾကာက္တာေပါ့။ထမင္းလာစားတာလား
ငါ့ကိုလာစားတာလားမွမသဲကြဲတာကို!"
"နွစ္ခုလံုးလာစားတာကို!"
"လႊတ္ကြာ။ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီးဒီလို
အသားယူလို႔မရဘူးေလ။ငါ့ကို ေယာက်္ၤားေလးဆိုၿပီး
အထင္ေသးတာလား"
"မဟုတ္ပါဘူး။ဘာလို႔အ့ဲလိုေတြးရတာလဲ!"
"မင္းလိုလူက ေယာက်ၤားေလးအခ်င္းခ်င္း
ႀကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ စိတ္ကစားတာ
မ်ားလားလို႔္!"
ေရွာင္က်န္႔စကားအဆံုး
ပိုတင္းက်ပ္လာတ့ဲရိေပၚလက္ေတြေၾကာင့္
အင့္ခနဲပဲ အသံေလးထြက္သြားရသည္။
ေတာ္ေတာ္အားသန္တ႔ဲဂ်ပု။
"ကြၽန္ေတာ့အခ်စ္ကို အထင္မေသးနဲ႔ေနာ္က်န္႔ေကာ။
ေျပာျပလို႔မရရင္သိမ္းပိုက္ျပစ္မွာ!"
"၀မ္ရိေပၚ..မင္း!!!"
နား႐ြက္ဖ်ားေလးေတြရဲလာကာ
ရန္ေတြ႕ဖို႔လွည့္ေနတ႔ဲေရွာင္က်န္႔ကို
ၿပံဳးစစနဲ႔သာတင္းေနေအာင္ဖက္ထားလိုက္သည္။
"ခ်စ္တယ္က်န္႔ေကာ!"
ပခံုးသားေလးကိုဖိကပ္နမ္းသြားတ့ဲတခဏ
ရင္ခုန္သံေတြအစိုးမရခ႕ဲ။
ေတာ္ေတာ္ဆိုးတ့ဲ ေကာင္ေလး။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"ေဆးေတြကုန္ေနတယ္မား...!"
ေရွာင္က်န္႔မားရဲ႕ေဆးေတြကို
ၾကည့္ရင္း ေမးလိုက္ေတာ့
မားကၿပံဳးစိစိနဲ႔အျပစ္သားေလးလို။
"ဟဲဟဲ.....မား...ေဆးကုန္သြားတာ
မသိလိုက္လို႔!"
"ေရွာင္ကေတာ္...ခင္ဗ်ားေနာ္။
ေဆးမေသာက္ခ်င္တိုင္း ေလ်ွာက္ညာေနတာမလား!"
"ငါမွမေသာက္ခ်င္တာ။
မင္းလည္း ငါ့ကိုေဆးေသာက္ဖို႔ပဲသတိရ။
ေမြးရက်ိဳးမနပ္တ့ဲသား!"
ကုတင္ေပၚမွာအပီအျပင္စိတ္ေကာက္ေနတ႔ဲ
ေရွာင္ကေတာ္က တကယ့္ကေလးေလးလို။
သူငယ္ခ်င္းေပါင္းေပါင္းတ့ဲ
သားမိေတြမို႔ တစ္ခါတစ္ေလ
သူမကို ေရွာင္က်န္႔ရဆူရသည္။
"မေသာက္လို႔မရဘူးေနာ္။
ကြၽန္ေတာ္သြား၀ယ္လာခ့ဲမယ္။
ဒါေသာက္မွသက္သာမွေလ။!"
ထိုအခ်ိန္ထိလွည့္မၾကည့္လာေသးသည့္
သူမက သေဘာမတူဘူးဆိုသည့္
အဓိပၸါယ္။
"မကလည္း။မဆိုးရဘူးေလဗ်ာ။
က်န္႔ေကာကမားကိုေကာင္းေစခ်င္လို႔
ေျပာတာပါ။ၿပီးေတာ့ မားက်န္းမာမွ
က်န္႔ေကာလည္းစိတ္ခ်မ္းသာမွေပါ့။
ၿပီးေတာ့ မားက်န္းမာမွ ကြၽန္ေတာ္က
မားလက္ရာေလးေတြကိူ
ေန႔တိုင္းစားလို႔ရမွာေလ။
မားက ကြၽန္ေတာ့္ကို ခ်က္မေကြၽးခ်င္ေတာ့လို႔လား!"
တစ္ခ်ိန္လံုးၿငိမ္ေနခ႔ဲသည့္ရိေပၚက
ထေျပာခါမွသူမက ေခါင္းၿငိမ့္ျပသည္။
ေရွာင္က်န္႔လည္း အိမ္မွားေနသည့္
ရိေပၚကိုမ်က္ေစာင္းထိုးရင္း
ေအာက္ထပ္ဆင္းလာခ့ဲသည္။
သူ႔အိမ္ကိုျပန္ဖို႔စိတ္ကူးမရိွတ႔ဲ
ဂ်ပုကို ဘယ္လို နွင္ရမလဲစဥ္းစားမရေတာ့။
"က်န္႔ေကာ!"
"ဘာလဲ!"
"တူတူသြား၀ယ္မယ္ေလ!"
"ရတယ္။ငါ့ဘာသာသြားမယ္။
မင္းလည္း မင္းအိမ္ေလးဘာေလးျပန္အံုး။
အိမ္လည္း ဖုန္တက္ေနေလာက္ၿပီ!"
"အ့ဲအိမ္အေၾကာင္းမေျပာနဲ႔။
တစ္စက္ေလးမွေနခ်င္စရာမေကာင္းဘူး။!"
"မလိုက္လာနဲ႔ေတာ့။ငါ က်န္းခ်န္ဆီ၀င္ရအံုးမွာ။!"
"သူ႔ဆီဘာလုပ္ဖို႔လဲ!"
"ဟို႔ေန႔က မင္းလက္ခ်က္ေလ။!"
"Aww...ဟီးးး...စိတ္မေကာင္း
ရိွလိုက္တာ။ကိစၥမရိွဘူး။
ကြၽန္ေတာ္ပါလိုက္ခဲ့မယ္။
တစ္ခါတည္းေတာင္းပန္ခ်င္လို႔!"
သူ႔ဘာသာတစ္ေယာက္တည္းေျပာၿပီး ကားသြားထုတ္ေနတာေၾကာင့္ေရွာင္က်န္႔
သက္ျပင္းခ်ရင္းသာၾကည့္ေနလိုက္သည္။
🍑🍑🍑🍑🍑
အခန္းထဲရိေပၚ၀င္လာတည္းက ဂနာမၿငိမ္တ့ဲ
က်န္းခ်န္။
ရိေပၚကိုခိုးၾကည့္လိုက္ လက္နွစ္ဖက္ကို
ပြတ္လိုက္သပ္လိုက္နဲ႔
ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္ေနမွန္းသိသာလြန္းသည္။
ၾကားထဲက လူစိတ္မေကာင္းေတာင္
ျဖစ္ရသည္အထိ
"က်န္းခ်န္...သူမင္းကိုလာေတာင္းပန္တာ!"
"Awww...inn!"
ထိုမ်ွသာေျပာနိုင္သည့္
က်န္းခ်န္ခမ်ာလည္းမသက္သာလွ။
ဇာတ္လြဲသြားသည္မို႔ အေတာင့္ျဖစ္ေနတ႔ဲ
လည္ပင္းႀကီးနဲ႔ တကယ့္ကို
သနားစရာ။
"က်န္းခ်န္ေကာ..ကြၽန္ေတာ္
တကယ္ေတာင္းပန္..!"
က်န္းခ်န္နားသြားရန္ျပင္လိုက္သည့္
ရိေပၚေၾကာင့္က်န္းခ်န္ခမ်ာ
လက္နွစ္ဖက္နွင့္အသည္းအသန္ကာတားရင္း
"ခြင့္လြတ္တယ္။ခြင့္လြတ္တာမို႔
အ့ဲနားေလးမွာပဲ ထိုင္ေနေပးပါ။
ေက်းဇူးျပဳၿပီး....အား..ကြၽတ္..ကြၽတ္!"
စကားေတြ နည္းနည္းမ်ားမိသားြတာေၾကာင့္
သူ႔လည္ပင္းကိုကိုင္ကာညည္းေနတ႔ဲက်န္းခ်န္။
ရိေပၚကိုလွမ္းၾကည့္လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
သြားေလးၿဖဲျပသည္။
မလိုက္ဘူး၀မ္ရိေပၚ။
ကေလးေပါက္စလို ျဖဴစင္ျပေနတာ။
🍑🍑🍑🍑🍑
"ေနအရမ္းပူတယ္မိန္႔ေဖ....ဆိုင္ထဲ၀င္မယ္ေလ.!"
"ခဏေလးပါဟ။ဆိုင္ထဲမွာက
ေျပာရတာ အဆင္မေျပဘူး။
ငါက လူမ်ာတ့ဲေနရာေတြမွာစကာေျပာရတာ
သေဘာမက်လို႔။
နင္ကလည္းေနာ္။ခုမွျပန္ေတြ႕တ့ဲ
သူငယ္ခ်င္းေလးကို ေနအပူခံၿပီးေတာင္
စကားမေျပာခ်င္ဘူး!"
ဆိုင္ေရွ႕မွာ တင္ေသာင္တင္ေနမိတ့ဲ
ရိေပၚတစ္ေယာက္ ေခါင္းကုတ္ေနရသည္။
က်န္႔ေကာနဲ႔ ေဆးရံုကအျပန္
ဆိုင္ေလးထိုင္ခြင့္ရခါမွ
ငယ္ငယ္တည္းကေကာင္းက်ိဳးမေပးသည့္
မိန္ေဖ့က ရုတ္တရက္လာနႈတ္ဆက္သည္။
မေတြ႕ရတာ အေတာ္ၾကာၿပီမို႔
သူမနဲ႔စကားေဖာင္ဖြဲ႕မိေနသည္က
ဆိုင္ျပင္ႀကီးမွာ။
မိန္ေဖ့ဆိုတာလည္း စကားမ်ားေနရရင္
ကမၻာပ်က္ေတာင္မသိတ့ဲလူမ်ိဳး။
သူမကေတာ့စကားေတြေကာင္းေနတာမို႔
ရိေပၚလည္း ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေလေပါေနမိသည္။
ဆိုင္ထဲက ေကာင္ေလးကိုသူသတိရေပမ့ဲ
မိန္ေဖ့ကိုလည္းအားနာတာမို႔
ဒီတိုင္ေလးပဲထားလိုက္မိရာက
နာရီ၀က္ေလာက္ၾကေတာ့
"ရိေပၚ...!"
အသံစာစာေလးေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့
စပ္စုသည့္မိန္ေဖ့ကပါ ရိေပၚကိုေက်ာ္ၿပီး
လွမ္းၾကည့္သည္။
"ေျပာလို႔မၿပီးေသးဘူးလား!"
"အာ..က်န္႔ေကာ..ခဏ...
က်န္႔ေကာ!"
ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ေဆာင့္ေအာင့္ကာ
ထြက္သြားသည့္ေကာင္ေလးက
ခဏေလးေနာ္ လို႔ေတာင္ေျပာခြင့္မေပးသည့္
အဆိုးေလး။
ရိေပၚလည္း ယုန္ျဖဴလံုးေလးေနာက္
ေျပးလိုက္ရင္း မိန္ေဖ့ကိုပါ ထားခ့ဲမိလိုက္သည္။
"က်န္႔ေကာ...က်န္႔ေကာ!!"
ကားထဲမ၀င္စီးေတာ့ဘဲ လမ္းေလ်ွာက္ေနတ႔ဲ
ေကာင္ေလးက နွၾတ္ခမ္းေလးမ်ား
ေထာ္လို႔။
"က်န္႔ေကာ..ကားေပၚတက္ကြာ!"
"......."
"က်န္႔ေကာ....ထမင္းမစားခ့ဲရဘူးမလား။
ဆိုင္တစ္ဆို္င္ ၀င္ၾကမယ္ေလ...
က်န္႔ေကာ!"
".........."
"က်န္႔ေကာ....ကြၽန္ေတာ္ဗိုက္ဆာတယ္လို႔။
စိတ္ဆိုးေျပေတာ့ေနာ္!"
"..........!"
တစ္ခြန္းမွမဟေသးသည့္ ေကာင္ေလးေဘးနား
ကားကိုေျဖးေျဖးေလးေမာင္းကာ
ရိေပၚအသဲအသန္ေခ်ာ့ယူေနရသည္။
*တီ*
ေနာက္က ကားဟြန္တီးသံနဲ႔အတူ
ဆဲဆိုသံေတြညံစီလာၿပီး
"ေဟ့ကေလးေတြ။စိတ္ေကာက္ရင္လည္း
ကားထဲ၀င္ေကာက္။မင္တို႔လုပ္ေနပံုနဲ႔
ငါတို႔သြားလို႔မရေတာ့ဘူး!"
ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ေျပာစကားနဲ႔အတူ
ရိေပၚျပန္ၾကည့္လာတ့ဲက်န္႔ေကာ။
ရိေပၚကေတာ့ မ်က္ခံုးတစ္ဖက္ပင့္ျပကာ
မလာမခ်င္း ဆဲလည္း
ဂရုမစိုက္ဆိုသည့္ပံုစံေၾကာင့္
ေရွာင္က်န္႔ကားထဲ၀င္ထိုင္လိုက္ရသည္။
"ေစာေစာတည္းကလိမ္မာရမွာ!"
ဆံပင္ေတြကိုလာဖြေနသည့္ေကာင္ေလးေၾကာင့္
ေရွာင္က်န္႔ဆြဲယူၿပီး လက္ခံုကို
ဆြဲကိုက္လိုက္ေတာ့ အသဲၿပဲနဲ႔ေအာ္တ့ဲေခြးေပါက္။
"ဒါအကင္းပဲရိွေသးတယ္။ဆိုင္တစ္ဆိုင္လိုက္ပို႔။
မင္းနဲ႔သိတ့ဲလူ ဘယ္သူမွ
မရိွတဲ့ဆိုင္ကိုပို႔!"
အပီအျပင္ေကာက္ျပေနသည့္
ေကာင္ေလးေၾကာင့္ ရိေပၚအသဲယားစြာ
ေအာက္နႈတ္ခမ္းကိုဖိကိုက္ထားမိသည္။
ဒီယုန္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပံုနဲ႔
ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္းေတြေတာ့
၀မ္သူေ႒းေလးဘ၀မွာ ရိွလာေတာ့မွာပဲ။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
သာသာYibo's babyကို
ဗုဒၶဟူးေန႔႔တိုင္upေပးပါမယ္ေနာ္
TBOLကိုက စေနေန႔တိုင္းပါ
ကတိတည္ပါတယ္ေနာ္😁
အားရင္လည္းထပ္တင္ေပးရင္တင္ေပးအံုးမွာပါလို႔😘😘😘
နော်ကနေသိုင်းဖက်လာတဲ့လက်တစ်စုံကြောင့်
ရှောင်ကျန့်ရေဆေးနေတဲ့ အရွက်လေးတွေကိုသာ
ဖိဆုပ်လိုက်မိသည်။
"အိမ်ရှင်မလေးကျနေတာပဲ!"
ပခုံးပေါ်မေးတင်ပြီးပြောလာတဲ့
ကလေးပေါက်စရဲ့ လေနွေးနွေးတွေက
နားသယ်စပ်ကို လာရောက်ကျီစယ်သေး။
"ရိပေါ်..လွှတ်..လွှတ်ကွာ!"
"ကျန့်ကောက ဘာလေးမှန်းလဲမသိဘူး။
ရန်လဲတွေ့ချင်တယ် ကြောက်လဲကြောက်သေးတယ်!"
"ကြောက်တာပေါ့။ထမင်းလာစားတာလား
ငါ့ကိုလာစားတာလားမှမသဲကွဲတာကို!"
"နှစ်ခုလုံးလာစားတာကို!"
"လွှတ်ကွာ။ချစ်တယ်ပြောပြီးဒီလို
အသားယူလို့မရဘူးလေ။ငါ့ကို ယောက်ျင်္ားလေးဆိုပြီး
အထင်သေးတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး။ဘာလို့အဲ့လိုတွေးရတာလဲ!"
"မင်းလိုလူက ယောင်္ကျားလေးအချင်းချင်း
ကြိုက်တယ်ဆိုတော့ စိတ်ကစားတာ
များလားလို့်!"
ရှောင်ကျန့်စကားအဆုံး
ပိုတင်းကျပ်လာတဲ့ရိပေါ်လက်တွေကြောင့်
အင့်ခနဲပဲ အသံလေးထွက်သွားရသည်။
တော်တော်အားသန်တဲ့ဂျပု။
"ကျွန်တော့အချစ်ကို အထင်မသေးနဲ့နော်ကျန့်ကော။
ပြောပြလို့မရရင်သိမ်းပိုက်ပြစ်မှာ!"
"၀မ်ရိပေါ်..မင်း!!!"
နားရွက်ဖျားလေးတွေရဲလာကာ
ရန်တွေ့ဖို့လှည့်နေတဲ့ရှောင်ကျန့်ကို
ပြုံးစစနဲ့သာတင်းနေအောင်ဖက်ထားလိုက်သည်။
"ချစ်တယ်ကျန့်ကော!"
ပခုံးသားလေးကိုဖိကပ်နမ်းသွားတဲ့တခဏ
ရင်ခုန်သံတွေအစိုးမရခဲ့။
တော်တော်ဆိုးတဲ့ ကောင်လေး။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑
"ဆေးတွေကုန်နေတယ်မား...!"
ရှောင်ကျန့်မားရဲ့ဆေးတွေကို
ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တော့
မားကပြုံးစိစိနဲ့အပြစ်သားလေးလို။
"ဟဲဟဲ.....မား...ဆေးကုန်သွားတာ
မသိလိုက်လို့!"
"ရှောင်ကတော်...ခင်ဗျားနော်။
ဆေးမသောက်ချင်တိုင်း လျှောက်ညာနေတာမလား!"
"ငါမှမသောက်ချင်တာ။
မင်းလည်း ငါ့ကိုဆေးသောက်ဖို့ပဲသတိရ။
မွေးရကျိုးမနပ်တဲ့သား!"
ကုတင်ပေါ်မှာအပီအပြင်စိတ်ကောက်နေတဲ့
ရှောင်ကတော်က တကယ့်ကလေးလေးလို။
သူငယ်ချင်းပေါင်းပေါင်းတဲ့
သားမိတွေမို့ တစ်ခါတစ်လေ
သူမကို ရှောင်ကျန့်ရဆူရသည်။
"မသောက်လို့မရဘူးနော်။
ကျွန်တော်သွားဝယ်လာခဲ့မယ်။
ဒါသောက်မှသက်သာမှလေ။!"
ထိုအချိန်ထိလှည့်မကြည့်လာသေးသည့်
သူမက သဘောမတူဘူးဆိုသည့်
အဓိပ္ပါယ်။
"မကလည်း။မဆိုးရဘူးလေဗျာ။
ကျန့်ကောကမားကိုကောင်းစေချင်လို့
ပြောတာပါ။ပြီးတော့ မားကျန်းမာမှ
ကျန့်ကောလည်းစိတ်ချမ်းသာမှပေါ့။
ပြီးတော့ မားကျန်းမာမှ ကျွန်တော်က
မားလက်ရာလေးတွေကိူ
နေ့တိုင်းစားလို့ရမှာလေ။
မားက ကျွန်တော့်ကို ချက်မကျွေးချင်တော့လို့လား!"
တစ်ချိန်လုံးငြိမ်နေခဲ့သည့်ရိပေါ်က
ထပြောခါမှသူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
ရှောင်ကျန့်လည်း အိမ်မှားနေသည့်
ရိပေါ်ကိုမျက်စောင်းထိုးရင်း
အောက်ထပ်ဆင်းလာခဲ့သည်။
သူ့အိမ်ကိုပြန်ဖို့စိတ်ကူးမရှိတဲ့
ဂျပုကို ဘယ်လို နှင်ရမလဲစဉ်းစားမရတော့။
"ကျန့်ကော!"
"ဘာလဲ!"
"တူတူသွားဝယ်မယ်လေ!"
"ရတယ်။ငါ့ဘာသာသွားမယ်။
မင်းလည်း မင်းအိမ်လေးဘာလေးပြန်အုံး။
အိမ်လည်း ဖုန်တက်နေလောက်ပြီ!"
"အဲ့အိမ်အကြောင်းမပြောနဲ့။
တစ်စက်လေးမှနေချင်စရာမကောင်းဘူး။!"
"မလိုက်လာနဲ့တော့။ငါ ကျန်းချန်ဆီဝင်ရအုံးမှာ။!"
"သူ့ဆီဘာလုပ်ဖို့လဲ!"
"ဟို့နေ့က မင်းလက်ချက်လေ။!"
"Aww...ဟီးးး...စိတ်မကောင်း
ရှိလိုက်တာ။ကိစ္စမရှိဘူး။
ကျွန်တော်ပါလိုက်ခဲ့မယ်။
တစ်ခါတည်းတောင်းပန်ချင်လို့!"
သူ့ဘာသာတစ်ယောက်တည်းပြောပြီး ကားသွားထုတ်နေတာကြောင့်ရှောင်ကျန့်
သက်ပြင်းချရင်းသာကြည့်နေလိုက်သည်။
🍑🍑🍑🍑🍑
အခန်းထဲရိပေါ်ဝင်လာတည်းက ဂနာမငြိမ်တဲ့
ကျန်းချန်။
ရိပေါ်ကိုခိုးကြည့်လိုက် လက်နှစ်ဖက်ကို
ပွတ်လိုက်သပ်လိုက်နဲ့
ဘယ်လောက်ကြောက်နေမှန်းသိသာလွန်းသည်။
ကြားထဲက လူစိတ်မကောင်းတောင်
ဖြစ်ရသည်အထိ
"ကျန်းချန်...သူမင်းကိုလာတောင်းပန်တာ!"
"Awww...inn!"
ထိုမျှသာပြောနိုင်သည့်
ကျန်းချန်ခမျာလည်းမသက်သာလှ။
ဇာတ်လွဲသွားသည်မို့ အတောင့်ဖြစ်နေတဲ့
လည်ပင်းကြီးနဲ့ တကယ့်ကို
သနားစရာ။
"ကျန်းချန်ကော..ကျွန်တော်
တကယ်တောင်းပန်..!"
ကျန်းချန်နားသွားရန်ပြင်လိုက်သည့်
ရိပေါ်ကြောင့်ကျန်းချန်ခမျာ
လက်နှစ်ဖက်နှင့်အသည်းအသန်ကာတားရင်း
"ခွင့်လွတ်တယ်။ခွင့်လွတ်တာမို့
အဲ့နားလေးမှာပဲ ထိုင်နေပေးပါ။
ကျေးဇူးပြုပြီး....အား..ကျွတ်..ကျွတ်!"
စကားတွေ နည်းနည်းများမိသာွးတာကြောင့်
သူ့လည်ပင်းကိုကိုင်ကာညည်းနေတဲ့ကျန်းချန်။
ရိပေါ်ကိုလှမ်းကြည့်လှမ်းကြည့်လိုက်တော့
သွားလေးဖြဲပြသည်။
မလိုက်ဘူးဝမ်ရိပေါ်။
ကလေးပေါက်စလို ဖြူစင်ပြနေတာ။
🍑🍑🍑🍑🍑
"နေအရမ်းပူတယ်မိန့်ဖေ....ဆိုင်ထဲဝင်မယ်လေ.!"
"ခဏလေးပါဟ။ဆိုင်ထဲမှာက
ပြောရတာ အဆင်မပြေဘူး။
ငါက လူမျာတဲ့နေရာတွေမှာစကာပြောရတာ
သဘောမကျလို့။
နင်ကလည်းနော်။ခုမှပြန်တွေ့တဲ့
သူငယ်ချင်းလေးကို နေအပူခံပြီးတောင်
စကားမပြောချင်ဘူး!"
ဆိုင်ရှေ့မှာ တင်သောင်တင်နေမိတဲ့
ရိပေါ်တစ်ယောက် ခေါင်းကုတ်နေရသည်။
ကျန့်ကောနဲ့ ဆေးရုံကအပြန်
ဆိုင်လေးထိုင်ခွင့်ရခါမှ
ငယ်ငယ်တည်းကကောင်းကျိုးမပေးသည့်
မိန်ဖေ့က ရုတ်တရက်လာနှုတ်ဆက်သည်။
မတွေ့ရတာ အတော်ကြာပြီမို့
သူမနဲ့စကားဖောင်ဖွဲ့မိနေသည်က
ဆိုင်ပြင်ကြီးမှာ။
မိန်ဖေ့ဆိုတာလည်း စကားများနေရရင်
ကမ္ဘာပျက်တောင်မသိတဲ့လူမျိုး။
သူမကတော့စကားတွေကောင်းနေတာမို့
ရိပေါ်လည်း မေ့မေ့လျော့လျော့ လေပေါနေမိသည်။
ဆိုင်ထဲက ကောင်လေးကိုသူသတိရပေမဲ့
မိန်ဖေ့ကိုလည်းအားနာတာမို့
ဒီတိုင်လေးပဲထားလိုက်မိရာက
နာရီဝက်လောက်ကြတော့
"ရိပေါ်...!"
အသံစာစာလေးကြောင့်လှည့်ကြည့်မိတော့
စပ်စုသည့်မိန်ဖေ့ကပါ ရိပေါ်ကိုကျော်ပြီး
လှမ်းကြည့်သည်။
"ပြောလို့မပြီးသေးဘူးလား!"
"အာ..ကျန့်ကော..ခဏ...
ကျန့်ကော!"
ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ဆောင့်အောင့်ကာ
ထွက်သွားသည့်ကောင်လေးက
ခဏလေးနော် လို့တောင်ပြောခွင့်မပေးသည့်
အဆိုးလေး။
ရိပေါ်လည်း ယုန်ဖြူလုံးလေးနောက်
ပြေးလိုက်ရင်း မိန်ဖေ့ကိုပါ ထားခဲ့မိလိုက်သည်။
"ကျန့်ကော...ကျန့်ကော!!"
ကားထဲမ၀င်စီးတော့ဘဲ လမ်းလျှောက်နေတဲ့
ကောင်လေးက နှတ်ြခမ်းလေးများ
ထော်လို့။
"ကျန့်ကော..ကားပေါ်တက်ကွာ!"
"......."
"ကျန့်ကော....ထမင်းမစားခဲ့ရဘူးမလား။
ဆိုင်တစ်ဆိုင် ၀င်ကြမယ်လေ...
ကျန့်ကော!"
".........."
"ကျန့်ကော....ကျွန်တော်ဗိုက်ဆာတယ်လို့။
စိတ်ဆိုးပြေတော့နော်!"
"..........!"
တစ်ခွန်းမှမဟသေးသည့် ကောင်လေးဘေးနား
ကားကိုဖြေးဖြေးလေးမောင်းကာ
ရိပေါ်အသဲအသန်ချော့ယူနေရသည်။
*တီ*
နောက်က ကားဟွန်တီးသံနဲ့အတူ
ဆဲဆိုသံတွေညံစီလာပြီး
"ဟေ့ကလေးတွေ။စိတ်ကောက်ရင်လည်း
ကားထဲဝင်ကောက်။မင်တို့လုပ်နေပုံနဲ့
ငါတို့သွားလို့မရတော့ဘူး!"
ဦးလေးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ပြောစကားနဲ့အတူ
ရိပေါ်ပြန်ကြည့်လာတဲ့ကျန့်ကော။
ရိပေါ်ကတော့ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ပြကာ
မလာမချင်း ဆဲလည်း
ဂရုမစိုက်ဆိုသည့်ပုံစံကြောင့်
ရှောင်ကျန့်ကားထဲဝင်ထိုင်လိုက်ရသည်။
"စောစောတည်းကလိမ်မာရမှာ!"
ဆံပင်တွေကိုလာဖွနေသည့်ကောင်လေးကြောင့်
ရှောင်ကျန့်ဆွဲယူပြီး လက်ခုံကို
ဆွဲကိုက်လိုက်တော့ အသဲပြဲနဲ့အော်တဲ့ခွေးပေါက်။
"ဒါအကင်းပဲရှိသေးတယ်။ဆိုင်တစ်ဆိုင်လိုက်ပို့။
မင်းနဲ့သိတဲ့လူ ဘယ်သူမှ
မရှိတဲ့ဆိုင်ကိုပို့!"
အပီအပြင်ကောက်ပြနေသည့်
ကောင်လေးကြောင့် ရိပေါ်အသဲယားစွာ
အောက်နှုတ်ခမ်းကိုဖိကိုက်ထားမိသည်။
ဒီယုန်ချစ်ဖို့ကောင်းပုံနဲ့
ကျော်မကောင်းကြားမကောင်းတွေတော့
၀မ်သူဋ္ဌေးလေးဘ၀မှာ ရှိလာတော့မှာပဲ။
🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑
သာသာYibo's babyကို
ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တိုင်upပေးပါမယ်နော်
TBOLကိုက စနေနေ့တိုင်းပါ
ကတိတည်ပါတယ်နော်😁
အားရင်လည်းထပ်တင်ပေးရင်တင်ပေးအုံးမှာပါလို့😘😘😘
Advertisement
- In Serial21 Chapters
One Piece's Messenger of the Sea
When Adam Bailley gets recommended to read One Piece by one of his customers, he enjoyed it's absurdity more than he thought he would. Unfortunately God seems to have played a prank on him as before he could finish it he woke up in the body of a young fishman in East Blue. What's a guy to do in this situation? OC + Strawhat fic. No devil fruit or plans for shipping with Nami or Robin, sorry. I want to keep the spirit of the original.
8 131 - In Serial11 Chapters
Destiny Online
Welcome to Project Hope. Listen and live through the adventure that was and will be the rising hope of survival for you and the unaware rest of humanity.Watch a hard-bitten young man struggle through the data streams of Destiny Online a SCI-FI/VRMMORPG while creating and expanding human knowledge while blissfully ignorant of so much resting on his shoulders. Unbeknownst to him, his brother and the greater population of Earth he is the progenitor of the species survival. He is not alone, he is just at the forefront of millions increasing into billions of minds. All unaware that for once so many people have come together for a single purpose...Survival! (((---Warning if you under 18 YEARS OLD YOU ARE FORBIDDEN TO VIEW---)))(((...Warning 18+ Extreme adult content...)))(((...Warning Extreme content. It is advised if you have a heart condition to view at your own risk...)))(((...Warning Extreme content. If you are squeamish view at your own risk. This is a work of fiction based on the unedited view of some of the worst and best of humanity through-out history and that continues to this day. This work of fiction does not support or condone humanity's flaws but will describe MOST of them unedited including Rape, Sexual assault, Racism, Sexism, Drugs, Prostitution, Slavery, Gore, Violence and others possibly forgotten to get listed...)))
8 144 - In Serial7 Chapters
Outer Rim - Anthology
An anthology of short stories set in the Shard 'verse. Multi-genre science fiction.
8 114 - In Serial9 Chapters
I'll try this cultivation thing
Life is the biggest mystery of all. Magic is fascinating when depicted in a book but it becomes a normal thing when it's used for daily chores. A young soul like many other in the vast ocean of souls was reborn in a new world where new life and adventure waits for him. Cultivation, magic, laws, gods, heaven, hell. How will this young soul deal with the things that cross the boundary of one's imagination? A prologue or few chapters may look same but the plot might thicken and plotholes might shorten. Let's find out after few feedbacks.
8 162 - In Serial10 Chapters
Bow down to your King!
He was once a king from another world but committed suicide because he got everything money, power, people, After that he got reincarnated with his family while they were moving houses a big storm was seen and hit them causing him to be separated from his parents after he met a phoenix that took care of him but was sadly died after that, He traveled through the forest and meeting a young girl and he was forced to take her back to her home after that he realized the young woman was a duke, After the girl returned home he was trained before he could go back with his parents but he did know they well still alive and safe and after that, He realized he didn't have everything from the past life he had he didn't have LOVE so he swears to himself he would protect everyone he loves but there is someone or something from keeping that promise
8 116 - In Serial12 Chapters
The Montreal Exigency
In 1991, Montreal, Canada, an end approaches. Old rivalries clash with new necessities as the fabric of reality strains once more. ___________________________________________ This is my first shot at posting something I've written and a story set in a literary universe that I really want to take places, one of several that's been rattling around in my brain for a few years now. Constructive criticism always welcome, unconstructive criticism welcome with the caveat that I very well might ignore it. Written for Nanowrimo, because why not.
8 174

