"အင့္!"

ခံထားတဲ့လက္ထဲ တည့္တည့္က်လာေပမ့ဲလည္း

အင့္ခနဲျမည္သြားေသးသည့္ေကာင္ေလး။

"ခ်ေပး...ခ်ေပးလို႔!"

အရပ္ႀကီးကလန္ကလားနဲ႔ေကာ့ထိုးၿပီး

ေအာ္ေနေသးသည္ကသူ႔မားVocalကို

အသာေလးမီွသည္။

"တအားမေအာ္နဲ႔ဗ်...ခင္ဗ်ားစကားႀကီးက

နား၀င္မခ်ိဳဘူး...!"

ေအာက္ကိုခ်ေပးလိုက္ေတာ့ ေပၚေနသည့္

အက်ီၤစေတြကိုျပင္ၿပီးဆြဲခ်ကာ

သူ႔ကိုလည္း မလံုမလဲလာၾကည့္ေသးသည္။

"ဘာလာလုပ္တာလဲ!"

ေရွာင္က်န္႔စကားအဆံုး ေခါင္းကပူထူသြာတ့ဲ

ခံစားခ်က္နဲ႔အတူ ေယာင္းမႀကီးနဲ႔ေရွာင္မား။

"ေရွာင္က်န္႔..နင္ဟာေလ။

ညီေလးကိုနႈတ္ဆက္လိုက္အံုး!"

ေရွာင္မားစကာေၾကာင့္ ရိေပၚမက္မြန္သီးေလးက

တအ့ံတၾသလွမ္းၾကည့္ကာ

"ဒီဂ်ပုက ကြၽန္ေတာ့္ထက္ငယ္တာလား..!"

ရိေပၚအံသာႀကိတ္ထားမိသည္။

လူပဲပုတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိတ့ဲေန႔

သိပ္ေနာက္မက်ေစခ်င္ဘူး။

"ဘာဂ်ပုလဲ...ခင္ဗ်ားကသာ လြန္ကဲၿပီးရွည္ေနတာ!"

ရိေပၚေျခဖ်ားေထာက္ၿပီးရန္ေတြ႕မိေတာ့

ၿပံဳးစစနဲ႔ကြၽန္ေတာ့္ယုန္ေလး။

"ငါေျပာတာအရပ္နဲ႔မဆိုင္ဘူး။

ရုပ္ရည္နဲ႔ဆိုင္တယ္။

မင္းအသက္ကဘယ္ေလာက္မို႔

အ့ဲေလာက္ရုပ္ရင့္ ေနရတာလဲ...!"

သူေျပာတာလဲဟုတ္ပါတယ္ေလ။

ဒီမ်က္နွာထားနဲ႔လူကေတာ့

ရုပ္မရင့္ဘဲေနပါေတာ့မလဲ။

"သူ႔နာမည္က ၀မ္ရိေပၚ...

ငါ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕သား။

ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္းဆက္ဆံ။

မင္းထက္အမ်ားႀကီရင့္က်က္တယ္..!"

"မားေနာ္.!"

အမေလး။နႈတ္ခမ္းေလးစူသြားပံုက

ကိုက္ဆြဲခ်င္စရာပါလား။

ဆရာေရွာင္ေရ။ခင္ဗ်ားရဲ႕အရာရာက

ဘာလို႔ လွေနပါလိမ့္ေနာ္။

ေရွာင္မားမီးဖိုထဲျပန္၀င္သြားခ်ိန္မွာေတာ့

ကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းနဲ႔ဧည့္ခန္းဘက္ေျပးသြားတ့ဲ

ယုန္ဆိုးေလး။အားကိုးေလးေဘးနားရိွေနတုန္းစြာၿပီး

နွစ္ေယာက္တည္းက်န္ခ႔ဲခါမွ သူမဟုတ္သလိုနဲ႔။

"ဘယ္ေျပးတာလဲ..!"

ရိေပၚစကားသံနဲ႔အတူ

ေရွာင္က်န္႔ရဲ႕ေျခလွမ္းမ်ားလည္းရပ္တန္႔သြားၿပီး

"ငါ...ငါ...!"

လက္ေလးနွစ္ဖက္ကိုပြတ္ၿပီး မ်က္လံုး႐ြဲႀကီးေတြနဲ႔

လွန္ၾကည့္တဲ့တစ္ခဏ

ရိေပၚရင္ထဲမွာ ကုလားဘုရားပြဲလွည့္ေနတာ

ယုန္အ ေလးသိပါ့မလား။

"ဘာလို႔ေၾကာက္ေနတာလဲ..!"

ရိေပၚအေမးကို မေျဖဘဲ

ဧည့္ခန္းကို ဦးတည္သြားတ့ဲ

ေကာင္ေလးရဲ႕ေျခလွမ္းေတြေၾကာင့္

"ျပန္ေမးရင္ေျဖေလ။!"

သူ႔စကားဆံုးတိုင္း စူစူထြက္လာတက္တ့ဲ

နႈတ္ခမ္းေလးကိုေျပးကိုက္လိုက္ရရင္ေတာ့လား။

"ငါ့အိမ္မွာ..ငါ့ဘာသာ

ဘယ္ေနရာေနေနေပါ့..!"

ထြက္လာတ့ဲစကားေလးကေတာ့မဆိုးဘူး။

ေျပာေနရင္းတုန္ေနတာေလးတစ္ခုပဲ။

"ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ ၀မ္ရိေပၚ..

အသက္ ၂၂ ....အလုပ္အကိုင္က..!

"ခြီးးးးး!"

"ဘာရယ္တာလဲ..!"

"ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး...

ဒါနဲ႔ေနပါအံုး....မင္းကဘာလို႔

ငါ့ကိုအ႔ဲတာေတြလာေျပာေနတာလဲ..!"

"မစိမ္းကားေအာင္လို႔!"

"ဟန္.!"

"အခုလိုမ်ိဳး ခပ္စိမ္းစိမ္းႀကီးမေနခ်င္လု႔ိ

ရင္းနွီးေအာင္ေျပာျပေနတာ။

ကြၽန္ေတာ့္ကိုခင္ေပးမယ္မလား!"

ရိေပၚရဲ႕ ခင္ေပးမယ္မလားဆိုတ႔ဲစကားက

သာမာန္ဆိုေပမ့ဲ သြားေရက်ေနတ႔ဲ

ရုပ္ေၾကာင့္လားေတာ့မသိ။

ယုန္ျဖဴေလးခမ်ာ သြားေလးၿကိတ္ကာ

မ်က္လႊာေလးခ်သြားသည္။

မတတ္နိုင္ဘူး။

နွာဗူးလို႔ထင္ရင္လည္း သူ႔တစ္ေယာက္တည္းကို

ဗူးေၾကာင္းသက္ေသျပရံုပဲေပါ့။

"ေျဖေလ..က်န္႔ေကာ!"

"အ့ဲတာေလ...ဟို...!"

"ထမင္းစားလို႔ရၿပီသားတို႔!"

ေရွာင္မားအေခၚေတာ္ေၾကာင့္

လြတ္လမ္းရသြားသည့္ ေကာင္ေလးကေတာ့

ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ မီးဖိုခန္းဘက္ေျပးသြားသည္။

ရိေပၚလည္းအင္တင္တင္နဲ႔လိုက္သြားရင္း

ထမင္းစားပြဲမွာ၀င္ထိုင္လိုက္သည္။

"သား..စားေနာ္။အားမနာနဲ႔။!"

ရိေပၚ ဟင္းခ်ိဳတစ္ဇြန္းကိုေကာက္ေသာက္လိုက္ၿပီး

"Wow...အန္တီ့လက္ရာ အရမ္းေကာင္းတာပဲ။

ကြၽန္ေတာ္ ကအလုပ္ေတြအရမ္းလုပ္ခ့ဲတ့ဲသူဆိုေတာ့

ဒီလိုမ်ိဳးမိသားစုနဲ႔မစားခ့ဲရဘူး!"

မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႔ရိေပၚေၾကာင့္

ေရွာင္မားက အနားေရာက္လာကာ

ရိေပၚေခါင္းေလးကိုသူမရင္ခြင္ထဲ

ထည့္ၿပီးသာသာေလးပြတ္ေပးေနသည္။

"၀မ္ကေတာ္ကိုေတြ႕ရင္ေျပာေတာ့မွပါ။

ကေလးကို ဘာလို႔ဒီေလာက္စိတ္ဖိစီးေအာင္

ထားပါလိမ့္ေနာ္။အားမငယ္နဲ႔သား။

ထမင္းစားခ်ိန္မားဆီလာခ့ဲ ဟုတ္ၿပီလား။

မားတို႔နဲ႔အတူတူစားၾကမယ္။

သားေနာ္...!"

အိုက္တင္ေကာင္းသည့္ ရိေပၚနွင့္

သနားလြန္တက္ေနသည့္ေရွာင္မာၾကား

ေရွာင္က်န္႔မွာ ဇြန္းေလးကိုက္ၿပီးသာ

ေငးၾကည့္ေနနိုင္သည္။

တခဏေလးအတြင္းမွာ သားေတြဘာေတြ

ျဖစ္သြားရေလာက္သည္ထိေလ။

ဟိုကလည္း အန္တီကေန တမားမားနဲ႔။

ၾကာရင္ေရွာင္က်န္႔ ၿမိဳ႕ျပင္က အမိႈက္ပံု

ေရာက္ေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕ေနာ္။

🍑🍑🍑🍑🍑

စားၿပီးေသာက္ၿပီးလို႔ ဧည့္ခန္းမွာ

ရိေပၚနဲ႔မားစကားေျပာေနၾကေတာ့

ေရွာင္က်န္႔ခမ်ာ ေဘးနားမွာ

လူပိုႀကီးကိုျဖစ္လို႔။

မာေျပာတာလည္း ဟုတ္ပါသည္။

ရိေပၚက ရင့္က်က္ၿပီး

ထက္ျမက္သည္။

သူေျပာတ့ဲစကားေတြအရ မလုပ္တက္တာ

မရိွသေလာက္ပင္။

ၿငိမ္ေနသည့္ေရွာင္က်န္႔ကို

ရိေပၚက တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ၿပီး

ခိုးၿပံဳးသည္။

ေခါင္းေလး အနည္းငယ္ငု႔ံၿပီး

မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ

ဲေရွ႕ကိုစူးစိုက္ၾကည့္ေနပံုေလးကိုကရိေပၚအေၾကာင္းေတြကို နားေထာင္ေနသည္ဆိုတာ

အသိသာေလး။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေခါင္းေလးက ၿငိမ့္ၿငိမ့္သြားတက္ေသးသည္။

*ေတာက္...ရင္ဘတ္ထဲထည့္ၿပီး

ဆြဲေမြ ႕ျပစ္လိုက္ရကြာ။*

စကားေျပာလို႔ဆိုလို႔ုပီးေတာ့

ရိေပၚကို ေရွာင္မားက အိမ္ေပါက္ထိ

လိုက္ပို႔ရန္ျပင္သည္။

ရိေပၚယုန္ေလးကေတာ့

အေပၚထပ္တက္ရန္ျပင္ေနသည္မု႔ိ

"မား.နားလိုက္ပါ။က်န္႔ေကာ...

ကြၽန္ေတာ့္ကို လိုက္ပို႔လို႔ရမလား!"

ထိုအခါ သူ႔ကုယ္သူ

လက္ညိဳးေလးထိုးၿပီး မယံုသကၤာေလးနဲ႔

လာေျပာေနေတာ့ ရိေပၚ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

ေရွာင္မားကေတာ့ အိမ္ေပၚတက္သြားရွာၿပီ။

ေရွာင္က်န္႔လည္း ရိေပၚနဲ႔ေဘးခ်င္းကပ္ရပ္ေလ်ွာက္ကာ

ၿခံေပါက္ထိလိုက္ပို႔လိုက္သည္။

စိတ္ထဲမွာေတာ့ ထမင္းလည္းေကြၽးရေသး

လိုက္လည္းပို႔ရေသးဟုက်ိန္ဆဲလ်က္။

"က်ိန္ဆဲေနတာလား..!"

"ဟန္..!"

"ထမင္းလည္းေကြၽးရေသး။

လိုက္လည္းပို႔ရေသးဆိုၿပီးမ်ားဆဲေနတာလားလို႔!"

ရိေပၚစကားေၾကာင့္ေရွာင္က်န္႔

ေခါင္းကိုသာ ငု႔ံထားလိုက္ရသည္။

ဘယ္ေလာက္ေတာင္သိသာသြားပါလိမ့္ေနာ္။

"က်န္႔ေကာ..မနက္ခင္းဘယ္နနာရီမနက္စာစားလဲ!"

"ငါက ဆိုင္ေရာက္မွစားတာ!"

"အ့ဲတာဆို ကြၽန္ေတာ္လည္းဆိုင္လိုက္မယ္!"

"မားက မင္းကို အိမ္ဖိတ္တာေလ!"

"ဒါေပမ့ဲ ကြၽန္ေတာ္က က်န္႔ေကာနဲ႔ပဲ

စားခ်င္တာ!"

မ်က္လံုးကိုဆံုၿပီးလာေျပာသည့္

ရိေပၚေၾကာင့္ေရွာင္က်န္႔

မ်က္လံုးေလးေတြ ေနရာေ႐ြ႕သြားရသည္။

"ျပန္...ျပန္ေတာ့ေလ!"

"ခဏေနပါအံုး...ၿခံစည္းရိုးကေန ခုန္ေက်ာ္ရင္ေတာင္

ရတ႕ဲအေနအထားမွာ ကြၽန္ေတာ္ဘာလို႔

က်န္႔ေကာကို လိုက္ပုိ႔ခိုင္းတယ္ထင္လဲ!"

"ဟန္!"

ရိေပၚေရွာင္က်န္႔လက္ေမာင္းသားေလးေတြကို

ဆြဲယူကာ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလးၾကည့္လုိက္သည္။

ဘုရားသၾကားမလို႔ နွာဗူးအၾကည့္ႀကီး

ျဖစ္မသြားပါေစနဲ႔လို႔သာ

ဆုေတာင္းရမည္။

"ကြၽန္ေတာ္ က်န္႔ေကာနဲ႔ခင္ခ်င္လို႔။

ကြၽန္ေတာတစ္ဘ၀လံုးမွာ

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာမရိွခ႔ဲဘူး။

အ့ဲေတာ့္ ကြၽန္ေတာ္က်န္႔ေကာကုိ

ခင္ခြင႕္ေပးပါလားဟင္!"

ခင္ခြင့္ေတာင္းတာက လက္ေမာင္းနွစ္ဖက္ကေန

ဆြဲယူၿပီး ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးတ့ဲလား။

မသိရင္ခ်စ္ခြင့္ေတာင္းေနတာလိုလိုမို႔

ေရွာင္က်န္႔ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္နွင့္။

"ရ..ရ..ပါတယ္!"

လိုခ်င္တာရသြားတ့ဲကေလးတစ္ေယာက္လို

ၿပံဳးသြားေသးသည္က ဖင္က်ိန္းအၿပံဳး။

ေနာက္ျပန္တာ့တာျပသြားေသးသည့္

ေကာင္ေလးက အပိုးမက်ိဳးတ့ဲ

ေခြးေပါက္ေလးလိုမ်ိဳးဆိုေပမဲ့

ရူးေနတဲ့ ေခြးေပါက္ေလး။

ၾကည့္ပါလား သြားေရတျမျမ...

အျမဳပ္တစီစီနဲ႔.....။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ရိဗူးေလးပါကြာ😂

စာေတြစက်က္ေနတာမို႔

နည္းနည္းသည္းခံေပးပါလို႔😘

အသဲတို႔ေစာင့္ေနတာ အားနာလို႔ပါ😁

အမ်ားဆံုး၃ရက္တစ္ခါေလာက္ေတာ့

Upနိုင္ေပးပါ့မယ္ေနာ္💝💝💝💝

စကားမစပ္ ေရွာင္က်န္႔ဆရာ၀န္ကားကို

ဘယ္လိုမ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ရမလဲဟင္😢

ကိုယ္လည္း စိတ္ညစ္ပါတယ္😭

အရမ္းခ်စ္ေတာ့ ေသေအာင္ရင္နာတယ္

နမ္းထားလိုက္တာမ်ား ျပားလို႔ကပ္လို႔😭

"အင့်!"

ခံထားတဲ့လက်ထဲ တည့်တည့်ကျလာပေမဲ့လည်း

အင့်ခနဲမြည်သွားသေးသည့်ကောင်လေး။

"ချပေး...ချပေးလို့!"

အရပ်ကြီးကလန်ကလားနဲ့ကော့ထိုးပြီး

အော်နေသေးသည်ကသူ့မားVocalကို

အသာလေးမှီသည်။

"တအားမအော်နဲ့ဗျ...ခင်ဗျားစကားကြီးက

နားဝင်မချိုဘူး...!"

အောက်ကိုချပေးလိုက်တော့ ပေါ်နေသည့်

အကျီင်္စတွေကိုပြင်ပြီးဆွဲချကာ

သူ့ကိုလည်း မလုံမလဲလာကြည့်သေးသည်။

"ဘာလာလုပ်တာလဲ!"

ရှောင်ကျန့်စကားအဆုံး ခေါင်းကပူထူသွာတဲ့

ခံစားချက်နဲ့အတူ ယောင်းမကြီးနဲ့ရှောင်မား။

"ရှောင်ကျန့်..နင်ဟာလေ။

ညီလေးကိုနှုတ်ဆက်လိုက်အုံး!"

ရှောင်မားစကာကြောင့် ရိပေါ်မက်မွန်သီးလေးက

တအံ့တသြလှမ်းကြည့်ကာ

"ဒီဂျပုက ကျွန်တော့်ထက်ငယ်တာလား..!"

ရိပေါ်အံသာကြိတ်ထားမိသည်။

လူပဲပုတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားသိတဲ့နေ့

သိပ်နောက်မကျစေချင်ဘူး။

"ဘာဂျပုလဲ...ခင်ဗျားကသာ လွန်ကဲပြီးရှည်နေတာ!"

ရိပေါ်ခြေဖျားထောက်ပြီးရန်တွေ့မိတော့

ပြုံးစစနဲ့ကျွန်တော့်ယုန်လေး။

"ငါပြောတာအရပ်နဲ့မဆိုင်ဘူး။

ရုပ်ရည်နဲ့ဆိုင်တယ်။

မင်းအသက်ကဘယ်လောက်မို့

အဲ့လောက်ရုပ်ရင့် နေရတာလဲ...!"

သူပြောတာလဲဟုတ်ပါတယ်လေ။

ဒီမျက်နှာထားနဲ့လူကတော့

ရုပ်မရင့်ဘဲနေပါတော့မလဲ။

"သူ့နာမည်က ၀မ်ရိပေါ်...

ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့သား။

ကောင်းကောင်းကန်းကန်းဆက်ဆံ။

မင်းထက်အများကြီရင့်ကျက်တယ်..!"

"မားနော်.!"

အမလေး။နှုတ်ခမ်းလေးစူသွားပုံက

ကိုက်ဆွဲချင်စရာပါလား။

ဆရာရှောင်ရေ။ခင်ဗျားရဲ့အရာရာက

ဘာလို့ လှနေပါလိမ့်နော်။

ရှောင်မားမီးဖိုထဲပြန်ဝင်သွားချိန်မှာတော့

ကုတ်ချောင်းချောင်းနဲ့ဧည့်ခန်းဘက်ပြေးသွားတဲ့

ယုန်ဆိုးလေး။အားကိုးလေးဘေးနားရှိနေတုန်းစွာပြီး

နှစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့ခါမှ သူမဟုတ်သလိုနဲ့။

"ဘယ်ပြေးတာလဲ..!"

ရိပေါ်စကားသံနဲ့အတူ

ရှောင်ကျန့်ရဲ့ခြေလှမ်းများလည်းရပ်တန့်သွားပြီး

"ငါ...ငါ...!"

လက်လေးနှစ်ဖက်ကိုပွတ်ပြီး မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့

လှန်ကြည့်တဲ့တစ်ခဏ

ရိပေါ်ရင်ထဲမှာ ကုလားဘုရားပွဲလှည့်နေတာ

ယုန်အ လေးသိပါ့မလား။

"ဘာလို့ကြောက်နေတာလဲ..!"

ရိပေါ်အမေးကို မဖြေဘဲ

ဧည့်ခန်းကို ဦးတည်သွားတဲ့

ကောင်လေးရဲ့ခြေလှမ်းတွေကြောင့်

"ပြန်မေးရင်ဖြေလေ။!"

သူ့စကားဆုံးတိုင်း စူစူထွက်လာတက်တဲ့

နှုတ်ခမ်းလေးကိုပြေးကိုက်လိုက်ရရင်တော့လား။

"ငါ့အိမ်မှာ..ငါ့ဘာသာ

ဘယ်နေရာနေနေပေါ့..!"

ထွက်လာတဲ့စကားလေးကတော့မဆိုးဘူး။

ပြောနေရင်းတုန်နေတာလေးတစ်ခုပဲ။

"ကျွန်တော့်နာမည် ၀မ်ရိပေါ်..

အသက် ၂၂ ....အလုပ်အကိုင်က..!

"ခွီးးးးး!"

"ဘာရယ်တာလဲ..!"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...

ဒါနဲ့နေပါအုံး....မင်းကဘာလို့

ငါ့ကိုအဲ့တာတွေလာပြောနေတာလဲ..!"

"မစိမ်းကားအောင်လို့!"

"ဟန်.!"

"အခုလိုမျိုး ခပ်စိမ်းစိမ်းကြီးမနေချင်လုိ့

ရင်းနှီးအောင်ပြောပြနေတာ။

ကျွန်တော့်ကိုခင်ပေးမယ်မလား!"

ရိပေါ်ရဲ့ ခင်ပေးမယ်မလားဆိုတဲ့စကားက

သာမာန်ဆိုပေမဲ့ သွားရေကျနေတဲ့

ရုပ်ကြောင့်လားတော့မသိ။

ယုန်ဖြူလေးခမျာ သွားလေးကြိတ်ကာ

မျက်လွှာလေးချသွားသည်။

မတတ်နိုင်ဘူး။

နှာဗူးလို့ထင်ရင်လည်း သူ့တစ်ယောက်တည်းကို

ဗူးကြောင်းသက်သေပြရုံပဲပေါ့။

"ဖြေလေ..ကျန့်ကော!"

"အဲ့တာလေ...ဟို...!"

"ထမင်းစားလို့ရပြီသားတို့!"

ရှောင်မားအခေါ်တော်ကြောင့်

လွတ်လမ်းရသွားသည့် ကောင်လေးကတော့

ခုန်ဆွခုန်ဆွနဲ့ မီးဖိုခန်းဘက်ပြေးသွားသည်။

ရိပေါ်လည်းအင်တင်တင်နဲ့လိုက်သွားရင်း

ထမင်းစားပွဲမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"သား..စားနော်။အားမနာနဲ့။!"

ရိပေါ် ဟင်းချိုတစ်ဇွန်းကိုကောက်သောက်လိုက်ပြီး

"Wow...အန်တီ့လက်ရာ အရမ်းကောင်းတာပဲ။

ကျွန်တော် ကအလုပ်တွေအရမ်းလုပ်ခဲ့တဲ့သူဆိုတော့

ဒီလိုမျိုးမိသားစုနဲ့မစားခဲ့ရဘူး!"

မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ရိပေါ်ကြောင့်

ရှောင်မားက အနားရောက်လာကာ

ရိပေါ်ခေါင်းလေးကိုသူမရင်ခွင်ထဲ

ထည့်ပြီးသာသာလေးပွတ်ပေးနေသည်။

"၀မ်ကတော်ကိုတွေ့ရင်ပြောတော့မှပါ။

ကလေးကို ဘာလို့ဒီလောက်စိတ်ဖိစီးအောင်

ထားပါလိမ့်နော်။အားမငယ်နဲ့သား။

ထမင်းစားချိန်မားဆီလာခဲ့ ဟုတ်ပြီလား။

မားတို့နဲ့အတူတူစားကြမယ်။

သားနော်...!"

အိုက်တင်ကောင်းသည့် ရိပေါ်နှင့်

သနားလွန်တက်နေသည့်ရှောင်မာကြား

ရှောင်ကျန့်မှာ ဇွန်းလေးကိုက်ပြီးသာ

ငေးကြည့်နေနိုင်သည်။

တခဏလေးအတွင်းမှာ သားတွေဘာတွေ

ဖြစ်သွားရလောက်သည်ထိလေ။

ဟိုကလည်း အန်တီကနေ တမားမားနဲ့။

ကြာရင်ရှောင်ကျန့် မြို့ပြင်က အမှိုက်ပုံ

ရောက်တော့မယ်ထင်ပါရဲ့နော်။

🍑🍑🍑🍑🍑

စားပြီးသောက်ပြီးလို့ ဧည့်ခန်းမှာ

ရိပေါ်နဲ့မားစကားပြောနေကြတော့

ရှောင်ကျန့်ခမျာ ဘေးနားမှာ

လူပိုကြီးကိုဖြစ်လို့။

မာပြောတာလည်း ဟုတ်ပါသည်။

ရိပေါ်က ရင့်ကျက်ပြီး

ထက်မြက်သည်။

သူပြောတဲ့စကားတွေအရ မလုပ်တက်တာ

မရှိသလောက်ပင်။

ငြိမ်နေသည့်ရှောင်ကျန့်ကို

ရိပေါ်က တစ်ချက်တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး

ခိုးပြုံးသည်။

ခေါင်းလေး အနည်းငယ်ငုံ့ပြီး

မျက်တောင်မခတ်ဘဲ

ဲရှေ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်နေပုံလေးကိုကရိပေါ်အကြောင်းတွေကို နားထောင်နေသည်ဆိုတာ

အသိသာလေး။

တစ်ချက်တစ်ချက်ခေါင်းလေးက ငြိမ့်ငြိမ့်သွားတက်သေးသည်။

*တောက်...ရင်ဘတ်ထဲထည့်ပြီး

ဆွဲမွေ့ ပြစ်လိုက်ရကွာ။*

စကားပြောလို့ဆိုလို့ပီးတော့

ရိပေါ်ကို ရှောင်မားက အိမ်ပေါက်ထိ

လိုက်ပို့ရန်ပြင်သည်။

ရိပေါ်ယုန်လေးကတော့

အပေါ်ထပ်တက်ရန်ပြင်နေသည်မုိ့

"မား.နားလိုက်ပါ။ကျန့်ကော...

ကျွန်တော့်ကို လိုက်ပို့လို့ရမလား!"

ထိုအခါ သူ့ကုယ်သူ

လက်ညိုးလေးထိုးပြီး မယုံသင်္ကာလေးနဲ့

လာပြောနေတော့ ရိပေါ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်မားကတော့ အိမ်ပေါ်တက်သွားရှာပြီ။

ရှောင်ကျန့်လည်း ရိပေါ်နဲ့ဘေးချင်းကပ်ရပ်လျှောက်ကာ

ခြံပေါက်ထိလိုက်ပို့လိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှာတော့ ထမင်းလည်းကျွေးရသေး

လိုက်လည်းပို့ရသေးဟုကျိန်ဆဲလျက်။

"ကျိန်ဆဲနေတာလား..!"

"ဟန်..!"

"ထမင်းလည်းကျွေးရသေး။

လိုက်လည်းပို့ရသေးဆိုပြီးများဆဲနေတာလားလို့!"

ရိပေါ်စကားကြောင့်ရှောင်ကျန့်

ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားလိုက်ရသည်။

ဘယ်လောက်တောင်သိသာသွားပါလိမ့်နော်။

"ကျန့်ကော..မနက်ခင်းဘယ်နနာရီမနက်စာစားလဲ!"

"ငါက ဆိုင်ရောက်မှစားတာ!"

"အဲ့တာဆို ကျွန်တော်လည်းဆိုင်လိုက်မယ်!"

"မားက မင်းကို အိမ်ဖိတ်တာလေ!"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကျန့်ကောနဲ့ပဲ

စားချင်တာ!"

မျက်လုံးကိုဆုံပြီးလာပြောသည့်

ရိပေါ်ကြောင့်ရှောင်ကျန့်

မျက်လုံးလေးတွေ နေရာရွေ့သွားရသည်။

"ပြန်...ပြန်တော့လေ!"

"ခဏနေပါအုံး...ခြံစည်းရိုးကနေ ခုန်ကျော်ရင်တောင်

ရတဲ့အနေအထားမှာ ကျွန်တော်ဘာလို့

ကျန့်ကောကို လိုက်ပို့ခိုင်းတယ်ထင်လဲ!"

"ဟန်!"

ရိပေါ်ရှောင်ကျန့်လက်မောင်းသားလေးတွေကို

ဆွဲယူကာ ခပ်ပြုံးပြုံးလေးကြည့်လိုက်သည်။

ဘုရားသကြားမလို့ နှာဗူးအကြည့်ကြီး

ဖြစ်မသွားပါစေနဲ့လို့သာ

ဆုတောင်းရမည်။

"ကျွန်တော် ကျန့်ကောနဲ့ခင်ချင်လို့။

ကျွန်တောတစ်ဘ၀လုံးမှာ

သူငယ်ချင်းဆိုတာမရှိခဲ့ဘူး။

အဲ့တော့် ကျွန်တော်ကျန့်ကောကို

ခင်ခွင့်ပေးပါလားဟင်!"

ခင်ခွင့်တောင်းတာက လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကနေ

ဆွဲယူပြီး ခပ်ပြုံးပြုံးကြီးတဲ့လား။

မသိရင်ချစ်ခွင့်တောင်းနေတာလိုလိုမို့

ရှောင်ကျန့်ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ်နှင့်။

"ရ..ရ..ပါတယ်!"

လိုချင်တာရသွားတဲ့ကလေးတစ်ယောက်လို

ပြုံးသွားသေးသည်က ဖင်ကျိန်းအပြုံး။

နောက်ပြန်တာ့တာပြသွားသေးသည့်

ကောင်လေးက အပိုးမကျိုးတဲ့

ခွေးပေါက်လေးလိုမျိုးဆိုပေမဲ့

ရူးနေတဲ့ ခွေးပေါက်လေး။

ကြည့်ပါလား သွားရေတမြမြ...

အမြုပ်တစီစီနဲ့.....။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ရိဗူးလေးပါကွာ😂

စာတွေစကျက်နေတာမို့

နည်းနည်းသည်းခံပေးပါလို့😘

အသဲတို့စောင့်နေတာ အားနာလို့ပါ😁

အများဆုံး၃ရက်တစ်ခါလောက်တော့

Upနိုင်ပေးပါ့မယ်နော်💝💝💝💝

စကားမစပ် ရှောင်ကျန့်ဆရာဝန်ကားကို

ဘယ်လိုမျက်လုံးနဲ့ကြည့်ရမလဲဟင်😢

ကိုယ်လည်း စိတ်ညစ်ပါတယ်😭

အရမ်းချစ်တော့ သေအောင်ရင်နာတယ်

နမ်းထားလိုက်တာများ ပြားလို့ကပ်လို့😭