ဘာလို႔လဲ။လူကိုေတြ႕တာကို

အ့ဲေလာက္ထြက္ေျပးစရာလိုလို႔လား။

ေျပးသြားလိုက္တာမ်ား မသိရင္ကိုယ္ကပဲ

သူ႔ကိုမေကာင္းႀကံဖို႔ၾကည့္ေနသလိုလို။

ဒီလူကေတာ့ေလ။အရပ္ႀကီးကလန္ကလားနဲ႔

အသည္းေၾကာင္လိုက္တာဆိုတာ။

စကားမစပ္။

သူေျပးသြားတုန္းက သူ႔မက္မြန္သီးေလးေတြက

လွလိုက္တာဆိုတာ။

ရိေပၚမရိုးသားတာမဟုတ္ပါဘူး။

သူ႔အသီးေလးေတြကိုက လွရက္ေနတာ။

အေတြးစကိုျဖတ္ၿပီး ထိုသူ႔ေနာက္ကို

မေျပးရံုတမယ္လိုက္မိသည္။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္းဘာေတြ

လုပ္ေနလဲေတာင္မသိတ့ဲအထိ။

သူေလးကလည္း ေက်ာပိုးအိတ္ေလးပိုက္လို႔

လွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္နဲ႔ေျပးရွာတယ္။

တအားမေျပးပါနဲ႔ကြာ။

အေမာင္ရိေပၚ ဒီေနရာမွာတင္

နွာေခါင္းေသြးလ်ွံၿပီး ေသရေတာ့မယ္။

သူေလးအိမ္တစ္အိမ္ထဲ၀င္သြားေတာ့မွ ရိေပၚလည္း

ေနရာကိုေသခ်ာမွတ္ကာ အိမ္ျပန္ခ႔ဲသည္။

ဒီကို အနားယူခ်င္လို႔လာခါမွ

ေန႔တိုင္းအသီးေခ်ာင္းရမ့ဲတာ၀န္က

ေရာက္လာေသး။

🍑🍑🍑🍑🍑

သက္ျပင္းကိုမ်ွင္းရူကာ

အိမ္ပိုင္ရွင္ေကာင္ေလးကိုၿပံဳးျပလိုက္သည္။

သူက ေရွာင္က်န္႔ဆိုင္မွာလာစားေနၾကမို႔

ေရွာင္က်န္႔လည္းေၾကာက္ေၾကာက္နွင့္

ေကာင္ေလးအိမ္ထဲ၀င္လိုက္မိသည္။

"ေကာ..အဆင္ေျပရဲ႕လား။

ေခြၽးေတြအရမ္းပ်ံေနတယ္..!"

"ေက်းဇူးပဲ ကြာ။ေကာအဆင္ေျပပါတယ္။

သြားလိုက္အံုးမယ္ေနာ္...!"

ေကာင္ေလးကိုနႈတ္ဆက္ၿပီး

အိမ္ကိုခပ္သြက္သြက္ေလးေျပးမိသည္။

ေနာက္ေန႔မ်ားေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲျပန္မလာရဲေတာ့ပါ။

က်န္းခ်န္ကိုအကူအညီေတာင္းရမည္။။

သတၲိေၾကာင္တာမဟုတ္ေပမ့ဲ

ဒီလူမွာ ဘာဓာတ္ေတြရိွေနလဲမသိ။

မ်က္လံုးျခင္းမဆိုင္ရဲေလာက္ေအာင္

ေရွာင္က်န္႔ေၾကာက္မိသည္။

*ရုပ္ေလးက လူသတ္တာမ်ိဳးလား။*

ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ ၾကည့္ဖူးသည့္

သိပၸံကားထဲကလို မ်က္နွာျပၿပီး

သတ္တ့ဲ လူလားလို႔ေတာင္

ေတြးမိေသး။

ေလ်ွာက္ေတြးေနသည့္ေခါင္းကို

ခပ္နာနာေလးေခါက္ၿပီး

သိပၸံကားေတြတအားမၾကည့္ဖို႔ကိုယ့္ဘာသာ

သတိေပးရင္း

"အား....ငါPower Rangers

ေခြ၀ယ္ရအံုးမယ္..."

တစ္ေယာက္တည္းေျပာၿပီး ေျပးမိတာက

လမ္းေဘးက အေခြဆိုင္ေလးသို႔။

ဟင္း...မႀကီးမငယ္ မူလတန္းကေလးေတြ

တန္းစီေနျပန္ၿပီထင္ပါ့။

🍑🍑🍑🍑🍑

"ေရွာင္က်န္႔...ၿခံထဲက အပင္ေတြ

ေရေလာင္းအံုး..!"

ခပ္စူးစူးမားအသံေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္႔ ေဘးနားက ေခါင္းအံုးေတြကုိ

ကန္ထုတ္ကာ

"တစ္မနက္လံုး ဘာကူရမလဲ

ေမးေနတုန္းကေတာ့

နားေတာ့ နားေတာ့ ေျပာေနၿပီး

သူမ်ား TVေရွ႕ေရာက္ၿပီဆို

ေရွာင္ကေတာ္တို႔ အက်င့္ပုတ္ၿပီ..!"

"ျပန္မေျပာနဲ႔။ဒါအေမေတြရဲ႕စနက္ပဲ။

သြား..ခိုင္းတာသြားလုပ္..!"

ေရွာင္က်န္႔ေခါင္းထ့ဲ လက္ထိုးထည့္ကာ

ရိွသမ်ွဆံပင္ေမႊးေတြကို

ဆြဲခ်မိသည္။

ထို႔ေနာက္ ေျခေဆာင့္ကာ

အိမ္ေရွ႕က ပန္းပင္ေတြကို

မေလာင္းခ်င္ေလာင္းခ်င္နွင့္

တို႔စိတို႔စိေလာင္းေနလိုက္သည္။

ဒင္းတို႔အပူရွပ္ၿပီး ေသသြားမွ

ေစာက္ေခ်ာျကီးလည္းနားရမွာ။

"ေရွာင္က်န္႔...ဘယ္လိုေလာင္းေနတာလဲ။

ေသခ်ာေရာက္ေအာင္ေလာင္းေလ။

နင့္အႄကံ ငါသိတယ္ေနာ္..!"

အိမ္ထဲက စူးထြက္လာတ့ဲ မားအသံေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္႔နားေလးပင္ ပိတ္ထားမိလိုက္သည္။

ဒါလားေနမေကာင္းတာ။

ဒီတစ္ေခါက္ပါးလာလည္ရင္

တစ္ခါတည္းထည့္ေပးလိုက္အံုးမည္။

"ေဟ့..!"

ခပ္ၾသၾသအသံေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့

"အား....!"

သူ႔အၾကည့္စူးစူးေတြေၾကာင့္ေရွာင္က်န္႔

လန္႔ျဖန္႔ကာ သူ႔မ်က္နွာတည့္တည့္

ေရပန္းနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္။

ထိုသူက သစ္သားၿခံစည္းရိုးေလးကို

အားကိုးကာ ငု႔ံခ်ကာလိုက္ၿပီး

"ေဟ့...ေရမြန္းသြားၿပီကြ..!"

ေရ၀င္သြားတ့ဲသူ႔နွာေခါင္းကို

တရူးရူးနွင့္လုပ္ေနတာမို႔

ေရွာင္က်န္႔စိတ္ေတာ့မေကာင္း။

"ဘာၾကည့္ေနတာလဲ။မကူညီဘူးလား..!"

သူ႔အသံက ဘာေၾကာင့္လဲေတာင္

နားမလည္နိုင္ပါ။

ေရွာင္က်န္႔ ကိုယ္ေလးတုန္သြားသည္ထိ။

"ေဟ့...ငုတ္တုတ္ေမ့ေနတာလား။

မင္း ေရေတြစိုေနၿပီ.!"

ထိုသူေျပာမွသတိရကာ မိမိကိုယ္ကို

ငု႔ံၾကည္မိေတာ့ အိမ္ေနရင္း

တီရွပ္ အပါးျဖဴေလးက

ေရေတြစိုကာ ခႏၶာကိုယ္မွာ

ကပ္လ်ပ္လို႔။

အထဲထဲက ဟာေလးေတြဆိုတာ

ျမင္ေတာင္ျမင္ေနရေလၿပီ။

သတိရလို႔ ထိုသူကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့

ဝါးစားမတတ္ၾကည့္ေနတ႔ဲ လူ။

"ဘာ...ဘာၾကည့္တာလဲ..!"

ရိွသမ်ွသတၲိေလးနဲ႔ေမးမိေတာ့

သူက တစ္ေနရာတည္းကို

စူးစိုက္ၾကည့္ကာ ရယ္က်ဲက်ဲနွင့္

"ဗိုက္ေမႊးေတြ...!"

အေပၚကိုပဲ လက္နဲ႔အုပ္ထားမိတ့ဲ

ေရွာင္က်န္႔တစ္ေယာက္

ေအာက္ကိုပါ အသည္းအသန္အုပ္ကာ

အိမ္ထဲေျပးရေတာ့သည္။

ေနာက္မွအ႔ဲအေမႊးေတြကို

ႀကိဳးက်စ္ၿပီး မင္းကိုဆြဲႀကိဳးခ်

သတ္အံုးမယ္ ႏွာဗူးေကာင္။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑

မနင္ခင္းေစာေစာစီးစီး

ဆူဆူညံညံအသံေသးေသးေလးေတြေၾကာင့္

ရိေပၚစံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ တစ္ဖက္အိမ္မွျဖစ္သည္။

မေန႔ကၾကည့္ၾကည့္ေတာ့က်

ေျခာက္ကပ္လို႔။

ဒီေန႔က် သူတိုမဟုတ္သလိုနွင့္။

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ၿပီး

၀ရန္တာ ဘက္ထြက္ကာ

ရူခင္းအလွေတြၾကည့္ေနရင္း

မ်က္လံုးအစံုက ေရာက္သြားသည္မွာ

တစ္ဖက္ၿခံမွ အပင္ေရေလာင္းျခင္းနည္းျဖင့္

သတ္ေနသူ။

ေရကိုမထိတထိေလာင္းေနပံုက

အသည္းယားစရာေကာင္းလွသည္။

နႈတ္ကလည္း ပြစိစိ။

အိမ္ထဲက အသံတစ္ခုေၾကာင့္

စူေနသည့္ သူ႔နႈတ္ခမ္းေလးေတြက

ပိုသိသာလာသေယာင္။

ေဘာင္းဘီေလးဒူးေလာက္၀တ္ထားၿပီး

အက်ီၤအပါးျဖဴေလး ဖံုးထားသည္ထဲ

ျမင္လိုက္ရတာက တစ္သက္မေမ့သည့္

မက္မြန္သီးေလး။

လူကို မမွတ္မိဘဲ

အသီးေတြ႕မွသတိရသည့္

သူ႔အျဖစ္ကိုလည္း ရွက္မိပါသည္။

သို႔ေသာ္လည္း မရွက္မေၾကာက္

အိမ္ေရွ႕အေရာက္ပို႔သည္က

သစၥာမရိွသည့္ သူ႔နွာေခါင္းနွင့္

တဏွာအလိုလိုက္ေသာ ေျခေထာက္တို႔ပင္။

မထူးပါဘူးေလ။

ေရာက္ေတာ့လည္း ေရာက္တာေပါ့။

"ေဟ့..!"

သူ႔ေခၚသံနဲ႔အတူလွည့္ၾကည့္လာတ့ဲေကာင္ေလးက

ေပတိေပစုတ္နဲ႔ ဆြဲကုတ္ခ်င္စရာ။

"အား...!"

သူ႔ဆီက ေအာ္သံနဲ႔အတူ

ရိေပၚနွာေခါင္းထဲအလံုးလိုက္၀င္လာသည္က

အားျပင္းျပင္းနဲ႔ေရေတြ။

အျပစ္ေပးခံလိုက္ရတ႕ဲ နွာေခါင္းေလးကို

တရူးရူးမႈတ္ၿပီး သူ႔ကို ကူဖို႔ေျပာေတာ့

သူကပါ ကိုယ့္ကိုေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနေသးသည္။

မထူးပါဘူး။

သူၾကည့္ကိုယ္ၾကည့္ေပါ့။

ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့ ေရစို၀တ္ေလးက

တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ကပ္လို႔။

ကိုယ္ၾကည့္ေနတာသိသြားေတာ့

သူက အေပၚပိုင္းကို

အသည္းအသန္ဖံုးရင္း အလန္႔တၾကားေမးလာတယ္။

ရိေပၚလည္း အေပၚပိုင္း ပါမစ္ပိတ္ေတာ့

ေအာက္ပိုင္းကို အၾကည့္ေ႐ႊ့လိုက္ရသည္။

အံမယ္။ဗိုက္ေမႊးေလးေတြနဲ႔သူေလးက

ဘာေလးနဲ႔တူမွန္းမသိ။

မေနနိုင္မထိုင္နိုင္ သြားေျပာမိေတာ့

သူက အိမ္ထဲ အေျပးေလး၀င္သြားသည္။

ေရွ႕ပိုင္းျမဴစြယ္မႈအၿပီးမွာေတာ့

အလွည့္က်လာတ့ဲေနာက္ပိုင္းအလွ။

ေရကူးကန္ထဲက ေ႐ႊမံႈရတီေတာင္

ကိုယ္ ရင္မခုန္ခ႔ဲပဲ

ေရစို၀တ္ေလးနဲ႔မင္းကိုမွ.......။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ေရးရင္း 🍑စားခ်င္လို႔😆

ဘာလို့လဲ။လူကိုတွေ့တာကို

အဲ့လောက်ထွက်ပြေးစရာလိုလို့လား။

ပြေးသွားလိုက်တာများ မသိရင်ကိုယ်ကပဲ

သူ့ကိုမကောင်းကြံဖို့ကြည့်နေသလိုလို။

ဒီလူကတော့လေ။အရပ်ကြီးကလန်ကလားနဲ့

အသည်းကြောင်လိုက်တာဆိုတာ။

စကားမစပ်။

သူပြေးသွားတုန်းက သူ့မက်မွန်သီးလေးတွေက

လှလိုက်တာဆိုတာ။

ရိပေါ်မရိုးသားတာမဟုတ်ပါဘူး။

သူ့အသီးလေးတွေကိုက လှရက်နေတာ။

အတွေးစကိုဖြတ်ပြီး ထိုသူ့နောက်ကို

မပြေးရုံတမယ်လိုက်မိသည်။

ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်းဘာတွေ

လုပ်နေလဲတောင်မသိတဲ့အထိ။

သူလေးကလည်း ကျောပိုးအိတ်လေးပိုက်လို့

လှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နဲ့ပြေးရှာတယ်။

တအားမပြေးပါနဲ့ကွာ။

အမောင်ရိပေါ် ဒီနေရာမှာတင်

နှာခေါင်းသွေးလျှံပြီး သေရတော့မယ်။

သူလေးအိမ်တစ်အိမ်ထဲဝင်သွားတော့မှ ရိပေါ်လည်း

နေရာကိုသေချာမှတ်ကာ အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။

ဒီကို အနားယူချင်လို့လာခါမှ

နေ့တိုင်းအသီးချောင်းရမဲ့တာဝန်က

ရောက်လာသေး။

🍑🍑🍑🍑🍑

သက်ပြင်းကိုမျှင်းရူကာ

အိမ်ပိုင်ရှင်ကောင်လေးကိုပြုံးပြလိုက်သည်။

သူက ရှောင်ကျန့်ဆိုင်မှာလာစားနေကြမို့

ရှောင်ကျန့်လည်းကြောက်ကြောက်နှင့်

ကောင်လေးအိမ်ထဲဝင်လိုက်မိသည်။

"ကော..အဆင်ပြေရဲ့လား။

ချွေးတွေအရမ်းပျံနေတယ်..!"

"ကျေးဇူးပဲ ကွာ။ကောအဆင်ပြေပါတယ်။

သွားလိုက်အုံးမယ်နော်...!"

ကောင်လေးကိုနှုတ်ဆက်ပြီး

အိမ်ကိုခပ်သွက်သွက်လေးပြေးမိသည်။

နောက်နေ့များတော့ တစ်ယောက်ထဲပြန်မလာရဲတော့ပါ။

ယွီပင်းကိုအကူအညီတောင်းရမည်။။

သတ္တိကြောင်တာမဟုတ်ပေမဲ့

ဒီလူမှာ ဘာဓာတ်တွေရှိနေလဲမသိ။

မျက်လုံးခြင်းမဆိုင်ရဲလောက်အောင်

ရှောင်ကျန့်ကြောက်မိသည်။

*ရုပ်လေးက လူသတ်တာမျိုးလား။*

ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ကြည့်ဖူးသည့်

သိပ္ပံကားထဲကလို မျက်နှာပြပြီး

သတ်တဲ့ လူလားလို့တောင်

တွေးမိသေး။

လျှောက်တွေးနေသည့်ခေါင်းကို

ခပ်နာနာလေးခေါက်ပြီး

သိပ္ပံကားတွေတအားမကြည့်ဖို့ကိုယ့်ဘာသာ

သတိပေးရင်း

"အား....ငါPower Rangers

ခွေဝယ်ရအုံးမယ်..."

တစ်ယောက်တည်းပြောပြီး ပြေးမိတာက

လမ်းဘေးက အခွေဆိုင်လေးသို့။

ဟင်း...မကြီးမငယ် မူလတန်းကလေးတွေ

တန်းစီနေပြန်ပြီထင်ပါ့။

🍑🍑🍑🍑🍑

"ရှောင်ကျန့်...ခြံထဲက အပင်တွေ

ရေလောင်းအုံး..!"

ခပ်စူးစူးမားအသံကြောင့်

ရှောင်ကျန့် ဘေးနားက ခေါင်းအုံးတွေကို

ကန်ထုတ်ကာ

"တစ်မနက်လုံး ဘာကူရမလဲ

မေးနေတုန်းကတော့

နားတော့ နားတော့ ပြောနေပြီး

သူများ TVရှေ့ရောက်ပြီဆို

ရှောင်ကတော်တို့ အကျင့်ပုတ်ပြီ..!"

"ပြန်မပြောနဲ့။ဒါအမေတွေရဲ့စနက်ပဲ။

သွား..ခိုင်းတာသွားလုပ်..!"

ရှောင်ကျန့်ခေါင်းထဲ့ လက်ထိုးထည့်ကာ

ရှိသမျှဆံပင်မွှေးတွေကို

ဆွဲချမိသည်။

ထို့နောက် ခြေဆောင့်ကာ

အိမ်ရှေ့က ပန်းပင်တွေကို

မလောင်းချင်လောင်းချင်နှင့်

တို့စိတို့စိလောင်းနေလိုက်သည်။

ဒင်းတို့အပူရှပ်ပြီး သေသွားမှ

စောက်ချောကြီးလည်းနားရမှာ။

"ရှောင်ကျန့်...ဘယ်လိုလောင်းနေတာလဲ။

သေချာရောက်အောင်လောင်းလေ။

နင့်အကြံ ငါသိတယ်နော်..!"

အိမ်ထဲက စူးထွက်လာတဲ့ မားအသံကြောင့်

ရှောင်ကျန့်နားလေးပင် ပိတ်ထားမိလိုက်သည်။

ဒါလားနေမကောင်းတာ။

ဒီတစ်ခေါက်ပါးလာလည်ရင်

တစ်ခါတည်းထည့်ပေးလိုက်အုံးမည်။

"ဟေ့..!"

ခပ်သြသြအသံကြောင့်လှည့်ကြည့်မိတော့

"အား....!"

သူ့အကြည့်စူးစူးတွေကြောင့်ရှောင်ကျန့်

လန့်ဖြန့်ကာ သူ့မျက်နှာတည့်တည့်

ရေပန်းနဲ့မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ထိုသူက သစ်သားခြံစည်းရိုးလေးကို

အားကိုးကာ ငုံ့ချကာလိုက်ပြီး

"ဟေ့...ရေမွန်းသွားပြီကွ..!"

ရေ၀င်သွားတဲ့သူ့နှာခေါင်းကို

တရူးရူးနှင့်လုပ်နေတာမို့

ရှောင်ကျန့်စိတ်တော့မကောင်း။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ။မကူညီဘူးလား..!"

သူ့အသံက ဘာကြောင့်လဲတောင်

နားမလည်နိုင်ပါ။

ရှောင်ကျန့် ကိုယ်လေးတုန်သွားသည်ထိ။

"ဟေ့...ငုတ်တုတ်မေ့နေတာလား။

မင်း ရေတွေစိုနေပြီ.!"

ထိုသူပြောမှသတိရကာ မိမိကိုယ်ကို

ငုံ့ကြည်မိတော့ အိမ်နေရင်း

တီရှပ် အပါးဖြူလေးက

ရေတွေစိုကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ

ကပ်လျပ်လို့။

အထဲထဲက ဟာလေးတွေဆိုတာ

မြင်တောင်မြင်နေရလေပြီ။

သတိရလို့ ထိုသူကိုကြည့်လိုက်တော့

ဝါးစားမတတ်ကြည့်နေတဲ့ လူ။

"ဘာ...ဘာကြည့်တာလဲ..!"

ရှိသမျှသတ္တိလေးနဲ့မေးမိတော့

သူက တစ်နေရာတည်းကို

စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရယ်ကျဲကျဲနှင့်

"ဗိုက်မွှေးတွေ...!"

အပေါ်ကိုပဲ လက်နဲ့အုပ်ထားမိတဲ့

ရှောင်ကျန့်တစ်ယောက်

အောက်ကိုပါ အသည်းအသန်အုပ်ကာ

အိမ်ထဲပြေးရတော့သည်။

နောက်မှအဲ့အမွှေးတွေကို

ကြိုးကျစ်ပြီး မင်းကိုဆွဲကြိုးချ

သတ်အုံးမယ် နှာဗူးကောင်။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑

မနင်ခင်းစောစောစီးစီး

ဆူဆူညံညံအသံသေးသေးလေးတွေကြောင့်

ရိပေါ်စုံစမ်းကြည့်တော့ တစ်ဖက်အိမ်မှဖြစ်သည်။

မနေ့ကကြည့်ကြည့်တော့ကျ

ခြောက်ကပ်လို့။

ဒီနေ့ကျ သူတိုမဟုတ်သလိုနှင့်။

ကော်ဖီတစ်ခွက်ဖျော်ပြီး

၀ရန်တာ ဘက်ထွက်ကာ

ရူခင်းအလှတွေကြည့်နေရင်း

မျက်လုံးအစုံက ရောက်သွားသည်မှာ

တစ်ဖက်ခြံမှ အပင်ရေလောင်းခြင်းနည်းဖြင့်

သတ်နေသူ။

ရေကိုမထိတထိလောင်းနေပုံက

အသည်းယားစရာကောင်းလှသည်။

နှုတ်ကလည်း ပွစိစိ။

အိမ်ထဲက အသံတစ်ခုကြောင့်

စူနေသည့် သူ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေက

ပိုသိသာလာသယောင်။

ဘောင်းဘီလေးဒူးလောက်ဝတ်ထားပြီး

အကျီင်္အပါးဖြူလေး ဖုံးထားသည်ထဲ

မြင်လိုက်ရတာက တစ်သက်မမေ့သည့်

မက်မွန်သီးလေး။

လူကို မမှတ်မိဘဲ

အသီးတွေ့မှသတိရသည့်

သူ့အဖြစ်ကိုလည်း ရှက်မိပါသည်။

သို့သော်လည်း မရှက်မကြောက်

အိမ်ရှေ့အရောက်ပို့သည်က

သစ္စာမရှိသည့် သူ့နှာခေါင်းနှင့်

တဏှာအလိုလိုက်သော ခြေထောက်တို့ပင်။

မထူးပါဘူးလေ။

ရောက်တော့လည်း ရောက်တာပေါ့။

"ဟေ့..!"

သူ့ခေါ်သံနဲ့အတူလှည့်ကြည့်လာတဲ့ကောင်လေးက

ပေတိပေစုတ်နဲ့ ဆွဲကုတ်ချင်စရာ။

"အား...!"

သူ့ဆီက အော်သံနဲ့အတူ

ရိပေါ်နှာခေါင်းထဲအလုံးလိုက်ဝင်လာသည်က

အားပြင်းပြင်းနဲ့ရေတွေ။

အပြစ်ပေးခံလိုက်ရတဲ့ နှာခေါင်းလေးကို

တရူးရူးမှုတ်ပြီး သူ့ကို ကူဖို့ပြောတော့

သူကပါ ကိုယ့်ကိုကြောင်ပြီးကြည့်နေသေးသည်။

မထူးပါဘူး။

သူကြည့်ကိုယ်ကြည့်ပေါ့။

သေချာကြည့်တော့ ရေစိုဝတ်လေးက

တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကပ်လို့။

ကိုယ်ကြည့်နေတာသိသွားတော့

သူက အပေါ်ပိုင်းကို

အသည်းအသန်ဖုံးရင်း အလန့်တကြားမေးလာတယ်။

ရိပေါ်လည်း အပေါ်ပိုင်း ပါမစ်ပိတ်တော့

အောက်ပိုင်းကို အကြည့်ရွှေ့လိုက်ရသည်။

အံမယ်။ဗိုက်မွှေးလေးတွေနဲ့သူလေးက

ဘာလေးနဲ့တူမှန်းမသိ။

မနေနိုင်မထိုင်နိုင် သွားပြောမိတော့

သူက အိမ်ထဲ အပြေးလေးဝင်သွားသည်။

ရှေ့ပိုင်းမြူစွယ်မှုအပြီးမှာတော့

အလှည့်ကျလာတဲ့နောက်ပိုင်းအလှ။

ရေကူးကန်ထဲက ရွှေမှုံရတီတောင်

ကိုယ် ရင်မခုန်ခဲ့ပဲ

ရေစိုဝတ်လေးနဲ့မင်းကိုမှ.......။

🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑🍑

ရေးရင်း 🍑စားချင်လို့😆