Би: Жирэмсэн? Би юу?

Хэмин: Тэгээд чамаас өөр хэн байх юм?

Би: Я-яагаад?

Хэмин: Яагаад гэдийг нь би яаж мэддэг юм?! Чи л янзлуулчихсан юм биш үү?

Тэхён: Арай нөгөө Чанёол билүү тэрнээс жирмээ болчихсон юм уу?

Би доош харан: М-Магадгүй.

Тэхён: Та хоёр жинхэнээсээ хийчихжээ.

Хэмин: Хэдэн удаа?

Би: Мэдэхгүй ээ. Ямар тийм юмыг чинь тоолоод сууж байх юм уу?

Хэмин: -_- Нилээн олон хийжээ дээ. Тэгвэл яг жирэмсэн болж таарах нь ээ.

Би: Жинхэнээсээ хүүхэдтэй болчихсон бол яах вэ?

Тэхён: Тэр дэлдэн юмандаа хэлээч чамаас хүүхэдтэй болчихсон байна энэ тэр гээд.

Хэмин: Тэр нь сүй тавьчихсан гээ биздээ. Балай юм аа. Чи арай өөр хүнтэй……

Өөр хүнтэй гэж би Лэетэй л. Арай үгүй байлгүй дээ. Тийм байх ёсгүй.

Би: Ү-үгүй ээ.

Хэмин: Заа тийм бол ч яахав. Юу ч гэсэн чи эмнэлэгт үзүүлсэн нь дээр байх. Жирмээ болсон үгүйгээ баттай мэдэх хэрэгтэй шдээ.

Тэхён: Нээрээ тэгэх хэрэгтэй шүү!

Бид хэсэг ийн ярилцаж байгаад харьцгаалаа. Жинхэнээсээ жирэмсэн болчихсон байвал яана аа?

Бодолдоо дарагдан гэрийнхээ үүдэнд иртэл нэг л харсан хүн манай гэрийн гадаа зогсож байв.

Би: Ким туслах?

Ким туслах: Хатагтай та ирчихэв үү?! Би танийг хүлээж байлаа.

Би: Энд юу хийж байгаа юм?

Ким туслах: Таньд хэлэх зүйл байна.

Би: Тэгвэл манайх руу оръё.

Ким туслах: Зүгээр дээ. Би таньд хэлэх гэсэн зүйлээ хэлчихээд явах хэрэгтэй.

Би: Юу юм?

Ким туслах: Ноён Сун болон Хатагтай Сун буюу таний эцэг эх маргааш Солонгост ирнэ.

Би: ЮУ?? Яагаад гэнэт буцаж ирэхээр болчихов?

Ким туслах: Солонгосдох нэг компанитай гэрээгээ цуцлах юм гэсэн.

Би: Тэгээд энд хэр удах юм?

Ким туслах: Ойролцоогоор долоо хононо.

Би: Манайд байна гэсэн үг үү?

Ким туслах: Тийм ээ. Заавал таньтай хамт байна гэсэн.

Би дотроо ундуйцан байж ядна. Тэд надтай хамт байвал эрх чөлөө гэж үгүй болно. Аймшигтай юм.

Би: Яагаад заавал надтай гэж?

Ким туслах: Гэр бүлээрээ баймаар байна гэсэн.

Би: Ойлголоо. Одоо яв даа.

Ким туслах: Баяртай Хатагтай. Сайхан амраарай.

Би: Ким туслах аа?

Ким туслах: За хатагтай.

Би: Тэнэг дүү маань бас ирэх үү?

Ким туслах: Тийм ээ хатагтай.

Би: Зза одоо явдаа.

Ким туслах: Заа хатагтай.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Маргааш өглөө нь эрт эмнэлэгт үзүүлэхээр шийдэн очсон юм. Шинжилгээ хийлгэж, эход харуулав.

Эмчийн хэлсэн үгэнд цочирдож орхив.

"Баяр хүргье та зургаан долоо хоногтой жирэмсэн юм байна."

Үнэхээр үнэн байж ээ.

Хүүхдийнхээ зургийг барьсаар ухаан мэдрэлгүй явж байлаа.

Хэрвээ Чанёол энийг сонсвол яах бол? Тэр сүй тавьчихсан шдээ.

Энэхүү бодлыг минь машины сигнал тасалдууллаа. Гэнэт ухаан орон хажуу тийш харвал ачааны машин сигналаа дарсаар нааш ирж байв.

Хөл минь яг л хөлдчихсөн мэт хөдөлж өгөхгүй нь.

Хэн нэгний гар орж ирэн намайг өөрлүүгээ тэврээд авав. Би ч цочирдсон чигээр.

Хэрвээ сая дайруулчихсан бол хүүхэд минь……

Би үнэхээр ухаангүй хүн юм. Өөрийгөө дотроо зүхсээр зогсоход хэн нэгэнд тэврүүлсэнээ сая л саналаа.

?: Кхм.

Би түүнээс холдон харвал: Чанёол?

Чанёол: Ямар болгоомжгүй явдаг юм бэ?

Би: Уучлаарай.

Чанёол: Уучлалт гуйх ёсгүй юмсан. Болгоомжтой явж бай л даа.

Би: Заа

Чанёол миний гарандах зураглуу харан: Наадах чинь хүүхдийн---

Би зургаа ардаа нуун: Юу ч биш дээ. Заа би явлаа. Саяны явдалд баярлалаа.

Чанёол: Даёон?

Би: Яасан?

Чанёол: Надтай харьцахгүй байгаа шалтгаан миний ааваас болсон уу?

Би: Үгүй ээ.

Чанёол: Худалч. Би Сухогоос сонссон. Аав чамайг сүрдүүлсэн байна лээ. Тийм үү?

Би: Тийм зүйл болоогүй ээ.

Чанёол: Яагаад надтай ингэж харьцаад байгаа юм бэ? Даёонаа чамгүй байх надад хэцүү байна. Чамаар дутагдаад. Чамайг санаад байна. Чиний тухай бодох төдийд цээж хөндүүрлэж чиний өмнө буруутай гэж бодогдож байна.

Би: Намайг март.

Чанёол: Юу?

Би: Намайг мартчихвал хангалттай юм биш үү?

Чанёол: Даёонаа?

Би: Баяртай.

Түүнд ингэж хэлээд нулимсаа үзүүлэхгүйн тулд эргэж харалгүйгээр цааш явлаа. Харин хойно Чанёол "Би хэзээ ч мартахгүй ээ Даёонаа" гэх нь сонстов.

Чанёолд ингэж хандаж байгаадаа би дотроо маш их гэмшиж байлаа.

Уучлаарай.

Гэртээ харихад аав ээж мөн Жонгүг хэдийн ирчихсэн байв.

Аав: Даёонаа миний охин.

Ээж: Миний охин хөөрхөн хэвээрээ л байна шүү.

Жонгүг: Гхх эгчийн хөөрхөн гэж хаашаа харсан юм байдаг юм? Эгч хөөрхөн бол би одоо гоо үзэсгэлэнгийн бурхан юм уу хаашаа юм?

Би: Жонгүг гуай дуугай л байгаарай.

Жонгүг: Пшш.

Аав намайг буйдан дээр суулгаад: Заа миний охин хэр амьдарч байна даа?

Ээж: Найз залуутай болов уу? Хүргэнээ нэг харчих юмсан.

Би: Сайн байсаан. Харин хүргэний тухайд бол үгүй ээ байхгүй.

Жонгүг: Би ч гэсэн хүргэн ахаа хармаар л байна шүү.

Би: Гхх чи эхлээд надад миний бэрийг үзүүлээдэх.

Жонгүг нүдээ эргэлдүүлэн: Удахгүй үзүүлэмз.

Би: Нэг компанитай гэрээгээ цуцлах гэж ирсэн гэл үү?

Аав: Аан харин тийн. Маргааш явж цуцлах болохоор чи ч гэсэн хамт яв.

Би: Би маргааш ажилтай.

Аав: Халагдах өргөдөлийг чинь чиний өмнөөс өгчихсөн болохоор маргааш цуг яваарай.

Би: ААВ??

Ээж: Миний ханиа охинд ч хэлэхгүй тэр байтугай надад ч хэлэхгүй ажлаас нь гаргачихаж байгаа юм уу?

Аав: Даёон чи одоо компаний ажилд оролцох хэрэгтэй. Маргаашнаас шинэ ажлаа хүлээж аваарай!

Би улам л уурлан: ААВ?

Аав: Ганцаараа амьдарч байж нилээн сайн байгаа бололтой. Энэ чинь л чамайг сайн ажиллана гэдгийг баталж байна. Маргаашнаас чи манай компаний Солонгосдох салбарыг хариуцана.

Би: Би бүх зүйлээ өөрөө хийж эхэлнэ гэж хэлсэн шдээ.

Аав: Чиний туршлага эрдэм мэдлэг гээд бүх зүйлийг чинь үнэлэхэд гүйцэтгэх захирал хийх хэмжээний сайн. Гэхдээ чиний хүссэнээр бүгдийг тэгээс эхлэнэ гэснийг чинь харгалзан үзээд Солонгосдох салбарыг өгч байна. Солонгосдох салбар маань маш чухал гэдгийг чи хэлүүлтгүй мэднэ.

Би: Ойлголоо.

Аав: Одооноос ажилдаа дасах хэрэгтэй болохоор би энд байх хугацаандаа компаний ажлыг танилцуулна. Тиймээс маргааш надтай цуг гэрээ цуцлах ажилруу явна шүү!

Би: Заа.

Жонгүг: Аав та одоо эгчид Солонгосдох салбарыг өгөөд байхдаа яадаг юм? Би ч гэсэн нэг салбар авмаар л байна шд.

Аав: Чи зүгээр дуугүй хэлтсийн даргаа хий.

Жонгүг: Шудрага бус юм.

Чанёолын талаас

Даёоны гаранд хүүхдийн зураг байсан. Арай Даёон жирэмсэн юм уу?

Би тэнэг юм шиг инээмсэглэн: Миний хүүхэд байх. Тийм ээ? Тэгвэл ийм тохиолдолд аав яаж ч чадахгүй тийм биз дээ? Бид жаргалтай байх болно. Даёонаа намайг хүлээгээрэй. Би бүх асуудлыг зохицуулна.

Энжон хойноос тэврээд: Чанёолаа~~

Би тэрнээс холдоод: Яах гээв?

Энжон: Чи яагаад надтай ингэж хүйтэн хөндий харьцдаг юм бэ? Чанёолаа би чамд ингэж их сайн байхад ядаж миний сэтгэлийг бодолцож болохгүй хэрэг үү?

Би: Энжон би чамд хэлсэн. Би хайртай хүнтэй.

Энжон: Тэр чинь Сун багш биз дээ? Тийм биз дээ??!!! Чи байнга л Даёон Даёон гэж явдаг. ЯАГААД ЯАГААД НАМАЙГ ХАЙРЛАЖ БОЛОХГҮЙ ГЭЖ???