?: Багшаа!!

Би: Яасан?

?: Танаас давтлага авч болох уу?

Би: Болно оо. За байз чамайг чинь хэн гэдэг билээ?

?: Жан И Шин. Лэе гэхэд болно оо.

Би: Лэе. Хичээлээ тарчихаад ороод ирээрэй!

Лэе: Заа багшаа.

Хичээл заасаар, заасаар.........

Арай гэж л нэг юм өнөөдрийн хичээлээ тарлаа. Ядарсан болохоор сандал дээрээ тухтай нь аргагүй суучихсан нэг мэдсэн унтчихжээ.

*ТҮС*

Би цочин: ЮУ ВЭЭ?

Чанёол: Унтчихсан юм уу? Харья! Хурдал!

Би: Юу вэ чи байсан юм уу? Өө нээрээ нөгөө давтлага авна гэсэн хүүхэд!!! Мартчихсан байна шдээ!

Чанёол: Лэе үү? Аль түрүүн гараад явсан.

Би: Аль түрүүн гэж? Чи тэгвэл бас аль түрүүнээс хойш энд байсан юм уу?

Чанёол малийтлаа инээмсэглээд: Мэдээж. Хайрыгаа хүлээх хэрэгтэй шүү дээ!

Би: Юуны чинь хайр вэ? Зүгээр цаашаа зайлж үз!

Чанёол: Чи одоо тийм юм хийчихээд юу яриад байгаа юм бэ?

Би Чанёолын амыг дараад заналтай нь аргагүй: Амаа хамхи. Тэр талаар битгий сургууль дээр яриад бай!

Чанёол: Чи намайг чамд хайртайд итгэхгүй байгаа юм уу?

Би: Мэдэхгүй ээ!

Чанёол: Нээрээ итгэхгүй байна!!! Тэгвэл би сургуулиар дүүрэн орилъё. Сайн сонсоорой! БИ -----

Би үгийг нь хэлж дуусахаас өмнө амыг дарж амжив.

Би: Би сануулж байна шүү! Дахиж ингэж орилох юм бол үхсэн гэж мэдээрэй!!!

Чанёол: Хха зза мэдэж байна даа! Тэгвэл одоо харьцгаая!!

Би: Харьцгаая?? Би ганцаараа амьдардаг шиг санагдах юм?!!!

Чанёол: Магадгүй өнөөдрөөс биш байх!

Би нүдээ томруулан: Наадах чинь юу гэсэн үг юм?

Чанёол: Аягүү ойлгомжтой биздээ?! Чамтайгаа хамт байх хэрэгтэй шдээ.

Би: Ёоо үнэнээсээ яриад байна уу? Чамтай хамт байсанаас үхсэн нь дээр.

Чанёол бага зэрэг гайхан: Яахаараа?

Би бага зэрэг инээмсэглэн: Өөрөө ойлгоно биз дээ! гэж хэлээд ангиас гарлаа.

Чанёолтай юу болсоноо эргэн санамааргүй байна аа. Аашшш яг ичиж үхлээ.

Чанёол бид хоёр ийм байдлаар явсаар хэдийн хоёр сарыг ардаа үджээ.

Сургууль дээр л зөвхөн багш сурагч шиг. Харин бусад үед бол тийм биш шүү! Галзуу донтой хосууд л гэсэн үг.

Харин ойрд Чанёол нэг л гутранги болчихсон. Яагаад гэдэгийг нь үнэхээр мэдэхгүй байна. Юу болсон юм бэ?

------------------

Лэе: Хөөе боцоотой тоглох уу?

Каи: Дахиад уу? Чи хожигдож ханахгүй юм аа?

Лэе зэвүүн инээгээд: Энэ удаа бол үгүй ээ!

Би: Хха заа яахав болж байна. Бооцоо нь юу юм?

Лэе: Хуурамч үерхэл.

Сухо: Хуурамч үерхэл ээ??

Би: Наадхаа тайлбарла даа.

Лэе: Одоо л нэг юм сонирхож эхэлж байна уу? Хха тэгэхээр хэн нэгний сэтгэлээр тоглоод хаях хэрэг гарах нь дээ!

Би тас тас инээгээд: Хха бооцоо гэнэ шүү! Наа чинь бараг бидний өдөр тутмын амьдрал.

Лэе: Би хэлж дуусаагүй байна. Тэрэнтэйгээ гурван сар үерхэнэ. Харин та нар тэр хугацаанд жинхэнээсээ дурлачихвал хожигдоно.

Лухан гэнэт ярианд оролцон: Дурлачихвал би юу алдах юм?

Лэе: Хха ойлгохгүй байна уу? Өөрийгөө алдана. Тэр гурван сарын эцэст чи заавал энэ бооцооны үнэнийг хэлэх ёстой. Харин дурлачихсан байвал хэлж чадна гэж үү?

Бэкхён: Иймхэн юм уу? Тэгвэл хурдан эхэлье.

Би: Заа эхэлцгээе.

Ингээд л энэ новшийн тоглоомонд би бооцоогоо алдчихсан юм. Харин үерхэж байгаа хүн маань шинэхэн ирсэн залуухан багш. Ингэнэ гэж бодоогүй шүү! Бид хоёр хэдийн хоёр сарыг ардаа орхижээ.

Даёон: Хөөе Пак Чанёол!!

Би залхсан байртай: Яасан бэ? Багшаа.

Даёон: Алив саяны миний асуултанд хариул.

Би: Юу ямар асуулт?

Даёон: Суу муу. Хичээлийн дараа ирж уулзаарай.

Би: Зөө.

Хичээлээ тараад тэрэнтэй очиж уулзахаар явлаа. Өрөөнийх нь хаалгыг тогшвол дотроос нь эвлэгхэн нарийн хоолой 'Ор оо ор' хэмээн дуугарлаа.

Дотогш ороход түүний дулаахан инээмсэглэл намайг угтаж авлаа. Гэвч түүний худлаа инээж байгаа нь ойлгомжтой харагдана. Би ямар нэг буруу зүйл хийл үү?

Даёон: Ойрд чи чинь яачихаа вэ?

Би: Би яасан гэж?

Даёон: Хичээлдээ ер анхаарахгүй юм. Бас чи нэг л гутранги байна.

Би инээгээд: Юу гэж дээ. Би юу? Би яг гутранги байж харагдаач. Иймэрхүү зүйлд санаа зовохоор өөрөө өөртөө анхаарал тавь. Арасо?

Даёон уртаар санаа алдаад: Заа ойлголоо.

Би түүний толгойг илээд өөртөө нааж тэврэн: Бүх зүйл зүгээр болохоор санаа зовох шаардлагагүй. Хайртай шүү!

Би: Би ч гэсэн.

Бид хоёрыг ийн зогсож байтал гэнэт хэн нэгэн хаалга тогшив. Сандарсандаа бие биенээ түлхээд холдон зогслоо. Харин хаалга онгойлгон нэгэн охин орж ирсэн нь Энжон.

Тэр бол маш яршигтай охин. Манай сургуулийн хамгийн адаар ааштай аальгүй гэдэгээр нь бүгд андахгүй. Ерөнхий сайдын охин болохоор бүгд л худлаа нүүрэн дээрээ наль наль хийж дүр эсгэн харьцдаг. Харин тэр өөрийгөө од мэтээр төсөөлдөг гэхэд буруудахгүй.

Энжон надруу нэг харчихаад: Багшаа захирал уулзмаар байна гэнэ ээ!

Даёон: Аан за одоохон очлоо.

Би: За багшаа би явлаа. Тэгвэл дахиж тийм алдаа гаргахгүй ээ.

Даёон: За тийм бол сайн байна. Явж болно.

Би Энжонийг зөрөн Дахёоны өрөөнөөс гаран цааш явбал манай хэд өөдөөс ирж байна.

Лэе: За та хоёр хэр байна даа? Миний найз дурлаагүй биз?

Би худлаа инээгээд: Заа юу гэж тийм юм байх вэ дээ!

Бэкхён: Дуусах хугацаа ойртоод л байна. Тэгвэл тэр хүртэл юу ч болохгүй гэж найдъя.

Би: Тийм ээ! Тэгж найдъя!

Тэдэнтэй хамт гадуур жаал явчихаад гэртээ ирлээ. Гэртээ ирэн гутлаа тайлж хаячихаад шууд л орлуугаа зүглэлээ.

?: ЧИ ЯАЖ ИНГЭЖ ЧАДАЖ БАЙНА АА? ЧИ ИЙМ ӨЧҮҮХЭН ХӨГИЙН АМЬТАН БАЙСАН ХЭРЭГ ҮҮ?

Би: Уучлаарай уучлаарай! Гэхдэ---

?: ЯМАР Ч ГЭХДЭЭ БАЙХГҮЙ. ДАХИЖ НАДТАЙ УУЛЗААД ҮГҮЙ ЭЭ НҮДЭНД ХАРАГДААД ҮЗЭЭРЭЙ!!!

Тэр үл таних эмэгтэй хаалгаа тас хийтэл хаагаад намайг хаячихлаа.

Муухай зүүднээсээ сэрэн бодолд автан хэвтлээ. Өнөөдөр амралтын өдөр болохоор хүссэнээрээ байж болох нь.

Хажуудаа тавьсан утсаа аван Даёонлуу мессеж бичлээ.

Би: Хайр аа! Юу хийж байгаа юм?

Даёон: Ммм гардаг юм уу гээд л.

Би: Хаашаа ?

Даёон: Түр эмээгийнх рүү хөдөө явдаг юм уу гээд л.

Би: ЮУ надад хэлээгүй биз дээ?

Даёон: Гэнэт хэлсэнд уучлаарай. Эмээ дуудаад. Эмээтэй уулзаагүй удчихсан болохоор очих гээл гэнэт л шийдвэр гаргачихлаа.

Би: Муухай. Одоо би яаж чамгүйгээр байх юм.

Даёон: Хха жоохон юм байгаа юм. Хоёрхон хононо шдээ. Удахгүй ээ.

Би: БҮХЭЛ БҮТЭН ХОЁР ХОНОГ!!

Даёон: Зүгээр дээ.

Би: Заа яахав тэгвэл цаг тутам надруу залгаарай. Үгүй ээ би залгана шүү! Утсаа авахгүй байгаад үзээрэй!!

Даёон: Ойлголоо доо!

Би: ^,^ Хайртай шүү!

Даёон: Би ч гэсэн.

Яаж Дахёонгүй амьдарна аа?

Гутранги царайлсаар өдрийн хагасыг туулчихлаа.

Ингээд сууж байтал гэнэт утсаар хүн залгав.

Би: Байна уу?

Аав: Чанёол! Орой 8 гээд гэртээ ирээрэй!

Би: Юу? Яах гэж?

Аав: Ирэхээр чинь хэлэх болохоор заавал ирээрэй!!

Аав ингэж хэлээд утсаа тасаллаа. Би ч гайхаж үлдсэн хүн хэлсэнээр нь найман цагт аавын гэрт ирлээ.

Аав: Ашгүй ирэв үү? За Кан сайд аа танилц манай хүү.

Кан сайд: Чиний хүү юу? Хөөх өндөр нуруулаг бас царайлаг юм. Яг тохирно.

Би үл ялиг хөмсөгөө зангидан: Юунд тохирно гэж?

Аав: Эхнэрт чинь.

Муу уншигчидийгаа арай л удаан зовоочихов уу? Уучлаарай уучлаарай. Дахиж удаахгүйг бодно оо. Та нарыгаа хүлээлгэхгүй гээд алдаагаа шалгасангүй оруулчихлаа.Тэгээд таалагдвал vote com. Та нарынхаа зовлонг ойлгож байна аа. Тиймээс соррилчихоорой🙏