《Call me teacher. Completed》14. Чин сэтгэл
Advertisement
Хот унтаж сар зүүрмэглэнэ. Харин бид шөнийн хотын сайхныг шагшин гайхацгааж байх аж. Сөүл хотын хамгийн өндөр цэг зүгээр л энгийн нэгэн гудманд байгаад баярлаж байлаа.
Гадаа цас орсон болоод ч тэр үү жиндүүхэн байх агаад тэр намайг араас зөөлхөн тэвэрч өмссөн том хүрмэндээ намайг өлгийдөх мэт ороох нь өөртөө бүрэн уусгах шиг болно. Түүний минь эрэгтэйлэг хэдий ч анхилам үнэр хамрыг минь цоргион үнэртэх үед би шунаглан гүнзгий амьсгаа авлаа.
Цаг орой болсон учир яалтчгүй гэртээ харих ёстой болсон нь миний хувьд хамгийн гунигтай үйл явдал байв. Хэрвээ цаг хугацааг зогсоож болдогсон бол яг энэ мөчид биднийг үүрд гацааж хайрлаач.
Төмөр хүлгийн урд суудалд суун гэрийн зүг давхих үед түүнд хорогдох мэдрэмж минь улам л нэмэгдэх аж. Гэрийн бараа ойртох тусам суудалдаа шигдэх намайг тэр хараад инээд алдан
"Гэртээ ормооргүй байна уу? Ий Хэсон" гэж хэлэн үсийг минь илэн арзайлгах бол би түүнд эрхлэх мэт хошуугаа унжуулаад "Цаг зогсоогоод өг. Та хүсэл биелүүлнэ гэж хэлсэн" миний хэлсэн үгэнд тэр инээмсэглэн машинаа зогсоох үед аль хэдийн гэрийн гадаа ирснээ мэдлээ.
Би уртаар санаа алдаад "Маргааш эрт ирж хичээлээ заагаарай" гэж хэлэн буутал тэр ч бас намайг дагаад буугаад ирэх нь тэр.
"Яасан?" гайхшран түүнээс асуухад тэр машинаа тойрон урд минь хүрч ирэн тэврээд "одооноос чиний хүссэн найз залуу байх гэж хичээх болноо. Гэхдээ ээжид чинь мэдэгдэхийг хүсэхгүй байна. Сайхан амраарай" түүний хэлсэн үгэнд зүгээр л инээмсэглээд гэрлүүгээ орлоо.
__________________
Хүн багатай кафед Усон Жунин хоёр өөд өөдөөсөө хараад сууж байлаа. Тэдний голд байсан эвгүй байдал аль хэдийн арилж яг л төрсөн ах дүүс шиг дотно байгаа харагдана.
"Тэгэхээр өнөөдөр багшдаа дотроо буглаад байгаа нууцаа ярьж болно. Бидний нууц бидний дунд үлдэх учраас санаа зовохгүй яриарай. Тэр нь хамаагүй дээр байх. Чамайг харахад их зовиуртай байдаг. Цаанаа нэг зүйл нуугаад л. Тэрийгээ хуваалцах хүн хайдаг гэмээр." Жунины хэлсэн үг үнэн. Усон цаг үргэлж санаа алдаж харилцаа тогтоосон хүнээсээ ямар нэг зүйл горьддог. Өнгөрсөнд ч одоо байгаа цаг хугацаандаа ч тэр.
Advertisement
"Үнэхээр энэ тухай ярихыг хүсдэггүй ч гэлээ яагаад ч юм сонсох хүн хайдаг байсан. Энэ бүхэн эхэлсэн цэг гэвэл гурван жилийн өмнөх зуны бороотой өдөр байх. Хамгийн их итгэж хайрладаг байсан хүн минь зүгээр л надаар тоглосон өдөр. Бүх зовлон над дээр ирсэн мэт. Ээж минь хүртэл намайг орхиод хорвоогоос хальсан юм.
Тэр үед хажууд минь хэн ч байгаагүй. Яг л дэлхий ертөнц миний эсрэг чичилж буй мэт. Харин тэр үед нэг хүн надад ингэж хэлсэн юм. "Хамгийн том зовлон, гашуун сорилт мэт санагдаж байж болох ч энэ зүгээр л тийм дүрд хувирсан адислал. Чамайг яг одоо хугацаанд зовоож байгаа ч ирээдүйд чамайг чанга хатуу хүн болгоно." түүний энэ үг анх сонсоход утгагүй санагдаж байсан ч хожмын өдөр намайг бага багаар өөртөө итгэлтэй, хатуухан хүн болгож тусалсан юм. Гэхдээ би тэр хүний үгний утгийг ойлгоогүй юм билээ. Өөрийнхөө тэнэглэлийг өмөөрөх шалтгаан болгож хувиргасан.
Эр хүйстэнд итгэхээ больж тэднийг ч бас ашиглаж доромжилж болно гэдэг бодол толгойд минь шууд л суучихсан байсан. Архи, тамхи миний хэрэглээ байх ёстой мэт бодож байсан. Энэ амьдрал маань ч надад таалагдаж байсан юм. Гэхдээ цээжин дотор минь үргэлж хөндүүрлэж сэтгэлийн шарх минь улам нэмэгдэж байсан юм.
Таниас өмнөх хэд хэдэн багш нар бусдын адил мунхаг хүсэлдээ ороогдож амьдралаа балласан. Тэднийг шангаа хүртэж байгааг харахад надад жаргалтай байдаг байсан.
Тантай уулзах хүртлээ би бараг хүний сүг байсан гэдгээ ойлгосон. Таныг анх хараад сүрдэж байсан ч гэдэг үгээр миний доторх дур хүслийн араатан хооллогдож байсан. Гэхдээ амьдрал минь ингээд орвонгоороо өөрчлөгдөх гэж" тэр инээвхийлснээ нүдэндээ цийлэгнэсэн нулимсаа урсчих вий гэсэн шиг дээш харан нулимсаа тогтоох гэж үзэв. Тэгээд нулимс нь ширгэсэн бололтой Жунин руу хараад "Таньд баярлалаа." гэж дулаахан инэээмсэглэл тодруулан хэлэв. Энэ инээмсэглэл юугаар ч солих боломжгүй хүүхдийн гэгээн цагаахан сэтгэлээс гарсан инээмсэглэл байсан юм.
Тэд хэн хэн нь дуугаа хураан хэсэг суусны эцэст Жунин хоолойгоо засаад "Одооноос өөрийгөө хайрла. Чи хамгийн сайхан бүхнийг хүртэх эрхтэй. Сэтгэлийн шарх тээж түүндээ автах нь чиний насанд хүнддэх зүйл" гэж хэлээд тэдний яриа дууссан юм.
Advertisement
__________
: энэ хэсгээрээ бидний дунд хамгийн их үзэн ядагддаг, үл тоогддог аль эсвэл энгийн ч бай бүгд цаанаа өөрийн гэсэн нууцтай байдаг юм шүү. Бүх зүйлийг олон талаас нь харж байгаарай. Чиний хамгийн дургүй хүн чинь хамгийн хэцүү амьдралыг туулсан байж болзошгүй учир хэлж ярихаа сайн бодож байгаарай. Бас томчуудаас ирэх үгс ядаргаатай санагддаг байж магадгүй ч чамайг алдахвий гэсэн байдлаас хандаж хэлдэг юм шүү. Томчуудын үгэнд орж байгаарай.
Бас зөв хүндээ итгээрэй. Согтууруулах ундаа, мансууруулах бодис хэзээ ч зөв зүйл дагуулахгүй гэдгийг ойлгож аваасай гэж маш их хүссэндээ...
Үерхэж нөхөрлөж байгаа хүнээ сайн таньж бэлгийн харилцааг өөрийгөө бэлэн болсон цагт хийгээсэй. Бусдын хүслээр бүү амьдраарай гэсэн үүднээс бичлээ.
Буруу үлгэр дуурайлал болохыг хүсдэггүй болохоор ийм их зүйл биччихлээ. Энэ хүртэл уншсанд баярлалаа. Бас яршигтай байсан бол уучлаарай.
Хайрт Keiko чинь🍃
Advertisement
- In Serial81 Chapters
Tome of Stealth [A System Anti-Apocalypse]
When the Passivity Precept takes over the world it snuffs out all brutality, leaving its MMO-like Violence Simulator as humanity's only source of physical violence. Knowing how much she can make from selling epic gear, Grace Winston enters the simulation and discovers that it's more than just a game. Somewhere in there are the answers to who started the fire that killed her father. For far too long, Lorevinel Silvercat has been stuck as the Ravenborn clan’s free-roaming prisoner. They’ve held a grudge against his clan and have used him to vent their hatred. Having planned his escape for several years, he has everything ready, but he needs a specific artifact from the Rogues Guild to finally start his journey. Will Grace find her answers? Will Lore gain his freedom? Can these two unlikely people, both alien to each other, find common ground and work together while dealing with an unasked for soul bond? ToS is a Lite LitRPG (meaning very few stats with a focus on story). Expect cursing, sexual tension, descriptions of breeding dungeon rats, and a little gore. TL;DR- The System Anti-Apocalypse forces everyone to be peaceful and only commit violence inside its Magical VR game.
8 382 - In Serial27 Chapters
Virago
Alex was drifting through life. No motivation left to strive. All dreams and hopes gone. And there was nothing dramatic or drastic that did it. The mundanity of modern life was enough. Follow Alex as his inane wish came true. A new life and a magical world to explore. (This story has a slower build-up then most, don't expect power ups dropping from the sky and that he will become OP right away.)
8 95 - In Serial39 Chapters
Nicknames
He's an FBI agent and she's a computer nerd who had a tough night. Did fate somehow find a way to bring them together?Omfg I finally finished
8 186 - In Serial18 Chapters
Eye of Amber
Kosian's life was turned upside down when he saw his brother being taken by men of the Faith, using words like 'cursed' and 'damned'. He did not care if his brother was the Ancient Gods incarnate -- he just wanted a friend with whom he could share his pain, his joy. And, after ten long years of planning, he is finally ready. With the help of a group of mysterious benefactors, Kosian saves his brother, fleeing their home and heading east, towards the port of Bez, accompanied by an unexpected but welcomed band of mercenaries. Meanwhile, Bel, a knight of the order Purtelis, hounds them, dead set on returning the Faith's stolen property. Both groups traverse the peaceful lands of Bollardia, each encountering roaming monsters, ancient evils and simple people, trying to survive. During his travels, Kosian is haunted by strange dreams and visions, all of which keep showing him the same image -- an eye of amber, etched with black runes. The sign of the Divided, masters of magic and saviours of the Seven Races.
8 133 - In Serial14 Chapters
Illusory
There was a girl whose feelings changed the world around her, and with every step little smoke clouds emanated from her feet. Her soul pulled right out of her chest like a long, blue comet with a tail, and swirled around her body like a protective blue flame. When she walked in a tight space the very metal itself around her melted and shifted so that she was walking in a cage of blue light, a cage of her own devising. Please read the original Tapas version for the best experience! Updates every day.
8 239 - In Serial12 Chapters
Captain Critiques: A Grumpy Pirate Review Book
(CURRENTLY OPEN)When it comes to reviews, I'm probably as harsh as the hellhole most story ideas crawl out of. I'm blunt, sarcasic, to the point and I know what I like in a story. As you can probably guess, you don't wanna take my advice if your like an overprotective mother about your story. Who am I kidding, EVERYONE is like that about their stories.But, if you could find the courage to pry the story out of your cold, crabby hands so I can give my brutally honest opinion then be my guest. Just don't try and start a fight once I provide it. You DON'T wanna fight a pirate. .................................. I reserve the right to decline stories as this will be taking up quite a bit of my time and if I say no, I mean NO. If your blurb is unreadable I will decline it. If it includes the genres mentioned in my 'Hell No' section then I will send it back where it came from.Do NOT critique the Captain.
8 227

