Зузаан үүлсийн цаанаас цухуйж ядах нар. Хэдий бусад үед хурцаар шарах мэт манддаг ч зузаан үүлсийг гарч ирэх мөчид сул дорой болдог нар надтай дэндүү ижил мэт.

Гунигаа нуух нарны халхавч зузаан үүл бол надад нуух, нуугдах газар ч байхгүй гэдгийн санахдаа уртаар санаа алдлаа.

Түүний хэлсэн үгс бүр чихэнд минь хоногшин сонсогдоно. Бусад хүн зөвлөхдөө "зүгээр л мартаж үз","дахиад оролдоод үз", аль эсвэл "хүлээ" гэж хэлэх байх. Гэвч хүлээнэ гэдэг тийм амар зүйл биш. Надад сэтгэлтэй үгүй нь мэдэгдэхгүй хүнийг хүлээнэ гэдэг жаваргүй дулаан өвлийг хүлээхтэй адил зүйл. Аль эсвэл халуун зунаар цас орохыг хүлээхтэй адил гэвэл зохих биз.

Гадаа салхи хүчтэй салхилан модны мөчрийг хугалахнуу гэлтэй сэрчигнэнэ. Намрын шуурганд мөчрөндөө тогтож ядсан навчис бүгд унаж орхилоо. Энэ хүчтэй салхины жавар миний өрөөнд ч мэдрэгдэж байсан юм. Даарсандаа хөнжил дотроо улам шигдэх бол өрөөний минь хаалгыг тогших дуу год хийтэл өндийхөд минь хүргэлээ.

"Охин минь! Чи хоёр туйлт юм биш биздээ? Хэлсэн үг хийсэн үйлдэл чинь үргэлж зөрөх юм" түүний наргиа инээдтэй санагдсангүй.

"Больж үз. Бие тавгүй байна" түүнд хариулсан хариулт зөвхөн хүндэтгэлгүй харилцаа, үл тоосон байдал байсан юм. Ангийн минь охидууд ээжтэйгээ үнэхээр сайхан харилцаатай. Тэдэнд охидын өдөр хүртэл байдаг. Харин бидэнд?

Ахлах сургуульд ордог жилээ өөртөө баймгүй их зориг гарган ээжтэй ярилцахыг хүсч байсан үе минь санаанд орно. Түүнд ч бас өсвөр нас, шилжилтийн үе тохиосон болохоор намайг ойлгож сэтгэлийн дэм өгнө гэж бодсон. Харин хариуд нь юу болсон гэж санана. Тэр намайг, миний асуудлыг зүгээр л "ядаргаатай" гэх үгээрээ зогсоосон нь бидний дундах анхны хэрүүлийг эхлүүлсэн юм. Түүнээс зөвхөн халамж хүссэн атал хариуд нь хүчтэй алгадалт, зүрх зүсэм үгсийг сонсоод өрөөнөөс нь гарсан юм. Магадгүй тэр үеэс бидний хооронд байсан бүх сайхан зүйлс аажим аажмаар нурж унасан байх.

Тэр надаас уучлалт гуйгаагүй. Уучлалт гуйхыг нь ч хүлээгээгүй. Энэ бол тэнэглэл шүү дээ. Одоо бодоход Ду Кёнсү надтай хамт байхыг, ээж надаас уучлалт гуйхыг хүлээнэ гэдэг миний хамгийн том тэнэглэл юм шиг.

___________________

У Сон Ким Жуниныг гуйсаар байгаад давтлага авахаар болов. Түүний багштайгаа ойртох хамгийн сонгодог арга нь давтлага авах гэдэг л арга байсан биз.

Тэд Жунины гэрт хичээлээ эхлүүлж байгаа нь Усонд их л тааламжтай байх шиг. Гэхдээ Жунинд огтхон ч тийм байсангүй. Хэчнээн эсэргүүцсэн ч өдөр шөнөгүй лай болон араас гүйж давтлага авахаар оролдож буй энэ охиныг яавал өөрөөсөө холдуулж болох тухай бодсоор.

Хичээл эхлээд бараг хагас цагийг ардаа үдээд байтал Усон огцом номоо чанга хаалаа.

Чанга дуугаар Жунин харцаа дээшлүүлэх үед Усон ёжтой инээмсэглэл нүүрэндээ тодруулан "Та арай амралтын өдөр хичээл хийлгэх гэж намайг гэртээ авч ирсэн юм биш биз?" гэж хэлэхдээ Жунины гуяар гараа гүйлгэнэ. Энэ үйлдэл Жуниныг үнэхээр тухгүй болгож байсан юм.

"Боль!" Жунин хамраараа гүнзгий амьсгалах нь уураа арай гэж барьж байгааг нь илтгэнэ. "Багшаа" Усон хоолойгоо нарийсган түүнрүү ойртоход Жунин тэсэлгүй дээш өндийн долоовор хуруугаа хаалга руу зааж "Яв! У Сон яг одоо яв!" түүний нүд үнэхээр тоглоом биш гэдгийг илтгэх мэт хурцаар ширтэх бол Усон түүнийг тоосонгүй хойшоо налан улам шигдэнэ.

Жунин уртаар санаа алдан "Чи намайг шинэ багш гээд шоглож байж магадгүй. Аль эсвэл чи угаасаа ийм байх тийм үү? Тийм бол яг одоо энэ тэнэглэлээ зогсоо гэж хэлье! Өсвөр насандаа ихэнх охидууд алдаж эндсэн байдаг. Гэхдээ тэр алдаандаа баярладаг хүн мянгад ганц юм шүү Усон аа! Би чам шиг охин дүүтэй хүн. Чи ганц олдох амьдрал гээд ийм зах замбараагүй байж болохгүй. Үнэхээр тийм бодолдоо үнэнч бол ганц амьдрах амьдралдаа өөрийгөө л хайрлаж амьдар! Магадгүй одоо бүх зүйлс амар санагдаж архи, тамхи, мансууруулах бодис, бэлгийн харилцаа чиний сонирхлыг татаж амьдралын чинь гол зүйл юм шиг санагдаж байж магадгүй юм.

Юм бүхэн одоогийнх шигээ байхгүй Усон аа! Чи ийм хөөрхөн охин. Дээрээс нь хүүхэд насандаа яаж ээжээс зөвшөөрөл авч найзуудтайгаа байх вэ гэж бодох насандаа хэтэрхий эрт томчуудын амьдрал руу ороод байна. Чи хүссэн хүсээгүй том болно. Чамд хүссэнээ хийх хангалттай цаг байгаа. Дахиж нэхээд ирэхгүй энэ цаг хугацаагаа мартагдашгүй өнгөрүүл. Өөрийгөө хайрла Усон аа"

Тэр үнэхээр дүүгээ зэмлэж буй ах шиг, охиндоо захиас захиж буй аав шиг түүнтэй ярилцахыг хичээж байлаа. Усон хэсэгтээ юм дуугарсангүй доошоо шал ширтэн сууж байгаад дээш өндийн хаалганы зүг алхалаа.

"Одоо харин ярилцах зүйл байвал багштайгаа илэн далангүй байгаарай" Жунин сэтгэлээсээ хэлэх бол Усон хариу ч өгөлгүй гарч одсон юм.

____________________

Хэсон орноосоо ганц ч өндийсөнгүй. Бүхэл өдрийн турш Ду Кёнсүгийн ярианд ач холбогдол өгөн дотроос нь ямар нэгэн утга учир олох гэж толгойгоо гашилгана. Маргаашийг тэсэн ядан хүлээх түүнд цаг бараг зогссон мэт мэдрэмж төрүүлнэ.

𝔐𝔦𝔩𝔩𝔦𝔬𝔫𝔰 𝔬𝔣 𝔣𝔢𝔢𝔩𝔦𝔫𝔤𝔰 𝔣𝔬𝔯 𝔞 𝔰𝔭𝔢𝔠𝔦𝔞𝔩 𝔭𝔢𝔯𝔰𝔬𝔫.

_____________________

: Ий Хэсон болон У Сон хоёр өөр хүн гэдгийг ялгаарай.

Бас ганц өдөр Хэсон, Кёнсү хоёр тусдаа байгаа болохоор Жунин&Усон гэх хоёр дүрийн тухай орууллаа. Усон гэх охиноор өсвөр насандаа томчуудын амьдралыг хэт их сонирхож буй охины тухай гарна. Жунины хувьд түүнийг зөв замруу чиглүүлэх багш гэх юмуу даа.

🥺

Дараагийн хэсгээр Ду багш ямар ааш гаргах бол?