《Call me teacher. Completed》7. Түүний бодол
Advertisement
"Гэрийн багш ажилд авна. Тавигдах шаардлага: хүүхэдтэй зөв харьцдаг байх, бүрэн боловсролтой, цэвэрч нямбай, зөв үлгэр дуурайлал үзүүлдэг хүн байх."
Гэртээ залхууран хэвтэж буй нэгэн залуу энэхүү зарыг харан дээш бослоо. Тэр дутагдаж гачигдах ганц ч зүйлгүй хэдий ч амьдрал нь нэг л хэвийн залхуутай өнгөрч байгаад уйдсан байх.
Хүн бүхний амьдралд л мөнгө хэрэгтэй байдаг шүү дээ. Гэвч тэр залууд мөнгөний ямар ч хэрэг байгаагүй юм. Төрөхдөө л алтан халбага зууж өссөн тэрээр өөрийн хүсэл зорилгийг хүндэлдэггүй гэр бүлээсээ явж энгийн амьдарч байгаа нь энэ.
Өөрт нь таарсан гурван өрөө байр, чухал үед унах унаа, дансан дахь цуглуулсан мөнгө. Тэр гэрээсээ яваад ийм зүйлийг өөрөө бүтээсэн нь энэ байв.
Багш болох мөрөөдөлтэй залуугийн хүсэл тийм амархан биелсэнгүй. Эрх мэдэлтэй гэр бүл нь түүнийг хаана ч очсон багш болох боломжгүй болгосон нь түүнийг шантрахад хүргэж байсан юм.
Хүний нутагт очъё гэж бодож байсан залуугийн бодлыг энэхүү зар түр зууртаа зогсоож чадсан юм.
Зар тавьсан айлын гадаа ирэхэд цэвэрхэн хоёр давхар байшин байлаа. Тэгэхээр энэ айл чинээлэг байх нь.
Дотогш орвол үнэхээр залуухан бүсгүй байх бөгөөд ихэд эелдэг харьцаж байгаа нь их таалагдсан юм. Хонх дуугарахад ямар хүүхэд орж ирэх бол гэсэн бодол дотор минь догдлол авч ирнэ.
Хаалга онгойсноос хойш хэсэг хором боллоо. Ээж нь түүнийг дуудах үед тэр нааш ирж байгаа дуулдана. Тэр үнэхээр удаан хөдөлгөөнтэй ичимхий хүүхэд мэт санагдана. Хэдий царай зүс бие хааг нь хараагүй хэдий ч алхамаар нь түүнийг шинжээд амжив.
Гэвч урд минь ирж суух үед түүнийг шинжих бодлоо дотогшоо залгиж орхилоо. Цагаан бас өөгүй арьс, эгдүүтэй төрхтэй бяцхан охин.
Гэвч түүний ичиж зовохгүй намайг ширтэх харц нь бяцхан охин уу аль эсвэл муу охин уу гэдгийг таахад бэрх болгож байсан юм.
____________________________
Анхны хичээл орох өдөр. Сандарч буй өөрийгөө шоолон инээж байлаа.
Гэрийнх нь хонхыг дараад хэсэг зогслоо. Дээд давхраас түүний хамаг жингээрээ хөлөөрөө тавин гүйж ирэх нь ихэд инээдтэй санагдана.
Advertisement
Хаалга онгойх мөчид би түүний эгдүүтэй төрхийг харсан юм. Даруухан дэрвэгэр даашинз, инээмсэглэл энэ бүгд миний зүрхийг хурдан цохилоход хүргэсэн юм. Хурдан гэгч нь хичээлдээ оръё гэсэн бодлоор түүний хажуугаар зөрөн шатруу алхлаа. Түүний хоолой байранд минь зогсоож орхисон юм.
"Та ядаж цай уу л даа" түүнтэй анх удаа ярилцсан минь энэ байсан юм. Түүний хүссэн бүйх зүйлийг биелүүлж чадахаар тийм харц байсанд нь би догдолно. Утгагүй юм.
Хичээл заахад үнэхээр хүндрэлтэй байлаа. Учир нь түүний харц намайг байж суух аргагүйд хүргэж байсан юм. Гэвч би түүний өөдөөс инээмсэглээд харах учиргүй. Энэ ёс суртахууны хувьд нийцэхгүй зүйл шүү дээ. Түүнд хатуу хандаж дурлахгүй байх хэрэгтэй.
Миний заасан хичээлийг ойлгоно гэдэг миний хувьд аз жаргал. Харин Ий Хэсон гэх бяцхан чөтгөр шиг охин миний хэлсэн юуг ч ойлгоогүй нь намайг хилэгнүүлсэн юм. Миний уур ихэд хүрч байсан ч түүнд эелдгээр хэлсэн юм. Тэр намайг хүндлэхгүй бол би ч түүнийг хүндэлж чадахгүй шүү дээ.
Түүнийг орхиод гарах тэр агшинд Хэсоны хэлсэн үг намайг гайхшируулсан юм. Тэр арван зургаахан настай хэрнээ яг л миний үе юм шиг надад сээтэн хаях нь намайг айлгаж орхисон юм. Тэр миний төсөөлсөн шиг цагаан охин биш гэдгийг мэдэх мөчдөө түүнд нүүр өгч болохгүйгээ, гэнэн бяцхан охин гэж бодож болохгүйгээ ухаарсан юм.
Түүнд сануулга өгөх шаардлагатай гэдгээ ухааран өөрөөс нь олон насаар ах гэдгээ хэлэн түүнийг орхин одлоо.
___________________
Хаалга тогшоод хэсэг хугацаа өнгөрлөө. Түүний бараа сураг байтугай хөлийн чимээ ч сонсогдсонгүй. Хэсэг хором хүлээсний эцэст дахин хонх дарлаа. Тэр ирэхгүй бол эзэгтэй рүү утасдах тухай бодож байлаа.
Харин түүний хөлийн чимээ сонсогдох үед сэтгэл минь амарсан юм. Хаалга онгойх мөчид би балмагдаж орхисон юм. Учир нь тэр богино шорт, хөхөвчгүй бариу цамцтай байна. Энэ магадгүй түүний жинхэнэ дүр төрх байх.
"Унтчихаж" түүний хэлсэн үг үнэн сонсогдсонгүй. Учир нь түүний нүд сэргэг амьсгал нь хурдан байсан юм. Тэгэхээр миний тэвчээрийг шалгаж байгаа нь энэ байх нь.
Advertisement
Түүний даарсандаа томорсон хөхний товчруу харц минь өөрийн эрхгүй явах үед тэвчээр минь алдрах вий гэж ихэд айна. Тэр өөдөөс минь хэнэггүй харж байгаа нь дургүйг минь хүргэнэ. "Ёс суртахуун" түүнийг эсэргүүцэх эсэргүүцлээ сэрээн хичээлээ эхлүүл тухай бодсон ч түүний бие намайг шатааж байсан юм.
Би тэсэлгүй доод давхар луу буухдаа хувцасаа өмсөхийг нь хүслээ. Хэрвээ тэр өрөөнд арай удсан бол байдал давж болохгүй шугамыг давах байсан гэдэгт итгэлтэй байсан юм.
Буцаад өрөөнд орохдоо арай тайвшран орох хичээлээ заалаа. Харин тэр намайг үл ойшоосон хэвээр байсан юм. Миний шаардах шаардлага бүрт өөдөөс минь тайлбар тавих энэ охинд үнэхээр дургүй хүрч байсан ч яаж ч чадахгүй байгааг минь яалтай.
Гэхдээ түүнд хийж чадах хамгийн сайн зүйл бол хатуу ширүүн хандах бас зориг зүрхийг нь мохоох үг хэлэх байсан юм.
_________________________________
Зам дээр олон машинууд дарааллан зогсох бөгөөд учраа олоод явах бус зодоон эхлэх нь тэр. Суусан такси минь зогссон газартаа удаан зогссоор байх үед тэвчээр минь барагдав.
Түүнд мөнгөө төлчхөөд зам дагуу алхаж эхлэх үед хичээлийн цагаас аль хэдийн хоцорчээ. Алхаагаа хурдлуулан арван хором хэртэй алхасны эцэст түүний гэрийн гадаа ирлээ. Амьсгаа минь давхцаж байгаа хэдий ч түүний даръя чинээ бодолгүй хонхыг дарлаа.
Харин дарах тэрхэн хугацаанд хаалга шууд онгойн өөдөөс минь нулимс дуслуулан зогсох түүнийг хараад зогтусав.
"Уйлаа юу?" гайхшран түүнээс асуухад тэр хурдхан шиг эсэргүүцэн цааш алхлаа. Түүний энэ эгдүүтэй байдал миний инээдийг хүргэнэ. Тэр үнэхээр төсөөлөн бодох чадвар сайтай юм. Зөвхөн тэр ч гэлтгүй энэ үеийнхэн угаасаа ийм байдаг шүү дээ.
Тэр надаас нэг хүслийг нь биелүүлэх даалгавар өглөө. Би их зүйл бодолгүй биелүүлэх тухай хэллээ. Магадгүй мөхөөлдөс аль эсвэл мөнгө өг л гэж хэлэх байх гэж бодлоо.
Гэвч түүний хүсэл миний хамгийн ихээр өөртөө эсэргүүцэн хэлдэг зүйл байсан юм. "Намайг үнс Ду багшаа. Надтай үнсэлц. Та өөрөө биелүүлнэ гэсэн" тэр ийн хэлээд надруу ойртож эхлэхэд би хамаг хөдөлгөөнөө хориулах шиг болж хурууны үзүүрээ ч хөдөлгөж чадахгүй болов.
Түүнд үнэхээр анхааруулга хэрэгтэй бололтой "Чи ч үнэхээр муу охин юм даа. Би чам шиг юу ч мэддэггүй бяцхан охидыг сонирхдоггүй." болох ёсгүй зүйл болохвий гэж айсандаа түүнд ийн хэллээ.
Харин тэр энэ үгийг минь огт тоолгүйгээр уруулыг минь үнсэж орхисон юм.
Тэр намайг хоцрох болгонд шийтгэл өгнө гэж хэлсэн. Харин би түүнд хичээлээ хийхгүй бол шийтгэл өгөх тухай хэлсэн юм.
___________________________
Амралтын өдөр ч бас түүнд хичээл заах ёстой учир дуртай дургүй босон хувцаслалаа. Өчигдөр болсон үйл явдал худалч хүнд нүдээ аних тоолонд минь төсөөлөгдөж байсныг хэлэх нь зүйтэй. Тэр бяцхан охин яаж тийм сайн үнсэлцдэг тухай бодох тусам бие минь арзас хийнэ.
Хоцрохгүйг хичээн гэрээсээ эрт гарлаа. Очоод түүнтэй олон зүйл ярьсангүй хурдхан шиг хичээлээ эхэллээ.
Түүнд ямар ч ёс суртахуун, хүндлэл байхгүй. Тиймээс үүнтэй нь эхэлж ажиллавал сурах байх гэж бодон түүнд ёс зүйн хичээл орно. Харин тэр хичээлээ хийж байснаа ямар нэгэн юм сэдсэн бололтой хэсэг азнав.
Би түүний энэ үйлдлийг тоогоогүй мэт хичээлээ үргэлжлүүлэх бол тэр тавиур дээр байх утсаа барьж аван намайг анзаарахаа больж эхэллээ.
Түүний утсыг булааж авсан ч тэр өөдөөс минь сээтэн хаясан өнгөөр яриа өдөж бас болоогүй биеийг минь хөлөөрөө оролдож тэвчээрийг минь шалгана.
"ий Хэ Сон харамсахаасаа өмнө боль" энэ үг миний тэвчээрийн хамгийн сүүлийн шалгуур байсан юм. Түүний хариу үйлдэл миний бүх зүйлийн бэхэлгээг тайлж орхисон юм.
"Надтай үнсэлцмээр байна уу?" үүнээс цааш тэвчиж чадахгүй нь
Ду багш юу бодож байсныг мэдэж авлаа шүү дээ. Одоо цаашаа юу болох бол? Үнэхээр халуун байх болов уу?
Advertisement
- In Serial85 Chapters
Thaellis A Kingdom Down Under
A kingdom down under, once it had prospered, expanded, built, and conquered until all that they thought of worth was theirs. Peace ruled for a time the people absorbed in their own self-satisfaction. But eventually, old urges returned. Conquest called, though this time there was no outside outlet to turn it towards. So in ages so long and distant the memories most couldn’t recall, the kingdom turned upon itself. War raged for many years, no one coming close to being considered a victor, it appeared that this self-destruction would go on till nothing was left. Many if given the chance would have claimed that would have been a mercy for this kingdom and its people. For as they killed, and butchered each other over things they already had. Vibrations traveled through rock and stone guiding things best left alone. Creatures came things of horror armed to the teeth with claws, fangs, and armor. Cities fell and were consumed not even the bones of individuals remained, for these creatures hunger knew no limits, had no end. The kingdom rallied together once more, what was left, they fought and fought but their Nightmare had no end. Their greatest, brightest minds worked their magic, carved into stone. Wards they called them, this would keep their Nightmares away. They abandoned attempts to fight and focused on walling every surface of the kingdom with these Wards. It worked mostly, an illusion of peace returned, one that crumbled often, but it was better than before, it was a bearable hell now. So here we start our story as ages have passed for a walled-off kingdom, hunted by a never-ending Nightmare. With a poor but deserving soul born into this world.
8 176 - In Serial16 Chapters
Loner Boy
When Lara is attacked one night, after going to the cinema with her best friend Maria. She was unexpectedly saved by the famous loner of her school.
8 133 - In Serial26 Chapters
Bug in this Game
There is a game that is popular all over the world called, "Fantasy Collusion". Played by almost 2.5 billion people it is a revolutionary VR game. With a Virtual reality device called "Fotan" players live their gaming experience. Due to a defect or glitch in the game, one NPC becomes self-aware. What will a bugged NPC do? in a world where they aren't considered people? For what reasons will he seek to be stronger?
8 295 - In Serial46 Chapters
Future of Rogues (Series 1 - Book 1: Into our Journeys)
Chaos... and Rogues... Btw, how do I draw a good cover? ^^;;;
8 124 - In Serial19 Chapters
MHA/BNHA OneShots | DISCONTINUED
NO FUTURE UPDATES None of the art is mine and I don't own the show or it's characters. The series is owned by Kohei Horikoshi
8 295 - In Serial21 Chapters
CURSED | Sidney Prescott
Dakota Miller had a fairly normal life in secondary school, until a masked killer decided to show up and cause a massacre. Dakota finds herself at the centre of the drama with her friend, Sidney. They slowly become cursed and find themselves in a twisted horror movie plot. -Sidney Prescott x Fem!OCContains: murder, swearing, innuendos and smutFollows the plot of the Scream movies
8 149

