ဤအခန်းတွင် အသက် (၁၈)နှစ်အောက်မဖတ်သင့်သည့် အခြေအနေများပါရှိပါသဖြင့် ထိုအခန်းမ‌ရောက်ခင် ပေးထားသော Warning ရောက်သည်နှင့် မျဥ်းသားထားသည့် အောက်သို့ရောက်သည်အထိ ကျော်ကာ ဖတ်ပေးကြပါရန်........

အခန်း (၁၀) - အနီရောင်မီးတိုင် - ၂

လင်းကျားပေါင်အား အဝတ်အစားအသစ်များ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ရန်နှင့် အဆင်တန်ဆာအချို့ကို ဝတ်ဆင်ဖို့ရန်အတွက် မော့မော့နှစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။

ချွီမော့မော့သည် အလွန် လက်ရာမြောက်စွာ လှပတဲ့ ငွေရောင်ဘူးတစ်ဘူးကို ယူဆောင်လာပြီး ဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ၌ အထဲတွင် ဆေးနံ့ကဲ့သို့သော မွှေးရနံ့တို့အား ထုတ်လွှတ်လျက်ရှိသည့် အစိမ်းနုရောင်လိမ်းဆေးတစ်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုမော့‌မော့က အနည်းငယ်ခပ်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်းကျားပေါင်၏လက်ဖမိုးပေါ်သို့ ဖြေညှင်းစွာ လိမ်းပေးလိုက်ရာ လိမ်းဆေးမှာ အရေပြားထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ လင်းကျားပေါင်၏လက်ဖမိုးသည် လိမ်းဆေးကြောင့် အလွန်သက်တောင့်သက်သာရှိကာ အေးမြသည့်အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အားလုံးပြီးစီးသွားသည့်နောက်မှာတော့ သူတို့အားလုံး ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ စုမော့မော့က အစေခံများကို နေ့လည်စာတည်ခင်းဖို့ရန် ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။ စားသောက်နေစဥ် အတော်အတွင်း အစေခံများက ဘေးမှနေကာစောင့်နေကြသည်။ အားလုံး၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် စားသောက်ရသည့်အတွက်ကြောင့် လင်းကျားပေါင်မှာ အလွန်တရာ အနေရခက်နေတော့သည်။

သုံးဆောင်နေစဥ်အတော်အတွင်း မော့မော့နှစ်ယောက်က စားသောက်ရာတွင် ကျင့်သုံးရမည့် ကျင့်ဝတ်ထုံးတမ်းစဥ်လာများနှင့် သတိထားအပ်သည့် အခြားသောအကြောင်းအရာများကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့သည်။ စားသောက်နေစဥ် လင်းကျားပေါင်က မသင့်တော်သည့် အမူအရာမျိုးလုပ်မိလိုက်လျှင် မော့မော့နှစ်ယောက်က သူ့အား ထောက်ပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဟင်းလျာထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် ချက်ပြုတ်သည့် နည်းစနစ်အဆင့်ဆင့်တို့ကို ရှင်းပြရုံတင်မကသေး ထိုအစားအသောက်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့ စာပေအကြောင်းအရာများကိုပါ ပြောပြခဲ့ကြသည်။

"သခင်လေးအနေနဲ့ အကုန်လုံးကို မမှတ်နေစရာမလိုအပ်ပါဘူး။ သခင်လေး စိတ်ထဲ အကျဥ်းချုံးလောက် မှတ်မိပြီး သိနေတယ်ဆိုရင်ပဲ အဆင်ပြေနေပါပြီ..." စုမော့မော့က လင်းကျားပေါင် ဂရုတစိုက်နားထောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

နေ့လည်စာ စားပြီးနောက် မော့မော့တို့သည် လင်းကျားပေါင်အား နန်းတော်ထဲရှိ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတစ်ချို့ကို ထပ်မံ၍ သင်ကြားပြသပေးခဲ့ပြီး နေ့လည်ခင်း တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ဖို့ကို ပြောကြားလာခဲ့သည်။

လင်းကျားပေါင်က အိပ်ရာပေါ် လဲလျောင်းရင်း "မော့မော့... ကျွန်တော် နေ့လည်ခင်း မအိပ်တတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အိပ်လို့မပျော်ဘူး..."

"သခင်လေး၊ သခင်လေးက အခုမှ ငယ်ပါသေးတယ်၊ အခု သခင်လေးရဲ့ အသက်အရွယ်က ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးဖို့အတွက် အရွယ်ကောင်းလေးပါ။" စုမော့မော့က အကြံပေးလိုက်သည်။ "သခင်‌လေး ဖြေးဖြေးချင်း စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပါ၊ မကြာခင် သခင်လေး အိပ်ပျော်သွားပါလိမ့်မယ်..."

ချွီမော့မော့က စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေသည့် စန္ဒကူးနံ့သာအမွှေးတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။ လေထဲတွင် အမွှေးနံ့သာအနံ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာတော့၏။

လင်းကျားပေါင်သည် တဖြည်းဖြည်း သက်တောင့်သက်သာဖြစ်လာကာ မသိလိုက်ပါဘဲ အိပ်‌မောကြသွားတော့သည်။

တစ်နာရီကျော်ကျော်မျှကြာပြီးနောက် မော့မော့တို့က သူ့အား နှိုးလိုက်လေ၏။ သူတို့က လင်းကျားပေါင်အတွက် ကျောက်ပွင့်စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် နန်းတွင်းစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများနှင့် ကျင့်ဝတ်ထုံးတမ်းများကို ဆက်လက်ကာ သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။

နှစ်ပတ်ကျော်မျှကြာမြင့်ပြီးနောက် လင်းကျားပေါင်သည် နန်းတွင်းစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများနှင့် ကျင့်ဝတ်ထုံးတမ်းများ အကုန်လုံးနီးပါးကို လေ့လာမှတ်သားပြီးသလောက် ရှိနေလေပြီ... မော့မော့များကလည်း သူ့အပေါ် စိတ်ရှည်သည်းခံကြပြီး လေးလေးစားစားနှင့်သာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ ထိုကာလအတော်အတွင်း နေ့တိုင်းပင် အချို့သော အာဟာရရှိသည့်စွတ်ပြုတ်များကို သောက်သုံးခဲ့ရသေးသည်။ မော့မော့တို့က သူ့ရဲ့အသားအ‌ရေနဲ့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ လဝက်မျှပင် မကြာသေး... လင်းကျားပေါင်၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပြည့်ဖြိုးလာသလို ဖြစ်လာပြီး အသားအရေမှာလည်း သလင်းကျောက်လေးများ၏အ‌ရောင်ကဲ့သို့ပင် ကြည်လင်လာသည်အထိ အာဟာရပြည့်ဝလာခဲ့သည်။

(T/N: 十幾天 ဆိုတာ ဥပမာအနေနဲ့ ၁၁ရက်...၁၂ရက်လောက် ဒါမှမဟုတ် ၁၄ရက်...၁၅ရက်လောက်...အတိအကျဆို ဆယ်ရက်ကနေ ဆယ့်ကိုးရက်ကြားကာလကို ဆိုလိုတာပါ၊ E tranကတော့ A dozen days လို့ ဘာသာပြန်ထားပေမယ့် မြန်မာလိုပြန်တော့ နှစ်ပတ်ဆိုတာကလည်း ၁၄ရက်ပဲရှိသေးတာကြောင့် သုံးနှုန်းလိုက်တာပါ၊ အမြင်မတူတာရှိရင်ထောက်ပြပါ...)

မော့မော့တို့က လင်းကျားပေါင်ကို နန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေကြသည့် မယ်မယ်တို့၏ ရာထူးအလိုက် အဆင့်ဆင့် ကြီးစဥ်ငယ်လိုက်အနေအထားများကို ရှင်းပြကာ တော်ဝင်မိသားစု၏ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကြား ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ပြောပြခဲ့ကြသည်။

လင်းကျားပေါင်သည် အားလုံးကို ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမူအရာတို့ဖြင့် နားထောင်နေလေ၏။

"သခင်လေး အကုန်လုံးကို မှတ်မိနေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး၊ အရေးကြီးတဲ့ အရာတွေကိုပဲ မှတ်ထားလိုက်ပါ၊ ကျန်တာတွေကတော့ အဲအချိန်ရောက်ရင် ဘေးနားကလူတွေက သခင်လေးကို ပြောပြပါလိမ့်မယ်။" ချွီမော့မော့က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

***********************

... .... There are some inappropriate things for under age, please aware for that. If you are not in proper age, it's better not to read this part. ... ...

သြဂုတ်လ ငါးရက်နေ့ မတိုင်မီနေ့တွင် မော့မော့တို့သည် အခြေခံရုပ်ပြစာအုပ်နှင့် သေတ္တာအကြီးကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ကာ စာကြည့်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

စုမော့မော့က လင်းကျားပေါင်အား ပြောလိုက်၏။ "ဒီနေ့က ကျွန်တော်မျိုးမတို့ရဲ့ သင်ကြားရေးနောက်ဆုံးနေ့ပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးမတို့ သခင်လေးကို နောက်ဆုံးနဲ့ အရေးကြီးဆုံး သင်ခန်းစာကို သင်ပေးပါ့မယ်။"

ချွီမော့မော့က ရုပ်ပြစာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ လင်းကျားပေါင်အား ပြသလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတွေက သခင်လေးရဲ့ မကြာခင်ရောက်လာတော့မယ့် အနာဂတ်နဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သခင်လေး သေသေချာချာ သင်ယူသင့်ပါတယ်..."

လင်းကျားပေါင်သည် စာအုပ်ထဲတွင် လူနှစ်ယောက်မှာ နီးနီးကပ်ကပ်ဆက်ယှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့ရဲ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးမှာ ရဲရဲတောက် အနီရောင်သမ်းလာပြီး နှလုံးခုန်သံတို့မှာလည်း လျင်မြန်လာလေသည်။

"သခင်လေး ရှက်နေလို့မရပါဘူး၊ သခင်လေးအနေနဲ့ အိမ်ရှေ့စံကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုကို သင်ယူထားမှသာ အရှင့်သားရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါမှသာ သခင်လေးပေါ် အရှင့်သားရဲ့ နှစ်သက်မှုက အချိန်ကြာကြာ တည်တံ့နေပါလိမ့်မယ်..."

စုမော့မော့က စာမျက်နှာတစ်ခုဆီတိုင်းက လှုပ်ရှားပုံတွေ၊ ပုံစံအနေအထားတွေနဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်တွေကို သေချာဂရုတစိုက်နဲ့ ရှင်းပြပေးလေသည်။

ချွီမော့မော့က ကြီးမားသောသေတ္တာကြီးထဲမှ "Happy Buddha" ရုပ်ထုအား ထုတ်ယူလာပြီး သူ့အားပြသခဲ့သည်။ ထွင်းထုထားသည့် "Happy Buddha" ရုပ်ထုမှာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လွန်းလှသည်။ ထိုရုပ်ထုကို ကြည့်လေလေ သူ့ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ ရဲရဲတောက်နီရဲလာလေလေပင်။

(T/N: 歡喜佛 Etran ကတော့ Happy Buddha လို့ ဘာသာပြန်ထားပါတယ်။ မြန်မာလို တိုက်ရိုက်ပြန်လို့ မသင့်တော်လို့ ပုံထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်)

စုမော့မော့က ကောင်းကင်ထောက်တိုင်ပုံစံ ကျောက်စိမ်းချောင်းတစ်ခုကို ယူလာကာ လင်းကျားပေါင်ကို ပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးက ငယ်ရွယ်ပြီး အသက်မပြည့်သေးလို့ ပြင်းထန်တဲ့စုံတွဲလေ့ကျင့်ခန်းတွေက သခင်လေးအတွက် ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သခင်လေးအနေနဲ့ တခြားနည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး အိမ်ရှေ့စံကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးလို့ရပါတယ်၊ ဒါဆို သခင်လေးအတွက် အရမ်းကြီး မပင်ပန်းတော့ပဲ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု ရလာပါလိမ့်မယ်။"

စုမော့မော့က လင်းကျားပေါင်ကို လက်နဲ့ ပါးစပ်ကို သုံးပြီး ဘယ်လိုမျိုး အရှင့်သားကို စိတ်ကျေနပ်အောင်လုပ်ပေးရမလဲဆိုတာကို သင်ပေးခဲ့ပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့် နည်းစနစ်တွေနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အချို့ကို ပြောပြပေးခဲ့သည်။

တစ်နေကုန် အိပ်ရာပေါ်က နည်းလမ်းများကို သင်ပြီးနောက်မှာတော့ မော့မော့တို့က လင်းကျားပေါင်ကို စောစီးစွာ အနားယူခိုင်းလိုက်သည်။ အိပ်ရာထက်တွင် လဲလျောင်းရင်း အိမ်ရှေ့စံ သူ့ကိုပေးထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ကြည့်ပြီး အတွေးထဲ နစ်မျောနေလေသည်။

ကောတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဟာ ဘယ်တုန်းကမှ လက်ထပ်ဖို့ကို စိတ်ကူးမရှိခဲ့ချေ။ ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန်ဆိုရင် သူဟာ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရတော့မည်ပင်...

*********

လင်းကျားပေါင်အတွက်တော့ သြဂုတ်လ (၅)ရက်နေ့သည် အရေးကြီးသော နေ့တစ်နေ့ပင်...

မော့မော့တို့က သူ့ကို အိပ်ရာမှ စောစောစီးစီး နှိုးကာ ကိုယ်လက်သန့်စင်ဆေးကြောစေပြီး ကြည့်ကောင်းအောင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အနံ့သာသုံးမျိုးရောစပ်ထားသည့် ရေပူနှင့် ရေချိုးသန့်စင်စေခဲ့ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်တွင် နံ့သာအမွှေးအကြိုင်တို့ကို နေရာလပ်မကျန်အောင် လိမ်းကျံပေးခဲ့ကြသည်။ လင်းကျားပေါင်မှာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံးပင် မွှေးပျံ့သင်းကြိုင်နေလေတော့၏။ နောက်ပြီးမှာတော့ သူ့အား အဝတ်အစားလဲလှယ်ပေးကာ အလှပြင်ပေးခဲ့ကြသည်။

အရေးကြီးသည့်အချိန်အခါအတွက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲနှင့် ပြင်ဆင်ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လင်းကျားပေါင်သည် အရှေ့နန်းဆောင်၏ဖျင်းလဲ့ခြံဝန်းအတွင်းရှိ အိမ်ရှေ့စံ၏အိပ်ဆောင်ထဲမှ အိပ်ရာထက်တွင် ထိုင်နေခဲ့ရသည်ကို သတိထားမိတော့သည်။

အိမ်ဆောင်အတွင်းရှိ အနီရောင်အလှဆင်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင်တောက်ပစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ပြတင်းပေါက်အပေါ်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်ခြင်းသင်္ကေတနှစ်ထပ်（喜喜）ကိုလည်း ကပ်သေးသည့်အပြင် စားပွဲပေါ်၌လည်း နဂါးဖီးနစ်ပုံစံ ဖယောင်းတိုင်တို့မှာ ထိန်လင်းစွာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ လင်းကျားပေါင်သည် ထိုအချင်းအရာများကြောင့် မိန်းမောသွားခဲ့ရသည်။ သူဟာ အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်လာသည်နှင့် မတူပဲ မိသားစုတစ်စုထဲသို့ ဇနီးမယားတစ်ယောက်အဖြစ် လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာပြီး ခင်ပွန်းသည်အလာကို စောင့်နေရသည်နှင့်ပင် တူနေလေသည်။

(T/N: ‌ရှေးခေတ်နန်းတွင်းကားတွေထဲမှာဆို ဒီလိုသဘောတရားတွေကို တွေ့ဖူးပါလိမ့်မယ်၊ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် မိသားစုထဲဝင်လာခဲ့လို့ရှိရင် လက်ထက်ပွဲလုပ်ပေးစရာ မလိုအပ်ပါဘူး၊ အိပ်ဆောင်ထဲကို တန်းဝင်ရင် ဝင်၊ မဝင်ချင်ရင်လည်း လာစရာမလိုပါဘူး... လက်ထပ်ပြီး ယူရတာ တရားဝင်ဇနီးသည်ကိုပါပဲ၊ ရှောင်ရှီဆိုတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့်က နန်းတော်ထဲ အနိမ့်ဆုံးမို့လို့ ဒီလိုမျိုး အပြင်အဆင်တွေ မလိုအပ်ပါဘူး... အနီရောင်အပြင်အဆင်တွေနဲ့ ပြင်ဆင်ပေးထားတော့ ကျားပေါင်က စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူခံစားမိသလို ခံစားလိုက်ရတာပါ၊ လက်ထပ်မယူလို့ Gong ကြီးကို အပြစ်မမြင်ပါနဲ့၊ ဒါထုံးစံပါ၊ ဒါပေမယ့်လည်း ကဲကဲသဲသဲကြီးက မိုးမြေကန်တော့တာကလွဲ ကျန်တာအကုန် ပြင်ဆင်ပေးထားတာပါ။)

အခန်းထဲ၌ တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။ လင်းကျားပေါင်သည် သူ့နားထဲတွင် သူ့ရဲ့နှလုံးခုန်သံတို့ကိုပင် ပြန်လည်ကာ ကြားနေခဲ့ရသည်။

အိပ်ခန်းအပြင်ဖက်မှ အစေခံများ၏ အိမ်ရှေ့စံအား ဂါရဝပြုလိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ အိမ်ရှေ့စံ၏ခြေလှမ်းသံမှာ ဝေးရာမှ နီးရာသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာခဲ့သည်။

သူရှေ့တွင် အိမ်ရှေ့စံ၏ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၌ လင်းကျားပေါင်သည် များစွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး သူ့နှလုံးမှာ ရင်ဖက်ထဲကနေ ခုန်ထွက်လာတော့မယ်လို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရှင့်သား.........." လင်းကျားပေါင်က ထပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ထပါ......" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့အား ကူပြီး ထူမပေးလိုက်ကာ အိပ်ရာပေါ်ပြန်ထိုင်စေလိုက်သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က မင်္ဂလာရှိသည့် နဂါးဖီးနစ်ပုံ အမှတ်အသားဖြင့် ချည်ထိုးထားသည့် သတို့သမီးခေါင်းဆောင်းကို ထုတ်ယူ၍ မေးလိုက်သည်။ "မင်း နှစ်သက်လား?"

"နှစ်သက်ပါတယ်" လင်းကျားပေါင်က ‌နဂါးဖီးနစ်ပုံအမှတ်အသားအား ရွှေချည်ဖြင့်ထိုးထားသည့် အနီရောင်ခေါင်းဆောင်းကို နားမလည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"မင်းကြိုက်တယ်ဆိုလို့ ဝမ်းသာပါတယ်..." ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်ကာ ပြောရင်း ခေါင်းဆောင်းကို လင်းကျားပေါင်ရဲ့ ခေါင်းပေါ် အုပ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်တော့ ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ ပုဝါဖယ်တဲ့ တုတ်ချောင်းကို ယူပြီး သတို့သမီးခေါင်းဆောင်းကို မတင်ပေးလိုက်သည်။

(T/N: 喜桿 xi gan - သတို့သမီးပုဝါကို မတင်ပေးရာမှာ သုံးတဲ့ သစ်သားချောင်းပါ)

ခေါင်းဆောင်းကို မတင်ပြီးသည့် အခိုက်အတန့်မှာတင် လင်းကျားပေါင်သည် သူ့အားကြည့်နေသည့် အိမ်‌ရှေ့စံ၏မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ၎င်းတို့က သူ့အား စုပ်ယူပစ်လိုက်ချင်သလိုပင် နက်မှောင်နေကာ သမုဒ္ဒရာအလား နက်ရှိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ရတနာလေးကို ဆောင့်ဆွဲလိုက်ပြီး သူရင်ခွင်ထဲတွင် နှစ်နေအောင် ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။ သူလက်မောင်းအတွင်းမှ သူ့ပေါင်ပေ့လေးရဲ့ တောင့်တင်းနေမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး "မင်း... ကိုယ်တော့်ကို ကြောက်နေတာပဲ..."

"ကျွန်......ကျွန်တော် မ..မကြောက်ပါဘူး..." လင်းကျားပေါင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံမှာတော့ အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်ပင်...

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။ အိမ်ရှေ့စံက လင်းကျားပေါင်ထံ ဖြည်းညင်းစွာ ချဥ်းကပ်သွားပြီး နှဖူးထက်ကို အနမ်းဖွဖွလေးတစ်ပွင့် ပေးလိုက်သည်။

လင်းကျားပေါင်က ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှုပင်အောင့်လိုက်မိတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ မြည်ဟည်းသံကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

(T/N: အရေးကောင်းပြီးဆို ဗိုက်ကထဖောက်ပြီ... ဟဲဟဲ... မနေ့က ဂေါ်ဖီထုတ်လေးကို ကာကွယ်နေတာ K မဟုတ်ပါဘူး... K Clone ပါ... )

"မင်း ဗိုက်ဆာနေမှာပဲ" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ပေါင်ပေ့လေးရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်ကို နမ်းလိုက်သည်။

"အွင်း" လင်းကျားပေါင်က ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ပဲ ခေါင်းကိုငုံ့ထားရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ တစ်နေလုံး သူ အစာကို ကောင်းမွန်စွာ မစားသောက်ရသေးချေ။ မော့မော့တွေက သူ့ကို သောက်သုံးဖို့ ဖျော်ရည်တစ်မျိုးကိုသာ ပေးခဲ့သည်။ ထိုဖျော်ရည်က အလွန်မွှေးကာ ချိုမြပြီး အရသာရှိပေမယ့် သူ့ဝမ်းဗိုက်ကိုတော့ ပြည့်ဝအောင် မဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်သည် ထသွားကာ တံခါးပေါက်ဆီလျှောက်သွားပြီး တံခါးအပြင်ဖက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် အစေခံများအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ်ပန်းကန်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် အစေခံက တံခါးပေါက်မှ ဝင်လာခဲ့သည်။ မွှေးကြိုင်လှသည့် ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ်အနံ့က လင်းကျားပေါင်၏ဗိုက်ထဲမှအသံကို ပိုပြီး ကျယ်လောင်စွာ မြည်စေလေသည်။

"မြန်မြန်လာပြီး စားလိုက်..." ရွှမ်းယွမ်ဟတ်ချန်က လင်းကျားပေါင်ကို လက်ယက်ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းကျားပေါင်က စားပွဲသို့လာကာ ထိုင်လိုက်ပြီး တူကို ကောက်ကိုင်၍ လျှပ်စီးလက်သလို အလျှင်ဖြင့် စားသောက်လေတော့သည်။ ကြက်စွပ်ပြုတ်ရဲ့ အရသာမှာ လတ်ဆတ်ကာ အရသာရှိပြီး ခေါက်ဆွဲမှာလည်း နူးအိနေသည်အထိ ဆူပွတ်အောင်ပြုတ်ထားခဲ့သည်။

သူ့ပေါင်ပေ့လေး စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်မှာ အရမ်းကို ကျေနပ်နေခဲ့ရသည်။

လင်ကျားပေါင်က ကြက်သားခေါက်ဆွဲပြုတ်ပန်းကန်ကို ပြောင်သလင်းခါသည်အထိ စားပစ်လိုက်သည်။

"စားလို့ကောင်းလား..." ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"အရမ်းကို အရသာရှိတယ်..." လင်းကျားပေါင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ပြီးမှ တွေးမိသွားကာ "အရှင့်သားကော... ဗိုက်မဆာဘူးလားဟင်?..."

"ကိုယ်တော်က ဗိုက်ပြည့်နေပြီ..." ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ညဖက်ကြီး အစားကို အများကြီးမစားသင့်ဘူး၊ ဗိုက်ထဲအရမ်းပြည့်တင်းလို့ အစာမကြေဖြစ်ပြီး မအီမသာဖြစ်လာမှာကို ကိုယ်‌တော်စိုးရိမ်မိတယ်၊ တကယ်လို့ မင်းနှစ်သက်ရင် နောက်တစ်ခါကျမှ စားဖိုဆောင်ငယ်ကို လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်..."

"ကိုယ်တော်တို့ စကားပြောကြမလား? မင်း နန်းတော်ထဲမဝင်ခင် အရင်နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ?" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ကို ညင်ညင်သာသာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ပထမက လင်းကျားပေါင်လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။" လင်းကျားပေါင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကိုယ်တော် မင်းကို အနာဂတ်ကျရင် ကျားပေါင်လို့ ခေါ်မယ်လေ၊ ဘယ်လိုလဲ?" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူလေးရဲ့လက်ကလေးကို ကိုင်လိုက်လေသည်။

"အွင်း..." လင်းကျားပေါင်က နာခံစွာ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို အနာဂတ်မှာ ကိုယ်တော်က ပေါင်ပေ့လို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင်‌ရော... အဆင်ပြေလား?" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ရဲ့လက်သေးသေးလေးကို နှုတ်ခမ်းနားဆီ တိုးကပ်ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

"....ဟုတ်" လင်းကျားပေါင်က အနည်းငယ်ရှက်နေပေမယ့်လို့ သူလက်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်ဖို့ မဝံ့ရဲပေ။

"ပေါင်ပေ့လေး၊ ကိုယ့်ကို မင်းလေးရဲ့ ငယ်ဘဝအကြောင်းတွေကို ပြောပြပါလား၊ အရမ်းကို ချစ်ဖို့ကောင်းနေမှာ သေချာတယ်..."

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေကို တစ်ကြိမ်ကို တစ်ချောင်းစီ ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ တတိတိကိုက်နေလေသည်။

အိမ်ရှေ့စံ၏ကိုယ်ထိလက်ရောက်အပြုအမူများကြောင့် လင်းကျားပေါင်သည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့်သာ သူရဲ့ငယ်ဘဝအကြောင်းများကို ပြောပြလိုက်၏။

"မင်းကိုယ့်ကို ကြောက်နေသေးတာလား?" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်၏နောက်ကျောကို အိပ်ရာနှင့် ထိကပ်စေလိုက်သည်။ သူ့ပေါင်ပေ့လေး၏အဖြေကို စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ သူနေ့နေ့ညည လိုချင်တပ်မက်နေခဲ့ရတဲ့ နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးကို အစောတလျင်ပင် နမ်းရှိုက်လိုက်တော့သည်။

အစတုန်းကတော့ ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ကိုယ်သူထိန်းချုပ်ပြီး အတော်အတန်ကို ညင်သာပေမယ့် နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးရဲ့အရသာက အရမ်းကို ချိုမြိန်လွန်းလှတာကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတို့က လျော့နည်းလာရသည်။ သူ့ရဲ့လျှာကို အသုံးပြုပြီး လင်းကျားပေါင်ရဲ့ ပါးစပ်ကလေးကို ဖွင့်ဟစေလိုက်ကာ သူတို့ရဲ့ လျှာအချင်းချင်းကို ဆက်နွယ်စေလိုက်သည်။

ဒီလိုမျိုးအခြေအနေတွေကို လင်းကျားပေါင်က ဘယ်လိုများ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါမလဲ? သူရဲ့တစ်ကိုယ်လုံး အားမရှိတော့သလို ခွေယိုင်သွားခဲ့ပြီး သူ့ခေါင်းထဲတွင်လည်း ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် မူးဝေနေတော့သည်။ အသိပြန်လည်လာသည့်အခါမှာတော့ သူတစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်မကပ်တော့ဘဲ အိပ်ရာထက်တွင် လဲလျောင်းနေကြောင်းကို သိလိုက်ရတော့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် အနမ်းများဖြင့် ပွတ်ဆွဲနေခဲ့သည်။ လင်းကျားပေါင်ရဲ့ ရင်ဖက်ပေါ်က ပဲစိလေးကိုလည်း ဆော့ကစားနေခဲ့လေသည်။ လင်းကျားပေါင်၏ အသက်ရှုသံတို့မှာ ပြင်းထန်လာရသည်။ သူ့ခြေထောက်ဘေးဖက်ကနေ မာကြောတောင့်တင်းနေသည့် အချောင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့မှာ အတော်ကလေးကို ထိတ်လန့်နေခဲ့ရသည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ရဲ့ လက်ကလေးကို ယူပြီး သူ့ရဲ့ အားမာန်တက်ကြွနေတဲ့ ညီငယ်လေးပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။ "ပေါင်ပေ့လေး မကြောက်နဲ့နော်၊ မင်းလေးက အခုမှငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာမို့ ကိုယ်အခု ဘာမှမလုပ်သေးပါဘူး၊ မင်းလေး ကြီးပြင်းလာတဲ့အထိကို စောင့်နေမှာပါ..."

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ကို သူ့လက်မောင်းတွေကြားထဲမှာ ပွေ့ဖက်ရင်း အဆက်မပြတ် နမ်းရှိုက်နေခဲ့သည်။ လင်းကျားပေါင်ရဲ့ လက်သေးသေးလေး အကူအညီနဲ့ "ပေါင်ပေ့လေး၊ ကိုယ့်ကို ပြပါဦး၊ မော့မော့တွေက မင်းလေးကို ဘာတွေများ သင်ပေးလိုက်လဲဆိုတာကို..."

နေ့စဥ်နေ့တိုင်း ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူရဲ့ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်တွေကို စေလွှတ်ပြီး လင်းကျားပေါင်ရဲ့ နေ့စဥ်အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် သူ့ကလေးလေး ဘာတွေသင်ယူနေလဲဆိုတာကို သိနေခြင်းပင်။

လင်းကျားပေါင်က အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့အရာကို ဂရုတစိုက်နဲ့ ကိုင်တွယ်ရင်း မော့မော့တွေ သင်ပေးလိုက်တဲ့ လှုပ်ရှားပုံတွေကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်သည်။

"ပေါင်ပေ့လေး၊ အရမ်းကို လိမ္မာတာပဲ၊ နောက်ထပ်ဘာတွေများ မော့မော့တွေက သင်ပေးလိုက်သေးလဲ?" ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်ကျားပေါင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိပင် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

လင်းကျားပေါင်က ရှက်သွေးဖြာသွားကာ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ပြီးနောက် ထိုအရာကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။ သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက မရင့်ကျက်သည့်ဟန် ရှိနေပေမယ့်လို့ ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်ရဲ့ကမ္ဘာကြီးကိုတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က ခက်ခက်ခဲခဲကို သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နေခဲ့ရသည်။ သူ့ပေါင်ပေ့လေးရဲ့ နွေးထွေးအိစက်ပြီး စိုစွတ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားထဲဝင်ထွက်လိုက်ရသည်နှင့် ခံစားချက်မှာ ဘယ်အရာနဲ့မှ နှိုင်းယှဥ်လို့ မရနိုင်တော့ပေ။ သူ့နှလုံးသားထဲ ထိန်းချုပ်ထားတာတွေကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ဖို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို တောင်းဆိုနေတော့သည်။ ဒါပေမယ့် ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်သည် အတတ်နိုင်ဆုံး ညင်ညင်သာသာဖြစ်အောင် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားနေရပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဖြစ်သည်အထိ မသွားရဲပေ။ ဒါတောင်မှ လင်းကျားပေါင်က သူ့ရဲ့လည်ချောင်းထဲ မသက်မသာ ခံစားနေရဆဲပင်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ သည်းခံနေဖို့ကိုသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ရဲ့ မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ မျက်ရည်လေးများ စီးကျလာသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။ မျက်ရည်တို့ကို အနမ်းလေးနဲ့ ဖယ်ရှားပေးရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။ "ပေါင်ပေ့လေး မငိုနဲ့တော့နော်... ပေါင်ပေ့လေး... လိမ္မာတဲ့ကလေးလေးရေ..."

ထပ်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာနမ်းရှိုက်လိုက်ရင်း လင်းကျားပေါင်ရဲ့ လျှာလေးနဲ့အတူတူ ကခုန်နေခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်း လင်းကျားပေါင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပျော့ခွေလာသည်အထိ အနမ်းခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်လာပြန်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အနီရောင်အကွက်ကလေးများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ကို အိပ်ရာပေါ် ဒူထောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး အနောက်ကျောဖက်ကနေ ထိုကောင်လေးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူ့ကလေးလေးရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းလုံးကို အတူတူပူးလိုက်ပြီး ကြားထဲကို ပြင်းထန်စွာပင် ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။

"ကျားပေါင်.... ကိုယ့်ရဲ့က‌လေးလေး.... အွင်း.... လိမ္မာလိုက်တဲ့ ပေါင်ပေ့လေး..." ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က သူ့ပေါင်ပေ့လေးရဲ့ ထိရှလွယ်တဲ့ နားရွက်လေးကို စုပ်ရင်း သူ့ရဲ့လက်တွေနဲ့ လင်းကျားပေါင်ရဲ့ ရင်ဖက်ကို ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

"အွင်း.... အင်း...." လင်းကျားပေါင်မှာ အရင်ကတည်းက ထိရှလွယ်တာကြောင့် မချုပ်တီးနိုင်ပဲ စွန့်ထုတ်မိလိုက်တော့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ချွေးများမှာ တစ်စက်စက် စီးကျနေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းကျားပေါင်၏ ကိုယ်မှာ အားတစ်စက်မျှပင် ကျန်ရှိမနေတော့ပေ။

********** Warning ends here

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်သည် လင်းကျားပေါင်ကို အိမ်ခန်းနောက်ဖက်တွင် တွဲလျက်ရှိနေသည့် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီသွားလေ၏။ ရေချိုးခန်းထဲတွင် သူ့တို့ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ရန်အတွက် အစေခံများသည် ရောက်ရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသား တိုက်ချွတ်ဆေးကြောပြီး အခြောက်ခံကာ ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ လင်းကျားပေါင်မှာတော့ ပင်ပန်းမှုကြောင့် မိန်းမောနေလေပြီ...

နန်းတွင်းအစေခံများက အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ အိပ်ရာပေါ်မှ အိပ်ရာခန်းများကို လဲလှယ်ပြီး ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းယွမ်ဟန်ချန်က လင်းကျားပေါင်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး အိပ်ရာထက်တွင် အတူတူ လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူ့ပေါင်ပေ့လေးရဲ့အပြစ်ကင်းစင်စွာ အိပ်စက်နေပုံလေးကို ကြည့်ရင်း သူ့နှစ်လုံးသားထဲ ကျေနပ်နှစ်သက်မှုများနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။ ဒီလိုနဲ့ သူလည်းပဲ လှပတဲ့ အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ တိုးဝင်ရင်း....

**********************