အခန္း (၁၀) - အနီေရာင္မီးတိုင္ - ၁

ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ လင္းေမာ့ေမာ့သည္ အန္းက်ဴႏွင့္အတူ အေဖာ္ျပဳကာ သင္ၾကားေရးေမာ့ေမာ့တို႔အလာကို ေစာင့္ေပးေနေလ၏။ စုစုေပါင္း ေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လို႔လာခဲ့သည္။ ထိုသူတို႔ႏွစ္ဦးလုံးသည္ လင္းေမာ့ေမာ့ထက္ကို အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ႀကီးရင့္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

လင္းက်ားေပါင္ကို ျမင္လိုက္သည့္အခါ ထိုေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္မွာ ဦးစြာအတူတကြ ဂါရဝျပဳလိုက္သည္။

"သခင္ေလးလင္းကို ဂါရဝျပဳပါတယ္..."

(T/N: Lin xiaozhu - လင္းေရွာင္ဇူ၊ xiaozhu ဆိုတာ သခင္ေလးကို ေခၚတဲ့ စကားလုံးပါ။ အန္းက်ဴနဲ႔ ေရာကုန္မွာဆိုးလို႔ သခင္ေလးလို႔ပဲ ဘာသာျပန္လိုက္ပါတယ္...)

သူတို႔အထဲမွ ေမာ့ေမာ့တစ္ေယာက္က ဆိုလိုက္ေလ၏။ "သခင္ေလးလင္း၊ ဧကရီရဲ့အမိန႔္ေတာ္ေၾကာင့္ ဒီေမာ့ေမာ့တို႔က လာေရာက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္၊ သခင္ေလးလင္းကို သင္ၾကားျပသေပးဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို႔ကို တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကေတာ့ စုေမာ့ေမာ့ပါ၊ ဒါက ခၽြီေမာ့ေမာ့ပါ..."

ဒီလိုမ်ိဳး သူ႔ကို ဂါရဝျပဳသည္မွာ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ျဖစ္လို႔ လင္းက်ားေပါင္မွာ ဘယ္လိုတုန႔္ျပန္ရမလဲဆိုတာကိုပင္ မသိေတာ့ေပ။ ဒါေၾကာင့္ ေလးေလးစားစားျဖင့္သာ ျပန္လည္တုန႔္ျပန္လိုက္သည္။ "ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ စုေမာ့ေမာ့၊ ခၽြီေမာ့ေမာ့"

"စုေမာ့ေမာ့၊ ခၽြီေမာ့ေမာ့... ရွင္တို႔ေရာက္လာၾကၿပီပဲ..." လင္းေမာ့ေမာ့က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မွတ္မိၿပီး ႏွုတ္ဆက္လိုက္သည္။ ခၽြီေမာ့ေမာ့ကလည္း လင္းေမာ့ေမာ့ကို ျပန္လည္ကာ ႏွုတ္ဆက္စကားဆိုလိုက္သည္။ "လင္းေမာ့ေမာ့၊ မေတြ႕တာေတာင္ အေတာ္ၾကာၿပီပဲေနာ္၊ ရွင္ကေတာ့ေလ တစ္ခုခုပဲ၊ ရွင့္ရဲ့ ေတာ္ဝင္သေရစာေဆာင္က လူက ေကြ႕ရန္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာတာပဲ..."

လင္း‌ေမာ့ေမာ့က ရယ္ေမာရင္း ျပန္လည္ေျဖဆိုလိုက္၏။ "ဒါ အဲကေလးရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ကံေကာင္းျခင္းေတြေၾကာင့္ပါ၊ အန္းက်ဴက အခုငယ္ရြယ္ေသးလို႔ ေမာ့ေမာ့တို႔ႏွစ္ေယာက္ကပဲ သူကို ပိုၿပီး ဂ႐ုစိုက္ေပးပါဦး..."

ခၽြီေမာ့ေမာ့နဲ႔ စုေမာ့ေမာ့တို႔ဟာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ျပဳံးလိုက္ၾကသည္။ ဒီ သခင္ေလးလင္းက သာမာန္လူမဟုတ္တာကို သူတို႔ သိၿပီးသားပင္... အာ, မေန႔ကေလးတင္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားမ်ာ သူတို႔အား ညႊန္ၾကားဖို႔အတြက္ သူတို႔ဆီ လူေတြ ထပ္ခါထပ္ခါ ေစလႊတ္ခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆုေငြေတြကိုလည္း ခ်ီးျမႇင့္လိုက္တာ သူမတို႔ တစ္ႏွစ္စာဝင္ေငြထက္ကို အမ်ားႀကီး ပိုလၽွံေနခဲ့တယ္။ သူမတို႔ နည္းနည္းေလးေတာင္ သတိလက္လြတ္ မျပဳမူရဲဘူး!

"လင္းေမာ့ေမာ့၊ မပူပါနဲ႔ ဟားဟား..." ခၽြီေမာ့ေမာ့က ေျပာလိုက္သည္။

စုေမာ့ေမာ့က ေမးလိုက္၏။ "သခင္ေလးလင္းရဲ့ ပစၥည္းေတြကို အကုန္ ထုတ္ပိုးၿပီးသြားပါၿပီလား? သခင္ေလးရဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ ပစၥည္းေတြေလာက္ပဲ ယူေဆာင္လာလို႔ရပါတယ္။ အဝတ္အစားတို႔ ဘာတို႔ဆို သခင္ေလးယူလာဖို႔ မလိုအပ္ပါဘူး..."

လင္းက်ားေပါင္က ေခါင္းကို ၿငိမ့္လိုက္သည္။ "အကုန္ထုတ္ပိုးၿပီးသြားပါၿပီ" သူက အမွတ္တရပစၥည္းအနည္းငယ္ထည့္ထားသည့္ အထုတ္တစ္ထုတ္ကိုသာ သယ္ေဆာင္လာခဲ့သည္။

"ဒါဆို သြားၾကရေအာင္ေလ... ဒီကေနဆို ဝူထုန္ၿခံဝန္းကို သြားရမယ့္ခရီးက အနည္းငယ္အလွမ္းေဝးတယ္၊ ထပ္ၿပီး ၾကန႔္ၾကာမေနၾကရေအာင္..." ခၽြီေမာ့ေမာ့က အရိပ္အႁမြက္ ေျပာလိုက္သည္။.

လင္းက်ားေပါင္က လင္းေမာ့ေမာ့ကို အေလးျပဳလိုက္ေလ၏။ "ေမာ့ေမာ့၊ ကၽြန္ေတာ္သြားလိုက္ပါဦးမယ္..."

လင္းေမာ့ေမာ့က သူ႔အား ေပြ႕ဖက္လိုက္ၿပီး ခြဲခြာဖို႔ တြန႔္ဆုတ္ေနခဲ့သည္။ "သြားလိုက္ေတာ့၊ အနာဂတ္မွာ မင္း အစာသြတ္မုန႔္ေတြစားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ေတာ္ဝင္သေရစာေဆာင္ကိုသာ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ပို႔ၿပီး ေျပာခိုင္းလိုက္ေနာ္၊ ဒီေမာ့ေမာ့က မင္းအတြက္ မုန႔္ေတြ လုပ္ေကၽြးမယ္၊ ဟုတ္ၿပီလား..."

"အြင္း... ေမာ့ေမာ့" လင္းက်ားေပါင္က ေရွ႕သို႔ေလ်ာက္လွမ္းရင္း ေနာက္သို႔ လွည့္ၾကည့္ လွည့္ၾကည့္ျဖင့္ပင္ လာေခၚသည့္ ေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္ေနာက္သို႔ လိုက္ပါသြားေတာ့၏။

လင္းေမာ့ေမာ့က ထြက္ခြာသြားသည့္ လင္းက်ားေပါင္၏ေနာက္ေက်ာကို ၾကည့္ၿပီး သူမ၏မ်က္ဝန္းမွာ နီရဲလာေတာ့သည္။ အနာဂတ္မွာ ထိုကေလး ေပ်ာ္ရႊင္ေနရဖို႔ကိုသာ ေမၽွာ္လင့္ရင္း...

(T/N: ဒီေပါက္ဆီေလးတို႔ကို ဘာသာျပန္ရင္း တကယ္ စိတ္ထားေကာင္းေကာင္းထားဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးမိတယ္။ က်ားေပါင္တို႔မိသားစုက ရိုးသားၿပီး စိတ္ရင္းေကာင္းလို႔ျဖစ္မယ္... ေကာင္းမြန္တဲ့ လူေတြ၊ ေကာင္းမြန္တဲ့အရာေတြနဲ႔ပဲ ၾကဳံေတြ႕ရတယ္...ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲ ေတြးေတာတတ္တာ အရမ္း စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ေကာင္းတယ္...)

စုေမာ့ေမာ့နဲ႔ ခၽြီေမာ့ေမာ့တို႔သည္ လင္းက်ားေပါင္ မ်က္ရည္မ်ားကို ခိုးသုတ္ေနသည္ကို ျမင္ၿပီး သူအေပၚအေကာင္းျမင္စိတ္ အနည္းငယ္တိုးလာၾကသည္။ ဒီကေလးက ေက်းဇူးတရားကို သိတတ္နားလည္တဲ့ ကေလးပဲ။ ဒီလိုကေလးက စိတ္ထားျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႔ ၾကင္နာတတ္ၿပီး၊ အႀကံႀကီးအဉာဏ္ႀကီးမရွိဘူးဆိုတာကို စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ရသလို လြယ္ကူလြန္းလွသည္။ ေနာင္မွာ အိမ္ေရွ႕စံရဲ့ အ‌ေနာက္ေဆာင္ထဲက အရွုပ္အေထြးေတြၾကား အဆင္ေျပပါ့မလားဆိုတာကို မသိနိုင္ေခ်။

အေမႊးတိုင္တစ္ဝက္ခန႔္‌ၾကာၿပီးေနာက္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ခ်ဴရွုန္းနန္းေဆာင္၏ၿခံဝန္းတစ္ခုဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ သူတို႔ေရာက္လာသည္ကို ျမင္လိုက္သည္ႏွင့္ ဝူထုန္ၿခံဝန္းထဲမွ ကုန္းကုန္းမ်ားႏွင့္ အေစခံမ်ား အားလုံးတို႔သည္ လာေရာက္ကာ ဂါရဝျပဳၾကသည္။ လင္းက်ားေပါင္သည္ အနည္းငယ္ စိတ္လွုပ္ရွားသြားကာ ေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္ထံ ၾကည့္လိုက္ေလသည္။

"ဒါ... အနာဂတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို႔ သခင္ေလးကို ဒီအေၾကာင္းေတြကို သင္ၾကားေပးပါ့မယ္။" ခၽြီေမာ့ေမာ့က လင္းၾကားေပါင္အား ညင္ညင္သာသာျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။

ေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္က သူ႔အား ဦးေဆာင္ကာ ၿခံဝန္းထဲသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလ၏။ ပထမဆုံး သူ႔အား သူေနထိုင္ရမည့္ေနရာသို႔ ပစၥည္းမ်ားေနရာခ်ထားရန္ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။ သူေနထိုင္ရမည့္ေနရာမွာ အလြန္ပင္ က်ယ္ဝန္းလွသည္။ သူ႔ေနထိုင္ရာၿခံဝန္းကို ဧည့္သည္ေဆာင္တာေတြ႕ဆုံနိုင္သည့္ ဧည့္ေဆာင္တစ္ခု၊ အိပ္ခန္းတစ္ခန္း၊ စာၾကည့္ခန္းတစ္ခန္းတို႔ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေလသည္။ အိပ္ေဆာင္အတြင္း၌ အတြင္းခန္းႏွင့္ အျပင္ခန္းအျပင္ကို ေဘးဖက္တြင္ ႀကီးမားသည့္ေရခ်ိဳးခန္းတစ္ခုလည္း ရွိေနသည္။

အိပ္ခန္းသည္လည္း ပရိေဘာဂစုံလင္စြာျဖင့္ လွပစြာ အလွဆင္ျပင္ဆင္ထားသည္။ အဝတ္ဗီရိုထဲတြင္ လင္းက်ားေပါင္၏ကိုယ္အတုိင္းအတာႏွင့္ ကိုက္ညီသည့္ အဝတ္အစားမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေလသည္။

"သခင္ေလးလင္း၊ ေနာက္ၾသဂုတ္လ (၅)ရက္ေန႔ မ‌ေရာက္ခင္အထိ သခင္ေလး ဒီေနရာမွာ ေနထိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ သခင္ေလး စိတ္ေက်နပ္ပါရဲ့လား? တကယ္လို႔ ေျပာင္းလဲခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမ ဒါမွမဟုတ္ ခၽြီေမာ့ေမာ့ကို ေျပာလို႔ရပါတယ္။" စုေမာ့ေမာ့က လင္က်ားေပါင္ကို ပတ္ဝန္းက်င္ကို အနည္းငယ္လွည့္ပတ္ကာ လိုက္လံျပသလိုက္သည္။

လင္းက်ားေပါင္က ေမာ့ေမာ့တို႔ႏွစ္ေယာက္ေနာက္မွ လိုက္လံၾကည့္ရွုရင္း "ေမာ့ေမာ့၊ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အဆင္ေျပေနပါၿပီ"

ထို႔ေနာက္ လင္းက်ားေပါင္အား ဧည့္ေဆာင္ထဲ ေခၚသြားကာ ေမာ့ေမာ့တို႔က သူ႔အား အဓိကထိုင္ခုံတြင္ ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။ စုေမာ့ေမာ့ႏွင့္ ခၽြီေမာ့ေမာ့တို႔က ေဘးႏွစ္ဘက္တြင္ ရပ္လိုက္သည္။

"ဒီကေန႔ကေနစၿပီး ခၽြီေမာ့ေမာ့နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို႔က အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ သခင္ေလးရဲ့ သင္ၾကားေရးေမာ့ေမာ့ေတြအျဖစ္ တာဝန္ယူထားပါတယ္၊ သခင္ေလးကို က်င့္ဝတ္ထုံးတမ္းစဥ္လာေတြနဲ႔ သခင္ေလးသိထားသင့္တဲ့ စည္မ်ဥ္းစည္ကမ္းေတြကို သင္ၾကားျပသေပးပါမယ္..."

"အခုမွ သခင္ေလးလင္းက က်င့္သားရေအာင္ျပဳလုပ္ေနရဆဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို႔ နားလည္ပါတယ္၊ သခင္ငယ္ေလး မစိုးရိမ္ပါနဲ႔၊ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္လုပ္လို႔ရပါတယ္..." လင္းက်ားေပါင္၏ စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ့မွုကို ခၽြီေမာ့ေမာ့က ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။

"ဟုတ္ပါတယ္ သခင္ေလးလင္း၊ အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္၊ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ သင္ယူလို႔ရပါတယ္၊ အရမ္းႀကီး မခက္ခဲပါဘူး..." စုေမာ့ေမာ့က ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားလိုက္သည္။

ေမာ့ေမာ့တို႔ႏွစ္ဦး၏ ေဖာ္ေရြလွသည့္ စိတ္ေနသေဘာထားေၾကာင့္ လင္းက်ားေပါင္မွာ တေျဖးေျဖး စိတ္သက္သာရာရလာသည္။ "ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား သင္ယူပါ့မယ္..." လင္းက်ားေပါင္သည္ တစ္စုံတစ္ရာသင္ၾကားရမည္ဟု ၾကားလိုက္သည့္အခါတိုင္း စိတ္အားထက္သန္ေနတတ္ၿပီး ေလးေလးနက္နက္ထားတတ္သည့္ လူမ်ိဳးပင္။

"အခုေတာ့ အရမ္းကို အခ်ိန္ေစာေနေသးပါတယ္၊ သခင္ေလးလင္း ေရအရင္သြားခ်ိဳးလိုက္ပါ၊ ဒီမွာ... အဝတ္လဲလွယ္ဖို႔ အဝတ္အစားေတြပါ၊ သခင္ေလးအေနနဲ႔ ထပ္ၿပီးေတာ့ နန္းတြင္းအေစခံဝတ္စုံေတြကို ဝတ္စရာမလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး..."

စုေမာ့ေမာ့က ေျပာလိုက္ၿပီး ခၽြီေမာ့ေမာ့က လိုအပ္သည္မ်ားကို သြားေရာက္ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။

လင္းက်ားေပါင္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။ နန္းတြင္းအေစခံေတြက ေရခ်ိဳးဖို႔ လိုအပ္သည့္အရာမ်ားအားလုံးကို အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ထားၿပီးသားပင္...

ႀကီးမားသည့္ေရခ်ိဳးစည္ပိုင္းႀကီးသည္ ေရေႏြးမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနခဲ့သည္။ နန္းတြင္းအေစခံမ်ားက လင္းက်ားေပါင္၏အဝတ္အစားမ်ားကို ကူခၽြတ္ေပးရန္အတြက္ အေရွ႕သို႔ တက္လွမ္းလာသည္။

"ေမာ့ေမာ့၊ ကၽြန္ေတာ္... ကိုယ့္ဘာသာ ခ်ိဳးလို႔ရပါတယ္!" နန္းေတာ္အေစခံမ်ား သူ႔အား အဝတ္ကူခၽြတ္ေပးရန္ ျပင္ေနသည္ကို ျမင္ေသာအခါ လင္းက်ားေပါင္မွာ အလြန္ရွက္ရြံ့သြားရသည္။

"သခင္ေလးလင္း၊ ဒါလိုမ်ိဳး သခင္ေတြေရခ်ိဳးရင္ အေစခံေတြက ကူညီေပးရတာ ထုံးစံပါပဲ၊ သခင္ေလး အသားက်ေအာင္လုပ္ထားရပါလိမ့္မယ္..." ခၽြီေမာ့ေမာ့က သူ႔အား ေျပာလိုက္သည္။

လင္းက်ားေပါင္က ေရြးခ်ယ္စရာမရွိပဲ သူ႔ တစ္ကိုယ္လုံး၌ အဝတ္အစားမရွိေတာ့သည္အထိ ကူခၽြတ္ေပးသည္ကိုသာ လက္ခံလိုက္ရေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အားလုံးရဲ့အၾကည့္ေရွ႕မွာတင္ သူက စည္ပိုင္းထဲသို႔ ဝင္သြားေလသည္။ ဘဝတြင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ လူအမ်ားေရွ႕တြင္ ေရခ်ိဳးရျခင္းပင္။ အလြန္အမင္းကိုပင္ သူမွာ ရွက္ရြံ့ေနရေတာ့သည္...

စုေမာ့ေမာ့က လင္းက်ားေပါင္ ရွက္ေနသည္ကို ျမင္ၿပီး သူမကိုယ္တိုင္ ကူညီကာ ေဆးေၾကာေပးလိုက္သည္။

"သခင္ေလးလင္းရဲ့လက္က မေန႔ကမွ အပူေလာင္ထားတာ၊ ဒါေၾကာင့္ ေရနဲ႔မထိေတြ႕ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ရပါမယ္..." ခၽြီေမာ့ေမာ့က သူ႔ရဲ့လက္ကို ေရမစိုေစရန္ အဝတ္စျဖင့္ ေသခ်ာပတ္ေပးသည္။

"ေမာ့ေမာ့၊ ကၽြန္ေတာ္ အမ်ားႀကီး သက္သာသြားပါၿပီ၊ အခုမနာေတာ့ပါဘူး..."

"သခင္ေလးလင္း၊ အခုက အရင္ကနဲ႔ ကြာျခားသြားပါၿပီ၊ သခင္ေလးကိုယ္ေပၚက အ‌ေရျပားေလးတစ္ေနရာကို‌ေတာင္ ဂ႐ုထားရပါလိမ့္မယ္၊ သခင္ေလး ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ ခၽြီေမာ့‌ေမာ့က သခင္ေလးကို ေဆးလာလိမ္းေပးပါလိမ့္မယ္၊ အရွင့္သားက သခင္ေလး အပူေလာင္တဲ့သတင္းကိုၾကားၿပီး ထိပ္တန္းအပူေလာင္လိမ္းေဆးကို ပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲေဆးကို သုံးၿပီးရင္ သခင္ေလးရဲ့ဒဏ္ရာက အမာရြတ္တစ္စက္မွ မက်န္တဲ့ အထိေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါအျပင္ကို အသားအေရလည္းပိုၿပီး ႏူးညံ့လာပါလိမ့္မယ္..."

(T/N: အမာရြက္မက်န္ေအာင္ေပ်ာက္တဲ့ေဆးကေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ... ႏူးညံ့တာ ဘာလဲ...အာ... ငါ့ေဂၚဖီထုတ္ေလး...ဟိုဟာအခိုးခံရေတာ့မယ္လို႔ ခံစားေနရတယ္...)

ခၽြီေမာ့ေမာ့က သူမ ခံစားခ်က္ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလာသည္။ "ဒါတစ္ကယ္ကို ရွားပါးလိမ္းေဆးပဲ၊ အရွင့္သားက သခင္ေလးအေပၚ တကယ္ကို ၾကင္နာတာပဲ..."

အရွင့္သား... လင္းက်ားေပါင္၏အေတြးထဲတြင္ အိမ္ေရွ႕စံ၏ ျမင့္မားသည့္ ပုံပန္းသဏၭာန္၊ နက္နဲသိမ္ေမြ႕စြာေခ်ာေမာသည့္ မ်က္ႏွာအသြင္အျပင္မွာ ေပၚထြက္လာသည္။

နန္းေတာ္ထဲတြင္ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေကာလဟာလတို႔ကို မၾကာခဏပင္ ၾကားေနခဲ့ရသည္။ အရင္ဆုံး ၾကားခဲ့ရသည္မွာ အိမ္ေရွ႕စံ၏ အၾကင္နာမဲ့ၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္သည့္ ေကာလဟာလအေၾကာင္းပင္။ လင္းက်ားေပါင္သည္ အစတုန္းက ထိုအေၾကာင္းကို ၾကားၿပီး အနည္းငယ္ေၾကာက္ရြံ့ခဲ့ရသည္။ ေနာက္ပိုင္း လင္းေမာ့ေမာ့ကို ကူညီ၍ ဧကရီနန္းေဆာင္သို႔ လိုက္သြားခ်ိန္ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္ အႀကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာေတြ႕ဆုံၿပီးေနာက္ ေကာလဟာလတို႔ကို ထပ္ၿပီး မယုံၾကည္ေတာ့ေခ်။

အရွင့္သားသည္ ဧကရီအေပၚ အလြန္သိတတ္နားလည္ၿပီး မၾကာခဏ အေဖာ္ျပဳေပးေလ့ရွိသည္။ ဒီလိုတာဝန္ေက်ပြန္သည့္ လူမ်ိဳးမွာ လူဆိုးတစ္ေယာက္မျဖစ္နိုင္ေပ။

အိမ္ေရွ႕စံသည္ တစ္ခါတစ္ရံ ခံစားခ်က္မရွိသည့္ ပုံစံမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီး သူထံပါးမွ ရရွိေသာ အင္အားႀကီးမားသည့္ ဖိအားေတြက အနည္းငယ္ေၾကာက္စရာေကာင္းေနခဲ့ေပမယ့္ သူနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အရွင့္သားသည္ နည္းနည္းေလးမၽွ ေၾကာက္စရာမေကာင္းေခ်။ အိမ္ေရွ႕စံရဲ့ စကားေျပာလိုက္သည့္ အသံမွာ နားေထာင္လို႔ေကာင္းၿပီး လင္းက်ားေပါင္ကို စကားေျပာလိုက္တိုင္းသည့္အခါတိုင္းလည္း အလြန္ ညင္သာတတ္တဲ့အျပင္ ဆုလာဘ္ေတြလည္း မၾကာခဏ ခ်ီးျမႇင့္တတ္သည္။

(T/N: ေအာ္ အိမ္ေရွ႕စံၾကားထဲ လာဘ္ေတြပဲ ပတ္ထိုးေနတယ္ ေအာက္ေမ့တာ၊ သင္းက ကေလးကို ဘယ္လိုေတာင္ ျမဴဆြယ္ထားလို႔ ဒီလိုေတြးေနခဲ့ရတာလဲ.... အမေလး... ငါ့ရဲ့ေဂၚဖီထုတ္ေလးရဲ့...)

ေဆးေၾကာသန႔္စင္ၿပီးေနာက္ ေမာ့ေမာ့ႏွစ္ေယာက္သည္ လင္းက်ားေပါင္အား နံ့သာဆီးေမႊးတို႔ျဖင့္ လိမ္းက်ံကာ ႏွိပ္နယ္ေပးေလသည္။ ႏွိပ္နယ္သည့္ၿပီးေနာက္တြင္ သူ၏အသားအ‌ေရမွာ ပိုမိုကာ ႏူးညံ့ၿပီး ေခ်ာေမြ႕လာေလသည္။ ဒါ့အျပင္ကို ခ်ိဳျမန္လွသည့္ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေမႊးရနံ့ေလးမွာလည္း သင္းပ်ံ႕ေနခဲ့သည္။

"မနက္ျဖန္ကေနစၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို႔ သခင္ေလးရဲ့ အသားအေရကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ ကူညီေပးပါ့မယ္၊ သခင္ေလးက အခုဆို အရြယ္ေကာင္းကို ေရာက္ေနပါၿပီ။ သခင္ေလးသာ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိုၿပီး ၾကည့္ေကာင္းလာခဲ့မယ္ဆိုရင္ အရွင့္သားက ေသခ်ာေပါက္ ပိုၿပီး ႏွစ္သက္လာပါလိမ့္မယ္။" စုေမာ့ေမာ့က သူ႔အား ေျပာလာေလသည္။ သူမက က်န္းမာေရးကိုလည္း အေလးအနက္ထား ဂ႐ုစိုက္ဖို႔ကို ေျပာေလသည္။

******************

T/N: ေကာင္းခန္းေရာက္ခါနီးမွ ျဖတ္လိုက္တယ္ မထင္လိုက္ပါနဲ႔... ပရိတ္သတ္ႀကီး စာအမ်ားႀကီးဖတ္ရမွာဆိုးလို႔ပါ... မ်က္စိအတြက္ မေကာင္းဘူးေလေနာ့..ဟဲဟဲ... အားလုံး အရွင့္သားနဲ႔အတူ ေနာက္အခန္းျပန္လာခဲ့ပါမယ္...

မနက္ျဖန္ေတာ့ တတ္နိုင္ရင္ တင္ေပးပါ့မယ္... K အျပင္သြားရမွာမို႔ မမွီမွာဆိုးလို႔ ႀကိဳေျပာထားတာပါ... ႀကိဳးစားၿပီးေရးနိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားေပးပါ့မယ္... Love U All