အပိုင္း (၈) - ေရွ႕ေျပးနိမိတ္ - ၁

လဝက္မၽွၾကာျမင့္ၿပီးေနာက္ လီက်န္းသည္ လင္းက်ားရြာရွိ လဟာျပင္က်ယ္၌ ခရိုင္႐ုံးမွသတိေပးစာပါ အေၾကာင္းအရာျဖစ္သည့္ ေဆာင္းဦးလလယ္ပြဲေတာ္ရက္အတြင္း နန္းေတာ္သို႔ ခစားဝင္ေရာက္ေနၾကသည့္အေစခံမ်ားကို မိသားစုမ်ားႏွင့္ျပန္လည္ေတြ႕ဆုံနိုင္ရန္ ၎တို႔အား နန္းေတာ္သို႔ဝင္ခြင့္ေပးမည့္ သတင္းေကာင္းကို ေၾကညာေပးခဲ့သည္။ ရြာသားမ်ားအားလုံးသည္ ထိုသတင္းကို ၾကားသိလိုက္ရၿပီးေနာက္ လူတိုင္း ပါးစပ္ဖ်ား၌ ထိုအေၾကာင္းကိုသာ ေျပာဆို‌ေဆြးေႏြးၾကေတာ့သည္။

"သကၽြမ္း၊ ေခ်ာပို႔ဌာနမွာ မင္းမိသားစုရဲ့ ေကာေလးက ပို႔လိုက္တဲ့စာ ေရာက္ေနတာနဲ႔ ငါ မင္းအတြက္ ယူလာေပးလိုက္တာ..." လီက်န္းက လင္းသကၽြမ္းတို႔မိသားစုအား တားဆီးကာ ဆိုလိုက္၏။ "က်ားဝမ္၊ လာ... လာၾကည့္လိုက္စမ္းပါဦး၊ မင္းတို႔မိသားစုကေလးေလးဆီက ပို႔လိုက္တဲ့ အထုတ္က တကယ့္ကို အႀကီးႀကီးပဲ..."

လီက်န္းမွာ လင္းသကၽြမ္းတို႔မိသားစုအေပၚ တျဖည္းျဖည္း ေဖာ္ေရြလာခဲ့သည္။ ယခုႏွစ္တြင္ က်ားဝမ္သည္ ခရိုင္အဆင့္ေတာ္ဝင္စာေမးပြဲအား ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယခုအခါတြင္ လင္းက်ားဝမ္မွာ ဂုဏ္က်က္သေရရွိ ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ‌‌‌ေဒသတရားသူႀကီးႏွင့္ ေတြ႕ဆုံလၽွင္ေတာင္ ဒူးေထာက္အရိုအေသေပးစရာ မလိုအပ္ေတာ့ေပ။

(T/N: အစတုန္းက သူက 童生 tong sheng၊ ထုန္းရွန္းအဆင့္(စာေမးပြဲဝင္ခြင့္ရေက်ာင္းသား) အဆင့္ပဲရွိေသးတာ၊ အခုေတာ့ 秀才 xiu cai၊ ရွုန္းခ်ိဳက္လို႔ေခၚတဲ့ ေတာ္ဝင္စာေမးပြဲေအာင္ျမင္ၿပီးတဲ့သူ ျဖစ္သြားတာပါ။ ေဒသဆိုင္ရာတရားသူႀကီးလို႔ဘာသာျပန္ထားတဲ့သူက 縣太爺 xian tai ye၊ ရွန္းထိုက္ယဲ့ လို႔ေခၚတဲ့ရာထူးပါ အျပည့္အစုံဆိုရင္ ေဒသဆိုင္ရာ ေအာက္႐ုံးတရားသူႀကီးပါ။)

လင္းက်ားဝမ္က လီက်န္းရဲ့ မ်က္ႏွာလိုမ်က္ႏွာရ အမူအရာေတြကို လွစ္လ်ဴရွုကာ အထုတ္ကိုသာ လွမ္းယူလိုက္ၿပီး ဝတ္ေက်တမ္းေက်မၽွသာ စကားတစ္ခြနးႏွစ္ခြန္းေလာက္ ျပန္ေျပာလိုက္သည္။ လီက်န္း၏စကားမ်ားကိုၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ ရြာသားအားလုံးမွာ အထုတ္ကို စိတ္ဝင္စားလာေတာ့သည္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက ‌"လင္းရွုန္းခ်ိဳက္ အထုတ္ကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ပါလား၊ အားလုံးလဲၾကည့္ရေအာင္လို႔၊ မိသားစုက ေကာေလးက ဘယ္လိုေကာင္းမြန္တဲ့ပစၥည္းေတြမ်ား ပို႔ေပးလိုက္တာလဲလို႔ေလ..." ဟု စတင္ကာ ေဖ်ာင္းျဖေျပာဆိုလာေတာ့၏။

နန္းေတာ္ထဲသို႔ ဝင္ေရာက္သြားသည့္ ဆယ္ေယာက္ထဲကမွ လင္း* မိသားစု၏ သမီးအပ်ိဳေလး လင္းေက်ာင္းေက်ာင္း တစ္ေယာက္တည္းကသာ ပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို ျပန္ပို႔ေပးခဲ့ဖူးသည္။ လင္းေက်ာင္းေက်ာင္း၏မိခင္မွာလည္း ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ အရမ္းကို ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ကာ ဂုဏ္ယူခဲ့ရသည္။ သူမမိသားစုမွေက်ာင္းေက်ာင္းက ဘယ္လိုမ်ိဳး ေတာ္ေၾကာင္း၊ ရာထူးႀကီးမယ္မယ္ထံတြင္ အလုပ္လုပ္ရေၾကာင္း၊ ထိုေနရာတြင္ မည္မၽွပင္ ခ်ီးမြမ္းေျမႇာက္စားခံရေၾကာင္း၊ မိသားစုထံ ‌ေငြအခ်ိဳ႕ကို ျပန္ပို႔ေပးနိုင္ေၾကာင္းကို တစ္စုံတစ္ဦးနဲ႔ေတြ႕ဆုံတိုင္း အျမဲတမ္းပင္ ေျပာဆိုေနခဲ့သည္။ (T/N: ဒီကလင္းက က်ားေပါင္တို႔မိသားစု လင္းမဟုတ္ပါဘူး၊ တျခားမိသားတစ္စုပါ)

သည္တစ္ႀကိမ္ လင္းက်ားေပါင္ပို႔လိုက္သည့္ အထုတ္မွာ လြန္စြာႀကီးမားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ရြာသားတိုင္းဟာ သူ ေငြဘယ္ေလာက္ေတာင္ေပးပို႔လိုက္တာလဲ ဆိုသည္ကို ခန႔္မွန္းၾကေတာ့သည္။ လင္းက်ားဝမ္မွာ လူတိုင္း၏ စကားမ်ားကို လစ္လ်ဴရွုကာ သူဖခင္ႏွင့္အတူ အိမ္ကိုသာ ျပန္လာခဲ့ေလ၏။

အိမ္၌ က်န္းေဟြ႕န်န္သည္ သူမ၏ ကိုယ္ဝန္ေျခာက္လေက်ာ္ခန႔္ရွိေနၿပီျဖစ္သည့္ ေခၽြးမအား ေဖးမကူညီရင္း "ဘာလို႔လဲ၊ သတင္းေကာင္းရွိလို႔လား?"

လင္းက်ားဝမ္သည္ လီက်န္းေၾကညာခဲ့သည့္ သတင္းအား ျပန္လည္ေျပာျပလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ စိတ္လွုပ္ရွားစြာျဖင့္ပင္ "က်ားေပါင္က တစ္ခုခုပို႔ေပးလိုက္တယ္!!..."

ထို႔သို႔ၾကားသိလိုက္ရသည္ႏွင့္ တစ္မိသားစုလုံးစိတ္လွုပ္ရွားသြားၿပီး အနားသို႔အလၽွင္အျမန္ေရာက္လာၾကကာ "ဒါဆို ျမန္ျမန္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေလ..."

လင္းေက်ာင္းေက်ာင္းက ရြာကို ပစၥည္းျပန္ပို႔ကတည္းက သူတို႔မိသားစုကလည္း က်ားေပါင္ကို သူတို႔ထံစာေလးတစ္ေစာင္ေလာက္ေရးပို႔ေပးနိုင္ရန္ ေမၽွာ္လင့္ခဲ့ၾကသည္။ အခုဆိုရင္ က်ားေပါင္နန္းေတာ္သို႔ဝင္သြားသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးပင္ ရွိေနခဲ့ေလၿပီ။ ထိုအေတာ္အတြင္းတြင္ သူတို႔တစ္မိသားစုလုံး က်ားေပါင္အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ့ၾကသည္ပင္။ ႏွုတ္အမွာစကားေလးတစ္ခြန္းဆိုလၽွင္ေတာင္ သူတို႔စိတ္ႏွလုံးအား သက္သာေစေပလိမ့္မည္။

အထုတ္ကို ျဖည္ၾကည့္ဖို႔ကို တစ္မိသားစုလုံး မေစာင့္နိုင္ေတာ့ေပ။ အထဲ၌ စာထူထူတစ္ထပ္ရယ္၊ ခ်ည္ထိုးပန္းထိုးအိတ္တစ္လုံးရယ္၊ ေငြစမ်ားျဖစ္ပုံဟန္ရွိတဲ့ ပုဝါစနဲ႔ထုတ္ပိုးထားတဲ့ အထုတ္တစ္ထုတ္ရယ္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ လင္းက်ားဝမ္က စာကို အရင္ဦးဆုံးေဖာက္ဖတ္ၾကည့္လိုက္၏။ လင္းက်ားဝမ္၏လက္ေရးမွာ အေတာ္အတန္ပင္ ႀကီးမားလွသည္။ သူက အားလုံးၾကားေအာင္ က်ယ္က်ယ္ေလးဖတ္ျပလိုက္ေတာ့သည္။

ေဖေဖ... ေမေမ... ကၽြန္ေတာ္ က်ားေပါင္ပါ...

နန္းေတာ္ထဲ ေနရတဲ့ရက္ေတြက အလြန္ကိုေကာင္းမြန္လွပါတယ္။ အခုဆို ကၽြန္ေတာ္ ဧကရီမယ္မယ္အတြက္ သီးသန႔္မုန႔္လုပ္တဲ့ေနရာ၊ ေတာ္ဝင္သ‌ေရစာေဆာင္မွာ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ ေတာ္ဝင္သေရစာေဆာင္က အႀကီးအကဲလင္းေမာ့ေမာ့က ကၽြန္ေတာ့္အေပၚကို အရမ္းကို ၾကင္နာတယ္။ အခုဆို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သေရစာမုန႔္အေတာ္မ်ားမ်ားကို လုပ္နိုင္ေနၿပီ၊ အရသာလဲ ရွိတယ္ေနာ္၊ အေဖတို႔အေမတို႔ အရသာျမည္းလို႔မရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႏွေျမာဖို႔ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔၊ ကၽြန္ေတာ္ နန္းေတာ္က ထြက္လာလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ေဖေဖေမေမတို႔ အတြက္ ေနတိုင္းကို လုပ္ေကၽြးမယ္ေနာ္။

ေဖေဖ၊ ေမေမ၊ အစ္မႀကီး၊ ခဲအို၊ အကိုႀကီး၊ မရီး၊ ဒုတိယအစ္မ၊ ညီေလး၊ ညီမေလးတို႔ေရ အားလုံးကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းလြမ္းေနတယ္ေနာ္...........

ေဆာင္းဦးလလယ္ပြဲေတာ္ရက္ထဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာေတြ႕ရမယ္ေနာ္။ လမ္းခရီးစရိတ္အတြက္ မလုံေလာက္မွာဆိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိသမၽွ ပိုက္ဆံေတြရယ္ စုေဆာင္းထားတဲ့ ဆုလာဘ္ေတြရယ္ အားလုံးကို ပို႔ေပးလိုက္တယ္။ အဲအထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ နန္းေတာ္ထဲသြားတုန္းက ထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ေငြစေတြလည္း ပါတယ္။ နန္းေတာ္ထဲ သုံးစရာေနရာမရွိလို႔ ကၽြန္ေတာ္မသုံးျဖစ္ဘူး။

ေသခ်ာေပါက္ လာေတြ႕ရမယ္ေနာ္... က်ားေပါင္က အားလုံးကို အရမ္းႀကီးသတိရေနပါတယ္...

က်ားဝမ္ဖတ္ျပတဲ့စာကို နားေထာင္ၿပီးေနာက္ သူမက က်ားေပါင္ဆြဲထားတဲ့ပုံေလးကို ထပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္။ က်န္းေဟြ႕န်န္က သူမ မ်က္ႏွာေပၚက မ်က္ရည္မ်ားကို သုတ္ကာ ဖယ္ရွားရင္း "ဒီကေလး ဆြဲထားတဲ့ပုံေလးက ၾကည့္ေကာင္းလိုက္တာ၊ မုန္႔ေလးက တစ္ကယ္ကို အစစ္အတိုင္းပဲ။"

"ၾကည့္ရတာ က်ားေပါင္က နန္းေတာ္ထဲေနရတာ အဆင္ေျပေနပုံပဲ၊ ငါ ေတာ္ေတာ္စိတ္ေအးသြားရၿပီ..." လင္းသကၽြမ္းလည္း ေပ်ာ္ရႊင္သြားေတာ့သည္။ "မနက္ျဖန္ ခမည္းခမက္တို႔အိမ္ကို သြားရေအာင္၊ က်င္းအာလည္း ဒီအေတာ္အတြင္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပူေနရွာတာ..."

လင္းက်ားေပါင္ရဲ့ အစ္မျဖစ္သူ လင္းက်င္းအာက က်ားေပါင္ နန္းေတာ္ထဲဝင္ရသည့္ သတင္းကို ၾကားသိၿပီးေနာက္ ကိုယ္ဝန္ပ်က္က်ေတာ့မည့္အထိကို အလြန္ပင္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲခဲ့ရသည္။ ကံအားေလ်ာ္စြာပင္ ဤသည္မွာ ထိတ္လန႔္႐ုံေလာက္သာျဖစ္ခဲ့ၿပီး အႏၲရာယ္မရွိခဲ့ေပ။ ေနာက္ဆုံးတြင္ သူမမွာ အမႊာစုံတြဲေရာကေလးတစ္စုံကို ေအာင္ျမင္စြာေမြးဖြားနိုင္ခဲ့သည္။

(T/N: : 動胎氣 dong tai qi အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္စဥ္ ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္လွုပ္ရွားမွုေၾကာင့္ ကိုယ္ဝန္ကို ထိခိုက္ေစျခင္း၊ 龍鳳胎 long feng tai – ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ အမႊာ၊ အဲတာကို ေယာက်ာ္းေလးဆို နဂါး၊ မိန္းကေလးဆို ဖီးနစ္ လို႔ တင္စားေခၚေဝၚၾကတယ္။)

ခ်င္မိသားစုကေတာ့ ဤေမြးဖြားမွုေၾကာင့္ အရမ္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေလ၏။ ဒီလိုမ်ိဳး အေရာကေလးအမႊာေမြးဖြားႏွုန္းက ရွားပါးတာေၾကာင့္ ဒီလိုေမြးဖြားနိုင္မွုက ခ်င္ဖူရန္ကို လင္းက်င္းအာက ေကာင္းခ်ီးေဆာင္လာမည့္ မိန္းကေလးဆိုတာကို ပိုယုံၾကည္လာေစခဲ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ လင္းက်င္းအာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး တစ္လကုန္ဆုံးသည္ႏွင့္ ခ်င္မိသားစု၏ အိမ္တြင္းစီမံခန္႔ခြဲမွုအာဏာကို ခ်က္ခ်င္းပင္ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္က ေျမးမ်ားကို အလိုလိုက္အႀကိဳက္ေဆာင္သည့္ အဘြားတစ္ေယာက္ဂုဏ္ကို အလၽွင္အျမန္ပင္ရယူလိုက္ေတာ့သည္။

လင္းသကၽြမ္း ပုဝါကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ တကယ္ကိုပင္ ေငြစအျမာက္အျမားကို ေတြ႕လိုက္ရေလ၏။ ေရတြက္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ ေငြစတစ္ရာနဲ႔ သုံးဆယ့္ငါးစ ရွိေနေလသည္။ "အား... တကယ့္ကို ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ "

"ဝိုး!!! ဝိုး..." နဂါးဖီးနစ္အမႊာႏွစ္ေယာက္မွာ အလြန္ပင္ စိတ္လွုပ္ရွားေနေလသည္။ ဒီေလာက္ပိုက္ဆံအမ်ားႀကီးနဲ႔သာဆို သူတို႔ မုန႔္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ား ဝယ္စားလို႔ ရပါလိမ့္မလဲ....

"ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေငြစေတြမ်ားေနရတာလဲ! လုပ္အားခက တစ္လကိုမွ ေငြတစ္စပဲမဟုတ္ဘူးလား... သူယူသြားတဲ့ ေငြစ (၂၀) ကို ထည့္ေပါင္းမွ အမ်ားဆုံး (၃၀) ေလာက္ပဲရွိရမွာ... ငါၾကားတာ ေက်ာင္းေက်ာင္းေတာင္ (၂၀) လားပဲျပန္ပို႔တာ..." လင္းက်ားဝမ္က သံသယျဖင့္ ေျပာလိုက္ေလ၏။

လင္းက်ားေပါင္ထုတ္ပိုးထားသည့္ ေငြစ (၃၅) စကို ရႊမ္းယြမ္ဟန္ခ်န္ဟာ ေတြ႕လိုက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ တစ္ရာကို ထပ္ထည့္ခိုင္းလိုက္သည္။ ျပန္စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားၿပီး မသင့္ေတာ္မွာ ဆိုးလို႔ သူဟာ ေငြစေသးေသးေလးေတြကိုသာ ထည့္ေပးဖို႔ ညႊန္ၾကားလိုက္သည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ လင္းမိသားစုက အထုတ္ကို လက္ခံရရွိတဲ့အခ်ိန္ အထုတ္က ႀကီးမားေနျခင္းပင္။

(T/N: ေတာ္ဝင္မ်ိဳးရိုးဆိုေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံတို႔သုံးတဲ့ ေငြစေတြက ေရႊတုံးေငြတုံးအႀကီးႀကီးေတြ ဒါေပမယ့္ က်ားေပါင္တို႔မိသားစု ၾကေတာ့ ျပည္သူထဲကကိုမွ ေတာရြာက သူေတြ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔သုံးတဲ့ေငြတုံးေတြဆိုတာ ေသးေသးေလးေတြ အဲေတာ့ ေယာက်္ားအိမ္ကိုကလဲ လာဘ္ထိုးခ်င္တယ္၊ သူသုံးသလိုလဲေပးလို႔ အဆင္မေျပတာနဲ႔ ေငြစတစ္ရာကို ေငြတုံးေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ျပည့္ေအာင္ထည့္ေပးလိုက္ရတာ... အဲေတာ့ အထုတ္ထုတ္လိုက္ေတာ့ ႀကီးသြားေရာ...)

"အဲေတာ့လည္း ဘာျဖစ္တုန္း၊ က်ားေပါင္က ဧကရီနန္းေဆာင္မွာ အလုပ္လုပ္တာပဲ၊ ဧကရီဆိုတာ အေနာက္ေဆာင္မွာ အာဏာအႀကီးဆုံးပဲေလ၊ ဒါေပါ့ သူမက အရမ္းကို ရက္ေရာၿပီး ဆုေတာ္ေငြကိုလည္း အမ်ားႀကီးခ်ီးျမႇင့္မွာပဲ..." က်န္းရွိကေျပာလိုက္ေလ၏။ အဲတာကို လင္းက်ားဝမ္ကလြဲရင္ အားလုံးက က်ိဳးေက်ာင္းသင့္ေလ်ာ္တယ္လို႔ ခံစားလိုက္ရသည္။

လင္းက်ားဝမ္ရဲ့အမ်ိဳးသမီး၊ ဝူရွီက သူမေယာက်ာ္းေနာက္ႏွစ္မွာ ရွန္းရွီစာေမးပြဲအတြက္ ရွုျပည္နယ္ကိုသြားတဲ့အခါမွာ ေငြေၾကးလုံေလာက္ေတာ့မည္ဟု ေတြးေတာေနေလသည္။

လင္းလီအာက ပန္းထိုးထားတဲ့ အိတ္ေလးကို ကိုင္ၾကည့္လိုက္သည္။ အိတ္ေပၚမွာ ခ်ည္ထိုးထားတဲ့ပန္းေလးေတြ၊ အပင္ေလးေတြက လွပလြန္းလွသည္။ အိတ္မွာလည္း ေဖာင္းေနၿပီး သြန္ခ်ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ စားပြဲေပၚတြင္ အိတ္ထဲမွအရာမ်ားျပန႔္ၾကဲလာကာ ေနရာယူထားေလ၏။

"အိတ္ထဲမွာ ထပ္ရွိေသးတယ္!!..."

ေငြေရာင္အသီးငါးလုံးနဲ႔ ေရႊေရာင္ ဖ႐ုံေစ့သုံးခုက ထြက္က်လာေလ၏။

"တကယ္ကို ေရႊအစစ္နဲ႔လုပ္ထားတာ... အရမ္းကို လွတာပဲ..." ကေလးမေလးက အနီးကပ္ ထိၾကည့္ကာ စူးစမ္းေလ့လာလိုက္သည္။

"ဒါ တကယ္ပဲနန္းတြင္းက လုပ္ထားတာ၊ တကယ္ႀကီးကိုလက္ရာက ေသသပ္လြန္းလွတယ္၊ ေငြအသီးတစ္လုံးကို (၂)လ်န္ေလာက္ အေလးခ်ိန္ရွိတယ္။" ေငြအသီးရဲ့အေလးခ်ိန္ကို က်န္းရွိက သူမလက္ထဲ လွုပ္ခါၾကည့္ရင္း တိုင္းတာလိုက္သည္။ ( T/N: 二兩重 - er liang zhong = 2 Taels ေရွးေခတ္အေလးခ်ိန္၊ အခုေခတ္နဲ႔ျပန္တြက္ရင္ေတာ့ 1 taels ကို ၅၀ grams ရွိပါတယ္)

တစ္မိသားစုလုံး ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ စားပြဲဝိုင္းကို လွည့္ပတ္ေနေတာ့ေလ၏။

ဒီေလာက္ မ်ားျပားလြန္းလွတဲ့ေငြေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုတာ သူတို႔ ေဆြးေႏြးၾကေလသည္။ ပတမဦးဆုံး ၿမိဳ႕ေတာ္ကို သြားရမယ့္ခရီးစရိတ္အတြက္ ဖယ္ထားလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ဒုတိယအေနနဲ႔ ရွုျပည္နယ္ကို ရွန္းရွီစာေမးပြဲသြားေျဖမယ့္ လင္းက်ားဝမ္အတြက္ ခြဲေပးလိုက္သည္။ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ေငြေတြကိုေတာ့ လင္းသကၽြမ္းက အိမ္ျပင္ဖို႔နဲ႔ အိမ္ကိုတိုးခ်ဲ႕ၿပီး အခန္းထည့္ဖို႔အတြက္ အသုံးျပဳဖို႔ကို စီစဥ္ထားသည္။ သူတို႔မိသားစုရဲ့လူဦးေရက တစ္စထက္တစ္စ ပိုတိုးပြားလာၿပီး ကေလးေတြမွာလည္း အရြယ္ေရာက္လာၾကတာေၾကာင့္ အခန္းျပႆနာက အ‌ေရးတႀကီးအေျခအေနမွာပင္။ အစကေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ သူ႔သားရွန္းရွီစာေမးပြဲအတြက္ ေငြစုခ်င္ေနတာေပမယ့္ အခုေတာ့ အဲဒီအတြက္ စိုးရိမ္စရာမလိုအပ္ေတာ့ေပ။

ေက်းလက္ေတာရြာေဒသမို႔လို႔ အိမ္ေဆာက္မည္ဆိုရင္ ေစ်းအရမ္းမႀကီးေပ။ အလုပ္သမားရယ္၊ ေဆာက္လုပ္ေရးကုန္ၾကမ္းရယ္နဲ႔ ေငြစဒါဇင္ေလာက္ဆိုရင္ကို ေကာင္းမြန္စြာ တည္ေဆာက္နိုင္ေနေလၿပီ။ အကယ္၍သာ ပိုက္ဆံ က်န္ရွိေနဦးမယ္ဆိုရင္ ေျမကြက္အခ်ိဳ႕ထပ္ၿပီး ဝယ္ယူနိုင္ေပလိမ့္မယ္၊ အခုအခ်ိန္မွာ အခြန္အခလဲေပးစရာမလိုလို႔ ေျမကြက္မ်ားလာတာဟာ ဝင္ေငြပိုတိုးလာသည္ႏွင့္ အတူတူပင္။

ဘယ္သူကမွလည္း ဒီေျမကြက္ေတြကို က်ားေပါင္ရဲ့အမည္ေအာက္တြင္ ထားသည္ကို မကန႔္ကြက္ၾကေပ။ တကယ္လို႔သာ က်ားေပါင္က အနာဂတ္မွာ ေငြေတြထပ္ပို႔ဦးမယ္ဆိုလၽွင္ ေျမကြက္ေတြ ပိုၿပီးဝယ္နိုင္ဦးမည္ပင္။ ဒါဆို က်ားေပါင္ျပန္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ သူထံ၌ မွီခိုစရာ တစ္စုံတစ္ရာ ရွိေနေပလိမ့္မည္။

ယခုအခါ၌ ခ်ည္ထိုးအိတ္ထဲက အရာေတြသာလၽွင္ က်န္ရွိေနေတာ့သည္။ အကယ္၍မ်ား ျပႆနာတစ္စုံတစ္ရာရွိခဲ့လၽွင္ ဒါေတြကို ျပႆနာေျဖရွင္းရာတြင္သုံးရန္ အေရးေပၚေငြအျဖစ္ ခ်န္လွပ္ထားလိုက္ေလေတာ့သည္။

*************************************************

T/N: ကတိတည္တယ္ေနာ္၊ ကဲေနာက္တစ္ပိုင္း၊ အရွင့္သား plan ဆြဲေနတုန္း က်ားေပါင္အမ်ိဳးေတြကို လာဘ္ထိုးလိုက္ဦးမယ္။ ေမာင္မင္းမယ္မင္းတို႔ေစာင့္ေမၽွာ္ေနတဲ့ အပိုင္းကေလ ေနာက္၂ပိုင္း ၃ပိုင္း.... ေအာ္ ယူတို႔က Spoilမွမႀကိဳက္တာ... မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္...😁😊😎

တစ္ခုေျပာခ်င္တာက အပိုင္း၈ ပဲေရာက္ေသးေပမယ့္ နံပါတ္က ၁၁ ျဖစ္ေနတာလဲဆို Original အပိုင္းက အရမ္းကိုရွည္ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ E Tran ဆို ၄ ပိုင္းေလာက္ခြဲတင္တယ္ K ကေတာ့ အဆင္ေျပသလို Original အပိုင္းကေန ျပန္ခြဲတယ္ ဒါေၾကာင့္ မတူတာပါေနာ္ .... ဘာသာျပန္ထဲ အမွားပါတာရွိရင္ Beginner Level မို႔ ခြင့္လႊတ္ပါ၊ တစ္စုံတစ္ရာ ဖတ္ရတာ အဆင္မေျပရင္ Translator ရဲ့အမွားပါ။ ကဲ K ေခါင္းကိုက္သြားၿပီ ဒီညေတာ့နားၿပီ... အဲေတာ့ ေနာက္ ၁ရက္ျခားမွာ အပိုင္းသစ္တစ္ပိုင္းနဲ႔ ျပန္ေတြ႕မယ္...