အတ္တလွန် အချစ်

အပိုင်း(41)

အတ္တ ထွက်သွားတဲ့၂လအတွင်း အလင်းသည် အတ္တခိုင်းသည့်အတိုင်း ထုတ်စရာရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေအားလုံး ထုတ်ပစ်ခဲ့ပြီးပါပြီ။

ကိုယ်ဆေးကိစ္စဘာမှမပတ်သတ်တော့ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ မှောင်ခိုလုပ်ငန်းကို တစ်ခနိးရပ်လိုက်ပေမဲ့ အနည်းငယ်တော့ကိစ္စရှင်းနေရသေးသည်။ ချက်ချင်းရပ်လျှင်လည်း ရန်သူတွေရှိသေးတဲ့အပြင် စီးပွားရေးအခြေအနေလည်းရှိသေးတာမို့ အဆင်မပြေပါ။

၂လကျော်အတွင်းမှာ အရင်ကတည်းကတိုးတိုးတိတ်တိတ်ထောင်ထားခဲ့တဲ့ကုမ္ပဏီပေါက်စလေးကို ပိုမိုအသက်၀င်အောင် မင်းကိုလတ်ရဲ့အကူအညီနဲ့ ပြုပြင်ပံ့ပိုးခဲ့သည်။ သို့သော် ဆုံးရှုံးရတာက ကိုယ်ဆေးပြန်စွဲနေတာပဲ ဖြတ်ဖို့အတော်အားခဲရပေဦးမည်။

ကိုယ့်အမှားပဲထားတော့။

သူမအတွက် ဖြူစင်စေချင်သည်မဟုတ်လား။

ကိုယ်ဘာပြောပြော သူမဘက်က အငြင်းစကားပဲ ပြောခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်ကတည်းကပင် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့မမြင်ရရင်မနေနိုင်လို့ သူမအခန်းထဲထိ သွားသွား ကြည့်ရသည့်ကိုယ့်အဖြစ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုမြင်တိုင်း အမြဲတင်းမာခက်ထန်လွန်းသူမ မျက်နှာ ။

ဘယ်လိုပင် ချော့မော့ပြောဆိုပါစေ မပြေနိုင်တဲ့သူမစိတ်ကတကယ်ပဲမာလွန်းတာလား။ ဒီနေ့ဆိုလည်း မနက်ကတည်းက အခုထိမျက်နှာမမြင်ရသေးပါ ။

မတတ်နိုင်ဘူး ဒီနေ့ကတော့ ဖြစ်အောင်ခေါ်မှရမယ့်ကိစ္စရှိနေသေးတာမို့သောက်လက်စစီးကရက်ကို လက်စသိမ်းကာ အလင်းအား လှမ်းခေါ်လိုက်ပါသည်။

"သခင်လေး ဘာလိုလို့လဲ"

အတ္တက သူ့မွေ့ယာပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်နံရံက သူမPianoတီးနေသည့်ပုံကို ငေးရင်း

"၀တ်စုံက ရလား "

"ရပါတယ် သခင်လေး သခင်လေးမှာတဲ့အတိုင်းအကုန်ပို့ပေးပါတယ် ဒါပေမဲ့ တစ်ခုပဲ"

အတ္တသည် သူမအတွက်ပွဲတက်ဝတ်စုံတစ်ခုကို သူ့စိတ်တိုင်းကျအတိုင်း မှာထားသည်မှာလွန်ခဲ့သော၂ရက်ကတည်းကဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဖိနပ်က သခင်လေးက ၂လက်မလို့မှာပေမဲ့ ၃လက်မပဲရတယ်တဲ့ ၂လက်မ ကကန့်သတ်ထားတာ ကုန်သွားပြီတဲ့"

"ကျစ်... ၃လက်မက မြင့်တယ် မွန်းက မော်ဒယ်မဟုတ်ဘူး အကြာကြီးစီးရင် ခြေထောက်နာမှာစိုးလို့"

"အဲ့တာဆို တခြားဟာမှာဖို့အချိန်ရပါ့မလား အခုပဲ၁၂နာရီထိုးနေပြီ ၃ခွဲလောက်ဆို အရောက်သွားရမှာ"

"ထားလိုက်တော့ သူက လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး မနည်းခေါ်ရမှာ မင်းသာကားအသင့်နဲ့လိုအပ်တာတွေအကုန်ပြင်ဆင်ထား"

"ဟုတ်ကဲ့"

အတ္တလည်း အလင်း ထွက်သလို သူ့အခန်းမှ ထွက်ခဲ့ရင်း သက်သက်ကလည်း သခင်လေးအားမြင်မြင်ချင်း ပါဆယ်ပုံးနှင့်အပေါ်တက်လာခဲ့၏ ။အတ္တက တံခါးမခေါက်ပဲ ဖွင့်လာခဲ့သဖြင့်

"Baby!"

ရေချိုးပြီးစသူမက အင်္ကျီဝတ်ရင်းကြယ်သီးမတပ်ရသေးတာမို့ တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်ကာ

"ရှင် တံခါးမခေါက်ပြန်ဘူးလား?"

"ဆောရီး!"

သူမ ဘာကိုပဲ အမြင်မကြည်ကြည်အပြစ်ပြောပြော ဆောရီး လို့ပဲပြန်ပြောဖြစ်ခဲ့သည်မှာလည်း လွန်ခဲ့သော၁ပတ်ကတည်းကပင်။

ဘယ်သူ့ရှေ့မှာမှ ခေါင်းမငုံ့တဲ့ ကိုယ်ဟာ သူမနဲ့မှ ဆောရီး ချင်းထပ်အောင်တောင်းပန်ဖူးသည်ကို သူမဘာလို့လျစ်လျှူရှုရက်ရတာလဲ။

မွန်းက ကြယ်သီးစိအောင်တပ်ပြီးပြန်လှည့်လာတော့ အနောက်မှလည်း သက်သက်က ပါဆယ်ပုံးကိုကိုင်လာတာတွေ့သည်။

"ဘာလုပ်ဦးမလို့လဲ"

"ဒီနေ့ ကိုယ်နဲ့ Weddingတစ်ခုလိုက်ခဲ့ပေး"

"ကျွန်မငြင်းမယ်ဆိုတာသိရဲ့သားနဲ့များ လာပြောနေပြန်ပြီ"

"၀တ်စုံတောင်မှာပြီးပြီ Babyရဲ့"

"ရှင့်ဟာရှင်မှာတာလေ ကျွန်မမှာခိုင်းတာမှမဟုတ်တာ!"

"ဒါပေမဲ့ baby လိုက်ခဲ့မှဖြစ်မယ့်ပွဲမို့ပါ"

အတ္တကသူမအနားပိုတိုးကပ်လာကာတစောင်းအနေအထားသူမနောက်သို့၀င်လိုက်ပြီး

"မင်းကိုလတ် နဲ့ မေ့ရဲ့မင်္ဂလာပွဲ Babyရဲ့"

ထိုအခါ မွန်းမျက်လုံးလေးဝိုင်းသွားသည်။

သြော်...ကိုမင်းကိုလတ်နဲ့မမမေတောင်လက်ထပ်ကြပြီတဲ့လား။ ၂ယောက်လုံးက မွန်းနဲ့လည်းအတော်အသင့်ရင်းနှီးခဲ့သူများဖြစ်ကြသလို မမမေဆိုရင်မွန်းနေမကောင်းတိုင်းခဏခဏလာကြည့်ပေးရသူဖြစ်စေကာမူ မင်္ဂလာပွဲကိုမလိုက်ဘူးဟုပြောပြီးမှတွေဝေသွားရသည်။ အတ္တဟာ သူမရဲ့ခါးလေးကို သူ့ရင်ဘက်နဲ့ကပ်သွားအောင် ဆွဲလိုက်ပြီး

"လိုက်ခဲ့ပါBabyရယ် မင်းမပါရင် သူတို့လည်းစိတ်ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး"

မွန်းရဲ့ပုခုံးပေါ်မှာ မေးတင်ရင်း စိုစွတ်နေတဲ့လည်တိုင်လေးကို တစ်ချက်တစ်ချက်နှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိကပ်နေသည်။

သက်သက်လည်း ပါဆယ်ပုံးကိုကိုင်ထားကာ

သခင်လေးနဲ့မမလေးအနေအထားကိုကြည့်၍ ရှောင်ပေးသည့်အနေနှင့် ပါဆယ်ပုံးကို ချကား အခန်းထဲကထွက်သွားလေ၏။ သက်သက်ထွက်သွားသည်နှင့် အတ္တက သူမရဲ့လည်တိုင်လေးအား နှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိကပ်ရုံတင်မဟုတ်ပဲ စုပ်ယူခြင်းမျိုးစတင်လိုက်ရာ

"အ!"

မွန်း တစ်ချက်နာသွားသည်မို့ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ရင်း

"ကျစ်...အတ္တလွန် ရှင် နောက်တစ်ချက်လိုချင်လို့လား ကျွန်မ ဘယ်လောက်ရိုက်ရိုက် ရှင်ကမလျော့ပါလား"

ထိုအခါ အတ္တသည် သူမကိုလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး

"လိုက်ခဲ့ပေးပါ Baby !"

မွန်းသည် သူ့ကိုဘာမှတုန့်ပြန်ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ သက်သက်ယူလာသည့်ပါဆယ်ပုံးကိုသွားဖွင့်ကြည့်ကာ

"ဘယ်အချိန်သွားမှာလဲ"

ဟုမေးလိုက်သည်။

အတ္တသည် သူမလိုက်ခဲ့မယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ကာ

"3နာရီ"

"ညနေပိုင်း?"

"အင်း "

စောစောစီးစီးမပြောဘဲ အနီးကပ်မှလာပြောတဲ့ သူ့ကိုစိတ်ထဲကပဲအပြစ်တင်လိုက်ပြီး စကားများများမပြောချင်တာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်၍ ပုံးထဲကဝတ်စုံကိုထုတ်လိုက်ပြီး

"ရှင် အရင်ထွက်ရင်ကောင်းလိမ့်မယ်

မျက်နှာမြင်နေရရင် လိုက်ချင်စိတ်ကုန်သွားလိမ့်မယ်"

အတ္တလည်း သူမသဘောအတိုင်းဆိုပြီး ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် အခန်းထဲမှထွက်သွားပေးလိုက်သည်။

မလိုအပ်ပဲသူမအခန်းထဲကို ထပ်မ၀င်တော့ဘဲ ကိုယ်ပြင်ဆင်သင့်တာပြင်ပြီး စောင့်နေလိုက်သည်။စီးကရက်ထိုင်ဖွာရင်းအချိန်ကိုကုန်ဆုံးစေ၍

နာရီတစ်ချက်ငုံ့ကြည့်ပြီး ၂နာရီခွဲဆိုသည့်အချိန်က မနည်းတော့တာမို့ ရှပ်အင်္ကျီအဖြူရောင်ရဲ့အပေါ်ကနေ အမဲရောင်ကုပ်အင်္ကျီကိုလျိုဝတ်ကာ ခေါင်းအုံးဘေးက သေနတ်ကို ခါးမှာထိုး၍ ထွက်လာလိုက်သည်။ မင်္ဂလာပွဲဆိုပေမဲ့ မင်းကို​လတ်နှင့်မေ ဆိုသည်မှာလည်း မှောင်ခိုလိုင်းနဲ့မကင်းသူမို့ ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းတွေပါ ဖိတ်ခေါ်ထားကြောင့်သိရသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်ဝင်လာတဲ့အခါမှာလည်း တံခါးခေါက်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။

အတ္တဝင်လာတော့ သူမဟာ မွေ့ယာပေါ်တွင်ထိုင်နေပြီး ကြိုးသိုင်းဖိနပ်မှ ကြိုးကိုငုံ့တပ်နေသည်။

အတ္တသည်သူမရဲ့ရှေ့မှာ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ခြေထောက်ကလေးတစ်ဖက်ကိုသူ၏အမဲရောင်ဘောင်းဘီရှည်ဝတ်ထားသော ပေါင်ပေါ်သို့အသာလေးယူတင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပုလဲလုံးကလေးတွေစီထားသည့် ကြိုးသိုင်းဒေါက်ဖိနပ်ကလေးအား ဖြူဖွေးပြီးချော့မွေ့နေကာ ခပ်ရဲရဲခြေဖဝါးကလေးတွေရှိတဲ့သူမ ခြေထောက်ကလေးကို ဝတ်ပေးလိုက်သည်။

မွန်း သူမကိုစိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖိနပ်စီးပေးနေတဲ့အတ္တအား နှုတ်ခမ်းကလေးစေ့ပိတ်အား အကြာကြီးငုံ့ကြည်နေမိသည်။

အတ္တသည် ပေါင်အထိခွဲထားသောသူမ၏ ဝတ်စုံအလယ်ကနေ မြင်နေရသော သူ၏ပေါင်ပေါ်မှသူမရဲ့ ခြေသလုံးသွယ်သွယ်ကလေးတွေကိုပွတ်သပ်နေရင်း သူမရဲ့ညာဘက်​ခြေထောက်ကလေးကိုကိုင်တွယ်လျှက် ခပ်ဖွေးဖွေးသူမရဲ့ ဒူးခေါင်းကလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းတစ်စုံဖြင့်မြတ်နိုးစွာ ငုံ့နမ်းလိုက်တဲ့အခါ

မွန်းက ဆက်ကနဲခြေထောက်ကလေးတွန့်သွားပြီး သူ့ကိုမျက်လုံးဝိုင်းကနေနဲ့ငုံ့ကြည့်နေလေသည်။

အတ္တသည် မိတ်ကပ်ပါးပါးကလေးခြယ်ထားသောသူမရဲ့မျက်နှာကလေးကို သူမရဲ့ဒူးခေါင်းကလေးကိုနမ်းနေလျှက် နူးညံ့စွာမျက်လုံးကလေးလှန်ကြည့်လိုက်ပါလျှင် မွန်းရဲ့ရင်ထဲမှာ နှလုံးသားလေးကို၅ထပ်တိုက်ပေါ်ကနေပစ်ချလိုက်သလိုမျိုး အေးခနဲနေအောင်ခံစားလိုက်ရသည်။

အတ္တသည် ဂါဝန်အောက်က ဘယ်ဘက်ပေါင်သွယ်သွယ်ကလေးကို အသာလေးပွတ်လိုက်တော့ မွန်းသည်အာခေါင်ခြောက်လာသလိုခံစားရကာတံတွေးကိုမြိုချလိုက်သည်။ အတ္တဟာ သူမရဲ့ဒူးခေါင်းကလေးကနေတစ်ဆင့် ပေါင်ဖွေးဖွေးကလေးကိုပါ ဆက်နမ်းလိုက်တော့ မွန်းသည်အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်လိုက်မိသည်။

အတ္တသည် သူမရဲ့ပေါင်ကလေးကိုလည်းပွတ်သပ်ရင်း ဆက်တိုက်တစ်စတစ်စတိုးဆက်ပြီးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီနမ်းရှိုက်လာခဲ့ရင်း သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလေးအား နောက်သို့ဖြေး​ဖြေးချင်းတွန်းလိုက်သဖြင့် မွန်းသည် မွေ့ယာပေါ်သို့ပက်လက်လှဲကျသွားရပြီး သူဟာကြမ်းပြင်ကနဲဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျှက် မွန်းရဲ့ဂါဝန်ကလေးကိုအနည်းငယ်ပင့်တင်လိုက်သည်။

မွန်းသည် လက်တလော အတ္တဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှာမှုများနှင့် ဆက်တိုက်အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေမိသည်။

အတ္တဟာ သူမရဲ့တင်ပါးအောက်သို့လက်လျှိုဝင်ပြီး သူမဝတ်ထားတဲ့ ပင်တီအဖြူရောင်ကလေးကို ဖြေးဖြေးချင်းချွတ်ယူလိုက်ပါလျှင် မွန်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကလေးအေးစက်စွာနှင့် သူ့ကိုငြင်းဆန်ဖို့ အင်အားများချိနဲ့နေခဲ့သည်။

အတ္တသည် သူမရဲ့နူးညံ့လှသော ကွယ်ဝှက်အံ့သည်ထိုနေရာကို တစ်ချက်လျှာဖြင့်ထိတွေ့လိုက်တဲ့အခါမှာ

မွန်း နှုတ်ခမ်းများပွင့်ဟသွားပြီး သူ၏ပူနွေးနွေးလျှာရဲ့အထိအတွေ့က ရင်ထဲအထိကျဥ်တက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။

အတ္တသည် သူမရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကို သူနဲ့ပိုကပ်သည်ထက်ကပ်အောင်ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဆက်တိုက် ထိုနေရာကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါမှာ

"ဟား...ဟင့်.."

မျက်နှာကလေးမော့တက်၍ တစ်ခါမှမခံစားဖူးသော ဆန်းပြားလွန်းလှသည့်ခံစားမှုများဟာ ဆက်တိုက်ဆက်တိုက်ဝင်လာရသည်မှာ ကြက်သီးများပင် တဖြန်းဖြန်းထလာရသည်။

အတ္တသည် သူမဆီကညည်းသံအချို့ကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် ပို၍ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့လျက််ယူပြီး သူမရဲ့ပိုင်နက်ရပ်ဝန်းဆီမှာ ခြယ်လှယ်နေခဲ့ပါလျှင်

"ဟင့်အင်း...အင့်..."

သူမသည် အိပ်ယာခင်းစများကိုတွန့်ကြေသွားတဲ့အထိ အားကုန်ဆွဲဆုပ်ပစ်လိုက်ရင်း အတ္တကိုလည်းငုံ့မကြည့်ရဲသလို သူမတစ်ခုခုကိုမအောင့်နိုင်တော့ဘဲ

"...အာ့...!"

မောဟိုက်စွာနှင့် ရင်ဘက်တွေနိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေအောင်အသက်ရှူနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုမွေ့ယာပေါ်မှာတံတောင်ဆစ်ဖြင့်ထောက်၍ ထပြီးသူ့ကိုတစ်ချက်ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူသည် သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာကပ်ငြိနေသော သူမရဲ့ပြီးမြောက်ခြင်းအချို့အား သူ၏လက်နှစ်ချောင်းကိုအသုံးပြု၍ပွတ်ဖယ်သုတ်လိုက်ကာ သူမကိုမျက်တောင်မခပ်တမ်းကြည့်ရင်း ထိုလက်နှစ်ချောင်းကို လျှာနဲ့ပြန်လျက်လိုက်သည်။

မွန်းသည် သူ့ကိုမျက်မှောင်ကုပ်လျှက်ကြည့်နေကာ အခုထိရင်တွေခုန်နေတုန်းဖြစ်၍ နှုတ်ခမ်းကလေးကိုတင်းတင်းစေ့ပိတ်ပြီး တံတွေးကိုနောက်တစ်ကြိမ်မြိုချလိုက်သည်။

သူဟာပင်တီကလေးကိုပြန်ဝတ်ပေးနေတော့ မွန်းသည် အခုသူ့ရှေ့မှမိမိပုံစံကိုတွေးကြည့်ရာ ရှက်ရွံစွာနှင့် မွန်းဘက်ကအကြည့်စလွှဲကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆင်ဆွယ်ရောင်လက်ပြတ် ဂါဝန်ကလေးကိုသေချာဖြန့်ပြီး သပ်ရပ်အောင်ပြန်ပြင်လိုက်သည်။

ဆံပင်နီတွေကိုသေချာရှင်းလင်းပြီးဖြန့်ချထားတဲ့အခါများဆိုလျှင် အတ္တမှာအကြိမ်ကြိမ်ကြွေရပါသည်။

"အလင်းလည်းအောက်မှစောင့်နေပြီ သွားရအောင်လေ"

အတ္တကလက်လှမ်းပေးသော်လည်း သူမ မတွဲကိုင်ပဲ ရှေ့ကအရင်ထွက်သွားလေသည်။

အတ္တသည် သူမရဲ့ရှက်ရမ်းရမ်းနေပုံကို ပြုံးမိသွားရင်း နောက်ကနေလိုက်လာခဲ့သည်။

ကားပေါ်တွင်လည်း တည်တံ့လွန်းသည့်သူမမျက်နှာကနှုတ်ခမ်းတွေကိုတင်းတင်းစေ့ပိတ်ထားသည်မို့ ကားမောင်းနေသောအလင်းပင် လှည့်ကြည့်ရင်း စိတ်မသက်သာ သခင်လေးလည်း ဘာမှပြောနိုင်မည်မဟုတ် ။

နာရီ၀က်ကျော်ကျော်မောင်းရသည့် လမ်းခရီး ဖြစ်၍ ၃ခွဲဟုမှန်းထားသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲဖြစ်ပျက်သွားသော စောနက ကိစ္စကြောင့် ၄နာရီခွဲမှရောက်လာခဲ့ရသည်။

ကားပေါ်ကဆင်းလျှင် ဆင်းချင်း အတ္တ ကလက်ချိတ်ရန် ပေးသော်လည်းသူမက အင်တင်တင်လုပ်ပြီးဂါ၀န်စကိုတစ်ဖက်မကာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်မို့

"နောက်လူတွေရှိသေးတယ်လေBaby မြန်မြန်လက်ချိတ်လိုက်ပါ"

မွန်းလည်းနောက်လှည့်ကြည့်လိုက် ဘေးပတ်လည်ကြည့်လိုက်နှင့် အတ္တလက်ကို လှမ်းချိတ်လိုက်ပြီး အတွဲညီညီ ကော်ဇောနီပေါ်မှာလျောက်လာခဲ့ကြသည် ။

ဧည့်သည်တွေလည်းအများကြီးရောက်နေပြီဖြစ်ကာ

"မင်းကို!"

အတ္တက သတို့သားချောကြီးမင်းကိုလတ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ

"မင်းကွာ ကြာလိုက်တာ ငါစောစောလာပါလို့ပြောထားရဲ့နဲ့"

"ဆောရီးပါကွာ စောစောထွက်လာမလို့ပဲ ကိစ္စလည်းအချို့ကြောင့်နောက်ကျသွားတာ "

မွန်းသည်လည်း သတို့သမီး၀တ်စုံအဖြူလေးနှင့် သိပ်လှပနေသော မေ့ ကိုငေးနေမိရင်း

"မမမေ အရမ်းလှတာပဲ"

လို့ပါးစပ်မှချီးမွမ်းမိသည့်အထိ။

"ကျေးဇူးပဲ မွန်းရေ ဒါတောင် ကိုယ်တော်ချောက ဆံထုံးမထုံးလို့တဲ့လေ "

ဟု သူမလက်ချိတ်ထားသောမင်းကိုလတ်ကို မျက်လုံးစွေကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"မမက လှပြီးသားပါ ဒီလိုမျိုးဆံပင်ချထားတာရှားတော့ပိုတောင်လှသေးတယ်"

ပန်းစည်းကိုတစ်ဖက်ကကိုင်ကာ ကျန်လက်က မင်းကိုလတ်၏ လက်ကို မြဲမြဲချိတ်တွဲထားသည်အား အားကျနေမိသည်။

တကယ်ဆို သတို့သမီးဖြစ်ဖို့ မင်္ဂလာပွဲကို လှလှပပခန်းခန်းနားနားကျင်းပဖို့ဆိုတာ မိန်းကလေးအတော်များများရဲ့ အိပ်မက်မဟုတ်လား။

မွန်းလည်း တစ်သက်မှာ တစ်ခါပဲ၀တ်ရမည့်သတို့သမီး၀တ်စုံကို၀တ်ဖူးချင်သည်။ အပျိုစင်ဘဝနဲ့ သတို့သမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ပေမဲ့ အဲ့ဒီညကပဲ မွန်းဟာ သူ့ဇနီးဖြစ်သွားပြီ ။

မွန်းသူ့ကိုချစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လက်ထပ်ဖို့အထိတွေးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုလို မွန်းဘ၀ကို အလိုမတူပဲရယူပြီးမှတော့မဟုတ်ပါ။ သူလည်းမွန်း မျှော်လင့်ချက် အိပ်မက်တွေကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။

အတ္တဟာ မင်းကိုလတ်နှင့်အတူ ဧည့်သည်များအားစကားလှည့်လည်ပြောနေချိန်မှာ မွန်းတွေးချင်ရာငေးချင်ရာငေးကာ သူ့နောက်မှ အရုပ်တစ်ရုပ်လိုပါလာခဲ့၏ ။

အတ္တဟာ အခြားသော ဧည့်သည်များနှင့် သူမကိုမိတ်ဆက်ပေးသော်လည်း သူမသည် မတုန်မလှုပ်မို့

"Baby နေမကောင်းဘူးလား "

ထောင့်ကလူရှင်းသော စားပွဲဝိုင်းမှာ ထိုင်စေပြီးမေးလေရာ

"ဟင့်အင်း"

ခေါင်းရမ်းသော်လည်း သူမျက်နှာအရမ်းညှိုးနေသည်မဟုတ်လား။

"မင်းကိုကြည့်ရတာ ခေါင်းမူးနေသလားလို့ ဒေါက်ဖိနပ်ကမြင့်လို့လား ခြေထောက်နာနေတာလား"

မေးခွန်းကိုတစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုပြောင်းမေးပြီးစိတ်ပူစရာမရှိရှာကြံပူနေသော အတ္တလည်း ဘာမှပြန်မဖြေတဲ့သူမကြောင့်

"ဒါဆိုလည်း ဒီနားမှာပဲ ထိုင်ချင်ထိုင်နေလေ ကိုယ် ဟိုဘက်နားမှာ စကားပြောမလို့ မင်းကိုရဲ့Weddingဆိုတော့ ကိုယ်ကရှောင်နေလို့မကောင်းဘူး"

မွန်းလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီးထိုနေရာမှာထိုင်နေခဲ့သည်။

အတ္တသည် စိတ်မချနိုင်သည့်သူမကိုတလှည့်ကြည့်ကြည့်လုပ်နေရသည်။

မွန်း ထိုစားပွဲမှာထိုင်နေရာမှ ပျင်းလာသည်နှင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လျှင်

"Hi ! Moon!"

ရင်းနီးတဲ့အသံတစ်ခုနဲ့အတူ ခပ်ချောချောလူတစ်ယောက်က အနားရောက်လာသည် ။

မွန်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြင်ဖူးသလိုရှိတဲ့မျက်နှာကြောင့် မျက်ခုံးရှုံ့ရင်း သူ့မျက်နှာကိုမွန်း သေချာကြည့်နေမိရင်း

"မမှတ်မိဘူးလား ကိုယ်လေ နက္ခတ်!"

မွန်း မျက်လုံးပြူးသွားကာ

"ဂျော် ဂျော်နီ!"

"အို ဟိုး အတ္တပြောပြတာလား"

မွန်းသည် နောက်သို့ဆုတ်ပြီးလန့်သွားရသည်။

"လန့်သွားတာလား ကိုယ်မင်းကိုအန္တရာယ်မပြုပါဘူး "

မွန်းဟာ ရုတ်တရက် စိတ်ထဲကနေ အတ္တ ကိုတမ်းတလိုက်မိသည်။

"ကျွန်မ မှာရှင်နဲ့ပြောစရာမရှိပါဘူး ဂျော်နီ!"

"ကိုယ်ကလာနှုတ်ဆက်တာပါ ဒါနဲ့ကိုယ့်ကောင်မလေးကိုတစ်ယောက်ထားခဲ့တာလား အတ္တက လူကြီးလူကောင်းမဆန်လိုက်တာ !"

"ကျွန်မ ဒီတိုင်းပဲ နေခဲ့တာပါ ကိုယ့်ဟာကိုယ်"

အတ္တကိုအပြစ်တင်တဲ့အခါမွန်းမှပြောလိုက်သည်။

"ပျင်းမနေဘူးလား ရော့ ဝိုင်ချိုချိုလေးသောက်လိုက်ပါဦး"

သူများတိုက်တဲ့ ဝိုင်မို့ အထူးသဖြင့်ရန်သူမှတိုက်သည့်ဝိုင်ကြောင့်မွန်းသည် သောက်ရမှာလန့်နေသည်။

"တော်ပါပြီ မသောက်တော့ပါဘူး "

"ဘာဖြစ်လို့လဲ စေတနာနဲ့ယူလာပေးတာကို ဘေးလူတွေကိုအားနာပါဦး"

အသံမြှင့်လိုက်သည်မို့ ဘေးလူတွေကြည့်နေသည်အား မွန်းသတိထားမိသည်။ မွန်း လည်းရှက်သဖြင့် သူ့လက်ထဲဝိုင်ခွက်ကိုယူလိုက်ပြီးအတ္တတို့စကားပြောနေတဲ့ဝိုင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည် ။

သို့သော်လည်း ထို၀ိုင်းမှာ အတ္တ မရှိတော့ချေ ။

သူမြင်ပါစေလို့ဆုတောင်းနေမိတုန်း ဂျော်နီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မွန်းရဲ့ဝိုင်ခွက်ကို သူ့ခွက်နဲ့ လာတိုက်သည်။

"Cheer!"

အဟွန့် မင်းကိုဒီနေ့ငါရရမယ် မဟုတ်လည်းမနက်ဖြန်ပေါ့ သိပ်မကြာပါဘူး မွန်း မင်းကကိုယ့်ဆီမှာမရှိရင် သူ့ဆီမှာလည်းမရှိနေသင့်ဘူး!

မွန်းသည် သူပေးတဲ့ဝိုင်ကို မော့သောက်လိုက်ပြီး ခုံမှာပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ဂျော်နီလည်း သူမအနားမှခွာသွားပြီဖြစ်၍ မွန်းသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်စိတ်သက်သာသလိုယူဆလိုက်ကာ ၀ိုင်ကိုခွက်အကုန်မော့ပစ်လိုက်သည်။

အတ္တသည် ယခင်ကတည်းက ဂျော်နီစကားလာပြောတာမြင်ပေမဲ့အန္တရာယ်မပြုနိုင်တာမို့ လွှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။

သို့သော်လည်း လူ၄ယောက်လောက်နှင့် ဂျော်နီက သူမကိုမျက်ခြေမပြတ်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် အတ္တသည် မွန်းအနားသို့လျောက်လာရင်း အလင်းကိုဖုန်းဆက်လိုက်သည် ။

"အလင်း"

မင်္ဂလာပွဲအပြင်ကစောင့်နေသောအလင်းအား

"ဂျော်နီ တို့အရိပ်ကြည့်နေတယ် မင်းကိုရဲ့ပွဲကိုတော့ မဖျက်ချင်ဘူး မွန်းကိုလည်းဆုံးရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး အဲ့ဒီတော့ မင်းစီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း စလုပ်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့သခင်လေး "

အတ္တသည် မွန်း အနားမှာ လာထိုင်ရင်း

"Baby!"

မွန်းက ဂါ၀န်စကို တင်းနေအောင်ဆုတ်ထားပြီး ချွေးပြန်နေသည်မို့

"မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ"

တစ်ခုခုကို မချိမတင်ခံစားနေသည့်ပုံစံမျိုးကြောင့် အတ္တဟာ သူမသောက်သည့် ဝိုင်ခွက်ကို နမ်းကြည့်ရင်း

"ကျစ်! ဒီကထွက်မှ ဖြစ်မယ် !"

အတ္တသည် မင်းကိုလတ်အား တိုးတိုးတိတ်တိတ် သွားပြောလိုက်သည်။

"Boss!"

အလန့်တကြား ပြေးလာသည့် ဂျော်နီ့တပည့်မင်းသ။

"ဘာလဲ"

နားနားကပ်ကာ

"Boss ကားထဲမှာ ဆေးမိလို့ ရဲတွေလာနေပြီ"

"ဘာ! ီးပဲ "

ဂျော်နီ မွန်းကို တလှည့် မင်းသကိုလှည့်ကြည့်ရင်း

အတ္တ မင်းလုပ်ထားပေါ့ မင်းလက်ချက်မှန်းငါသိပြီးသား။ အဟွန့် ဒီနေ့တော့ခွင့်လွှတ်တာပေါ့ မနက်ဖြန်တော့ ဟဟ။

ဂျော်နီသည် မင်းသနှင့်အတူ ကားပါကင်မှ အမြန်ပြေးရလေတော့သည်။

ဂျော်နီ့ကားထဲကို ဆေးထည့်၍ သတင်းပေးသူက အလင်းဆိုတာ အတ္တအပြင်မည်သူသိမည်နည်း။

===========

အတ္တသည် မွန်းကို သူ့ကုတ်အင်္ကျီဖြင့်ခြုံပေးလိုက်တာ

"ခဏတောင့်ထား Baby ဒီအထဲမှာတော့မဖြစ်ဘူး"

ဂျော်နီဟာဝိုင်ထဲတွင် စိတ်ကြွဆေးခပ်ထားသဖြင့် သူမရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်မဖြစ်မည် မင်္ဂလာပွဲမှ အမြန်လစ်ထွက်ခဲ့ရသည်။

ဓာတ်လှေကားထဲ၀င်လျှင် ၀င်ချင်း သူမ ဂါ၀န်စကိုတင်းတင်းကိုင်ထားသည်မှပြေလျော့၍ လူကပူလောင်နေကာ သူခြုံပေးထားတဲ့ ကုပ်အင်္ကျီကိုဖယ်ချဖို့ပြင်ဆင်သည်။

"ခဏ ခဏ တောင့်ထားပါ Baby

ပြီးရင် မင်းဖြစ်ချင်တာဖြစ်စေရမယ်"

မွန်းသည် စိတ်တွေကဝေးဝါးကာ အတ္တကအနားကိုပဲအရမ်းကပ်ချင်နေသည်။ မွန်းဟာ သူမကိုဖက်ထားသည့် အတ္တရဲ့လက်ကိုကုတ်ဆွဲလာသည်မို့ အတ္တသည် ဓာတ်လှေကားနံပါတ်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ကားရှိရာအထပ်သို့ရောက်ရန် ၅ ထပ် လိုနေသေးသည်မို့ သူမ မျက်နှာကိုဆွဲမော့ကာနှုတ်ခမ်းပါးတို့ကို စုပ်နမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမဘက်ကချက်ချင်းတုန့်ပြန်လာတဲ့အနမ်း သူ့ခါးကို တင်းနေအောင်ဖက်ထားသေးသည်။

အတ္တသည် အနမ်းမပျက်ပေမဲ့ ဓာတ်လှေကားနံပါတ်ကိုခဏခဏကြည့်ရသည် ၁ထပ်ပဲလိုတော့သည်မို့ သူမကို ချက်ချင်းခွာလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းတို့ကိုဖိသုတ်ပေးပေးပေမဲ့ သူမကရီဝေ၀အကြည့်တွေနှင့် သူ၏အနမ်းများမော့ကာတောင့်တနေတုန်းဖြစ်သည်။

ကုတ်အင်္ကျီကိုလုံအောင်ခြုံပေးကာ ဓာတ်လှေကားထဲမှထွက်လာ၍

"အလင်း မင်း နောက်ကားနဲ့လိုက်တော့ "

အလင်းဆီက ကားသော့ကိုဆွဲယူကာ သူမကိုကားထဲထည့်၍ ကားကိုအပြင်းမောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

မွန်းကုပ်အင်္ကျီကိုအနောက်သို့လွင့်ပစ်လိုက်ပြီး

မျက်လုံးမှိတ်ထားကာ လူးလွန့်နေသည်။

Wedding သို့မလာခင်က အတ္တရဲ့အထိအတွေ့တွေကိုပဲစဥ်းစားနေမိကာ သူ့ရဲ့အထိအတွေ့များကိုပဲဆက်တိုက်တောင့်တနေမိသည်။

ခြေချိတ်ထိုင်ထားရာမှ ဖိနပ်ကနာလာသည်မို့

နင်းကန်ချွတ်နေသဖြင့် ဂါ၀န်အကွဲကြောင်းမှာဟသွားကာ သူမရဲ့ပေါင်တံသွယ်သွယ်ဖြူဖြူလေးတွေကထင်းကနဲ။

"အင့်...ဟင့်...."

သူမကိုလှည့်ကြည့်လိုက် ရှေ့လမ်းကြည့်မောင်းလိုက်နှင့် အတ္တမှာပြာနေရသည်။

သူမဟာ အတ္တအနားကိုပဲတိုးကပ်ဖို့ဆိုင်းပြင်းနေကာ သူ့အပေါ်ထိ ကျူးကျော်လာတော့မည့်ပုံစံကြောင့်

"Ba baby ခ ခဏ!!"

စကားပင်မဆုံးလိုက်ပဲ သူ၏နှုတ်ခမ်းများကိုသူမဟာမမှီမကမ်းလိုက်နမ်းနေခြင်းခံလိုက်သဖြင့်အတ္တမှာ ကားကို ရောက်တဲ့နေရာမှာပဲလမ်းဘေးသို့ချရပ်လိုက်ရသည်။

==============================

အမှားပါရင်ခွင်လွှတ်ပါ

အပိုင်း(42)ဆက်ရန်

Zawgyi Version

အတၱလြန္ အခ်စ္

အပိုင္း(41)

အတၱ ထြက္သြားတဲ့၂လအတြင္း အလင္းသည္ အတၱခိုင္းသည့္အတိုင္း ထုတ္စရာရွိတဲ့ပစၥည္းေတြအားလုံး ထုတ္ပစ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

ကိုယ္ေဆးကိစၥဘာမွမပတ္သတ္ေတာ့ဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္ကာ ေမွာင္ခိုလုပ္ငန္းကို တစ္ခနိးရပ္လိုက္ေပမဲ့ အနည္းငယ္ေတာ့ကိစၥရွင္းေနရေသးသည္။ ခ်က္ခ်င္းရပ္လွ်င္လည္း ရန္သူေတြရွိေသးတဲ့အျပင္ စီးပြားေရးအေျခအေနလည္းရွိေသးတာမို႔ အဆင္မေျပပါ။

၂လေက်ာ္အတြင္းမွာ အရင္ကတည္းကတိုးတိုးတိတ္တိတ္ေထာင္ထားခဲ့တဲ့ကုမၸဏီေပါက္စေလးကို ပိုမိုအသက္၀င္ေအာင္ မင္းကိုလတ္ရဲ႕အကူအညီနဲ႕ ျပဳျပင္ပံ့ပိုးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဆုံးရႈံးရတာက ကိုယ္ေဆးျပန္စြဲေနတာပဲ ျဖတ္ဖို႔အေတာ္အားခဲရေပဦးမည္။

ကိုယ့္အမွားပဲထားေတာ့။

သူမအတြက္ ျဖဴစင္ေစခ်င္သည္မဟုတ္လား။

ကိုယ္ဘာေျပာေျပာ သူမဘက္က အျငင္းစကားပဲ ေျပာခဲ့သည္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကတည္းကပင္ ျဖစ္သည္။

တစ္ေန႕မျမင္ရရင္မေနနိုင္လို႔ သူမအခန္းထဲထိ သြားသြား ၾကည့္ရသည့္ကိုယ့္အျဖစ္နဲ႕ ကိုယ့္ကိုျမင္တိုင္း အၿမဲတင္းမာခက္ထန္လြန္းသူမ မ်က္ႏွာ ။

ဘယ္လိုပင္ ေခ်ာ့ေမာ့ေျပာဆိုပါေစ မေျပနိုင္တဲ့သူမစိတ္ကတကယ္ပဲမာလြန္းတာလား။ ဒီေန႕ဆိုလည္း မနက္ကတည္းက အခုထိမ်က္ႏွာမျမင္ရေသးပါ ။

မတတ္နိုင္ဘူး ဒီေန႕ကေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ေခၚမွရမယ့္ကိစၥရွိေနေသးတာမို႔ေသာက္လက္စစီးကရက္ကို လက္စသိမ္းကာ အလင္းအား လွမ္းေခၚလိုက္ပါသည္။

"သခင္ေလး ဘာလိုလို႔လဲ"

အတၱက သူ႕ေမြ႕ယာေပၚတြင္ ေျခခ်ိတ္ထိုင္ကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္နံရံက သူမPianoတီးေနသည့္ပုံကို ေငးရင္း

"၀တ်စုံက ရလား "

"ရပါတယ္ သခင္ေလး သခင္ေလးမွာတဲ့အတိုင္းအကုန္ပို႔ေပးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ တစ္ခုပဲ"

အတၱသည္ သူမအတြက္ပြဲတက္ဝတ္စုံတစ္ခုကို သူ႕စိတ္တိုင္းက်အတိုင္း မွာထားသည္မွာလြန္ခဲ့ေသာ၂ရက္ကတည္းကျဖစ္သည္။

"ဘာျဖစ္တာလဲ"

"ဖိနပ္က သခင္ေလးက ၂လက္မလို႔မွာေပမဲ့ ၃လက္မပဲရတယ္တဲ့ ၂လက္မ ကကန့္သတ္ထားတာ ကုန္သြားၿပီတဲ့"

"က်စ္... ၃လက္မက ျမင့္တယ္ မြန္းက ေမာ္ဒယ္မဟုတ္ဘူး အၾကာႀကီးစီးရင္ ေျခေထာက္နာမွာစိုးလို႔"

"အဲ့တာဆို တျခားဟာမွာဖို႔အခ်ိန္ရပါ့မလား အခုပဲ၁၂နာရီထိုးေနၿပီ ၃ခြဲေလာက္ဆို အေရာက္သြားရမွာ"

"ထားလိုက္ေတာ့ သူက လိုက္မွာမဟုတ္ဘူး မနည္းေခၚရမွာ မင္းသာကားအသင့္နဲ႕လိုအပ္တာေတြအကုန္ျပင္ဆင္ထား"

"ဟုတ္ကဲ့"

အတၱလည္း အလင္း ထြက္သလို သူ႕အခန္းမွ ထြက္ခဲ့ရင္း သက္သက္ကလည္း သခင္ေလးအားျမင္ျမင္ခ်င္း ပါဆယ္ပုံးႏွင့္အေပၚတက္လာခဲ့၏ ။အတၱက တံခါးမေခါက္ပဲ ဖြင့္လာခဲ့သျဖင့္

"Baby!"

ေရခ်ိဳးၿပီးစသူမက အကၤ်ီဝတ္ရင္းၾကယ္သီးမတပ္ရေသးတာမို႔ တစ္ဖက္သို႔လွည့္လိုက္ကာ

"ရွင္ တံခါးမေခါက္ျပန္ဘူးလား?"

"ေဆာရီး!"

သူမ ဘာကိုပဲ အျမင္မၾကည္ၾကည္အျပစ္ေျပာေျပာ ေဆာရီး လို႔ပဲျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္မွာလည္း လြန္ခဲ့ေသာ၁ပတ္ကတည္းကပင္။

ဘယ္သူ႕ေရွ႕မွာမွ ေခါင္းမငုံ႕တဲ့ ကိုယ္ဟာ သူမနဲ႕မွ ေဆာရီး ခ်င္းထပ္ေအာင္ေတာင္းပန္ဖူးသည္ကို သူမဘာလို႔လ်စ္လ်ႉရႈရက္ရတာလဲ။

မြန္းက ၾကယ္သီးစိေအာင္တပ္ၿပီးျပန္လွည့္လာေတာ့ အေနာက္မွလည္း သက္သက္က ပါဆယ္ပုံးကိုကိုင္လာတာေတြ႕သည္။

"ဘာလုပ္ဦးမလို႔လဲ"

"ဒီေန႕ ကိုယ္နဲ႕ Weddingတစ္ခုလိုက္ခဲ့ေပး"

"ကြၽန္မျငင္းမယ္ဆိုတာသိရဲ႕သားနဲ႕မ်ား လာေျပာေနျပန္ၿပီ"

"၀တ်စုံတောင်မှာပြီးပြီ Babyရဲ႕"

"ရွင့္ဟာရွင္မွာတာေလ ကြၽန္မမွာခိုင္းတာမွမဟုတ္တာ!"

"ဒါေပမဲ့ baby လိုက္ခဲ့မွျဖစ္မယ့္ပြဲမို႔ပါ"

အတၱကသူမအနားပိုတိုးကပ္လာကာတေစာင္းအေနအထားသူမေနာက္သို႔၀င္လိုက္ၿပီး

"မင္းကိုလတ္ နဲ႕ ေမ့ရဲ႕မဂၤလာပြဲ Babyရဲ႕"

ထိုအခါ မြန္းမ်က္လုံးေလးဝိုင္းသြားသည္။

ေၾသာ္...ကိုမင္းကိုလတ္နဲ႕မမေမေတာင္လက္ထပ္ၾကၿပီတဲ့လား။ ၂ေယာက္လုံးက မြန္းနဲ႕လည္းအေတာ္အသင့္ရင္းႏွီးခဲ့သူမ်ားျဖစ္ၾကသလို မမေမဆိုရင္မြန္းေနမေကာင္းတိုင္းခဏခဏလာၾကည့္ေပးရသူျဖစ္ေစကာမူ မဂၤလာပြဲကိုမလိုက္ဘူးဟုေျပာၿပီးမွေတြေဝသြားရသည္။ အတၱဟာ သူမရဲ႕ခါးေလးကို သူ႕ရင္ဘက္နဲ႕ကပ္သြားေအာင္ ဆြဲလိုက္ၿပီး

"လိုက္ခဲ့ပါBabyရယ္ မင္းမပါရင္ သူတို႔လည္းစိတ္ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး"

မြန္းရဲ႕ပုခုံးေပၚမွာ ေမးတင္ရင္း စိုစြတ္ေနတဲ့လည္တိုင္ေလးကို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ဖိကပ္ေနသည္။

သက္သက္လည္း ပါဆယ္ပုံးကိုကိုင္ထားကာ

သခင္ေလးနဲ႕မမေလးအေနအထားကိုၾကည့္၍ ေရွာင္ေပးသည့္အေနႏွင့္ ပါဆယ္ပုံးကို ခ်ကား အခန္းထဲကထြက္သြားေလ၏။ သက္သက္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ အတၱက သူမရဲ႕လည္တိုင္ေလးအား ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ဖိကပ္႐ုံတင္မဟုတ္ပဲ စုပ္ယူျခင္းမ်ိဳးစတင္လိုက္ရာ

"အ!"