အတ္တလွန် အချစ်

အပိုင်း(40)

အလင်းက သူ့သခင်လေးအစား အားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်သည့်အခါ မွန်းသည် အလင်းကို ကြေကွဲစွာကြည့်နေသည်။

"မမလေး တကယ်ပဲကိုယ်၀န်ကိုဖျက်ချလိုက်တာလား အဲ့တာဆိုရင်တော့ မမလေး အရမ်းမိုက်မဲရာကျတာပဲ

တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေးရဲ့ဇနီးလောင်းကို ဒီလိုမပြောသင့်ပေမဲ့ သခင်လေးက အခုတလောမှာ မမလေးအတွက်ဘယ်လောက်တွေးပေးနေခဲ့သလဲဆိုတာ ကျွန်တော်အသိဆုံးပါ"

ထိုအခါ မွန်းသည် ခေါင်းကိုခါရမ်းလိုက်ကာ

"ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း ရှင်လည်းစဉ်းစားကြည့်ပါ အလင်း မိခင်လောင်းတစ်ယောက်က သူ့သားသမီးကိုဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်မှာလဲ အဟင့် ကျွန်မ က ကလေးကိုဖျက်ချမတဲ့လား ရှင့်ရဲ့သခင်လေးကသာ အဲ့သလိုမေးရက်နိုင်ခဲ့တာ ကျွန်မ ဘယ်လောက် နာကျင်ရလဲ သိလား ကလေးလည်းဆုံးရှုံးရတယ် ပြီးတော့ ......သူဆေးဖြတ်နေတယ်ဆိုတာလည်းအခုမှသိရတဲ့အပြင် အခု သူက ဆေးပြန်ချတယ်!"

မွန်းက ရင်ဘက်ကိုထုကာ မျက်ရည်တွေဒရဟောကျလာသည်မို့ အလင်း လည်းစိတ်မကောင်းဖြစ်စွာ သခင်လေး အထင်လွဲနေတယ်ဆိုတာသိလိုက်ရသည်။

"မမလေးက ဘာလို့ ရှင်းမပြခဲ့တာလဲ "

"သူတောင် ထင်ရက်နိုင်သေးတာပဲ အလင်းရယ် ကျွန်မကဘာကိုရှင်းပြနေရမှာလဲ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စက ကျွန်မသူ့ကိုတွေ့ချင်စိတ်နဲ့လောပြီး ဖြစ်သွားတာပါ သူ့ဆီကိုဆင်းလာရင်း လှေကားပေါ်ကမတော်တဆပြုတ်ကျသွားတာ "

အလင်းသည် မွန်း ကို သနားသလို ကြည့်လိုက်ပြီး

"မမလေး သခင်လေးအပေါ်မှာစိတ်ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား "

"ဟင့်အင်း ကျွန်မသူ့ကို စိတ်ကုန်ပြီ အလင်း လွန်ခဲ့တဲ့ ၂လကျော်ကပဲ သူ့အပေါ်မှာ အချစ်တွေအားလုံးရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီ သူ့အပေါ်မှာ ကျန်နေတဲ့အလွမ်းစိတ်အချို့လည်းမကြာခင်ကပဲပျောက်ကွယ်သွားပြီ"

"မမလေးက သခင်လေးကို တကယ်ပဲနာကျင်စေချင်တာလား "

"အဟွန့် ကျွန်မခံစားရသလို သူပြန်ခံစားကြည့်ပေါ့ ရှင်လည်း ပြောချင်တာပြီးပြီ သိချင်တာလည်းသိပြီးပြီ မဟုတ်လား သွားပါတော့ အလင်း"

အလင်းခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖြစ်မှန်ကိုပြောပြပေးတာ "

မွန်းကိုနှုတ်ဆက်ကာ အခန်းထဲမှပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဧည့်ခန်းဆိုဖာမှာ လူမှန်းသူမှန်းမသိနိုင်တဲ့ အတ္တကို စိတ်မကောင်းစွာကြည့်ရင်း

"သခင်လေး ဆက်မလုပ်ပါနဲ့ တော်ပါတော့ "

အတ္တသည် အဖြူရောင်အမှုန့်တွေကို ခရက်ဒစ်ကဒ်နှင့်မြှောင်းလိုက်ပိုင်းခွဲနေရင်း စကားတစ်ခွန်းမှပြန်မပြောချေ။

"မဟုတ်ရင်ရှော့ဖြစ်လိမ့်မယ် မသုံးတာ၂လကျော်နေပြီ အရင်ကလောက် သုံးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

အလင်းသည် စားပွဲပေါ်ကသိပ်မကျန်တော့တဲ့အမှုန့်တွေကိုကြည့်ရင်း

"ရပ်လိုက်ပါတော့ ကျွန်တော်သခင်လေးအခန်းကိုလိုက်ပို့ပေးမယ် "

"ဖယ်စမ်းပါ အလင်းရာ ငါ့ရဲ့စိတ်ထွက်ပေါက်ကိုမပိတ်စမ်းနဲ့ မဟုတ်ရင် ပစ်မှတ်ကမင်းဖြစ်သွားမယ်နော်"

အတ္တသည် ဘေးက သေနတ်ကိုကောက်ကိုင်ကာ အလင်းကိုချိန်လိုက်သည်မို့ အလင်းသည်ခေါင်းငုံ့လိုက်ရသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်သခင်လေး ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာမှဖြစ်လိမ့်မယ်"

အလင်းသည် အတ္တဘေးကနေထပြီး အပေါ်ထပ်သို့တစ်ဖန်ပြန်တက်သွားလေသည်။

ဒေါက် ဒေါက်

"မမလေး"

မွန်းသည် မိနစ်ပိုင်းကလေးမှ ထွက်သွားဟုနှင်လွှတ်လိုက်သော အလင်းက တံခါးထပ်လာခေါက်နေသဖြင့် မကျေမနပ် တံခါးကိုစောင့်ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ ကျွန်မအေးဆေးနေချင်တယ်"

"တစ်ခုလောက်ကူညီစေချင်တယ်"

"ဘာကိုလဲ"

"သခင်လေးကိုလိုက်ကြည့်ပေးပါ"

"မကြည့်နိုင်ပါဘူး အခုသူ့ပုံစံကိုပိုတောင်မကြည့်ချင်သေးတယ် "

"သခင်လေးကိုလိုက်တားပေးပါ ဆေးတွေထပ်မချဖို့"

"ရှင့်ဟာရှင်တားပေါ့ ကျွန်မ ဘာမှမလုပ်ချင်ဘူး သူ့ဟာသူဘာဖြစ်ဖြစ်"

"ဒါဆိုမမလေး ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ သခင်လေး ဒီတိုင်း ဆေးချရင်း ရှော့ဖြစ်ပြီးသေသွားစေချင်တာလား "

အလင်းရဲ့ စကားအရမ်းရင့်သွားသလား

မွန်းက စိုးရိမ်သလို အလင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့်

"မမလေး နားမလည်လောက်ဘူး အဲ့တာကလုပ်တိုင်းကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး အခုကအရက်လည်းမူးနေတာ နှစ်ပင်လိမ်သွားရင် ရှော့ဖြစ်ပြီး သေတတ်တယ် "

အလင်းရှင်းပြတဲ့အခါမှာ မွန်းသည်သူ့ကိုစိတ်ပူသွားပြီး

"အခု ကျွန်မကဘာလုပ်ရမှာလဲ "

မွန်းသည် ဒေါသတွေလည်းဖြစ် ဝမ်းလည်းနည်းကာ အလင်းကိုတွန်းပစ်လိုက်သည်။

"ရှင့်သခင်လေးကိုရှင့်ဟာရှင်သွားထိန်းပါ့လား ကျွန်မဘာမှမပတ်ချင်ဘူး သူ့ကိုကြည့်ဖို့တောင်အင်အားမရှိဘူး အခုလိုရွဲပြဲမူးရူးနေတဲ့အချိန်ဆိုပိုဆိုး"

"ရမှာတဲ့လား ကျွန်တော်သွားခေါ်လို့ရရင် မမလေးကို အပင်ပန်းခံပြီးဘာလို့လာပြောနေမှာလဲ"

ထိုအခါ မွန်းလည်းနှုတ်ခမ်းကလေးကိုဖိကိုက်ကာ

"ကျွန်မကိုဘာလုပ်စေချင်တာလဲ"

"သခင်လေးကို ဆက်မလုပ်ဖို့တားပေးပါ မမလေး လာပြောရင် ရနိုင်လိမ့်မယ်"

မွန်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မကြိုးစားကြည့်မယ် သိပ်လှတဲ့ဆက်ဆံရေးမဟုတ်လို့ သိပ်တော့မမျှော်လင့်စေချင်ဘူး"

ပြောပြောဆိုဆို အလင်းနဲ့အတူလိုက်လာခဲ့သည်။

အရက်နံ့တွေရော စီးကရက်နံ့တွေပါရောထွေးနေတဲ့ အပြင် သူ့ပုံစံကတကယ့်ကို မြင်မကောင်းရှုမကောင်း မပွင့်တပွင့်မျက်လုံးတွေကရဲနေကာ ဆိုဖာကြီးပေါ်မှာခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်နေ၍ တကယ့်ဆေးသမားတစ်ယောက်လိုရစရာမရှိအောင်ဖြစ်ပျက်နေသည်။

သိပ်သေသပ်ချောမောတဲ့ အတ္တလွန်ဆိုတာဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

အလင်းပြောသလို ဆက်ချရင် သေမယ့်ပုံမျိုးပဲ စိတ်ထဲကနေ ပြောလိုက်ပြီး

"ရှင် တစ်ညလုံးဒီတိုင်းဆက်နေမှာလား"

ခပ်ဝေးဝေးမှပြောလိုက်ပေမဲ့သူ့နားထဲမှာ သူမအသံဆိုရင် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး အာရုံရှိပြီးသား။ အတ္တသည် အလင်းရဲ့နောက်မှာရပ်နေသောသူမကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်းက ဘယ်လိုဖြစ်စေချင်တာလဲ "

"ဒီတိုင်းဆက်လုပ်နေရင် ရှင်သေသွားရုံပဲရှိမှာ ဘာအကျိုးအမြတ်ရမှာမို့လို့လဲ"

"အဟက် ကိုယ့်ကလေးလည်း မရှိတော့ဘူးလေ ကိုယ်က ဘာလုပ်ရဦးမှာလဲ "

အလင်းက ဘေးမှ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး

"တကယ်တော့ မမလေး ကကိုယ်၀န်ဖျက်မချခဲ့ပါဘူး ပျက်ကျသွားတာ"

နှုတ်ခမ်းဝသို့ရောက်လာမည့် စီးကရက်သည် လေပေါ်မှာတင်ရပ်သွားကာ တွေဝေနေသည်။

"ရှင် သွားအိပ်လိုက်ပါတော့ မဟုတ်ရင် မနက်ကျ အသုဘမဏ္ဍပ်ထိုးနေရလိမ့်မယ်"

"ကိုယ်မေးတာကိုဖြေပေးပါ "

မွန်းက သူ့ရဲ့ခပ်ဝါးဝါးအသံကိုနားစိုက်ထောင်နေသည်။

"အခုကိုယ့်ကို မသေစေချင်ဘူးဆိုတာ တကယ့်စိတ်ရင်းလား "

မေးရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ယိုင်ခွေသွားပြန်သည်မို့ အလင်းကတစ်ဖက်ကနေတွဲထားရသည်။ မွန်းသည် သူ၏ညာဘက်ကနေဝင်တွဲပေးရင်း

"မသေစေချင်ပါဘူးရှင့်ကိုနာကျင်စေချင်တာ"

ပြောလည်းပြော အလင်းနဲ့သူမတို့ အတ္တကိုတွဲကာ အိမ်အပေါ်သို့ မနည်းမခေါ်ခဲ့ရသည်။ သူ့အခန်းရှေ့အရောက်တွင် အလင်းသည် တစ်ခုသတိရကာ အခန်းထဲက သူမပုံတွေမြင်ရင် သူမတကယ်အံ့သြသွားလိမ့်မယ်။ မွန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ

"ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ တံခါးဖွင့်လေ ဒီမှာ ထမ်းထားရာ အရမ်းလေးတယ်ရှင့်!"

အလင်းလည်း တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး အရင်၀င်လိုက်ရာ မွန်းဟာ အနောက်မှသူ့လက်တစ်ဖက်ကိုထမ်း၀င်လာရင်း ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းရင်းနံရံပေါ်က ဆံပင်တွေကိုသိမ်းကာ ထုံးထားရာ လေတိုး၍ပြန်လျောကျနေသည့် ဆံစလေးတွေနဲ့ ငေးနေသည့် snap ပုံလေး

မွန်းပုံ? ၆ပေရှိတဲ့အလျားလိုက်ပုံကြီးကိုတအံ့တသြနှင့် မှင်သက်စွာငေးနေမိ၏ ။

သူ့ကို မွေ့ယာပေါ်သို့ အလင်းကချပေးလိုက်ရာ

မွန်းက ထိုင်ရပ်ကျသွားရင်း မှန်ပြတင်းနှစ်ခုအလယ်က အနံ၆ပေကျော်ကျော် မွန်းpianoတီးနေသည့် အဖြူရောင်ဂါ၀န်လွင့်လွင့်ကြီးနဲ့ လိုက်ဖက်လွန်းသော

သံစဉ်တွေကိုခံစားတီးခက်နေသည့်ပုံ သူ့မွေ့ယာပေါ်က ပြန်ထဖို့ပင်မေ့လောက်အောင်ပင် ပါးစပ်ကိုလက်ဖဝါးနှင့်အုပ်ထားမိသည်။

အလင်းက အလိုက်တသိ အခန်းထဲကနေ ပြန်ထွက်သွားတဲ့အခါမှ မွန်းလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်လျှင်

"အ..!"

သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ကပိုကရို ခြေပစ်လက်ပစ်၀င်သွားရသည်။

လူမှန်းသူမှန်းမသိအောင်မူးနေတဲ့လူက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပြန်ဆွဲထားတာလဲ။

အရက်နံ့တွေကြောင့် မွန်းသည် အတင်းလိမ့်ရုန်းကာ

"အတ္တလွန် လွှတ်စမ်းပါ ဖယ် "

"ကိုယ့်အပေါ်အဲ့သလောက်နာကျည်းနေတာလား "

လေသံကအေးစက်ညက်ညောပြီး ၀မ်းနည်းခြင်းအပြည့်

"မုန်းလွန်းလို့ "

မျက်လုံးမပွင့်ပဲ လက်နှစ်ဖက်ကိုချုပ်ကာနောက်ကနေအတင်းဖက်ထားပြီးဆံပင်တွေကြားက လည်ပင်းလေးကိုတိုးဝှေ့နမ်းရှိုက်နေပြန်သည်။

"အတ္တလွန် ကျွန်မကိုလွှတ်နော် မူးရူးနေတဲ့လူနဲ့ခဏလေးတောင်မချင်ဘူး အရက်နံ့တွေမွှန်ထူနေတာပဲ"

"ကိုယ်တို့ ကလေးပြန်ယူရအောင်!"

နှခေါင်းချွန်ချွန်နဲ့ မှီတဲ့ပါးရိုးတွေမေးရိုးတွေကိုဖိကပ်နမ်းရှိုက်ရင်း

"ဘာ? နောက်တစ်ခါ အစော်ကားမခံနိုင်ဘူး ဖယ်လွှတ်လို့ပြောနေတယ်လေ "

"ကိုယ်မင်းကိုဘယ်လောက်ထိချစ်သလဲဆိုတာ ခုထိမမြင်နိုင်သေးဘူးလား Babyရယ် ကိုယ့်နှလုံးသားတည့်တည့်ကိုပဲသေချာကြည့်ပါ မင်းအတွက်တစ်ဘ၀လုံးစာတောင်ပိုလျှံနေမယ့်အချစ်တွေအပြည့်!"

ပြောပြောဆိုဆိုမွန်းခန္ဓာကိုယ်လေးကို သူ့ဘက်သို့ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး မဖွင့်နိုင်တော့တဲ့မျက်လုံးတွေ မျက်လွှာချထားလျှက် အိကနဲကျလာသည့် သူ့အနမ်းတစ်ချက်က မွန်းနှုတ်ခမ်းပေါ်တွင်

"ဟင့် အင့် !"

မွန်းသည် သူ့ကျောကိုတဗုန်းဗုန်းထုလည်း လှုပ်မလာ

အနမ်းကလည်းအသက်မ၀င်စွာငြိမ်သက်နေသဖြင့်

မွန်းလည်း သူ့ရင်ဘက်ကိုအားကုန်တွန်းဖယ်လိုက်ကာ ပက်လက်အနေအထားဖြစ်သွားပြီး

"အိပ်ပျော်သွားတာလား !မုန်းလိုက်တာ "

မဟုတ်ရင် ပါးကိုရိုက်မိတော့မလို့ ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်။ မွန်းထထိုင်ထိုင်ချင်း သူ့အ၀တ်တွေထားတဲ့ အခန်းတံခါးပေါ်က ၀ရံတာတွင်ရပ်ကာ နောက်လှည့်ကြည့်နေသည့် မိန်းကလေးပုံကြောင့် မှင်သက်သွားပြန်ရသည်။

ကုတင်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်က သူ့အခန်းတံခါးကြီးမှာလည်း မွန်းနဲ့သူ့ရဲ့parisက ပုံ က တံခါးအပြည့်နေရာယူထားသည်။ မွန်းသည် အခန်းအလယ်ခေါင်မှာ ရပ်ရင်း တစ်ခန်းလုံး မိမိပုံနဲ့နေရာယူထားသည်ကိုကြည့်၍

"ရှင်တကယ်အရူးပဲ အတ္တလွန် တကယ်ရူးတယ်

ကျွန်မအပေါ်မှာ အဲ့လောက်ရူးသွပ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး "

အိပ်ပျော်နေတဲ့သူ့ကိုတလှည့် ဓာတ်ပုံတွေကိုတလှည့်ကြည့်ရင်း မျက်ရည်ဝဲလာရသည်။

"တကယ်ဆို ဒီလိုချိန်ကပျော်ရွှင်ရမှာ

ကျွန်မကို အရမ်းချစ်ပါလားဆိုပြီး ပျော်နေရမှာ

ဒါပေမဲ့ ရှင့်ကိုမချစ်ချင်တော့ဘူး ကျွန်မရဲ့ခံစားချက်တွေကိုအလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တဲ့ရှင့်ကို ပြန်နာကျင်စေချင်တယ်"

============================

ခေါင်းတွေကအရမ်းထိုးကိုက်ပြီး မျက်လုံးတောင်မဖွင့်နိုင်ပါ။ အားယူပြီး ထထိုင်ကာ အရက်နာကျသလိုမျိုးခံစားရခက်လှသည်။

မျက်လုံးများ ပွင့်ပွင့်ချင်း တံခါးက သူနဲ့မွန်းပုံ ကြောင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ညာဘက်လှည့်ကြည့်လျှင်လည်းသူမပုံ၊ ဘယ်ဘက်တွင်လည်းသူမပုံတွေမြင်နေရသောကြောင့် ကိုယ်ခိုင်းတဲ့အတိုင်းစနစ်တကျ လုပ်ပေးထားတဲ့ အလင်းကို တော်တယ်လို့ချီးကျူးလိုက်သည် ။

ဘေးကဖုန်းကိုကောက်ပြီး နှိပ်လိုက်ကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်။ ၁၀မိနစ်အကြာမှာ သံပုရာရည်တစ်ခွက်နှင့်အတူ အခန်းထဲရောက်လာတဲ့ အလင်း။

အတ္တလည်း ရေချိုးပြီးပြီးချင်း ခါးမှာတံဘက်တစ်ထည်ပတ်၍ ထွက်လာပြီး အလင်းဆီကသံပုရာရည်ကိုယူသောက်လိုက်ကာ

"မနေ့က ကျေးဇူးပဲ မင်းကြောင့် ငါရှော့မဖြစ်တာ"

"မမလေးရော၀င်တားလိုပါ "

အတ္တက သံပုရာရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်မှာချကာ

ရှပ်အင်္ကျီခပ်ပါးပါးတစ်ထည်ကိုလျှိုဝတ်ပြီးလက်ခေါက်တင်လိုက်သည်။

"မနေ့က ကိုယ်၀န်ကသူဖျက်မချဘူးဆိုတာ မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ"

"မမလေးပြောပြတာ ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေး ဆေးသွားဖြတ်တဲ့ကိစ္စ ပြောပြလိုက်မိတယ်"

အတ္တခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ဘောင်းဘီတစ်ထည်ထုတ်ဝတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတော့"

"တကယ်တော့ မမလေးက သခင်လေးဆီကိုလာရင်းနဲ့ မတော်တဆလှေကားပေါ်ကပြုတ်ကျတာပါ ဖျက်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး "

အတ္တသည်တွေဝေသွား၍ ငါ လွန်သွားတာလား ဟုတွေးမိလိုက်သည်။

"မမလေးလည်းတော်တော်ခံစားနေရတယ် ကလေးဆုံးရှုံးတာကို သခင်လေးကပါ ဖျက်ချတာလားလို့မေးလိုက်တော့ အရမ်းစိတ်တိုသွားပုံပဲ"

ငါမမေးသင့်တာကိုမေးလိုက်မိတာပဲ။

အတ္တက အလင်းစကားတောင်ဆုံးအောင် နားမထောင်ပဲ သူမအခန်းထဲသို့ အလျှင်စလို၀င်သွားသည်။ တံခါးကြီးကရုတ်တရက်ဝုန်းကနဲပွင့်လာတော့

ခေါင်းဖြီးနေသည့်သူမက ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီး

"ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"Baby! ကိုယ် ဘယ်လိုတောင်းပန်ရမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး ကိုယ် သိပ်မှားသွားတယ် မဆင်မခြင် ပြောလိုက်မိတယ် တောင်းပန်ပါတယ် Babyနော် "

မွန်းသည် လက်ထဲကဘီးနဲ့ သူရှိတာကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး

"သွားထွက်သွား!"

အတ္တဟာ သူမပေါက်လိုက်တဲ့ဘီးကို ရှောင်ဖယ်၍ အနားသို့တိုးလာရင်း

"ကိုယ်တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ

မမေးသင့်တဲ့မေးခွန်းကိုမေးလိုက်မိတာ ပြီးတော့မလုပ်သင့်တာကို လုပ်လိုက်မိတာ "

သူမဘက်ကငြိမ်သက်နေတာမို့

"မင်း ကိုယ့်ကိုချစ်နေသေးတယ်မဟုတ်လား အလင်းရှင်းပြလို့ ကိုယ်သိပြီးပါပြီ"

"ဘယ်သူကရှင့်ကိုချစ်သေးတာလဲ ကျွန်မအချစ်တွေကကုန်ပြီ ရှင့်ကို ချစ်ဖို့ဆိုတာ သိပ်ပင်ပန်းတဲ့အရာပဲ"

"Baby ကိုယ့်ကိုကြိုက်သလောက်ညာပါ မင်းကြိုက်သလိုလိမ်စမ်း ဒါပေမဲ့ မင်းနှလုံးသားကိုတော့မလိမ်ပါနဲ့ မင်းပဲနာကျင်မှာ"

"ဟင့်အင်း မချစ်တော့ဘူး ရှင့်ကိုချစ်လည်းမချစ်ချင်ဘူး မုန်းချင်တာ နာကျင်စေချင်တာ "

ဟုဆိုကာ သူ့ရင်ဘက်ကိုလက်ဖဝါးအစုံနှင့်တွန်းပစ်လိုက်သည်။

"မရက်စက်တတ်ပဲ မရက်စက်ပါနဲ့ Baby

မင်းနှလုံးသားက အဖြူထည်နုနုလေးဆိုတာကိုသတိရပါ မင်းကိုယ့်အပေါ်ကိုမရက်စက်တတ်ပဲ ရက်စက်ရင် နာကျင်ရမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး"

မွန်းသိမ့်ကနဲတုန်အောင်ရှိုက်ငိုလိုက်တဲ့အခါ အတ္တသည်သူမကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ထည့်လိုက်ပြီး

"ကိုယ်သိပ်ချစ်တာ ဘယ်လိုသက်သေပြရမှာလဲ"

မွန်းကသူ့ဆီကနေရုန်းထွက်လိုက်သဖြင့် မျက်ရည်တွေကြောင့် ငန်ကျိကျိဖြစ်နေသော သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို မြတ်နိုးမှုအပြည့်နဲ့ စုပ်နမ်းလိုက်၏ ။

"ဟွင့် အွန့် "

ဖြောင်း!

အကြိမ်ကြိမ်မိတ်ဆက်ပြီးသားဖြစ်သော သူမလက်ဖဝါးနဲ့ကိုယ့်ပါးပြင်ဟာလည်းအသားကျနေပါပြီ။ မွန်းရဲ့လက်ဖဝါးမှာ ပူစပ်စပ်နဲ့ကျန်နေရစ်တာမို့ သူ့ပါးဆိုရင်ဘယ်လောက်နာမလဲ စဥ်းစားကြည့်လို့ပါသည်။

"အဲ့သလောက်မုန်းနေရင်လည်းရိုက်ကွာ....ရိုက်ရမှကျေနပ်မယ်ဆိုရင် ကြိုက်သလောက်ရိုက် Baby!မင်းကျေနပ်တဲ့ထိ မင်းဘာလုပ်လုပ် ကိုယ် ပေးဆပ် သည်းခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီ"

==============================

အမှားပါရင်ခွင့်လွှတ်ပါ

အပိုင်း(41)ဆက်ရန်

Zawgyi Version

အတၱလြန္ အခ်စ္

အပိုင္း(40)

အလင္းက သူ႕သခင္ေလးအစား အားလုံးကို ရွင္းျပလိုက္သည့္အခါ မြန္းသည္ အလင္းကို ေၾကကြဲစြာၾကည့္ေနသည္။

"မမေလး တကယ္ပဲကိုယ္၀န္ကိုဖ်က္ခ်လိဳက္တာလား အဲ့တာဆိုရင္ေတာ့ မမေလး အရမ္းမိုက္မဲရာက်တာပဲ

ေတာင္းပန္ပါတယ္ သခင္ေလးရဲ႕ဇနီးေလာင္းကို ဒီလိုမေျပာသင့္ေပမဲ့ သခင္ေလးက အခုတေလာမွာ မမေလးအတြက္ဘယ္ေလာက္ေတြးေပးေနခဲ့သလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္အသိဆုံးပါ"

ထိုအခါ မြန္းသည္ ေခါင္းကိုခါရမ္းလိုက္ကာ

"ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း ရွင္လည္းစဥ္းစားၾကည့္ပါ အလင္း မိခင္ေလာင္းတစ္ေယာက္က သူ႕သားသမီးကိုဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ႕ သတ္ပစ္နိုင္မွာလဲ အဟင့္ ကြၽန္မ က ကေလးကိုဖ်က္ခ်မတဲ့လား ရွင့္ရဲ႕သခင္ေလးကသာ အဲ့သလိုေမးရက္နိုင္ခဲ့တာ ကြၽန္မ ဘယ္ေလာက္ နာက်င္ရလဲ သိလား ကေလးလည္းဆုံးရႈံးရတယ္ ၿပီးေတာ့ ......သူေဆးျဖတ္ေနတယ္ဆိုတာလည္းအခုမွသိရတဲ့အျပင္ အခု သူက ေဆးျပန္ခ်တယ္!"

မြန္းက ရင္ဘက္ကိုထုကာ မ်က္ရည္ေတြဒရေဟာက်လာသည္မို႔ အလင္း လည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္စြာ သခင္ေလး အထင္လြဲေနတယ္ဆိုတာသိလိုက္ရသည္။

"မမေလးက ဘာလို႔ ရွင္းမျပခဲ့တာလဲ "

"သူေတာင္ ထင္ရက္နိုင္ေသးတာပဲ အလင္းရယ္ ကြၽန္မကဘာကိုရွင္းျပေနရမွာလဲ ၿပီးေတာ့ ဒီကိစၥက ကြၽန္မသူ႕ကိုေတြ႕ခ်င္စိတ္နဲ႕ေလာၿပီး ျဖစ္သြားတာပါ သူ႕ဆီကိုဆင္းလာရင္း ေလွကားေပၚကမေတာ္တဆျပဳတ္က်သြားတာ "

အလင္းသည္ မြန္း ကို သနားသလို ၾကည့္လိုက္ၿပီး

"မမေလး သခင္ေလးအေပၚမွာစိတ္ရွိေသးတယ္မဟုတ္လား "

"ဟင့္အင္း ကြၽန္မသူ႕ကို စိတ္ကုန္ၿပီ အလင္း လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လေက်ာ္ကပဲ သူ႕အေပၚမွာ အခ်စ္ေတြအားလုံး႐ုတ္သိမ္းလိုက္ၿပီ သူ႕အေပၚမွာ က်န္ေနတဲ့အလြမ္းစိတ္အခ်ိဳ႕လည္းမၾကာခင္ကပဲေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီ"

"မမေလးက သခင္ေလးကို တကယ္ပဲနာက်င္ေစခ်င္တာလား "

"အဟြန့္ ကြၽန္မခံစားရသလို သူျပန္ခံစားၾကည့္ေပါ့ ရွင္လည္း ေျပာခ်င္တာၿပီးၿပီ သိခ်င္တာလည္းသိၿပီးၿပီ မဟုတ္လား သြားပါေတာ့ အလင္း"

အလင္းေခါင္းညိတ္လိုက္ကာ

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အျဖစ္မွန္ကိုေျပာျပေပးတာ "

မြန္းကိုႏႈတ္ဆက္ကာ အခန္းထဲမွျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။

ဧည့္ခန္းဆိုဖာမွာ လူမွန္းသူမွန္းမသိနိုင္တဲ့ အတၱကို စိတ္မေကာင္းစြာၾကည့္ရင္း

"သခင္ေလး ဆက္မလုပ္ပါနဲ႕ ေတာ္ပါေတာ့ "

အတၱသည္ အျဖဴေရာင္အမႈန့္ေတြကို ခရက္ဒစ္ကဒ္ႏွင့္ျမႇောင္းလိုက္ပိုင္းခြဲေနရင္း စကားတစ္ခြန္းမွျပန္မေျပာေခ်။

"မဟုတ္ရင္ေရွာ့ျဖစ္လိမ့္မယ္ မသုံးတာ၂လေက်ာ္ေနၿပီ အရင္ကေလာက္ သုံးနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး"

အလင္းသည္ စားပြဲေပၚကသိပ္မက်န္ေတာ့တဲ့အမႈန့္ေတြကိုၾကည့္ရင္း

"ရပ္လိုက္ပါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သခင္ေလးအခန္းကိုလိုက္ပို႔ေပးမယ္ "

"ဖယ္စမ္းပါ အလင္းရာ ငါ့ရဲ႕စိတ္ထြက္ေပါက္ကိုမပိတ္စမ္းနဲ႕ မဟုတ္ရင္ ပစ္မွတ္ကမင္းျဖစ္သြားမယ္ေနာ္"

အတၱသည္ ေဘးက ေသနတ္ကိုေကာက္ကိုင္ကာ အလင္းကိုခ်ိန္လိုက္သည္မို႔ အလင္းသည္ေခါင္းငုံ႕လိုက္ရသည္။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္သခင္ေလး ကြၽန္ေတာ္ နည္းလမ္းရွာမွျဖစ္လိမ့္မယ္"

အလင္းသည္ အတၱေဘးကေနထၿပီး အေပၚထပ္သို႔တစ္ဖန္ျပန္တက္သြားေလသည္။

ေဒါက္ ေဒါက္

"မမေလး"

မြန္းသည္ မိနစ္ပိုင္းကေလးမွ ထြက္သြားဟုႏွင္လႊတ္လိုက္ေသာ အလင္းက တံခါးထပ္လာေခါက္ေနသျဖင့္ မေက်မနပ္ တံခါးကိုေစာင့္ဖြင့္လိုက္သည္။

"ဘာလဲ ကြၽန္မေအးေဆးေနခ်င္တယ္"

"တစ္ခုေလာက္ကူညီေစခ်င္တယ္"

"ဘာကိုလဲ"

"သခင္ေလးကိုလိုက္ၾကည့္ေပးပါ"

"မၾကည့္နိုင္ပါဘူး အခုသူ႕ပုံစံကိုပိုေတာင္မၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ "

"သခင္ေလးကိုလိုက္တားေပးပါ ေဆးေတြထပ္မခ်ဖိဳ႕"

"ရွင့္ဟာရွင္တားေပါ့ ကြၽန္မ ဘာမွမလုပ္ခ်င္ဘူး သူ႕ဟာသူဘာျဖစ္ျဖစ္"

"ဒါဆိုမမေလး ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ သခင္ေလး ဒီတိုင္း ေဆးခ်ရင္း ေရွာ့ျဖစ္ၿပီးေသသြားေစခ်င္တာလား "

အလင္းရဲ႕ စကားအရမ္းရင့္သြားသလား

မြန္းက စိုးရိမ္သလို အလင္းကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္ႏွင့္

"မမေလး နားမလည္ေလာက္ဘူး အဲ့တာကလုပ္တိုင္းေကာင္းတဲ့အရာမဟုတ္ဘူး အခုကအရက္လည္းမူးေနတာ ႏွစ္ပင္လိမ္သြားရင္ ေရွာ့ျဖစ္ၿပီး ေသတတ္တယ္ "

အလင္းရွင္းျပတဲ့အခါမွာ မြန္းသည္သူ႕ကိုစိတ္ပူသြားၿပီး

"အခု ကြၽန္မကဘာလုပ္ရမွာလဲ "

မြန္းသည္ ေဒါသေတြလည္းျဖစ္ ဝမ္းလည္းနည္းကာ အလင္းကိုတြန္းပစ္လိုက္သည္။

"ရွင့္သခင္ေလးကိုရွင့္ဟာရွင္သြားထိန္းပါ့လား ကြၽန္မဘာမွမပတ္ခ်င္ဘူး သူ႕ကိုၾကည့္ဖို႔ေတာင္အင္အားမရွိဘူး အခုလို႐ြဲၿပဲမူး႐ူးေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုပိုဆိုး"

"ရမွာတဲ့လား ကြၽန္ေတာ္သြားေခၚလို႔ရရင္ မမေလးကို အပင္ပန္းခံၿပီးဘာလို႔လာေျပာေနမွာလဲ"

ထိုအခါ မြန္းလည္းႏႈတ္ခမ္းကေလးကိုဖိကိုက္ကာ

"ကြၽန္မကိုဘာလုပ္ေစခ်င္တာလဲ"

"သခင္ေလးကို ဆက္မလုပ္ဖို႔တားေပးပါ မမေလး လာေျပာရင္ ရနိုင္လိမ့္မယ္"

မြန္း မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီး လက္သီးဆုပ္လိုက္သည္။

"ကြၽန္မႀကိဳးစားၾကည့္မယ္ သိပ္လွတဲ့ဆက္ဆံေရးမဟုတ္လို႔ သိပ္ေတာ့မေမွ်ာ္လင့္ေစခ်င္ဘူး"

ေျပာေျပာဆိုဆို အလင္းနဲ႕အတူလိုက္လာခဲ့သည္။

အရက္နံ႕ေတြေရာ စီးကရက္နံ႕ေတြပါေရာေထြးေနတဲ့ အျပင္ သူ႕ပုံစံကတကယ့္ကို ျမင္မေကာင္းရႈမေကာင္း မပြင့္တပြင့္မ်က္လုံးေတြကရဲေနကာ ဆိုဖာႀကီးေပၚမွာေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ေန၍ တကယ့္ေဆးသမားတစ္ေယာက္လိုရစရာမရွိေအာင္ျဖစ္ပ်က္ေနသည္။

သိပ္ေသသပ္ေခ်ာေမာတဲ့ အတၱလြန္ဆိုတာဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ။

အလင္းေျပာသလို ဆက္ခ်ရင္ ေသမယ့္ပုံမ်ိဳးပဲ စိတ္ထဲကေန ေျပာလိုက္ၿပီး

"ရွင္ တစ္ညလုံးဒီတိုင္းဆက္ေနမွာလား"

ခပ္ေဝးေဝးမွေျပာလိုက္ေပမဲ့သူ႕နားထဲမွာ သူမအသံဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး အာ႐ုံရွိၿပီးသား။ အတၱသည္ အလင္းရဲ႕ေနာက္မွာရပ္ေနေသာသူမကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး

"မင္းက ဘယ္လိုျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ "

"ဒီတိုင္းဆက္လုပ္ေနရင္ ရွင္ေသသြား႐ုံပဲရွိမွာ ဘာအက်ိဳးအျမတ္ရမွာမို႔လို႔လဲ"

"အဟက္ ကိုယ့္ကေလးလည္း မရွိေတာ့ဘူးေလ ကိုယ္က ဘာလုပ္ရဦးမွာလဲ "

အလင္းက ေဘးမွ ေရွ႕သို႔တိုးလာၿပီး

"တကယ္ေတာ့ မမေလး ကကိုယ္၀န္ဖ်က္မခ်ခဲ့ပါဘူး ပ်က္က်သြားတာ"

ႏႈတ္ခမ္းဝသို႔ေရာက္လာမည့္ စီးကရက္သည္ ေလေပၚမွာတင္ရပ္သြားကာ ေတြေဝေနသည္။

"ရွင္ သြားအိပ္လိုက္ပါေတာ့ မဟုတ္ရင္ မနက္က် အသုဘမ႑ပ္ထိုးေနရလိမ့္မယ္"

"ကိုယ္ေမးတာကိုေျဖေပးပါ "

မြန္းက သူ႕ရဲ႕ခပ္ဝါးဝါးအသံကိုနားစိုက္ေထာင္ေနသည္။

"အခုကိုယ့္ကို မေသေစခ်င္ဘူးဆိုတာ တကယ့္စိတ္ရင္းလား "

ေမးရင္း မတ္တပ္ရပ္လိုက္ကာ ယိုင္ေခြသြားျပန္သည္မို႔ အလင္းကတစ္ဖက္ကေနတြဲထားရသည္။ မြန္းသည္ သူ၏ညာဘက္ကေနဝင္တြဲေပးရင္း

"မေသေစခ်င္ပါဘူးရွင့္ကိုနာက်င္ေစခ်င္တာ"

ေျပာလည္းေျပာ အလင္းနဲ႕သူမတို႔ အတၱကိုတြဲကာ အိမ္အေပၚသို႔ မနည္းမေခၚခဲ့ရသည္။ သူ႕အခန္းေရွ႕အေရာက္တြင္ အလင္းသည္ တစ္ခုသတိရကာ အခန္းထဲက သူမပုံေတြျမင္ရင္ သူမတကယ္အံ့ၾသသြားလိမ့္မယ္။ မြန္းကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ

"ရွင္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ တံခါးဖြင့္ေလ ဒီမွာ ထမ္းထားရာ အရမ္းေလးတယ္ရွင့္!"

အလင္းလည္း တံခါးဖြင့္လိုက္ၿပီး အရင္၀င္လိုက္ရာ မြန္းဟာ အေနာက္မွသူ႕လက္တစ္ဖက္ကိုထမ္း၀င္လာရင္း ႐ုတ္တရက္ သူ႕ေခါင္းရင္းနံရံေပၚက ဆံပင္ေတြကိုသိမ္းကာ ထုံးထားရာ ေလတိုး၍ျပန္ေလ်ာက်ေနသည့္ ဆံစေလးေတြနဲ႕ ေငးေနသည့္ snap ပုံေလး

မြန္းပုံ? ၆ေပရွိတဲ့အလ်ားလိုက္ပုံႀကီးကိုတအံ့တၾသႏွင့္ မွင္သက္စြာေငးေနမိ၏ ။

သူ႕ကို ေမြ႕ယာေပၚသို႔ အလင္းကခ်ေပးလိုက္ရာ

မြန္းက ထိုင္ရပ္က်သြားရင္း မွန္ျပတင္းႏွစ္ခုအလယ္က အနံ၆ေပေက်ာ္ေက်ာ္ မြန္းpianoတီးေနသည့္ အျဖဴေရာင္ဂါ၀န္လြင့္လြင့္ႀကီးနဲ႕ လိုက္ဖက္လြန္းေသာ

သံစဥ္ေတြကိုခံစားတီးခက္ေနသည့္ပုံ သူ႕ေမြ႕ယာေပၚက ျပန္ထဖို႔ပင္ေမ့ေလာက္ေအာင္ပင္ ပါးစပ္ကိုလက္ဖဝါးႏွင့္အုပ္ထားမိသည္။

အလင္းက အလိုက္တသိ အခန္းထဲကေန ျပန္ထြက္သြားတဲ့အခါမွ မြန္းလည္း မတ္တပ္ရပ္လိုက္လွ်င္

"အ..!"

သူ႕ရင္ခြင္ထဲသို႔ ကပိုကရို ေျခပစ္လက္ပစ္၀င္သြားရသည္။

လူမွန္းသူမွန္းမသိေအာင္မူးေနတဲ့လူက ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ျပန္ဆြဲထားတာလဲ။

အရက္နံ႕ေတြေၾကာင့္ မြန္းသည္ အတင္းလိမ့္႐ုန္းကာ

"အတၱလြန္ လႊတ္စမ္းပါ ဖယ္ "

"ကိုယ့္အေပၚအဲ့သေလာက္နာက်ည္းေနတာလား "

ေလသံကေအးစက္ညက္ေညာၿပီး ၀မ်းနည်းခြင်းအပြည့်

"မုန္းလြန္းလို႔ "

မ်က္လုံးမပြင့္ပဲ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုခ်ဳပ္ကာေနာက္ကေနအတင္းဖက္ထားၿပီးဆံပင္ေတြၾကားက လည္ပင္းေလးကိုတိုးေဝွ႕နမ္းရွိုက္ေနျပန္သည္။

"အတၱလြန္ ကြၽန္မကိုလႊတ္ေနာ္ မူး႐ူးေနတဲ့လူနဲ႕ခဏေလးေတာင္မခ်င္ဘူး အရက္နံ႕ေတြမႊန္ထူေနတာပဲ"

"ကိုယ္တို႔ ကေလးျပန္ယူရေအာင္!"

ႏွေခါင္းခြၽန္ခြၽန္နဲ႕ မွီတဲ့ပါးရိုးေတြေမးရိုးေတြကိုဖိကပ္နမ္းရွိုက္ရင္း

"ဘာ? ေနာက္တစ္ခါ အေစာ္ကားမခံနိုင္ဘူး ဖယ္လႊတ္လို႔ေျပာေနတယ္ေလ "

"ကိုယ္မင္းကိုဘယ္ေလာက္ထိခ်စ္သလဲဆိုတာ ခုထိမျမင္နိုင္ေသးဘူးလား Babyရယ္ ကိုယ့္ႏွလုံးသားတည့္တည့္ကိုပဲေသခ်ာၾကည့္ပါ မင္းအတြက္တစ္ဘ၀လုံးစာေတာင္ပိုလွ်ံေနမယ့္အခ်စ္ေတြအျပည့္!"

ေျပာေျပာဆိုဆိုမြန္းခႏၶာကိုယ္ေလးကို သူ႕ဘက္သို႔ဆြဲလွည့္လိုက္ၿပီး မဖြင့္နိုင္ေတာ့တဲ့မ်က္လုံးေတြ မ်က္လႊာခ်ထားလွ်က္ အိကနဲက်လာသည့္ သူ႕အနမ္းတစ္ခ်က္က မြန္းႏႈတ္ခမ္းေပၚတြင္

"ဟင့္ အင့္ !"

မြန္းသည္ သူ႕ေက်ာကိုတဗုန္းဗုန္းထုလည္း လႈပ္မလာ

အနမ္းကလည္းအသက္မ၀င္စြာၿငိမ္သက္ေနသျဖင့္

မြန္းလည္း သူ႕ရင္ဘက္ကိုအားကုန္တြန္းဖယ္လိုက္ကာ ပက္လက္အေနအထားျဖစ္သြားၿပီး

"အိပ္ေပ်ာ္သြားတာလား !မုန္းလိုက္တာ "

မဟုတ္ရင္ ပါးကိုရိုက္မိေတာ့မလို႔ ကံေကာင္းသြားတယ္မွတ္။ မြန္းထထိုင္ထိုင္ခ်င္း သူ႕အ၀တ္ေတြထားတဲ့ အခန္းတံခါးေပၚက ၀ရံတာတွင်ရပ်ကာ ေနာက္လွည့္ၾကည့္ေနသည့္ မိန္းကေလးပုံေၾကာင့္ မွင္သက္သြားျပန္ရသည္။

ကုတင္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က သူ႕အခန္းတံခါးႀကီးမွာလည္း မြန္းနဲ႕သူ႕ရဲ႕parisက ပုံ က တံခါးအျပည့္ေနရာယူထားသည္။ မြန္းသည္ အခန္းအလယ္ေခါင္မွာ ရပ္ရင္း တစ္ခန္းလုံး မိမိပုံနဲ႕ေနရာယူထားသည္ကိုၾကည့္၍

"ရွင္တကယ္အ႐ူးပဲ အတၱလြန္ တကယ္႐ူးတယ္

ကြၽန္မအေပၚမွာ အဲ့ေလာက္႐ူးသြပ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားခဲ့ဘူး "

အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူ႕ကိုတလွည့္ ဓာတ္ပုံေတြကိုတလွည့္ၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ဝဲလာရသည္။

"တကယ္ဆို ဒီလိုခ်ိန္ကေပ်ာ္႐ႊင္ရမွာ

ကြၽန္မကို အရမ္းခ်စ္ပါလားဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနရမွာ

ဒါေပမဲ့ ရွင့္ကိုမခ်စ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ကြၽန္မရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုအလြဲသုံးစားလုပ္ခဲ့တဲ့ရွင့္ကို ျပန္နာက်င္ေစခ်င္တယ္"

============================

ေခါင္းေတြကအရမ္းထိုးကိုက္ၿပီး မ်က္လုံးေတာင္မဖြင့္နိုင္ပါ။ အားယူၿပီး ထထိုင္ကာ အရက္နာက်သလိုမ်ိဳးခံစားရခက္လွသည္။