အတ္တလွန် အချစ်

အပိုင်း(30)

သူမနှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်ယူလိုက်ရင်း အလိုက်မသိတဲ့ဖုန်းကိုဒေါသထွက်စွာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အလင်း ခေါ်တာဖြစ်နေသည်မို့ အတ္တသည် ဖုန်းကိုနားနားကပ်လိုက်၏။ တစ်ဖက်မှ အလင်းသည် သခင်လေးရဲ့အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းကိုသာကြားနေရသည်မို့ သူဖုန်းဆက်လိုက်တာအချိန်ကောင်းမဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေး"

တောင်းပန်စကားကို အရင်ဆိုလိုက်သည်။

အတ္တဘာစကားမှဆက်မပြော နားပဲနားထောင်ကာ သူမဆီသို့ အနမ်းတွေကိုမရပ်တန့်နိုင်ပါ။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပဲ သူမနှုတ်ခမ်းတွေလွှတ်ပေးလိုက်ရ၍ မွန်းလည်း သူ့လည်တိုင်ပေါ်ကလက်တွေ ဖြုတ်ပေးလိုက်လျှင် အတ္တ ချက်ချင်းထထိုင်လိုက်ပြီး

"ဖာ့ခ်!!"

နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ဆဲရေးဆိုလိုက်သည်နဲ့အတူ အတ္တသည် ဖုန်းကို အိတ်ထောင်ထဲပြန်ထည့်ကာ ဘောင်းဘီဇစ်ပြန်ပိတ်လိုက်ရင်း သူ့ကိုရှက်လို့ မျက်နှာလွှဲကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့်သူမအား

"Baby ထ ကိုယ်တို့ဒီမှာ မလုံခြုံတော့ဘူး"

ဆို၍ သူမကို ဆွဲထူပေးလိုက်သည်။

အတ္တသည် သူ့ရဲ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကိုဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ အရင်ဆုံး သူမကိုကျောဘက်သို့လှည့်စေ၍ ဇစ်ကို ဆွဲတပ်ပေးပြီး လက်ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်သည်။

"ဒီကနေအမြန်ထွက်မှဖြစ်မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်ရင် မွန်းမှာ နောက်တစ်ဖန် တစ်ချိန်ကဂျော်နီ့ရဲ့ Party တုန်းကလိုအဖြစ်မျိုးကြုံရတော့လေမလားဟု တွေးပြီးစိတ်ပူနေရသည်။ အတ္တဟာ အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ရန် အနားတိုးသွားပြီးမှ ခြေသံတွေကြောင့် လော့ပြန်ချလိုက်ရပြီး

"ကျစ်! ."

သူမနဲ့အတူ အေးအေးဆေးဆေးလွတ်လပ်စွာထွက်လာသည့်ခရီးဖြစ်၍ သေနတ်ပါမလာတာကအတော်လေး အခုချိန်မှာ အတော်ဒုက္ခရောက်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ကို!"

"ရှူး!"

အတ္တက သူမ နှုတ်ခမ်းပေါ်ကိုလက်တင်ပိတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ခေါင်းကလေးကိုအုပ်ကိုင်လိုက်ကာ

"ကိုယ်ပြောတာကိုနားထောင်"

မွန်းက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့မျက်လုံးနဲ့ကြည့်နေပြီး ခေါင်းညိတ်လျှင် အတ္တက ကုတင်ရဲ့ဘယ်ဘက်က ပြတင်းပေါက်တစ်ချက်ကိုအသာဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

"Baby ခုန်နိုင်လား"

မွန်းမှာ ပြတင်းပေါက်ကနေအောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့မြေပြင်နှင့် ၅ပေလောက်ကွာနေသည်ဖြစ်ရာ

"ဟင်!"

ဂါ၀န်ကြီးနဲ့လည်းဖြစ် ဒေါ်ဖိနပ်ကလည်းစီးထားသဖြင့် မအီမသာဖြစ်နေသော သူမမျက်နှာလေးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဖိကိုင်လိုက်ပြီး

"ဆောရီး ကိုယ်လည်းဒီလိုဖြစ်မယ်ဆိုတာကြိုမသိလို့ မပြင်ဆင်ခဲ့ရဘူး"

"ဟင့်အင်း မွန်း ဘာလုပ်ရမှာလဲသာပြောတာ"

"ဒီကနေ ထွက်ပြီးရင် အခြေအနေကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုကားပေါ်ကစောင့်"

"ဟင် ကိုကရော... ကိုရော... မလိုက်ဘူးလား"

စိတ်ပူသွားတဲ့သူမကမျက်ရည်လွယ်လွန်းပါရဲ့။

"ကိုယ် ဒီတိုင်းလိုက်လို့မရဘူး စိတ်မပူနဲ့ Baby မင်းသာအရင်လွတ်အောင်ပြေး"

အတ္တက ပြောလဲသူ သူမခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပွေ့ကာ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်တင်ပေးလိုက်တဲ့အခါ မွန်းဟာ ဒေါက်ပါသောရှူးဖိနပ်နှစ်ခုကို ချွတ်ပြီး လက်ကနေကိုင်ထားလိုက်သည်။

"1. 2. 3 ခုန်"

အတ္တက အမိန့်ပေးတာနဲ့ မွန်းလည်း မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ခုန်ချလိုက်ပြီး ပုံရပ်လေးလဲသွားရာမှ ပြန်ထ လိုက်သည့်အခါ အတ္တက အပေါ်မှနှုတ်ခမ်းမပွင့်ပဲပြုံပြရင်း ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြလိုက်သည်။

မွန်းလည်း အတ္တမှာတဲ့အတိုင်း အိမ်ထောင့်မှာကပ်ကာ ခြံ၀န်းထဲသို့ချောင်းကြည့်ရာ၌ သူမတို့စီးနှင်းလာသော အတ္တရဲ့ကားအပြင် အခြားသော အနက်ရောင်ကားနှစ်စီးလည်းရောက်နေသည်။

====

အတ္တက သူမ အိမ်ရှေ့ရောက်နိုင်မဲ့အချိန်ကိုမှန်းကာ အခန်းကလော့ကို အပြင်မှလူတွေကြားနိုင်လောက်တဲ့အထိ အသံမြည်အောင် ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ချလပ်!

တံခါးပွင့်မလာပဲလော့သံသာကြောင့် သေနတ်နှင့် လူတစ်ယောက်က တံခါးကိုလာဖွင့်ရာ တံခါးနောက်တွင်ပုံးနေသောအတ္တက သူငယ်ငယ်ကကစားခဲ့တဲ့ဘေ့(စ်)ဘော တုတ်ဖြင့် ခေါင်းကို ၃ချက်မျှရိုက်ချပစ်လိုက်သည်။

အငိုက်မိသွားသောထိုလူသည် နှဖူးကနေသွေးများယိုစိမ့်လာတဲ့အချိန် အတ္တသည် ထိုလူ၏ဂွခြားသို့ ခြေထောက်နဲ့ ၂ချက်ဆင့်ကန်လိုက်ပြီး ထိုလူ့လက်ထဲက ပစ္စတို သေနတ်ကိုလုယူလိုက်သည်။ အိပ်ခန်းထဲက ရုံးရင်းဆန်ခက်ဖြစ်နေသည်မို့ အိမ်ရှေ့ကိုအာရုံရောက်နေသည့် လူတွေအားလုံး အခန်းရှေ့ရောက်လာကြသည် ။

ဒါဟာ သူမပြေးလို့လွတ်အောင် တမင် အာရုံလွှဲပေးလိုက်တာပဲလား။

အတ္တသည် သူရိုက်လိုက်လို့ သတိလစ်ကာ သွေးသန်ရဲရဲလူအား ဆွဲထူကာ သူ့ရင်ဘက်မှာ အကာအကွယ်အဖြစ်ကပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲကထွက်လာလိုက်သည် ။ လူ၃ယောက်က သေနတ်တွေချိန်သလို အတ္တလည်း ပြန်ချိန်ထားလိုက်သည်။

"မင်း တို့က အလစ်ချောင်းတာလား ငါက အလစ်ချောင်းလို့ရမယ့်ကောင်မျိုးမဟုတ်ဘူး "

အတ္တကထိုကဲ့သို့ ပြောလိုက်တဲ့အချိန် ၃ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က

ဒိုင်း

တစ်ချက်ပစ်လိုက်ပေမဲ့ အတ္တက စောနက လူကိုအရှေ့မှ ဆွဲထူကာရံထားသောကြောင့် သူ့ကိုတိုက်ရိုက်မထိခဲ့ပါ။

သေနတ်သံကြားတိုင်း

"ကို့ ကိုမထိပါစေနဲ့"

ဟု မွန်းဆုတောင်းရုံသာတတ်နိုင်ပြီး အိမ်ထောင့်ကနေ လူလစ်တုန်းမှာ ကားထဲသို့ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

===

"ကောင်မလေးရော!"

"လိုချင်တာလား!"

အတ္တကခနဲ့သလိုမေးကာ သူ့အိပ်ခန်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်လုပ်ပြီး ပြောလိုက်ရာ ၃ယောက်ထဲမှ စောနက အတ္တကို သေနတ်နဲ့ပစ်သည့်တစ်ယောက်သည် အလျှင် အမြန် အိပ်ခန်းထဲသို့၀င်လျှင်

"မလုပ်နဲ့ Baby ပြေး!"

အတ္တက အော်လိုက်သည်မို့ အခန်းထဲတွင် သူမရှိသည်ဟုယုံမှတ်ကာ ၃ယောက်စလုံး အခန်းထဲသို့၀င်ကြသည့်အခါ အတ္တသည် ကြည်ကာထားသည့်လူကိုအောက်ချပြီး ၀င်သွားတဲ့လူ၃ယောက်မှ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်အား

ဒိုင်း ဒိုင်း

နှစ်ချက် ဆင့်ပစ်လိုက်ပြီး တံခါးကိုအလျှင် အမြန်ပိတ်ကာ အခန်းဘေးက ဆိုဖာကို တံခါးရှေ့တွင်ပိတ်ထားပြီး

"ဟက် မင်းတို့လို စောက်တုံးတွေက လှည့်စားရလွယ်လိုက်တာ "

အတ္တသည် သေနတ်ကို ခါးကြားမှာထိုးထည့်ကာ အိမ်ထဲကနေ ပြေးထွက်ခဲ့၏။

====

"ဒုန်း. ချီး...ကောင်မလေးက အထဲမှာမရှိဘူး"

တံခါးဖွင့်လို့မရတော့သောကြောင့် ထိုလူနှစ်ဦး တံခါးကိုခြေနဲ့ကန်ပြီး ပြောလိုက်ပြီး ဖွင့်ထားတဲ့ပြတင်းပေါက်ကိုတွေ့သဖြင့် တစ်ယောက်ကအရင်ထိုပြတင်းပေါက်ကနေခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ဒိုင်း

အိမ်ထောင့်မှ အတ္တက ပထမဆုံးခုန်ချသူအား

ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ခြေထောက်ကိုမှန်သဖြင့်

ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ထိုလူက ပြန်ပစ်ပေမဲ့

ဒိုင်း... ဒိုင်း

လမ်းမလျောက်နိုင်တာမို့ ကျရာနေရာမှ အတ္တ ရှိမယ့်နေရာကို ရမ်းစမ်းပစ်သဖြင့် ပုန်းနေသူအတ္တကိုမထိမှန်ခဲ့။ ပထမ ခုန်ချသူ ပစ်ခက်နေတုန်းမှာနောက်တစ်ယောက် ကခုန်ဆင်းလာပြီး သေနတ်နှင့်ချိန်ကာ ရှေ့သို့ဖြေးဖြေးချင်းတိုးလာခဲ့သည်။

အိမ့်ရှေ့၌ ၀ရန်တာသေးသေးလေးထဲမှ အတ္တက အပေါ်ကနေခုန်ဆင်းကာ လည်ပင်းညှစ်ပစ်လိုက်ရာ လက်ထဲကသေနတ်ကိုအောက်ကျအောင်လုပ်ပေမဲ့ ထူလူကာမချဘဲ ရမ်းစမ်းပြီးပစ်နေသည်မို့ ကြည်ဆန်တွေကမိုးပေါ်ထောင်လောက်မြေပြင်ပေါ်ကျလိုက်နဲ့တဒိုင်းဒိုင်းထွက်နေတုန်း ခြေထောက်ထိထားသော သူဘက်သို့လှည့်၍ ထိုလူနှင့်ကာကာ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ကိုပစ်ချလိုက်ပြီး လည်ပင်းကိုလည်း အဲ့ဒီလူဇက်ကျိုးသွားလောက်တဲ့အထိ သေအောင်ညှစ်ပစ်လိုက်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ပစ်ချလိုက်ကာ

သေနတ်ကို ခါးမှာပြန်ထိုး၍

"စောက်သုံးမကျတဲ့ကောင်တွေနဲ့ ငါ့ကိုလုပ်ကြံခိုင်းတာ ဘယ်လိုစောက်ဖြစ်မရှိတဲ့ကောင်လဲ!"

ဝုန်းဒိုင်းကျဲသွားသောအိမ်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း ချွေးတွေပြန်သွားတဲ့အတွက် အလာတုန်းကကဲ့သို့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်မရှိတော့သောဆံပင်များကို နောက်သို့ထိုးသပ်လိုက်ပြီးသူမရှိတဲ့ကားပေါ်သို့ ပြေးတက်လာခဲ့သည်။

"ကို.... ထိသွားသေးလားဟင် သွေးတွေ သွေးတွေ "

ရင်ဘက်နဲ့ဗိုက်မှာက သွေးတွေကိုကြည့်ပြီး

စိုးရိမ်တကြီး စိတ်ပူနေသည့် သူမကို ပြုံးပြကာ

"မထိပါဘူး သွေးကသူများသွေးတွေ

ဒီကမြန်မြန်ထွက်မှဖြစ်မယ် မကြာခင် နောက်လူတွေလာတော့မှာ"

အတ္တက အင်္ကျီကိုအခုမှ အောက်ပိုင်းက ၃လုံးလောက်သာတပ်လိုက်၍ ကားကို အရှိန်မြှင့်မောင်းနှင်ခဲ့သည်။ မွန်းသူ့ကို တွေတွေကြီးငေးနေသည်မို့ အတ္တက သူမကိုလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နှင့် လမ်းပေါ်မှ ကားတွေရှင်းသွားခါမှ လက်တစ်ဖက်က စီယာရင်ကိုကိုင်ထားလျှက် ကျန်တစ်ဖက်က သူမကိုလည်ပင်းမှဆွဲကာ ယခင်ကအနမ်းအရှိန်ကြောင့် နီနီဖူးဖူးနှုတ်ခမ်းလေးကို ဆွဲနမ်းလိုက်သည်။

သူမ ပြန်နမ်းမယ်စိတ်ကူးမှ ကားမောင်းနေမှန်းသိရသည်မို့ မွန်းသူ့ကိုအတင်းတွန်းဖယ်လိုက်ရာ

"Mwah!"

သူအဆုံးသပ်နေကျအတိုင်းက နှုတ်ခမ်းထိပ်လေးကို ဖိကပ်ကာအသံမြည်အောင်နမ်းပစ်ပြီးမှလွှတ်ပေးသည်။

"ကို ကားမောင်းနေတာကို"

"ခုနက တန်းလန်းကြီးမို့ အဆုံးသတ်ပေးတာ"

ဘာစကားကြီးလဲ!

မွန်း မျက်နှာလေးရဲတက်သွားပြီး မျက်နှာပူတာမို့သူ့ကိုမကြည့်ပဲ အခြားကိုငေးနေပါတော့သည်။

"ရှက်သွားတာလား!"

မွန်းကသူ့ကိုတစ်ချက်လှည့်ကြည့်လာတော့

"နောက်မှ အဲ့ဒီကိစ္စဆက်တာပေါ့ "

"ဟာ... ကိုနော် တော်တော့ ဘယ်သူက ဆက်မယ်ပြောလဲ"

"ခုနက ​​ကိုယ်ခွင့်တောင်းခဲ့တယ်လေ baby လက်ခံခဲ့တာပဲ"

"အဲ့တာက အဲ့ဒီတုန်းကလေ အခုမှ မဟုတ်ပဲ မသိဘူး ဆက်မပြောနဲ့ စိတ်ဆိုးလိုက်မှာ"

"မရဘူး အကြွေးမှတ်ထားမှာ"

"ကိုလို့! တော်ပြီ နော်"

ဆူပုတ်ပုတ်နဲ့ ရှက်ကန်ကန်နေသည့်သူမအား

အသံထွက်အောင် ရယ်ပြလိုက်သည်။

"ကိုယ်တို့ ဟိုတယ်ပြန်လို့မရတောဘူး"

"ဟင် ဘာလို့လဲ"

"ဟိုတယ်မှာလဲ အဲ့ဒီခွေးကောင် တွေစောင့်နေမှာ"

"ဒါဆို ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ "

"ကိုယ့်အိမ်ကိုအမြန်ရောက်အောင်ပြန်ရမှာပေါ့ "

"ဒီအတိုင်းပြန်လို့မှမရတာ"

"အလင်းကို ခုလေယာဉ်နဲ့ လိုက်လာခိုင်းထားတယ် ကိုယ့်ဖုန်းက GPSကို သူခြေရာခံလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ဒီည မွန်းတို့ ဘယ်မှာနေရမှာလဲ"

"သူတို့ကိုလွတ်အောင်ပြေးရမှာ ခြေဦးတည့်ရာပဲ ဖြစ်နိုင်ရင် ကားထားခဲ့ရလိမ့်မယ် "

အတ္တက backမှန်ထဲမှ မီးရောင်၀င်း၀င်းကြောင့်

"ကိုယ်မပြောခဲ့ဘူးလား ပါလာပြီ"

အတ္တ ပိုမိုအရှိန်တင်လိုက်တာမို့

"Baby သေချာကိုင်ထား"

အတ္တလည်း မောင်းလာခဲ့သည်မှာ မြို့ပြင်ရောက်နေပြီကာအိမ်ယာတွေပင်မရှိတော့ပေ။ လယ်ကွင်းထဲထိ ကားကိုထိုးဆင်းကာခြေရာဖျောက်မှ ဖြစ်မည်မို့

ရွှီး....

ဘရိတ်ကို စောင့်အုတ်ပြီး မွန်းရဲ့ ခေါင်းနဲ့ ကားနဲ့မတိုက်ရန် အတ္တက သူမရှေ့ကနေ လက်ဖြင့်တားခံပေးလိုက်၏ ။

ကားထဲကနေအမြန်ဆုံးထွက်လာ၍

"Baby ထွက်ခဲ့"

ဟု သူမဘက်ကတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။

"ဟင် "

"လာ ဒီနားမှာ ခြေရာဖျောက်မှရမယ် "

အတ္တသည် သူမကိုကားထဲနေဆွဲထုတ်လာ၍ ကားကိုပစ်ထားခဲ့ပြီး အချိန်နှောင်းလာတာနဲ့အမျှ မှောင်မဲနေသည့် အနီးအနားကတောထဲ၀င်ပြေးလိုက်တော့သည်။

"ကို ကြောက်စရာကြီး"

"ကိုယ်ရှိတယ်လေ ဘာကိုကြောက်တာလဲ"

ကောင်းကင်မှာသာနေတဲ့လမင်းကြီးကအလင်းရောင်သာရှိပြီး ဘေးပတ်လည်မှာ သစ်ပင်ခြုံပင်တွေနဲ့ မှောင်မိုက်နေလေသည်။

"ကားထဲမှာနေရင် ပိုဆိုးမှာ မနက်ထိ မလုံခြုံဘူး "

ကားကိုလည်း လယ်ကွင်းထဲထိထိုးချထားတာမို့ တော်ရုံနဲ့ရှာနိုင်လောက်မှာမဟုတ်တော့ပေ။

အတ္တက သူ့ရင်ခွင်ထဲတိုး၀င်ကာ အမှောင်ကြောက်တတ်သည့်သူမကို ဖက်ထားပေးရင်း

"အိပ်ချင်နေပြီလား"

"တော်ပြီ မအိပ်ရဲဘူး အကောင်တွေစားသွားလိမ့်မယ်"

"ဟဟ Baby ကလည်း ကလေးကလားကွာ ဒါကParis ရဲ့ပိုင်နက်ထဲပဲရှိသေးတယ် ဘယ်အကောင်ကရှိမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ မှောင်မဲနေတာပဲ ကြည့်ပါဦး သစ်ပင်တွေပဲရှိတာကို"

မွန်းက အနီးအနားကသစ်ပင်တွေကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။ အတ္တက သူမကိုလက်ဆွဲကာ ရှေ့ဆက်လျှောက်ရင်း နားဖို့အတွက် နေရာရှာနေသည်။ အနီးအနားက ရွာတွေ တစ်ခါတစ်ရံလာသည်ထင်ပါရဲ့ ရွဲပြဲနေသည့် တဲလေးတစ်ခုကိုတွေ့ရသည်။

"ကို ရှေ့က ဘာကြီးလဲ မဲမဲကြီး"

"Baby ကလည်း အဲ့တာ တဲပါ အဲ့ထဲမှာဝင်နားရအောင်"

ပြောလည်းပြော သူမလက်ကိုဖြုတ်ကာ ဘေးကမြက်ခြောက်တွေကောက်နေတာမို့ မွန်းသည် အတ္တနဲ့၅လှမ်းလောက်အကွာမှာကျန်နေရစ်ပြီး

"ကိုး! အဟင့် ပစ်မထားခဲ့ပါနဲ့ဆို"

သူမက ငိုမဲ့မဲ့အသံနဲ့ပြောလာတော့ အတ္တသည် မြက်ခြောက်တွေကိုကောက်ရင်းလှည့်ကြည့်၍

"ဟော်ဗျာ ထိုင်ဖို့ မြက်ခင်းမလို့လေ "

"အီး... မသိဘူးဒီနားပြန်လာခဲ့"

"ဟက် ဟက်"

"အင်း ဟင့် ဘာလို့ရယ်နေတာလဲ ပြန်လာခေါ်ပါဆို"

"Baby တစ်တောလုံး မင်းအသံချည်းပဲ လာ ဒီကို"

သူမလက်ကလေးအား ပြန်လာဆွဲခေါ်ရာ၌

တကယ်ရင်ထဲနွေးထွေးသွားရသည်။

ဘယ်တုန်းကများ သူ့အပေါ် အဲ့လောက် တွယ်တာသွားပါလိမ့်။ အတ္တ ပစ်သွားမှာကို အရမ်းကြောက်လာမိတာက ဒီတောထဲမှာမို့လို့ပဲလား။

အတ္တက ရွဲ့စောင်းပြီးပြိုလုဆဲဆဲတဲအောက်သို့

သူမအားခေါ်လာပြီး အတူထိုင်စေသည် ။

အ ဝူး......

ဘျစ်.....ဘျစ်....ဘျစ်

"အင်း ဟင့် ကို ဘာသံတွေလဲ "

ခွေးအူသံ ပုရစ်အော်သံတွေကြောင့် မွန်းဟာ အတ္တအနားသို့ ကပ်သည်ထက်ပိုကပ်လာသည်။

ဝူး.....

"ကို... လို့ ဘာလို့ ပြန်မထူးတာလဲ ကြောက်တယ်လို"

"တောထဲပါဆို ပုရစ်အော်သံခွေးအူသံတွေတော့ကြားရမှာပေါ့"

"ခွေးအူတာလား အဲ့တာဆို သ သ..."

သရဲ ကိုပီပီသသ မပြောရဲတဲ့ သူမအဖြစ်ကိုအတ္တ အသည်းယားလာတော့သည်။

"အဲ့ဒီလောက် ကြောက်လား"

ဘယ်တုန်းက သူ့ပေါင်ပေါ် ရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ သူမက သူ့လည်ပင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်တွယ်ထားသည်။ ပြန်မဖြေဘဲ သူ့လည်ပင်းနားမှာ မျက်နှာဝှက်ထားသည့်သူမအား မျက်နှာလေးကိုမော့ယူလိုက်ပြီး

"ကြောက်ရင် ပြန်နမ်း!"

"ဟင်!"

"အကြောက်ပြေအောင်လုပ်ပေးမလို့..."

အဝူး....

အတ္တစကားပင်မဆုံးသေး ခွေးအူသံကြောင့်

မျက်လုံးစုံထားသောမွန်းသည် နှုတ်ခမ်းလေးကို အတ္တနှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ဖိကပ်လာတော့သည်။

အတ္တက ရယ်လိုက်ရင်း ကို့ရို့ကားယား အနမ်းတွေဖန်တီးနေသည့် သူမ လည်တိုင်လေးကို ထိန်းကိုင်ကာ ရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ အနမ်းတွေဖြစ်အောင် သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြင်ဆင်ကာ တုန့်ပြန်နမ်းရှိုက်ပေးရင်း မြက်ခြောက်တွေပေါ်လှဲချလိုက်၏။ တစ်ချက်ချင်း ညင်ညင်သာသာ စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ပေးသည်မို့ သူ့ပုခုံးကိုခေါင်းအုံးလုပ်ကာ မှေးစင်းအိပ်ပျော်သွားသည့်သူမ အိပ်ပျော်မှလွှတ်ပေးလိုက်ကာ အနမ်းများနဲ့ချော့သိပ်ပြီး တဲကြိုတဲကြားကနေမြင်နေရသော ကြယ်စုံနေသည့်ကောင်းကင်သို့မို့ကြည့်ကာ

"ဒီလောက်ကြောက်တတ်တဲ့ကောင်မလေးကို ငါနာကျင်အောင်အများကြီးနှိပ်စက်မိခဲ့တာပဲ"

တစ်ဖန်သူ့ပုခုံးပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေသည့် သူမရဲ့မျက်နှာတစ်ခြမ်းကိုငုံ့ကြည့်ပြီး ပါးကလေးကိုဖွဖွပွတ်သပ်ရင်း မြက်ခြောက်တွေပေါ်မှာ ပြေလုရော့ရဲနေသော သူစည်းပေးတဲ့သူမရဲ့ ဆံပင်နီတွေဆီက ခေါင်းစည်းကွင်းလေးကိုဖြေချပေးလိုက်သည်။

"ဒီကရှေ့ မင်းအပေါ်မှာကိုယ်ကောင်းအောင်နေဖို့ပဲကြိုးစားပါ့မယ် ကိုယ့်ရဲ့အေရီယယ်လေး"

==============================

အမှားပါရင်ခွင့်လွှတ်ပါ

အပိုင်း(31)ဆက်ရန်

Zawgyi Version

အတၱလြန္ အခ်စ္

အပိုင္း(30)

သူမႏႈတ္ခမ္းေတြကိုစုပ္ယူလိုက္ရင္း အလိုက္မသိတဲ့ဖုန္းကိုေဒါသထြက္စြာ ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ အလင္း ေခၚတာျဖစ္ေနသည္မို႔ အတၱသည္ ဖုန္းကိုနားနားကပ္လိုက္၏။ တစ္ဖက္မွ အလင္းသည္ သခင္ေလးရဲ႕အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းကိုသာၾကားေနရသည္မို႔ သူဖုန္းဆက္လိုက္တာအခ်ိန္ေကာင္းမဟုတ္မွန္း သိလိုက္ရသည္။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ သခင္ေလး"

ေတာင္းပန္စကားကို အရင္ဆိုလိုက္သည္။

အတၱဘာစကားမွဆက္မေျပာ နားပဲနားေထာင္ကာ သူမဆီသို႔ အနမ္းေတြကိုမရပ္တန့္နိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ ႐ုတ္တရက္ပဲ သူမႏႈတ္ခမ္းေတြလႊတ္ေပးလိုက္ရ၍ မြန္းလည္း သူ႕လည္တိုင္ေပၚကလက္ေတြ ျဖဳတ္ေပးလိုက္လွ်င္ အတၱ ခ်က္ခ်င္းထထိုင္လိုက္ၿပီး

"ဖာ့ခ္!!"

ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ဆဲေရးဆိုလိုက္သည္နဲ႕အတူ အတၱသည္ ဖုန္းကို အိတ္ေထာင္ထဲျပန္ထည့္ကာ ေဘာင္းဘီဇစ္ျပန္ပိတ္လိုက္ရင္း သူ႕ကိုရွက္လို႔ မ်က္ႏွာလႊဲကာ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနသည့္သူမအား

"Baby ထ ကိုယ္တို႔ဒီမွာ မလုံၿခဳံေတာ့ဘူး"

ဆို၍ သူမကို ဆြဲထူေပးလိုက္သည္။

အတၱသည္ သူ႕ရဲ႕အကၤ်ီၾကယ္သီးေတြကိုဂ႐ုမစိုက္နိုင္ဘဲ အရင္ဆုံး သူမကိုေက်ာဘက္သို႔လွည့္ေစ၍ ဇစ္ကို ဆြဲတပ္ေပးၿပီး လက္ကိုတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္သည္။

"ဒီကေနအျမန္ထြက္မွျဖစ္မယ္"

ဟု ဆိုလိုက္ရင္ မြန္းမွာ ေနာက္တစ္ဖန္ တစ္ခ်ိန္ကေဂ်ာ္နီ႕ရဲ႕ Party တုန္းကလိုအျဖစ္မ်ိဳးႀကဳံရေတာ့ေလမလားဟု ေတြးၿပီးစိတ္ပူေနရသည္။ အတၱဟာ အခန္းတံခါးကိုဖြင့္ရန္ အနားတိုးသြားၿပီးမွ ေျခသံေတြေၾကာင့္ ေလာ့ျပန္ခ်လိဳက္ရၿပီး

"က်စ္! ."

သူမနဲ႕အတူ ေအးေအးေဆးေဆးလြတ္လပ္စြာထြက္လာသည့္ခရီးျဖစ္၍ ေသနတ္ပါမလာတာကအေတာ္ေလး အခုခ်ိန္မွာ အေတာ္ဒုကၡေရာက္ေနသည္။

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကို!"

"ရႉး!"

အတၱက သူမ ႏႈတ္ခမ္းေပၚကိုလက္တင္ပိတ္လိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ ေခါင္းကေလးကိုအုပ္ကိုင္လိုက္ကာ

"ကိုယ္ေျပာတာကိုနားေထာင္"

မြန္းက သူ႕ကို စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ့မ်က္လုံးနဲ႕ၾကည့္ေနၿပီး ေခါင္းညိတ္လွ်င္ အတၱက ကုတင္ရဲ႕ဘယ္ဘက္က ျပတင္းေပါက္တစ္ခ်က္ကိုအသာဖြင့္ေပးလိုက္သည္။

"Baby ခုန္နိုင္လား"

မြန္းမွာ ျပတင္းေပါက္ကေနေအာက္ငုံ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေျမျပင္ႏွင့္ ၅ေပေလာက္ကြာေနသည္ျဖစ္ရာ

"ဟင္!"

ဂါ၀န္ႀကီးနဲ႕လည္းျဖစ္ ေဒၚဖိနပ္ကလည္းစီးထားသျဖင့္ မအီမသာျဖစ္ေနေသာ သူမမ်က္ႏွာေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ဖိကိုင္လိုက္ၿပီး

"ေဆာရီး ကိုယ္လည္းဒီလိုျဖစ္မယ္ဆိုတာႀကိဳမသိလို႔ မျပင္ဆင္ခဲ့ရဘူး"

"ဟင့္အင္း မြန္း ဘာလုပ္ရမွာလဲသာေျပာတာ"

"ဒီကေန ထြက္ၿပီးရင္ အေျခအေနၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကားေပၚကေစာင့္"

"ဟင္ ကိုကေရာ... ကိုေရာ... မလိုက္ဘူးလား"

စိတ္ပူသြားတဲ့သူမကမ်က္ရည္လြယ္လြန္းပါရဲ႕။

"ကိုယ္ ဒီတိုင္းလိုက္လို႔မရဘူး စိတ္မပူနဲ႕ Baby မင္းသာအရင္လြတ္ေအာင္ေျပး"

အတၱက ေျပာလဲသူ သူမခႏၶာကိုယ္ေလးကို ေပြ႕ကာ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္ေပးလိုက္တဲ့အခါ မြန္းဟာ ေဒါက္ပါေသာရႉးဖိနပ္ႏွစ္ခုကို ခြၽတ္ၿပီး လက္ကေနကိုင္ထားလိုက္သည္။

"1. 2. 3 ခုန္"

အတၱက အမိန့္ေပးတာနဲ႕ မြန္းလည္း မ်က္စိစုံမွိတ္ကာ ခုန္ခ်လိဳက္ၿပီး ပုံရပ္ေလးလဲသြားရာမွ ျပန္ထ လိုက္သည့္အခါ အတၱက အေပၚမွႏႈတ္ခမ္းမပြင့္ပဲၿပဳံျပရင္း ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိတ္ျပလိုက္သည္။

မြန္းလည္း အတၱမွာတဲ့အတိုင္း အိမ္ေထာင့္မွာကပ္ကာ ၿခံ၀န္းထဲသို႔ေခ်ာင္းၾကည့္ရာ၌ သူမတို႔စီးႏွင္းလာေသာ အတၱရဲ႕ကားအျပင္ အျခားေသာ အနက္ေရာင္ကားႏွစ္စီးလည္းေရာက္ေနသည္။

====

အတၱက သူမ အိမ္ေရွ႕ေရာက္နိုင္မဲ့အခ်ိန္ကိုမွန္းကာ အခန္းကေလာ့ကို အျပင္မွလူေတြၾကားနိုင္ေလာက္တဲ့အထိ အသံျမည္ေအာင္ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။

ခ်လပ္!

တံခါးပြင့္မလာပဲေလာ့သံသာေၾကာင့္ ေသနတ္ႏွင့္ လူတစ္ေယာက္က တံခါးကိုလာဖြင့္ရာ တံခါးေနာက္တြင္ပုံးေနေသာအတၱက သူငယ္ငယ္ကကစားခဲ့တဲ့ေဘ့(စ္)ေဘာ တုတ္ျဖင့္ ေခါင္းကို ၃ခ်က္မွ်ရိုက္ခ်ပစ္လိုက္သည္။

အငိုက္မိသြားေသာထိုလူသည္ ႏွဖူးကေနေသြးမ်ားယိုစိမ့္လာတဲ့အခ်ိန္ အတၱသည္ ထိုလူ၏ဂြျခားသို႔ ေျခေထာက္နဲ႕ ၂ခ်က္ဆင့္ကန္လိုက္ၿပီး ထိုလူ႕လက္ထဲက ပစၥတို ေသနတ္ကိုလုယူလိုက္သည္။ အိပ္ခန္းထဲက ႐ုံးရင္းဆန္ခက္ျဖစ္ေနသည္မို႔ အိမ္ေရွ႕ကိုအာ႐ုံေရာက္ေနသည့္ လူေတြအားလုံး အခန္းေရွ႕ေရာက္လာၾကသည္ ။

ဒါဟာ သူမေျပးလို႔လြတ္ေအာင္ တမင္ အာ႐ုံလႊဲေပးလိုက္တာပဲလား။

အတၱသည္ သူရိုက္လိုက္လို႔ သတိလစ္ကာ ေသြးသန္ရဲရဲလူအား ဆြဲထူကာ သူ႕ရင္ဘက္မွာ အကာအကြယ္အျဖစ္ကပ္လိုက္ၿပီး အခန္းထဲကထြက္လာလိုက္သည္ ။ လူ၃ေယာက္က ေသနတ္ေတြခ်ိန္သလို အတၱလည္း ျပန္ခ်ိန္ထားလိုက္သည္။

"မင္း တို႔က အလစ္ေခ်ာင္းတာလား ငါက အလစ္ေခ်ာင္းလို႔ရမယ့္ေကာင္မ်ိဳးမဟုတ္ဘူး "

အတၱကထိုကဲ့သို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္ ၃ေယာက္ထဲမွ တစ္ေယာက္က

ဒိုင္း

တစ္ခ်က္ပစ္လိုက္ေပမဲ့ အတၱက ေစာနက လူကိုအေရွ႕မွ ဆြဲထူကာရံထားေသာေၾကာင့္ သူ႕ကိုတိုက္ရိုက္မထိခဲ့ပါ။

ေသနတ္သံၾကားတိုင္း

"ကို႔ ကိုမထိပါေစနဲ႕"

ဟု မြန္းဆုေတာင္း႐ုံသာတတ္နိုင္ၿပီး အိမ္ေထာင့္ကေန လူလစ္တုန္းမွာ ကားထဲသို႔ေျပးဝင္သြားလိုက္သည္။

===

"ေကာင္မေလးေရာ!"

"လိုခ်င္တာလား!"

အတၱကခနဲ႕သလိုေမးကာ သူ႕အိပ္ခန္းဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္လုပ္ၿပီး ေျပာလိုက္ရာ ၃ေယာက္ထဲမွ ေစာနက အတၱကို ေသနတ္နဲ႕ပစ္သည့္တစ္ေယာက္သည္ အလွ်င္ အျမန္ အိပ္ခန္းထဲသို႔၀င္လွ်င္

"မလုပ္နဲ႕ Baby ေျပး!"

အတၱက ေအာ္လိုက္သည္မို႔ အခန္းထဲတြင္ သူမရွိသည္ဟုယုံမွတ္ကာ ၃ေယာက္စလုံး အခန္းထဲသို႔၀င္ၾကသည့္အခါ အတၱသည္ ၾကည္ကာထားသည့္လူကိုေအာက္ခ်ၿပီး ၀င်သွားတဲ့လူ၃ယောက်မှ ေနာက္ဆုံးတစ္ေယာက္အား

ဒိုင္း ဒိုင္း

ႏွစ္ခ်က္ ဆင့္ပစ္လိုက္ၿပီး တံခါးကိုအလွ်င္ အျမန္ပိတ္ကာ အခန္းေဘးက ဆိုဖာကို တံခါးေရွ႕တြင္ပိတ္ထားၿပီး

"ဟက္ မင္းတို႔လို ေစာက္တုံးေတြက လွည့္စားရလြယ္လိုက္တာ "

အတၱသည္ ေသနတ္ကို ခါးၾကားမွာထိုးထည့္ကာ အိမ္ထဲကေန ေျပးထြက္ခဲ့၏။

====

"ဒုန္း. ခ်ီး...ေကာင္မေလးက အထဲမွာမရွိဘူး"

တံခါးဖြင့္လို႔မရေတာ့ေသာေၾကာင့္ ထိုလူႏွစ္ဦး တံခါးကိုေျခနဲ႕ကန္ၿပီး ေျပာလိုက္ၿပီး ဖြင့္ထားတဲ့ျပတင္းေပါက္ကိုေတြ႕သျဖင့္ တစ္ေယာက္ကအရင္ထိုျပတင္းေပါက္ကေနခုန္ဆင္းလိုက္သည္။

ဒိုင္း

အိမ္ေထာင့္မွ အတၱက ပထမဆုံးခုန္ခ်သဴအား

ပစ္ထည့္လိုက္ရာ ေျခေထာက္ကိုမွန္သျဖင့္

ဒူးေထာက္က်သြားၿပီး ထိုလူက ျပန္ပစ္ေပမဲ့

ဒိုင္း... ဒိုင္း

လမ္းမေလ်ာက္နိုင္တာမို႔ က်ရာေနရာမွ အတၱ ရွိမယ့္ေနရာကို ရမ္းစမ္းပစ္သျဖင့္ ပုန္းေနသူအတၱကိုမထိမွန္ခဲ့။ ပထမ ခုန္ခ်သဴ ပစ္ခက္ေနတုန္းမွာေနာက္တစ္ေယာက္ ကခုန္ဆင္းလာၿပီး ေသနတ္ႏွင့္ခ်ိန္ကာ ေရွ႕သို႔ေျဖးေျဖးခ်င္းတိုးလာခဲ့သည္။

အိမ့္ေရွ႕၌ ၀ရန်တာသေးသေးလေးထဲမှ အတၱက အေပၚကေနခုန္ဆင္းကာ လည္ပင္းညွစ္ပစ္လိုက္ရာ လက္ထဲကေသနတ္ကိုေအာက္က်ေအာင္လုပ္ေပမဲ့ ထူလူကာမခ်ဘဲ ရမ္းစမ္းၿပီးပစ္ေနသည္မို႔ ၾကည္ဆန္ေတြကမိုးေပၚေထာင္ေလာက္ေျမျပင္ေပၚက်လိဳက္နဲ႕တဒိုင္းဒိုင္းထြက္ေနတုန္း ေျခေထာက္ထိထားေသာ သူဘက္သို႔လွည့္၍ ထိုလူႏွင့္ကာကာ ဦးေခါင္းတည့္တည့္ကိုပစ္ခ်လိဳက္ၿပီး လည္ပင္းကိုလည္း အဲ့ဒီလူဇက္က်ိဳးသြားေလာက္တဲ့အထိ ေသေအာင္ညွစ္ပစ္လိုက္၍ ေျမျပင္ေပၚသို႔ပစ္ခ်လိဳက္ကာ

ေသနတ္ကို ခါးမွာျပန္ထိုး၍

"ေစာက္သုံးမက်တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႕ ငါ့ကိုလုပ္ႀကံခိုင္းတာ ဘယ္လိုေစာက္ျဖစ္မရွိတဲ့ေကာင္လဲ!"

ဝုန္းဒိုင္းက်ဲသြားေသာအိမ္ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္ရင္း ေခြၽးေတြျပန္သြားတဲ့အတြက္ အလာတုန္းကကဲ့သို႔ သပ္သပ္ရပ္ရပ္မရွိေတာ့ေသာဆံပင္မ်ားကို ေနာက္သို႔ထိုးသပ္လိုက္ၿပီးသူမရွိတဲ့ကားေပၚသို႔ ေျပးတက္လာခဲ့သည္။

"ကို.... ထိသြားေသးလားဟင္ ေသြးေတြ ေသြးေတြ "

ရင္ဘက္နဲ႕ဗိုက္မွာက ေသြးေတြကိုၾကည့္ၿပီး

စိုးရိမ္တႀကီး စိတ္ပူေနသည့္ သူမကို ၿပဳံးျပကာ

"မထိပါဘူး ေသြးကသူမ်ားေသြးေတြ

ဒီကျမန္ျမန္ထြက္မွျဖစ္မယ္ မၾကာခင္ ေနာက္လူေတြလာေတာ့မွာ"

အတၱက အကၤ်ီကိုအခုမွ ေအာက္ပိုင္းက ၃လုံးေလာက္သာတပ္လိုက္၍ ကားကို အရွိန္ျမႇင့္ေမာင္းႏွင္ခဲ့သည္။ မြန္းသူ႕ကို ေတြေတြႀကီးေငးေနသည္မို႔ အတၱက သူမကိုလွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္ႏွင့္ လမ္းေပၚမွ ကားေတြရွင္းသြားခါမွ လက္တစ္ဖက္က စီယာရင္ကိုကိုင္ထားလွ်က္ က်န္တစ္ဖက္က သူမကိုလည္ပင္းမွဆြဲကာ ယခင္ကအနမ္းအရွိန္ေၾကာင့္ နီနီဖူးဖူးႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဆြဲနမ္းလိုက္သည္။

သူမ ျပန္နမ္းမယ္စိတ္ကူးမွ ကားေမာင္းေနမွန္းသိရသည္မို႔ မြန္းသူ႕ကိုအတင္းတြန္းဖယ္လိုက္ရာ

"Mwah!"

သူအဆုံးသပ္ေနက်အတိုင္းက ႏႈတ္ခမ္းထိပ္ေလးကို ဖိကပ္ကာအသံျမည္ေအာင္နမ္းပစ္ၿပီးမွလႊတ္ေပးသည္။

"ကို ကားေမာင္းေနတာကို"

"ခုနက တန္းလန္းႀကီးမို႔ အဆုံးသတ္ေပးတာ"

ဘာစကားႀကီးလဲ!

မြန္း မ်က္ႏွာေလးရဲတက္သြားၿပီး မ်က္ႏွာပူတာမို႔သူ႕ကိုမၾကည့္ပဲ အျခားကိုေငးေနပါေတာ့သည္။

"ရွက္သြားတာလား!"

မြန္းကသူ႕ကိုတစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လာေတာ့

"ေနာက္မွ အဲ့ဒီကိစၥဆက္တာေပါ့ "

"ဟာ... ကိုေနာ္ ေတာ္ေတာ့ ဘယ္သူက ဆက္မယ္ေျပာလဲ"

"ခုနက ကိုယ္ခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္ေလ baby လက္ခံခဲ့တာပဲ"

"အဲ့တာက အဲ့ဒီတုန္းကေလ အခုမွ မဟုတ္ပဲ မသိဘူး ဆက္မေျပာနဲ႕ စိတ္ဆိုးလိုက္မွာ"

"မရဘူး အေႂကြးမွတ္ထားမွာ"

"ကိုလို႔! ေတာ္ၿပီ ေနာ္"

ဆူပုတ္ပုတ္နဲ႕ ရွက္ကန္ကန္ေနသည့္သူမအား

အသံထြက္ေအာင္ ရယ္ျပလိုက္သည္။

"ကိုယ္တို႔ ဟိုတယ္ျပန္လို႔မရေတာဘူး"

"ဟင္ ဘာလို႔လဲ"

"ဟိုတယ္မွာလဲ အဲ့ဒီေခြးေကာင္ ေတြေစာင့္ေနမွာ"

"ဒါဆို ဘယ္ကိုသြားမွာလဲ "

"ကိုယ့္အိမ္ကိုအျမန္ေရာက္ေအာင္ျပန္ရမွာေပါ့ "

"ဒီအတိုင္းျပန္လို႔မွမရတာ"

"အလင္းကို ခုေလယာဥ္နဲ႕ လိုက္လာခိုင္းထားတယ္ ကိုယ့္ဖုန္းက GPSကို သူေျခရာခံလိမ့္မယ္"

"ဒါဆို ဒီည မြန္းတို႔ ဘယ္မွာေနရမွာလဲ"

"သူတို႔ကိုလြတ္ေအာင္ေျပးရမွာ ေျခဦးတည့္ရာပဲ ျဖစ္နိုင္ရင္ ကားထားခဲ့ရလိမ့္မယ္ "

အတၱက backမွန္ထဲမွ မီးေရာင္၀င္း၀င္းေၾကာင့္

"ကိုယ္မေျပာခဲ့ဘူးလား ပါလာၿပီ"

အတၱ ပိုမိုအရွိန္တင္လိုက္တာမို႔

"Baby ေသခ်ာကိုင္ထား"

အတၱလည္း ေမာင္းလာခဲ့သည္မွာ ၿမိဳ႕ျပင္ေရာက္ေနၿပီကာအိမ္ယာေတြပင္မရွိေတာ့ေပ။ လယ္ကြင္းထဲထိ ကားကိုထိုးဆင္းကာေျခရာေဖ်ာက္မွ ျဖစ္မည္မို႔

႐ႊီး....