အတ္တလွန်အချစ်

အပိုင်း (28)

မီးရောင်တထိန်ထိန်နဲ့ ပါရီမြို့ရဲ့ညရှုခင်း ကို ဟိုတယ်၀ရန်တာမှထွက်ကာ ရှုစားရင်း

"Baby!" ဆိုတဲ့ သူ့ခေါ်သံကိုကြားလိုက်သည်။

"ဟင်!"

မထူးစဖူးပြန်ထူးပြီး အထဲ၀င်လာလျှင် သူက မွန်းကို မွေ့ယာပေါ်မှာတင်ပေးထားနဲ့ ဂါ၀န်အနီရောင်လေးကို မျက်စပစ်ပြသည်။

"သွားလဲချေ"

သူဟာအနောက်တိုင်းဝတ်စုံပြည့်ကိုဝတ်ထားပြီး လည်ပင်းမှာတောင်ဖဲပြားကလေးတပ်ထားပါသေးသည်။

သူကတော့ ရှိုးအပြည့်နှင့်အသင့်ဖြစ်နေပြီ မွန်းကို သိပ်အကြပ်ကိုင်တာပဲ။ သူအကုန်လုံးပြီးစီးမှ ပဲ အ၀တ်လာလဲခိုင်းတယ်။

"သွားပါလဲချေပါ ကိုယ်က အီဖယ်လ်မျှော်စင်ကိုခေါ်သွားမလို့"

စောနကမွန်း ဝရန်တာကနေငေးနေတဲ့ အီဖယ်လ်မျှော်စင်ကြီးကိုခေါ်သွားမယ်ဆိုတာကြားလိုက်တော့ ရင်တွေခုန်သွားရသည်။

"ဟင်!"

"အင်း မြန်မြန်သွားလဲ ကပွဲစနေလောက်ပြီ"

သူ့အပြောကြောင့် မွှေ့ယာပေါ်ကဂါဝန်ကလေးကိုရင်မှာပိုက်ကာ မွန်းလည်း ရေချိုးခန်းထဲပြေး၀င်သွားလိုက်ရသည်။ ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ ခြေသလုံးအလယ် ဂါ၀န်အနီလေးမှာ ကျောဘက်က လှစ်ဟာနေသဖြင့်

"မနေတတ်ဘူး ကျောမလုံသလိုပဲ"

သူမက နောက်လှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နှင့် သူ့ကျောပြင်ဖြူဖြူလေးကိုပဲလက်ဖြင့်မမှီတမှီကွယ်နေတာမို့

"ကိုယ်ဖက်ထားပေးမှာပေါ့ "

ဆိုပြီး သူက မွန်းရဲ့နောက်ကနေ ပုခုံးပေါ်မှသိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။စုသိမ်းပြီးထုံးဖွဲ့ထားသော ဆံပင်ရှည်ရှည်လေးတွေအား အတ္တက အသာအယာ ဖြေချပေးလိုက်တော့

"ဟင် ဘာလုပ်တာလဲ ပွကုန်အောင်လို့"

မွန်းက နောက်ကနေသူ့ကိုလှည့်ကြည့်လာသည်။

"လှတယ်"

ဆို၍ သူကပဲ ဆံပင်တွေကိုအသာလေးဖိပြီး ကျောပြင်ဖွေးဖွေးလေးကို သူမရဲ့ဆံပင်နီတွေနဲ့ဖုံးပေးလိုက်ပါသည်။

"ကဲ အခုကျောလုံပြီလား"

မွန်းက ခေါင်းလေး၂ချက်ညိတ်လိုက်တော့

သူက မှန်တင်ခုံပေါ်က နှုတ်ခမ်းတောင့်ကို ယူလိုက်ကာ

"မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှာ နှုတ်ခမ်းနီကအရေးကြီးဆုံးတဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီး မွန်းရဲ့မျက်နှာကလေးကို မေးဖျားကလေးနေဆွဲလှည့်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပဲ အနီရောင်တောက်တောက်နှုတ်ခမ်းနီတောင့်ကိုထုတ်ကာ မွန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းပေါ်တင်လိုက်သည်။

မွန်းက မျက်မှောင်ကုပ်ပြီးနှုတ်ခမ်းလေးအနည်းဆူထားတော့

"Baby နည်းနည်းဟလေကွာ နှုတ်ခမ်းက ကိုယ်တို့နမ်းတဲ့အချိန်မှာ ဆူ!"

ပေကပ်ကပ်လေးမို့ အတ္တက နှုတ်ခမ်းနီဘူးကို မှန်တင်ခုံပေါ်ပြန်ထား၍ မဟတဲ့သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်ပစ်လိုက်ကာ မညီမညာနှုတ်ခမ်းနီတွေကို ညှိပေးလိုက်သည်။

ညီသွားလောက်ပြီထင်တဲ့အခါမှ မွန်းဆူပုတ်စိပိတ်ထားသည်နှုတ်ခမ်းထိပ်လေးကို

"Mwah!"

အသံမြည်အောင် အတ္တအနမ်းအဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

အတ္တသည် သူ့နှုတ်ခမ်းကိုပေသွားသည့် သူမနှုတ်ခမ်းကနှုတ်ခမ်းနီတို့ကို လက်မဖြင့်ဖိပွတ်သုတ်ဖယ်ရင်း သူ့ကိုဂျိုပေးနေသည့် သူမအား

"ညီသွားပြီ မယုံရင် မှန်ကြည့်လိုက် လှနေတယ်"

တတ်လည်းတတ်နိုင်ပါတယ် အမြင်ကိုကပ်တယ် သူများနှုတ်ခမ်းကိုပိုင်ဆိုးပိုင်နက်

အတ္တက မဲ့ပြုံးပြကာ သူမလက်ကိုတွဲလျှင်

သူ့ကိုလက်ကိုချိတ်ကိုင်ကာ သူခေါ်ရာဆီလိုက်ခဲ့ပါသည်။

ဟိုတယ်ကနေထွက်လာကတည်းက ရင်တွေခုန်နေတာဖြစ်သည်။ ဒီကိုရောက်ကတည်းက အသွားချင်ဆုံးနေရာတစ်ခုမို့ အခုမျှော်စင်ကြီးရဲ့အောက်ကိုရောက်တဲ့အခါလည်း စိတ်တွေလှုပ်ရှားနေရသည်။

"ကြောက်နေတာလား"

သူက မွန်းမျက်နှာလေးအား ငုံ့ကြည့်လာသည်။

"နည်းနည်းပါ"

"ကိုယ်ရှိတယ်လေ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ"

မွန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကုပ်အင်္ကျီလက်ကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာကိုင်လိုက်သည်။ ဓာတ်လှေကားဖြင့်တက်သွားရင်း ကပွဲကျင်းပြနေသည့် နေရာရောက်လျှင် ဘယ်ကတည်းက ကြိုပြင်ဆင်ထားမှန်းမသိတဲ့ ပွဲလက်မှတ် ကို အပေါက်စောင့်တို့အား အတ္တထုတ်ပေးလိုက်၏ ။ အခမ်းအနားအပြင်အဆင်နဲ့ အနောက်တိုင်းဆန်ဆန် စန္ဒယားသံအောက်မှာ တွဲကနေကြတဲ့စုံတွဲတွေကြောင့် မွန်းပို၍ပင်စိတ်တွေလှုပ်ရှားရသည်။

ဒီလိုပွဲမျိုးကိုတစ်ခါမှမတက်ခဲ့ဖူးသလို အခုရုတ်တရက်ကြီးမထင်မှတ်ဘဲ ရောက်လာခဲ့ရတဲ့အခါ မွန်းသည် အခမ်းအနားကြီးတစ်ခုလုံးကိုမျက်လုံးဝေ့ကြည့်ရင်း ရင်သက်ရှူမောပေမို့ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်စဥ်မှာ အတ္တက သူမရဲ့ခါးကိုဆွဲကိုင်ကာ

"သွားကမယ်လေ"

"ကျွန် ကျွန်မ မကတတ်ဘူး "

"ကိုယ်သင်ပေးမှာပေါ့ မကြောက်ပါနဲ့ လာ ကိုယ့် ပုခုံးပေါ်ကိုလက်တင် "

သူကပဲ မွန်းရဲ့လက်ကလေးတစ်ဖက်ကို သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ ယူတင်လိုက်ပြီးမွန်းရဲ့ လှစ်ဟာနေတဲ့ကျောလေးကို သူကဖွဖွလေးလာကိုင်သည်။မွန်းလည်း သူခေါ်ဆောင်ရာ သူ့အခြေလှမ်းအတိုင်းလိုက်ကပေမဲ့ အနောက်တိုင်းအကမျိုးကို TVထဲလောက်သာကြည့်ခဲ့ဖူးတာမို့ သူ့ခြေထောက်ကိုခဏခဏတက်နင်းမိသလို

ဟန်ချက်ပျက်ပျက်သွားသဖြင့် အတ္တသည် ရှက်နေတဲ့သူမ မျက်နှာလေးကို ငုံ့ကြည့်ပြီး သွားဖွေးဖွေးတွေပေါ်အောင်ပြုံးလိုက်သည်။နာရီ၀က်လောက် ဒီစလိုက်မီးအလယ်မှာ အခြားစုံတွဲတွေနဲ့အတူ ကနေခဲ့ပြီးမှ အတ္တဘေးကိုထွက်ပေးလိုက်သည်။

"ပြုံးပြုံးလေးနေပါ Babyရဲ့ "

မွန်းက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည့်အခါ

အတ္တသည် သူမရဲ့လက်ကိုဆွဲကာ ထွက်လာခဲ့သည် ။ မျှော်စင်၏ အဆုံးထိတက်လာခဲ့ပြီးသည့်အခါမှ သူမ ကို အပေါ်စီးကနေမြင်ရတဲ့ ပါရီမြို့ရဲ့ မြင်ကွင်းအား ပြသလိုက်သည်။

လေတွေကတဟူးဟူး တိုက်ခက်နေပြီး ပါရီမြို့၏အမြင့်ဆုံးတစ်နေရာသို့ရောက်နေသည်ဖြစ်လေရာ အတ္တက သူမကို ရင်ခွင်ထဲရောက်အောင် အနောက်ကနေဖက်ထားလိုက်ပြီး

"Baby ကမကတတ်လို့ရှက်သွားတာလား"

သိရဲ့သားနဲ့လာမေးနေသေးတယ် ဟုစိတ်ထဲကနေပြောလိုက်သည်။

"Baby ဘက်က ဘယ်လိုပဲယူဆယူဆ ဘယ်သူတွေဘယ်လိုမြင်မြင်က ကိုယ်ကတော့ ကိုယ်ဆိုပြတဲ့သီချင်းထဲကအတိုင်းပဲ

Baby, You look perfect tonight"

သူဟာ မွန်းကိုစိတ်ဆိုးနေတယ်ဟုထင်လို့ပဲ ဒီလိုစကားတွေနဲ့ချော့မော့နေသလား။

သူ့စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့အတိုင်း ပြောနေသလားတော့မသိပေမဲ့ မွန်းတွေးနေခဲ့တာ ထိုအကြောင်းအရာမျိုးမဟုတ်ခဲ့ပါ။ မွန်းသည် သူ့ဘက်သို့လှည့်လာခဲ့ပြီး

"ကို!"

အတ္တသည် မြို့ပြမြင်ကွင်းကိုငေးနေရာမှ

သူမရဲ့ထူးဆန်းတဲ့အခေါ်အဝေါ်ကြောင့် ရင်ခွင်ထဲကနေ ခေါင်းမော့ထားသည့် သူမကို ငုံ့ကြည့်လာသည်။

"ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တယ်?"

အတ္တက မျက်ခုံးတွေအလယ်မှာစုသွားကာ သေချာမကြားလိုက်တဲ့ပုံစံနဲ့ထပ်မေးလာတော့

"ကို!လို့ "

မွန်းက သူကျေနပ်အောင်နောက်တစ်ခွန်းထပ်ခေါ်လိုက်ပါသည်။

သူကိုယ်တောင်ဆိုးပေးထားသည့် နီနီရဲရဲနှုတ်ခမ်းထော်လန်လန်လေးကို အတ္တက ငုံ့နမ်းဖို့ နီးကပ်လာသည့်မျက်နှာအား မွန်းတွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မွန်း မေးစရာရှိတယ်!"

တည်တည်တံ့တံ့နှင့် ခံစားချက်ပါပါ ပြောလာသည့် သူမကြောင့် အတ္တသည် ခန္ဓာကိုယ်မတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဘေးမှာပြောင်းရပ်လိုက်သည်။

"မေးလေ Baby ကဘာသိချင်လို့လဲ"

"ရှင့်ကိုမမေးခင် မွန်း အကြောင်းကိုမွန်းအရင်ပြောပြမယ်"

အတ္တက တွေတွေငေးငေးဖြစ်သွားပြီး မင်းအကြောင်းကို ကိုယ်အကုန်သိပြီးသားပါ baby ရာ။ ဒါပေမဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိမရှိစစ်ဆေးတဲ့အနေနဲ့ ကိုယ်နားထောင်ပေးမယ်။

အတ္တက အတွေးထဲမှာပဲ ဆုံးဖြတ်ကာ

"အင်း ကိုယ်နားထောင်ကြည့်မယ်"

မွန်းက သံစက်တီတွေကိုနောက်ကျောမှီလိုက်ပြီး ကြယ်တာရာတွေစုံလင်နေသည့်​ကောင်းကင်သို့ငေးကြည့်ကာ

"မွန်းက ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘမဲ့ကျောင်းမှာကျောင်းမှာကြီးခဲ့ရတာ "

အတ္တဟာ သူမပြောတဲ့စကားထက် သူမမျက်နှာကိုပိုပြီးစိတ်ဝင်တစားငေးကြည့်နေသည်။

"မွန်းမှာဖေဖေ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ဖေဖေက မွန်းဆီကို မှန်မှန်မလာဘူး"

ပြောရင်း အရည်လဲ့လာသည့်မျက်၀န်းလေးတွေ။

"မွန်း အထက်တန်းလောက်ရောက်တော့ ဖေဖေက မွန်းဆီကနေထာ၀ရထွက်ခွာသွားတယ်မိဘမဲ့ကျောင်းက ဆရာမက နဒီ့မေမေဆိုတော့ မွန်းကိုပါနဒီနဲ့အတူခေါ်ထားပေးတယ် ကျောင်းကထောက်ပံ့တဲ့ပညာသင်စရိတ်နဲ့ပဲကျောင်းပြီးအောင်တက်ပြီးအလုပ်ရှာနေတာ အမြဲတမ်းပယ်ချခံခဲ့ရလို့ တစ်နေကုန်စိတ်ဓာတ်ကျနေတာ နဒီပြန်လာမှ မွန်းကိုအလုပ်ရပြီလို့ပြောတော့ အဲ့ဒီအချိန်ကမွန်းဘဝမှာအပျော်ဆုံးလို့တောင်ပြောလို့ရတယ် အဲ့ဒီနေ့မှာပဲ ရှင်နဲ့တွေ့ခဲ့ရတယ် "

မွန်းငိုသံပါပါ ရပ်တန့်သွားသည့်အခါ

မင်းအကြောင်းကို မင်းထက် ကိုယ်ကပိုသိနေတာများလား။

"ဒါဆို မင်း အမေကို မင်းမသိဘူးလား"

မွန်းက မျက်ရည်တို့အား ပုတ်ခတ်ဖယ်ထုတ်ရင်း ခေါင်းရမ်းပြသည်။ အတ္တ မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး

မင်းကတကယ်တော့ ဘာဆိုဘာမှမသိတဲ့ ကလေးပဲ Baby

မင်းထင်သလောက် မင်းဘ၀ကမရိုးရှင်းခဲ့ဘူး။

မွန်းက သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး

"ကဲ... အဲ့တာဆို မွန်း မေးချင်တဲ့မေးခွန်းရှင့်ကို မေးတော့မယ်"

အတ္တခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြလိုက်တာနဲ့

"ဖြေပေးပါနော် မွန်း တကယ်သိချင်လို့ပါ "

"ဘာမေးမှာမို့လို့လဲ"

"မွန်းကို ဘာကြောင့် အရမ်းနာကျင်အောင်နှိပ်စက်ခဲ့ရတာလဲ"

မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ သူ့ကိုမော့မေးနေရှာတဲ့သူမကို အတ္တငုံ့မကြည့်နိုင်တော့ပါ။

ဒီမေးခွန်းတွေကိုဖြေဖို့ ဘယ်လိုအင်းအားကိုသုံးရမလဲ Baby

မင်းရောကိုယ်ရော နာကျင်ရမယ့် အတိတ်ကို ကိုယ်ဘယ်လို ပြောပြရမလဲ။

အတော်နဲ့ မဖြေတဲ့ အတ္တကြောင့်

"ရှင် မဖြေနိုင်ပြန်ဘူးလား"

အတ္တ ခေါင်းရမ်းပြီး

"ကိုယ်ဖြေမယ် အခုတော့မဟုတ်ဘူး ကိုယ်မင်းကိုတစ်စုံတစ်ယောက်ရှေ့ကိုခေါ်သွားပြီးမှ ဖြေမယ် မင်းကိုလည်းမိတ်ဆက်ပေးရင်းပေါ့"

မွန်းက နားမလည်သလို မော့ကြည့်လျှင်

သူကပြုံးပြပြီး

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကိုယ်ဖြေမယ်ဆိုရင် တကယ်ဖြေပေးမှာပါ Babyရဲ့"

မွန်းက ပြေပြေလေးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"Excuse me!"

"တစ်စိတ်လောက်"

အင်္ဂလိပ်စကားခပ်ဝဲ၀ဲအသံလေးကြောင့်

မွန်းရော အတ္တပါ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင် မျက်စိပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းလေးနဲ့ ဖွေးဖွေးစွတ်စွတ် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း တရုတ်မလေးဖြစ်နေသည်။

" Yes!"

အတ္တက ပြန်ထူးလိုက်သည့်အခါ ထိုမျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း တရုတ်မလေးက သူမအနောက်က ခပ်ကြီးကြီးအမျိုးသမီးကို လက်တွဲပြီး ကင်မရာလေးထုတ်ပေးကာ

"Umm...Please Take a picture of us."

" ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကိုဓာတ်ပုံလေးရိုက်ပေးပါလား"

"Okay!"

မွန်းက နားလည်သလို သူမဆီက ကင်မရာလေးယူလိုက်ပြီး ခရီးသွားနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကောင်မလေးနဲ့အမျိုးသမီးကြီးကို ကင်မရာဖြင့်သေချာချိန်ကာ ပုံရိုက်ပေးနေသည်ဖြစ်ရာ

အတ္တက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ လက်ပိုက်ပြီး ပြုံး၍သာ ကြည့်နေသည်။

မွန်းက သားအမိဟုထင်ရသောထိုတရုတ်မလေးတို့ကို ၃ပုံလောက်ရိုက်ပေးပြီးလျှင်

ကင်မရာလေးပြန်ပေးပြလိုက်သည့်အခါ

ထိုတရုတ်မလေးက ကင်မရာထဲကနေ Auto ထွက်လာသည့်ဓာတ်ပုံကလေးတွေကို ကြည့်ပြီး

"Wow...So beautiful. Thank you so much"

"ဝိုး...အရမ်းလှတာပဲ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

မွန်းက နှုတ်ဆက်၍ အတ္တ အနားပြန်လာရပ်သည်။

"မင်းက ဓာတ်ပုံရိုက်တတ်လို့လား"

"အထင်သေးတာလား ဟိုမှာ ကျွန်မကိုကျေးဇူး

တောင်တင်သွားတယ်မြင်လား"

အတ္တက သူမခါးကနေပြန်ဖက်ထားရင်း

"ဟက် ဟက် ကိုယ်က စတာပါ Babyရဲ့"

မွန်းက သူ့ကိုမော့ကြည့်ပြီး အတ္တရဲ့အပြုံးတွေကသူမဆီသို့ကူးစက်သွားစေသည်။

"Baby ချမ်းလာ ပြန်ချင်ပြီလား"

မွန်းက အတ္တလက်က နာရီကိုယူကြည့်လိုက်ပြီး

"10နာရီကျော်နေပြီပဲ အင်းနည်းနည်းလည်းအိပ်ချင်လာပြီ "

" အင်းပြန်တာပေါ့"

အတ္တဟာ သူမရဲ့လက်ကိုဆွဲကာ ထို မျှော်စင်ကြီးထဲမှပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ အတ္တသည် Taxi တား၍ သူမကအရင်ကားထဲဝင်သွားပြီး အတ္တက သူ့ဆီပြေးလာသည့် စောနက တရုတ်မလေးအားလှည့်ကြည့်ရာ၌

"My present for you...."

"ရှင်တို့အတွက်လက်ဆောင်ပါ"

အတ္တက သူမ ပေးတဲ့ဓာတ်ပုံလေးကိုကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူနဲ့မွန်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေကြတုန်း အနောက်မှ လျှပ်တပြတ်ရိုက်ထားသည့်ပုံကလေးတစ်ပုံဖြစ်သည်။

ပုံလေးက တကယ့်snapမို့ အသက်၀င်နေပြီး အတ္တကသဘောကျသွားသည်။

"Perfect couple "

ထိုတရုတ်မလေးက ထပ်မံချီးမွမ်းသွားသဖြင့်

"Thanks!!"

အတ္တက ထိုဓာတ်ပုံလေးအား ကုပ်အင်္ကျီအိတ်ထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး Taxiထဲ၀င်လာခဲ့၏။

"ဘာလို့ကြာနေတာလဲ"

"ဟင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး "

အတ္တ သူမ ခေါင်းလေးအား သူ့ပခုံးထက်မှီစေခဲ့သည် ။

========

ဟိုတယ်ရောက်လျှင်ရောက်ချင်း မွန်းက အဖြူရောင် တီရှပ်ကလေးနှင့်သူ၏မလွတ်မလပ်ဂါဝန်ကြီးကိုလဲလိုက်ကာ ဘောင်းဘီတိုတိုကလေးကို ဆွဲချရင်း ရေချိုးခန်းထဲကထွက်လာသည့်အခါ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သောတီရှပ်အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင်ခပ်ပွပွဘောင်းဘီရှည်ကိုဝတ်ထားသော အတ္တသည် ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်နှင့်အတူ ပုလင်းတစ်ခုဖောက်နေသည်။

"Baby ပြင်သစ်ရှန်ပိန် ကြိုက်လား"

သူမက မျက်လုံးလေးကိုထောင့်ကပ်ကာ စဉ်းစားပြီး

"မသောက်ဖူးဘူး"

"ဒီကိုလာ သောက်ကြည့်လေ ဒီနားကနေ Night Viewကြည့်ရင်း ရှန်ပိန်သောက်ရတာ အရမ်းအရသာရှိတာ"

အတ္တက သူမကို ပွေ့ကာ ပြတင်းပေါက် ဘောင်ပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။ ရှန်ပိန်တစ်ခွက်အား လက်ထဲထည့်ပေး၍ အတ္တက နောက်မှ ဖက်ထားလိုက်သည်။ အတ္တက ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်တော့ သူမကတစ်ငုံငုံကြည့်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ အဆင်ပြေလား"

"အင်း ကောင်းပါတယ် ရှင့်ကြောင့် မွန်း Paris ကနေတောင်မပြန်ချင်တော့ဘူး "

မွန်းကသူ့ရင်ခွင်ထဲကမှာခေါင်းမှီလျှက်ထိုကဲ့သို့ဆိုလိုက်တော့

"အတည်? ဒီမှာ ကိုယ့်အိမ်ရှိတယ် Baby နေချင်ရင် ကိုယ်နေပေးမှာပေါ့"

"ဟင် အိမ်ရှိတယ်ဆိုရင်ဘာလို့ ဟိုတယ်ငှားတာလည်း အိမ်မှာပဲနေမှာပေါ့"

အတ္တက အနည်းငယ်ပြန်တည်သွားပြီး တုန့်ပြန်စကားပြန်မလာတော့သဖြင့်

"ကို!"

"ဟင်!"

"ကို့ အိမ်ကို မွန်းကိုလိုက်ပြပါ့လား"

"Baby ကသွားချင်လို့လား"

"အင်း "

"ကိုယ်လိုက်ပို့ပါ့မယ်"

မွန်းဟာ ကျေနပ်သွားကာ အတ္တရဲ့မျက်နှာကိုမော့ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကိုသတိရသွားတဲ့ပုံစံနဲ့

"သြော်...ကို..မွန်းကို ပြင်သစ်စကားသင်ပေးမယ်ဆို"

အတ္တက မွန်းရဲ့ခပ်ပြုံးပြုံးမျက်နှာကလေးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး

" အင်း အခုသင်ပေးမယ် ကိုယ်ပြောတဲ့အတိုင်း Babyက နောက်က လိုက်ပြော "

မွန်းက အဆင်သင့်ဖြစ်နေတဲ့အနေအထားနဲ့ခေါင်းတဆက်ဆက်ညိတ်သည်။ အတ္တလည်း ချောင်းတစ်ချက်ဟမ့်လိုက်ပြီး

"အွမ်းဘက်ဟ်စ် "

မွန်းက အတ္တကိုမော့ကြည့်လျှက် အသံထွက်ရခက်သောကြောင့် နှုတ်ခမ်းလေးကိုလျှာဖြင့်သပ်လိုက်ကာ

" အွန်း..အွန်း..ဘဟက်စ်"

သူမကလိုက်ဆိုတော့ အတ္တက နောက်တစ်ကြိမ်အသံထွက်ပြသည်။

"အွမ်းဘက်ဟ်စ် "

" အွမ်းဘဟက်စ်!"

အတ္တက အသံထွက်မပီသေးတဲ့သူမကို ခေါင်းညိတ်အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး

"မွား"

"မွား"

ဒီတစ်လုံးကိုတော့ သူမလွယ်လွယ်ကူကူပင်အသံထွက်နိုင်သည်။

"ဖော"

"ဖော့"

" အင်း အသံက ဖောနဲ့ဖော့နဲ့ကြားထဲမှာ ဖော"

"ဖော!"

အတ္တကခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

" အိုခေ...အစအဆုံးပြန်ပြောကြည့် "

သူမက အားယူစဥ်းစားကာ

"အွမ်းဘက်ဟ်စ် မွား ဖော!"

"Embrasse Moi Fort"

ဟုပြန်ပြောလိုက်သည်။

" Oui Babè!"

"အိုခေ Baby!"

ဟုအတ္တမှ ပြန်ပြောကာ မျက်နှာကြီးငုံ့ကျလာတော့ မွန်းကခေါင်းလေးတိမ်းရှောင်လိုက်၍

"ဘာလုပ်တာလဲ မွန်းကို သင်ပေးတဲ့စကားကဘာတဲ့လဲ အဓိပ္ပါယ်ပြောပြလေ "

" ငါ့ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးနမ်းပါ တဲ့"

ထိုအခါ မွန်းက နှုတ်ခမ်းလေးဖိကိုက်ပြီး အတ္တရဲ့ရင်ဘက်ကိုလှမ်းရိုက်ရင်း လူကလှည့်လာတော့ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်ထိုင်နေသဖြင့် လူကဟန်ချက်မညီဘဲ လက်ထဲကရှန်ပိန်တွေကတစ်ခွက်လုံး အတ္တရင်ဘက်ပေါ်လောင်းပြီးသားဖြစ်သွားသည်။

"အဲ့ ဆော...ဆောရီး.. ကို... ဖိတ်ကုန်ပြီ"

သူမက ရှန်ပိန်ခွက်ကို ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်တင်ကာ လူက အခန်းထဲသို့ဆင်းလာပြီး အတ္တရင်ဘက်ပေါ်က ရှန်ပိန်တို့အား လက်ဖြင့် သုတ်ပေးနေရာ အတ္တသည် လက်ထဲက ခွက်ကိုအောက်ချပြီး သူမလက်နှစ်ဖက်ကို ချုပ်လိုက်သည်မို့ မျက်လုံးဝိုင်းလေးနှင့်လာကြည့်နေပြန်သည်။

"Baby တမင်လုပ်လိုက်တာ မဟုတ်လား"

အတည်ပေါက်နှင့်မေးနေသည့် သူ့ကို ဘာပြန်ဖြေမှန်းမသိ။

"ကိုယ့် ကိုထိချင်လို့ တမင် မှောက်အောင်လုပ်လိုက်တာမဟုတ်လား"

ဟု မျက်လုံးတွေကိုမှေးစိုက်ကြည့်ပြီး ရှန်ပိန်တွေကြောင့် တီရှပ်အဖြူရောင်က ရင်ဘက်မှာကပ်သွား၍ ရင်အုပ်ကြွက်သားတွေကိုမြင်နေရသည့်သူမဟာ

"မ မဟုတ်ပါဘူး ဘာလို့ တမင်လုပ်ရမှာလဲ သူဘာသူ မှောက်သွားတာ"

မွန်းက သူချုပ်ထားတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို ရုန်းရင်းနဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ တီရှပ်နဲ့ခပ်လျောလျောဝတ်ထားသောဘောင်းဘီကြားကနေမြင်နေရသည့် သူ၏ခါးရိုးအောက်က တစ်စွန်းတစ်စမြင်နေရသော Tattoo ဆီသို့အမှတ်မထင်ရောက်သွားတဲ့အခါ အတ္တက သူမမျက်နှာကိုခေါင်းစောင်းပြီးငုံ့ကြည့်သည်။

"Baby မင်း ကိုယ့်ရဲ့ Tattoo ကိုအတော်စိတ်ဝင်စားတဲ့ပုံပဲ အရင်တစ်ခါလည်း အဲ့ဒီ Tattoo ကိုပဲစိုက်ကြည့်နေတာ"

ထိုအခါ မွန်းက အတ္တကိုပြန်မော့ကြည့်ပြီး

"မ မဟုတ်ပါဘူး....ဒီတိုင်း ဘာ Tattoo လဲသိချင်ရုံပါ"

" ဟုတ်လား...နဂါးပုံလေ "

" အင်းသိတယ် "

" အဲ့ဒီနဂါးကဘယ်နားမှာအဆုံးသတ်လဲရောမသိချင်ဘူးလား! "

ထိုသို့ရိသဲ့သဲ့နဲ့မေးလာသဖြင့် မွန်းမှာမျက်လုံးဝိုင်းကလေးနှင့် ပြန်ဖြေဖို့အဖြေရှာနေတုန်း သူက စောနကချုပ်ကိုင်ထားသောမွန်းရဲ့လက်နှစ်ဖက်မှ ညာဘက်တစ်ဖက်ကို သူ့ခါးကနဂါးရုပ်ရဲ့အစကိုထိစေလိုက်သည်။

မွန်းမှာ သူကိုင်ထားတဲ့မွန်းရဲ့လက်ကလေးက နဂါးရုပ်ကိုတရွေ့ရွေ့ထိနေရသည်အား ငုံ့ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှာဂိုးလို့ဂုလုဖြစ်လာရသည်။

အတ္တသည် သူမရဲ့လက်နဲ့သူ၏ဘောင်းဘီအနားကိုထိကိုင်စေကာ ဖြေးဖြေးချင်းဘောင်းဘီအား လျောချစေသဖြင့် ရင်တွေကနှစ်ဆကပိုတိုးလို့ခုန်နေရပြီး လက်ကလည်းတုန်လာသည်။

ဘောင်းဘီရဲ့အောက်ကနေ ဖြေးဖြေးချင်းပေါ်ထွက်လာသော ကနုတ်ပန်းတွေကြားကနဂါးရုပ်ကြီးဟာလည်း တော်တော်လက်ရာမြောက်ပြီး ဘယ်နားအထိများ ထိုးထားတာကြောင့် အခုထက်ထိနဂါးရဲ့အမြှီးကိုမမြင်ရသေးတာလဲဟု စဥ်းစားနေမိသည်။

ဘောင်းဘီက Tatooရှိတဲ့ ဘယ်ဘက်အခြမ်းတစ်ခုပဲအောက်သို့တဖြေးဖြေးရွေ့သွားရကာ မွန်းဟာ ဒီထက်ပိုပြီး ဆက်မကြည့်ရဲတော့တာ​တော့သလို ထိလည်းမထိတော့သဖြင့် လက်ကိုရုန်းဖို့ကြိုးစားတော့ သူဟာ ညစ်ကျယ်ကျယ်ပြုံးပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးကိုတင်းကြပ်စွာကိုင်ချုပ်ထား၍ ဘောင်းဘီကိုသာဆက်လက်ရွေ့လျားစေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဆီးခုံအနားအထိရောက်လာပြီး သူ၏ပစ္စည်းဆီမရောက်ခင်လေးမှာပဲ နဂါးအရုပ်ကအဆုံးသတ်သွားပေမဲ့ မွန်းဟာဖျက်ကနဲသာကြည့်လိုက်၍ မျက်စိစုံမှိတ်ထားလေရာ အတ္တဟာ သူမရဲ့လက်ကလေးကို ဘောင်းဘီထဲသို့ဆက်ထည့်လိုက်သည်။

"အမလေး...!!"

မွန်းက စုံမှိတ်ထားတဲ့မျက်လုံးတွေပွင့်ထွက်သွားပြီး အတ္တကိုလည်းမော့ကြည့် သူ့ဘောင်းဘီထဲရောက်သွားတဲ့သူမရဲ့ ညာဘက်လက်ကလေးကိုလည်း ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းများပွင့်ဟသွားခဲ့ရသည်။

မွန်းရဲ့လက်မှာတစ်ချက်ပူနွေးသွားပြီး အနည်းတင်းမာနေသောအရာတစ်ခုနှင့်ထိတွေ့မိလိုက်ကာ လူတစ်ကိုယ်လုံးရှိန်းခနဲဖြစ်သွားရ၍ ရင်တွေလည်းဒုန်းကနဲအဆမတန်ခုန်တက်သွားရသည်။

သူဟာ မွန်းရဲ့လက်နဲ့ထိသွားတဲ့တစ်ခဏမှာ

"အင်း..." ဟု တစ်ချက်ရမ္မက်အပြုံးတွေညည်းလိုက်သည့်အခါ မွန်းမှာ ရှက်ရွံသွားကာ လက်ကိုသူ့ဘောင်းဘီထဲကနေအတင်းဆွဲထုတ်သည်။

အတ္တဟာလည်း သူမလက်ကိုလုံးအလွတ်မပေးဘဲ လက်ကောက်ဝတ်ကနေဆက်တိုက်ဖိထားတော့ မွန်းမှာ သူ့အရာနှင့်မထိအောင်လက်သီးဆုပ်ဖို့လက်တွေကွေးရန်ကြိုးစားသည့်အခါ

"Baby....ဆက်ကိုင်ထားပေးလို့မရဘူးလား "

" ဟင့်...ဟင့်အင်း...."

မွန်းကခေါင်းရမ်းပေမဲ့ သူဟာမွန်းကိုလက်သဖိးဆုပ်လို့မရအောင် လက်ကောက်ဝတ်ကနေကိုင်မထားတော့ဘဲ လက်ဖမိုးကနေဆွဲဖြန့်ပြီး သူမရဲ့လက်ဖဝါးနုနုကလေးကို သူ့ပစ္စည်းပေါ်သို့ဖိကပ်လိုက်တော့သည်။

" ဟင့်...တော်...တော်ပြီ...မလုပ်နဲ့..."

" အား...Baby...ကိုယ်တော်တော်ဖြစ်နေပြီ....​ဒါကိုငြင်းရင် ဒီညမင်းမလိုလားတဲ့အရာတွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

မွန်းမှာ မျက်ရည်တွေဝေ့ဝိုင်းသွားကာ လူတစ်ကိုယ်လုံးလည်း ပူရှိန်းနေအောင်ရှက်နေမိတော့သည်။

" Baby...မင်းလက်ရဲ့အထိအတွေ့ကတော်တော်မိုက်တယ် "

မွန်းသည် ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် သူ့ကိုဒီဟာလုပ်မပေးရင် မွန်းအဆင်သင့်မဖြစ်သေးတဲ့ကိစ္စအချို့ကိုသူကျူးလွန်လိမ့်မည်ဆိုတာသိလိုက်ရသဖြင့် မွန်းသည် အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုဖိကိုက်၍ သူ့အရာကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ အတ္တသည် နှုတ်ခမ်းလေးကွေးသွားအောင်ပြုံးလိုက်သည်။

မွန်းရဲ့လက်ကို သူကကိုင်ထားလျှက် ရှေ့နောက်အနည်းငယ်ပွတ်ဆွဲဖို့နည်းလမ်းပြလိုက်တော့ သူမကအလိုက်သင့်လေးဆက်ပွတ်ပေးလိုက်သည့်အခါ

"အင်း...Baby...ကောင်းတယ် "

မှေးစင်းသောမျက်လုံးတွေနဲ့ခေါင်းကိုအနည်းငယ်မော့ညည်းလိုက်သည်။

သူထိုကဲ့သို့တစ်ချက်ညည်းတိုင်း မွန်းရင်တွေကတဒုန်းဒုန်းခုန်နေရကာ မွန်းရဲ့လက်ထဲမှာပဲအနည်းငယ်ပိုတင်း၍ကြီးလာသယောင်ရှိတဲ့သူ့အရာဟာ ဘယ်လောက်ထိရှိမလဲသိချင်စိတ်နှင့် လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ညှစ်လိုက်ပေမဲ့ သူ့အရာဟာ လက်တစ်ဆုပ်စာမကပါ။

"အ..အာ့..Baby...မညှစ်နဲ့လေ..နာတာပေါ့!"

သူကမျက်နှာတစ်ချက်မဲ့ကျသွားပုံထောက်ရင် မွန်းလုပ်လိုက်တာအတော်လေးနာသွားပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့မွန်းသည်ဆောရီးလို့မပြောဘဲ အသာလေးဆက်တိုက်ပွတ်ဆွဲပေးနေသည်ဖြစ်ကာ အတ္တသည်သူမရဲ့ကျန်လက်တစ်ဖက်ကိုထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ သူ၏ရင်ဘက်ပေါ်သို့တင်ပေးလိုက်သည်။ တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေသောသူ့နှလုံးခုန်သံကို လက်ကနေတစ်ဆင့်မွန်းခံစားလိုက်ရသည်။

အတ္တဟာသူမရဲ့ လက်ကိုအနည်းငယ်မြန်အောင်ဆက်တိုက်ပွတ်တိုက်စေလေရာ သူမ

မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်းရဲတက်နေကာ သူ့ကိုမကြည့်ဘဲ ပြတင်းပေါက်ကနေအဝေးသို့ငေးပြီး ပွတ်ဆွဲပေးနေသည်။

" Baby...ကိုယ့်ကိုကြည့်"

မွန်းရဲ့ မျက်နှာကလေးကို သူ့ဆီသို့ဆွဲလှည့်လိုက်ကာ

" ကိုယ်ပြီးတော့မှာ...နည်းနည်းလောက်မြန်ပေး"

မွန်းသည် လက်ကိုအရှိန်တင်ကာ အချက်ပေါင်းမြောက်များစွာ ခပ်မြန်မြန်ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်တဲ့အခါ

"အင်း...အင့်...Baby..အင်း....."

အတ္တဟာ သူမရဲ့လက်ထဲမှာပဲ ပြီးမြောက်သွားသည်။

မွန်းရဲ့လက်ဆီသို့ပူနွေးသောအရည်အချို့ကစီးကျလာပြီး မွန်းလက်တွေလည်းညောင်းလို့တုန်ရီသွားကာ လက်ကိုဘောင်းဘီထဲကနေဆွဲထုတ်လိုက်တော့ သူမလက်မှာ အတ္တ၏ပြီးမြောက်ခြင်းတို့ကပ်ငြိလျှက်ပါလာသည်ဖြစ်ကာ အတ္တက မွေ့ယာဘေးစားပွဲပေါ်ကနေ တစ်ရှူးတစ်ချို့ယူ၍ သူမလက်သေးသေးလေးကိုသုတ်ပေးသည်။

"ဆောရီး...အရမ်းညောင်းသွားလား "

ထိုအခါ မွန်းက မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး

"ဒီလောက်အကြာကြီးကို မညောင်းပဲနေမလား"

"ကိုယ်ကတော့အရမ်းကောင်းတယ် "

မွန်းက သူ့ကိုသိပ်မကျေနပ်တာကြောင့် သူ့ဆီကလက်ကိုရုန်းကာ သူ့အနားကနေဖယ်မယ်ပြုတော့သူက ခါးကနေပါ ရင်ချင်းကပ်အောင်ဆွဲဖက်လိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းနီမပျက်သေးတဲ့ နီဆွေးဆွေး သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို စိုက်ကြည့်ပြီး

"ကြိုပြောထား ဘယ်လိုနမ်းရမလဲ နောက်မှ မငိုနဲ့" တဲ့။

မွန်း ပြူးပြူးလေးကြည့်ပြီး ရင်ခုန်သံတွေ ဗြောင်းဆန်ကုန်ရပြန်သည်။

"Baby စောနက Embrasse moi fort ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးနမ်းပါ လို့ပြောထားတယ်လေ"

" အဲ့တာက ရှင်မလိမ့်တစ်ပတ်လုပ်တာလေ မွန်းကိုယ်တိုင်ပြောတာမှမဟုတ်တာ"

ဒါပေမဲ့သူကတော့

"ပြင်သစ်ကိုရောက်နေတုန်းဆိုတော့ ကိုယ်ကတော့ ပြင်သစ်အနမ်းကိုသဘောကျတယ်"

ဆိုကာ မွန်းကိုသေချာပေါက်နမ်းကိုနမ်းမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းကိုယ့်ကို စောနကကူညီပေးထားတဲ့အတွက် ဒီတစ်ခါမင်းကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးမယ်"

မွန်းက တံတွေးတွေမြိုချ၍ အာပင်ခြောက်လာရသည့်အချိန် သူက

"စပြီ 1"

"2"

"3"

သူ့ရင်ခွင်ထဲကမော့မော့လေးဖြစ်နေသည့်သူမဆီသို့ မျက်နှာ ငုံ့ချလိုက်ပြီး နီဆွေးဆွေးနှုတ်ခမ်းတို့ကို တစ်လွှာချင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။ ညင်သာစွာငုံထွေးနမ်းရှိုက်ပေးသည်မို့ မွန်းမျက်လုံးများဖြေးဖြေးချင်းဆင်းကျသွားရသည်။

အရှိန်ရသွားသည့်နောက်မှာ အတ္တ ပွင့်ဟသွားသည့် သူမ ပါးစပ်ထဲသို့ လျှာဖြင့်ကစားလိုက်သည်မို့ သူမအသိပြန်၀င်လာပြီး မျက်လုံးများပင်ပြန်ပြူးသွားရသည်။ တင်ပါးမှ သူမခန္ဓာကိုယ်လေးကို မယူလာ၍ မွေ့ယာပေါ်သို့ နမ်းလျှက်ပင် အုပ်မိုးချလိုက်သည်။

ပြန်မထုတ်သေးသည့်သူ့လျှာကြောင့် မွန်းရင်ခုန်သံတဒိုင်းဒိုင်းနှင့် အတူ သူကတစ်ချက် တစ်ချက်မွန်းလျှာကလေးကိုပါစုပ်ယူနေသဖြင့် လူကတအားပူရှိန်းနေကာ သူ့ရဲ့သန်မာလွန်းတဲ့ ပုခုံးတို့ကို ထုရိုက်ပြီး မျက်လုံးစုံမှိတ်ထားရ၏။

အတင်းထုရိုက်နေသည်မို့ အတ္တက နှုတ်ခမ်းချင်းခွာပြီး သူမရဲ့လည်တိုင်ကျော့ကျော့လေးအား ဆင်းသက်နမ်းရှိုက်လိုက်ပြန်သည်။ အင်္ကျီလည်ပင်းပေါက်ကို ဆွဲဖြဲသည့်အခါ

"ဟင့်အင်း ကို! တော်တော့ ဟင့်အင်း

မွန်းမကြိုက်ဘူး ရပ်လိုက်တော့ ကိုလို့"

ထိန်းရခက်သည့်စိတ်က ဆက်တိုက်မလွှတ်ချင်တော့သဖြင့်

"ကိုနော် စိတ်ဆိုးလာပြီ!"

အတ္တသည် သူမရဲ့ပုခုံးကလေးကိုဖိနမ်းနေရာကနေရပ်တန့်သွားကာ လည်ပင်းပေါက်ကို ​ပြန်တည့်ပေးလိုက်သည်။ သူ့ကိုဂျိုကြည့်ကြည့် နေသည့်သူမလေးအား ဆွဲထူပေးကာ ထိုင်စေလျှက်

"ကိုယ် မင်းကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးတယ်နော် အနမ်းလည်းရွေးခိုင်းတယ်"

"မွန်းက ၁၀ထိ ရေမယ်ထင်ထားတာ"