အတ္တလွန်အချစ်

အပိုင်း (23)

"ခုနကတော့ မင်းကိုလတ် အကြောင်းတွေတဝကြီးပြောနေပြီး အခုငါမေးတာဖြေလေ မင်းငါ့ကိုတစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားတယ်မလား!"

"ရှင် လွှတ်စမ်းပါ အရမ်းကြပ်နေပြီ "

Bath tubထဲမှာ လူနှစ်ယောက်ဝင်ရပြီး တစ်ဖန်သူမကိုချုပ်ထားတော့ မွန်းခမျာအရမ်းကြပ်တည်းနေရသည်။

အတ္တဟာ သူမရဲ့ ဂုတ်ဖွေးဖွေးတွေပေါ်အောင် ဆံပင်တွေကို ရှေ့သို့သပ်ဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတို့ဖြင့်ဖိကပ်ပစ်လိုက်သည်။ လည်တိုင်ဖွေးဖွေးလေးကို အတင်းနမ်းရှိုက်နေသဖြင့်

"ဟင့်အင်း မလုပ်နဲ့ ဟင့် "

သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို အနောက်မှ ဖက်လျှက်ချုပ်ထားသဖြင့် တွန့်လူးရုန်းဖို့သာတတ်နိုင်သည်။

"မင်းကိုငါပဲပိုင်တယ်"

ဂျော်နီ့စကားပြန်ကြားမိတိုင်း ဒေါသတွေထွက်ထွက်လာသည်။

"ဟင့်အင်း ကျွန်မကိုဘယ်သူမှမပိုင်ဘူး ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲပိုင်တယ် "

အတ္တသည် သူမလည်ပင်းကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ရာမှ ရပ်တန့်လိုက်လျှင်

"ဟင့် ရှင်က တကယ်တော့ လူယုတ်မာပါပဲ ခဏတာလေးကောင်းပြနူးညံ့ပြပြီးတော့ ..."

"အွန့်..."

စကားပင်မဆုံးလိုက်နိုင်ပဲ သူမကိုမေးစေ့ကနေခပ်ကြမ်းကြမ်းဆွဲလှည့်လိုက်၍ နှုတ်ခမ်း နုနုလေးတို့အား စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။

သိပ်စွဲမက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ဒီနှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းလိုက်ရင် ယစ်မူးသွားပြီး အလွတ်မပေးချင်တော့ပေ။

သူမ လက်တို့ကိုချုပ်ထားရာမှ အနမ်းငယ်ပြေလျော့သွားရာ သူမသည် အနောက်မှသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအား ဘယ်လိုမှမရုန်းကန်နိုင်ဘဲ သူအနမ်းတို့က သိပ်ကြမ်းရှလွန်းတာကြောင့် Bath tub ဘောင်ကို လက်သည်းတို့ဖြင့်ကုတ်ခြစ်နေမိရင်း

"အင်း အွန်း..."

ခေါင်းတွေရမ်းခါပစ်နေတော့ အတ္တသည် အားမရတော့သလို သူမကိုသူ့ဘက်သို့ခါးမှဆွဲမြှောက်လှည့်လိုက်ပြီး ပေါင်ပေါ်သို့ခွထိုင်စေလိုက်သည်။

ရေထဲကနေ လန်သွားသည့်ဂါ၀န်စအောက်သို့ အတ္တရဲ့ လက်ချောင်းများရောက်ရှိသွားသည့်အခါ သူမပေါင်တံသွယ်သွယ်လေးတွေအားပွတ်သပ် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမလည်ပင်းတွေကိုနှုတ်ခမ်းတို့ဖြင့်တို့ထိနေသည်။

မွန်း၏လက်တွေသည် သူ့ရင်ဘက်ကိုတွန်းဖယ်နေရာမှ ဂါဝန်အောက်သို့ဝင်လာသော သူ့လက်တွေကိုဖယ်ပစ်နေရင်း သူက မွန်းကိုမော့ကြည့်တဲ့အခါ

ဖြန်း...

ငိုရှိုက်ရင်း သူ့ပါးပေါ်သို့လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ရောက်ရှိသွားသည်။

အတ္တဟာ သွေးပူနေသဖြင့်

"ဟက် မင်းရိုက်တာနဲ့တန်အောင်ပြန်ခံစားကြည့်လိုက်"

အတ္တသည် ပြောလဲပြော Bath tubဘောင်ပေါ်က ဝိုင်ခွက်ကိုဆွဲယူကာ တစ်ငုံငုံလိုက်၍ သူမအား Bath tub​နံရံနဲ့ထိကပ်သွားအောင် လှည့်လိုက်ကာ အပေါ်မှအုပ်မိုးပြီး သူမနှုတ်ခမ်းတွေကို ဖွင့်ဟ ထိကပ်စေလိုက်သည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကနေတစ်ဆင့် ရှတတဝိုင်ပူပူတွေ သည် မွန်းရဲ့ ခံတွင်းမှဖြတ်သန်း၍ လည်ချောင်းထဲသို့ စီး၀င်သွားသည့်တိုင်

သူမကို လွှတ်တမ်း နမ်းရှိုက်နေရင်း

ဗြီး....

သူမဝတ်ထားသော အင်္ကျီအားလည်ပင်းပေါက်မှစလို့ ချိုင်းအောက်ထိကျအောင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လှစ်ဟာသွားသည့် လည်ပင်းတွေ ပုခုံးသားတွေကို အကြမ်းပတမ်း ကိုင်တွယ်ပစ်လိုက်ရင်

"အင်း အွန်း အဟွင့်..."

မွန်းသည် သူ့ရဲ့အ၀တ်မပါတဲ့ ရင်ဘက်ကြီးကို လက်သည်းတို့ဖြစ်ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်သည်။

ပြင်းရှရှအသက်ရှူသံတွေနဲ့အတူ သူမနှုတ်ခမ်းတို့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး

"ဘယ်လို လဲ ဝိုင်ကအရသာရှိရဲ့လား"

မွန်းက ဘာစကားမှမပြောနိုင်ပဲ တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေချိန်မှာ ခွက်ထဲက လက်ကျန်ဝိုင်အချို့အား သူမရဲ့လှစ်ဟာနေသည့် လည်ပင်းနှင့်ပခုံးတို့အပေါ်သို့ ဖြေညှင်းစွာလောင်းချလိုက်သည်။

သူမရဲ့ ရင်ညွှန့်နားအထိအေးစက်သွားပြီး လူကလည်းတုန်သွားရကာ သူမရဲ့ ဖြူလွှလွှ ရင်ဘက် လည်ပင်းနဲ့ ပုခုံးတို့ အထက်မှာ ကျန်နေရစ်တဲ့ ၀ိုင်စက်သေးသေးလေးတွေကို

အတ္တက လျှာနဲ့လျက်လိုက်ရင်း စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ သူမမျက်လုံးစုံမှိတ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ခါနေပြီး မျက်နှာကိုမော့ထား၍ နှုတ်ခမ်းတို့ကိုဖိကိုက်ကာ အံ့ကြိတ်ထားရသည်။

သူ့ရင်ဘက်ကိုတွန်းနေသည့်လက်တို့လျော့ချင်နေပါပြီ။

ဟင့် တော်ပါတော့ တောင်းပန်ပါတယ် မွန်းရှုံးပါတယ် ရှင့်ကို ......

စိတ်ထဲမှာပင် ရွတ်ဆို၍ မဆုံးသေး မော့ထားတဲ့ မွန်း မျက်နှာ သူပြန်ဆွဲယူကာ အောက်နှုတ်ခမ်းတို့အား ပြန်လည်နမ်းရှိုက်ရင်း

မွန်းရင်သားပေါ်သို့ရောက်လာ၍ တစ်ချက်ညှစ်ကိုင်လိုက်သော သူ့လက်တစ်ဖက်ကြောင့်

မွန်းမှာ စိတ်နဲ့ခန္ဓာတခြားစီဖြစ်သွားပြီး

သူ့ရင်ဘက်ကိုသွေးထွက်ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်ရာ

မွန်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုလွှတ်ပေးလိုက်၍

နားနားကပ်လာကာ

"မင်းဟာက ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ Size ပဲ "

မွန်းသည် သူ့ကို မုန်းတီးရွံရှာလွန်းတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်တော့ သူက ရီဝေစူးရှတဲ့ မျက်လုံးရဲရဲတွေနဲ့တုန့်ပြန်ပြီး မွန်းကိုထပ်နမ်းရန် ကြိုးစားသည်။

မွန်းငြင်းဖယ်ဖို့ ပါးစပ်အဖွင့်မှာ

"........"

အတ္တသည် ရုန်းကန်ခြင်းမပြုတော့ပဲ သူ့ရဲ့ကြမ်းတမ်းပြင်းရှလွန်းတဲ့အနမ်းတွေအောက် ငြိမ်နေသည့်သူမအားသံသယ၀င်လာ၍ ငုံကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဆေးချထားလို့အရှိန်တက်နေသည့်ခံစားမှုများပြင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရင်ထဲမှာမီးထတောက်လေသည်။

"မွန်း မွန်း မွန်း သတိထားဦး ကိုယ်ခေါ်နေတာကြားလား မွန်း"

သူ့လုပ်ရက်တွေအောက်မှာ မူးမေ့ပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သော သူမအားရေထဲမှပွေ့ခေါ်လာပြီး

သွားပြီ ငါလွန် သွားပြီ။

ဆေးကြောင့်ဘယ်လိုမှထိန်းမနိုင်တဲ့အရှိန်နဲ့ဒေါသက သူ့ကိုဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။ အတ္တသည် သူမရဲ့ရေစိုနေသည့်ခန္ဓာကိုယ်လေးအား မွေ့ယာပေါ်သို့ချပေးလိုက်ရင်း

"ကျစ်......"

ရေစိုအ၀တ်တွေလဲပေးရန် ကိုယ်တိုင်ဆွဲဖြဲထားတဲ့ အင်္ကျီကို ချွတ်ပေးဖို့ပြင်ဆင်ရင်း ဒီတစ်ခေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မထိန်းနိုင်ရင် ကိုယ့်အပြစ်ဖြစ်မည်မို့

"ဒေါ်မေတင်"

အပေါ်ပိုင်းဗလာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆံပင်တွေမှ ရေစက်စက်ကျနေသည်မို့ ဒေါ်မေတင်လည်း အိမ်ပေါ်တက်လာရင်း အခန်းပေါက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အတ္တ ကိုမြင်၍ ရင်တမမနှင့် လန့်ရသည်။

မျက်လုံးတွေကရဲ့ဝံ့စူးရှနေသည်မဟုတ်လား။

"သခင်လေး..."

စကားပင်မဆုံးလိုက်ဘူး...

"မွန်းကို အင်္ကျီလဲပေးလိုက် "

တစ်ခွန်းသာပြောပြီး ထွက်သွားသည်။

မေတင်က အခန်းထဲ၀င်ကြည့်တော့မွေ့ယာပေါ်က အိပ်ယာခင်းတွေတောင်စိုရွှဲနေပြီ။

"ဟယ် ဗုဒ္ဓေါ...သမီး..မွန်း..."

သတိလစ်ပြီး ဘာမှတုန့်ပြန်ခြင်းမရှိတဲ့သူမရဲ့ရင်ဘက်မှာလည်း အနီရောင်အမှတ်အသားတွေကတစ်ခုမကရှိနေ၍ သခင်လေးမှာဘယ်လောက်တောင် နှိပ်စက်လိုက်သည်မသိ။

================

အတ္တက သူမကိုရှောင်ပြီး တစ်ဖက်က သူမအခန်းထဲသို့၀င်နေလိုက်ရင်း သက်ပြင်း အခါအခါ ချကာ

ဂျော်နီ့စကား ထို့နောက် မင်းကိုလတ် နဲ့ရယ်မောနေသည့်ပုံရိပ်များ။

ထို့အပြင် သူမက သူ့ကိုမုန်းတီးတဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်တဲ့ မျက်လုံးစိမ်းတွေနဲ့ ကိုယ် မကြာခင်က ပြုမူမိလိုက်တဲ့ သူမအပေါ် ရက်စက်တဲ့အပြုအမူတွေကိုပြန်မြင်ပြီး

"အာ......ကွာ...."

ဒုန်း...ခွမ်း....

အတ္တသည် သူမရဲ့အဝတ်ဗီရိုမှာရှိသော မှန်ကြီးကို စိတ်ရှိ လက်ရှိ ညာလက်သီးဖြင့် ထိုးပစ်လိုက်သည်။ မှန်ကြီးကအက်သွားပြီး သူထိုးလိုက်တဲ့ဗဟိုချက်မှာလည်း အနီရောင်သွေးအချို့ကျန်ခဲ့၏။

ဆံပင်ကရေတွေ စီးကျနေပြီး နှဖူးကချွေးတွေနဲ့ရောယှက်နေသည်။ မေးကြောတွေထောင်၍ နှုတ်ခမ်းတွေကိုတင်းတင်းစေ့ပိတ်ထားပြီး ဒေါသကိုထိန်းမနိုင်သောကြောင့်

ဒုန်း....ဒုန်း....ဒုန်း.....ခွမ်း....

နောက်ထပ်သုံး ​ချက်ဆင့်ထိုးပစ်လိုက်ရာ မှန်ကွဲစများက ကြမ်းပြင်သို့ကြွေကျကုန်ပြီးလက်ဖမိုးက လက်သီးဆုပ်ထားတဲ့အဆစ်နေရာ၌ သွေးများစက်စက်ကျ၍ အသားတွေပါလန်ကုန်သည်။ ဖြူသွယ်ပြီးကြည့်ကောင်းသောလက်ကလေးမှာ အခုရစရာမရှိအောင်စုတ်ပြတ်သပ်နေသည်။

နာလို့နာမှန်းမသိရလောက်အောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒေါသဖြစ်နေတာမို့ အသက်ရှူသံတွေပြင်းပျနေကာ သူမရဲ့လက်သည်းရာတွေရှိနေသော ရင်အုပ်ကျယ်ကြီးမှာလည်းနိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသည်။

တဒုန်း ဒုန်း တခွမ်း....ခွမ်း...အသံတွေ​​ကြောင့်

ဒေါ်မေ တင် ကမရဲတရဲ၀င်လာရင်း

"ဟယ် သခင်လေး သွေးတွေ တော်ပါတော့ကွယ် တော်ပါတော့ "

လက်သီးဆုပ်ထားရာမှ လက်ဖဝါးဖြန့်လိုက်ရာ ကျလာသည့်သွေးစက်တို့ကြောင့် ဒေါ်မေတင် အတော်လေးကြက်သီးထသွားရသည်။

"ရတယ်ဒေါ်တင် မွန်းကိုပဲ ဂရုစိုက်လိုက်ပါဒီအခန်းထဲကို၀င်မလာနဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းနေချင်တယ် "

ဒေါ်မေတင်လည်း ကြောက်တာကြောင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သခင်လေးဟာ ဒေါ်မေတင်တားလို့ရတဲ့လူမှမဟုတ်တာ။

အတ္တက အင်္ကျီမ၀တ်ရသေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သူမရဲ့ကိုယ်သင်းနံ့တို့ရှိရာ မွေ့ယာပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာမရှိတဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကို နှဖူးပေါ်သို့ တင်ကာ မျက်လုံးများမှိတ်ထားလိုက်၏။

ကိုယ်လွန်သွားတယ်မွန်းရယ်

မထိန်းနိုင်လိုက်ဘူး။

အတွေးများက တရွေ့ရွေ့နှင့်ညနေက မင်းကိုလတ် ဆီသို့ရောက်သွားပြန်သည်။

မင်းကိုလတ်က အတ္တကိုအိမ်ရှေ့အထိခေါ်သွားကာ

"ပြောဘာလဲ"

အတ္တက ခါးထောက်လျက်ပင် ဘောက်ဆက်ဆက်မေးလိုက်ရာ

"မေ မေ အကြောင်းမင်းသိပြီးပြီလား "

အတ္တ မျက်မှောင်ကုပ် သွားရင်း

"အင်း"

"အဲ့တာကိုမင်းငြိမ်နေရလားကွ "

မင်းကိုလတ်က အားမလိုအားမရနဲ့ပြောလာတော့

"အခုမှသိခဲ့တာ"

"အေး ငါလည်းသိသိချင်းပြေးလာတာ ကျစ်.... မေ ဘာတွေလုပ်နေလဲမသိဘူးကွာ"

"အန်ကယ်ဂျွန်ကြောင့်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မေ ကသူတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ့ကိုပြောမှာ အခု..."

"ငါစိတ်ပူတယ်ကွာ မေ့ ဖုန်းကဆက်သွယ်လို့လည်းမရဘူး"

မင်းကိုလတ်သည်လည်း မေ့ အလှမှာကျရှုံးခဲ့သူတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်လေရာ ယခုထက်ထိ မေ မှ မေ စွဲလမ်းနေတဲ့ တစ်ဖက်သတ်ချစ်မိသူလည်းဖြစ်သည်။

"ငါ အလင်းကိုရှာခိုင်းထားတယ် သမရိုးကျတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး မင်းကို ဒီကိစ္စက ငါ့မှာတာ၀န်ရှိသလိုခံစားရတယ်"

မင်းကိုလတ် အတ္တ ကိုလှည့်ကြည့်ပြီး

"မင်းဆိုလိုတာက ဘာလဲ မင်း မေ နဲ့ပြန်တွဲနေတာလား"

စိတ်ပူစွာနှင့်မေးလာသည်။

"ကျစ်...ဇာတ်လမ်းကပြီးတာကြာလှပြီ မေ့ကိုငါမိတ်ဆွေတစ်ယောက်ထက်မပိုဘူး"

"အဲ့တာဆို မေအခုလိုဖြစ်တာ မင်းကြောင့်လို့ပြောချင်တာပေါ့"

"အင်း တစ်ယောက်ယောက်က အကွက်ကျကျစီစဉ်ထားတာဖြစ်နိုင်တယ် "

"မင်းဘာတွေရှုပ်ထားတာလဲ အတ္တ "

"အခုငါ ညစ်နေတယ် အေးဆေး နောက်ကျရှင်းပြမယ်ကွာ မေ့ ဆီကအဆက်အသွယ်ရရင် မင်းကိုချက်ချင်းပြောမယ်"

"အေး တစ်ခုတော့ပြောမယ်နော် မင်းနဲ့မေဇာတ်လမ်းပြီးပြီလို့ပြောခဲ့ပြီ မေ ကအခုငါ့အတွက်"

မင်းကိုလတ်သည် မေ့ကိုအပြီအပြင်လိုက်နေတာ ၁လလောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

"မင်းကြိုးစားပေါ့ ငါအခုမေ့ကိုရင်မခုန်တော့တာသေချာတယ် ရင်ထဲမှာနေရာအပြည့်ယူထားတဲ့သူရှိနေပြီမို့ နောက်ထပ်ဘယ်သူမှဒီရင်ထဲတိုးမယ်မထင်ဘူး"

မင်းကိုလတ်က ဟက် ခနဲလှောင်သလိုရယ်ကာ

"အေးတိအေးစက်နဲ့ရက်စက်ချင်တဲ့ မင်းလည်း အချစ်မှာ တစ်ခါလောက်တော့ကျရှုံးကြည့်ပေါ့ကွာ !"

မင်းကိုလတ်သည် အတ္တ ပုခုံးအားပုတ်၍ ပြန်သွားလေ၏ ။

အတ္တ အိပ်မပျော်သည့်ညကိုအတွေးပေါင်စုံနဲ့ဖြတ်သန်းခဲ့ပါသည်။

============================

"အ......ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်"

မျက်လုံးကိုဖြေးဖြေးချင်းဖွင့်ဖို့ကြိုးစားရင်း နှုတ်ခမ်းအပါအဝင်လည်ပင်းတွေရင်ဘက်တွေကနာကျင်နေသည်မို့ စောင်ကို ရင်ဘက်ထိဆွဲခြုံလိုက်ရာ အိစက်နေတဲ့စောင်ဖြူဖြူကြီးကြောင့် ဘေးဘီဝေ့ပတ်ကြည့်မိတော့

"သူ့အခန်း"

မွန်းခေါင်းထဲကို ဒိုင်းကနဲ၀င်လာတဲ့ မနေ့ကအဖြစ်အပျက်တွေ သူ့ရဲ့အပြုအမူဆိုးဆိုးဝါးဝါးတွေကြောင့် မဖိတ်ခေါ်ပါပဲနဲ့ မျက်ရည်စက်တွေ ပါးပြင်မှာနေရာယူနေပြီ ။

"မုန်းလိုက်တာ ဟင့် ရှင့်ကို ချစ်ဖို့ကြိုးစားနေမိတဲ့ကျွန်မကိုကျွန်မသာ သတ်ပစ်လိုက်ချင်တယ် မကောင်းဆိုးဝါးလိုကောင် "

မွန်းက တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်ငိုရင်း စောင်စလေးအား အားပါပါဖိဆုပ်ထားလိုက်ပါသည်။

"ကျွန်မ စိတ်ကူးယဉ်မိတာမှားတာပါ ရှင့်လိုယောက်ျားမျိုးကို ကျွန်မချစ်ကြည့်ဖို့စိတ်ကူးမိတာအမှား ရင်နာလိုက်တာ!"

မွန်းမျက်ရည်အချို့ကိုသုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး

ဒီအခန်းထဲမှာဆက်နေလို့မဖြစ်ဘူး ဆိုတဲ့အတွေးရောက်လာခဲ့သည်။

ခေါင်းတွေမူးနေတဲ့ကြားက အားယူကာ ကုန်းထရင်း ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ဘယ်သူလဲပေးထားမှန်းမသိတဲ့ည၀တ်ဂါ၀န်အသားရောင်ပွပွကြီးကိုမကာ ထိုအခန်းထဲမှ မြန်နိုင်သလောက်မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမအခန်းတံခါးကို တုန်ရီသောလက်တို့ဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး

'ဒုတ်..´

ပြန်ပိတ်လိုက်သည်က အနည်းငယ်ကြမ်းသွားသည်။

အခန်းထဲ၀င်ခဲ့ပြီးမှ အိပ်ယာပေါ်မှာ အင်္ကျီမပါဘဲ ဘောင်းဘီရှည်အနက်ကြီးနှင့် အိပ်ပျော်နေတဲ့သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း လူကသွေးပျက်ချင်သယောင်ဖြစ်သွားသည်။

မျက်ခုံးတို့တွန့်ရှုံ့ရင်း တံခါးပိတ်သံကြောင့် နိုးသွားသည်ထင်ပါရဲ့။

"အား... ကျစ်"

လက်ညှိုးနှင့်လက်မကိုသုံး၍ နားထင်ကိုဖိကိုင်ကာ အားယူထထိုင်လိုက်သည်။ ခေါင်းတွေကအရမ်းထိုးကိုက်နေသည်မို့ မျက်လုံးကိုမနည်းအားယူဖွင့်ရ၏။

ကုတင်ခြေရင်းတည့်တည့်မှာ ရပ်နေသည့်သူမ က ဆံပင်နီတွေဖွာလန်ကျဲကာ ငိုထားသည့်မျက်ခွံမို့မို့တွေ ပါးရဲရဲတွေ။

ထို့နောက် လည်ပင်း နဲ့ရင်ဘက် မှာသူစုပ်ကိုက်ထားသည့် အနီညိုကွက်တွေ နဲ့ပေါက်ပြဲနေတဲ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကြောင့် အတ္တမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရ၏။

"မွန်း!"

အတ္တက အိပ်ယာပေါ်မှထရန်ပြင်ဆင်သည့်အခါ သူမရဲ့ပါးမှာမျက်ရည်တွေကစီးကျနေပြီဖြစ်သည်။

"မင်းသတိရပြီလား!"

အတ္တက သူမဆီခြေလှမ်းတွေတိုးလာလျှင်

ရင်ဘက်ဗလာကျင်းပေါ်က သူမကုတ်ခြစ်ထားသည့်လက်သည်းရာတွေသွေးတောင်စို့နေ၏။

ထို့နောက် ညာဘက်လက်က အသားတွေစုတ်၍လန်နေပြီး ဆေးမထည့် ရသေးသည့် ဒဏ်ရာအစိမ်းသက်သက်ကြီးဟာလည်း မြင်ရသူကို ကြက်သီးထရစေသည်။

သူမအနားသို့ ခြေလှမ်းတွေတစ်လှမ်းချင်းနီးကပ်လာသည့်အခါ

"ဟင့်အင်း မလာနဲ့ ....ဟင့်..... အနားမကပ်နဲ့

....မလာခဲ့နဲ့..အဟင့်"

လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကာပြကာမျက်ရည်တွေ ငိုရှိုက်သံတွေနဲ့ သူ့ကိုအကြောက်ကြီးကြောက်နေသည့်သူမရဲ့အပြုအမူတွေက ဒီရင်ထဲကို မီးမြှိုက်သလိုပူလောင်စေသည်။

==========================

အမှားပါရင်ခွင့်လွှတ်ပါ

အပိုင်း (24) ဆက်ရန်

Zawgyi Version

အတၱလြန္အခ်စ္

အပိုင္း (23)

"ခုနကေတာ့ မင္းကိုလတ္ အေၾကာင္းေတြတဝႀကီးေျပာေနၿပီး အခုငါေမးတာေျဖေလ မင္းငါ့ကိုတစ္ခုခုဖုံးကြယ္ထားတယ္မလား!"

"ရွင္ လႊတ္စမ္းပါ အရမ္းၾကပ္ေနၿပီ "

Bath tubထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္ဝင္ရၿပီး တစ္ဖန္သူမကိုခ်ဳပ္ထားေတာ့ မြန္းခမ်ာအရမ္းၾကပ္တည္းေနရသည္။

အတၱဟာ သူမရဲ႕ ဂုတ္ေဖြးေဖြးေတြေပၚေအာင္ ဆံပင္ေတြကို ေရွ႕သို႔သပ္ဖယ္ပစ္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းတို႔ျဖင့္ဖိကပ္ပစ္လိုက္သည္။ လည္တိုင္ေဖြးေဖြးေလးကို အတင္းနမ္းရွိုက္ေနသျဖင့္

"ဟင့္အင္း မလုပ္နဲ႕ ဟင့္ "

သူမရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကို အေနာက္မွ ဖက္လွ်က္ခ်ဳပ္ထားသျဖင့္ တြန့္လူး႐ုန္းဖို႔သာတတ္နိုင္သည္။

"မင္းကိုငါပဲပိုင္တယ္"

ေဂ်ာ္နီ႕စကားျပန္ၾကားမိတိုင္း ေဒါသေတြထြက္ထြက္လာသည္။

"ဟင့္အင္း ကြၽန္မကိုဘယ္သူမွမပိုင္ဘူး ကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မပဲပိုင္တယ္ "

အတၱသည္ သူမလည္ပင္းကို စုပ္ယူနမ္းရွိုက္ရာမွ ရပ္တန့္လိုက္လွ်င္

"ဟင့္ ရွင္က တကယ္ေတာ့ လူယုတ္မာပါပဲ ခဏတာေလးေကာင္းျပႏူးညံ့ျပၿပီးေတာ့ ..."

"အြန့္..."

စကားပင္မဆုံးလိုက္နိုင္ပဲ သူမကိုေမးေစ့ကေနခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲလွည့္လိုက္၍ ႏႈတ္ခမ္း ႏုႏုေလးတို႔အား စုပ္ယူပစ္လိုက္သည္။

သိပ္စြဲမက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ဒီႏႈတ္ခမ္းေတြကိုနမ္းလိုက္ရင္ ယစ္မူးသြားၿပီး အလြတ္မေပးခ်င္ေတာ့ေပ။

သူမ လက္တို႔ကိုခ်ဳပ္ထားရာမွ အနမ္းငယ္ေျပေလ်ာ့သြားရာ သူမသည္ အေနာက္မွသူ႕ခႏၶာကိုယ္ႀကီးအား ဘယ္လိုမွမ႐ုန္းကန္နိုင္ဘဲ သူအနမ္းတို႔က သိပ္ၾကမ္းရွလြန္းတာေၾကာင့္ Bath tub ေဘာင္ကို လက္သည္းတို႔ျဖင့္ကုတ္ျခစ္ေနမိရင္း

"အင္း အြန္း..."

ေခါင္းေတြရမ္းခါပစ္ေနေတာ့ အတၱသည္ အားမရေတာ့သလို သူမကိုသူ႕ဘက္သို႔ခါးမွဆြဲျမႇောက္လွည့္လိုက္ၿပီး ေပါင္ေပၚသို႔ခြထိုင္ေစလိုက္သည္။

ေရထဲကေန လန္သြားသည့္ဂါ၀န္စေအာက္သို႔ အတၱရဲ႕ လက္ေခ်ာင္းမ်ားေရာက္ရွိသြားသည့္အခါ သူမေပါင္တံသြယ္သြယ္ေလးေတြအားပြတ္သပ္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း သူမလည္ပင္းေတြကိုႏႈတ္ခမ္းတို႔ျဖင့္တို႔ထိေနသည္။

မြန္း၏လက္ေတြသည္ သူ႕ရင္ဘက္ကိုတြန္းဖယ္ေနရာမွ ဂါဝန္ေအာက္သို႔ဝင္လာေသာ သူ႕လက္ေတြကိုဖယ္ပစ္ေနရင္း သူက မြန္းကိုေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါ

ျဖန္း...

ငိုရွိုက္ရင္း သူ႕ပါးေပၚသို႔လက္ဖဝါးတစ္ဖက္ေရာက္ရွိသြားသည္။

အတၱဟာ ေသြးပူေနသျဖင့္

"ဟက္ မင္းရိုက္တာနဲ႕တန္ေအာင္ျပန္ခံစားၾကည့္လိုက္"

အတၱသည္ ေျပာလဲေျပာ Bath tubေဘာင္ေပၚက ဝိုင္ခြက္ကိုဆြဲယူကာ တစ္ငုံငုံလိုက္၍ သူမအား Bath tubနံရံနဲ႕ထိကပ္သြားေအာင္ လွည့္လိုက္ကာ အေပၚမွအုပ္မိုးၿပီး သူမႏႈတ္ခမ္းေတြကို ဖြင့္ဟ ထိကပ္ေစလိုက္သည္။

သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကေနတစ္ဆင့္ ရွတတဝိုင္ပူပူေတြ သည္ မြန္းရဲ႕ ခံတြင္းမွျဖတ္သန္း၍ လည္ေခ်ာင္းထဲသို႔ စီး၀င္သြားသည့္တိုင္

သူမကို လႊတ္တမ္း နမ္းရွိုက္ေနရင္း

ၿဗီး....

သူမဝတ္ထားေသာ အကၤ်ီအားလည္ပင္းေပါက္မွစလို႔ ခ်ိဳင္းေအာက္ထိက်ေအာင္ ဆြဲၿဖဲပစ္လိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္ လွစ္ဟာသြားသည့္ လည္ပင္းေတြ ပုခုံးသားေတြကို အၾကမ္းပတမ္း ကိုင္တြယ္ပစ္လိုက္ရင္

"အင္း အြန္း အဟြင့္..."

မြန္းသည္ သူ႕ရဲ႕အ၀တ္မပါတဲ့ ရင္ဘက္ႀကီးကို လက္သည္းတို႔ျဖစ္ကုတ္ျခစ္ပစ္လိုက္သည္။

ျပင္းရွရွအသက္ရႉသံေတြနဲ႕အတူ သူမႏႈတ္ခမ္းတို႔ကိုလႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး

"ဘယ္လို လဲ ဝိုင္ကအရသာရွိရဲ႕လား"

မြန္းက ဘာစကားမွမေျပာနိုင္ပဲ တုန္တုန္ရီရီ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ခြက္ထဲက လက္က်န္ဝိုင္အခ်ိဳ႕အား သူမရဲ႕လွစ္ဟာေနသည့္ လည္ပင္းႏွင့္ပခုံးတို႔အေပၚသို႔ ေျဖညွင္းစြာေလာင္းခ်လိဳက္သည္။

သူမရဲ႕ ရင္ၫႊန့္နားအထိေအးစက္သြားၿပီး လူကလည္းတုန္သြားရကာ သူမရဲ႕ ျဖဴလႊလႊ ရင္ဘက္ လည္ပင္းနဲ႕ ပုခုံးတို႔ အထက္မွာ က်န္ေနရစ္တဲ့ ၀ိုင်စက်သေးသေးလေးတွေကို

အတၱက လွ်ာနဲ႕လ်က္လိုက္ရင္း စုပ္ယူလိုက္တဲ့အခါ သူမမ်က္လုံးစုံမွိတ္ကာ တစ္ကိုယ္လုံးတုန္ခါေနၿပီး မ်က္ႏွာကိုေမာ့ထား၍ ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကိုဖိကိုက္ကာ အံ့ႀကိတ္ထားရသည္။

သူ႕ရင္ဘက္ကိုတြန္းေနသည့္လက္တို႔ေလ်ာ့ခ်င္ေနပါၿပီ။

ဟင့္ ေတာ္ပါေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ မြန္းရႈံးပါတယ္ ရွင့္ကို ......

စိတ္ထဲမွာပင္ ႐ြတ္ဆို၍ မဆုံးေသး ေမာ့ထားတဲ့ မြန္း မ်က္ႏွာ သူျပန္ဆြဲယူကာ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းတို႔အား ျပန္လည္နမ္းရွိုက္ရင္း

မြန္းရင္သားေပၚသို႔ေရာက္လာ၍ တစ္ခ်က္ညွစ္ကိုင္လိုက္ေသာ သူ႕လက္တစ္ဖက္ေၾကာင့္

မြန္းမွာ စိတ္နဲ႕ခႏၶာတျခားစီျဖစ္သြားၿပီး

သူ႕ရင္ဘက္ကိုေသြးထြက္ကုတ္ျခစ္ပစ္လိုက္ရာ

မြန္းႏႈတ္ခမ္းေတြကိုလႊတ္ေပးလိုက္၍

နားနားကပ္လာကာ

"မင္းဟာက ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ Size ပဲ "

မြန္းသည္ သူ႕ကို မုန္းတီး႐ြံရွာလြန္းတဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ႕ ၾကည့္ေတာ့ သူက ရီေဝစူးရွတဲ့ မ်က္လုံးရဲရဲေတြနဲ႕တုန့္ျပန္ၿပီး မြန္းကိုထပ္နမ္းရန္ ႀကိဳးစားသည္။

မြန္းျငင္းဖယ္ဖို႔ ပါးစပ္အဖြင့္မွာ

"........"

အတၱသည္ ႐ုန္းကန္ျခင္းမျပဳေတာ့ပဲ သူ႕ရဲ႕ၾကမ္းတမ္းျပင္းရွလြန္းတဲ့အနမ္းေတြေအာက္ ၿငိမ္ေနသည့္သူမအားသံသယ၀င္လာ၍ ငုံၾကည့္လိုက္သည့္အခါ ေဆးခ်ထားလို႔အရွိန္တက္ေနသည့္ခံစားမႈမ်ားျပင္ လြင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားကာ ရင္ထဲမွာမီးထေတာက္ေလသည္။

"မြန္း မြန္း မြန္း သတိထားဦး ကိုယ္ေခၚေနတာၾကားလား မြန္း"

သူ႕လုပ္ရက္ေတြေအာက္မွာ မူးေမ့ၿပီး လႈပ္ရွားမႈမရွိေတာ့ေသာ သူမအားေရထဲမွေပြ႕ေခၚလာၿပီး

သြားၿပီ ငါလြန္ သြားၿပီ။

ေဆးေၾကာင့္ဘယ္လိုမွထိန္းမနိုင္တဲ့အရွိန္နဲ႕ေဒါသက သူ႕ကိုဖ်က္ဆီးပစ္ေနသည္။ အတၱသည္ သူမရဲ႕ေရစိုေနသည့္ခႏၶာကိုယ္ေလးအား ေမြ႕ယာေပၚသို႔ခ်ေပးလိုက္ရင္း

"က်စ္......"

ေရစိုအ၀တ္ေတြလဲေပးရန္ ကိုယ္တိုင္ဆြဲၿဖဲထားတဲ့ အကၤ်ီကို ခြၽတ္ေပးဖို႔ျပင္ဆင္ရင္း ဒီတစ္ေခါက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မထိန္းနိုင္ရင္ ကိုယ့္အျပစ္ျဖစ္မည္မို႔

"ေဒၚေမတင္"

အေပၚပိုင္းဗလာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ဆံပင္ေတြမွ ေရစက္စက္က်ေနသည္မို႔ ေဒၚေမတင္လည္း အိမ္ေပၚတက္လာရင္း အခန္းေပါက္မွာ ရပ္ေနတဲ့ အတၱ ကိုျမင္၍ ရင္တမမႏွင့္ လန့္ရသည္။

မ်က္လုံးေတြကရဲ႕ဝံ့စူးရွေနသည္မဟုတ္လား။

"သခင္ေလး..."

စကားပင္မဆုံးလိုက္ဘူး...

"မြန္းကို အကၤ်ီလဲေပးလိုက္ "

တစ္ခြန္းသာေျပာၿပီး ထြက္သြားသည္။

ေမတင္က အခန္းထဲ၀င္ၾကည့္ေတာ့ေမြ႕ယာေပၚက အိပ္ယာခင္းေတြေတာင္စို႐ႊဲေနၿပီ။

"ဟယ္ ဗုေဒၶါ...သမီး..မြန္း..."

သတိလစ္ၿပီး ဘာမွတုန့္ျပန္ျခင္းမရွိတဲ့သူမရဲ႕ရင္ဘက္မွာလည္း အနီေရာင္အမွတ္အသားေတြကတစ္ခုမကရွိေန၍ သခင္ေလးမွာဘယ္ေလာက္ေတာင္ ႏွိပ္စက္လိုက္သည္မသိ။

================

အတၱက သူမကိုေရွာင္ၿပီး တစ္ဖက္က သူမအခန္းထဲသို႔၀င္ေနလိုက္ရင္း သက္ျပင္း အခါအခါ ခ်ကာ

ေဂ်ာ္နီ႕စကား ထို႔ေနာက္ မင္းကိုလတ္ နဲ႕ရယ္ေမာေနသည့္ပုံရိပ္မ်ား။

ထို႔အျပင္ သူမက သူ႕ကိုမုန္းတီးတဲ့အၾကည့္နဲ႕ၾကည့္တဲ့ မ်က္လုံးစိမ္းေတြနဲ႕ ကိုယ္ မၾကာခင္က ျပဳမူမိလိုက္တဲ့ သူမအေပၚ ရက္စက္တဲ့အျပဳအမူေတြကိုျပန္ျမင္ၿပီး

"အာ......ကြာ...."

ဒုန္း...ခြမ္း....

အတၱသည္ သူမရဲ႕အဝတ္ဗီရိုမွာရွိေသာ မွန္ႀကီးကို စိတ္ရွိ လက္ရွိ ညာလက္သီးျဖင့္ ထိုးပစ္လိုက္သည္။ မွန္ႀကီးကအက္သြားၿပီး သူထိုးလိုက္တဲ့ဗဟိုခ်က္မွာလည္း အနီေရာင္ေသြးအခ်ိဳ႕က်န္ခဲ့၏။

ဆံပင္ကေရေတြ စီးက်ေနၿပီး ႏွဖူးကေခြၽးေတြနဲ႕ေရာယွက္ေနသည္။ ေမးေၾကာေတြေထာင္၍ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုတင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားၿပီး ေဒါသကိုထိန္းမနိုင္ေသာေၾကာင့္

ဒုန္း....ဒုန္း....ဒုန္း.....ခြမ္း....

ေနာက္ထပ္သုံး ခ်က္ဆင့္ထိုးပစ္လိုက္ရာ မွန္ကြဲစမ်ားက ၾကမ္းျပင္သို႔ေႂကြက်ကဳန္ၿပီးလက္ဖမိုးက လက္သီးဆုပ္ထားတဲ့အဆစ္ေနရာ၌ ေသြးမ်ားစက္စက္က်၍ အသားေတြပါလန္ကုန္သည္။ ျဖဴသြယ္ၿပီးၾကည့္ေကာင္းေသာလက္ကေလးမွာ အခုရစရာမရွိေအာင္စုတ္ျပတ္သပ္ေနသည္။

နာလို႔နာမွန္းမသိရေလာက္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဒါသျဖစ္ေနတာမို႔ အသက္ရႉသံေတြျပင္းပ်ေနကာ သူမရဲ႕လက္သည္းရာေတြရွိေနေသာ ရင္အုပ္က်ယ္ႀကီးမွာလည္းနိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္ေနသည္။

တဒုန္း ဒုန္း တခြမ္း....ခြမ္း...အသံေတြေၾကာင့္

ေဒၚေမ တင္ ကမရဲတရဲ၀င္လာရင္း

"ဟယ္ သခင္ေလး ေသြးေတြ ေတာ္ပါေတာ့ကြယ္ ေတာ္ပါေတာ့ "

လက္သီးဆုပ္ထားရာမွ လက္ဖဝါးျဖန့္လိုက္ရာ က်လာသည့္ေသြးစက္တို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေမတင္ အေတာ္ေလးၾကက္သီးထသြားရသည္။

"ရတယ္ေဒၚတင္ မြန္းကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္လိုက္ပါဒီအခန္းထဲကို၀င္မလာနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းေနခ်င္တယ္ "

ေဒၚေမတင္လည္း ေၾကာက္တာေၾကာင့္ ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။ သခင္ေလးဟာ ေဒၚေမတင္တားလို႔ရတဲ့လူမွမဟုတ္တာ။

အတၱက အကၤ်ီမ၀တ္ရေသးတဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႕ သူမရဲ႕ကိုယ္သင္းနံ႕တို႔ရွိရာ ေမြ႕ယာေပၚသို႔ ပစ္လွဲခ်လိဳက္သည္။ ဒဏ္ရာမရွိတဲ့ ဘယ္ဘက္လက္ကို ႏွဖူးေပၚသို႔ တင္ကာ မ်က္လုံးမ်ားမွိတ္ထားလိုက္၏။

ကိုယ္လြန္သြားတယ္မြန္းရယ္

မထိန္းနိုင္လိုက္ဘူး။

အေတြးမ်ားက တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ႏွင့္ညေနက မင္းကိုလတ္ ဆီသို႔ေရာက္သြားျပန္သည္။

မင္းကိုလတ္က အတၱကိုအိမ္ေရွ႕အထိေခၚသြားကာ

"ေျပာဘာလဲ"

အတၱက ခါးေထာက္လ်က္ပင္ ေဘာက္ဆက္ဆက္ေမးလိုက္ရာ

"ေမ ေမ အေၾကာင္းမင္းသိၿပီးၿပီလား "

အတၱ မ်က္ေမွာင္ကုပ္ သြားရင္း

"အင္း"

"အဲ့တာကိုမင္းၿငိမ္ေနရလားကြ "

မင္းကိုလတ္က အားမလိုအားမရနဲ႕ေျပာလာေတာ့

"အခုမွသိခဲ့တာ"

"ေအး ငါလည္းသိသိခ်င္းေျပးလာတာ က်စ္.... ေမ ဘာေတြလုပ္ေနလဲမသိဘူးကြာ"

"အန္ကယ္ဂြၽန္ေၾကာင့္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္နိုင္တယ္ ဒါေပမဲ့ ေမ ကသူတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ငါ့ကိုေျပာမွာ အခု..."

"ငါစိတ္ပူတယ္ကြာ ေမ့ ဖုန္းကဆက္သြယ္လို႔လည္းမရဘူး"

မင္းကိုလတ္သည္လည္း ေမ့ အလွမွာက်ရႈံးခဲ့သူတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္ေလရာ ယခုထက္ထိ ေမ မွ ေမ စြဲလမ္းေနတဲ့ တစ္ဖက္သတ္ခ်စ္မိသူလည္းျဖစ္သည္။

"ငါ အလင္းကိုရွာခိုင္းထားတယ္ သမရိုးက်ေတာ့မျဖစ္နိုင္ဘူး မင္းကို ဒီကိစၥက ငါ့မွာတာ၀န္ရွိသလိုခံစားရတယ္"

မင္းကိုလတ္ အတၱ ကိုလွည့္ၾကည့္ၿပီး

"မင္းဆိုလိုတာက ဘာလဲ မင္း ေမ နဲ႕ျပန္တြဲေနတာလား"

စိတ္ပူစြာႏွင့္ေမးလာသည္။

"က်စ္...ဇာတ္လမ္းကၿပီးတာၾကာလွၿပီ ေမ့ကိုငါမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ထက္မပိုဘူး"

"အဲ့တာဆို ေမအခုလိုျဖစ္တာ မင္းေၾကာင့္လို႔ေျပာခ်င္တာေပါ့"

"အင္း တစ္ေယာက္ေယာက္က အကြက္က်က်စီစဥ္ထားတာျဖစ္နိုင္တယ္ "

"မင္းဘာေတြရႈပ္ထားတာလဲ အတၱ "

"အခုငါ ညစ္ေနတယ္ ေအးေဆး ေနာက္က်ရွင္းျပမယ္ကြာ ေမ့ ဆီကအဆက္အသြယ္ရရင္ မင္းကိုခ်က္ခ်င္းေျပာမယ္"

"ေအး တစ္ခုေတာ့ေျပာမယ္ေနာ္ မင္းနဲ႕ေမဇာတ္လမ္းၿပီးၿပီလို႔ေျပာခဲ့ၿပီ ေမ ကအခုငါ့အတြက္"

မင္းကိုလတ္သည္ ေမ့ကိုအၿပီအျပင္လိုက္ေနတာ ၁လေလာက္ရွိၿပီျဖစ္သည္။

"မင္းႀကိဳးစားေပါ့ ငါအခုေမ့ကိုရင္မခုန္ေတာ့တာေသခ်ာတယ္ ရင္ထဲမွာေနရာအျပည့္ယူထားတဲ့သူရွိေနၿပီမို႔ ေနာက္ထပ္ဘယ္သူမွဒီရင္ထဲတိုးမယ္မထင္ဘူး"

မင္းကိုလတ္က ဟက္ ခနဲေလွာင္သလိုရယ္ကာ

"ေအးတိေအးစက္နဲ႕ရက္စက္ခ်င္တဲ့ မင္းလည္း အခ်စ္မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့က်ရႈံးၾကည့္ေပါ့ကြာ !"

မင္းကိုလတ္သည္ အတၱ ပုခုံးအားပုတ္၍ ျပန္သြားေလ၏ ။

အတၱ အိပ္မေပ်ာ္သည့္ညကိုအေတြးေပါင္စုံနဲ႕ျဖတ္သန္းခဲ့ပါသည္။

============================