"ဟာ...ဟျောင်"

"ဟူးး...ငါအခန်းမှားသွားပြီထင်တာ"

"ဘယ်လိုကနေဘယ်လို"

"မင်းဆီလာအိပ်တာလေ"

"ဟမ်"

ထင်ထားတဲ့လူနဲ့ ရောက်ချလာတဲ့လူက တလွဲ။

ကျားသားမိုးကြိုး ရောက်ချလာတဲ့သူက သူ့ဘော်ဒါကြီး ကျော်ကျော်။

"အေးကွာ..လာလာ...ဖုန်းလည်းကြိုမဆက်ဘူး"

"အစကအစီအစဉ်မရှိဘူး...ဒီညတော့အိမ်မပြန်ချင်တော့လို့ကွာ"

"ကားကရော"

"မပါဘူးလေ"

"ဪအေးအေး"

ကျော်ကျော် ရုတ်တရက်ကြီးရောက်ချလာတော့ သူအံ့ဩသွားရသည်။တခြားပြဿနာ‌တော့မရှိပေမယ့် ဆုရီကို မတွေ့အောင်လုပ်ရတော့မည်။ထို့ကြောင့်သူ

'ကြည့်ရတာ အမတော့မလာ‌တော့ဘူးထင်တယ် ဒီကောင့်ကိုမနက် စောစောပြန်ခိုင်းလိုက်ရင် မတွေ့လောက်တော့ဘူး'

လို့တွေးလိုက်ပြီး မနက်စောစောပြန်အောင်စကားလမ်းကြောင်းခင်း ဖို့ကြိုးစားလေသည်။

"အိပ်တာကတော့အိပ်လို့ရပါတယ် မင်းငါ့အိပ်ရာပေါ်အိပ်လိုက် ငါအိမ်ရှေ့မှာအိပ်လိုက်မယ်"

"ရပါတယ်ကွာ...ငါရှေ့မှာအိပ်လိုက်မယ်"

"အဲ့တာဆိုလည်းနှစ်ကောင်လုံးရှေ့မှာပဲအိပ်မယ်လေ"

"အေးရတယ်"

ထို့နောက်‌ အိပ်ခန်းထဲက ခြင်ထောင်တွေခေါင်းအုံးတွေ ‌‌ ကောင်းမြတ် သွားယူပြီးပြန်ထွက်လာသည်။

"ကဲ...အိပ်တော့မှာလား"

"ဟမ်...မအိပ်သေးဘူးလေကွာ...‌ဂိမ်းလေးဘာလေးဆော့ရအောင်....ဘောလုံးပွဲမရှိဘူးလား"

"ဘောလုံးပွဲတော့မရှိဘူး..ဆော့ချင်ရင်တော့ ငါ့အကောင့်နဲ့ဆော့လေ ဟိုကောင်တွေရှိချင်ရှိမှာပေါ့ လိုင်းပေါ်မှာ"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျော်ကျော်တစ်ယောက်

ကွန်ပြူတာရှေ့ကိုဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ပါဝါဖွင့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးငါ့အိမ်ကို ရောက်ချလာတာတုန်း မင်းအိမ်နဲ့ရန်ဖြစ်ထားလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး...ငါအိမ်ကိုပြောထားတယ်...ဒီတိုင်းလာအိပ်ချင်လို့လေ..အိပ်လို့မရဘူးလား"

"ရပါတယ်ဟ...ဆော်တွေသာခေါ်မလာနဲ့"

"အေးပါ...ငါအဲ့လောက်တော့မလုပ်ပါဘူး...မင်းကမင်းအိမ်လာမယ်ပြောတိုင်းအတင်းငြင်းနေလို့လေ အဲ့တာကြောင့် မပြောမဆိုနဲ့လာခဲ့တာ မင်းဘာတွေမဟုတ်တာလုပ်နေလဲလို့"

"ဘာမဟုတ်တာမှမလုပ်ဘူး ကြိုက်တဲ့အချိန်လာလို့ရတယ်"

"အေးပါအေးပါ....ဟိုကောင်တွေလိုင်းပေါ်ရှိတယ်ကွ..မင်းဘော်ဒါတွေလေ.."

"‌အေး..ဆော့လိုက်လေ"

"အေး"

ဘာမှလုပ်စရာမရှိတဲ့ သူလည်း ခုံလေးပေါ်ပက်လက်အိပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းပွတ်နေလိုက်တော့သည်။ပြီးတော့ ရုတ်တရက်ထမေးလေသည်။

"မင်းမနက်ဘယ်အချိန်ပြန်မှာလဲ"

"မသိဘူးလေ...မင်းကဘယ်အချိန်ပြန်စေချင်လို့လဲ"

"စောစောပြန်ပေါ့"

"ဘာလို့တုန်း"

လို့ကျော်ကျော်ပြန်မေးတဲ့အခါ သူ့မှာဖြေစရာအဖြေမရှိ။ထို့ကြောင့်

"ရတော့ရပါတယ်..မင်းကြိုက်တဲ့အချိန်ပြန်"

"စောစောပဲပြန်လိုက်တော့မယ်..ငါဒီညမအိပ်ရင်မအိပ်တော့ဘူးး..မနက်ကျမှအိမ်ပြန်အိပ်တော့မယ်"

"အေးအေး..သဘော"

ထို့နောက် သူဖုန်းသာဆက်ပွတ်နေလိုက်တော့သည်။

________________________________

ညစံတော်ချိန် ၁၁နာရီနဲ့ ၅၅မိနစ်အချိန်တွင်....

မျက်နာချင်းဆိုင်တိုက်ခန်းနှစ်ခန်းရှိရာ တစ်ခန်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးထွက်လာသည်။ထိုအမျိုးသမီးက တစ်ဖက်အခန်းတံခါးကို ငြင်သာစွာခေါက်သည်။

"ဒေါက်..ဒေါက်..ဒေါက်"

စိတ်အနည်းငယ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ထိုအမျိုးသမီးဟာ တစ်ဖက်မှပြန်မဖြေမှာကိုလည်းစိုးရိမ်နေမိသည်။နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ခေါက်ဖို့သူမ အတော်ဝန်လေးနေလေပြီ။

ဒီအခြေ‌အနေထိရောက်လာပြီးမှတော့ နောက်ပြန်မလှည့်နိုင်တော့ပါ။သူမအဆုံးထိဆက်ကြိုးစားရတော့မည်။ အထဲကအိမ်ရှင်နာမည်ကို ခေါ်ဖို့သာရှိတော့သည်။

"ကောင်းမြတ်ရေ"

_____________________________

‌တစ်ဖက်ကအခန်းထဲတွင်...

"မင်းဘော်ဒါတွေကဝိထွက်နေတာပဲ"

"အေးဟုတ်တယ်"

"ငါဒီလောက်ကြမ်းပေးနေတာကို ဒီကောင်တွေကပုပ်နေတယ်..ဟိုဘက်ကငါ့ထက် item ကပိုသာပြီပေါ့ လှူနေတာကို"

"အေး..."

ထို့နောက်

"ဒေါက်...ဒေါက်....ဒေါက်"

အိမ်ရှေ့တံခါးခေါက်သံ။သူတို့နှစ်ဦးလုံး သေသေချာချာကြားလိုက်သည်။

'ဟိုက်...သေစမ်းကွာ..အမထင်တယ်'

မတွေ့စေချင်ပါဘူးဆိုမှတည့်တိုးနေပြီ။သိုပေမယ့်

'ဟင်...လာတယ်ပေါ့'

သူမသူ့ဆီကို ပြောထားတဲ့အတိုင်းတကယ်လာတာပဲ လို့သူတွေးပြီးဝမ်းသာကျေနပ်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူလည်း..ဟျောင်"

"ဟမ်"

"ထမဖွင့်ပေးနဲ့ဦး..တော်ကြာ"

ကျော်ကျော်ကအချိန်မတော်ကြီးဆိုတော့ ထဖွင့်ပေးဖို့လန့်နေသည်။အကြောင်းသိတဲ့ ကောင်းမြတ်ကတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

'ဒီတိုင်းငြိမ်နေလိုက်မယ်...အဲ့တာမှအိပ်ပြီထင်ပြီးပြန်သွားမှာ'

လို့ကောင်းမြတ်တွေးလိုက်သည်။ပြီးတော့....

"အမူးသမားတွေနေမှာပါ...ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆက်ဆော့"

"တစ်ချက်သွားချောင်းကြည့်ကြမလား သရဲလားမသိဘူး"

"အာ..ဘယ်ကသာ...မင်းဟာမင်းဆက်ဆော့စမ်းပါအေးဆေး...အဲ့တာဖြစ်နေကျ...ငါကြုံဖူးနေကျ..အမူးသမားတွေ"

"အေးအေး"

ဆိုပြီးကျော်ကျော်ပြန်အလှည့်မှာ.........

"ကောင်းမြတ်ရေ"

ဆိုပြီးဆုရီက အပြင်ကလှမ်းခေါ်လေတော့သည်။

'အဲ့မှာသေလိုက်တော့ကွာ'

လို့သာသူ ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။

ထိုအသံကိုကြားသွားတဲ့ ကျော်ကျော်ကတော့ ချက်ချင်းမျက်နာကြီးဖြီးသွားပြီး....

"ဘယ်ကဆော်လေးလဲ..."

လို့မေးတဲ့အခါ ကောင်းမြတ်ကတော့ စိတ်ပျက်သွားတဲ့မျက်နာပေးမျိုးလုပ်ပြလိုက်ပြီး တံခါးသာသွားထဖွင့်ပေးလိုက်တော့သည်။

_____________________________

"ကျွီ"

"မနေ့ကApp လေးဒေါင်းလို့မရသေးလို့"

"ဟိုလေ..ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းရောက်နေလို့ မနက်ကျမှလာခဲ့ပါလား"

"ဪ..ရတယ်ရတယ်..မနက်မှလာတော့မယ်နော်အဲ့တာဆို"

"ဟုတ်အမ..ဆောရီးပါနော်"

"ရတယ်..ရတယ်"

ဆိုပြီးပြန်လှည့်ထွက်ဖို့လုပ်နေတုန်း အရမ်းသွက်တဲ့ကျော်ကျော်ဟာ ဘယ်အချိန်ကတည်းကသူ့နောက်ရောက်လို့ရောက်နေမှန်းမသိတံခါးကို အပြည့်ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး..

"ကျွန်တော့်နာမည်ကျော်ကျော်ပါဗျ.."

"ဟင်"

"ဒီက..ကောင်းမြတ်ရဲ့ဘော်ဒါအရင်းကြီးပါဗျ ညလာအိပ်တာလေ"

"ဪဟုတ်ကဲ့"

အခြေအနေတွေကိုသဘောပေါက်တဲ့ကျော်ကျော် က ဆုရီပန်ပန်ကို ပြန်မလှည့်သွားစေချင်သေး။ထို့ကြောင့်

"အမတို့ချိန်းထားကြထားလား.."

"ရှင်"

"ဟျောင်"

"ဪ..မဟုတ်ဘူးလေ တစ်ခုခုလုပ်စရာရှိလို့ဆိုရင်ကျွန်တော့်ကိုအားမနာနဲ့လို့...ခုနကကြားလိုက်တယ် App ဒေါင်းဖို့ဆိုလား"

ထိုအခါသူမက

"‌အင်းဟုတ်တယ်..ရပါတယ်နောက်နေ့မှလာလိုက်တော့မယ်"

ဆိုပြီးငြင်းသည်။ထိုအရာကိုကျော်ကျော်ကထပ်ပြီး..

"အာ...မဟုတ်တာ App လေးဒေါင်းတာဘယ်လောက်မှမကြာပါဘူး...ဟုတ်တယ်မလား ကောင်းမြတ်....ကြာလို့လား"

"မကြာတော့မကြာပါဘူး"

"မကြာပါဘူး..အရေးကြီးနေတယ်မလား..လာလာဘာမှအားမနာနဲ့"

သကောင့်သား ကျော်ကျော်ကအတင်းကြီးခေါ်နေတော့ သူမလည်း ထပ်ငြင်းဖို့မတတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဟုတ်..အဲ့တာဆိုလည်းအခုပဲ‌ ဒေါင်းလိုက်မယ်လေ...အားသွင်းကြိုးလေးသွားယူဦးမယ်နော်"

ဆိုပြီး သူမတို့အခန်းထဲပြန်ဝင်သွားသည်။

"အားသွင်းကြိုးကဘာလုပ်ဖို့လဲ"

"မသိဘူးလေ"

ထို့နောက်သူတို့ နှစ်ယောက် တံခါးဖွင့်ထားပြီးအထဲမှာ ဝင်ထိုင်စောင့်နေလိုက်ကြသည်။ခဏကြာတော့..

"ဝင်လာပြီနော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဟုတ်"

'ဟင်...အဲ...'

သူမပြန်ဝင်လာတော့ အပေါ်ဝတ်လေးတစ်ထပ် ထပ်ဝတ်လာတာကိုသူတွေ့လိုက်ရသည်။

'ခုနက..အဲ့အပေါ်ဝတ်မပါပါဘူး'

ထို့နောက် သူမလိုချင်တဲ့ App တွေအကုန်သူလိုက်ဒေါင်းပေးလိုက်သည်။သူ့ဖုန်းထဲကနေ ကူးပြီးသူမဖုန်းထဲကိုထည့်ပေးလိုက်ပြီး install ပါသေချာလုပ်ပေးလိုက်သည်။

"အားသွင်းကြိုးကဘာလုပ်ဖို့လဲ"

"မသိဘူးလေ..ကူးရင်လိုမယ်ထင်လို့"

"‌ဗျာ.."

သူမအဲ့လောက်တော့မသိပဲ မနေပါဘူးလို့တွေးပြီး

အံ့ဩသွားရခြင်းပင်။ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့တစ်လုံး ဖိုင်ကူးတာ အားသွင်းကြိုးကြီးနဲ့ကူးရတယ်လို့ သူတစ်ခါမှမကြားဖူး‌ပေ။zapya၊ bluetooth ဒါမှမဟုတ် Share app တစ်ခုခုနဲ့ ကူးလို့ရတာ လောက်‌တော့ သူမသိမည်လို့ထင်ထားခဲ့သည်။

"အားသွင်းကြိုးမလိုပါဘူးဗျ"

"‌ဟုတ်သားပဲ...လပ်တော့နဲ့မှားသွားတာ"

"ဪ..အင်းး"

အဲ့လိုကျပြန်တော့ မှားနိုင်တာပဲ လို့သူပြန်တွေးလိုက်သည်။ထို့နောက်ကျော်ကျော်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့

'ခွေးသားးကျက်သ‌ရေတုန်းတဲ့ အပြုံးကြီးနဲ့ငါ့ကိုလာကြည့်နေတယ်'

လို့တွေးကာဆဲလိုက်သည်။ကျော်ကျော့် အကြည့်တွေကို သူကြားနေရသည်။အကြည့်တွေကစကားထပြောနေသလိုလို။ငါးကောင်ရာ မင်းငါ့ကိုလျှိုတယ်ကွာ...စောက်ရမ်းလျှိုတယ်...ဘယ်ရမလဲအခုတော့မိပြီပေါ့ကွာ...ဆိုတဲ့အသံတွေနားထဲကြားသည့်အတိုင်း။

ထို့နောက်အကုန်လုပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် သူမလည်းပြန်သွားတော့သည်။

__________________________________

"ကဲ...ပြောချင်တာပြောလို့ရပြီ"

"ဟားးးးဟားးးးဟားးးဟားး"

‌ကျော်ကျော်ဘာမှမပြောသေးပဲ အရင်ထရယ်သည်။ပြီးမှ

"ဟျောင်...မင်းကွာ.....အေးပေါ့အလှလေး‌ဆိုတော့ ဥထားရတာပေါ့."

"ရှူးးး..တိုးတိုးပြောပါဟ"

"ငါးကောင်ရာ..မင်းတို့ဘယ်လောက်ထိခရီးရောက်နေပြီလဲ"

"ဘယ်လောက်မှမရောက်ဘူး..ရောက်စရာလဲမရှိဘူး..အဲ့အမက ငါ့ကိုအကူအညီလာလာတောင်းနေကျ ဒါပဲ"

"ဟမ်..သွေးရိုးသားရိုးပေါ့"

"အေးး"

"ဘာအနှောင်အဖွဲ့မှမပါပဲ လား"

"အေးပေါ့"

"အဲ့တာဆို ငါကြိုက်တယ်ကွာ အဲ့အမကြီးကို...ငါလိုက်မယ်"

"ဟာ.."

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ငါ့အိမ်နီးနားချင်းကြီးတော့လာမကြိုက်‌နဲ့လေ.."

"ဟမ်...ဘာဆိုင်လို့လဲ...ငါ့ရင်ဘတ်နီးနားချင်းကြီးတော့လာမကြိုက်နဲ့လေလို့ပြောချင်တာမလား"

ထိုအခါကောင်းမြတ်လည်း စိတ်မရှည်တော့ပဲ

"အေးဟုတ်တယ်ကွာ...ငါကြိုက်နေတယ်ကွာ."

"ဘုရောမဘုချင်ဘူးလား"

"ဘာတွေမေးနေတာလဲ"

"မဘုချင်ဘူးလားလို့မေးတာ"

"ဘုချင်တာပေါ့...ကြိုက်ပါတယ်ဆိုမှပဲ ဘုချင်တာပေါ့"

ထိုအခါ ကျော်ကျော်ကမေးသည်။

"သူပြောင်းလာတာ ဘယ်လောက်ရှိပြီ‌လဲ"

"တစ်လလောက်ရှိပြီ"

"ဟာ...အဲ့တာတောင်မင်းမဘုရသေးဘူးလား"

"မင်းတွဲနေတဲ့ဆော်တွေလိုမဟုတ်ဘူးကွ...ငါကတန်ဖိုးထားတယ်..သူ့အချစ်ကိုရမှဘုမှာ"

"အဲ့မှာမင်းတန်ဖိုးထားပြီး cuckold နွားသာလုပ်လိုက်တော့ သူများနောက်ပါသွားမှ သူများနဲ့ဘုနေတဲ့အကြောင်းတွေးရင်း ထိုင်ထုနေရမယ်"

"အေးပါကွာ..ထားပါ...အဲ့လောက်ကြီးလည်းမဟုတ်ပါဘူး"

"ပြီးတာပဲ ငါကစေတနာနဲ့ပြောပြတာ.."

"အေးးအေးး"

"ငါးကောင်ကြီး ကြေကွဲမှာမမြင်ချင်လို့"

"အေးပါ"

‌လို့ကောင်းမြတ်ရယ်ကျဲကျဲနဲ့သာပြန်ပြောလိုက်တော့သည်။

စကားစထိုနေရာမှာတင် ပြတ်သွားပြီး မိုလင်းသွားခဲ့တော့သည်။ကျော်ကျော်လည်း မနက်အစောကြီးပြန်သွားသည်။သူကားဂိတ်တောင်လိုက်ပို့ပေးလိုက်ရသေးသည်။