Uni

"အကို"

"ဗျာ"

"ဘယ်အချိန်လောက်ဆို မှူးရဲ့ဗိုက်က ပူလာတော့မှာလဲဟင်"

ဒီနေ့ အမေတို့ဆီသွားမဲ့ရက်ဖြစ်တာကြောင့် နှစ်ယောက်လုံး သေသေသပ်သပ်၀တ်စားနေချိန် မှူးရဲ့အမေးကြောင့် အင်္ကျီကြယ်သီးတပ်နေရာကနေ မှန်တင်ခုံရှေ့မှာထိုင်နေသော မှူးကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"၁၂ပတ်လောက်ရောက်မှ နည်းနည်းလေးဗိုက်စထွက်လာလိမ့်မယ်.....မှူးက သားဦးဆိုတော့ ဗိုက်အရမ်းထွက်ဦးမှာမဟုတ်ဘူး....မှူး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး......ကလေးရှိတယ်သာပြောတယ် ဗိုက်ထဲကဘာမှမခံစားသေးလို့မေးကြည့်တာ"

"ကလေးကအခုမှ ၃ပတ်သားပဲရှိသေးတာလေ

မှူးရယ်......ဘယ်လိုလုပ် ဗိုက်ထဲကခံစားမိဦးမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်နော် အခုမှ ပဲစေ့လောက်လေးပဲရှိဦးမှာ......ဟီးးးးဟီးးး"

မကြာခင် ကလေးအမေဖြစ်တော့မယ်သူက ဘုန်းမြတ်မျက်လုံးထဲမှာတော့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ပင်။

"မှူးလေး ပြင်လို့ပြီးပြီလား"

"အင်း ပြီးသွားပြီ"

"အဲ့ဒါဆိုကိုယ်တို့သွားကြမယ်....အမေတို့အတွက် မုန့်လဲ၀ယ်ရဦးမှာလေ"

"အာ့ဆို...သွားကြမယ်လေ"

×××××××××

Citymart ကိုရောက်တာနဲ့ အကိုက တွန်းလှည်းတွန်းပေးပြီး မှူးကပစ္စည်းတွေတစ်ခုခုပြီးတစ်ခု၀ယ်ထည့်တော့သည်။

"မှူးလေး ဘာစားချင်တာရှိလဲ....ကိုယ်၀န်ဆောင်ချိန်ဆို ချင်ချဥ်းတက်တာတွေရှိတယ်လေ...မှူးရောမဖြစ်ဖူးလား"

"အင်း....ရှိတာပေါ့"

"ဘာလဲ ကိုယ့်ကိုပြော"

"မှူး....ချောကလက်အရမ်းစားချင်တာပဲ"

"မှူးရယ် အဲ့ဒါများ အစောကြီးကတည်းကကိုယ့်ကိုပြောပါလား"

"မှူးက မတည့်မှာစိုးလို့"

"ဘာလို့ မတည့်ရမှာလဲမှူးရဲ့ ကိုယ်၀န်ဆောင်သည်တွေက ချောကလက်စားပေးရတယ် အထူးသဖြင့် dark cohcolate စားပေးရတယ်မှူးရဲ့....အလွန်အကျွံတော့မဟုတ်ဘူးပေါ့...တစ်ခါတစ်လေစားပေးရတယ်...အဲ့ဒါမှ ကလေးနဲ့ မိခင်ဆီကို သွေးစီးဆင်းမှုအားကောင်းစေတာ"

"ဟုတ်လား....အဲ့ဒါဆို ချောကလက်တွေရှိတဲ့ဘက်အမြန်သွားကြမယ်"

အစားအသောက်ဆို အရင်ကဆင်ခြင်ပြီးစားဖို့ သတိပေးတာတောင် နားမထောင်တဲ့မှူးက အခုကျတော့ ကလေးအတွက်အာဟာရ ဖြစ်စေမဲ့ဟာတွေပဲစားမယ်ဆိုပြီး အရင်ကမကြိုက်ခဲ့တဲ့ဟာတွေကိုတောင် ကြိတ်မှိတ်စားနေပြီး အရင်ကအရမ်းကြိုက်ခဲ့တဲ့ အပူအစပ်စာတွေနဲ့ ready made မုန့်တွေကို မစားဘဲ နေနေလေရဲ့။ချောကလက်အတောင့်တွေ တစ်တောင့်ပြီးတစ်တောင့် ခြင်းထဲထည့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ မှူးကအမေတို့အတွက် မုန်နဲ့ သစ်သီးတွေ ၀ယ်နေသည်။

ဘုန်းမြတ်ကတော့ ဘာမှမပြောပဲ အိမ်ထောင်ရှင်မကြီး မှူး လုပ်သမျှကိုသာ ပြုံးပြီးလိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"အကို ၀ယ်ရမဲ့ပစ္စည်းတွေ အကုန်စုံပြီ ပိုက်ဆံရှင်းပြီးရင် သွားကြမယ်"

"အင်း ကိုယ်ရှင်းပြီးရင် လာခဲ့မယ် ..မှူး ကားထဲမှာသွားစောင့်နေလိုက်....ကောင်တာမှာ တန်းစီရမဆိုတော့ မှူးခြေထောက်ညောင်းနေမှာစိုးလို့"

"အင်း...အဲ့ဒါဆို မှူး ကားထဲကပဲစောင့်နေလိုက်မယ်"

×××××××××

"အဖေနဲ့ အမေ သားတို့ရောက်ပြီ"

"အေး...လာပြီသားရေ"

နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်ကနေ ပြုံးပြီးထွက်လာသောအမေ့မျက်နှာကိုကြည့်တာနဲ့ ဘယ်လောက်တောင်ပျော်နေလဲဆိုတာ အကဲခတ်ကြည့်လို့ရသည်။

"မှူးလေး....အမလေး.....အမေသမီးလေး ဒီရက်ပိုင်းအစားအသောက်ပျက်နေရှာမှာပဲ...မျက်နှာလေးတောင်ချောင်ကျသွားတယ်"

"ဟုတ်တယ် အမေ...မှူး....အစားသိပ်မ၀င်ဘူးဖြစ်နေတယ်"

"ကိုယ်၀န်ရှိကာစဆိုတော့ ဒီလိုပဲ မှူးလေးရေ....အရင်ဆုံး အမေ့တို့ ထမင်းစားကြရအောင်...အမေဟင်းတွေအစုံ ချက်ထားတယ်.....နောက်မှ ကိုယ်၀န်ဆောင်ချိန် ရှောင်ရန် ဆောင်ရန်တွေ

အမေ သမီးကိုပြောပြမယ်"

"ဟုတ် အမေ....ဒါနဲ့ အဖေရောဟင်"

"​သမီးအဖေ အပေါ်ထပ်မှာ ပုတီးစိတ်နေတယ် ....

ခဏနေရင် ထမင်းစားဖို့ ဆင်းလာလိမ့်မယ်....သမီးအဖေက တော်တော်ပျော်နေရှာတာ မြေးချီရတော့မယ်ဆိုပြီးတော့လေ"

"ဟုတ်လား...သမီးလေ အမေတို့အတွက် မြေးတွေအများကြီးထပ်မွေးပေးမယ်သိလား...အမေနဲဲ့အဖေနဲ့ အသက်ရှည်ရှည်နေရမယ်နော်"

ဘုန်းမြတ် မကြားအောင် နား နားကပ်ပြီးပြောသော မှူးလေးကြောင့် ဒေါ်ချိုမာ အားရပါးရ သဘောကျစွာရယ်မိတော့သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ မှူးရယ် မွေးသာမွေး မြေးတွေရမှ အမေတို့လဲ စိတ်ချမ်းသာပြီး အသက်ရှည်မှာ"

ချွေးမနဲ့ ယောက္ခမ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ့ ကြိတ်ပြောပြီး ပွဲကျနေသောမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဘုန်းမြတ်ရင်ထဲကြည်နူးမိရသည်။သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အပေါ်ထပ်ကနေ အဖေဆင်းတာကြောင့် စကားတပြောပြောနဲ့ ထမင်းလက်ဆုံစားကြတော့သည်။

ထမင်းစားပြီးတော့ အချိုပွဲမျိုးစုံနဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ မထစတမ်း စကား၀ိုင်းဖွဲ့ပြောကြသည်။အမေနဲ့ မှူးနဲ့က မိန်းကလေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေပြောနေကြပြီး အဖေနဲ့ ဘုန်းမြတ်နဲ့က နိုင်ငံရေးအကြောင်း ဘောလုံးပွဲအကြောင်း ကျန်းမားရေးစီးပွားရေး အကြောင်းစုံအောင် ပြောနေကြတာဆိုရင်ဖြင့် ညနေစောင်းမှသာ စကား၀ိုင်းကလူစုခွဲပြီး ပြန်ရန် ပြင်ကြတော့သည်။

ညနေစောင်းဘက် အိမ်ကို ပြန်တော့ နေ၀င်ချိန်အလှကို သီချင်းသံတိုးတိုးလေးဖွင့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပြန်လာခဲ့သည်။

"အကို....ဒီအချိန်ဆိုရင် ပုဂံက နေ၀င်ချိန်က အရမ်းလှမှာပဲနော်.....မှူးလေ နေ၀င်ချိန်အလှကို အရမ်းသဘောကျတာပဲ အထူးသဖြင့် အခုလိုအကိုနဲ့ အတူရှိနေတဲ့အချိန်ဆိုရင် ပိုသဘောကျတယ်"

"မှူးက ပုဂံကိုသွားချင်လို့လား"

"အင်း...အကို နဲ့အတူ ပုဂံကနေ၀င်ချိန်အလှကို အတူတူကြည့်ချင်တယ်"

"အဲ့ဒါဆို ကိုယ်တို့ပုဂံကိုသွားကြမလား"

"ဟမ်"

အတည်ပေါက်ကြီးနဲ့ကြည့်ပြီးပြောနေသော အကို့ကြောင့် မှူး ဒါကတကယ်ပြောနေတာလားဆိုပြီး စိတ်ထဲမှာမေးမိသွားသည်။

"ဗိုက်ထဲက ကလေးလေး ထွက်မလာခင် ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ထဲ အမှတ်တရဖြစ်အောင်သွားကြမလား"

"အကို တကယ်ပြောနေတာလား.....အဲ့ဒါဆို မှူးတို့ဘယ်နေ့သွားကြမလဲဟင်"

မှူးရဲ မျက်နှာပေါ်မှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အခုပဲ"

"ရှင်"

အကိုက ချက်ချင်းဆိုသလို ကားကိုကွေ့ လိုက်ပြီး အ​ေ၀းပြေးလမ်းမ သို့ဦးတည်လိုက်သည်။

"အကို....ဒါပေမဲ့ မှူးတို့ ဘာမှ မပြင်မဆင်ရသေးဘဲနဲ့....ပြီးတော့ အ၀တ်အစားတွေလဲ မပါလာဘူးလေ"

"မှူးရယ် ကိုယ်တို့မှာ ပိုက်ဆံနဲ့ ဘဏ်ကဒ်တွေပါတာပဲ ဘာကိုစိတ်ပူနေတာလဲ....မှူးသာ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် သက်တောင့်သက်သာနဲ့ အိပ်ပြီးလိုက်....ဟုတ်ပြီလား"

"အင်း"

မှူးက ချက်ချင်းဆိုသလို သီချင်းကို အသံချဲ့လိုက်ပြီး ကားမောင်းနေတဲ့ ဘုန်းမြတ်ရဲ့ ပုခုံးကိုမှီလိုက် မုန့်စားလိုက် သီချင်းဆိုလိုက်နဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နဲ့စိတ်ချမ်းသာမှုအပြည့်ဖြစ်နေသည်။ဘုန်းမြတ်မှာ အိပ်ရေးပျက်ခံပြီးကားမောင်းနေပေမဲ့ ဘေးနားက မှူးလေးကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ စိတ်ထဲလန်းဆန်းသွားရသည်။လမ်းတောက်လျောက် ယာဥ်ရပ်နားစခန်းတွေမှာ ဆင်းပြီး မုန့်စား အပေါ့အပါးသွားချိန်မှ လွဲ၍ ကားကို တောက်လျောက်မောင်းလာခဲ့သည်။မှူးကိုတော့ မရရအောင် အိပ်ရေး၀၀အိပ်စေသည်။

၁၀နာရီနီးပါး ကားမောင်းပြီးချိန်မှာတော့ ပုဂံမြို့ထဲကိုရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ပုဂံကိုရောက်တော့ မနက်၄နာရီပဲရှိသေးတာမို့လို့ ဟိုတယ်အခန်းတစ်ခုယူပြီး မှူးကိုရင်ခွင်ထဲထည့်ပြီး တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ထားသမျှ အပြည့်အ၀ အနားယူလိုက်သည်။အပျင်းမလေး ကလေးတစ်ညလုံးအိပ်ထားတာတောင် အိပ်မောကျပြီး အိပ်နေလေသည်။နှစ်ဦးသား အနားယူလိုက်ကြတာ နေ့လယ် ၁နာရီကျော်မှသာ နိုးလာခဲ့ကြသည်။

နိုးလာတာနဲ့ ရေမိုးချိုးပြီး ဟိုတယ်က အစားအသောက်တွေ စားလိုက်ကြသည်။ပြီးတော့ ဟိုတယ်နားက စျေးတန်းမှာ အင်္ကျီတွေနဲ့ အသုံအဆောင်ပစ္စည်းတွေ တူတူ၀ယ်ပြီး ဟိုတယ်ကိုပြန်ခဲ့ကျရသည်။အညာနေက ပူပြင်းလွန်းတာကြောင့် ညနေစောင်းမှသာ ဘုရားဖူးရင်း လျှောက်လည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး အဆင့်သင့် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ကြသည်။

ပုဂံကိုရောက်ပြီဆိုကတည်းက ပုဂံအဆင် အင်္ကျီတွေပဲ ၀တ်စားထားကြသည်။အကို့အတွက်က ချည်အင်္ကျီအဖြူလွလွ လက်ရှည်ကို အောက်က ချည်ပေါင်းသား ပုဆိုးနဲ့ တွဲ၀တ်စေပြီး မှူးက စပန့်သား အဖြူလက်ရှည် အပွကို ပုဂံအဆင် ပတ်ထဘီနဲ့အတူ တွဲ၀တ်ထားပြီး ဆံပင်ကို ကျစ်ဆံမြီးဘေးတစ်စောင်းကျစ်ထားလိုက်သည်။

"ကိုယ့်မိန်းမက အညာမြေက အ၀တ်အစားတွေနဲ့လဲ လိုက်တာပဲနော်"

"မှူးက လှပြီးသားပဲ ဘာ၀တ်၀တ်လှမှာပဲ"

"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကိုယ်ကစိတ်မချဖြစ်နေရတာ"

မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ဆွဲညှစ်ရင်း ပြောနေသော အကိုကလဲ မှူးအတွက်တော့စိတ်မချစရာပင်။နဂိုကတည်းက ချောနေပါတယ်ဆိုမှ အင်္ကျီအဖြူနဲ့ ပုဆိုးနဲ့၀တ်ထားတော့ ရုပ်က သန့်ပြန့်ပြီး ပြေးဖက်ချင်စရာကောင်းနေသည်။

ဟိုတယ်က ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဘက်ထရီဆိုင်ကယ်တစ်စီးငှားကာ ပုဂံမြို့တခွင် ဘုရားတွေဖူးရင်းလျှောက်လည်တော့သည်။အကို့ရဲ့ ခါးကို ဖက်ကာ ဆိုင်ကယ်စီးနေရတဲ့ အရသာက မှူးကို အကိုနဲ့စတွေ့တုန်းက ရင်ခုန်သံအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။လမ်းရှင်းတဲ့နေရာတွေရောက်ရင် ကိုယ်တော်ချောက လက်တစ်ဖက်လွှတ်ပြီး သူ့ခါးကိုဖက်ထားတဲ့ မှူးရဲ့ လက်ကို လာပြီး ဆုပ်ကိုင်နေတာကြောင့် မှူးရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေက အတိုင်းအဆမဲ့ဖြစ်နေသည်။ဘုရားတွေ ပတ်ဖူးရင်း ဘုရားတစ်ဆူပေါ်က ကလေးတွေက မှူးတို့နှစ်ယောက်ကို သစ်ရွက်ပုံ သနပ်ခါးဆင်တူ လူးပေးတဲ့အပြင် အမှတ်တရဓာတ်ပုံတွေ အများကြီးကို လှလှလေးရိုက်ပေးတသေးသည်။ထိုဘုရားက မပြန်ခင် အဲ့ဒီ့ကလေးတွေနဲ့ အတူ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ပြီး မုန့်ဖိုးတွေလဲ ပေးခဲ့သေးသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မှူး စောင့်မျော်နေခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကိုရောက်ရှိလို့လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။အကိုက မှူး အရမ်းကို မြင်ချင်နေတဲ့ ပုဂံနဲ့ နေ၀င်ချိန်အလှကို အလှဆုံးမြင်ရမဲ့ နေရာကို စုံစမ်းပြီး ဆိုင်ကယ်နဲ့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။အကိုကတကယ့်ကို တော်တယ်လို့ ချီးကျူးရလောက်တဲ့ အထိိက််ိုနေရာရှာလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။နေ၀င်ချိန်ကို နီးကပ်စွာ ကြည်ကြည်လင်လင် မြင်ရတဲ့အပြင် အနားမှာလဲ လူရှုပ် ရှုပ်ရှက်ရှက်မရှိပဲအေးချမ်းနေသည်။တရွေ့ရွေ့နဲ့ အနောက်ဖက်ယွန်းယွန်းဆီ တိမ်၀င်နေသော နေမင်းကြီးရဲ့လှပမှုက အရာအားလုံးကိုမေ့လျော့သွားစေသည်။

နေ၀င်ချိန် ပုဇွန်ဆီရောင် နေရောင်အောက်မှာ သစ်ရွက်ပုံ သနပ်ခါးလေးနဲ့ အတိုင်းအဆမဲ့စွာ လှပနေသော အမျိုးသမီးလေးက ရင်ထဲကိုအေးချမ်းနေသည်။ဘုန်းမြတ်အတွက်က နေ၀င်ချိန်အလှထက် မှူးရဲ့အလှက ပိုပြီးတော့ စိတ်ကိုဖမ်းစားထားသည်။မှူးကို လက်တစ်ဖက်ကို နူးညံ့စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ မှူးက ပြုံးပြီးကြည့်လာလေသည်။

"မှူးလေး......ကိုယ်လေ ကိုယ်တ်ို့နှစ်ယောက်ကို ဆုံစည်းခွင့်ပေးခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာကို အရမ်းကျေးဇူးတင်တာပဲ......ဘ၀မှာ ဒီလောက်အထိ ချစ်ရလိမ့်မယ်လို့ မတွေးထားခဲ့မိဖူးဘူး......

ကိုယ် ဟောဒီကနေမင်းကြီးကိုရော ပုဂံမြေကိုရော သက်သေထားပြီး သစ္စာဆိုရဲတယ် တစ်သက်လုံး မှူးရဲ့ဘေးနားမှာပဲ သစ္စာရှိရှိနဲ့နေသွားပါ့မယ်လို့ ကိုယ်ပြောရဲတယ်"

အကို့ရဲ့ စိတ်ထဲကနေ လေးလေးနက်နက်နဲ့ ပြောနေသော စကားများကြောင့် မှူး မျက်ရည်များပါ၀ဲတက်လာရသည်။

"မှူးလဲ အကို့ကို ကတိပေးတယ်......အကို့အနားမှာပဲ သစ္စာရှိရှိနဲ့ သက်ဆုံးတိုင်ရှိနေသွားပါ့မယ်လို့ မှူး သစ္စာဆိုတယ်.....မှူး အကို့ကို အရမ်းချစ်တယ်"

"ကိုယ်လဲမှူးကို အရမ်းချစ်တယ်......."

စကားလုံးများရဲ့ အဆုံးများတော့ နူးညံ့ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သော အကို့ရဲ့နှုတ်ခမ်းဖျားဆီမှ အထိအတွေ့ကို မှူး မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ကျေကျေနပ်နပ်ဖြင့်ခံယူလိုက်သည်။နှစ်လရာသီတွေဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲပါနေပါစေ ဤပုဂံမြေကိုသက်သေထားကာ ကတိသစ္စာဆိုထားသော အကိုနဲ့ မှူးရဲ့ ချစ်ခြင်းတရားဟာ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ဆက်လက်ပြီးတည်မြဲသွားတော့မှာပါ..................။

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

ပထမဆုံး Fic လေးကအခုဆိုရင် အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပါပြီ

လိုအပ်ချက်တွေအများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ

သိပေမဲ့ ongoing မှာ အတူတူလိုက်ပါစီးမျောပေးခဲ့ကြတဲ့လူတစ်ဦး တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို ကျေးဇူး အထူးတင်ပါတယ်ရှင်

တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းရဲ့ Vote တွေ commentတွေကြောင့် အားတွေရှိပြီး အခုလို အဆင်ပြေပြေနဲ့ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ရတာပါ

Extra တွေထပ်လာဖို့ ရှိသေးတာမို့ အားလုံးစောင့်မျှော်ပေးကြပါဦးလို့ ပြောချင်ပါတယ်

ပထမဆုံးရေးတာဖြစ်လို့ အဆင်မပြေတာလေးတွေရှိရင် ထောက်ပြပေးလို့ရပါတယ် အဲ့ဒါမှနောက်ထပ်ရေးမဲ့ ficတွေမှာ လိုအပ်ချက်တွေကိုပြင်ဆင်မှရမှာပါ

အဆုံးထိဖတ်ရှုပေးခဲ့ကြတဲ့ လူတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို ကျေးဇူး အများကြီး အများကြီးတင်ပါတယ်ရှင်😙😙😙😙❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Zawgyi

"အကို"

"ဗ်ာ"

"ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ဆို မွဴးရဲ့ဗိုက္က ပူလာေတာ့မွာလဲဟင္"

ဒီေန့ အေမတို႔ဆီသြားမဲ့ရက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေသေသသပ္သပ္၀တ္စားေနခ်ိန္ မွဴးရဲ့အေမးေၾကာင့္ အက်ႌၾကယ္သီးတပ္ေနရာကေန မွန္တင္ခံုေရ႔ွမွာထိုင္ေနေသာ မွဴးကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။

"၁၂ပတ္ေလာက္ေရာက္မွ နည္းနည္းေလးဗိုက္စထြက္လာလိမ့္မယ္.....မွဴးက သားၪီးဆိုေတာ့ ဗိုက္အရမ္းထြက္ၪီးမွာမဟုတ္ဘူး....မွဴး ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

"ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး......ကေလးရိွတယ္သာေျပာတယ္ ဗိုက္ထဲကဘာမွမခံစားေသးလို႔ေမးၾကည့္တာ"

"ကေလးကအခုမွ ၃ပတ္သားပဲရိွေသးတာေလ

မွဴးရယ္......ဘယ္လိုလုပ္ ဗိုက္ထဲကခံစားမိၪီးမွာလဲ"

"ဟုတ္တယ္ေနာ္ အခုမွ ပဲေစ့ေလာက္ေလးပဲရိွၪီးမွာ......ဟီးးးးဟီးးး"

မၾကာခင္ ကေလးအေမျဖစ္ေတာ့မယ္သူက ဘုန္းျမတ္မ်က္လံုးထဲမွာေတာ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ပင္။

"မွဴးေလး ျပင္လို႔ၿပီးၿပီလား"

"အင္း ၿပီးသြားၿပီ"

"အဲ့ဒါဆိုကိုယ္တို႔သြားၾကမယ္....အေမတို႔အတြက္ မုန္႔လဲ၀ယ္ရၪီးမွာေလ"

"အာ့ဆို...သြားၾကမယ္ေလ"

×××××××××

Citymart ကိုေရာက္တာနဲ႔ အကိုက တြန္းလွည္းတြန္းေပးၿပီး မွဴးကပစၥည္းေတြတစ္ခုခုၿပီးတစ္ခု၀ယ္ထည့္ေတာ့သည္။

"မွဴးေလး ဘာစားခ်င္တာရိွလဲ....ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္ဆို ခ်င္ခ်ဥ္းတက္တာေတြရိွတယ္ေလ...မွဴးေရာမျဖစ္ဖူးလား"

"အင္း....ရိွတာေပါ့"

"ဘာလဲ ကိုယ့္ကိုေျပာ"

"မွဴး....ေခ်ာကလက္အရမ္းစားခ်င္တာပဲ"

"မွဴးရယ္ အဲ့ဒါမ်ား အေစာႀကီးကတည္းကကိုယ့္ကိုေျပာပါလား"

"မွဴးက မတည့္မွာစိုးလို႔"

"ဘာလို႔ မတည့္ရမွာလဲမွဴးရဲ့ ကိုယ္၀န္ေဆာင္သည္ေတြက ေခ်ာကလက္စားေပးရတယ္ အထူးသျဖင့္ dark cohcolate စားေပးရတယ္မွဴးရဲ့....အလန္အကြၽံေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့...တစ္ခါတစ္ေလစားေပးရတယ္...အဲ့ဒါမွ ကေလးနဲ႔ မိခင္ဆီကို ေသြးစီးဆင္းမႈအားေကာင္းေစတာ"

"ဟုတ္လား....အဲ့ဒါဆို ေခ်ာကလက္ေတြရိွတဲ့ဘက္အျမန္သြားၾကမယ္"

အစားအေသာက္ဆို အရင္ကဆင္ျခင္ၿပီးစားဖို႔ သတိေပးတာေတာင္ နားမေထာင္တဲ့မွဴးက အခုက်ေတာ့ ကေလးအတြက္အာဟာရ ျဖစ္ေစမဲ့ဟာေတြပဲစားမယ္ဆိုၿပီး အရင္ကမႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ဟာေတြကိုေတာင္ ႀကိတ္မိွတ္စားေနၿပီး အရင္ကအရမ္းႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ အပူအစပ္စာေတြနဲ႔ ready made မုန္႔ေတြကို မစားဘဲ ေနေနေလရဲ့။ေခ်ာကလက္အေတာင့္ေတြ တစ္ေတာင့္ၿပီးတစ္ေတာင့္ ျခင္းထဲထည့္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ မွဴးကအေမတို႔အတြက္ မုန္နဲ႔ သစ္သီးေတြ ၀ယ္ေနသည္။

ဘုန္းျမတ္ကေတာ့ ဘာမွမေျပာပဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မႀကီး မွဴး လုပ္သမ်ွကိုသာ ၿပံဳးၿပီးလိုက္ၾကည့္ေနေတာ့သည္။

"အကို ၀ယ္ရမဲ့ပစၥည္းေတြ အကုန္စံုၿပီ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီးရင္ သြားၾကမယ္"

"အင္း ကိုယ္ရွင္းၿပီးရင္ လာခဲ့မယ္ ..မွဴး ကားထဲမွာသြားေစာင့္ေနလိုက္....ေကာင္တာမွာ တန္းစီရမဆိုေတာ့ မွဴးေျခေထာက္ေညာင္းေနမွာစိုးလို႔"

"အင္း...အဲ့ဒါဆို မွဴး ကားထဲကပဲေစာင့္ေနလိုက္မယ္"

×××××××××

"အေဖနဲ႔ အေမ သားတို႔ေရာက္ၿပီ"

"ေအး...လာၿပီသားေရ"

ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ကေန ၿပံဳးၿပီးထြက္လာေသာအေမ့မ်က္ႏွာကိုၾကည့္တာနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေပ်ာ္ေနလဲဆိုတာ အကဲခတ္ၾကည့္လို႔ရသည္။

"မွဴးေလး....အမေလး.....အေမသမီးေလး ဒီရက္ပိုင္းအစားအေသာက္ပ်က္ေနရွာမွာပဲ...မ်က္ႏွာေလးေတာင္ေခ်ာင္က်သြားတယ္"

"ဟုတ္တယ္ အေမ...မွဴး....အစားသိပ္မ၀င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္"

"ကိုယ္၀န္ရိွကာစဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲ မွဴးေလးေရ....အရင္ဆံုး အေမ့တို႔ ထမင္းစားၾကရေအာင္...အေမဟင္းေတြအစံု ခ်က္ထားတယ္.....ေနာက္မွ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္ ေရွာင္ရန္ ေဆာင္ရန္ေတြ

အေမ သမီးကိုေျပာျပမယ္"

"ဟုတ္ အေမ....ဒါနဲ႔ အေဖေရာဟင္"

"​သမီးအေဖ အေပၚထပ္မွာ ပုတီးစိတ္ေနတယ္ ....

ခဏေနရင္ ထမင္းစားဖို႔ ဆင္းလာလိမ့္မယ္....သမီးအေဖက ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနရွာတာ ေျမးခ်ီရေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေလ"

"ဟုတ္လား...သမီးေလ အေမတို႔အတြက္ ေျမးေတြအမ်ားႀကီးထပ္ေမြးေပးမယ္သိလား...အေမနဲ့အေဖနဲ႔ အသက္ရွည္ရွည္ေနရမယ္ေနာ္"

ဘုန္းျမတ္ မၾကားေအာင္ နား နားကပ္ၿပီးေျပာေသာ မွဴးေလးေၾကာင့္ ေဒၚခ်ိဳမာ အားရပါးရ သေဘာက်စြာရယ္မိေတာ့သည္။

"ဟုတ္ပါၿပီ မွဴးရယ္ ေမြးသာေမြး ေျမးေတြရမွ အေမတို႔လဲ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီး အသက္ရွည္မွာ"

ေခြၽးမနဲ႔ ေယာကၡမ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ ႀကိတ္ေျပာၿပီး ပြဲက်ေနေသာျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ၿပီး ဘုန္းျမတ္ရင္ထဲၾကည္ႏူးမိရသည္။သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အေပၚထပ္ကေန အေဖဆင္းတာေၾကာင့္ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ ထမင္းလက္ဆံုစားၾကေတာ့သည္။

ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အခ်ိဳပြဲမ်ိဳးစံုနဲ႔ ဧည့္ခန္းမွာ မထစတမ္း စကားဝိုင္းဖြဲ႔ေျပာၾကသည္။အေမနဲ႔ မွဴးနဲ႔က မိန္းကေလးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥေတြေျပာေနၾကၿပီး အေဖနဲ႔ ဘုန္းျမတ္နဲ႔က ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္း ေဘာလံုးပြဲအေၾကာင္း က်န္းမားေရးစီးပြားေရး အေၾကာင္းစံုေအာင္ ေျပာေနၾကတာဆိုရင္ျဖင့္ ညေနေစာင္းမွသာ စကားဝိုင္းကလူစုခြဲၿပီး ျပန္ရန္ ျပင္ၾကေတာ့သည္။

ညေနေစာင္းဘက္ အိမ္ကို ျပန္ေတာ့ ေန၀င္ခ်ိန္အလွကို သီခ်င္းသံတိုးတိုးေလးဖြင့္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆးျပန္လာခဲ့သည္။

"အကို....ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ပုဂံက ေန၀င္ခ်ိန္က အရမ္းလွမွာပဲေနာ္.....မွဴးေလ ေန၀င္ခ်ိန္အလွကို အရမ္းသေဘာက်တာပဲ အထူးသျဖင့္ အခုလိုအကိုနဲ႔ အတူရိွေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ပိုသေဘာက်တယ္"

"မွဴးက ပုဂံကိုသြားခ်င္လို႔လား"

"အင္း...အကို နဲ႔အတူ ပုဂံကေန၀င္ခ်ိန္အလွကို အတူတူၾကည့္ခ်င္တယ္"

"အဲ့ဒါဆို ကိုယ္တို႔ပုဂံကိုသြားၾကမလား"

"ဟမ္"

အတည္ေပါက္ႀကီးနဲ႔ၾကည့္ၿပီးေျပာေနေသာ အကို႔ေၾကာင့္ မွဴး ဒါကတကယ္ေျပာေနတာလားဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာေမးမိသြားသည္။

"ဗိုက္ထဲက ကေလးေလး ထြက္မလာခင္ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္သြားၾကမလား"

"အကို တကယ္ေျပာေနတာလား.....အဲ့ဒါဆို မွဴးတို႔ဘယ္ေန့သြားၾကမလဲဟင္"

မွဴးရဲ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။

"အခုပဲ"

"ရွင္"

အကိုက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ကားကိုေကြ့ လိုက္ၿပီး အ​ေဝးေျပးလမ္းမ သို႔ၪီးတည္လိုက္သည္။

"အကို....ဒါေပမဲ့ မွဴးတို႔ ဘာမွ မျပင္မဆင္ရေသးဘဲနဲ႔....ၿပီးေတာ့ အ၀တ္အစားေတြလဲ မပါလာဘူးေလ"

"မွဴးရယ္ ကိုယ္တို႔မွာ ပိုက္ဆံနဲ႔ ဘဏ္ကဒ္ေတြပါတာပဲ ဘာကိုစိတ္ပူေနတာလဲ....မွဴးသာ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ အိပ္ၿပီးလိုက္....ဟုတ္ၿပီလား"

"အင္း"

မွဴးက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို သီခ်င္းကို အသံခ်ဲ့လိုက္ၿပီး ကားေမာင္းေနတဲ့ ဘုန္းျမတ္ရဲ့ ပုခံုးကိုမွီလိုက္ မုန္႔စားလိုက္ သီခ်င္းဆိုလိုက္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ နဲ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈအျပည့္ျဖစ္ေနသည္။ဘုန္းျမတ္မွာ အိပ္ေရးပ်က္ခံၿပီးကားေမာင္းေနေပမဲ့ ေဘးနားက မွဴးေလးကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ စိတ္ထဲလန္းဆန္းသြားရသည္။လမ္းေတာက္ေလ်ာက္ ယာဥ္ရပ္နားစခန္းေတြမွာ ဆင္းၿပီး မုန္႔စား အေပါ့အပါးသြားခ်ိန္မွ လြဲ၍ ကားကို ေတာက္ေလ်ာက္ေမာင္းလာခဲ့သည္။မွဴးကိုေတာ့ မရရေအာင္ အိပ္ေရး၀၀အိပ္ေစသည္။

၁၀နာရီနီးပါး ကားေမာင္းၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ပုဂံၿမိဳ႔ထဲကိုေရာက္လာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ပုဂံကိုေရာက္ေတာ့ မနက္၄နာရီပဲရိွေသးတာမို႔လို႔ ဟိုတယ္အခန္းတစ္ခုယူၿပီး မွဴးကိုရင္ခြင္ထဲထည့္ၿပီး တစ္ညလံုး အိပ္ေရးပ်က္ထားသမ်ွ အျပည့္အ၀ အနားယူလိုက္သည္။အပ်င္းမေလး ကေလးတစ္ညလံုးအိပ္ထားတာေတာင္ အိပ္ေမာက်ၿပီး အိပ္ေနေလသည္။ႏွစ္ၪီးသား အနားယူလိုက္ၾကတာ ေန့လယ္ ၁နာရီေက်ာ္မွသာ ႏိုးလာခဲ့ၾကသည္။

ႏိုးလာတာနဲ႔ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ဟိုတယ္က အစားအေသာက္ေတြ စားလိုက္ၾကသည္။ၿပီးေတာ့ ဟိုတယ္နားက ေစ်းတန္းမွာ အက်ႌေတြနဲ႔ အသံုအေဆာင္ပစၥည္းေတြ တူတူ၀ယ္ၿပီး ဟိုတယ္ကိုျပန္ခဲ့က်ရသည္။အညာေနက ပူျပင္းလြန္းတာေၾကာင့္ ညေနေစာင္းမွသာ ဘုရားဖူးရင္း ေလ်ွာက္လည္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီး အဆင့္သင့္ ျပင္ဆင္ထားလိုက္ၾကသည္။

ပုဂံကိုေရာက္ၿပီဆိုကတည္းက ပုဂံအဆင္ အက်ႌေတြပဲ ၀တ္စားထားၾကသည္။အကို႔အတြက္က ခ်ည္အက်ႌအျဖဴလြလြ လက္ရွည္ကို ေအာက္က ခ်ည္ေပါင္းသား ပုဆိုးနဲ႔ တြဲ၀တ္ေစၿပီး မွဴးက စပန္႔သား အျဖဴလက္ရွည္ အပြကို ပုဂံအဆင္ ပတ္ထဘီနဲ႔အတူ တြဲ၀တ္ထားၿပီး ဆံပင္ကို က်စ္ဆံၿမီးေဘးတစ္ေစာင္းက်စ္ထားလိုက္သည္။

"ကိုယ့္မိန္းမက အညာေျမက အ၀တ္အစားေတြနဲ႔လဲ လိုက္တာပဲေနာ္"

"မွဴးက လွၿပီးသားပဲ ဘာ၀တ္၀တ္လွမွာပဲ"

"အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ ကိုယ္ကစိတ္မခ်ျဖစ္ေနရတာ"

ေမးေစ့ကို လက္ျဖင့္ ဆြဲၫွစ္ရင္း ေျပာေနေသာ အကိုကလဲ မွဴးအတြက္ေတာ့စိတ္မခ်စရာပင္။နဂိုကတည္းက ေခ်ာေနပါတယ္ဆိုမွ အက်ႌအျဖဴနဲ႔ ပုဆိုးနဲ႔၀တ္ထားေတာ့ ရုပ္က သန္႔ျပန္႔ၿပီး ေျပးဖက္ခ်င္စရာေကာင္းေနသည္။

ဟိုတယ္က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ အကူအညီနဲ႔ ဘက္ထရီဆိုင္ကယ္တစ္စီးငွားကာ ပုဂံၿမိဳ႔တခြင္ ဘုရားေတြဖူးရင္းေလ်ွာက္လည္ေတာ့သည္။အကို႔ရဲ့ ခါးကို ဖက္ကာ ဆိုင္ကယ္စီးေနရတဲ့ အရသာက မွဴးကို အကိုနဲ႔စေတြ့တုန္းက ရင္ခုန္သြအတိုင္း ျပန္လည္ျဖစ္ေပၚေစသည္။လမ္းရွင္းတဲ့ေနရာေတြေရာက္ရင္ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ လက္တစ္ဖက္လႊတ္ၿပီး သူ႔ခါးကိုဖက္ထားတဲ့ မွဴးရဲ့ လက္ကို လာၿပီး ဆုပ္ကိုင္ေနတာေၾကာင့္ မွဴးရဲ့ ရင္ခုန္သံေတြက အတိုင္းအဆမဲ့ျဖစ္ေနသည္။ဘုရားေတြ ပတ္ဖူးရင္း ဘုရားတစ္ဆူေပၚက ကေလးေတြက မွဴးတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သစ္ရြက္ပံု သနပ္ခါးဆင္တူ လူးေပးတဲ့အျပင္ အမွတ္တရဓာတ္ပံုေတြ အမ်ားႀကီးကို လွလွေလးရိုက္ေပးတာ​ေသးသည္။ထိုဘုရားက မျပန္ခင္ အဲ့ဒီ့ကေလးေတြနဲ႔ အတူ ဓာတ္ပံုတြဲရိုက္ၿပီး မုန္႔ဖိုးေတြလဲ ေပးခဲ့ေသးသည္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မွဴး ေစာင့္ေမ်ာ္ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ရိွလို႔လာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။အကိုက မွဴး အရမ္းကို ျမင္ခ်င္ေနတဲ့ ပုဂံနဲ႔ ေန၀င္ခ်ိန္အလွကို အလွဆံုးျမင္ရမဲ့ ေနရာကို စံုစမ္းၿပီး ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ေခၚသြားခဲ့သည္။အကိုကတကယ့္ကို ေတာ္တယ္လို႔ ခ်ီးက်ူးရေလာက္တဲ့ အထိက္္ိုေနရာရွာလာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ေန၀င္ခ်ိန္ကို နီးကပ္စြာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျမင္ရတဲ့အျပင္ အနားမွာလဲ လူရႈပ္ ရႈပ္ရွက္ရွက္မရိွပဲေအးခ်မ္းေနသည္။တေရြ့ေရြ့နဲ႔ အေနာက္ဖက္ယြန္းယြန္းဆီ တိမ္၀င္ေနေသာ ေနမင္းႀကီးရဲ့လွပမႈက အရာအားလံုးကိုေမ့ေလ်ာ့သြားေစသည္။

ေန၀င္ခ်ိန္ ပုဇြန္ဆီေရာင္ ေနေရာင္ေအာက္မွာ သစ္ရြက္ပံု သနပ္ခါးေလးနဲ႔ အတိုင္းအဆမဲ့စြာ လွပေနေသာ အမ်ိဳးသမီးေလးက ရင္ထဲကိုေအးခ်မ္းေနသည္။ဘုန္းျမတ္အတြက္က ေန၀င္ခ်ိန္အလွထက္ မွဴးရဲ့အလွက ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္ကိုဖမ္းစားထားသည္။မွဴးကို လက္တစ္ဖက္ကို ႏူးညံ့စြာဆုပ္ကိုင္လိုက္ေတာ့ မွဴးက ၿပံဳးၿပီးၾကည့္လာေလသည္။

"မွဴးေလး......ကိုယ္ေလ ကိုယ္တ္ို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဆံုစည္းခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ ကံၾကမၼာကို အရမ္းေက်းဇူးတင္တာပဲ......ဘ၀မွာ ဒီေလာက္အထိ ခ်စ္ရလိမ့္မယ္လို႔ မေတြးထားခဲ့မိဖူးဘူး......

ကိုယ္ ေဟာဒီကေနမင္းႀကီးကိုေရာ ပုဂံေျမကိုေရာ သက္ေသထားၿပီး သစၥာဆိုရဲတယ္ တစ္သက္လံုး မွဴးရဲ့ေဘးနားမွာပဲ သစၥာရိွရိွနဲ႔ေနသြားပါ့မယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာရဲတယ္"

အကို႔ရဲ့ စိတ္ထဲကေန ေလးေလးနက္နက္နဲ႔ ေျပာေနေသာ စကားမ်ားေၾကာင့္ မွဴး မ်က္ရည္မ်ားပါဝဲတက္လာရသည္။

"မွဴးလဲ အကို႔ကို ကတိေပးတယ္......အကို႔အနားမွာပဲ သစၥာရိွရိွနဲ႔ သက္ဆံုးတိုင္ရိွေနသြားပါ့မယ္လို႔ မွဴး သစၥာဆိုတယ္.....မွဴး အကို႔ကို အရမ္းခ်စ္တယ္"

"ကိုယ္လဲမွဴးကို အရမ္းခ်စ္တယ္......."

စကားလံုးမ်ားရဲ့ အဆံုးမ်ားေတာ့ ႏူးညံ့ညင္သာစြာ နမ္းရိႈက္လိုက္ေသာ အကို႔ရဲ့ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားဆီမွ အထိအေတြ့ကို မွဴး မ်က္စိစံုမိွတ္ကာ ေက်ေက်နပ္နပ္ျဖင့္ခံယူလိုက္သည္။ႏွစ္လရာသီေတြဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းလဲပါေနပါေစ ဤပုဂံေျမကိုသက္ေသထားကာ ကတိသစၥာဆိုထားေသာ အကိုနဲ႔ မွဴးရဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ အသက္ရွင္ေနသေရြ့ ဆက္လက္ၿပီးတည္ၿမဲသြားေတာ့မွာပါ..................။

×××××××××××××××××××××××××××××××××××

ပထမဆံုး Fic ေလးကအခုဆိုရင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ရပါၿပီ